คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 37 : ปาฏิหาริย์ลิงเผือก (ตอนที่ ๓๖/๑๐๕ บทที่ ๑๑)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 37 : ปาฏิหาริย์ลิงเผือก (ตอนที่ ๓๖/๑๐๕ บทที่ ๑๑) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 19 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


() ปาฏิหาริย์ลิงเผือก

หลังจากที่มันถูกยิงด้วยขีปนาวุธสายฟ้า ซึ่งเป็นอาวุธของเจ้าของร่างสีเขียวมรกต ร่วงหล่นลงไปที่ใจกลางป่าของเกาะแห่งนี้ สภาพมันก็ไม่ต่างอะไรกับลิงป่าตัวเล็กๆ และความโดดเด่นของมันก็คือ ผิวกายสีขาวเผือก ทำให้เป็นที่จับจ้องของเหล่าสรรพสัตว์ในป่า

มันไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก เพราะหล่นลงตรงต้นไม้ใหญ่พอดี มันค่อยๆ ปืนลงจากต้นไม้ลงมาข้างล่าง ดูเหมือนว่า มันจะไม่ค่อยรู้ธรรมเนียมของป่าเอาเสียเลย เพราะข้างล่างนี่มันอันตรายยิ่งกว่าข้างบน แม้จะเป็นเวลากลางวัน แต่แสงอาทิตย์ก็ส่องลงไปได้อย่างยากเย็น ทันทีที่เท้าถึงพื้น ก็มีสิ่งเคลื่อนไหวคืบคลานเข้ามาใกล้ๆ โชคดีที่เจ้าลิงเผือกไหวตัวเสียก่อน มันกระโดดขึ้นต้นไม้ที่เล็กกว่า หนีไปให้พ้นจากศัตรูที่มันยังมองไม่เห็น แล้วรีบปีนขึ้นข้างบน จริงซิ ข้างบนนี่ปลอดภัยกว่า สว่างกว่าด้วย

แต่ก็ไม่แน่เสมอไป เพราะมันกำลังเผชิญหน้ากับ พวกเดียวกัน ที่พวกนั้นเข้าใจว่าเจ้าลิงเผือกนี่ คือผู้บุกรุก มันเป็นสัตว์แปลกถิ่น สีผิวก็ไม่เหมือนกัน และเข้ามาโดยไม่บอกกล่าวกันก่อน ดูแล้วเหมือนพวกมันกำลังเลียนแบบพฤติกรรมมนุษย์ ใครเป็นเจ้าถิ่นผู้มีอิทธิพล ก็จะแสดงสัญลักษณ์อำนาจให้ดูใหญ่กว่า มีพรรคพวกมากกว่า และมักจะรังแกพวกอื่น ที่มีอำนาจน้อยกว่า อาจจะด้วยศักดิ์ศรี หรือผลประโยชน์ หรือทั้งสองอย่าง

หัวหน้าลิงป่า แยกเขี้ยวยิงฟันขาววับ ร้องเจี๊ยกๆ ๆ ๆ เป็นสัญญาณ บอกให้ลูกสมุนเข้าจู่โจมผู้บุกรุก ซึ่งก็มีเพียงตัวเดียว และตัวเล็กกว่าด้วย ไม่น่าจะต้องถึงกับรุนแรงกันขนาดนี้ มันเหมือนสงครามชัดๆ ลิงเผือก ต้องหนีเอาตัวรอดไว้ก่อน แต่มันคิดช้าไป

ฝูงลิงป่าผู้ไม่มีวัฒนธรรม ต่างวิ่งรุมกันเข้ากัดทำร้ายลิงเผือกน้อยผู้น่างสงสาร แต่โชคดีนิดหนึ่ง ที่มันถูกกัดแค่สั่งสอน โทษฐานที่ถือวิสาสะเข้ามาแบบไม่รู้ว่าใครใหญ่กว่า หากมัวรีรอแบบนี้ต่อไป มีหวังชีวิตไม่รอดแน่ เพราะลิงป่าบางตัว ก็มีนิสัยพาลเกเร เหมือนคนบางคนเช่นกัน ที่ชอบเอาใจเจ้านาย ทำเกินคำสั่ง ลิงเผือก ถูกลิงบางตัวกัดจนเป็นบาดแผลที่หนักเอาการ แต่ยังไม่สายเกินไปที่จะรีบเผ่นหนีเอาตัวรอดในตอนนี้

พวกลิงเกเร วิ่งไล่ตามลิงเผือกไป มองเห็นแนวกิ่งไม้ไหวๆ เป็นทางยาว มันมุ่งหน้าไปทางภูเขาที่อยู่ใกล้ๆ

เมื่อหนีพ้นจากพวกฝูงลิงป่าแล้ว ลิงเผือกมองเห็นปากถ้ำ คงเป็นที่หลบภัยได้สักระยะหนึ่ง มันจึงวิ่งเข้าไปทั้งที่มืดๆ สักครู่ ก็หยุดหันไปมองที่ปากถ้ำ เห็นพวกลิงป่านั่น ยังคงวิ่งไล่ตามมาไม่ลดละ อยู่แค่ปากถ้ำก็ยังไม่ปลอดภัยอยู่ดี มันก็ค่อยๆ วิ่งฝ่าความมืดเข้าไป ฝูงลิงที่ไล่ตามมาหยุดชะงักนิดหนึ่ง แต่เมื่อได้ยินเสียงขู่ของหัวหน้า พวกมันก็วิ่งฝ่าความมืดเข้ามาในถ้ำเช่นกัน

เสียงพวกลิงป่า วิ่งไล่หลังตามมาติดๆ ลิงเผือกมองเห็นแสงสว่างรำไรข้างหน้า รีบไปดีกว่า เพราะที่นี่มันมืดเกินไป อาจพลาดท่าถูกพวกลิงป่าบ้านี่กัดทำร้ายเอาอีกก็ได้ มันจึงมุ่งหน้าไปที่นั่น

วิ่งมาเพลินๆ ลิงเผือกเกือบพลัดตกลงไปในร่องเหว มันมองตามแสงสว่างที่ลอดมาจากปล่องขนาดใหญ่ที่อยู่บนเพดานอุโมงค์ถ้ำ เห็นวัตถุผลึกแก้วที่มันทำหล่น วางอยู่บนพื้นริมร่องเหวฝั่งตรงข้าม มันดีใจ เดินส่ายไปมา เพราะไม่รู้ว่าจะไปเอามาได้อย่างไร เพราะร่องเหวนั่น มันกว้างเกินไป

ไม่นาน พวกฝูงลิงป่าก็มากันเต็ม สร้างความวิตกกังวลให้แก่ลิงเผือกเป็นอย่างมาก มันหนีไม่ได้อีกแล้ว ขยับอีกก้าวเดียวก็ไม่มีที่จะยืน มันไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าร่องเหวลึกแค่ไหน

พวกลิงป่า ทยอยหลั่งไหลกันมาเป็นร้อยตัว แต่แล้ว เจ้าตัวที่อยู่หน้าสุด ก็สะดุดกึกหยุดกับที่ ทำหน้าล่อกแล่ก ถอยหลังไป ดุนให้เพื่อนๆ ของมันถอยตามออกไป เพราะสิ่งที่พวกมันเห็น กำลังเคลื่อนออกมาจากช่องมืดๆ ค่อยๆ เลื้อยเลาะผนังถ้ำผ่านเหวลึก มุ่งไปที่ไหนสักแห่งในมุมมืด

พลัน! ก็มีเสียงกรีดร้อง เจี๊ยก! ที่มุมมืดด้านหนึ่ง ทำให้พวกลิงป่าตกใจ ร้องเจี๊ยกจ๊าก พากันวิ่งหนีออกจากถ้ำไป สร้างความประหลาดใจให้แก่ลิงเผือก แต่เมื่อสิ่งนั้นปรากฏตัวตน มันคือ สัตว์มฤตยูเลื้อยคลานอีกตัวหนึ่ง ความประหลาดใจก็หายไป ลิงเผือกรวบรวมความกล้า และสติปัญญาเท่าที่มี หนีเอาตัวรอด เข้ามาทางไหนก็ออกไปทางนั้น โชคดีที่สัตว์นั่นกำลังชุลมุนและเพลิดเพลินกับเหยื่อสดๆ ลิงเผือกก็ค่อยๆ ถอยห่างออกมาอย่างเงียบกริบ เมื่อพ้นระยะอันตราย มันก็กระโดดวิ่ง ใส่ตืนลิงหนีออกจากถ้ำอย่างรวดเร็ว

เมื่อออกมาถึงปากถ้ำ พวกลิงป่าก็ไปกันหมดแล้ว มันถอนหายใจด้วยความอ่อนเพลีย เอามือข้างหนึ่งลูบคลำที่บริเวณหน้าอก ซึ่งปรากฏเป็นรอยบุ๋มลึกที่มีรูปร่างและสัดส่วนใกล้เคียงกับวัตถุผลึกแก้ว จากนั้นก็เอามืออีกข้าง ลูบที่บาดแผลที่ถูกกัด แผลฉกรรจ์ไม่เบา มันคิดว่าจะต้องหลบไปรักษาตัวที่ไหนสักแห่ง

ช่วงแรกๆ มันต้องคอยหลบหลีกพวกลิงป่า อยู่ตลอดเวลา กลายเป็นลิงที่หากินอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีเพื่อน ไม่มีหลักค้ำประกันว่าชีวิตจะอยู่รอดไปได้อีกนานหรือไม่

แต่ก็รอดมาได้ จนกระทั่งค่ำของวันหนึ่ง ขณะที่มันนั่งจ้องมองท้องฟ้า อยู่ที่โขดหินริมหาด เหมือนจะติดต่อสื่อสารกับใครบางคน ให้มารับมันด้วย หรือให้มาช่วยทำอะไรบางอย่างให้ ก็ปรากฏวัตถุจากท้องฟ้า คล้ายดาวตก มันไม่รู้ว่าสิ่งที่มันเห็นนั้นคือ ลูกอุกกาบาต หรือยานอวกาศของพวกเอเลี่ยนนอกโลก แต่มันมีลำแสงพุ่งเป็นทางยาว ใหญ่ขึ้น ๆ มันตกใจ รีบลงมาจากก้อนหิน แล้วแอบมองวัตถุจากฟากฟ้า

วัตถุลึกลับนั่น มันพุ่งตรงลงมาที่ใจกลางเกาะ หล่นหายไปในภูเขา เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ด้วยแรงกระแทก จนรู้สึกได้ว่าแผ่นดินสะเทือน ด้วยความสงสัย มันจึงค่อยๆ ไต่ไปบนภูเขาลูกนั้น เพื่อดูว่า มันคืออะไรกันแน่

ลิงเผือกไม่รู้ว่า มันอาศัยอยู่ในป่าบนเกาะนี้นานเท่าไร แต่สิ่งที่มันเห็นทุกระยะ ๒๐ ปี พวกลิงป่าก็จะล้มตาย และเปลี่ยนรุ่นไป รุ่นแล้วรุ่นเล่า จนมันเองก็นับไม่ถ้วน ก็ดีเหมือนกันที่ พวกลิงรุ่นใหม่ๆ ไม่รู้จักมันและไม่เห็นว่ามันเป็นส่วนเกิน หรือเป็นศัตรูผู้บุกรุก เพราะยิ่งนานไป พวกลิงที่เกิดใหม่ก็กลายเป็นฝ่ายที่จะต้องมาทำความรู้จักกับมัน

ลิงเผือกได้รับสถานภาพเป็นลิงเจ้าป่า ที่ไม่มีตราตั้งไปโดยปริยาย ส่วนหนึ่งเพราะความแข็งแรง และมีร่างกายที่ใหญ่กว่าลิงตัวอื่นๆ หลายช่วงตัว รวมทั้งอุปนิสัยที่สงบนิ่ง สุขุมกว่าลิงตัวอื่นๆ ที่วันๆ เอาแต่เล่นหลุกหลิกเล่นซุกซน

ลิงเผือก ไม่ได้หลบหนีออกจากเกาะนี้ อาจเป็นเพราะมันไม่มีที่ไป หรือไม่ก็เป็นห่วงของสิ่งหนึ่งที่มันทำหล่นไว้ที่เกาะนี้ ทุกวัน มันจะแอบปืนขึ้นไปที่ชะง่อนหินริมปล่องขนาดใหญ่บนภูเขา แล้วมองลงไปข้างล่าง สายตาจับจ้องไปที่สิ่งของที่วางแน่นิ่งอยู่บนพื้นอุโมงค์ถ้ำ ด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ ครั้นจะลงไปเอา ก็กลัวเจ้างูยักษ์ ราวกับกว่า งูยักษ์นั่น มันถูกสั่งให้เฝ้าทรัพย์ไว้ แต่ลิงทุกตัวในป่านี้ต่างรู้ดีว่า มันเฝ้าดักรอเหยื่ออยู่มากกว่า

ลิงเผือก อดทนนั่งเฝ้ารออยู่อย่างนั้น นานนับหลายพันปี

เมื่อพวกฝูงลิงหายไปกันหมดแล้ว สังข์ตั้งสติ ตะโกนถามลิงเผือกตัวนั้นว่า

ถ้าท่านเป็นเจ้าของสิ่งนี้ ก็รับคืนไป

ลิงเผือก ยื่นมือไปจับที่ด้ามของวัตถุผลึกแก้ว แล้วนำมันไปวางแนบหน้าอก คล้ายกับการสอดใส่ลูกกุญแจ พลัน! แสงสว่างก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นรอบวัตถุผลึกแก้ว คล้ายกับการสตาร์ทเครื่องกล กระแสลมเริ่มเคลื่อนไหว มันพัดมาทุกทิศทาง แสงนั้นส่องเป็นประกายสายฟ้าสีขาวอมชมพู ขณะที่ลมเริ่มพัดแรงขึ้น ๆ ประกายสายฟ้าก็แรงขึ้นเช่นกัน และไล่ลามไปทั่วร่างของลิงนั้น ส่งผลให้ร่างของลิงเผือกมีขนาดใหญ่ขึ้นอีก ๓ เท่าตัว ความเร็วของลมใกล้เคียงกับพายุหมุน พัดพาทุกสิ่งปลิวว่อนไป ผิวกายสีขาวของลิงเผือกก็ค่อยๆ เลือนเป็นฟองแสงโปร่งใสขาวขุ่น มีประกายสายฟ้าสีชมพูอ่อนๆ แลบแปลบปลาบเป็นระยะๆ ไปทั่วร่างของลิง ราวกับว่าเครื่องยนต์กำลังทำงาน พร้อมที่จะเดินทางต่อไป สักครู่กระแสลมก็เบาลงจนเกือบสงบนิ่ง

เขาคือ หนุมาน เทพแห่งลิง

นายรู้ได้ไง?” สินสมุทร ถาม

หง่อมเคยเล่าให้ฟัง

บัดนี้ ร่างของลิงเผือก กลายสภาพเป็นเทพแห่งลิง ที่ทรงอิทธิฤทธิ์ หลังจากที่มันรอคอยวันนี้ มานานกว่า ๕,๐๐๐ ปี พวกเด็กๆ ถึงกับแยกไม่ออกว่า นี่มันเรื่องจริง หรือเรื่องในเทพนิยายกันแน่

ก่อนที่เทพแห่งลิงจะเหาะจากไป สังข์ตะโกนถามไปว่า

พวกเรา จะออกไปจากเกาะร้างนี่ได้ยังไง?”

เทพแห่งลิง หันไปมองพวกเด็กๆ แสยะยิ้มเห็นเขี้ยวแก้วทั้ง ๔ ซี่ ขาววาววับ น่าอัศจรรย์ยิ่ง จากนั้นก็หันหน้าไปยังทิศที่ภูเขาตั้งอยู่ ยกมือขวาขึ้น แล้วกางมือออก ผลึกแก้วใสก็ปรากฏอยู่ในกำมือ จากนั้น เทพแห่งลิง ก็ชี้ปลายวัตถุนั่นไปยังถ้ำ ที่พวกเด็กๆ เคยเข้าไปผจญภัยมา เกิดประกายสายฟ้าวาบ ออกจากปลายผลึกแก้วทั้งสามแฉก พุ่งไป ณ ที่บริเวณตรงนั้น เกิดเสียงดังสนั่นแผ่นดินสะเทือน ราวกับภูเขาไฟระเบิด มองเห็นแสงพวยพุ่งสู่ท้องฟ้า สว่างวาบไปทั่วทั้งเกาะ

จากนั้น เทพแห่งลิง ก็ชี้ปลายผลึกแก้วใสไปที่ทะเล สักครู่ ก็บังเกิดสิ่งมหัศจรรย์ขึ้นอีกแล้ว สร้างความพิศวงให้แก่พวกเด็กๆ สุดประมาณ

ดูโน่น!” โสนน้อย อุทาน พร้อมกับชี้ไปที่ทะเล สังข์คว้าเอากล้องส่องทางไกล ออกส่องดู

น้ำทะเล หายไปไหนหมด

ลมเริ่มสงบนิ่ง ไร้วี่แววของเสียงเหล่าสรรพสัตว์ มันเหมือนถูกมนต์สาปของพ่อมด แต่มันก็ชั่วอึดใจเดียว เสียงครืน! ครืน! อู้! อู้! ดังมาจากทะเล เริ่มมีลมพัดมาจากทะเล เสียงพวกลิงป่า เริ่มร้องเจี๊ยกดังมาแต่ไกล ลมก็ทวีความแรงขึ้น ต้นไม้ไหวโอนเอนไปมาตามแรงลม พวกเด็กๆ เริ่มหวั่นใจ ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

สังข์ นายลองถาม ลิงนั่นดู ว่ามันเกิดอะไรขึ้น?” สินสมุทร บอก

เทพแห่งลิงยังคงยืนนิ่งอยู่ในอิริยาบทเดิม เหมือนกับว่าไม่รู้สึกสะทกสะท้าน หรือตกใจอะไรเลย กับเหตุการณ์แปลกประหลาดนี่ แทนที่สังข์จะเอ่ยถาม กลับยกกล้องส่องไปที่ทะเล

ตายละ!” สังข์อุทาน ทำให้เพื่อนๆ ตกใจตามไปด้วย

อะไร?” โสนน้อย ถาม

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า คือ คำตอบที่ไม่ต้องอธิบาย พวกเด็กๆ ต่างพากันวิ่งหลบไปที่หลังก้อนหินใหญ่เพื่อหาที่กำบัง

เสียง ซู่! ๆ อู้! ๆ ครืน! ๆ นั่น มันดังขึ้นพร้อมกับคลื่นทะเลยักษ์ สูงราวกับภูเขาทั้งลูก พุ่งเข้าสู่ฝั่ง ตายแน่ คราวนี้ต้องตายแน่ๆ พ่อจ๋า แม่จ๋า ช่วยลูกด้วย!” พวกเด็กๆ คิดเหมือนกัน ต่างกอดกันกลม ขณะที่ลมก็พัดทวีแรงขึ้นๆ แผ่นดินเริ่มสั่นไหว

เราฝันไปใช่ไหม๊?” โสนน้อย ปลอบใจตัวเอง แล้วร้องไห้

ไม่มีใครตอบ เพราะต่างก็ตกอยู่ในสภาพและความรู้สึกเดียวกัน คลื่นทะเลโหมกระหน่ำซัดไปทั่วทั้งเกาะ ราวกับจะทำลายเกาะนี้ให้พินาศไป พวกเด็กๆ ยังคงกอดกันกลม กลั้นลมหายใจ หลับตาปี๋ เตรียมรับชะตากรรม

ความมืดมิด เข้าครอบงำชั่วขณะ

เราตายรึยัง?” โสนน้อย ลืมตาเป็นคนแรก รู้สึกประหลาดใจ เพื่อนๆ ก็เช่นกัน ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย พวกเด็กๆ ต่างมองหน้ากัน แล้วเดินออกจากที่กำบัง เหตุการณ์ข้างนอก ก็ดูเหมือนปกติดี ลมทะเลยังพัดเบาๆ เสียงน้ำทะเลก็เหมือนเดิม ท้องฟ้าก็สดใสเหมือนที่มันเป็น

รึว่าเราฝันไปสุดสาคร รำพึงกับตัวเอง

ไม่หรอก เราจะฝันพร้อมๆ กัน ได้ยังไง มันเป็นเรื่องจริงสังข์ ว่า

ลิงนั่น หายไปแล้วเอื้อย บอกเพื่อนๆ

หรือว่า เทพแห่งลิง จะบอกปริศนาบางอย่างให้เราสังข์ ชั่งน้ำหนักของเหตุผลดู เขากำลังบอกเราว่า อีกไม่นาน เกาะนี่กำลังจะจมเพราะคลื่นยักษ์ หรือไม่ก็แผ่นดินยุบ

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่า เมื่อไหร่?” สุดสาครถาม สังข์ส่ายศีรษะ

แต่ ทำไมเขาต้องระเบิดถ้ำนั่นด้วยเอื้อย สงสัยต่อ หรือว่า อาจมีบางอย่างอยู่ในนั้น ที่จะช่วยพวกเราให้ออกไปจากเกาะนี้

จริงอย่างที่เอื้อยบอก สังข์ก้มหน้าหลับตา ทบทวนภาพนิมิตที่เพิ่งผ่านไปไม่นาน เขาก็เห็นลำแสงของวัตถุจากฟากฟ้าหล่นลงมาที่ตรงนั้น เหมือนกับที่ลิงเผือกเห็น

พวกเด็กๆ คิดตรงกันว่า พวกเขาจะต้องไปค้นหาเครื่องช่วยชีพ เช่น เรือ หรืออะไรก็ได้ ในอุโมงค์ถ้ำนั่น ที่จะพาพวกเขาออกไปจากที่นี่ พวกเขาพยายามตีความหมายปมปริศนา จากภาพลวงตาเมื่อสักครู่ สินสมุทร ปรึกษากับเพื่อนๆ ว่า

พรุ่งนี้เช้า เราไปดูที่ถ้ำกัน

ขอบคุณ ขอบคุณนะที่ช่วยพวกเราสังข์ มองไปที่หาดทราย ตรงที่ลิงเผือกยืน เพื่อระลึกถึงวีรกรรมของตน ราวกับว่า เขาคือผู้ปลดปล่อยเทพแห่งลิงให้เป็นอิสระ ด้วยการมอบคืนกุญแจให้แก่เขา และนี่คือ สิ่งตอบแทนที่เขาและเพื่อนๆ ได้รับ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 37 : ปาฏิหาริย์ลิงเผือก (ตอนที่ ๓๖/๑๐๕ บทที่ ๑๑) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 19 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android