คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 23 : หนอนยักษ์ มฤตยูใต้ดิน (ตอนที่ ๒๒/๑๐๕ บทที่ ๗)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 23 : หนอนยักษ์ มฤตยูใต้ดิน (ตอนที่ ๒๒/๑๐๕ บทที่ ๗) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 45 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


() หนอนยักษ์ มฤตยูใต้ดิน

กองไฟเริ่มมอดลง ทุกคนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย จากการเดินทางฝ่าแดดและอากาศร้อนมาทั้งวัน

ฮี้ ห่อ ๆ ๆ

เสียงลาร้อง ปลุกให้จาอูตื่นขึ้น มองไปรอบๆ แม้จะมืด แต่ก็มองเห็นร่องรอย ทรายยุบเป็นร่องผ่านไปไม่ห่างจากที่พวกเขานอน เสียงลา ร้องดังขึ้นอีก ร่องทรายยุบก็ผ่านพวกเขาไปอีกด้านหนึ่ง แต่คราวนี้มันใกล้เข้ามา

ตื่นๆ ผี ผีมาจาอูปลุกให้ทุกคนตื่น พร้อมกับชี้ไปที่รอยทรายยุบ

มาลาใส่ฟืนที่เหลือในกองไฟ และเป่าให้มันลุก ทุกคนเตรียมอาวุธพร้อม ลายังร้องเป็นระยะ ดูเหมือนว่า เสียงของมันจะร้องถี่และดังขึ้น จาอูจึงค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ๆ มัน เขามองเห็นลามีอาการตื่นตกใจ พร้อมๆ กับเสียงดังครืดๆ ที่ใต้พื้นทรายนั้น จาอูหยุดนิ่งอยู่กับที่ เห็นร่องทรายผุดแล้วก็ยุบ ผ่านไปต่อหน้า มันเหมือนมีสัตว์ประหลาดอะไรสักอย่าง กำลังเลื้อยมุดทรายผ่านไป คราวนี้มันใกล้เข้ามาแค่เอื้อม

มันผ่านไปแล้ว และลาก็ไม่ได้รับอันตรายใดๆ จาอูจึงเดินย้อนกลับไป ให้พวกเด็กๆ อยู่ตรงกลาง จาอู กับ มาลา ยืนระวังหน้าและหลัง เวลาผ่านไปนานจนพวกเขารู้สึกเมื่อย

มันไปแล้วมั๊งเอื้อย บอก

จาอู เอาหูแนบกับพื้นดิน แล้วลุกขึ้น ยัง มันยังอยู่

เสียงลาร้องขึ้นอีกครั้ง โสนน้อย หันไปดูที่ลา มันไม่อยู่ที่นั่นแล้ว มันหายไปกับรอยผุดของทราย

ลา ถูกมันกินไปแล้วโสนน้อย เตือนทุกคน ทำไงดี?”

จาอูชี้ไปที่บนต้นไม้ ไปอยู่บนนั้น เร็วทุกคนจึงรีบคว้าข้าวของ สัมภาระเท่าที่จะคว้าได้ แน่ละอาวุธคือหัวใจสำคัญ ซึ่งทุกคนเตรียมติดตัวไว้พร้อมแล้ว ทุกคนปีนขึ้นไปอยู่บนก้อนหินก่อน แต่ก้อนหินมันเตี้ยเกินไป ยืนออกันอยู่อย่างนี้นานๆ คงไม่ปลอดภัย

มันมาอีกแล้วโสนน้อย ตะโกนบอก

รอยทรายผุดค่อยๆ ผุดเข้ามาที่ก้อนหิน แม้จะไม่เร็วนัก แต่ก็มีเวลาพอที่จะทยอยกันปีนขึ้นไปบนต้นไม้ แต่ถ้าช้าเกินไปก็ไม่แน่นัก จาอูนึกขึ้นได้ ว่าลืมสิ่งสำคัญไว้บนเนินทรายนั่น

ลูกดอกนาคาจาอู พูด และจะวิ่งไปเอาอาวุธลูกดอกนาคา

เดี๋ยวก่อน จาอู สังข์ จับแขนห้ามไว้ อย่าเพิ่งไปเอาตอนนี้ รอให้สว่างก่อนค่อยไปเอา

เสียงทรายผุดวนอยู่รอบๆ ต้นไม้ จะกระทั่งสว่าง จาอูกระโดดลงมาจากต้นไม้ ไปยืนที่ก้อนหิน ปล่อยให้พวกเด็กๆ อยู่บนนั้นไปก่อน จากนั้น มาลาก็กระโดดตามลงมา สองคนเขาคุยกัน ตกลงกันว่า ใครจะเป็นคนไปเอาลูกดอกนาคา

มองจากข้างบนต้นไม้ ร่องทรายยุบ มีอยู่เต็มไปหมด จริงอย่างที่สังข์ว่า มันยังไม่แตะต้องสิ่งของที่อยู่บนเนินทราย อาจเป็นเพราะว่านั่นไม่ใช่อาหารของมัน จาอูลงจากก้อนหิน เดินไปที่เนินทราย อย่างระมัดระวัง ทันใดนั้น!

ตัวตนของมันก็โผล่ออกมาให้เห็น ลำตัวและหัวของมัน ไม่ต่างอะไรกับหนอนยักษ์ ขนาดลำตัวใหญ่กว่าลาสองเท่า ผิวหนังย่นๆ สีน้ำตาลไหม้ มันเอาหัวที่มุดทรายอยู่โผล่ขึ้นมา ไม่มีลูกตา ปากแบ่งออกเป็นสามแฉก จาอูวิ่งอย่างรวดเร็ว มันใช้ลิ้นตวัดไปที่ขาของจาอู เหมือนเชือกรัดขา จาอูหกล้มพยายามดิ้นหนี มันก็ดึงเขาด้วยลิ้น ยื้อกันอยู่ไม่นาน มาลา กับ สังข์ วิ่งเข้ามา สังข์ดึงมือของจาอูไว้ แต่ก็ถูกมันลากถอยไปสองสามก้าว จนใกล้จะถึงปาก มาลาคว้ามีดที่พกอยู่กับเอว

ฉั่บ!”

ลิ้นของมันขาดออกจากกัน ทำให้มันล่าถอยไป

ช่วยด้วย!” สังข์ ตะโกนเรียก

หนอนยักษ์อีกตัว มาจากไหนไม่รู้ มันเอาหัวโผล่ขึ้นมาจากทราย ที่ด้านหลังของสังข์ แล้วแลบลิ้นตวัดที่ขาของเขา สังข์ล้มลง แต่ยังมีสติดีอยู่ ชักมีดออกมาถือไว้ในมือ แต่โชคไม่ดีมีดหลุดมือไปก่อน สองขาก็พยายามดิ้นให้หลุดจากปากมัจจุราชหนอนยักษ์ แต่ดูเหมือนจะไร้ผล

มาลา วิ่งไปคว้าแขนของสังข์ไว้ทัน แต่ขาของเขาหลุดเข้าปากเจ้านอนนั่นไปถึงเอวแล้ว ประเมินสถานการณ์แล้ว สังข์คงตกเป็นอาหารของหนอนยักษ์แน่ เพราะเขาทั้งถูกดูดทั้งถูกดึงมุดหายเข้าไปในพื้นทราย แม้จาอูพยายามจะตะเกียกตะกาย มาช่วยกันดึงแขนของสังข์ไว้ด้วยอีกคน แต่ก็ไร้ผล เอื้อยกับโสนน้อยวิ่งมาถึง แต่ก็สายไปแล้ว สังข์มุดหายเข้าไปในปากเจ้าหนอนนั่น

เอื้อยกับโสนน้อย กรีดร้องสุดขีดด้วยความโกรธ ที่มันบังอาจทำเกินไปแล้ว สังข์จะต้องไม่เป็นอะไรไปในตอนนี้ เธอสองคนจะสูญเสียงสังข์ไปอีกไม่ได้ เป็นไงเป็นกัน! เจ้าหนอนมันยังทำหัวผลุบโผล่ เอื้อย กรีดร้องอีกครั้ง ถือมีดพุ่งกระโจนเข้าใส่เจ้าหนอนยักษ์โดยไม่ยั้งคิด แทงเข้าที่ส่วนหัว โสนน้อยก็เช่นกัน คว้าลูกดอกอาบยาพิษ ทิ่มลงไปโดยไม่คิดว่าจะเป็นส่วนไหนของมัน สองดอก สามดอก สี่ดอก

มาลา วิ่งไปที่ถุงบรรจุลูกดอกนาคา

ได้ผล มันดิ้นจนหลุดโผล่ขึ้นมาบนทราย จังหวะเดียวกันที่ มาลา กำลังเล็งลูกดอกนาคา

ฉึก! ตู๊ม!”

โดนที่ส่วนหางของมัน เนื้อหนังส่วนหนึ่งของเจ้าหนอนยักษ์หลุดกระจาย เอื้อย กับ โสนน้อย ถูกมันเหวี่ยงกระเด็นออกไป

ฉึก ตู๊ม!” มันโดนเข้าไปอีกดอก ใกล้กับลำตัว

สักครู่ มันก็ขย้อนคายสังข์ออกมา และมันพยายามจะมุดทรายหนีไป แต่เพราะมันโดนอาวุธไปหลายอย่าง มันก็ขาดใจตายอยู่ตรงนั้น

เมื่อเหตุการณ์สงบลง สังข์รู้สึกตัว สำรอกเอาเมือกใสๆ ออกมาจากปาก เอื้อย กับ โสนน้อย ประคองสังข์ยืนขึ้น และรีบพาขึ้นไปอยู่บนก้อนหิน มาลากับจาอู ยังรอดูพวกมัน เกรงว่ามันอาจจะหวนกลับมาอีกก็ได้ โสนน้อยดึงผ้าผ้าออกมาจากกระเป๋า เช็ดเนื้อตัวของสังข์ ที่เปื้อนน้ำลายและทรายเปรอะเลอะเทอะไปหมด

เธอยังไม่ตายเอื้อย ดีใจ

เข้าไปอยู่ในท้องมัน เป็นไงมั่ง?” โสนน้อยถาม

ก็อร่อยดี น้ำลายมันหวานๆ เลี่ยนๆสังข์ พูดเล่นให้ตลก

อ๊วก!” โสนน้อย ทำท่าอ๊วก ล้อเลียน

แต่เสียงที่อยู่ใต้ดิน ยังไม่หยุด แม้จะเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่รอยสั่นของพื้นทรายที่อยู่เบื้องหน้า กลับทำให้พวกเขา เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้อีกวาระหนึ่ง

มันมาอีกแล้วเหรอ?” โสนน้อย อุทาน ตัวใหญ่กว่า เมื่อตะกี้อีก

นี่มันตัวลูก โน่นน่ะตัวแม่สังข์ คะเนจากขนาด ของรอยผุดยุบเป็นร่องของพื้นทราย

สังข์กับเอื้อยเตรียมหน้าไม้พร้อมยิง โสนน้อยขึ้นธนูเล็งไว้ จาอูกับลูกดอกนาคา มาลาถือหอกไว้แน่น ทุกคนเตรียมเผชิญหน้ากับมันอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ไม่แน่ใจว่า จะต้านมันอยู่หรือไม่ นี่มันยิ่งกว่าสงคราม เพราะสงครามยังมีเวลาพัก มีกองกำลังสับเปลี่ยน แต่นี่ไม่มี ทุกคนอยู่สภาพหลังพิงฝาด้วยกันทุกคน ไม่สู้ก็ตาย สู้ก็อาจรอด ... พวกเขาเผชิญหน้าท้าความตายมามากพอสมควรแล้ว จะเผชิญหน้ากับมันอีกสักครั้งจะเป็นไรไป แพ้ชนะไม่ต้องคิด ในเมื่อยังมีลมหายใจ โอกาสก็ยังพอมี

รอยผุดยุบของร่องบนพื้นทราย ตรงเข้ามาหาเหยื่อ ที่ยืนอยู่บนก้อนหิน ห่างจากพวกเขาราวห้าเมตร ทันใดนั้น! หัวมันก็โผล่ขึ้นมาจากพื้นทราย เห็นรอยแยกสามแฉกที่บนหัว แล้วมันก็แลบลิ้น ๓ อัน ที่มีปลายเหมือนหัวงู ออกมาจากรอยแยกนั้น เผยให้เห็นเขี้ยวขาวซี่เล็กฝอยงอโค้ง ลิ้นของมันอันหนึ่งพุ่งตรงเข้าเป้า ตวัดเอาขาของ จาอู อย่างรวดเร็ว อีกสองอันพลาดเป้า

จาอูล้มลง ลูกดอกนาคาหลุดจากมือ ขณะที่เขาถูกมันลากเข้าไปในปาก สังข์ เอื้อย ระดมยิงลูกดอกไปที่ปากของมัน มาลาก็ซัดหอกตรงไปที่ปากของมันเช่นกัน แต่ก็หยุดยั้งมันไม่ได้ เขาจึงกระโดดเข้าคว้าหน้าไม้ของจาอู แล้วรั้งไว้ แต่แรงมันมีมากกว่า ขาของจาอูใกล้ถึงคมเขี้ยวของมันเข้าไปทุกขณะ

ขณะที่ เอื้อย โสนน้อย ระดมยิงลูกดอกใส่ สังข์ตัดสินใจกระโดดลงไป คว้าเอาถุงลูกดอกนาคา ขึ้นมาได้ จาอูโชคร้าย ถูกคมเขี้ยวของมันที่เท้า จนเลือดไหลซิบ ทันใดนั้น!

ฉึก ตู๊ม!”

เสียงระเบิดของลูกดอกนาคา เริ่มแสดงฤทธิ์ สังข์ระดมยิงลูกดอกนาคาอีก ๒ ๓ ลูก ถูกที่บริเณส่วนหาง และกลางลำตัว แทบไม่ระคายเคืองผิวของมัน เพราะลำตัวของมันส่วนหนึ่งยังฝังจมอยู่ในพื้นทราย ทำให้ลูกดอกนาคาทำอะไรมันได้ไม่ถนัดนัด แต่ลูกดอกอาบยาพิษของเอื้อยมันได้ผล พุ่งเข้าใส่ลิ้นของมัน ทำให้มันดิ้นและปล่อยจาอู หลุดออกมาจากคมเขี้ยว แต่มันก็ไม่ลดละ ลิ้นอีกอันหนึ่ง ตวัดเอาลำตัวของมาลา ลากเข้าปาก แต่คราวนี้ มันเปิดเผยตัวให้เห็นเด่นชัดขึ้น เพื่อจะได้ขย้ำเหยื่อได้ถนัดขึ้น

มาลา ถูกมันกัดที่บริเวณลำตัว เป็นแผลเหวอะ แต่มันก็ทำได้แค่นั้น เพราะสังข์เล็งลูกดอกนาคาเข้าตรงเป้า กลางลำตัว ฉึก ตู๊ม!” คราวนี้ได้ผล มันคงเจ็บไม่น้อย พลาดเหยื่อไปอย่างเสียดาย มันมุดหายไปกับพื้นทราย และสงบนิ่ง

โสนน้อยกับเอื้อย เข้าไปช่วยประคองมาลาขึ้นมาพักบนก้อนหิน สังข์ จาอู ตามขึ้นมา ตรวจดูบาดเผลของมาลา เขาถูกเจ้าหนอนยักษ์กัด เป็นแผลฉกรรจ์เลือดไหลไม่หยุด ส่วนจาอูเป็นแผลพอที่จะเอาผ้ามัดหยุดเลือดได้ สังข์สำรวจอาวุธ

เราเหลือลูกดอกนาคา ไม่กี่ลูกสังข์ บอกเพื่อนๆ

จาอูพูดกับมาลา พร้อมกับคว้าเอาถุงลูกดอกนาคาที่เหลือ มาอุ้มไว้บนอก

เราจะล่อมัน ให้มันกินเรากับลูกดอกนาคาจาอูเสนอ พร้อมบอกให้สังข์รีบจุดประทุลูกดอก

จาอู อย่าทำอย่างนั้นเลยสังข์ ห้าม จาอูจะตายไม่ได้นะ

เราจะล่อมัน เราจะฆ่ามัน จุดไฟเดี๋ยวนี้!” จาอู เอาจริง ถ้าช้า เราจะตายกันหมด

มาลาพูดกับจาอู พร้อมยื่นมือขอถุงลูกดอกนาคา แต่จาอูปฏิเสธ พวกเขาเถียงกันอยู่สักพัก แต่สู้ความตั้งใจของจาอูไม่ได้ สังข์สบตากับจาอู เหมือนจะขอร้อง แต่นี่เป็นความมุ่งมั่นของเขา สังข์ก็เลยรีบจุดลูกดอกนาคาลูกหนึ่ง ทันใดนั้น!

มันมาอีกแล้ว กลิ่นคาวเลือด ทำให้มันอดใจไว้ไม่ได้ ลิ้นของมัจจุราชตวัดเอาร่างของมาลาไป สังข์ เอื้อย โสนน้อย ต่างช่วยกันยื้อยุดร่างของมาลาไว้ แต่สามแรงหรือจะสู้แรงเดียวของเจ้าหนอนยักษ์ เสียงของมาลาตะโกนลั่นบอกจาอู

จาอูลังเล แต่ไม่มีเวลาไปมากกว่านี้ เขาจะต้องตัดสินใจ แรงของพวกเด็กๆ จะยื้อแรงฉุดของเจ้าปีศาจได้ไม่นาน ระหว่างที่เขาตัดสินใจ ร่างของมาลาก็หลุดจากมือของพวกเด็กๆ มาลาตะโกนซ้ำ จังหวะชีวิตต้องตัดสินใจ เดี๋ยวนี้!

จาอู โยนถุงลูกดอกนาคาออกไป มาลารับมันไว้ได้ มันถูกจุดไฟเรียบร้อยแล้ว ได้จังหวะพอดีที่หลุดหายเข้าไปในปากของเจ้าหนอนยักษ์

บึ๊ม!”

เศษเนื้อกระเด็นกระจัดกระจายไปทั่ว ร่างของเจ้าหนอนยักษ์ แน่นิ่งเหลือแค่ลำตัวและหาง ที่ยังฝังอยู่ในพื้นทราย

มาลา มาลา ฮือ ๆ ๆ

สังข์ เสียใจร้องไห้ กับการสูญเสียวีรบุรุษผู้เสียสละ เอื้อย โสนน้อย ก็เช่นกัน จาอูโผเข้ากอดพวกเด็กๆ เขาหันหน้าหลบพวกเด็กๆ เพื่อไม่ให้เห็นน้ำตาที่กำลังไหลออกมา ไม่อยากให้พวกเด็กๆ เสียกำลังใจ เพราะเขาคือที่พึ่งสุดท้ายแล้ว

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 23 : หนอนยักษ์ มฤตยูใต้ดิน (ตอนที่ ๒๒/๑๐๕ บทที่ ๗) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 45 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android