คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 11 : ภาระใหม่ของนาเคนทร์ (ตอนที่ ๑๐/๑๐๕ บทที่ ๔)


     อัพเดท 11 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 11 : ภาระใหม่ของนาเคนทร์ (ตอนที่ ๑๐/๑๐๕ บทที่ ๔) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 20 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ ๔  ชีวิตใหม่ กลางภูผา

() ภาระใหม่ของนาเคนทร์

ริมฝั่งลำธารที่มีน้ำใสไหลเอื่อยๆ เมื่อมองไปทางทิศที่น้ำไหลมา มันเหมือนจะไหลลอดออกมาจากปากถ้ำเล็กๆ ดวงตะวันส่องแสงวับๆ อยู่บนยอดไม้ สองฟากฝั่งของลำธารเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ หนาทึบ สร้างบรรยากาศโดยรอบให้ดูมืดคลื้มกว่าปกติ ไม่มีใครรู้ว่า ต้นน้ำมันมาจากที่ใด และท้ายน้ำมันจบที่ตรงไหน ทราบแต่เพียงว่า สายน้ำของลำธารแห่งนี้ มันไหลผ่านหมู่บ้านหนึ่ง ซึ่งไม่มีชื่อเรียก มีแต่ประตูเข้าหมู่บ้านที่ทำจากแท่งหินสองก้อนที่เป็นเสา ส่วนอีกก้อนหนึ่งวางซ้อนทับอยู่ข้างบน ที่เสาหินทั้งสองข้าง ถูกแกะสลักเป็นรูปใบหน้าคนป่า

ร่างของสังข์ นอนแน่นิ่งหมดสติ อยู่ข้างขอนไม้ริมหาดแห่งหนึ่ง ที่ข้อมือและข้อเท้า ยังปรากฏรอยเชือกมัดอยู่ ชายชราผู้หนึ่ง ในชุดสีน้ำตาลเข้มเกือบดำยาวคลุมเข่า ผมสีเทายาวถึงไหล่ เสื้อผ้าบางส่วนมีรอยขาดรุ่งริ่ง เนื้อตัวมอมแมม เหมือนไปต่อสู้กับอะไรมา เดินผ่านมาพบเข้า ก็แปลกใจที่เห็นเด็กมานอนหมดสติอยู่ที่ตรงนี้ เขาจึงเดินเข้าไปอุ้มขึ้นมาบนฝั่งที่แห้งๆ แก้มัดเชือกที่เหลือออก วางนอนคว่ำหน้าราบกับพื้น เอามือกึ่งตบกึ่งลูบที่บริเวณหลัง เด็กก็ยังไม่ฟื้น เขาหยิบขวดแก้วเล็กๆ ที่พกไว้ขึ้นมา เปิดฝาออก พลิกตัวเด็ก แล้วรีบเทหยดน้ำในขวดเข้าปาก

จากนั้นก็คว้ากิ่งไม้ผุๆ และแห้ง มากองสุมไว้ รอเด็กฟื้น พิเคราะห์ดูแล้วเป็นเด็กหน้าตาดี ผิวดำแดง อายุน่าจะราวๆ ๘ ขวบ เวลาผ่านไปสักครู่ สังข์ก็ค่อยๆ รู้สึกตัว และตกใจรีบลุกขึ้นนั่ง มองซ้ายขวา ไม่เห็นใคร นอกจากชายชราที่นั่งอยู่ตรงหน้า เขามัวยุ่งอยู่กับการก่อไฟ

ดีขึ้นแล้วใช่ไหม?” ชายชราถาม

เขาเป็นชายชรา ที่มีเค้าโครงหน้าดูดีไม่เหมือนโจร แม้จะมีหนวดเครารุงรังไปหน่อย ซึ่งดูไม่ค่อยน่ากลัวสักเท่าไรนัก เพราะสังข์เองก็คุ้นเคยกับใบหน้าคนแก่ทุกวันอยู่แล้ว เพียงแต่สังข์เพิ่งเคยเห็นหน้า

หง่อม เป็นใคร?” สังข์ ถาม

หง่อม ใคร?” ตาเฒ่าสงสัย ไอ้หนูเรียกฉันรึ?”

สังข์ พยักหน้า

หนูชื่ออะไร? ตาเฒ่า ถาม

สังข์ ครับ

ชื่อแปลกดีนี่ แล้วพ่อกับแม่ล่ะ ไม่ตามมาด้วยรึ?

สังข์ ส่ายหน้า

พ่อแม่ชื่ออะไร? อยู่ที่ไหน?

ผมเป็นลูกของแม่จันทนี พ่อ ... ผมจำไม่ได้แล้ว

สังสัยจะถูกใครจับโยนลงน้ำ แล้วแม่ของเธอล่ะ เขารู้ไหม๊?”

สังข์ส่ายหัวอีกตามเคย เหมือนจะร้องไห้ ชายชราจึงเขยิบเข้าไปนั่งใกล้ๆ ความรู้สึกอ่อนโยน ทำให้ความเมื่อยล้าอ่อนเพลียเมื่อสักครู่ หายไปชั่วขณะ

เรียกฉันว่า นาเคนทร์ หรือจะเรียกเคน เฉยๆ ก็ได้ชายชรา แนะนำตัว

เคนเหรอ ชื่อแปลกจัง

เฒ่าเคนยิ้มที่มุมปาก ที่จริงชื่อก็แปลกทั้งคู่นั่นแหละ ก็คนเพิ่งจะรู้จักกัน มันก็แปลกเป็นเรื่องธรรมดา

ที่นี่ที่ไหน?” สังข์ ถาม

แทนที่เคนจะตอบตรงๆ แถบนี้ไม่ใช่บ้านคน เธอน่ะโชคดีนะ ที่ฉันผ่านมาเจอเข้า นี่ถ้าค่ำเมื่อไร ต้องรีบเข้าบ้าน เพราะมันอันตราย

หนูคิดถึงแม่ พาหนูไปหาแม่ได้หรือเปล่า?” สังข์ อ้อนวอน

เพื่อไม่ให้เด็กตกใจ เคนยังไม่อยากบอกความลี้ลับของหมู่บ้านแห่งนี้

แต่ตอนนี้ ต้องรีบกลับไปบ้านของฉันก่อน เรื่องอื่นค่อยพูดถามกันทีหลัง ตกลงไหม?”

สังข์จำใจต้องทำตาม ก่อนที่พวกเขาจะไป ก็ปรากฏร่างของเด็กผู้หญิงสองคน วิ่งออกมาจากแนวป่า พร้อมกับตะโกนเรียก

สังข์ สังข์

สร้างความประหลาดใจให้แก่เคนเป็นอันมาก เด็กสองคนนี้ หลุดมาที่นี่ได้ยังไง แต่สังข์กลับเป็นฝ่ายดีใจ

เอื้อย โสนน้อยสังข์ ตะโกน

ผู้ชายสองคน เป็นใครไม่รู้ จับเราสองคน โยนลงน้ำมาเอื้อยบอก

โสนน้อย มองไปรอบๆ และหยุดลงที่ชายชรา ที่นี่ที่ไหน น่ากลัวจัง?”

สังข์แนะนำให้เคนรู้จักเพื่อนที่ตามมา ครั้งแรกเคนรู้สึกประหลาดใจ กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกหนักใจ เขาจะทำอย่างไรกับเด็กพวกนี้ ตอนนี้คิดแต่เพียงว่า พาเด็กๆ ไปไว้ที่บ้านก่อน ถ้าปล่อยทิ้งไว้ที่นี่ คงจะเป็นเหยื่อของป่านี้แน่นอน จากนั้นค่อยคิดหาทางส่งเด็กกลับบ้าน ทั้งๆ ที่รู้ว่า มันเป็นไปได้ยาก ที่จะออกไปจากหมู่บ้านลึกลับแห่งนี้ แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก

เมื่อมาถึงก็เป็นเวลาพลบค่ำพอดี นี่นะหรือที่เคนเรียกว่าบ้าน มันไม่ต่างอะไรกับถ้ำของคนยุคหิน เพียงแต่มันมีขนาดใหญ่กว่า ดูภายนอกรกรุงรังไปหมด เคนพาพวกเด็กๆ เข้าบ้าน แล้วจุดตะเกียงที่ทำจากน้ำมันไขสัตว์ ข้างในก็รกพอๆ กับข้างนอกอีกนั่นแหละ ผนังทำด้วยก้อนหินเรียงซ้อนกัน ดูเหมือนผนังถ้ำ ไม่มีเหลี่ยมไม่มีมุม มีขนาดไม่กว้างมากนัก เป็นห้องโถงห้องเดียว

ด้านในสุดของห้องโถงมีสิ่งหนึ่ง ถูกผ้าหนาคลุมไว้ ข้างในคงเป็นล้อรถหรืออะไรสักอย่างที่มันกลมๆ แต่มีขนาดใหญ่สูงเท่าตัวคน

เมื่อมองย้อนกลับไปทางประตูเข้าอีกที น่าจะมีทางเข้าออกทางเดียว หน้าต่างก็คือช่องหินเล็กๆ ที่อากาศก็ไม่ค่อยเต็มใจจะเข้ามาสักเท่าไร แน่ละกลิ่นอับๆ โชยตามมาเป็นระยะ

พวกเธอ นอนตรงโน้นเคน ชี้ที่อีกฝังหนึ่งของห้อง ไม่มีเตียง แต่มีแผ่นไม้แผ่นใหญ่ ๒๓ แผ่น วางอยู่บนก้อนหินใหญ่ เบียดกันหน่อยนะ พรุ่งนี้ค่อยจัดที่นอนกันใหม่

ส่วนฉัน นอนมุมนี้

หิวจังเลยโสนน้อย บ่นแทนเพื่อนๆ

เคน มองหน้าเด็กๆ เหมือนจะรู้ความต้องการ มานี่ ซิเคน รื้อฝาที่ปิดผนังออก มันเป็นทางออกไปยังอีกฝั่งหนึ่ง พวกเด็กๆ เดินตามออกไป ได้ยินเสียงน้ำไหลชัดเจน เคนจุดตะเกียงอีกดวงหนึ่ง ข้างนอกคล้ายชานบ้าน มีเครื่องทำอาหาร เตาไฟ ฟืนแห้งๆ หม้อข้าวทำจากดินเผา ราว ๒๓ ใบ โต๊ะนั่งกินข้าว ทำจากแผ่นหิน ข้างๆ เป็นต้นไม้ใหญ่สูงลิ่ว มีลิ่มไม้ปักอยู่ตามลำต้นเป็นระยะ ให้คนปีนขึ้นไปข้างบนได้

เดินไปสักยี่สิบก้าว ก็ถึงริมน้ำแล้ว แต่ต้องระวัง มืดค่ำอย่างนี้ อย่าออกไปคนเดียว ส่วนต้นไม้นั่น เป็นที่ซ่อนตัวเวลาล่าสัตว์ ข้างบนนั่นมีที่นั่งพอสำหรับคนสองคนเขาอธิบายไป พร้อมๆ กับจัดแจงตักอาหารใส่จานข้าวที่ทำจากแผ่นไม้ คดข้าวจากหม้อส่งให้เด็กทั้ง ๓ คน แม้มันจะมีปริมาณเพียงน้อยนิด แต่ก็ทำให้พวกเขาหายหิวได้

เคนกินนิดเดียว อิ่มแล้วเหรอสังข์ ถาม

อิ่มแล้วเคน โกหก

ที่นี่ หมู่บ้านอะไร?”

เคนตอบไม่ตรงคำถาม พวกเธอกินให้อิ่ม นอนเอาแรง พรุ่งนี้มีเรื่องจะต้องทำอีกเยอะ

พวกเด็กๆ ไม่รู้หรอกว่า ตาเฒ่านาเคนทร์ผู้นี้เป็นใคร และหมู่บ้านแห่งนี้ มีความลี้ลับอะไรบ้าง ดูเหมือนว่า ชายชราผู้นี้คงผ่านการต่อสู้กับอะไรมาทั้งวัน จึงดูเหน็ดเหนื่อยและอ่อนเพลีย เคนล้มตัวลงนอน ของบางอย่างไปทับบาดแผลเข้าอย่างจัง

โอ๊ว!” เขาเผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บ

หลังไปโดนอะไรมา?” เอื้อย ถาม

ฉันไม่เป็นไรหรอก ประเดี๋ยวตื่นมาก็หายเคนตอบไป โดยไม่คิดอะไร

เคน พูดเพื่อกลบเกลื่อน เพื่อให้พวกเด็กๆ หลับโดยไม่มีความกังวล เขานอนทบทวนเหตุการณ์ยุ่งๆ ที่ประสบมาตลอดทั้งวัน พวกเด็กๆ ไม่รู้หรอกว่า ก่อนหน้านั้นเขาไปเจออะไรมา เขารอดชีวิตมาได้อย่างไร เขามองไปที่กระบอกน้ำโลหะ หินไฟ มีด ขวดยา ซึ่งเป็นของจำเป็นที่เหลือรอดติดตัวกลับมา กับของสิ่งหนึ่งที่ถูกห่อเก็บไว้อย่างดีในกระเป๋าหนัง


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 11 : ภาระใหม่ของนาเคนทร์ (ตอนที่ ๑๐/๑๐๕ บทที่ ๔) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 20 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android