คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 106 : ปัจฉิมบท (ตอนที่ ๑๐๕/๑๐๕ ปัจฉิมบท)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 106 : ปัจฉิมบท (ตอนที่ ๑๐๕/๑๐๕ ปัจฉิมบท) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 24 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ปัจฉิมบท

จากการประกาศนโยบายเศรษฐกิจพอเพียงและรัฐสวัสดิการ ของผู้ปกครองนครรัฐ ทำให้สิ่งเสพติดและอบายมุขในนครรัฐลดลงไปเกือบหมด สร้างความไม่พอใจให้กลุ่มอิทธิพลที่ยังยึดประโยชน์จากธุรกิจมอมเมาเหล่านั้น

หมด พังกันหมด คราวนี้ นักธุรกิจผู้หนึ่ง พูดขึ้นด้วยความโกรธ ในระหว่างขับรถออกจากโรงงานแห่งหนึ่ง นี่มันจะตัดมือตัดตีนกันรึไงวะ ปัดโธ่เอ๊ย!”

อีนังเมียไม่เท่าไหร่หรอก คนต้นคิดน่ะผัวของมัน แล้วเราจะทำยังไงกันดี

บ่ายวันหนึ่ง ที่สนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ของประธานนครรัฐเทพนารา รจนารินี วงศ์นารา พี่เลี้ยงสาว กำลังพาเด็กชาย อายุราว ๓ ขวบ วิ่งเล่นกันที่สนามหญ้าเขียว บุรุษไปรษณีย์ ได้นำของมาส่ง ที่ประตูรั้ว

คุณหนู อยู่นี่ก่อนนะคะ พี่ไปรับของก่อน ประเดี๋ยวมา

เป็นกล่องบรรจุภัณฑ์ไปรษณีย์ ขนาดไม่ใหญ่นัก หลังจากรับมันมาจากบุรุษไปรษณีย์แล้ว เธอสงสัยว่าในนั้นคืออะไร ดูมันหนักๆ เสียงดังติ๊กๆ คล้ายเสียงนาฬิกากำลังเดิน แต่ก็เก็บความสงสัยไว้ เดินไปอุ้มเด็กชาย เข้าบ้านไป

ท่านหญิงขา มีพัสดุไปรษณีย์มาค่า เธอตะโกน

รจนาและสังข์ ละจากงานในครัว ออกมาข้างนอก เพื่อมาดูของสิ่งนั้น รจนารับของนั้นมาเขย่าดูและฟังเสียงข้างใน เธอตกใจมาก ปล่อยมันหลุดจากมือ โชคดีที่สังข์รับมันไว้ทัน

ตกใจอะไรกันหนักหนา สังข์ พูด ขณะที่รจนายังไม่หายตื่นเต้น มันก็แค่กล่องไปรษณีย์ ไหนลองแกะดูซิ

อย่านะคะ รจนา ยังตกใจไม่หาย

คุณนี่ มันจะมีอะไร สังข์ แกะกล่องนั้นออกมา นี่เห็นไหม๊ ส่งมาจากนครรัฐนาร์เนีย โอ้ว! อะไรกันเนี่ย

จากความตื่นกลัว กลายเป็นความตื่นเต้น เมื่อเห็นของที่อยู่ในกล่องนั้น เป็นรถยนต์ของเล่นวิทยุบังคับ ส่วนที่ดังติ๊กๆ นั่น เป็นเสียงสัญญาณนาฬิกา พร้อมตัวเลขวันเดือนปี มันถูกตั้งโปรแกรมไว้ให้ทำงาน เพื่อให้ทั้งผู้รับและผู้ส่งรู้ว่า ของจะมาถึงบ้านไม่เกินวันเวลา ที่ตรงกับวันเกิดของหนูน้อย โนอา

ของขวัญของลูกเรา รจนา เอ่ยขึ้น

ใช่ ... เขียนไว้ว่ายังไงน๊า ... มอบให้เจ้าชายตัวน้อยโนอา จากหัวใจสีแดงของป้า เลดี้โบนีต้า และ เลดี้แองเจลลีน่า วงเล็บ เอื้อย โสนน้อย สังข์ อ่านข้อความ และทุกคนแสดงความตื่นเต้นกันยกใหญ่ รวมทั้งพ่อบ้านจรัล และแม่บ้านประไพ ที่อยู่ในบริเวณนั้นด้วย

มีจดหมายแนบมาด้วย รจนา หยิบจดหมายนั้นมาอ่าน

ข่าวดี ลูกรัก รจนา พูดกับลูกชาย เดือนหน้า ป้าโบนีต้ากับป้าเองเจลลีน่า จะมาพบเรา ป้าเขาส่งของขวัญมาล่วงหน้าก่อน ลูกดีใจไหม๊?

และหนึ่งเดือนถัดมา วันชื่นคืนสุขก็หวลกลับมาอีกครั้ง เมื่อเอื้อยกับโสนน้อย เดินทางมาเยี่ยมครอบครัวของสังข์กับรจนา พร้อมกับการชื่นชมหนูน้อยโนอาที่แสนฉลาดและน่ารัก และยามค่ำของวันถัดมา

เราจะออกไปเยี่ยมชมความสวยงามกัน สังข์ ชวนแขกต่างแดน

รจ ไปด้วยกันนะ

เอื้อย ออกปากชวน แต่รจนาเห็นว่าอยากให้บรรยากาศวันนี้ เป็นวันของพวกเขาจริงๆ ซึ่งคงจะหาโอกาสเช่นนี้ไม่ได้ง่ายๆ ที่พวกเขาจะอยู่กันตามลำพังได้

ไม่ล่ะจ้ะ ให้ฉันอยู่ดูแลลูกเถอะ พวกคุณไปกันเถอะ รจนาบอก

สังข์ขับรถพาเอื้อยกับโสนน้อย ออกเยี่ยมมหานครแห่งสวรรค์ เพื่อสัมผัสภูมิทัศน์อันสวยงาม ซึ่งเป็นผลมาจากการบริหารบ้านเมือง ที่ภรรยาและเขายึดมั่นอยู่ในคุณธรรมมาตลอด คืนนี้ช่างเป็นคืนที่สวยงามอะไรเช่นนี้ พระจันทร์เต็มดวง ลอยเด่นอยู่บนขอบฟ้า ทาบทาด้วยแสงระยิบระยับของตึกระฟ้า ที่ผุดขึ้นไปทั่วทั้งนครรัฐ พวกเขาจอดรถบนบริเวณที่สูงที่สุดของสะพานแขวนข้ามแม่น้ำสุวรรณนที แล้วออกมาดูทิวทัศน์อันสวยงามตระการตา

ไม่คิดเลยนะว่า พวกเราสามคนจะได้มายืนอยู่ที่นี่พร้อมกันอีกครั้ง สังข์ เอ่ยขึ้น

อยากให้สมุทร กับ สาคร ได้เห็นอย่างที่เราเห็นจังเลย โสนน้อย เอ่ยขึ้นอย่างเศร้าๆ

เราลองติดต่อกับเคนไหม๊? เขาจะได้กลับมาหาเราได้ในตอนนี้ เอื้อย ออกความเห็น แต่เราจะติดต่อกับเขายังไงดีล่ะ

เคนเขาคงไม่มาแล้วละ ... เราไปกันเถอะสังข์ ชวนเพื่อนไปต่อ

สังข์ พาเพื่อนสาวทั้งสองคน มาดูความสวยงามของลำน้ำสุวรรณนทีอีกครั้ง ก่อนที่จะกลับเข้าคฤหาสน์ และทันใดนั้น ก่อนที่รถจะจอดสนิทตรงทางแยกตัวที ที่อยู่ริมท่าน้ำพอดี เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ก็เกิดขึ้น!!

มีรถยนต์บรรทุกเล็กลึกลับ ๒ คัน แต่ละคันได้ถูกดัดแปลงคันชนเป็นซี่ฟันแหลมยื่นออกมา จอดรอโอกาสอยู่ คันหนึ่งวิ่งพุ่งเข้าชนรถของสังข์ที่บริเวณด้านข้าง โดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว ส่วนอีกคันหนึ่ง ชนที่ส่วนท้ายอย่างแรง จนรถหมุนคว้าง และมันไม่ยอมให้ตั้งตัว รถคันแรกพุ่งชนรถของสังข์อีกครั้ง และดันตกลงไปในน้ำ

สังข์ พยายามดิ้นรน พาตัวเองและเพื่อนอีกสองคน เพื่อให้หลุดรอดไปจากการจมน้ำ แต่ตนเองก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย เพราะถูกซี่ฟันแหลมของรถคนร้ายทิ่มทะลุขา รถก็จมดิ่งลึกลงไปทุกขณะ ประตูรถถูกชนจนเปิดไม่ได้ทั้งสองข้าง อีกทั้งพวกเขาก็บาดเจ็บคนละไม่น้อย รถจมลึกลงไปเรื่อยๆ พวกเขาเริ่มหมดอากาศหายใจ ...

สังข์ ยังคงมีสติรู้สึกตัว ความเย็นแผ่ซ่านไปทั่วร่างของเขา ภาพในอดีตปรากฏขึ้นมากมาย ...

เห็นใบหน้าของเจนที่อยู่บนเครื่องบินอีกลำหนึ่ง โบกมือเรียก ในขณะที่เขาก็อยู่ที่เครื่องบินอีกลำหนึ่ง ...

สินสมุทรกับสุดสาคร เรียกให้เขารีบออกมาจากใต้ท้องเรือของโจรสลัด ...

เฒ่าทะเล โยนเชือกให้เขาในระหว่างฝึกซ้อมการต่อสู้กับลมพายุ ...

เคน เอื้อมมือให้เขาจับ หลังจากที่เขากำจัดปีศาจเอเลี่ยนได้แล้ว ที่หมู่บ้านไร้เวลา ...

ร่างของจาอูถูกปีศาจเอเลี่ยนไฟฟ้าดูดหายไปต่อหน้าต่อตา ...

สังข์มองเห็นร่างของตัวเองในขณะที่เป็นเด็ก ค่อยๆ จมห่างจากผิวน้ำของลำธาร และมองเห็น เด็กหญิงเอื้อย กับเด็กหญิงโสนน้อย ผ่านผิวน้ำขึ้นไป ยืนเกาะที่ขอบสะพานและส่งเสียงเรียกเขา สังข์ ยื่นมือมา เสียงนั้นยังก้องอยู่ในหู สักครู่ ก็เห็นแม่จันทนีวิ่งมาที่ขอบสะพาน หยุดยืนอยู่ระหว่างเอื้อยกับโสนน้อย แล้วพยายามยื่นมือมามาหาเขา ลูกสังข์ ยื่นมือมา เกาะมือแม่ไว้ แม้ว่าตัวเขาจะค่อยๆ จมลง แต่ภาพของแม่ก็ยังปรากฏชัดเจน และน้ำในลำธารดูเหมือนจะค่อยๆ ใสขึ้น และแล้ว ... ก็บังเกิดแสงสว่างวาบ มาจากผิวน้ำ มองเห็นนางฟ้า ยื่นมือลงมา แล้วจับข้อมือของสังข์ไว้ จากนั้น ก็มองเห็นลำแสงไฟรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า สว่างขึ้นแล้วหดตัวหายไป พร้อมกับสติความรู้สึกตัวก็ดับมืด

...

สังข์ รู้สึกตัวอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขากำลังนอนอยู่บนเตียงที่ไหนสักแห่ง อาจจะเป็นที่โรงพยายาลก็ได้

แต่ภาพที่อยู่เบื้องหน้าก็ยังดูฝ้าฟาง เหมือนมองผ่านกระจกใสที่มีละอองน้ำพ่นใส่ คนแรกที่สังข์เห็น คือแม่จันทนี แม้ว่าแม้จะแก่ชรามากแล้ว แต่แม่ก็ยังพยุงตัวเองมายืนอยู่ข้างๆ ลูก และลูบคลำใบหน้าของเขาด้วยความเอ็นดูและเป็นห่วง มือของแม่ไม่หยาบกร้านเหมือนเมื่อก่อน และดูอบอุ่นยิ่งกว่าเก่าเสียอีก ภาพเริ่มปรากฏชัดขึ้น ด้านหลังถัดไป เป็นเอื้อยกับโสนน้อย ยืนอยู่ข้างแม่จันทนี อะไรกัน! เธอสองคนไม่เป็นอะไรเลยหรือนี่ ส่วนรจนา ยืนยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้น ที่เห็นเขาปลอดภัย

อะไรกันอีกล่ะนี่!สังข์ อุทานขึ้นในใจ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขา

ไม่นาน ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าทั้งหมด เริ่มเปลี่ยนไป ... ใบหน้าของแม่จันทนีเปลี่ยนไป จากหญิงวัยชรา กลับเป็นใบหน้าของแม่จันทนีตอนยังสาว และเด็กเอื้อยกับเด็กโสนน้อย ยังคงยืนอยู่ที่เดิม พร้อมด้วย เด็กหญิงหน้าตาน่ารัก ยืนอยู่ข้างๆ แม่จันทนี

สังข์ ประหลาดใจเป็นที่สุด กับภาพเบื้องหน้า เขาจึงรีบพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วทบทวนความจำทั้งหมด ว่ามันเกิดเหตุการณ์ประหลาดนี้ขึ้นกับตัวเขาได้อย่างไร

สังข์ ลุกขึ้นได้แล้ว โสนน้อย บอก

สังข์ไม่เป็นอะไรแล้ว เอื้อย ตะโกน ด้วยความดีใจ

โถลูกแม่!” จันทนี โอบกอดลูกไว้ ลูกได้สติแล้ว

แม่ครับ นั่นใคร? สังข์ ชี้ไปที่เด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ยืนยิ้มและเกาะอยู่ข้างๆ เตียง

หนูรจนาจ้ะ เป็นลูกสาวของเพื่อนแม่ เค้าอยู่รอจะเล่นกับลูกยังไลล่ะจ้ะ

พลันสายตา ก็มองไปเห็น เด็กผู้ชายสองคนที่อยู่นอกห้อง แต่งกายดูเป็นผู้ดี กำลังเดินคุยหลอกล้อกับพ่อและแม่ของเขา อะไรกัน! หน้าตาเขาสองคนช่างเหมือนสินสมุทรกับสุดสาครราวกับเป็นคนคนเดียวกัน

ใช่แน่ๆ เป็นสมุทรกับสาครแน่ๆ สังข์ คิดในใจ

แต่ก่อนที่สังข์ จะร้องตะโกนเรียกเด็กผู้ชายสองคนนั่น แม่จันทนี ก็ชิงบอกเขาไปก่อนว่า

เด็กสองคนนั่น เป็นนักเรียนเข้าใหม่ และนั่นคือ พ่อกับแม่ของเขา พรุ่งนี้ลูกก็จะมีเพื่อนใหม่เพิ่มอีกสองสามคนแน่ะ

เอื้อย มาทำอะไรอยู่ที่นี่ ลูก ไปกินข้าวได้แล้ว จะเย็นแล้วนะ

นั่นมันเสียงเรียกของแม่ของเอื้อยนี่ สังข์ รู้สึกแปลกใจ ที่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมด

โสนน้อย ลูกก็เหมือนกัน พ่อของโสนน้อย เรียก กลับบ้านได้แล้ว สังข์เขาไม่เป็นอะไรแล้ว พรุ่งนี้ค่อยมาเล่นกันไหม่

หนูรจนาก็ไปกับแม่ของเธอ คงเหลือสังข์กับแม่ตามลำพัง สังข์รู้สึกดีใจที่จะได้เพื่อนใหม่ และหวังว่า พรุ่งนี้คงจะพบกันที่โรงเรียน

เมื่อทุกอย่างกลับเป็นปกติดีแล้ว สังข์ก็โผเข้าสวมกอดแม่อีกครั้ง แม่พูดกับสังข์ว่า

แม่คิดว่าจะไม่ได้เห็นหน้าลูกอีกแล้ว โชคดีที่ลูกตกลงไปในน้ำ แล้วมีคนช่วยไว้ได้ทัน ต่อไปอย่าไปเล่นน้ำคนเดียวอีกนะลูก

สังข์โอบกอดแม่แน่น และพูดกับแม่ว่า แม่ครับ ผมรักแม่

จบบริบูรณ์.

นวนิยายเรื่องนี้ ขออุทิศให้กับ แม่
แม่ธรนินทร์
แม่คงคา
แม่โพสพ
แม่ของเรา (แม่ผู้ให้กำเนิดชีวิต)
และ
แม่ของแผ่นดิน

 

 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 106 : ปัจฉิมบท (ตอนที่ ๑๐๕/๑๐๕ ปัจฉิมบท) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 24 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android