คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 18 : กลลวงปีศาจ (ตอนที่ ๑๗/๑๐๕ บทที่ ๕)


     อัพเดท 13 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 18 : กลลวงปีศาจ (ตอนที่ ๑๗/๑๐๕ บทที่ ๕) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 24 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


() กลลวงปีศาจ

คณะเดินทาง ผ่านทะเลสาปแสนสวยไปได้ครู่เดียว ก็มาถึงทางตันตรงหน้าผาแห่งหนึ่ง แต่พวกเขาสังเกตเห็นตรงซอกของหน้าผา มีทางเดินแคบๆ พอจะแทรกตัวลอดผ่านไปได้ คณะเดินทางไม่มีทางเลือก จึงจำต้องลอดไปทางช่องเขาแคบๆ นี้

เดินต่อไปอีกสักครู่ ก็พบทางแยกอีกแล้ว จาอูหยุดเดิน ทำหน้าเคร่งเครียด หันไปพูดกับลูกทีมคนอื่นๆ พวกเขาเดินวนเวียนกระสับกระส่ายไปมา ซูมีอาการรุกรนมากกว่าเพื่อน พวกเด็กๆ รู้สึกเป็นกังวลเพิ่มขึ้น เกี่ยวกับอาการผิดปกติของซู และสีหน้าของจาอู

ทางเดิมอีกแล้วใช่ไหม๊?” สังข์ ถามจาอู จาอูพยักหน้า พวกเด็กๆ ทรุดตัวลงนั่ง ด้วยความเหนื่อยอ่อน พวกเขาเริ่มท้อแท้สิ้นหวัง ความกดดันก็หนุนเข้ามา

สองวัน เราไม่ได้ออกไปไหนเลยเอื้อย บ่น ตกลง พวกเราจะต้องมาติดอยู่ในป่านี้น่ะเหรอ

สังข์ หยิบวัตถุนำทางออกมาจากกระเป๋า เพื่อให้มันบอกเส้นทางใหม่อีกครั้ง ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า ซู มองวัตถุนั้นด้วยสายตาแปลกๆ

โธ่! เราก็เลือกถูกทางแล้วนี่ ทำไมกลับมาที่เดิมอีกสังข์ บ่นด้วยความเหน็ดเหนื่อย เอามือเคาะวัตถุนั้นดู จะว่ามันเสียก็ไม่ใช่ มันก็ยังดีๆ อยู่เลยไฟแอลอีดีก็ยังกระพริบเหมือนปกติ จากนั้น สังข์ ก็เก็บมันเข้าไว้ในกระเป๋าเหมือนเดิม

เคน นะ เคน ไม่น่าหลอกเราให้มาที่นี่เลยเอื้อย ต่อว่าเคนทั้งเหนื่อยๆ

อย่าไปว่าเคนเขาอย่างนั้น เคน ไม่ได้หลอกเราสังข์ แย้ง

จะไม่หลอกได้ยังไง ทำไมป่านนี้ เราจึงยังออกจากป่าบ้าๆ นี่ไม่ได้ซักที เห็นไหม๊ พวกเราจะต้องมาตายกันหมดนี่ แล้วอย่างนี้ จะว่าเคนไม่ทิ้งเราอย่างงั้นเหรอเอื้อย พ่นความในใจออกมา อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

เอื้อย หยุดว่าเคนเดี๋ยวนี้

พวกเราต้องมาตาย ก็เพราะเชื่อไอ้เครื่องบ้าๆ นั่น ถ้าเคนเขาจริงใจกับเรา ทำไมเขาจึงไม่พาเรามาส่งเองล่ะ ฮือ ๆ ๆ ทำไมจะต้องให้พวกพี่ๆ ต้องมาตายกับพวกเราด้วยล่ะ

ถ้าเขาไม่รักเรา ป่านนี้เค้าก็ปล่อยให้เราตายไปนานแล้ว เขาเลี้ยงเรามา เขาก็รักเราเหมือนกัน เขาเหมือนพ่อของเรานะ

พ่ออะไรกัน ทำไมต้องมาผลักไส ให้มาตายกันแบบนี้ พ่อของเราแท้ๆ ที่ว่าดุด่าเรา ยังไม่ทำกันแบบนี้เลย ฮือ ๆ ๆเอื้อย พูดไปร้องไห้ไป

เอื้อย หยุดนะสังข์ ขึ้นเสียง

อ๋อ! พ่อของเธอ ก็ยังทิ้งเธอไป แล้วเธอยังจะอยากมีพ่ออีกเหรอ

มากไปแล้วนะ เอื้อยสังข์ ลุกขึ้น ทำท่าจะบีบคอเอื้อย เอื้อยเอามือปัด ทั้งสองจึงยื้อยุดกัน โสนน้อยเห็นว่าเรื่องมันจะยุ่งไปกันใหญ่ จึงโฉบเข้ามาดึงเอามือของสังข์ออกไป

สังข์ อย่า เธอ เป็นบ้าไปรึไง?”

เอื้อย สลัดพ้นจากมือของสังข์

เพี๊ยะ!”

โสนน้อย ตบเข้าที่ใบหน้าของสังข์ ฉาดใหญ่ สังข์ หน้าผงะไป สังข์ โกรธมาก จึงผลัก โสนน้อยออกไปอย่างแรง โสนน้อย ผงะถอยหลังไปสะดุดเข้ากับก้อนหินเล็กๆ ที่อยู่ติดกับริมหน้าผาหิน ... ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตาของตัวเอง เมื่อเห็นโสนน้อยล้มหลุดหายเข้าไปในแผ่นหิน จาอู และเหล่าพี่เลี้ยง ต่างตกตะลึง ว่ามันเกิดเหตุอะไรกันขึ้นนี่ สังข์ได้สติ จึงขยับมาหยุดที่ตรงหน้าผาหิน ตรงที่โสนน้อยหายเข้าไป

เราอยู่นี่ เราอยู่ในนี้ เสียงโสนน้อย ตะโกนมาจากข้างใน

สังข์ตกตะลึง ค่อยๆ ยื่นนิ้วชี้ไปแตะที่แผ่นหิน เขายิ่งประหลาดใจเป็นทวี เมื่อนิ้วมือของเขาหายเข้าไปในแผ่นหิน ราวกับว่าม่านหินเป็นภาพลวงตา จากนั้นก็มีแรงอย่างหนึ่ง ดูดสังข์หายเข้าไปในนั้น ความประหลาดใจ ทำให้เอื้อยได้สติกลับคืนมาเช่นกัน จงอย่าเชื่อสายตาที่เห็น มันอาจเป็นภาพลวงตา เสียงของเคน ผุดเข้ามาในความทรงจำ นี่คงเป็นประตูปริศนาลวงตาคนเอาไว้ให้มองไม่เห็น เอื้อยจึงร้องบอกพวกพี่เลี้ยงให้รีบเข้าไปในนั้น

เร็ว นั่นเป็นทางลับ เข้าไปในนั้น

มาลากับซู รีบเดินผ่านแผ่นหินเข้าไป ตามด้วยบันตู คงเหลืออังกับกาก้า ที่ยังยืนลังเลอยู่ จาอู คอยยืนระวังหลัง เขาจึงผลักอังให้เข้าไปในนั้น ส่วนกาก้า รู้สึกกลัวมากไม่กล้าเข้าไป เขาสติแตก วิ่งหนีไปอีกทางหนึ่ง

จาอู เอื้อย ทำอะไรกันอยู่น่ะ รีบเข้ามาเร็วๆ ซี่ สังข์ ตะโกนมาจากข้างใน

จาอู อยากจะทำในสิ่งที่สังข์ขอร้อง แต่ตอนนี้ เขาต้องไปจัดการกับปัญหาใหม่ให้เสร็จก่อน จาอูวิ่งไปตามกาก้า เอื้อยก็วิ่งตามไปอีกคน กาก้าร้องเสียงหลงด้วยความหวาดกลัว เหมือนผีเข้าสิง เสียงจาอูตะโกนบอก อย่าไป อย่าไป กลับมา แต่ก็ไร้ผล กาก้าวิ่งหายเข้าไปในป่าข้างทาง จาอูกับเอื้อยต้องตามไปดูให้แน่ใจว่า มันเกิดอะไรขึ้นกับกาก้า

เสียงขลุกขลัก ๆ เหมือนน้ำกระฉอกในขวดดังอยู่ไม่ไกล จาอูกับเอื้อยตามเสียงนั้นไป ค่อยๆแหวกใบไม้ใหญ่ซุ่มดู จาอูตกตะลึง ที่เห็นดอกไม้ขนาดใหญ่ รูปกรวย กำลังดูดอะไรบางอย่างกระดึบเข้าไปในนั้น แต่เอื้อยรู้ทัน ว่ามันคืออะไร จึงชักมีดพกออก แล้วฟันไปที่ก้านดอกไม้ยักษ์นั่นสองสามครั้ง จนเป็นรอยแผล แล้วหยิบขวดน้ำเล็กๆ ที่พกติดตัวมา เปิดฝาออกหยดน้ำใสๆ ลงไป สักครู่ ก็เห็นฟองไอน้ำ พวยพุ่งมาจากรอยแผล ดอกไม้สีเขียวเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทา สักพักมันก็ค่อยๆ คายสิ่งที่มันกลืนเข้าไป

ร่างของกาก้าหล่นลงมา พร้อมด้วยเมือกสีขาวขุ่นๆ กลิ่นเหม็นมาก จาอูรีบเข้าไปประคอง พลิกตัวของกาก้า หงายหน้าขึ้น โอ้ว! จาอูถึงกับผงะ เพราะใบหน้าซีกหนึ่ง ถูกต้นไม้พิษนั่นแทะไปครึ่งหน้าจนเห็นกระดูกซี่ฟันและกระโหลก เขาคงหมดลมหายใจไปนานแล้ว

ต้นไม้นั่น มันเหนียวมาก เคนให้น้ำนี่ไว้ มันแก้พิษได้เอื้อยอธิบาย และชวนจาอูกลับไปที่จุดเดิม เราไปกันเถอะ กาก้าตายแล้ว

จาอูกับเอื้อย จึงพากันวิ่งกลับมาที่แยกหน้าผา แล้วรีบเดินหลุดเข้าไปข้างในแผ่นหิน

สังข์กับโสนน้อย นั่งรอยู่ที่โขดหินข้างทางที่จะมุ่งหน้าต่อไป ซู อัง มาลา และ บันตู ยืนรวมกันอยู่ฟากหนึ่ง เอื้อยหันไปมองข้างหลัง รู้สึกประหลาดใจ เมื่อเข้ามายืน ณ ที่ตรงนี้แล้ว กลับมองเห็นทุกอย่างที่อยู่ด้านนอกนั้น เหมือนไม่มีอะไรมากั้นบัง เมื่อเหตุการณ์ทุกอย่างเข้าสู่ภาวะปกติ จาอูบอกให้ทุกคน สำรวจข้าวของ แล้วออกเดินทางต่อ คราวนี้ จาอูจะคอยระวังหลังให้พวกเด็กๆ ส่วน มาลา บันตู และ ซู เดินนำหน้าไป

ระหว่างเดินทาง สังข์ กล่าวขอโทษ เพื่อนๆ

โสนน้อย เป็นไรมากมั๊ย? ขอโทษนะ

สังข์ เธอเป็นอะไรไป เราไม่เคยเห็นเธอ เป็นอย่างนี้มาก่อนเลยโสนน้อย ยังไม่หายสงสัย

ตอนนั้นไม่รู้ แต่ตอนนี้รู้แล้ว มันมีอะไรบางอย่าง คอยบังคับให้เราคิดอย่างนั้น ทำอย่างนี้

สังข์ เราเสียใจ ที่พูดรุนแรงกับเธอ อยากขอโทษเคนด้วยเอื้อยพูด ด้วยสีหน้าแววตาเศร้าๆ แบบคนสำนึกผิด

ไม่มีใครโทษเธอหรอก มันอาจจะเป็นวิญญาณพวกปีศาจก็ได้ ที่มาคอยหลอกให้พวกเราทะเลาะกันเองสังข์ อธิบายให้เอื้อยคลายใจ

ที่จริง เครื่องบอกทางนั่น มันก็บอกถูกแล้ว แต่เรามองไม่เห็นเองเอื้อย พูด สังข์ เธอต้องรักษามันไว้ให้ดีๆ นะ เก็บไว้อย่าให้ห่างตัว

คำพูดของเอื้อย ส่งคลื่นสัญญาณเสียงก้อง สะท้อนเข้าไปในประสาทหูของซู เขาชำเรืองสายตามองสังข์ โดยที่สังข์ ไม่ทันสังเกต

พวกเขาเดินไปท่ามกลางกลุ่มเมฆหมอก ไม่เห็นเดือน ไม่เห็นตะวัน บรรยากาศมันอึมครึมเช่นนั้นตลอดเส้นทาง พวกเขาจึงไม่อาจคาดเดาเวลาได้ รู้เพียงแต่ว่าถ้าเหนื่อยก็หยุด ถ้าหิวก็กิน



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 18 : กลลวงปีศาจ (ตอนที่ ๑๗/๑๐๕ บทที่ ๕) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 24 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android