คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 33 : ผีเสื้อสมุทร และหมึกยักษ์ (ตอนที่ ๓๒/๑๐๕ บทที่ ๑๐)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 33 : ผีเสื้อสมุทร และหมึกยักษ์ (ตอนที่ ๓๒/๑๐๕ บทที่ ๑๐) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 40 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  ผีเสื้อสมุทร และหมึกยักษ์

รุ่งเช้า หัวหน้าโจร ยืนที่แท่นบัญชาการ ประกาศการเปลี่ยนทิศทางเดินเรือ แต่ต้องแวะเติมน้ำจืดและอาหารก่อน เรือสำเภาของโจรสลัดจึงมุ่งหน้าสู่เกาะที่ใกล้ที่สุด

เมื่อมาถึงเกาะแห่งหนึ่ง หัวหน้าโจรสั่งให้ทอดสมอรออยู่กลางทะเล แต่ไม่ห่างจากฝั่งมากนัก แล้วส่งสมุนราว ๑๐ คน ลงเรือเล็กออกไปสำรวจเกาะก่อน พวกเด็กๆ สังเกตว่า เรือสำเภายนต์ของพวกเขา ยังคงถูกพ่วงอยู่ท้ายสำเภาใหญ่เหมือนวันก่อนๆ

เรือเล็กของพวกโจร แล่นห่างจากเรือลำแม่มาได้พักใหญ่ ท้องทะเลก็ปั่นป่วน เหมือนมีสัตว์ประหลาดเคลื่อนที่อยู่ใต้ทะเล พวกเขารีรอครู่หนึ่ง แต่หัวหน้าทีมบอกให้เร่งเรือให้ถึงฝั่งโดยเร็ว แต่ดูเหมือนว่าสัตว์ประหลาดตัวนั้นก็ยิ่งเคลื่อนไหวเร็วขึ้น จนเห็นผิวน้ำเป็นร่องริ้ว วนไปรอบๆ เรือของพวกเขา ทันใดนั้น! วัตถุประหลาดใต้ทะเล ก็ปรากฏกายให้เห็น มันบินฉวัดเฉวียนขึ้นสู่ท้องฟ้า มันมากัน ๓ ตัว

สัตว์ประหลาดอะไรกันนั่น! พวกสมุนโจรต่างตกใจ เร่งฝีพายเพื่อไปให้พ้นจากพวกมัน มันบินโฉบใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เหมือนจะลองดูปฏิกิริยาของเหยื่อ หนึ่งคนในนั้นเล็งหน้าไม้ ปล่อยลูกดอกใส่มันไปชุดหนึ่ง แต่พลาดไปทุกครั้ง มันบินหลบได้รวดเร็วมาก

แต่พวกเด็กๆ ดีใจ ที่เห็นเกาะกลางทะเล ไม่นานพวกเขาก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ของสมุนโจรบนเรือเล็ก ยังไม่ทันจะไหวตัวไปทางไหน ก็ปรากฏสัตว์ประหลาดบินโฉบมาที่เรือสำเภาใหญ่เป็นระยะๆ บินมาแล้วก็บินโฉบขึ้นฟ้าไป แล้วก็โฉบมาใหม่ เท่าที่มองเห็น มันมีเกือบ ๑๐ ตัว บางตัวก็ฉกเอาใบเรือจนขาดเป็นรู มีเสียงตะโกนสั่งให้รีบลดใบเรือลงทันที

หัวหน้าโจรสลัดประกาศก้อง ให้ลูกสมุนเตรียมตัวป้องกันและต่อสู้ สมุนโจรทั้งหมดบนเรือต่างวิ่งกันโกลาหล หลบไปด้วย และซัดอาวุธใส่มันไปด้วย

สัตว์นั้น มันมีขนาดลำตัวไม่ใหญ่ไปกว่ามนุษย์ ขาทั้งสี่ได้สัดส่วนใกล้เคียงกับแขนขาของมนุษย์ แต่ขาคู่หลังใหญ่และแข็งแรงกว่า ปีกคู่หน้าซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าคู่หลังเล็กน้อย วางซ้อนเกยเหลื่อมกัน มีโครงสร้างคล้ายครีบปลา แต่มีรูปทรงและสีสันเหมือนปีกผีเสื้อ ผิวหนังทุกส่วนยกเว้นปีก เป็นเกล็ดสีเขียวคล้ำคล้ายเกล็ดปลา ส่วนหัวของมันคล้ายศีรษะมนุษย์ผู้หญิง แต่มีคอยาวกว่าสองเท่า ดวงตากลมโต นัยน์ตาเหมือนตาเหยี่ยว ใบหูลีบเรียวแนบไปกับศีรษะ จมูกใช้หายใจเมื่ออยู่บนบก ที่ลำคอแถบซ้ายและขวา มีเหงือกคล้ายเหงือกปลา ใช้หายใจเมื่ออยู่ในน้ำ เวลามันกรีดร้องจะมองเห็นฟันและเขี้ยวเป็นซี่เล็กแหลม ที่โหนกศีรษะทั้งสองข้าง มีอวัยวะคล้ายหนวดปลาดุก ยื่นออกมาข้างละเส้น กรงเล็บทั้งเท้าหน้าและหลัง ทรงพลัง สามารถตะครุบคนเป็นๆ บินลอยไปในอากาศได้ไม่ยาก

สัญชาติแห่งนักสู้ของพวกเด็กๆ กลับคืนมาอย่างรวดเร็ว พวกเขารีบเข้าไปคว้าอาวุธประจำกาย เตรียมพร้อมที่จะปะทะกับมันได้ทุกเมื่อ

แต่สัตว์นั่น มันบินได้รวดเร็วมาก ดูเหมือนว่า หนวดของมันเหมือนเรดาร์คุณภาพดีเยี่ยม ที่สามารถบินหลบสิ่งกีดขวาง และหลีกอาวุธ ที่มีความเร็วมากกว่าลูกดอกจากหน้าไม้ ถึงสองเท่า จึงไม่น่าแปลกอะไร ที่อาวุธของพวกโจรสลัด ไม่สามารถทำอะไรมันได้

พวกโจรสลัด ถูกเหล่านางผีเสื้อสมุทร ฉกเอาไปเป็นเหยื่อ คนแล้วคนเล่า จนเหลือเกือบไม่ถึงครึ่ง

แม้หัวหน้าโจรสลัด จะสั่งให้สมุนระดมยิงธนูและอาวุธอื่นๆ เท่าที่มี ใส่พวกมัน ก็ไม่สามารถฆ่าปีศาจผีเสื้อสมุทรได้เลยแม้แต่ตัวเดียว สร้างความหวาดวิตกให้แก่สมุนโจรเป็นอันมาก พวกเขาเริ่มขวัญเสีย บางคนถึงกับร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ขณะสู้กับศัตรูที่ไม่รู้ว่าจะฆ่ามันได้อย่างไร แต่กลับตกไปเป็นเหยื่อของพวกมันทีละคน ๆ

ตอนนี้มันบินมาเพิ่มอีกเป็นฝูงราว ๑๐๐ ตัว เต็มท้องฟ้า ดูเหมือนว่าศึกนี้มันหนักเกินกว่าจะต้านได้ เขาโมโหแทบคลั่ง ที่ไม่อาจรักษาชีวิตของพวกพ้องไว้ได้ จึงฝ่าฝูงมฤตยูแห่งท้องทะเล ขึ้นไปบนแท่นบัญชาการ เหนี่ยวไกปืน ระดมยิงใส่พวกมันอย่างบ้าคลั่ง แต่ไร้ผลมีเพียงสองสามตัวที่ถูกกระสุนปืน สมุนโจรผู้ใกล้ชิดจึงลากเอาหัวหน้าโจรสลัด หลบเข้าไปในห้องบัญชาการ เพื่อมิให้ตกเป็นเหยื่อของพวกมันไปอีกคน

สินสมุทร สุดสาคร สังข์ เอื้อย โสนน้อย ตัวเล็กกว่าพวกโจร จึงยังคงสามารถหลบหลีกซ่อนอยู่ในซอกเล็กแคบๆ พอที่จะรอดพ้นจากกรงเล็บของสัตว์มฤตยูเหล่านั้นได้ แต่ก็คงอีกไม่นาน หากปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ พวกเด็กๆ ก็คงไม่รอดที่จะถูกจับไปเป็นเหยื่อเหมือนกัน ตอนนี้ บนเรือมีคนเหลือเพียงไม่กี่สิบคนแล้ว

พวกเราจะทำยังไงกันดี?” เอื้อย ขอความเห็น

พวกเราจะตายตอนนี้ไม่ได้!” สังข์ พูดปลอบขวัญเพื่อนๆ พร้อมกับคิด ๆ ๆ ว่าจะมีหนทางไหน ที่จะเอาชนะ หรือหาจุดอ่อนของปีศาจทะเลนั่นได้ มันต้องมีสักวิธีซิน่า

ใช่! ต้องลองดูสังข์ พูดกับสุดสาคร

สุดสาคร ออกมาจากที่ซ่อน พร้อมเครื่องเป่าที่เฒ่าทะเลให้มา ยืนขึ้นเป่าเป็นเสียงออกไป เสียงนั้นก้อง แหลมทุ้มลดหลั่นกันไป ดังไปทั่วบริเวณ เพียงแค่นาทีเดียว มันน่าอัศจรรย์มาก

มันได้ผล!” สังข์ บอกเพื่อนๆ

เหล่านางผีเสื้อสมุทรที่อยู่บริเวณนั้น มันเคลื่อนไหวช้าลง เหมือนถูกมนต์สะกด

สาคร เป่าต่อไป อย่าหยุดสินสมุทรย้ำ ขณะที่เอื้อยกับโสนน้อย ระดมยิงใส่ปีศาจทะเลด้วยลูกดอก แต่มันก็พยายามหลบ ตัวที่ถูกยิงก็ล่าถอยไป โจรสลัดที่เหลือประมาณสิบกว่าคน ถึงกับตาค้างไม่เชื่อสายตา มีกำลังใจฮึดสู้ขึ้นมาอีก มีอาวุธอะไรที่จับฉวยได้ก็คว้ามันขึ้นมา

สังข์กับสินสมุทร แอบขึ้นไปบนแท่นบัญชาการ ต่างฝ่ายต่างระวังหลังซึ่งกันและกัน เมื่อไปถึง สำรวจดูกระสุน มันเหลือน้อยเต็มที เพราะความเสียสติของหัวหน้าโจรสลัด ที่ระดมยิงอย่างไร้ทิศทาง แต่มันยังพอที่จะกู้สถานการณ์อันเลวร้ายนี้ได้

สังข์ ลั่นไกทีละนัด ๆ สอยเจ้าปีศาจร้ายร่วงไปทีละตัว ๆ ตัวใดที่ฉวยโอกาส แอบเข้าไปด้านหลังของสังข์ ก็ถูกคมดาบของสินสมุทร และลูกดอกของเอื้อยกับโสนน้อยเข้าทุกตัว ดูเหมือนว่าสถานการณ์ของพวกมันจะเสียเปรียบ

เสียงจากเครื่องเป่ายังคงดังก้องไปทั่ว ขณะที่ เหล่านางผีเสื้อสมุทรถูกสอยร่วงไปเรื่อยๆ ในที่สุด พวกมันเห็นว่า เหยื่อที่เหลือมันมีความว่องไวพอๆ กับพวกมัน และสามารถทำร้ายพวกมันได้ พวกที่เหลือ จึงพากันล่าถอย บินมุดน้ำหายไปในท้องทะเล

เมื่อสถานการณ์สงบลง สังข์หันมองลงไปที่หีบกระสุนปืน มันไม่เหลือแม้แต่นัดเดียว ที่พื้นเต็มไปด้วยปลอกกระสุนปืน

เรือสำเภาของโจรสลัด แล่นต่อไปอย่างช้าๆ ใบเรือขาดยุ่ยหลายจุด เพราะถูกกรงเล็บของผีเสื้อสมุทร บนเรือดูโหรงเหรง เพราะเหลือคนบนเรือเพียง ๒๐ ชีวิต รวมทั้งเด็กๆ เพชรและบ่าวหลา หัวหน้าโจรสลัดยืนส่องกล้องทางไกล อยู่บนหัวเรือ อย่างหมดอาลัยในชีวิต

การสูญเสียครั้งนี้ ถือเป็นการสูญเสียครั้งสำคัญที่สุด ของเหล่าโจรสลัด กว่าจะรวบรวมพลพรรคให้ได้เป็นร้อยคน ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องใช้เวลา ต้องใช้กำลัง การมุ่งหน้าสู่แผ่นดิน เพื่อไปส่งเด็กๆ เป็นเหตุผลหลัก ของหัวหน้าโจร เพราะต้องทำตามสัญญา แต่เหตุผลอีกข้อหนึ่งก็คือ เขาต้องการไปเสาะแสวงหาพลพรรคโจร ที่อยู่ตามเมืองต่างๆ มาเพิ่มจำนวนให้มากขึ้น

ความตั้งใจของหัวหน้าโจรจะบรรลุผลหรือไม่ คงต้องอาศัยโชคชะตา ใครก็ตาม ที่ลากเอาชีวิตมาแขวนลอยอยู่ในทะเลบ้า ย่อมมีความเสี่ยงสูงที่จะประสบความล้มเหลว เพราะมันมีอำนาจและพลังลึกลับบางอย่าง ที่คาดเดาไม่ได้ แต่การออกท่องทะเลมันก็มีเสน่ห์ยั่วใจไม่น้อย หากโชคเข้าข้าง ได้ครอบครองสิ่งของที่คนบนบกไม่มีและอยากได้ แม้ว่าการครอบครองนั้น มันจะชอบธรรมหรือไม่ก็ตาม แต่มูลค่าของผลตอบแทนที่ได้รับมันสูงพอ จนทำให้ใครบางคนยอมออกไปเสี่ยงภัย

เรือสำเภาของโจรสลัด ยังคงแล่นต่อไป ยิ่งแล่นไปข้างหน้า ลมก็ยิ่งพัดแรง ลูกคลื่นก็สูงขึ้นตามลำดับ ราวกับว่ามันไม่ได้แล่นเข้าฝั่ง แต่มันกำลังแล่นออกสู่ใจกลางมหาสมุทร

คลื่นเริ่มซัดเข้าหาเรือรุนแรงขึ้น จนยากที่จะควบคุมเรือไว้ได้ เรือสำเภาโยกโยนไปตามกระแสคลื่น ที่น่าเป็นห่วงก็คือ เรือสำเภายนต์ของพวกเด็กๆ จวนเจียนจะล่มก็หลายครั้ง ที่มันยังลอยอยู่ได้ ก็เพราะเชือกที่รั้งกับเรือลำแม่พยุงไว้

ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม มองเห็นสายฟ้าแลบและฟ้าร้องมาเป็นระยะ

ท้องทะเลเริ่มปั่นป่วนรุนแรงขึ้น หัวหน้าโจร เริ่มควบคุมเรือไม่อยู่ เพราะกำลังคนมีน้อยเกินไป เขารู้สึกว่า ทะเลปั่นป่วนครั้งนี้ เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างมากระทำ

ฝนเริ่มเทลงมา เพชรกับบ่าวหลา ช่วยงานอยู่ข้างบน พวกเด็กๆ ต่างมาออรวมกันที่ชั้นล่าง เพื่อประเมินสถานการณ์ ทุกคนสบตากันเหมือนรู้แผนการเอาตัวรอด ทุกคนรวบรวมของที่จำเป็น และของสำคัญติดตัวไว้ พวกเขากำลังจะขึ้นไปชั้นบน

ทันใดนั้น! เรือก็โคลงตัวเหมือนมีของหนักกดทับที่กาบเรือ พวกเด็กๆ ต่างล้มกระเด็นกันไปคนละทิศ แล้วเรือก็โยกไปทิศตรงกันข้าม คนก็กระดอนไปอีกทาง

เกิดอะไรขึ้นกันอีกล่ะเนี่ย?” สินสมุทร ตะโกนถาม

สังข์พาเพื่อนๆ พยายามปืนบันไดขึ้นไปข้างบน สิ่งที่พวกเขาเห็น มันยิ่งตอกย้ำให้พวกเขาต้องทำอะไรบางอย่าง เพื่อไปให้พ้นๆ จากเรือนรกนี่

หนวดของปลาหมึกยักษ์ มันมาจากไหนไม่รู้ เกี่ยวรัดเอาลูกเรือหล่นทะเลไป หนวดที่เหลือก็รัดตัวเรือไว้จนโยกโอนไปมา สมุนโจรคนหนึ่งได้โอกาส คว้าขวานอันใหญ่เหวี่ยงสับไปที่หนวดของมัน ขาดสะบั้นไป

ไปที่เรือเดี๋ยวนี้! ไป ไปสินสมุทร ตะโกน

ในระหว่างชุลมุน พวกเด็กๆ คว้าตะขอเหล็กคนละอัน วิ่งหลบหนวดปลาหมึก เกาะขอบเรือสำเภาไปที่ท้ายเรือ แล้วใช้ตะขอเหล็กที่ถือมา เกี่ยวกับเชือกที่ผูกโยงกับเรือยนต์ของพวกเขา แล้วกระโดดโหนรูดไปที่เรือยนต์ของพวกเขา จนครบทุกคน

ไม่รอช้า สุดสาครรีบลงไปสตาร์ทเครื่องยนต์ทันที สังข์ เอื้อย โสนน้อย ช่วยกันสูบน้ำออกจากเรือ ฝนยังคงตกอยู่ไม่ขาดระยะ สินสมุทร ตะโกนให้ เพชรกับบ่าวหลารีบตามลงมา แต่ช้าไป บ่าวหลาถูกหนวดหมึกยักษ์ตีกระเด็นตกลงไปในทะเล สุดสาครกดปุ่มสตาร์ท โยกคันเร่งอัดน้ำมันให้เครื่องติด เขาพยายามอยู่ ๒๓ ครั้ง เครื่องยนต์ก็ยังไม่ติด สังข์รีบเอามีดตัดเชือก ๒ เส้น ที่ผูกโยงเรือ แต่เหลือไว้อีกหนึ่งเส้น เพื่อรอเพชร แต่เพชรเห็นว่า เวลามันคับขัน มัวรอไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจเอามีดตัดเชือกเส้นสุดท้ายจากฝั่งของเขา ให้ขาดออกจากเรือสำเภาใหญ่ เพื่อที่เด็กๆ จะได้ออกเรือทัน

เครื่องยนต์ติดแล้ว

เพชร อย่าทำอย่างนั้นสินสมุทร ตะโกนห้าม แต่เขากลับตะโกนตอบ

รีบหนีไป

สินสมุทร เร่งเครื่องถอยหลังเต็มกำลัง แต่เรือก็ยังไม่แล่นออกไป เสียงเครื่องยนต์ ทำให้หมึกยักษ์หันเหความสนใจ มาที่เรือของเด็กๆ แต่เชือกที่เพชรตัด มันหล่นลงไปเกี่ยวกับเชือกอีกเส้นหนึ่งที่อยู่ข้างล่าง หนวดหมึกเริ่มคืบคลาน สังข์พยายามจะโน้มตัวไปตัดเชือกเส้นที่ติด แต่ทำไม่ได้เพราะมันอยู่ต่ำเกินไป

เพชรตัดสินใจเสียสละตัวเอง เพื่อให้เด็กๆ รอด เขากระโดดลงไปข้างล่างพร้อมมีด ตัดเชือกที่ติดอยู่อีกด้านหนึ่ง จนขาด

กำลังของเครื่องยนต์ พาเรือถอยออกมาจากที่นั่น อย่างฉุกละหุก สินสมุทรบังคับเรือให้แล่นหนีห่างจากหมึกยักษ์ไปได้อย่างหวุดหวิด เมื่อห่างออกมาพ้นระยะอันตราย พวกเด็กๆ ต่างหันหลังไปมอง หมึกยักษ์กำลังเล่นงานเรือสำเภาของพวกโจรสลัด ค่อยๆ จมทะเลไป ฝนเริ่มซาเม็ดขณะที่ลูกคลื่นก็เริ่มสงบลง



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 33 : ผีเสื้อสมุทร และหมึกยักษ์ (ตอนที่ ๓๒/๑๐๕ บทที่ ๑๐) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 40 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android