คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 4 : อำลาที่ขมขื่น (ตอนที่ ๓/๑๐๕ บทที่ ๑)


     อัพเดท 9 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 4 : อำลาที่ขมขื่น (ตอนที่ ๓/๑๐๕ บทที่ ๑) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 22 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(๓)  อำลาที่ขมขื่น

ก่อนสว่างของวันใหม่ เสียงร้องของสังข์ ปลุกให้จันทนีตื่นก่อนเวลา อากาศวันนี้ไม่ดีเลย เมฆหมอกอึมครึม ทำให้บ้านหลังใหญ่ ดูมัวๆ ไปถนัดตา ขณะที่จันทนีกำลังอาบน้ำให้ลูก แม่นวลกับแม่ปราง กำลังทำอาหาร เสียงรถของยศกร วิ่งเข้ามาในบ้าน จันทนีรู้สึกแปลกใจ ทำไมยศกรจึงมาแต่เช้า เพราะทุกครั้งที่เขามา ก็จะมาตอนดึก หรือไม่ก็ตอนเย็นหลังเลิกงาน

รถวิ่งเข้ามาจอดในที่จอดรถ ล้อหยุดสนิท ยศกรก้าวลงจากรถ แล้วปิดประตูรถอย่างแรง เหมือนกำลังโกรธใครมา เสียงเท้าเดินกระแทกพื้น ได้ยินมาแต่ไกล และค่อยๆ หายขึ้นไปชั้นบน แม่นวลรู้สึกแปลกใจ บรรยากาศในบ้านดูเศร้าๆ เสียงเจ้านายทะเลาะกันหนนี้ไม่ดีเลย แม่ปรางเดินเข้าไปหาแม่นวล เสียงทะเลาะกันดังหนักขึ้น และรุนแรงขึ้น แม่นวลตกใจทำอะไรไม่ถูก เสียงข้าวของล้มกระแทกพื้น กระจกแตก แม่นวลรู้สึกสงสารคุณผู้หญิงของเธอขึ้นมาจับใจ เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของจันทนี และสังข์ หลังจากนั้น ยศกรเดินหิ้วกระเป๋าเอกสารลงมาจากชั้นบน เดินอย่างเร่งรับไปขึ้นรถ แล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว

จันทนี ร้องไห้กอดลูกไว้แน่น รอบๆ ตัวของเธอ ข้าวของถูกรื้อ ตู้กระจกแตก เศษแก้วกองที่พื้น เก้าอี้ล้มขวางประตู เอกสารกระจัดกระจาย แม่ปรางกับแม่นวล วิ่งขึ้นมาดู ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ เห็นแล้วเธอก็เข้าใจ แม่นวลโอบกอดคุณผู้หญิงไปด้วย ร้องไห้ไปด้วย ส่วนแม่ปราง รีบอุ้มสังข์มาพาดอก และเขย่าเบาๆ เพื่อให้หยุดร้อง

คุณผู้หญิงขา มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยแม่นวลถามทั้งๆ น้ำตา

จันทนี เสียใจอย่างสุดซึ้ง ร้องสะอื้น มองหน้าแม่นวล

ฉันกับลูก อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว

โธ่! … คุณขา ทำไมโหดร้ายกันขนาดนี้

เมฆหมอกยามเช้า ยังคงปกคลุมบ้านหลังใหญ่ต่อไป เหมือนกับจะปกปิด ไม่ให้ผู้คนข้างนอกรู้ว่า มันเกิดอะไรขึ้นกับคนภายในบ้าน จันทนีมองหน้าสังข์ลูกชาย ลูกน่ะเกิดมามีวาสนาสูงส่ง ที่เกิดมามีพ่อเป็นเจ้าเมือง แต่กลับโชคร้าย ที่พ่อต้องมาเข้าใจผิด คิดว่าสังข์ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเขา ลูกจ๋า แม่ให้สังข์เกิดมา ก็เพราะความรัก และหวังว่าลูกจะได้โตมาเป็นคนดี อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี แม่ไม่ได้หวังอะไรมากไปกว่านั้น จริงๆ นะลูกรัก แต่เมื่อพ่อเขาไม่ต้องการเราแล้ว เราจะอยู่ที่ต่อไปได้ยังไง

ใกล้ค่ำ ณ ชนบทอันห่างไกลสังคมเมือง ที่ชาวบ้านแถบนั้นเรียกว่า หมู่บ้านแสงสุข แสงทองสุดท้ายกำลังลับทิวเขา เพื่อบอกอำลาวันเก่า ฝูงนกต่างพากันบินว่อนเข้ารัง ท่ามกลางเสียงร้องเซ็งแซ่แข่งขันกัน ของทั้งเหล่าฝูงนกและจิ้งหรีด มันเป็นวัฏจักรของธรรมชาติที่หมู่บ้านชนบทแห่งนี้ แม้ว่าจะเป็นบ้านชนบทที่ห่างไกล แต่ก็ไม่ไกลเกินกว่าที่ จะตัดขาดการติดต่อระหว่างคนที่นี่ กับคนในเขตเมือง เพียงแต่ว่า ระยะทางมันคงไกลน่าดู การคมนาคมจะมีก็แต่เพียง รถยนต์โดยสารบรรทุกขนาดเล็ก ที่ดูเก่า คร่ำคร่า อยู่เพียงคันเดียวในหมู่บ้าน ที่คอยเป็นสารถีรับส่งคนในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ไปตลาดในเมือง

และในยามเกือบใกล้ค่ำเช่นนี้ มีผู้โดยสารเหลืออยู่คนหนึ่ง ที่นั่งอยู่ในรถคันนั้น มันมุ่งหน้าไปยังท้ายหมู่บ้าน ทิ้งฝุ่นสีแดงตลบไล่หลังไป

เคหสถานหลังหนึ่ง ซึ่งดูไม่ออกว่าเป็นกระท่อมปลายนา หรือว่าบ้านพักอาศัยกันแน่ ดูมันเก่าซ่อมซ่อเหมือนชายชราและหญิงชราผู้เป็นเจ้าของ ซึ่งเพิ่งเดินทางกลับจากการทำสวน แต่พวกเขายังดูกระฉับกระเฉง แข็งแรง แม่เฒ่า เก็บกระจาด กระบุง กระด้ง ซึ่งตากอยู่ที่ชานไม้ผุๆ เข้าไปเก็บในบ้าน ส่วนพ่อเฒ่ายกถังน้ำเทใส่ตุ่มที่หัวบันได โดยไม่ได้ใส่ใจว่า มีรถยนต์วิ่งผ่านหน้าบ้านของแกไป เพราะทุกๆ วันก็จะมีรถวิ่งผ่านหน้าบ้านแกอยู่บ่อยๆ พลัน! เขาก็ได้ยินเสียงเรียก

ตาจ๋า ยายจ๋า

ชายชราหันไปมอง เสียงนี้ฟังดูคุ้นๆ แต่ด้วยสายตาอันฝ้าฟาง และเป็นเวลาเย็นค่ำ ทำให้เขามองไม่ชัดว่าเป็นใคร รู้แต่ว่าเป็นผู้หญิง กำลังอุ้มเด็กมาด้วยคนหนึ่ง และมีกระเป๋าใบใหญ่วางอยู่ข้างๆ เจ้าของเสียงต้องเรียกซ้ำอีกครั้ง

ตาจ๋า จำฉันไม่ได้เหรอจ้ะ?

ใครกัน? ชายชราถาม พร้อมกับเดินไปดูใกล้ๆ ให้แน่ใจว่าเป็นใคร

ฉัน จัน จันทนี ไงล่ะจ้ะตา

ยาย ยายปิ่น ออกมาดูซิ ใครมาเสียงตะโกนของชายชรา ทำให้ยายปิ่น โผล่หน้าออกมาจากประตูบ้าน และลงบรรไดมาข้างล่าง

นังจัน ไปยังไง มายังไงเนี่ยะ

ทันทีที่ยายปิ่น เดินมาถึง จันทนีก็โผเข้าซบอกยายปิ่น ทั้งๆ ที่ยังอุ้มสังข์อยู่ ยายปิ่นเห็นสภาพของหลานสาวแล้ว ก็เดาออกได้ไม่ยาก หลานคงเดือดร้อนมาแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่หอบข้าวของมาตั้งมากมาย นางคิดว่าอาจจะมีสักวันที่หลานสาวจากบ้านนี้ไปแล้ว อาจจะกลับมาสักวันหนึ่ง แต่นั่นมันก็ ๑๐ ปีมาแล้ว แต่การกลับมาของหลาน กลับสร้างความรันทดให้แก่ผู้เป็นยาย ซึ่งนางคิดว่าหลานไปอยู่ในเมือง คงจะได้ดิบได้ดีไม่ต้องมาลำบากตอนที่อยู่กับนาง

ยายจ๋า จันเองจ้ะ ฉันจะมาขออยู่กับยาย ฉันไม่มีที่ไปแล้ว

เออ เออ ยายพอจะรู้แล้ว ยังไม่ต้องอธิบายอะไรตอนนี้ พากันขึ้นเรือนก่อนเถอะ

คนชราทั้งสอง จึงต้องหยุดภารกิจยามค่ำ แล้วรีบมาดูแลหลานสาวแทน ยายปิ่นขอเด็กมาอุ้ม

แล้วนี่ ใช่ลูกเอ็งหรือเปล่า?”

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงทองส่องลอดต้นจามจุรี ที่ปลูกอยู่หน้าบ้าน สาดลงมาถึงชานหน้าประตูบ้าน แม้จะดูเป็นบ้านที่เก่าแก่ ใต้ถุนสูงแค่คนลอดผ่าน มันสู้ทนยืนคุ้มแดดคุ้มฝนให้แก่สองตายายมาอย่างยาวนาน และมันยังดูแข็งแรง เพราะสร้างจากไม้เนื้อแข็งอย่างดี เครื่องไม้เครื่องมือทำมาหากินแบบชาวสวน ถูกจัดเก็บซุกไว้ที่ใต้ถุนบ้านดูไม่ค่อยเป็นระเบียบนัก เพราะต้องแบ่งพื้นที่ให้กับรถปิ๊กอัพเก่าๆ จอดหนึ่งคัน แต่พื้นดินบริเวณรอบๆ บ้านกลับดูเกลื้องเกลาสะอาดตา จะมีใบไม้ร่วงหล่นลงมาบ้าง ก็เพียงประปราย ข้างบ้าน ห่างออกไป เป็นเล้าไก่ และเล้าหมู และผักสวนครัว สองสามแปลง แม่ไก่กำลังพาลูกไก่ออกหากิน

ตาเปลว เดินออกมาสูดอากาศยามเช้า มองเห็นจันทนี ยืนอยู่ที่ชานบ้าน เขาจึงเดินเข้าไปหา

จัน อยู่กับตาที่นี่แหละ สวนและนาข้าวของเราก็มี ลำพังตากับยายปิ่น ทำกันไม่หวาดไม่ไหวอยู่แล้ว ทำมากก็ได้มาก แต่ก็ไม่รู้จะทำไปให้ใคร มีเอ็งกะลูกมาอยู่ด้วยก็ยิ่งดี ที่นี่หาอยู่หากินก็ไม่ยากเย็นอะไร อีกอย่างนะ บ้านหลังนี้ไม่มีเด็กมานานแล้ว ตั้งแต่เองจากไป ก็ไม่มีใครเลย

วันนี้เป็นวันแรก ที่จันทนี ได้ออกมาสัมผัสกับบรรยากาศชนบทในอดีต เมื่อ ๑๐ ปีก่อน ตอนนั้นเธอเพิ่งมีอายุได้ ๑๐ ขวบ เธอยังมานั่งเล่นอยู่ที่หัวบันไดบ้านหลังนี้อยู่เลย ต้นจามจุรีตอนนั้น มันยังไม่สูงเหมือนวันนี้ นี่ถ้าแม่ไม่ออกไปตามหาพ่อที่ตลาดในเมือง ก็คงไม่เคราะห์ร้าย ถูกรถชนตายทั้งคู่ ปล่อยให้เป็นภาระของตากับยาย ต้องเอาหลานมาเลี้ยงที่หมู่บ้านนี้ มันช่างเป็นเหตุการณ์ที่โหดร้าย สำหรับเด็กหญิงจันทนีในขณะนั้น ปล่อยให้เธอเติบโตขึ้น จากการเลี้ยงดูของตาเปลวกับยายปิ่น

สองตายาย แม้ว่าจะเป็นคนต่ำต้อยในฐานะ แต่จิตใจไม่ได้ต่ำเตี้ยติดดิน พวกเขาส่งหลานสาวให้ไปเรียนในเมือง ตามคำแนะนำของครูสายชล เพราะเห็นว่าเด็กหญิงจันทนี เป็นเด็กฉลาดและเรียนดี จนกระทั่งได้ดิบได้ดี ไม่เพียงแต่มีรูปร่างที่สะสวยเมื่อโตเป็นสาวเท่านั้น เธอยังมีความเฉลียวฉลาด มีบุคลิกเป็นกุลสตรี จนเป็นที่ต้องตาต้องใจของข้าราชการหนุ่มผู้หนึ่ง ซึ่งต่อมาเขาได้ยศได้ตำแหน่งเป็นถึงพ่อเมืองชัยยศ และจากนั้น จันทนีก็ได้เป็นสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งนครชัยยศ เมื่อได้เข้าพิธีสมรสกับยศกร วิมลมาศ ผู้ว่าราชการเมืองชัยยศ

จันทนี พูดอะไรไม่ออก จิตใจยังสับสนกับชีวิตตัวเองอยู่ เธอยอมทิ้งอดีตรัก อดีตที่ขมขื่น และความหวังทั้งหมดไว้ที่คฤหาสน์หลังใหญ่ เสมือนว่า เธอไม่เคยไปที่นั่น แต่ไม่ใช่ว่าจะลืมกันได้ง่ายๆ อีกใจหนึ่งยังอาลัยผัวรัก แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกเจ็บปวด เพราะผัวรักอีกนั่นแหละ ทั้งหมดมันไม่ใช่ความผิดของเธอเลย แต่เป็นเพราะความเข้าใจผิด ที่เกิดจากคนที่มีจิตริษยา ใส่ร้ายเธอและลูก จนทำให้เธอต้องตัดสินใจ พาลูกฝ่าฝุ่นลมร้อนและไอแดด มาถึงที่นี่


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 4 : อำลาที่ขมขื่น (ตอนที่ ๓/๑๐๕ บทที่ ๑) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 22 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android