คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 45 : ความลับของนาเคนทร์ (ตอนที่ ๔๔/๑๐๕ บทที่ ๑๒)


     อัพเดท 15 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 45 : ความลับของนาเคนทร์ (ตอนที่ ๔๔/๑๐๕ บทที่ ๑๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  ความลับของนาเคนทร์

วันหนึ่ง นายหญิงบอกธนญชัย ไปตามสังข์มาพบในห้องงานส่วนตัว เพราะเห็นว่าเขาเป็นเด็กฉลาด หน้าตาดี และอ่อนน้อมถ่อมตน แตกต่างจากธนญชัยมาก วันนี้เจ้าแมวสีเทา นอนหมอบเก็บขาและหางเรียบร้อย อยู่บนโต๊ะทำงานของนายของมัน

ฉันอ่านรายงานจากพ่อบ้านแล้ว ฉันจะให้เธอทำหน้าที่เหมือนกับที่ธนญชัยทำทุกอย่าง หมายความว่า ถ้าหลานฉันไม่อยู่หรือทำบางสิ่งไม่ได้ เธอก็ทำแทน ฉันให้เธอมีอิสระในนี้ไปได้ทุกที่ แต่ต้องมารายงานฉันทุกวัน

นายหญิงสังเกตเห็นสังข์ แอบซ่อนของบางอย่างไว้ในกระเป๋า จึงถามเขาว่า อะไรที่อยู่ในกระเป๋าของเธอ?”

สังข์หยิบของสิ่งนั้นขึ้นมา นายหญิงรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นของสิ่งนั้น

เธอไปได้กุญแจนั่นมาจากไหน?”

เคนครับ นาเคนทร์ให้มา

เค้าบอกเธอรึเปล่าว่ามันคืออะไร?”

สังข์ ส่ายหน้า บอกแต่ว่า มันคือเครื่องนำโชค

นายหญิงลุกจากเก้าอี้ เดินเข้าไปใกล้สังข์ แล้วขอมันมาถือไว้ในมือ จ้องมองวัตถุโลหะที่มีปลายแยกสามทาง ซึ่งเธอเรียกมันว่ากุญแจ แล้วทบทวนหวนถึงอดีตด้วยความรู้สึกเศร้าๆ

มานั่งใกล้ๆ ฉันนี่

นายหญิงพาสังข์ ไปนั่งใกล้ๆ เขารู้สึกแปลกใจมาก ที่ตอนนี้นายหญิงเปลี่ยนไป แววตาที่เคยดุดันเปลี่ยนเป็นแววตาที่ดูเศร้า ราวกับว่าเจ้าสิ่งที่อยู่ในมือ กำลังดูดดึงเอาพลังความน่ากลัวในตัวหญิงผู้นี้ออกไป แล้วสอดใส่ความรู้สึกเจ็บแค้น ความสูญเสียจากของรัก เข้าไปแทนที่ ซึ่งเธอเก็บกดมานานนับปี ให้เธอระบายมันออกมา

ตาเฒ่าบ้าเอ๊ย! แกไปแล้ว ยังไม่สาแก่ใจ แกยังจะมาเยอะเย้ยฉันอีกเหรอเธอบ่นพึมพำกับตัวเอง

นายหญิง มีอะไรหรือครับ?”

หลายปีมานี้ ฉันยุ่งยากกับสิ่งที่แกทิ้งไว้ตั้งหลายอย่าง แกมันชั่งเห็นแก่ตัวสิ้นดีเธอยังคงบ่นต่อ แต่ สังข์กลับรู้สึกสับสน กับเรื่องราวและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในขณะนี้

เคนเป็นใคร นายหญิงรู้จักด้วยหรือครับ?”

เธอหยุดพูด สงบสติอารมณ์ที่ยังคุกรุ่นอยู่เมื่อครู่ แล้วพูดต่อ นาเคนทร์ เค้าเป็นคนต้นคิดโครงการทุกอย่างร่วมกับฉัน ตั้งแต่ฉันสร้างอาณาจักรนี้มา มันเป็นผลงานชิ้นสำคัญที่กำลังจะไปได้สวยงาม แต่อยู่ๆ เขาก็มาทิ้งมันไปเสียเฉยๆ

ทำไมล่ะครับ?”

เขาคงโกรธฉัน ที่ครั้งหนึ่งฉันสั่งลงโทษน้องชายของเขา แต่บังเอิญเกิดอุบัติเหตุในห้องนั้น ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นเช่นนั้น น้องของเขาถูกไฟครอกจนตาย เขาทั้งโกรธทั้งแค้น หาว่าฉันคือต้นเหตุที่ทำให้น้องของเขาตาย แล้วเขาก็หนีไป ตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไม่กลับมาอีกเลย แต่นั่นน่ะ ฉันก็ไม่โกรธเขามากเท่ากับว่า เขาไม่ได้ไปตัวเปล่า แต่เขากลับเอาสิ่งประดิษฐ์ที่ล้ำค่าที่สุด หายไปด้วย

ประตูข้ามเวลา!” สังข์พูดแทรกขึ้น นายหญิงมองหน้าสังข์ ด้วยความสงสัย

เธอเห็นมันอย่างนั้นรึ?” เธอถามย้ำ เพื่อให้แน่ใจ

ตอนผมเป็นเด็ก ผมถูกพวกโจรจับโยนลงน้ำ แต่เคนช่วยชีวิตผมไว้ แล้วพาไปอยู่ด้วยในถ้ำ เอ่อ ผมหมายถึงบ้านน่ะครับ แล้วผมก็เจอ มันเป็นท่อวงแหวนกลมใหญ่มาก แต่ตอนนั้นผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร เพราะกลัวมันจะกินผมเข้าไป

กินเธอน่ะเหรอ ฮึ ๆ ๆ …” นายหญิง ขำปนเศร้า นั่นน่ะ เป็นวิธีเดียวที่เขาจะไปจากฉัน หลายปีผ่านไป ฉันฝันว่าจะมีลูกชายไว้สืบสกุลซักคน แต่เคนเขาบอกว่ายังไม่พร้อม ฉันอาจจะใจร้ายกับเขามากเกินไป ที่ดุด่าขู่บังคับเขาเรื่องลูกแล้วก็เรื่องงานด้วย เขาคงรู้สึกน้อยใจ เขาก็อาศัยเจ้าเครื่องข้ามเวลานั่นแหละ เดินเข้าๆ ออกๆ หายไป แต่ไม่นานเขาก็กลับเมื่อเขาคิดได้

นายหญิงชูลูกกุญแจนั้น ขึ้นพิจารณาดูอีกครั้ง ก่อนที่จะอธิบายต่อ เครื่องย้อนเวลาต้องอาศัยลูกกุญแจ มันอยู่ที่ฉันอันหนึ่งและอยู่กับเขาอันหนึ่ง หนสุดท้ายที่เขาหนีไป เขาคงกลัวฉันจะตามเจอ เขาก็เลยเอามันไปด้วยทั้งสองอัน นั่นเท่ากับปิดประตูที่ เขากับฉันจะได้พบกัน

เคนจะกลับมาหานายหญิงได้อีกรึเปล่าครับ?”

ได้ซิ ถ้าเขาต้องการนายหญิง เอามือโอบไหล่ของสังข์ไว้ แต่เขาคงไม่ เขาจึงส่งเธอมาให้ฉัน พร้อมกับกุญแจนี่

นายหญิงหยิบกุญแจแท่งโลหะกลม ส่งคืนให้สังข์

ถึงอยู่กับฉันมันก็ไม่มีประโยชน์ เธอเก็บเอาไว้เถอะ มันเป็นเครื่องนำโชคสำหรับเธอ

สังข์เข้าใจความหมายอย่างถ่องแท้แล้วว่า เครื่องนำโชค มันนำโชคอะไรมาให้แก่เขา ตั้งแต่เขาและเพื่อนถูกจับมาเป็นทาสที่นี่ ก็คิดว่าคงตายแน่ๆ แต่วันนี้มันเปลี่ยนไปสำหรับตัวเขา แต่กับเพื่อนๆ นี่สิ เขายังเป็นกังวลอยู่ว่า เครื่องนำโชคนี่ จะนำโชคให้เฉพาะเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นหรือ

การสนทนาระหว่างนายหญิงกับสังข์ ดำเนินไปอย่างยาวนาน สร้างความประหลาดใจให้แก่ธนญชัย ที่แอบเห็นเหตุการณ์นี้มาตลอด สังข์เล่าทุกอย่างที่เกี่ยวกับเคน ให้นายหญิงฟังจนหมดสิ้น และก็ไม่ลืมที่จะเล่าถึงความเป็นมา ของชีวิตผจญภัยของตัวเองกับเพื่อนอีก ๔ คนด้วย

นับแต่นั้นมา ชีวิตความเป็นอยู่ของสังข์ก็ดีขึ้น ไม่ต้องลงไปคลุกคลีกับพวกคนงานทาส ในห้องใต้ดินนั้นอีกเลย นายหญิงให้ทั้งความรักความเอ็นดูสังข์เหมือนลูกชาย สร้างความไม่พอใจแก่ธนญชัย ขึ้นเป็นลำดับ เมื่อได้โอกาสเหมาะ สังข์จึงขอให้นายหญิงละเว้นความเป็นทาสให้แก่เพื่อนอีก ๒ คนด้วย และก็เป็นไปตามนั้น

สินสมุทร และ สุดสาคร ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมเป็นทีมงานเดียวกับสังข์และธนญชัย โดยที่กิจกรรมการงานทั้งหมดที่เด็กๆ ร่วมกันทำ ล้วนแต่เป็นภาพเบื้องหน้าที่สวยงามและสร้างสรรค์ ให้แก่นายหญิงแห่งนครพันธุรัฐ แต่ยังมีสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่อีกมากในนครรัฐอิสระแห่งนี้ ที่พวกเด็กๆ ยังไม่รู้ โดยเฉพาะคำถามเกี่ยวกับ สถานภาพของคนที่ถูกใช้เป็นแรงงานทาส ซึ่งเป็นคำถามที่ห้ามถามเด็ดขาด แต่พวกเด็กๆ ก็พอใจ เมื่อแลกกับอิสระภาพที่พวกเขาได้รับ

ขณะที่สังข์ มีโอกาสเดินลงมาตรวจงาน ที่ห้องแรงงานทาสข้างล่าง พร้อมกับธนญชัย ก็มีเสียงพูดดังเอะอะของชายชุดทหาร ขณะที่นำตัวเชลยสองคนเข้ามา สังข์ไม่รู้สึกผิดสังเกตอะไร เพราะที่นี่จะมีแรงงานทาสใหม่ เข้ามาเรื่อยๆ แต่นี่เป็นผู้หญิงทั้งสองคน และเป็นเด็กด้วย

ชายชุดทหารผู้เป็นหัวหน้า ก็ตบหน้าลูกน้องไปฉาดใหญ่

บอกกี่ครั้งแล้วว่า อย่าเอาเด็กมา

นาย ก็เด็กนั่นมันจะฆ่าคนของเรา

คนที่ถูกตบให้เหตุผล พร้อมกับชี้ไปที่ต้นแขนของเพื่อนที่เป็นชายชุดทหาร ซึ่งมีผ้าพันแผลมัดแน่นอยู่

กะแค่เด็กผู้หญิงสองคน พวกแกยังแก้ปัญหาไม่ได้–”

แต่มันร้ายจริงๆ นะนาย พวกเราสองคนยังเอาแทบไม่อยู่

เออ! ๆ เอาเด็กสองคนนี่ไปเก็บก่อนผู้เป็นหัวหน้าสั่ง ก่อนที่จะเดินจากไป

สังข์รีบเดินเข้ามาดูที่ห้องขังว่าเป็นใคร ผู้คุมเห็นว่าเป็นสังข์ บุคคลที่นายหญิงโปรดปราน จึงอนุญาตปล่อยให้พวกเด็กๆ ได้พูดคุยกัน เมื่อเด็กสองคนหันหน้ามา สังข์ถึงกับตกใจและดีใจในเวลาเดียวกัน

โสนน้อย เอื้อย

สังข์เอื้อย ดีใจจนบอกไม่ถูก แต่เสียงเรียกดูแผ่วๆ เพราะที่บริเวณแก้มด้านซ้ายบวมปูด เหมือนถูกคนตบทำร้ายมา

หน้าเธอไปโดนใครตบมา?”

ทหารพวกนั้นวิ่งไล่เราสองคนมาโสนน้อย เล่า เอื้อย จึงยิงลูกดอกสวนออกไป พอพวกมันจับเราได้ มันก็ตบใหญ่เลย แล้วก็พามาที่นี่ แล้วเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ถูกจับมารึเปล่า?”

เรื่องมันยาวน่ะสังข์ปลอบใจเพื่อน ไม่เป็นไรนะ พวกเขาจะสั่งให้ทำงานอะไรก็ทำไปก่อน อย่าขัดขืน ประเดี๋ยวเราจะหาทางช่วยพวกเธอเอง

พูดจบ ธนญชัยก็ตามมาพอดี เห็นเด็กหญิงสองคนเข้า ก็รู้สึกแปลกใจ เขามีโอกาสได้สบตากับ เอื้อยนิดหนึ่ง

นายรู้จักกับสองสาวนี่เหรอ?” ธนญชัย ถาม

เพื่อนเราเอง เอื้อย กับ โสนน้อยสังข์ แนะนำ

สาวน้อย พวกเธอคงหิวแย่ซินะ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเราจัดให้ธนญชัย พูดพร้อมกับส่งยิ้มให้เอื้อย มันก็แปลกนะ ที่อยู่ๆ ก็มีเด็กมาเพิ่มอีกสองคน และก็เป็นเพื่อนนายด้วย รู้ไหม๊คนที่นี่ไม่ค่อยชอบเด็กและไม่เห็นเด็กมานานแล้ว โดยเฉพาะเด็กสาวๆ น่ะ

สังข์กับสินสมุทร ปรึกษากับธนญชัยว่า พอจะช่วยเหลือเพื่อนของเขาได้หรือไม่ เพราะเพิ่งเป็นทาสที่ถูกจับมาใหม่ ธนญชัยเอง ก็คิดหนักอยู่เหมือนกันว่า นายหญิงจะอนุญาตหรือไม่ แม้ว่าตนจะมีศักดิ์เป็นหลานก็ตาม เพราะนายหญิงไม่ชอบเด็กผู้หญิงเลย และถ้าจะปล่อยให้คนนอกขึ้นไปเดินอิสระอยู่ข้างบน นั้นเป็นข้อห้าม เขารู้ดีว่าการฝ่าฝืนกฏของนายหญิง อาจถูกลงโทษขั้นหนัก นั่นหมายถึงชีวิต และนี่คือเหตุผลหนึ่ง ที่ผู้คนในเมืองนี้กลัวนายหญิง พอๆ กับกลัวซาตาน

ธนญชัย เดินคิดวนไปมา ขณะที่แอบชำเรืองมองเอื้อยกับโสนน้อย เหมือนมีแผนอยู่ในใจ ซึ่งแผนนี้จะต้องเก็บเป็นความลับ และสังข์เองก็ไม่อาจคาดเดาแผนของเขาได้

เอาอย่างนี้นะ ธนญชัย สรุป ตอนนี้ หาข้าวน้ำให้สาวน้อยสองคนนี่ กินกันก่อน วันต่อไปค่อยคิดหาทางย้ายไปที่อื่น

อีกสามวันต่อมา ธนญชัยพาเอื้อยกับโสนน้อย ขึ้นไปซ่อนตัวอยู่ในห้องแล็บที่พวกเขาทำงานกัน และให้กินนอนอยู่บนนั้น โดยติดสินบนกับผู้คุมคนสนิท ให้ช่วยปิดเป็นความลับ

ระหว่างช่วยงานในห้องแล็บ ธนญชัยรู้สึกว่า ความอบอุ่นแห่งมิตรภาพของพวกเด็กๆ มันช่างมีพลังมหัศจรรย์ที่น่าจดจำ พวกเขาเป็นแค่ทาสที่ถูกปลดปล่อย แต่พวกเขากลับมีความสุขกว่าตนเองเสียอีก แม้ว่าตนเองจะมีฐานะเป็นถึงหลานของนายหญิงแห่งนครรัฐ และมีอิสรภาพทุกอย่าง แต่กลับไม่มีความสุขเลย และไม่มีความสำคัญด้วยซ้ำ ในสายตาของนายหญิง สิ่งที่อยู่รายรอบตัวเขา มันมีแต่คำสั่งและรายงาน ทุกอย่างเป็นไปตามโปรแกรมทั้งหมด ยิ่งนานวัน ธนญชัยก็ยิ่งรู้สึกว่า ตนเองใกล้จะเป็นหุ่นยนต์เข้าไปทุกที จึงมิใช่เรื่องแปลก ที่จะทำให้เขามองพวกเด็กๆ ด้วยความริษยาลึกๆ เพียงแต่ มีความรู้สึกบางอย่าง ที่เขาเก็บซ่อนไว้ในใจ และความรู้สึกอันนั้นนั่นแหละ ที่เป็นเงื่อนไขต่อรอง ให้ธนญชัยยอมอำพรางความลับของพวกเด็กๆ ไว้

พวกนายห้าคนนี่ สนิทกันดีจริงๆ นะธนญชัย พูดด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกน้อยใจ เราไม่เคยมีเพื่อนอย่างพวกนายเลย

ก็เราเป็นเพื่อนกันแล้วนี่สังข์พูด เปิดโอกาสให้ธนญชัย เข้ามาร่วมวงสังสันท์ด้วย โดยไม่เก้อเขิน

เพื่อนกัน ต้องไว้ใจกันใช่ไหม๊? สังข์ เอ่ยขึ้นอย่างมิตรภาพ แต่ ... มันขัดกับความรู้สึกเบื้องลึกของธนญชัย เมื่อเขาหวนนึกถึงฐานะที่แท้จริงของตัวเอง ที่ลดตัวลงมาคลุกคลีกับคนระดับแรงงานทาส

อย่าลืมว่า พวกนายแค่คนมาอาศัย ป้าของเราไว้วางใจพวกนายต่างหาก

สังข์ สินสมุทร เอื้อย ต่างมองหน้ากันและรู้สึกแปลกๆ กับอารมณ์ นิสัยที่ขึ้นๆ ลงๆ ของธนญชัย

เค้าเป็นอะไรของเค้าน่ะเอื้อย ถาม

นี่แหละ ธนญชัยล่ะ สินสมุทร คิดคำตอบอยู่ในใจ

ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ธนญชัยระเบิดเสียงหัวเราะ เมื่อเห็นพวกเด็กๆ พากันนั่งนิ่งอึ้ง เฮ้! อึ้งละซี ... เราล้อเล่นน่ะเพื่อน

บรรยากาศร่าเริงสนุกสนาน ก็กลับมาอีกครั้ง



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 45 : ความลับของนาเคนทร์ (ตอนที่ ๔๔/๑๐๕ บทที่ ๑๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android