คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 40 : อวสานเกาะร้าง (ตอนที่ ๓๙/๑๐๕ บทที่ ๑๑)


     อัพเดท 14 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 40 : อวสานเกาะร้าง (ตอนที่ ๓๙/๑๐๕ บทที่ ๑๑) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 24 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


() อวสานเกาะร้าง

คืนนี้ สังข์เรียกพวกเพื่อนๆ มาประชุมกันอย่างเป็นทางการ ที่หน้ากองไฟ ใกล้ๆ ยานของพวกเขา

ข้อที่หนึ่ง พวกเราจะยังรักษาตำแหน่งเดิม คือสินสมุทรกับเรา เป็นคนบังคับเครื่องนี่ แผนกจัดอาหารและน้ำ เป็นหน้าที่ของเอื้อยกับโสนน้อย อ้อ! ลืมไป เอื้อยเป็นเสนารักษ์ประจำเครื่องด้วย ส่วน สาครดูแลอาวุธและอำนวยความสะดวกทั่วไป

ข้อที่สอง เราจะต้องสะสมอาหาร น้ำจืด อาวุธ ยาสมุนไพร และสิ่งของที่จำเป็น พอที่จะอยู่ในทะเลได้นานมากกว่าหนึ่งเดือน เพราะเราไม่รู้ว่าข้างหน้าจะมีแผ่นดินให้เราไปถึงหรือไม่ หรือนานแค่ไหน

ตกลง เราจะใช้จานบิน แทนเรือใช่ไหม๊? โสนน้อย ถาม

ถ้าเกิดมันลอยน้ำได้จริงๆ แต่ไม่มีแรงหมุนใบพัด พวกเราจะทำยังไง ไม่ติดอยู่กลางทะเลเป็นเดือนเลยหรือ?” สุดสาคร ยังเป็นกังวล

นั่นสิ ลืมนึกถึงเรื่องนี้ไปสินสมุทร พูด

ถ้างั้น เราต้องสร้างใบเรือรับลมทะเลแทน

หมายความว่า เราจะกลับไปที่เรือสำเภา แล้วขนทุกอย่างที่ใช้ได้ เอามาทำใบเรือ

ฉลาดเหมือนกันนี่ น้องเรา

ขอให้เราย้ายที่นอน จากริมหาดมาบนนี้เอื้อย เสนอ

ก็ดีเหมือนกัน จะได้จัดเวรยามนั่งเฝ้าบนนั้น เพื่อดูน้ำทะเลด้วยสุดสาคร ชี้ขึ้นไปข้างบนภูผา

สรุปนะ ปฏิบัติการทั้งหมด ใครมีตำแหน่งงานอะไร รับผิดชอบงานของตนเอง แต่ให้เพื่อนๆ เป็นลูกมือ และเพื่อนๆ ที่ไปช่วยงานในฐานะลูกมือ เสนอความคิดเห็นได้ แต่อย่าตัดสินใจหรือออกคำสั่ง ในตำแหน่งงานที่ตัวเองไม่ได้รับผิดชอบ ต้องให้เจ้าของตำแหน่งเป็นคนสั่ง เข้าใจกันดีแล้วนะ ใครมีคำถามอะไรอีกไหม๊?

แต่ถ้าหัวหน้าตำแหน่งไม่สบาย หรือนั่งหลับ หรือกำลังนั่งอึจะให้ทำยังไง?” สุดสาครถาม แต่เพื่อนๆ กลับฮากันทั้งวง

วันรุ่งขึ้น พวกเด็กๆ ช่วยกันทำงานตามหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย และสำคัญก่อนหลัง เริ่มจาก ช่วยกันไปหาอาหารสด ปลาสด พืชสมุนไพร ส่งต่อให้เอื้อยกับโสนน้อยจัดการต่อ อีกพวกช่วยกันตัดไม้ไผ่ ส่งหน้าที่ให้สุดสาคร ทำลูกดอก

ส่วนการกู้เรือ ทุกคนจะพากันลงเรือเล็กไปขนเอาถังสำหรับใส่น้ำจืด ผ้าใบสำหรับทำใบเรือ และเชือก รวมทั้งอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ งานนี้ค่อนข้างหนัก งานเดียวเสียเวลาไป ๓ วัน

เสากระโดงเรือถูกทำขึ้นอย่างง่ายๆ บนตัวจานบิน ถังน้ำจืดที่มีคงไม่พอ พวกเขาจึงใช้ชุดกันรังสีที่มีอยู่ข้างใน ใส่น้ำลงไปแทน ทำให้มีน้ำจืดกินไปอีกนาน งานสุดท้ายของพวกเขา คือช่วยกันทำบันไดลิงจากพื้นข้างล่างขึ้นไปบนยอดภูเขา

หลังจากพักงาน สังข์กับสินสมุทร เรียนรู้วิธีที่จะบังคับยาน เมื่ออยู่บนผิวน้ำหรือในน้ำ มันยากกว่าควบคุมเรือสำเภายนต์หลายเท่า เพราะเขาไม่มีความรู้อะไรเลย ทุกอย่างทำไปตามความรู้สึกและการคาดเดาทั้งสิ้น มันจะสำเร็จหรือล้มเหลว ขึ้นอยู่กับโชคชะตาว่าเดาผิดหรือถูก

หลังจากเตรียมการมาหลายวัน ก็ยังไม่มีเหตุการณ์ใดๆ เกิดขึ้น ตามคำทำนาย คืนนี้พระจันทร์ขึ้นช้า พวกเด็กๆ จึงพากันไต่เชือกบันไดลิงขึ้นมานั่งกันข้างบน พวกเขาก่อกองไฟนั่งชมดาวและทิวทัศน์ข้างบน ท้องฟ้าค่ำคืนนี้ดูสวยงามมาก ตอนหัวค่ำมองเห็นดาวเต็มท้องฟ้า ราวกับการชุมนุมอวดความงามกันของพวกเหล่าเทพ แต่ในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อจากนี้ ดวงจันทร์เสี้ยวก็จะโผล่ตามมา คงเป็นเทพอีกองค์หนึ่งที่ชอบริษยาพวกเทพทั้งหลาย โดยคิดว่าแสงจันทร์เสี้ยวอันน้อยนิด จะบดบังความงามของหมู่ดาวได้ ซึ่งเหล่าเทพทั้งหลายก็ไม่ถือสาเทพผู้ริษยา เพราะเหล่าเทพทั้งหลายก็คงอิ่มหนำกันพอแล้ว กับการอวดโฉมโชว์รัศมีความงามกันมาตั้งแต่หัวค่ำ

พวกเด็กๆ นอนมองดูดาวบนท้องฟ้า เอื้อยนอนข้างๆ สังข์ และหันไปมองสังข์บ่อยๆ คิดอะไรเพลินๆ เกี่ยวกับตัวเขา หลายวันมานี้ สังข์ดูแข็งขันและเอาใจใส่พวกเพื่อนๆ มาตลอด และคืนนี้ ก็เขาอีกนั่นแหละที่มีความคิดประหลาด ชวนกันขึ้นมาบนนี้ ทำให้คืนนี้ เป็นคืนที่เธอมีความสุขมาก และเป็นความรู้สึกสุขที่ซ่อนลึกอยู่ในใจ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ามันเป็นอย่างไร แต่อยากให้คืนนี้มันยาวนานกว่าคืนก่อนๆ

สังข์ ช่วยเล่านิทานให้ฟังหน่อยซิเอื้อย ขอร้อง เรื่องอะไรก็ได้

พวกเราก็โตๆ กันแล้ว ยังจะชอบฟังนิทานกันอีกเหรอ?”

ใครบอก เรายังเป็นเด็กกันอยู่นะเอื้อย ยิ้มอายๆ พร้อมกับเอามือผลักสังข์เบาๆ

เอาเรื่องที่เกี่ยวกับดาวกับเดือน เออ! เรื่องกบกินเดือน ก็ได้

ไม่มีหรอก กบกินเดือน มีแต่ราหูอมจันทร์สุดสาคร แย้งอีก

มันก็เรื่องเดียวกันแหละน่าสังข์ตัดบท แล้วชี้ไปที่กลุ่มดาวลูกไก่ ที่อยู่ทางทิศตะวันออก

เห็นดาวลูกไก่นั่นไหม๊ เมื่อก่อนมันก็เป็นไก่ แต่มันถูกลูกเขยเจ้าเมือง เกณฑ์ให้ไปรบกับเดือน ซึ่งมาลักเอายาวิเศษไปให้พระอินทร์ แต่ไก่รบแพ้ ตายไปก็เลยไปเกิดเป็นดาวลูกไก่

สังข์ มั่วรึเปล่าเนี่ยโสนน้อย คิดว่าสังข์เล่าผิด ดาวลูกไก่ ก็มาจากลูกไก่เจ็ดตัว ที่กระโดดเข้ากองไฟตาย เพราะเสียใจ ที่แม่ของมันถูกตากับยาย จับไปแกงใส่บาตรพระ

เอาเหอะน่า ฟังต่อ นั่นมันลูกไก่คนละคอกกับไก่ตัวที่กำลังเล่า …” สังข์แก้ตัวอีกตามเคย

นั่นดาวหมี เมื่อก่อนมันก็เป็นหมี แต่ถูกลูกเขยเจ้าเมืองเกณฑ์ให้ไปรบกับเดือน แล้วก็แพ้ตายไปเกิดเป็นดาวหมี นั่นดาวช้าง ตรงทิศเหนือนั่น เมื่อก่อนมันก็เป็นช้าง แต่ถูกลูกเขยเจ้าเมืองเกณฑ์ให้ไปรบกับเดือน แล้วก็แพ้อีกไปเกิดเป็นดาวช้าง นั่นดาวเต่า –”

เมื่อก่อนก็เป็นเต่า ถูกเกณฑ์ให้ไปรบกับเดือน แล้วแพ้เดือนอีกเอื้อยพูดสอดขึ้น เพื่อล้อเลียน สังข์ มันมีสัตว์เกือบทุกชนิดเลยนะ ที่ถูกเกณฑ์ไปรบ ประเดี๋ยวก็ยั้วเยี้ยเต็มท้องฟ้าหรอก ไม่เอาน่า สังข์ เล่าให้เป็นเรื่องซิ

อ้าว! ก็ได้ ลูกเขยเจ้าเมืองใช้ใครไปรบก็แพ้เดือน ทีนี้ใช้กบไปรบมั่ง แต่กบถูกสัตว์นักรบอื่นๆ รังเกียจ ไม่ให้เกิดไปเป็นดาวบนฟ้าร่วมกับพวกเขา เพราะรูปร่างน่าเกลียดและเสียงไม่น่าฟัง ก็เลยยุและช่วยให้กบรบกับเดือน โดยเอาปากของกบอมเดือนไว้ ชนะบ้างแพ้บ้าง แต่ไม่ตาย จึงไม่ต้องไปเกิดเป็นดาวกบไง ตั้งแต่นั้นมา คนก็เลยเรียกกบกินเดือน และก็ไม่มีดาวกบ

สองพี่น้อง สินสมุทร สุดสาคร รู้สึกง่วงนอน จึงขอลงไปนอนข้างล่าง คงเหลือสังข์ เอื้อย และโสนน้อย ที่ขอนอนข้างบนนี่

ฟ้าสางแล้ว แต่บรรยากาศกลับขมุกขมัวไปด้วยเมฆ เสียงฟ้าร้องคำรามมาแต่ไกล สังข์ เอื้อย กับ โสนน้อย ยังคงนอนหลับสบายภายใต้ผ้าห่ม จนกระทั่งเม็ดฝนเริ่มหล่นลงมา พวกเขาจึงรู้สึกตัว สังข์รีบลุกขึ้น รู้สึกแปลกใจ ทำไมบรรยากาศเปลี่ยนแปลงเร็ว เมื่อคืนท้องฟ้ายังสดใสไม่มีเมฆ แต่ผ่านไปแค่ครึ่งคืน เมฆมันมาจากไหนกันนี่ ฝนยังคงตกเปาะแปะไม่แรง แต่ลมพัดแรงขึ้น

พวกเธอสองคน รีบลงไปข้างล่างก่อนสังข์บอก แต่เอื้อยก็อดเป็นห่วงไม่ได้

แล้วเธอล่ะ

เราจะเฝ้าดูทะเลอยู่บนนี้

เอื้อย โสนน้อย เริ่มเข้าใจสถานการณ์ จึงรีบลงไปข้างล่าง ฝนที่ตกลงมาสักครู่ก็หยุด ลมที่พัดก็เกือบหยุดสงบนิ่ง สังข์รู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวตอนนี้ คล้ายๆ กับภาพปริศนาของลิงเผือก เมื่อหลายวันก่อน เขาจึงใช้กล้องส่องลงไปที่ทะเล น้ำทะเลก็ยังดูปกติ ไม่ได้ลดลงเหมือนวันนั้น แต่รู้สึกได้ว่ามีแรงสั่นสะเทือนน้อยๆ ที่พื้นหิน

สังข์ ข้างบนเป็นไงบ้าง เสียง สินสมุทรตะโกน ข้างล่าง พื้นดินมันสั่นๆ

สังข์ ส่องกล้องไปที่อีกด้านหนึ่งของเกาะ มองเห็นต้นไม้สั่นไหวเป็นทาง นกบินว่อน เสียงลิงร้องเจี๊ยกจ๊ากมาแต่ไกล

งู! งู! มันมาจากไหนเนี่ย เสียงของโสนน้อย ตะโกนมาจากข้างล่าง

งูทั้งเล็กและใหญ่ กำลังเลี้อยออกมาจากที่ต่างๆ จากรูถ้ำ พวกเรา รีบเข้าไปในยานก่อน เร็ว!” สินสมุทรตะโกนสั่ง แผ่นดินยังสั่นไหวอยู่ เขาจึงเอาหูแนบกับพื้นถ้ำ ได้ยินเสียง แคว่ก!ๆ ๆ คล้ายมีคนเอาผ้ามาฉีกเล่น สลับกับเสียง คึ่ด! ๆ เหมือนรถไฟกำลังวิ่ง คิดว่านี่เป็นเหตุร้ายแน่ๆ จึงตะโกนขึ้นไป

สังข์ รีบลงมาเถอะ

สังข์ยังรีรอ มองขึ้นไปบนท้องฟ้า เมฆก่อตัวดำหนาเป็นรูปกะโหลกศีรษะของปีศาจ มีประกายฟ้าแลบที่ดวงตาของมัน เมื่อดูจากกล้อง มองเห็นน้ำทะเลฝั่งหนึ่ง ค่อยๆ ลดระดับต่ำลงไป จนเป็นน้ำตก มันเกิดขึ้นและไล่ระดับใกล้เข้ามาที่เกาะนี้

คำทำนายเป็นจริงแล้ว!

ที่ชายฝั่งตรงข้าม น้ำทะเลหดหายไปไม่มีแม้แต่หยดเดียว เห็นแต่แผ่นดินท้องทะเลเวิ้งว้างว่างเปล่า ส่วนอีกด้านหนึ่งของเกาะ ทะเลน้ำตกก็ใกล้เข้ามาจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เสียงครืนๆ ของน้ำกลับมาอีกครั้ง พร้อมพายุฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก สังข์รีบไปที่บันไดลิงเพื่อจะลงไปข้างล่าง ภาพสุดท้ายที่เห็นก็คือ มวลน้ำทะเลก้อนยักษ์กำลังพุ่งตรงมาที่เกาะนี้

สินสมุทร ยืนรออยู่ข้างล่าง สังข์ เร็วๆ หน่อยซิ

สังข์ไต่บันลงมาได้เพียงครึ่งทาง แรงสั่นสะเทือนทำให้เชือกบันไดโยกโอนเอนไปมา จนเกาะไม่อยู่ เขาร่วงลงมา สินสมุทรตกใจมาก ตะโกนเรียก แต่โชคดีที่เขาเกาะเชือกไว้ได้ทัน ก้นกระแทกกับกองหินเหมือนหล่นจากเก้าอี้ แต่ไม่เป็นอะไร สังข์หันไปมองข้างบน มวลน้ำจากทุกทิศ กำลังทุ่มโถมลงมา พร้อมๆ กับแรงสั่นสะเทือนของภูเขา ทำให้ลุกยืนลำบาก โชคดีที่ถ้ำมันแกร่งพอที่จะไม่แตกเป็นเสี่ยงๆ

สังข์กับสินสมุทรเปิดประตู แล้วหลบเข้าไปในยาน รอดพ้นจากมวลน้ำได้อย่างหวุดหวิด

ยานเหล็กเอียงไปมาตามแรงกระแทกของน้ำทะเล ที่ถาโถมเข้ามาจากข้างบน ตอนนี้มันได้กลายเป็นเรือดำน้ำไปแล้ว พวกเด็กๆ พยายามยึดวัตถุที่ตรึงอยู่กับที่ไว้ให้มั่น เพื่อรับแรงกระแทก ตอนนี้พวกเขามองอะไรไม่เห็นแล้ว นอกจากน้ำที่ไหลปั่นป่วนและผนังหินที่ยานเหล็ก เซไปกระแทก

เวลาผ่านไปชั่วครู่ แรงกระแทกเบาลง แต่มันยังส่ายไปมาไม่หยุด รอบๆ ตัวยาน อัดแน่นไปด้วยน้ำทะเล มันคงลอยหลุดขึ้นมาพ้นจากปากถ้ำแล้ว

พวกเขาไม่รู้หรอกว่า เหตุการณ์ข้างนอกนั่น มันเป็นอย่างไร ถ้าได้ออกมาเห็นภาพในตอนนี้ พวกเขาคงจะช็อกตาค้างแน่ๆ เพราะยานของพวกเขา บัดนี้ได้กลายเป็นเรือเหล็ก ลอยเคว้งคว้างห่างจากเกาะร้างออกไป ทิ้งร่องรอยของแผ่นดินบนเกาะยุบหายไปในทะเล คงเห็นแต่ผิวน้ำทะเลหมุนวนอยู่บริเวณนั้น พร้อมด้วยพายุฝนและฟ้าแลบเป็นระยะ

เมื่อทุกอย่างสงบลง เรือเหล็กของพวกเด็กๆ หรืออดีตก็คือจานบินของมนุษย์ต่างดาว ก็โผล่พ้นน้ำ มันจมอยู่ในน้ำสามส่วน อีกส่วนหนึ่ง โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ แต่คลื่นทะเลยังสูงอยู่ ทำให้พวกเขามองทะลุผ่านกระจกหน้าปัทม์ เห็นระดับผิวน้ำทะเลไม่ถนัดนัก เหมือนดูจากกล้องของเรือดำน้ำ ที่กำลังลาดตระเวนบนผิวน้ำ

พวกเพื่อนๆ พากันหัวเราะดีใจ ที่รอดพ้นจากมหันตภัยครั้งนี้ออกมาได้

ทุกคนเข้าประจำที่ สินสมุทรกับสังข์ นั่งที่เก้าอี้บริเวณแผงควบคุมเครื่อง หลอดไฟกลมที่บนแผงควบคุมยังคงกระพริบอยู่ สินสมุทรรู้สึกแปลกใจ ที่ปุ่มขับเคลื่อนมันทำงานเองอัตโนมัติ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้น มันแทบไม่ตอบสนองอะไรเลย สังข์จึงคาดเดาเอาว่า

มันยังไม่โดนน้ำ มันก็เลยไม่ทำงาน พวกเราโชคดีนะ ที่มีแบตเตอรี่สำรองไว้ใช้งาน เราคงไม่ต้องพึ่งใบเรือแล้วละ ป่านนี้ ทั้งเสากระโดงเรือทั้งใบเรือ มันพังลอยไปกับน้ำหมดแล้ว

รู้อย่างนี้ ไม่ต้องเสียเวลาทำกระโดงเรือให้เมื่อยสินสมุทร บ่นและส่ายหน้า

แต่ถ้า ไฟในแบตเตอรี่มันหมดล่ะ เราจะทำยังไง?” โสนน้อย ยังเป็นกังวล

ไม่ต้องห่วงหรอกน่า โน่น!” สุดสาคร ชี้ไปที่ห้องเก็บของด้านหลังของเรือเหล็ก เราเตรียมไว้แล้ว เผื่อมันขี้เกียจทำงาน

ฉลาดจริงนะ น้องเราสินสมุทร ยิ้มแล้วพูดพึมพำในใจ สังข์ พยักหน้าเห็นด้วย

เราจะไปทางไหนกันดี?” สังข์ถาม สินสมุทร

ไปทิศตะวันตก

แน่ใจนะ

เดาเอา

การเดินทางครั้งนี้ มันยังไม่จบ อุปสรรคที่พวกเขาจะต้องฟันฝ่าต่อไป มันยังมีอีกมากมาย ขอบคุณ ขอบคุณที่พวกเขายังไม่ท้อถอย เพราะไม่เช่นนั้น เรื่องราวต่อจากนี้ไป ก็จะไม่มีบันทึกไว้ให้อ่าน พวกเขายังจะต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่ พบกับคนรัก เผชิญกับศัตรู ต่อสู้กับความผิดหวัง เรื่องราวชีวิตของเด็กทั้ง ๕ คน ยังรอการบันทึกสู่บรรณพิภพของอักษร แน่นอน พวกเขาคนใดคนหนึ่ง หรือทั้งหมด อาจจะยังไม่ตาย หรือบางคนจะต้องตายจากกันไป ไม่มีใครรู้ได้ เพราะนั่นคือลิขิตสวรรค์

จบภาคที่ 1

โปรดติดตาม ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์
ภาคที่
2 “ฝ่าอุปสรรค เพื่อรักและอิสรภาพ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 40 : อวสานเกาะร้าง (ตอนที่ ๓๙/๑๐๕ บทที่ ๑๑) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 24 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android