(Fic Ace of Diamond) Kids!!!

ตอนที่ 1 : Intro!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 ต.ค. 58

    "คุณน้องตรงนั้นคร๊าบบบ"เสียงของพนักงานแจกของดังขึ้นเพื่อกำลังเรียกเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่
กำลังเดินมา
    "ฮะ?"เด็กหนุ่มผมสีเขียว'คุราโมจิ โยอิจิ'ที่ออกมาเดินซื้อของแถวย่านการค้าตอบกลับอย่าง
สงสัย ก่อนจะหันไปมองรอบข้าง
    "ไม่ต้องหันไปมองใครหรอกครับน้องนั้นแหละครับ"พนักงานตอบกลับเสียงสงสัยของเด็กหนุ่ม
    "ฮะ?ผมเนี่ยน่ะมีปัญหาอะไรหรอครับ"เด็กหนุ่มผมเขียวยกมือขึ้นเกาหัวพร้อมกับเดินตามมือของ
พนักงานที่กวักมือเรียกเขาหยอยๆ
    "พวกเราแบรน Make a Magic ได้ออกสินค้าตัวทดลองใหม่ขนมหน้าเด็กมาให้ได้ลองชิม
กันคร๊าบบบรับไว้สักกล่องนะครับ"เมื่อพนักงานพูดจบก็ยัดขนมตัวอย่างเข้าไปในมือของคุราโมจิ
แบบยัดเยียดจึงทำให้เด็กหนุ่มต้องรับไว้แบบงงๆ
    "เออ....คือ.."
    "ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะคร๊าบบบบ"เด็กหนุ่มที่กำลังจะถามเมื่อได้ยินดังนั้นก็รีบเงยหน้าขึ้นมา
จากกล่องขนมที่ห่อไว้ด้วยห่อไว้ด้วยกระดาษสีเรียบและผูกริบบิ้นไว้อย่างสวยงาม
    "ด--เดียวก่อนค-- เฮ้ย!!หายไปไหนแล้วฟร้ะ"คุราโมจิที่ตกใจกับการหายตัวไปของพนักงาน
แจกของคนนั้น
    "วาปได้หรือไงนะนั้น.....เอ๊ะ เดียวก่อน.....ขนมหน้าเด็กงั้นหรอ....."เด็กหนุ่มพูดบ่นกับตัวเอง
แล้วดูเหมือนจะกำลังนึกถึงคำพูดของพนักงานคนนั้นพร้อมกับกัดฟันกรอด
    "เห็นชั้นหน้าแกขนาดนั้นเลยหรือไงฟร้ะ ไอพนักงานเหงซวย!!!!"เด็กหนุ่มตะโกนออกมาด้วย
ความโกรธพร้อมกับปากล่องขนมลงพื้นอย่างหมั่นไส้พร้อมกับเก็บขึ้นมา
(แล้วน้องจะปาทำไมค่ะนั้นถถถถถ)

    โรงอาหารหอพักจิตวิญญาณเซย์โดว
    "เอาล่ะชั้นมีเรื่องจะมาประกาศ"เสียงแคชเชอร์หัวน้ำตาล'มิยูกิ คาซึยะ'ดังขึ้นหลังจากที่เมื่อกี้
เรย์จังเรียกไปเพื่อจะให้มาบอกอะไรบางอย่างกับคนในหอ
    "ตลอด1สัปดาห์แรกของปิดเทอมจะทำการงดซ้อมเนื่องจากจะเรียกพนักงานมาตรวจสภาพ
อุปกรณ์และสถานที่ในการซ้อมดังนั้นใครมีความประสงค์จะกลับบ้านขอให้ไปบอกเรย์จังเพื่อที่
จะได้แจ้งจำนวนอาหารที่ต้องทำในสัปดาห์นี้ให้แน่นอนต่อแม่ครัวด้วย...."เสียงพูดดับลงพร้อม
กับเสียงที่เริ่มดังขึ้นในโรงอาหาร
     "ใครมีคำถา---"
     "มิยูกิ คาซึยะ!!!"พิชเชอร์ปีหนึ่ง'ซาวามูระ เอย์จุนดังขึ้นพร้อมกับยกมือจะถามคำถาม
     "รุ่นพี่....."มิยูกิตอบขึ้นพร้อมกับยิ้มกวนติ่งให้กับรุ่นน้องผมน้ำตาลเปลือกไม้
     "ร---รุ่นพี่ม--มิยูกิ คาซึยะค---ครับ....."เด็กหนุ่มตอบไปอย่างเขินอาย
     "ชั้นบอกว่าไม่ต้องเรียกชื่อเต็มไงเล่า"
     "แกจะกวนประสาทอะไรน้องชั้นหนักหนาห้ะ?เด็กมันจะถามก็ให้มันถามไปเซ่"รุ่นพี่หัวเขียว
ผู้แสนดีพูดประชดเพื่อนซี้ของตัวเองไปแทนรุ่นน้องเพราะไม่งั้นชาตินี้ก็คงไม่ได้ถามแน่ๆ
     "เอาน่าแค่แหย่เล่นเอง55555 เอ้าว่ามาซาวามูระ"มิยูกิพูดตอบเพื่อนไปด้วยรอยยิ้มที่กวน
ประสาทเหมือนเดิมพร้อมกับหันไปบอกเด็กหนุ่มให้ตอบคำถาม
     "แล้วล้อยางของผมจะยังอยู่เหมือนเดิมไหมครับ"
     ".....จริงด้วย.......จะยังอยู่ไหมครับ....."เด็กหนุ่มผมดำ'ซาโตรุ ฟุรุยะ'เห็นด้วยกับคำถามจึง
ยกมือขึ้นถามด้วย
     'รู้งี้ให้มิยูกิกวนประสาทจนไม่ต้องถามไปเลยซะจะดีกว่า'เสียงความรู้สึกของผู้ฟังดังออกมา
เป็นประโยคเดียวกัน....

     ห้องพักของสามเกลอคุราโมจิ,ซาวามูระ,มาซุโกะ
      "จริงด้วยรุ่นพี่คุราโมจิครับ"เด็กหนุ่มผมน้ำตาลถามขึ้นพร้อมกับชะโงกหน้าจากเตียงไปมอง
คนที่นั่งคาบไอติมในปากพร้อมกับเล่นเกมกับรูมเมทปี3อีกคน
      "หือ?อะไรของแก"คนผมเขียวตอบด้วยน้ำเสียงอู้อี้เพราะมีไอติมหลอดอยู่ในปาก
      "รุ่นพี่ไม่กลับบ้านหรอครับรุ่นพี่มาซุโกะด้วย"เด็กหนุ่มถามขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นพิงพนังพร้อม
อ่านการ์ตูนที่รุ่นพี่อย่าง'อิซาชิกิ จุน'ให้ยืมมาไม่ต้องบอกก็รู้ว่าแนวไหนแน่นอน
      "ชั้นจะกลับไม่กลับแล้วมันปัญหาแกหรือไงห้ะ"รุ่นพี่หัวเขียวตอบอย่างไม่สบอารมณ์พร้อม
กับหันไปมองรุ่นน้องที่นั่งพิงพนังทำหน้าตาจ๋อยอยู่
      "คนอุตสาห์เป็นห่วง......"เด็กหนุ่มบ่นพึมพำกับตัวเองวางหนังสือลงพร้อมกับนั่งกอดเข่าอยู่
มุมเตียงเมื่อรุ่นพี่เห็นรุ่นน้องสุดที่รักดั่งน้องแท้ๆของตัวเองเห็นอย่างนั้นจึงถอนหายใจออกมา
      "เฮ้อ.....ชั้นไม่กลับเพราะยังไงซะชั้นก็พึ่งกลับไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเอง...พอใจยัง..."
      "อือ"รุ่นน้องตอบรุ่นพี่ผมเขียวด้วยรอยยิ้มร่าเริง
      "แกนี่เคยโกรธใครได้นานบ้างไหมเนี่ย แล้วรุ่นพี่มาซุโกะล่ะครับ?"คุราโมจิบ่นเสร็จก็หันไป
ถามรูมเมทรุ่นพี่ตัวเองที่นั่งเล่นเกมอยู่ด้วยกัน
      "อ้อ ชั้นกลับช่วงเช้ามืดพรุ่งนี้นะน่ะ.......แล้วห้ามขโมยกินพุดดิ้งชั้นล่ะทั้งสองคนเลย"
รุ่นพี่ตอบเสร็จพอกับหันไปเตือนรุ่นน้องทั้งสองคนไว้ล้วงหน้า
       "5555ผมไม่ขโมยหรอกครับรุ่นพี่มาซุโกะ"
       "รุ่นพี่จะกลับพรุ่งนี้เช้างั้นหรอครับงั้นผมว่ารีบเข้านอนเถอะครับเดียวจะตื่นไม่ทันเอา"
รุ่นน้องหัวเขียวบอกรุ่นพี่ด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับเก็บจอยเกมและปิดหน้าจอทีวี
       "นั้นสิน้า งั้นฝันดีทั้งสองคน"รุ่นพี่ตอบออกมาพร้อมกับอวยพรรุ่นน้องทั้งสอง
       "ครับผม อ้อว่าแต่รุ่นพี่คุราโมจิครับ"รุ่นน้องผมน้ำตาลเปลือกไม้หันไปถามรุ่นพี่ของตัวเอง
ที่กำลังจะปีนบันไดขึ้นไปที่เตียงของตัวเอง
       "อะไรอีกล่ะแกเนี่ย"คุราโมจิตอบด้วยน้ำเสียงฝึดฝัด
       "ไอกล่องบนโต๊ะนั้นคืออะไรหรอครับ?"เด็กหนุ่มถามพร้อมกับชี้ไปที่กล่องเล็กๆที่ได้มาตอน
ไปซื้อของเมื่อช่วงเย็น
       "อ้อจริงด้วย ขนมที่เขาแจกฟรีน่ะน้า"รุ่นพี่ตอบพร้อมกับเดินไปที่กล่องเป้าหมายและเปิด
กล่องออกมา
       "คุกกี้งั้นหรอ แถมยังมีแค่ชิ้นเดียวเนี่ยน่ะ!!!"รุ่นพี่พูดออกมาแบบไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ทำ
ให้รุ่นน้องที่กำลังจะนอนสงสัย
       "มีอะไรหรอครับ"
       "เปล่าๆ"รุ่นพี่ตอบรุ่นน้องที่นั่งงงเป็นไก่ตาแตกอยู่บนที่นอนของตัวเอง
       "ก็แค่ของทดลองแหละน้า"พูดจบคุราโมจิก็จัดการซัดคุกกี้ชิ้นนั้นเข้าไป

       7:30หอพักจิตวิญญาณแห่งเซย์โดวห้องของสามเกลอ
      "เฮ้ย!!นี่มันอะไรกันเนี่ย...."แคชเชอร์หนุ่มอุทานขึ้นหลังจากจะมาตามทั้งสองไปกินข้าว
ที่โรงอาหารพร้อมกัน
      "น---นี่มันอะไรกันเนี่ยมิยูกิ คาซึยะ"พิชเชอร์ผมน้ำตาลเปลือกไม้หันไปถามคนข้างๆพร้อม
กับเขย่าแขนคนข้างๆด้วยความสงสัย
      "ทำไมนายตัวหดเหลือเท่าเด็กอนุบาลอย่างงี้ล่ะคุราโมจิ......."
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #1 mama (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 19:27
    จะรอตอนต่อไปนะคะ ^ ^
    #1
    1
    • #1-1 iceeasy (@iceeasy) (จากตอนที่ 1)
      14 ตุลาคม 2558 / 20:10
      ขอบคุณที่รออ่านนะคะTwT
      ตอนต่อไปมาไม่เกินพรุ่งนี้แน่นอนค่ะ
      #1-1