คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 26 : สองพี่น้องชาวเล (ตอนที่ ๒๕/๑๐๕ บทที่ ๙)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 26 : สองพี่น้องชาวเล (ตอนที่ ๒๕/๑๐๕ บทที่ ๙) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 21 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ ๙  พบเพื่อนใหม่

()  สองพี่น้องชาวเล

สังข์ เอื้อย โสนน้อย เดินเลาะหาดทรายสีขาวไปเรื่อยๆ อย่างมีความสุข เล่นกับน้ำ เล่นกับเปลือกหอย รอยเท้าสัตว์ทะเล ลืมความหิว ลืมความลำบาก ลืมอดีตที่โหดร้ายไปได้ชั่วครู่ บ่ายจัดๆ ก็มาถึงหมู่บ้านชายทะเลแห่งหนึ่ง เมื่อเห็นบ้านคน ท้องก็เรียกร้องอาหาร แต่ก็ยังไม่กล้าเข้าไปขอใครกิน

เอื้อย มองเห็น ทะลายมะพร้าวที่อยู่บนต้นมะพร้าวต้นหนึ่ง ที่ไม่สูงนัก พอจะปืนขึ้นไปเอาลงมาได้ เด็กทั้ง ๓ คน มีความคิดตรงกัน

เวลาผ่านไปไม่นาน ส่วนที่กินได้ของมะพร้าวทะลายนั้น ก็ไปอยู่ในท้องของพวกเด็กๆ ท้องอิ่มหนังตาก็หย่อน ลมพัดเย็นๆ เสียงคลื่นทะเล เหมือนเสียงดนตรีขับกล่อม ผสานกับเสียงนกร้อง ทำให้พวกเด็ก เผลอหลับไปอย่างมีความสุข ภายใต้ร่มไม้ริมชายหาด

หลับไปนานเท่าไรไม่รู้ แต่เสียงดังก่อกแก่กที่อยู่ข้างๆ ทำให้สังข์รู้สึกตัว เด็กผู้ชายคนหนึ่ง กำลังรื้อค้นกระเป๋าของพวกเขา พอสังข์ตกใจตื่น เด็กคนนั้นก็ผงะถอยหลังเช่นกัน สังข์ลุกขึ้นนั่ง เขาก็เขยิบถอยห่างออกไปแอบซุ่ม อยู่ที่ข้างก้อนหินใหญ่อย่างรวดเร็ว

คนอะไร ทำไมหลบไวจัง!” สังข์ คิดในใจ

สังข์ เอากระเป๋าขึ้นมาสำรวจดู ก็ไม่เห็นมีอะไรหายไป เขาโน้มตัวหันไปมองเด็กคนนั้น เด็กคนนั้นก็โผล่หน้าออกมาจากก้อนหิน

ใครน่ะ?” สังข์ ถาม

ขณะที่มีเสียงของผู้หญิงดังแว่วๆ มาแต่ไกล ไอ้เด็กขี้ขโมย! จะใช้งานหน่อย มันหายหัวไปไหนเนี่ยะ กลับมาไวไวนะ ไอ้…”

มาขโมยของเหรอ?” สังข์ ถามอีก

เด็กคนนั้นปฏิเสธ และไม่พูดอะไร ค่อยๆ เดินออกมาจากก้อนหิน และยิ้มให้นิดหนึ่ง เขาเป็นเด็กหน้าตาดี ตัวผอมเล็กกว่าสังข์ ผมดำหยิกเล็กน้อย ปล่อยยาวถึงไหล่ ไม่สวมเสื้อ เผยให้เห็นผิวดำแดงกลมกลืนกับผ้านุ่งสีพื้นออกเทาน้ำตาล บ่งบอกว่าเป็นเด็กชาวทะเลโดยแท้

เราชื่อ สังข์ เธอชื่อ อะไร?”

สาคร สุดสาครเขาแนะนำตัวเสร็จ ก็เขยิบเข้ามาใกล้ๆ อีก

เสียงคุยกัน ปลุกให้เอื้อยกับโสนน้อยตื่นขึ้น

ใครน่ะ สังข์โสนน้อย ถาม

นี่คือ โสนน้อย และนี่ คือ–” สังข์ แนะนำต่อ

เอื้อย เราชื่อ เอื้อย

พวกเธอ มาจากไหน?” เด็กที่ชื่อ สุดสาคร ถามบ้าง

ไม่รู้ มันไกลมากสังข์ ตอบ

แล้วมาทำอะไรกันที่นี่?”

ก็ไม่รู้เหมือนกัน

มาตามหาแม่เอื้อย บอกจุดประสงค์ที่แท้ เราสามคน อยู่ที่หมู่บ้านแสงสุข ถูกโจรจับโยนลงน้ำ ลอยไปไกลมาก ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน มีคนแก่ใจดีชื่อเคนเลี้ยงเราไว้ เราอยู่กับเคนนานเท่าไรนะ สังข์ สามปี ใช่สามปี แต่เราคิดถึงแม่ ก็ขอร้องให้จาอูและเพื่อนๆ เขาพามาส่ง แต่ระหว่างทางมันอันตรายมาก

คนที่พาเธอมา ไปอยู่ไหนล่ะ?” สุดสาคร สงสัย

ตายแล้วโสนน้อย บอกและทำหน้าเศร้า พวกปีศาจมันฆ่าพวกเขา เขาตายเพื่อให้พวกเรารอด

ตายหมดทุกคนเลยเหรอ?” สุดสาครถาม สังข์ เอื้อย โสนน้อย พยักหน้าพร้อมกัน

แย่จัง

ในระหว่างคุยกัน ก็มีเด็กชายอีกคน วิ่งเข้ามากลางวงเป็นการขัดจังหวะสนทนาพอดี เสียงก่นด่าไล่หลัง ของผู้หญิงคนเดิม ดังแว่วๆ มาแต่ไกล ก็เป็นคำเดิมๆ ประมาณว่า เป็นเด็กจอมเกเร ปลิ้นปล้อน วันวันเอาแต่เล่น การงานไม่ทำ

เด็กชายคนที่สอง มีใบหน้าคล้ายกับสุดสาคร แต่ตัวใหญ่และหนากว่า ถ้าเทียบกับสังข์แล้ว ดูตัวโตกว่า ผิวดำแดงจัดจนดูคล้ำ ผมหยิกสั้น ลักษณะผ้านุ่งและไม่สวมเสื้อเหมือนกัน

มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ ก็เรานัดกันที่โน่นไม่ใช่เหรอ อยู่ที่นี่ก็ถูกด่าน่ะสิมาถึง ก็ต่อว่า สุดสาคร โดยไม่ยั้ง แต่เมื่อเห็นอยู่กับเด็กคนอื่น เขาก็สะดุดนิดหนึ่ง อ้าว! แล้วนี่ใครกัน?”

พวกเขามาไกลสุดสาคร อธิบาย สังข์ นี่คือ สินสมุทร พี่ชายเราเอง

หลงทางมาเหรอ?” เขาทัก แล้วอีกสองคนล่ะ

เราชื่อ เอื้อย

เราชื่อ โสนน้อย

ที่จริงเรียกเรา สมุทร เฉยๆ ก็ได้เด็กที่ชื่อ สินสมุทร แนะนำตัว แล้วถาม พวกเธอมากันยังไง แล้วจะไปไหนกันต่อล่ะ?”

ยังไม่ได้คิดสังข์ ตอบ

พี่ก็อย่าถามมากซิ เรื่องมันยาว แค่คืนนี้จะนอนที่ไหนก็ยังไม่รู้เลยสุดสาคร พูดเหมือนรู้ใจสังข์ และเพื่อน

เออ จริงสิ รึว่าจะให้ไปนอนที่ …” สินสมุทร สะดุดคำพูดเหมือนคิดบางอย่างออก

พี่จะพาเขาไปที่นั่นเหรอสุดสาคร แอบกระซิบที่ข้างหูพี่ชาย

ที่ไหนกันเหรอ?” โสนน้อย ถามด้วยความอยากรู้

สินสมุทร กับ สุดสาคร ทำท่าอึดอัดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ในที่สุด

ก็ที่ที่เรานัดกันไว้ มันเป็นที่ซ่อนของพวกเรา อยู่บนเกาะโน่นสุดสาคร ชี้ไปยังเกาะเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกล แต่พวกเธอต้องรับปากก่อนนะว่า ห้ามบอกใครเด็กทั้ง ๓ คน พยักหน้ารับคำ

ดูเหมือนว่า มิตรภาพใหม่ ของพวกเด็กๆ กระชับแน่นในเวลาอันรวดเร็ว หลังจากเก็บข้าวของสัมภาระ เด็กทั้ง ๕ คน ก็เดินคุยกันไปเล่นกันไปแบบไม่เร่งรีบ เพราะเป้าหมายที่จะไปมันชัดเจน ไม่เหมือนกับการเดินทางผจญภัย

เธอ อยู่กับพ่อแม่เหรอ?” สังข์ ถาม สินสมุทร

ไม่หรอก อยู่กับป้า พี่สาวของแม่ของสุดสาครเค้าสินสมุทร เล่า

อ้าว! ก็เธอบอกว่า เธอเป็นพี่น้องกันเอื้อย ซัก

เรามีพ่อคนเดียวกัน แต่คนละแม่

แล้วพ่อกับแม่เธอไปไหน?” คำถามของสังข์ ทำให้สินสมุทร นิ่งไปชั่วครู่ ไม่รู้ว่าจะเริ่มที่ตรงไหน ไม่มีใครถามคำถามนี้มานานแล้ว ตั้งแต่พวกเขาเห็นหน้าพ่อกับแม่เมื่อหลายปีก่อน ทิ้งให้อยู่กับป้าตามลำพัง

พ่อเรา มีเรือสำเภาอยู่ลำหนึ่งปู่ยกให้สินสมุทร เล่า แต่มันเล็กเกินไป พ่อเลยไปซื้อเรือยนต์ บรรทุกสินค้าออกไปขายที่ไกลๆ ปีหนึ่งก็กลับบ้านหนหนึ่ง ป้าเล่าว่าตอนที่เราอายุหนึ่งขวบ พ่อกลับมา พร้อมกับสุดสาคร พ่อบอกว่า แม่ของเขาถูกมรสุมพัดหายไปในทะเล พ่อจึงพามาด้วย แม่ของเราสงสารก็เลยเลี้ยงไว้ ให้เป็นลูกอีกคน

แล้วแม่ของเธอ รู้รึเปล่าว่า สุดสาคร ก็เป็นลูกของแม่อีกคนนึง?” สังข์ สงสัย

ทีแรกแม่ไม่รู้ มารู้ก็ตอนเราโตกันแล้ว

มันช่างเป็นชีวิต ที่คล้ายกับ โสนน้อย เธอจึงเอ่ยถามสุดสาคร

แม่เลี้ยง ยังรักเธออยู่รึเปล่า

สุดสาคร พยักหน้า แต่ตอนนี้ ไม่อยู่แล้ว ตั้งแต่ออกเรือไปกับพ่อ พวกเขาก็ไม่กลับมาอีกเลย

นานรึยัง?”

สามปีแล้วมั๊ง

ว๊า! แย่จัง ป้าเธอใจดีหรือเปล่า?” เอื้อย ถาม

สินสมุทร กับ สุดสาคร ไม่สนใจกับคำถามนี้ สังข์ได้โอกาส จึงถามขึ้นว่า

เธอรู้จักหัวหน้าเผ่า ชื่อพันตูรึเปล่า?”

ใครกัน ไม่รู้จักสินสมุทร ตอบพร้อมกับส่ายหน้า

สังข์ จึงหยิบวัตถุนำทางแท่งทรงกลมปลายแยกสามทาง ออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้สินสมุทรกับสุดสาครดู เคนบอกว่า ถ้าเจอหัวหน้าเผ่าชื่อพันตู ให้เอาสิ่งนี้ให้เขาดู เขาจะพาเราไปหาเพื่อนของเคน

มันคืออะไร?” สุดสาคร ถาม

เราก็ไม่รู้ แต่เคนบอกว่า มันจะนำโชคมาให้สังข์ ถอนหายใจ เริ่มรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ชั่งมันเถอะ ถ้าหาหัวหน้าเผ่าไม่เจอ มันก็แค่เป็นของเล่น

ลองถาม คนเคยอยู่ที่นี่มานานๆ เขาอาจจะรู้จักก็ได้ พวกเราเป็นเด็ก อาจไม่รู้หรอกสินสมุทร แนะนำทางเลือกที่ดี

แต่มีอยู่คนนึ่งสุดสาคร นึกขึ้นได้ อาจช่วยเธอได้

อย่าบอกนะว่า เป็นตาเฒ่าทะเลนั่นสินสมุทร นึกถึงชายชราผู้หนึ่ง ที่พวกเด็กๆ มักไม่ค่อยชอบไปคลุกคลีด้วย เขาอยู่คนเดียวบนเกาะเล็กๆ ที่อยู่ติดกับชายฝั่ง อีกด้านหนึ่งที่อยู่ท้ายสุดของหมู่บ้าน เขาอยู่ที่นี่มานานก่อนที่พวกเด็กจะเกิดเสียอีก ไม่มีใครไปยุ่งกับเขาหลายปีแล้ว และเขาก็ไม่รับแขก

ชาวบ้านมักลือกันว่า แกเป็นบ้า นั่งเหม่อมองทะเลทั้งวัน ไม่พูดคุยกับใคร บางทีแกก็ออกเรือไปนั่งอยู่คนเดียวที่กลางทะเล ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า แกเอาอะไรกิน

แต่แกก็ได้ปลามากินทุกวัน ชาวบ้านบางคนบอกว่า ตาเฒ่ามีมนต์เรียกเนื้อเรียกปลาได้สุดสาคร เล่าเสริม

ชักน่าสนใจ พาไปหาหน่อยได้ไหม๊?” สังข์ ขอร้อง

สินสมุทรหยุดคิดอะไรบางอย่างในใจ ทำให้พวกเด็กๆ ต่างพากันหยุดเดินไปด้วย พวกเธอแน่ใจนะ ว่าจะไปสังข์ พยักหน้า



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 26 : สองพี่น้องชาวเล (ตอนที่ ๒๕/๑๐๕ บทที่ ๙) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 21 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android