คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 105 : ฝันเป็นจริง (ตอนที่ ๑๐๔/๑๐๕ บทที่ ๓๐)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 105 : ฝันเป็นจริง (ตอนที่ ๑๐๔/๑๐๕ บทที่ ๓๐) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(๕)  ฝันเป็นจริง

ในปีถัดมา รจนาและสังขวุฒิ ได้ก่อตั้งโครงการ แม่อุ้มดิน ดินอุ้มดาว ขึ้น ด้วยการจัดสร้าง อาคารบ้านพักสำหรับการเรียนรู้ การอนุบาล ระหว่างคนชรากับสตรีมีครรภ์ ตั้งแต่ ๔ เดือน ขึ้นไปจนกระทั่งหลังครอด ไม่เกิน ๑ ปี เพื่อให้มีกิจกรรมเชื่อมร้อยภูมิปัญญาและ ความผูกพันทางจิตใจ ระหว่างคนสามช่วงอายุ เพื่อสร้างคุณภาพชีวิตของประชาชนตั้งแต่อยู่ในท้อง และเป็นการแสดงกตัญญูกตเวทีที่คนรุ่นลูกหลาน จะต้องให้ความเคารพและเลี้ยงดูบุพการี

ที่ห้องทำงาน สังข์ ได้รับข้อความภาพ จากเอื้อยและโสนน้อย ที่ส่งมาจากนครรัฐนาร์เนีย

นานแล้วนะ ที่เราไม่ได้พบกัน เราสองคน ยังคิดถึงผู้นำทั้งสองแห่งนครรัฐเทพนาราอยู่ตลอดเวลา ข้อความจาก โสนน้อย

อะไรกัน เจ้าหญิงโบนิต้า และเจ้าหญิงแองเจลลีน่า เราก็ยังคงเป็นเพื่อนกันตลอดไป ข้อความที่ส่งไปจาก สังข์

เมื่อไหร่จะมีเจ้าหญิง หรือเจ้าชายองค์น้อยให้ชื่มชม?

จะได้ข่าวดีเร็วๆ นี้ แต่หมอบอกว่ายังไม่แน่ใจ เพราะเวลาผ่านไปแค่สามเดือน

ไชโย๊!”

เจ้าหญิงทั้งสอง สบายดีหรือ ฝากบอกความระลึกถึง ท่านบารอนและบารอนเนสทั้งสองด้วย

เราทั้งสองสบายดี ลอร์ดเอลเลปและเลดี้ลูซี่ ใจดีเสมอ ท่านยังพูดถึง ประธานนครรัฐและรองประธานนครรัฐเทพนารา อยู่บ่อยๆ

ถ้ามีโอกาส คงได้พบกันเร็วๆ นี้ ลาก่อน

ลาก่อน

หลังจบข้อความ สังข์ รู้สึกยินดีกับเอื้อยและโสนน้อย ที่เธอทั้งสองโชคดีมีชีวิตที่สุขสมบูรณ์เสียที หลังจากระหกระเหินมาแสนนาน แม้ว่าลอร์ดเอลเลปและเลดี้ลูซี่ จะเป็นแค่พ่อแม่บุญธรรมก็ตาม แต่พวกเขาก็รักเธอเหมือนบุตรีแท้ๆ ตัวสังข์เองต่างหาก ที่ยังมองไม่เห็นวี่แวว ที่จะได้พบแม่เลย ถ้าแม่ยังมีชีวิตอยู่ ก็คงจำเขาไม่ได้แล้ว เพราะเวลามันได้ล่วงเลยมานานมาก ปีนี้สังข์อายุ ๓๖ ปี ถ้าเขากับเพื่อนๆ ไม่หลุดหลงเข้าไปในหมู่บ้านดูดเวลาในคืนนั้น ป่านนี้เขาก็มีโอกาสจะสืบหาแม่ได้ไม่ยากนัก แต่เขากลับต้องสูญเสียเวลาไปเนิ่นนานถึง ๕๐ ปี ถ้าแม่ยังมีชีวิตอยู่จริง ก็คงจะมีอายุเกิน ๙๐ ปีแล้ว คิดแล้วก็รู้สึกท้อแท้และสิ้นหวัง ชาตินี้เขาคงไม่มีโอกาสได้พบแม่แน่นอน ถ้ารู้ว่าแม่ตายแล้ว เขาจะได้ทำใจ และเลิกคิดที่จะออกติดตามค้นหาต่อไป

แม่ครับ สังข์ รำพึงกับตัวเอง ถ้าแม่ยังมีชีวิตอยู่ ปรากฏตัวให้ลูกได้เห็นหน่อยเถอะ ได้โปรด และโปรดรับรู้ด้วยนะครับว่า ลูกยังระลึกถึงแม่อยู่ตลอดเวลา ผมรักแม่ครับ

หลังจากโครงการแม่อุ้มดิน ดินอุ้มดาว ดำเนินมาได้ราว ๓ เดือน คนชราที่ต่างสมัครใจเข้าร่วมโครงการ จะได้รับอุ้มชูและเลี้ยงดูเป็นอย่างดี ทำให้อาคารที่พักอาศัยเริ่มมีคนชราทยอยเข้ามาอยู่มากขึ้น

เช้าวันหนึ่ง สังข์ชวนรจนา ไปเยี่ยมคนชราที่อยู่ตามบ้านพักของโครงการ ภาพอันน่าประทับใจก็คือ การแสดงความรักและความเอ็นดูระหว่างหญิงชรากับหญิงมีครรภ์ มันช่างมีความสุขอะไรเช่นนี้ ถ้าลูกในท้องรับรู้ได้ เขาก็จะมีความสุขไปด้วย ที่บ้านพักหญิงชราหลังหนึ่ง ที่อยูท้ายสุดของโครงการ

รจ เรามาถึงหลังสุดท้ายแล้ว เรากลับกันได้หรือยัง? สังข์ ชวนภรรยากลับ

อะไรกัน มากันไกลถึงขนาดนี้แล้ว ก็ต้องไปให้สุดทางซิ นั่น ยังเหลืออีกหลังนึง รจนา ชี้ไปที่บ้านหลังนั้น

หลังนี้ไม่มีคนอยู่นี่ สังข์ พูด

มีซิ โน่นไง

หญิงเจ้าของบ้าน อายุราว ๑๙ ปีกำลังอุ้มท้อง ออกมาที่หน้าบ้าน พร้อมด้วย หญิงชรา ๒ คน คนหนึ่งอายุคงจะราว ๖๐ ปีเศษ กำลังพยุงหญิงชราอีกคนหนึ่ง ซึ่งแก่หง่อมมาก ออกมานั่งที่ระเบียงบ้าน รจนา พาสังข์ เข้าไป หญิงเจ้าของบ้านเห็นรจนากับสังข์ เดินมาเยี่ยมก็รู้สึกดีใจที่วันนี้ประธานนครรัฐ ได้เดินทางมาเยี่ยมด้วยตัวของท่านเอง เธอจึงพาหญิงชราทั้งสองนั่งลงที่พื้น และไหว้อย่างนอบน้อม

ยายจ๋า ท่านประธานกับท่านหญิง มาเยี่ยมพวกเราจ้ะยาย ยายดีใจไหม๊? หญิงท้อง เอ่ยขึ้น

นั่งข้างบนเถอะจ้ะ ยายจ๋า

รจนา พยุงหญิงชราทั้งสอง นั่งบนเก้าอี้หินอ่อน ส่วนเธอกับสังข์ ก็นั่งบนเก้าอี้ไม้อีกตัวหนึ่ง

เธอชื่ออะไรจ้ะ? รจนา ถาม

ชื่อแพรวาเจ้าค่ะ หญิงท้องตอบ

แพรวา ดูแลคนแก่สองคนไหวเหรอ? รจนา ถามอีก

ไหวเจ้าค่ะท่านหญิง นี่เป็นยายของหนู ชื่อยายเพลิน ส่วนยายหง่อมชื่อจัน

ยาย ชื่อจัน อายุเท่าไหร่แล้ว จำได้ไหม๊จ้ะ

เก้าสิบแปด เจ้าค่ะ ยายชื่อจัน เงยหน้าพร้อมแววตาเศร้าๆ และตอบอย่างช้าๆ

คือ เราพบคุณยายหง่อม พักอยู่กับคนงานที่ยายของหนูทำงานอยู่ สงสารก็เลยพามาอยู่ด้วย ทำให้บ้านนี้เลยมีคนแก่สองคน คงไม่เป็นไรนะเจ้าคะ แพรวา อธิบาย

ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ... ไม่ต้องใช้คำว่าเจ้าค่ะก็ได้ พูดธรรมดานี่แหละ เห็นไหม๊ ฉันกับสามีของฉัน ก็เป็นคนธรรมดาเหมือนเธอนั่นแหละจ้ะ

เจ้าค่ะ เอ๊ย จ้ะ

สังข์ พิจารณาเค้าหน้าของคุณยายชื่อจัน ทำให้นึกถึงหง่อมที่ชื่อปิ่น กับหง่อมเปลว ซึ่งเป็นยายของแม่ แต่นั่นมันนานมากแล้ว สังข์ นั่งนิ่งพยายามทบทวนอดีต แม่ สังข์ และหง่อม ที่หมู่บ้านชนบท ใช่แล้ว ถ้าตนเองย้อนอายุไปในวัยเด็กตอนแปดขวบ หง่อมปิ่นก็คงจะแก่ไม่มากไปกว่านี้ และถ้ายายผู้หนี้มีเค้าหน้าคล้ายกับหง่อมปิ่น แต่ถ้าเป็นแม่จันทนีล่ะ รวมอายุแล้วก็คงอายุราวๆ นี้ จะเป็นไปได้ยังไง คุณยายผู้หนี้ก็ชื่อจันเหมือนกัน

ยายจ้ะ สังข์ เอ่ยถาม ยายชื่อจันเฉยๆ หรือว่ามีชื่อเรียกคำอื่นอีกไหม๊?

ยายที่ชื่อจัน นึกทบทวนช้าๆ และมองหน้าสังข์อยู่นาน เหมือนต้องการหาคำตอบบนใบหน้าของเขา แต่สายตาที่ฝ้าฟางทำให้นางมองดูหน้าสังข์อย่างยากลำบาก สังข์ ค่อยๆ ลดตัวลงนั่งเสมอตักคุณยาย แล้วโน้มตัวเข้าไปให้ยายมองเห็นชัดๆ นางไม่พูดอะไร แต่ยังคงมองหน้าสังข์อยู่อย่างนั้น พร้อมกับยกมือที่เหี่ยวย่นเต็มไปด้วยรอยตกกระ และฝ่ามือที่หยาบและสาก ขึ้นมา แล้วยื่นไปที่ใบหน้าของสังข์อย่างเชื่องช้า สังข์จับมืออุ่นๆ ของยายไว้ แล้วค่อยๆ เอาไปแนบที่แก้ม โดยไม่คิดรังเกียจมือของยายแม้แต่น้อย

จันทนี ยายชื่อจันทนี นางเอ่ยขึ้น

เมื่อนางชื่อนี้ขึ้นมา ทำให้สังข์รู้สึกหัวใจพอโตจบคับหน้าอก และปวดหนึบที่เบ้าตา

จันทนี เหรอ? สังข์พูดย้ำ รู้จักยายปิ่นกับตาเปลวไหม๊? ยายที่ชื่อจัน ค่อยผงกศีรษะช้าๆ สังข์ ถามต่อ แล้ว สังข์ล่ะ

น้ำตาอุ่น เริ่มไหลออกจากดวงตาที่ฝ้าฟางของนาง เมื่อได้ยืนคำว่า สังข์ นางเริ่มลูบไล้ไปทั่วใบหน้าของสังข์

สังข์ ลูกแม่ นางเอ่ยขึ้น

ที่โรงเรียน มีม้าตัวเล็กๆ เยอะแยะเลย สังข์ พูดระร่ำเหมือนจะร้องไห้ ทบทวนความหลัง เพื่อฟื้นความจำของนาง มันมีขา ขามันขยับไม่ได้ แต่มันวิ่งได้ เคยเห็นไหม๊ลูก แม่เคยถามลูกอย่างนั้น ลูกจำได้เสมอ แต่แม่จะจำได้หรือเปล่า จากนั้น ลูกก็ถามว่า

ม้าอะไร นางพูดทบทวน แล้วลูกก็หยุดร้อง แล้วถามอีกว่า ขาขยับไม่ได้ แต่วิ่งได้ แม่ไม่บอก แต่พาลูกไปโรงเรียน

แม่จ๋า สังข์ ร้องไห้โฮเข้าสวมกอดแม่ไว้แน่น

ภาพอันน่ารันทดใจ สร้างความปลื้มปีติเป็นล้นพ้นให้แก่รจนา หยาดน้ำตาอุ่นๆ ไหลอาบแก้มสองแม่ลูก เมื่อรู้ว่าวันเวลาที่รอยคอยอันยาวนาน ได้สิ้นสุดลงแล้ว ด้วยวัยปลายสุดของชีวิตมนุษย์ที่เกิดมา นางไม่คิดว่าจะได้พบลูกชายที่นางออกตามหาทุกๆ ที่ นางเองก็จำลูกเกือบไม่ได้แล้ว แต่แล้วสัญญาเก่าๆ และความรู้สึกของแม่ที่มีต่อลูก ได้ถูกรื้อฟื้นขึ้นในวันนี้ สิ่งหนึ่งที่แม่และลูกจดจำกันได้ คือรอยสัมผัสอันอ่อนนุ่ม อ่อนโยน เต็มเปี่ยมด้วยความเมตตา และความรัก ซึ่งทั้งแม่ละลูกต่างก็รอคอยมาเป็นเวลาอันแสนนาน

สังข์สอบถามเรื่องราวทั้งหมด จนแน่ใจจึงขอบคุณแพรวา และยายเพลิน ที่รับคุณยายให้มาอยู่ด้วย และดูแลเป็นอย่างดี จนทำให้เขาได้พบแม่วันนี้ จากนั้น สังข์จึงรับแม่ไม่อยู่ด้วยที่คฤหาสน์ของตน

วันเปิดโครงการ แม่อุ้มดิน ดินอุ้มดาวประธานนครรัฐเทพนารา รจนารินี วงศ์นารา พร้อมด้วยสามี สังขวุฒิ วิมลมาศ และ แม่ผู้บังเกิดเกล้า จันทนี ได้เข้าร่วมพิธีเปิดโครงการอย่างใหญ่โต จากรายงานของเจ้าหน้าที่โครงการ มีจำนวนคนชราที่เข้าร่วมโครงการ รวมทั้งสิ้น ๓๒๐ คน และหญิงสตรีมีครรภ์ รวมทั้งสิ้น ๓๐๐ คน เจ้าหน้าที่ดูแลอีก ๑๒๐ คน

ภาพเหตุการณ์นี้ กลายเป็นข่าวแพร่กระจายไปทั่วโลก ภาพนั้นถูกส่งผ่านสัญญาณดาวเทียม ไปถึงทีวี ที่เอื้อยกับโสนน้อย ซึ่งกำลังเปิดดูอยู่ ระหว่างนั่งรับประทานอาหาร น้ำตาของทั้งสองสาว ก็ไหลซึมออกมา ด้วยความปลื้มปีติยินดีเช่นกัน

ต่อมาอีก ๓ ปี ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งหนึ่งของนครรัฐ

คณะมนตรีนครรัฐ ก็ได้ออกกฎหมาย ยกเลิกการออกหวยทุกชนิด ยกเลิกโรงผลิตสุรา และยกเลิกโรงงานยาสูบ สร้างจิตสำนึกแก่ประชาชนว่า หวย สุรา คือ สิ่งที่จะต้องถูกควบคุม มีการจัดแบ่งเขตแหล่งบันเทิงอย่างชัดเจน และทุกแห่งให้เปิดปิดตามเวลา คือเปิดได้ไม่เกินเที่ยงคืนของแต่ละวัน ห้ามมีสิ่งเสพติดและเยาวชนในสถานบันเทิง ปฏิรูปการศึกษาเสียใหม่ให้มีอิสระมากขึ้น หน่วยองค์กรทั้งของเอกชนและของนครรัฐ สามารถกำหนดหลักสูตรของตนเองได้ แต่จะมีองค์กรประเมินผลการศึกษา ซึ่งเป็นองค์กรอิสระ ทำหน้าที่ประเมินผลสำเร็จของผู้เรียนทั่วนครรัฐ กับประเมินผู้จัดการศึกษาและผู้สอน ในสัดส่วน ๓ ต่อ ๑ เพื่อจัดลำดับคุณภาพและการให้รางวัล ทำให้เกิดการแข่งขันในเชิงปัญญามากกว่ารูปแบบและปริญญา ใช้ระบบเศรษฐกิจพอเพียงผสมรัฐสวัสดิการ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 105 : ฝันเป็นจริง (ตอนที่ ๑๐๔/๑๐๕ บทที่ ๓๐) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android