คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 36 : อาวุธมีเจ้าของ (ตอนที่ ๓๕/๑๐๕ บทที่ ๑๑)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 36 : อาวุธมีเจ้าของ (ตอนที่ ๓๕/๑๐๕ บทที่ ๑๑) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 38 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ ๑๑  เทพแห่งลิง

()  อาวุธมีเจ้าของ

รุ่งเช้า เอื้อยเอาผ้าออกตาก โสนน้อยก่อไฟ ส่วนพวกผู้ชาย พากันเข้าป่าหาของกินสำหรับวันนี้ โชคดีที่เมื่อคืนฝนตกแค่เตือน ไม่หนักอย่างที่คาดไว้

เอื้อย พวกเราจะติดอยู่บนเกาะนี้อีกนานไหม๊?” โสนน้อย ถาม

ไม่รู้สิเอื้อย ตอบแบบเศร้าๆ ที่จริง พวกเราน่าจะหาทางไปจากที่นี่กันได้แล้ว

แล้วจะไปกันยังไง?”

นั่นคือปัญหาใหญ่ของพวกเด็กๆ ที่จริงบนเกาะนี้ ยังไม่ปรากฏสัตว์ร้ายอันตรายใดๆ ที่จะสร้างความวิตกกังวลให้แก่พวกเขา ถ้าพวกเขาคิดจะปักหลักอยู่ที่นี่สักระยะ ก็น่าจะทำได้ อย่างน้อยก็รอกู้เรือที่ยังจมอยู่ในทะเลให้ได้ก่อน หรือไม่ก็รอเรือเดินสมุทรแล่นผ่านมา แต่มีเหตุผลสำคัญกว่านั้น ที่พวกเด็กๆ อยากออกไปจากที่นี่ก็คือ ต้องการกลับไปอยู่ในอ้อมอกอุ่นๆ ของพ่อกับแม่ ซึ่งกำลังเฝ้ารอลูกที่หายไป

ระหว่างหาของกินในป่า สังข์ได้เล่าปรากฏการณ์ที่เห็นในถ้ำให้ สินสมุทรกับสุดสาครฟัง แล้วเสนอความเห็นว่า

ของนั่น มันมีเจ้าของ เราควรจะส่งคืนดีไหม๊?”

แต่เราไม่รู้จักเจ้าของเลย ว่าเป็นใคร และอยู่ที่ไหนสินสมุทร แย้ง

เอามาด้วยรึเปล่า?” สุดสาคร ถามหาของนั่น

เปล่า ตอนนี้ซ่อนไว้ก่อน แต่เราคิดว่า เจ้าของน่าจะอยู่บนเกาะนี้

ค่ำคืนนี้ เป็นข้างขึ้น ดวงจันทร์เต็มดวง ไล่ความมืดมิดออกไปไม่น้อย พวกเด็กๆ พากันมานั่งปรับทุกข์กันรอบกองไฟ คืนนี้เป็นคืนที่เจ็ดแล้ว ที่พวกเขามาติดอยู่บนเกาะนี้ ในความโชคร้ายก็มีความโชคดีมาชดเชย ตั้งแต่ออกจากหมู่บ้านป่าผีสิง สังข์ เอื้อย และ โสนน้อย ต้องเผชิญกับความน่ากลัว บางครั้งก็เกือบเอาชีวิตไม่รอด พวกเขาต้องสูญเสียพี่เลี้ยงที่มาส่ง นั่นเป็นความโชคร้าย แต่ที่โชคดีก็คือ ได้เพื่อนที่ดี ทั้งสินสมุทร สุดสาคร สองพี่น้อง มาร่วมเดินทางผจญภัยด้วยกัน มันเป็นสิ่งพิสูจน์ความกล้าหาญ ความอดทน และความเสียสละของพวกเขา ตลอดเวลาที่เดินทางมาด้วยกัน พวกเขายิ่งเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ก็ยิ่งเกิดความรักความผูกพันกันมากขึ้น

เอื้อย เล่าเรื่องของเธอ ให้ฟังมั่งซิสุดสาคร เริ่มก่อน

เรื่องของเราเหรอ ไม่เห็นจะน่าฟังตรงไหนเลย

เอาเหอะน่า เราอยากฟังสุดสาคร ถามนำ เอางี้ เธอมีพี่น้องกี่คน?”

สองคน แต่คนละแม่

เหมือนเราเลยสุดสาคร ให้กำลังใจ ขณะเอียงไหล่ไปกระทบกับไหล่ของ สินสมุทร

แต่มันไม่เหมือนกัน เธอสองคนน่ะรักกันดี แต่ของเรา เราไม่ชอบพี่สาว

อ้าว! ทำไมล่ะ?” คราวนี้ สินสมุทรเป็นฝ่ายถามขึ้น แต่เอื้อยนิ่งเงียบ โสนน้อยจึงตอบแทนเพื่อน

อ้ายน่ะ เขาเป็นคนใจร้าย รังแกเอื้อยเกือบทุกวัน รวมทั้งแม่เลี้ยงด้วย

โอ้! ใจร้ายจริงๆ ด้วย ทั้งแม่ทั้งลูกเลยสุดสาคร สรุป

อ้าว เธอก็มีแม่เลี้ยงไม่ใช่เหรอ?” สินสมุทร ถามโสนน้อย

แต่มันไม่เหมือนกัน แม่เลี้ยงเค้ารักเราเหมือนลูกจริงๆ

เออจริง! แต่ทำไมเธอต้องหนีออกมาจากบ้านด้วยล่ะ?”

เราไม่ได้หนีโสนน้อย แย้ง แล้วก็เงียบไปพักหนึ่ง สังข์จึงเล่าความจริง

จริงๆ แล้ว โสนน้อย ไม่ได้หนีหรอก แต่พ่อของเค้า เวลาเมาก็จะไล่ลูกออกจากบ้าน แต่ว่าตอนนี้ เธอน่าจะหายโกรธพ่อแล้วละ จริงไหม๊?” สังข์ หันไปมองโสนน้อย ซึ่งกำลังทำหน้าเศร้าๆ

สังข์ นายไม่มีน้องสาว หรือพี่สาว พี่ชาย บ้างเลยเหรอ?” สินสมุทร ถาม

มีน้องสาว อยู่คนหนึ่ง

สังข์ตอบ ทำเอาทั้งเอื้อยและโสนน้อย ต่างมองหน้าสังข์ด้วยความฉงน

จริงเหรอ! เราไปบ้านเธอ ไม่เห็นมีใครเลยเอื้อย สงสัย

แม่เล่าให้ฟัง เป็นน้องคนละแม่ ก่อนที่แม่จะพามาอยู่กับหง่อม เราก็ไม่เคยเห็นหรอกสังข์ ตอบเท่าที่รู้

แล้วพ่อของนายล่ะ?” สินสมุทร ถาม

ไม่รู้คราวนี้ สังข์เป็นฝ่ายไม่ตอบบ้าง และก็เงียบไปนาน เป็นเพราะไม่รู้จริงๆ หรือ ว่าสาเหตุอื่นๆ ไม่อาจรู้ได้ มันเป็นคำถามที่ถูกถามหลายครั้งแล้ว แต่สังข์ก็ไม่เคยตอบ จนทำให้เพื่อนๆ พลอยไม่อยากรู้ไปด้วย และก็ไม่อยากคาดคั้น สินสมุทรจึงเป็นฝ่ายถามเอื้อย เพื่อหักเหเรื่อง

เล่าเรื่อง เคนให้ฟังมั่งซิ?”

อยากรู้จริงๆ เหรอ แต่เรื่องมันยาวนะ

ขณะที่เอื้อย เล่าเรื่องเกี่ยวกับเคนให้เพื่อนๆ ฟัง ทำให้สังข์อดคิดถึงชายชราสองคนไม่ได้ ถ้าเขายังอยู่บ้าน เวลานี้ หง่อมเปลวก็จะเล่านิทานให้ฟังเสมอ และถ้าเขายังอยู่ในหมู่บ้านป่าผีสิง เขาก็คงจะนั่งกินข้าวกับ นาเคนทร์ แล้วนาเคนทร์ก็จะสอนให้รู้จักการป้องกันตัว และการต่อสู้กับศัตรู

สังข์หยิบเอาวัตถุ ๒ ชิ้น ขึ้นมาพิจารณาดู วัตถุอันหนึ่งคือ ผลึกแก้วปลายสามแฉกที่ได้มาจากในถ้ำ ส่วนอีกอันหนึ่งคือ วัตถุแท่งทรงกลมปลายแยกสามทาง ที่เคนให้มา เขาสั่งกำชับว่าให้เก็บมันไว้ให้ดี เพราะมันคือวัตถุนำโชค ทั้งๆ ที่สังข์เองก็ไม่รู้ว่าเมื่อไร มันจะนำโชคมาให้สักที โชคที่เขาอยากได้มากที่สุดในเวลานี้ ก็คือ อยากพบแม่ หรือว่าวัตถุผลึกแก้วนี่ คือโชคอีกอันที่เขาได้รับ เพราะมันใช้เป็นอาวุธได้ หรือไม่ก็เอาไปขายในเมือง คงได้เงินมาไม่น้อย แต่นั่นมันเป็นของที่มีเจ้าของ เราควรนำไปคืน แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า จะคืนให้ใคร และที่ไหน

ขณะที่ สังข์นั่งมองพิจารณาวัตถุผลึกแก้วอยู่นั้น พลัน! ก็ปรากฏสายตาหลายคู่ที่อยู่ห่างออกไปไกล จับจ้องไปที่พวกเด็กๆ สายตาหลายคู่เหล่านั้น เคลื่อนที่ใกล้เข้าไป ใกล้เข้าไป ดูเหมือนว่า เป้าสายตาลึกลับเหล่านั้น ต่างจับจ้องไปที่วัตถุผลึกแก้ว ที่อยู่ในมือของสังข์

พวกเด็กๆ รู้สึกได้ว่า มีผู้บุกรุกกำลังใกล้เข้ามา ทันทีที่รู้สึก พวกเขาก็เตรียมพร้อมป้องกันภัยไว้เสมอ แม้ว่าหลายคืนมานี้ จะยังไม่มีเหตุร้ายใดๆ เกิดขึ้นก็ตาม

ทันใดนั้น! พวกฝูงลิงป่าจำนวนมาก ต่างวิ่งกรูกันเข้ามาที่พวกเด็กๆ นั่งชุมนุมกันอยู่ มันมาทุกทิศทาง และรวดเร็ว จนพวกเด็กๆ ไม่ทันตั้งตัว เสียงเจี๊ยกจ๊าก อลหม่านไปหมด ไม่รู้ว่ามันประสงค์อะไรกันแน่ กองไฟแตกกระจัดกระจาย มีลิงตัวหนึ่ง คว้าเอาวัตถุผลึกแก้วนั้นไปจากมือของสังข์ แล้ววิ่งออกไปให้ห่าง ทำให้พวกฝูงลิงป่าที่เหลือ ต่างกรูกันเข้าไปร่วมยื้อแย่งวัตถุผลึกแก้วอย่างชุลมุน

พอพวกลิงป่า วิ่งไปกันเกือบหมด

สังข์ เป็นอะไรมั๊ย?” เอื้อย ถาม

ไม่ แล้วพวกเราล่ะ

มันสนใจแต่ ของนั่นสินสมุทร บอก

ใช่ ของอีกอันหนึ่ง มันก็ไม่ได้เอาไปสังข์ ชูวัตถุนำโชค ให้เพื่อนๆ ดู รึว่า พวกมันเป็นเจ้าของ

ก็อาจใช่นะ ไม่น่าล่ะ พวกมันจึงไม่กล้าเข้าไปเอาในถ้ำ มันคงกลัวถูกงูจับกินน่ะโสนน้อย อธิบายอย่างมีเหตุผล

ดูซิ! พวกมันยังแย่งกันอยู่เลย ไม่รู้ว่าตัวไหนเป็นเจ้าของจริงๆสินสมุทร ก็ยังไม่แน่ใจเช่นกัน

แต่เราว่า ไม่น่าจะใช่สังข์ คิดต่างจากเพื่อน

ขณะที่พวกลิงกำลังยื้อแย่งกันสุดฤทธิ์อยู่นั้น มันก็หยุดชะงักลง ปล่อยให้ลิงตัวหนึ่งที่กำลังครอบครองวัตถุผลึกแก้ว ยืนสองขาหลังด้วยอาการงุนงงเหมือนถูกมนต์สะกด ลิงตัวอื่นๆ ค่อยๆ พากันถอยห่างออกไป แสงจันทร์ส่องกระทบกับวัตถุผลึกแก้ว ดูสวยงามยิ่งนัก

ขณะที่ฝูงลิงค่อยๆ สลายไป ก็ปรากฏร่างของผู้มาเยือน ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านหลังของเจ้าลิงตัวนั้น มันมีร่างกายสีขาว ใหญ่โต บึกบึนกว่าลิงทุกตัว

ขณะที่พวกฝูงลิงป่า พากันวิ่งหนีเข้าป่าไป ลิงที่ถือวัตถุผลึกแก้วก็ได้สติ ร้องเจี๊ยกด้วยความตกใจ ปล่อยวัตถุผลึกแก้วหลุดจากมือ หล่นลงไปปักวางอยู่บนพื้นทราย และวิ่งหนีตามพวกมันไป

เปิดโอกาสให้ลิงเผือกตัวใหญ่ เข้ามาหยิบเอาของของมันคืนไป อะไรกันนี่!! มันคือ ลิงเผือก ตัวเดียวกันที่ สังข์ เห็นในภาพนิมิต ตอนที่อยู่ในถ้ำนี่



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 36 : อาวุธมีเจ้าของ (ตอนที่ ๓๕/๑๐๕ บทที่ ๑๑) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 38 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android