คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 28 : ความลับ (ตอนที่ ๒๗/๑๐๕ บทที่ ๙)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 28 : ความลับ (ตอนที่ ๒๗/๑๐๕ บทที่ ๙) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 27 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  ความลับ

เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงสินสมุทร สุดสาคร มาตะโกนเรียกแต่เช้า ทำให้เด็กทั้งสามต่างพากันลุกขึ้น เมื่อคืนพวกเขาหลับสนิท และหลับอย่างยาวนานกว่าทุกคืนที่ผ่านมา เมื่อตื่นขึ้น ก็มองไม่เห็นเฒ่าทะเลแล้ว ไม่รู้ว่าเขาออกไปไหน และออกไปตั้งแต่เมื่อไร สังข์ เอื้อย โสนน้อย คว้าสิ่งของจำเป็นติดตัว เว้นแต่กระเป๋าเสื้อผ้า เดินข้ามสะพานออกมาหา สินสมุทรกับสุดสาคร ที่รออยู่บนชายฝั่ง

ทันทีที่มาถึง เราพร้อมที่จะไปกันรึยัง?” สินสมุทรถามนำ โดยไม่ต้องรอคำตอบ ทุกคนพร้อมเสมอ เพราะพวกเขารู้กันดีอยู่แล้วว่า มันคือที่ไหน เพราะมันเป็นความลับของพวกเขา

สินสมุทร สุดสาคร พาเพื่อนใหม่ลงเรือข้ามไปยังเกาะร้างแห่งหนึ่ง ที่อยู่ห่างไกลจากหมู่บ้าน แต่มันอยู่ไม่ห่างจากชายฝั่งมากนัก พอที่จะนั่งเรือเล็กๆ เข้าไปได้ อันที่จริง ก็ไม่ใช่เกาะร้างเสียทีเดียวนัก แต่เป็นสถานที่ที่ไม่ค่อยมีคนสนใจ เพราะไม่มีแหล่งทรัพยากรให้เอามาใช้ได้ ปลาก็ไม่มีให้จับ มีแต่โขดหินว่างเปล่า

ถึงด้านหน้าของเกาะ สินสมุทร พาเรือเข้าไปในซอกหลีบของถ้ำแคบๆ ข้างบนมีแสงส่องผ่าน มันช่างพอเหมาะพอดีกับเรือ เหมือนท่าเทียบเรือขนาดจิ๋ว เพราะพอลงจากเรือ ก็มายืนอยู่บนก้อนหิน คลื่นน้ำทะเล ทำให้เรือส่ายไปมา สินสมุทร เอาเรือมัดไว้กับแง่งของโขดหินก้อนหนึ่ง แล้วพาเพื่อนๆ เดินเลาะเป็นแถวเรียงหนึ่ง เข้าไปในซอกหิน สินสมุทรนำหน้าตามด้วย เอื้อย โสนน้อย สังข์ สุดสาคร ตามลำดับ ทุกคนต้องเอามือเกาะผนังหินด้านหนึ่งไว้ เหมือนไต่ริมหน้าผา แต่ต่างกันตรงที่ ข้างล่างเป็นน้ำ แค่เอามือหย่อนลงไปก็ถึงน้ำทะเลแล้ว ส่วนข้างบนก็มีแสงส่องผ่านตลอดทางเดิน ทางวกเวียนซิกแซกเหมือนตัว Z สองตัวซ้อนกัน มีบางช่วงทางเดินต่ำกว่าน้ำถึงหน้าแข้ง เสียงน้ำทะเลซัดโขดหินทางเดินเป็นจังหวะ เมื่อไต่มาถึงสุดทางเดิน ซึ่งเป็นลานหินกว้าง พวกเด็กๆ ไปยืนออรวมกัน ๕ คน สินสมุทรหยุดหันหลังกลับไปทางเพื่อนๆ

ทางตันเหรอ?” เอื้อย ถาม

มองให้ดีดี เห็นอะไรไหม๊?” สินสมุทร ถามทุกๆ คน เหมือนเป็นไกด์กำลังพานักท่องเที่ยวดูชม สิ่งมหัศจรรย์ โสนน้อยชะโงกหน้ามองซ้าย ขวา ก็ไม่เห็นมีอะไร จึงพูดขึ้นว่า

มีแต่ผนังหิน ไปต่อไม่ได้

ถ้างั้น ดูอะไรนี่!” สินสมุทร เอามือขวายื่นเข้าไปในผนังหิน มันน่าอัศจรรย์ มือของเขาหายเข้าไปในผนังหินได้อย่างไร จากนั้นก็ขยับตัวหายเข้าไปในนั้น เอื้อย จึงขยับตามและก็หายเข้าไปในผนังหินนั่นเช่นกัน จากนั้นก็เป็นโสนน้อย ซึ่งยังตื่นเต้นไม่หาย พอถึงคิวของ สังข์ จึงรู้ว่า

ภาพลวงตาสังข์พูดกับสุดสาคร มีทางเดินจริงๆ ด้วยแต่สุดสาคร ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไร

สังข์รู้สึกว่า นี่มันเป็นภาพลวงตาจริงๆ ถ้าไม่สังเกตให้ดีก็จะมองไม่เห็น ต่างจากผนังหินที่เกิดจากอำนาจเวทย์มนต์ ตอนที่เดินในป่าปีศาจ เพราะที่นั่นมันเหมือนมีพลังบางอย่าง ดูดให้หายเข้าไปในผนังหิน แต่ที่นี่ไม่ใช่ มิน่าเล่า สองพี่น้องจึงเลือกที่นี่เป็นที่ซ่อน มันลับสุดยอดจริงๆ

เมื่อเข้าไปถึงข้างใน มีค้างคาวสองสามตัว บินลอดออกไปทางช่องแสงเล็กๆ ที่อยู่บนเพดานถ้ำ มันคงตกใจ ที่มีคนมา เมื่อมองดูรอบๆ มันเป็นโพลงถ้ำขนาดห้องโถงใหญ่ บรรจุคนได้ประมาณ ๕๐ คน มีช่องแสงเล็กๆ ลอดมาจากข้างบน ทำให้ภายในไม่มืดจนเกินไป อีกด้านหนึ่งของถ้ำ มีโพลงน้ำเล็กๆ อยู่ที่หนึ่ง

พวกเธอมาที่นี่บ่อยรึเปล่า?” สังข์ เอ่ยปากถามสินสมุทร

ไม่ นึกอยากมาก็มา

เรามากินอะไรกันก่อนดีกว่าสินสมุทร เอาอาหารและน้ำ มาแบ่งให้เพื่อนๆ และนั่งล้อมวงกินข้าวอย่างมีความสุข ภายในถ้ำนั้น พวกเขามีความสุขและสนุก อย่างที่ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน เมื่ออิ่มกันดีแล้ว

อยากไปดูอะไรไหม๊?

สุดสาคร ยั่วให้เพื่อนๆ เกิดความสงสัย และนึกอยากเล่นสนุกด้วย เขากระโดดลงไปในแอ่งน้ำ แล้วก็มุดหายไปครู่หนึ่ง แล้วก็โผล่ขึ้นมาใหม่

อยากไปก็ตามมา

ไปเถอะ เราจะรออยู่ที่นี่สินสมุทร บอกโสนน้อย

สังข์ เอื้อย นึกสนุก วางของที่ไม่จำเป็นไว้กับพื้น แล้วกระโดดมุดน้ำตามลงไป ส่วนโสนน้อย ไม่แน่ใจ ยังลังเลอยู่ เอื้อย จึงโผล่หน้าขึ้นมาจากโพลงน้ำ

ไม่ตามลงมาเหรอ โสนน้อย มาดูอะไรนี่

นั่นแหละทำให้ โสนน้อย อดไม่ได้ที่จะเล่นสนุกด้วย สินสมุทร พยักหน้าเชิญชวน เธอจึงไม่ลังเล กระโดดน้ำตามลงไป

พวกเพื่อนๆ ดำน้ำว่ายตามสุดสาครไป ข้างล่างนี้ ไม่มืดเสียทีเดียว แค่อึดใจเดียว ก็โผล่ที่พื้นผิวน้ำอีกแห่งหนึ่ง พวกเขาพากันว่ายไปเกาะที่ชะง่อนหินแห่งหนึ่ง มันเป็นอุโมงค์เหนือน้ำขนาดใหญ่ยักษ์มหึมา มีทางเข้าออกอยู่ข้างหน้า

ทางนั้น ออกทะเลใหญ่ได้สุดสาคร ชี้ไปที่ช่องอุโมงค์

เมื่อพวกเด็กๆ ท่องเที่ยวจนเป็นที่พอใจแล้ว ก็กลับออกมาจากถ้ำที่ซ่อน และชวนกันไปที่บ้านของ สินสมุทร ชาวบ้านที่นี่ทุกบ้านปลูกบ้านให้มีใต้ถุน เพื่อให้พ้นจากน้ำทะเลขึ้นสูง บางหลังก็เป็นเสาไม้ บางหลังก็เป็นเสาปูน ที่โคนเสาบ้านมีคราบหอยเกาะเต็มไปหมด สังข์ เอื้อย และโสนน้อย เริ่มคุ้นเคยกับวิถีชีวิตชาวเลแล้ว

บ้านที่สินสมุทรกับสุดสาคร อาศัยอยู่กับป้า ดูมีฐานะต่างจากบ้านชาวบ้านทั่วไป บริเวณข้างบ้าน มีเรือสำเภาทะเลเก่าๆ ลำหนึ่ง ขนาดยาวประมาณ ๑๕ เมตร มีลักษณะเพรียว ท้ายเรือจะสูงกว่าหัวเรือเล็กน้อย หน้าแหลม มันถูกยกวางไว้บนแท่นไม้ มีแต่เสากระโดงเรือที่ไม่มีใบอยู่ ๓ อัน วางพาดอยู่ในเรือ คงเพราะกลัวจะเกะกะหลังคาที่มุงกันแดดกันฝนไว้ ส่วนอีกด้านหนึ่งของบ้าน เป็นลานปูนซีเมนต์ ต่อไปยังสะพานปลา มีชาย ๔ ๕ คน กำลังเก็บรื้ออวน

หายหัวไปไหนมาทั้งวัน ห๊า?”

หญิงชาวเลผู้หนึ่งร่างค่อนข้างท้วม โผล่หน้าออกมาจากประตูบ้าน มือซ้ายถือถังพลาสติก มือขวาถือมีดปังตอ งานการก็ไม่ทำ วันนี้ไม่ต้องกินข้าวมันแล้ว อ้าว! นั่นไปพาใครมาอีกล่ะ

ป้าของสินสมุทร ไม่รอที่จะให้เด็กกล่าวทักทาย เธอก็รีบหายเข้าไปในบ้าน พร้อมเสียงบ่นด่า ว่าเหลวไหล พาใครมาเต็มบ้าน สินสมุทร จึงพาเพื่อนๆ ลอดไปที่ใต้ท้องเรือสำเภา เข้าไปนั่งที่ท่อนไม้ท่อนหนึ่ง เพื่อให้ไกลเสียงด่าของป้า แต่เสียงนั่นก็ยังดังมากระทบหูอีกว่า

ไอ้เรือบ้านั่น ก็เกะกะบ้านจะแย่อยู่แล้ว ยังจะพาคนอื่นมาเกะกะบ้านอีก

ชั่งเถอะ อย่าไปสนใจเลยสินสมุทร บอกเพื่อนๆ ให้สบายใจ แล้วหักเหเรื่องทันที นี่เรือสำเภาของพ่อ ที่ปู่ยกให้

มันยังใช้การได้อยู่ไหม๊?” สังข์ ถามอย่างสนใจ

ซ่อมแล้ว ก็น่าจะใช้ได้

สังข์ขอเดินดูรอบๆ และคิดอะไรบางอย่างกับเรือลำนี้

ตกเย็น พวกเด็กๆ พากันกลับไปที่ เกาะเฒ่าทะเลอีกครั้ง เมื่อไปถึง ก็เห็นเขานั่งรออยู่ที่หน้าต่าง เขาแสดงอาการเป็นห่วงพวกเด็กๆ จึงจัดหาข้าวอาหารเตรียมไว้ให้ มันมากพอสำหรับเด็ก ๕ คน

พวกเธอไปไหนกันมา?” เฒ่าทะเล ถาม

บอกไม่ได้ มันเป็นความลับโสนน้อย ตอบแบบซื่อๆ ทำให้เฒ่าทะเล กึ่งสงสัยกึ่งขำในใจ กับความซื่อและน่ารักของเด็กๆ

ถ้างั้น ก็มากินข้าวกันให้อิ่มก่อน

หลังจากที่เด็กๆ กินกันจนอิ่ม ก็ช่วยกันจัดเก็บข้าวของให้สะอาด โดยมีสังข์ เอื้อย และโสนน้อย พาทำ สินสมุทรกับสุดสาคร จึงต้องเรียนรู้และทำตามไปด้วย สร้างความพึงพอใจให้แก่เฒ่าทะเล ที่เห็นเด็กๆ ช่วยเหลือกัน และเชื่อฟังกันเป็นอย่างดี

อิ่มกันแล้วใช่ไหม๊ ตาก็มีความลับเหมือนกัน

เฒ่าทะเลบอก พร้อมกับเปิดหีบไม้ หยิบเอาสิ่งหนึ่งขึ้นมาให้พวกเด็กๆ ดูสิ่งนั้น ทำด้วยโลหะสีน้ำตาลรมดำ มันมีรูปร่างเป็นท่อกลมขนาดนิ้วหัวแม่มือ เรียวจากต้นไปหาปลายซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าครึ่งหนึ่ง มีลักษณะงอโค้งเกือบครึ่งวงกลม เวลาจับเหมือนจับข้องอครึ่งวงกลมไว้ในมือ ตรงที่จับบริเวณปลายนิ้วชี้ นิ้วกลาง นิ้วนาง และนิ้วก้อย มีปุ่มกดสี่ปุ่มที่วางในตำแหน่งกระชับพอดีกับนิ้วทั้งสี่ น่าจะเป็นเครื่องดนตรีโบราณ

เค้าเรียกอะไรน่ะ ตา?” โสนน้อย สงสัย

บอกไม่ได้ มันเป็นความลับเฒ่าทะเล ก็ตอบแบบซื่อๆ เหมือนกัน

เฒ่าทะเล พาเด็กทั้ง ๕ คน นั่งเรือที่จอดไว้ข้างเกาะหลังบ้าน แล้วช่วยกันพาเรือออกไปให้ห่างจากเกาะ พอดีเป็นเวลาพลบค่ำ เหมาะกับการแสดงผลงาน เฒ่าทะเล นำเอาวัตถุที่อยู่ในหีบติดตัวมาด้วย พร้อมทั้งยกปลายนิ้วชี้ไปที่ริมฝีปาก ทำสัญลักษณ์ห้ามส่งเสียงดัง เด็กทุกคนพยักหน้าแสดงความเข้าใจ จากนั้น เขาจับมันแนบที่ริมฝีปาก แล้วเป่า เสียงที่ถูกเปล่งออกมาจากส่วนปลาย ไม่ต่างไปจากเสียงดนตรี มีความไพเราะไปอีกแบบ พวกเด็กๆ ต่างสงบนิ่งฟังเสียงนั้น อยู่นานประมาณ ๓ นาที

โสนน้อยมองลงไปที่พื้นน้ำ รู้สึกตื่นเต้นกับปรากฏการณ์ พื้นน้ำที่ดูสงบนิ่งดูเหมือนมีสิ่งเคลื่อนไหวอยู่ใต้นั้น พวกเด็กๆ ต่างตื่นเต้นตาค้าง จนพูดไม่ออก เมื่อมีปลาหลากหลายชนิดขนาดไม่ใหญ่นัก มันแหวกว่ายมาใกล้ๆ เรือ แล้วก็กระโดดขึ้นมาบนเรือ ตัวแล้วตัวเล่า ยิ่งทำให้พวกเด็กๆ เพิ่มความดีใจ ตื่นเต้นหนักขึ้น สินสมุทรทนตื่นเต้นไม่ไหว จึงหัวเราะชอบใจออกมา ทันใดนั้น พวกฝูงปลาที่เหลือในน้ำ ก็ว่ายเตลิดหนีไป พร้อมกับเสียงดนตรีก็หยุดไปด้วย

เสียงหัวเราะของเธอ ทำให้มันตกใจหนีไปหมดแล้วละเฒ่าทะเลว่า ดูซิ ได้พอรึยัง?”

เสียงดนตรี เรียกปลาสินสมุทร พูดกับตัวเอง ขณะจับปลาตัวเป็นๆ ไว้ในมือ มหัศจรรย์มาก!” เฒ่าทะเล ยิ้มเมื่อเห็นพวกเด็กๆ ตื่นเต้นกันใหญ่

ไม่น่าล่ะ ชาวบ้านเขาพูดกันว่า เฒ่าทะเล มีมนต์เรียกเนื้อเรียกปลาได้สินสมุทร พูดต่อ ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง

นี่แหละ คือความลับของฉันเฒ่าทะเล ยอมเปิดเผยความจริงที่ถูกปกปิดมานาน แต่ก็มีข้อต่อรองตามมา แล้วความลับของพวกเธอล่ะ ฉันจะรู้ได้บ้างไหม๊?”

สินสมุทร สุดสาคร พากันเดินฝ่าแสงไฟริบหรี่ในยามค่ำ เข้าบ้าน มันเป็นเช่นนี้เหมือนเมื่อวาน พวกเขาถูกด่าอีกตามเคย แต่คราวนี้ หนักกว่าทุกวัน เพราะมันพาดพิงถึงพ่อกับแม่ของพวกเขา สองพี่น้อง รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ เหมือนถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง ให้อยู่กับป้าปากร้าย แต่จะไปโกรธป้าก็ไม่ถูกนัก เพราะอย่างน้อยพวกเขาก็มีบุญคุณ ชุบเลี้ยงตนมาจนกระทั่งเติบโต สองพี่น้อง จึงหลบไปนั่งร้องไห้ปรับทุกข์กันที่บนเรือสำเภา

เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเด็กๆ พาเฒ่าทะเล ไปยังสถานที่ซ่อนของพวกเขา เมื่อความลับถูกเปิดเผยเช่นนี้ ต่างฝ่ายก็ให้สัญญากันว่า จะปกปิดความลับของกันและกันไว้ ซึ่งพวกเด็กๆ ก็ไว้ใจตาเฒ่าทะเล เพราะปกติ วันวันก็ไม่มีคนมายุ่งเกี่ยวด้วยอยู่แล้ว



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 28 : ความลับ (ตอนที่ ๒๗/๑๐๕ บทที่ ๙) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 27 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android