คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 5 : อดีตที่เติบโต (ตอนที่ ๔/๑๐๕ บทที่ ๒)


     อัพเดท 10 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 5 : อดีตที่เติบโต (ตอนที่ ๔/๑๐๕ บทที่ ๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 17 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ ๒  สังข์  เอื้อย  โสนน้อย

(๑อดีตที่เติบโต

หมู่บ้านแสงสุข เป็นหมู่บ้านชนบท ที่มีภูมิทัศน์สวยงาม น้ำตกที่อยู่ท้ายหมู่บ้าน เป็นต้นน้ำของลำธารสายหลัก ที่ไหลผ่านกลางหมู่บ้าน ทำให้สวนผักสวนผลไม้ ของชาวบ้านที่นี่ อุดมสมบูรณ์ การซื้อขายแลกเปลี่ยน เป็นไปแบบมิตรภาพ ผู้คนที่นี่รักสงบ รักสะอาด ทำให้ถนนหนทาง บ้านเรือน ดูสะอาดตาไปด้วย อีกฟากหนึ่งของหมู่บ้าน ห่างออกไปราว ๒ กิโลเมตร ก็เป็นอีกหมู่บ้านหนึ่ง ทำให้ชาวบ้านทั้งสองหมู่ ตกลงกันสร้างโรงเรียนและสถานีอนามัย ไว้ที่ตรงกึ่งกลางระหว่างหมู่บ้านทั้งสอง ซึ่งอยู่ติดริมลำธาร จันทนีและลูก ช่วยตาเปลวกับยายปิ่น ดูแลสวนผัก สวนผลไม้ ใช้ชีวิตมีความสุขแบบคนชนบท แต่ก็ไม่ทำให้ลืมอดีตที่เลวร้ายลงไปได้

บ่อยครั้งที่ จันทนี ต้องแอบมานั่งร้องไห้ ที่ริมลำธารน้ำ ใต้ต้นหว้าใหญ่ รู้สึกเสียใจ ผิดหวัง กับชีวิตที่ผ่านมา หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมในอำเภอ สอบชิงทุนได้ไปเรียนในมหาวิทยาลัยดังๆ ในเมืองหลวง แม้จะเป็นจุดเปลี่ยนผันชีวิตครั้งสำคัญ แต่จันทนีก็ไม่ลืมอดีตที่แท้จริงของตนเอง ไม่ลืมความยากลำบากของตากับยายที่เลี้ยงมา แต่ความรัก ทำให้เธอต้องตัดสินใจ เลือกทางเดินชีวิต ซึ่งเมื่อนับมาถึงวันนี้ เธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า มันถูกหรือผิด ถ้าเธอไม่แต่งงานกับยศกร ชีวิตของเธออาจไม่เป็นอย่างทุกวันนี้ก็ได้ ซึ่งขณะนั้น ยศกร เป็นข้าราชการหนุ่มเลื่อนขึ้นมาเป็นปลัดจังหวัดใหม่ๆ ด้วยความหล่อ รูปงาม สาวๆ ต่างก็พากันหลงเสน่ห์ เธอเองก็ไม่ต่างจากสาวๆ พวกนั้น เพียงแต่เธอโชคดีกว่า ด้วยคุณสมบัติของกุลสตรีและเรือนร่าง

ความรู้สึกสูญเสีย เศร้าใจของจันทนี ใครเลยจะเข้าใจได้ดีเท่ากับยายปิ่น นางสังเกตเห็นหลานสาวเศร้าซึมเช่นนั้น จึงเดินเข้าไปปลอบ

จัน เอ็งก็อย่าไปคิดไปนึกอะไรให้มันมากนัก ว่าแต่ว่า ผัวเอ็งเขาไม่ติดต่อมาเลยรึ? นี่ก็ห้าปีแล้วนะเสียงยายปิ่น กึ่งปลอบใจ กึ่งถาม จันทนีส่ายหน้ามองหน้ายายปิ่น เหมือนจะร้องไห้

ยายจ๋า ทุกวันนี้ ฉันอยู่ไปก็เพื่อสังข์ ถ้าไม่มีลูก ฉันก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่

เออๆ ยายรู้ แต่ก็อย่าเป็นห่วงไปเลย ครอบครัวเราก็ไม่มีใคร นอกจากเอ็งกับลูก ยายกับตา ก็เป็นไม้ใกล้ฝั่งเข้าไปทุกวัน ก็มีเอ็งเท่านั้น ที่เป็นญาติรุ่นสุดท้าย พอจะฝากผีฝากไข้ นี่ถ้าเอ็งเป็นอะไรไปอีกคน ยายก็ไม่มีใครที่ไหนอีกแล้ว

คำพูดของยายปิ่น ทำให้ ความท้อแท้ในชีวิตมลายหายไป ยิ่งท้อมันก็เหมือนเห็นแก่ตัว เมื่อนึกถึงตายกับยาย ก็ทำให้มีกำลังใจขึ้นมา คุณค่าในชีวิตของคน ใช่ว่าจะได้ในสิ่งที่ปรารถนาเสมอไป แต่อยู่ที่ทำให้คนอื่นพอใจได้มากกว่า โดยเฉพาะต่อผู้มีพระคุณ เมื่อคิดได้เช่นนี้ จันทนีก็สวมกอดยายปิ่นและยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

ยายจ๋า ฉันขอโทษ ฉันจะดูแลยายกับตาจ้ะ ฉันจะเข้มแข็งให้มากกว่านี้

สังข์ ลูกของเอ็ง ก็โตขึ้นทุกวัน ดูจะติดเล่นไปหน่อย แต่ก็เป็นเด็กฉลาดนะ ตัวเล็กก็จริง แต่ก็ซุกซนเหมือนเด็กโตยายปิ่นพูดตัดบท

อ้าว! นี่ยายพูดยังไม่ทันไร ก็มาโน่นแล้ว

แม่ หง่อม หนูอยู่นี่เสียงของ สังข์ ตะโกนเรียก ขณะว่ายน้ำเล่นในลำธารกับเพื่อนๆ และตีน้ำในลำธาร ให้กระจายไปจนกระเด็นไปถึงยายปิ่น น้ำเย็นใสๆ เหมือนมีมนต์ไล่ความเศร้าความเกลียนชัง ยายปิ่นหัวเราะอย่างมีความสุข จันทนีก็ยิ้มอย่างมีความสุขเช่นกัน และหัวเราะออกมา ลืมความทุกเมื่อสักครู่ไป

สังข์ เป็นเด็กร่าเริง รักและหวงของเล่น ตามประสาเด็ก แต่ก็มีลักษณะพิเศษ แตกต่างจากเด็กทั่วไป เขาเป็นเด็กที่ตั้งใจเล่น ตั้งใจทำงาน และมีสมาธิในการจดจำ สัมผัสได้ดี มีความกตัญญู และความรับผิดชอบมากกว่าเด็กคนอื่นๆ ลูกชาวบ้านทั่วไป จะถูกส่งไปเรียนที่โรงเรียน เมื่ออายุได้ ๕๖ ขวบ แต่สังข์ไม่ยอมไป แม่พยายามพาไปส่งที่โรงเรียนแล้วหลายครั้ง ก็ไม่เป็นผล ถ้าไม่หนีกลับบ้านก็ร้องไห้จนครูต้องพากลับบ้าน หลังจากนั้น ก็จะไปเล่นกับเด็กคนอื่นๆ ที่ยังไม่ถึงเกณฑ์ไปเรียน สังข์กลายเป็นเด็กโตที่สุดในกลุ่มของเพื่อนๆ

วันหนึ่ง ขณะที่จันทนี กำลังเตรียมข้าวของเครื่องใช้อยู่บนบ้าน เพื่อออกไปทำงานที่สวน เธอเตรียมจานข้าวไว้ให้ลูก ขณะที่สังข์ ก็ยังคงนั่งทำของเล่นอยู่คนเดียว อยู่ที่กลางลานบ้าน ตามจินตนาการของตัวเอง เธอจึงพูดสั่งกับลูกก่อนไป

แม่ต้องออกไปทำงานแล้ว ไม่มีใครอยู่บ้าน ขึ้นบ้านมากินได้แล้วลูก

สังข์ ยังไม่ละวางจากของเล่น เหมือนไม่ฟังคำสั่งของแม่ จันทนีจึงลงบ้านเดินไปหา แล้วขู่ต่อ

ประเดี๋ยวแม่กลับมา จะส่งไปโรงเรียนพรุ่งนี้แหละ

คำขู่นี้ได้ผล เมื่อได้ยินคำว่าไปโรงเรียน สังข์จึงหยุดเล่น มองหน้าแม่ มองของเล่น แล้วตัดใจลุกวิ่งขึ้นบ้านไปบนบ้าน คว้าจานข้าวมาถือไว้ในมือ จากนั้น จันทนีจึงตามลูกไป และนั่งกินข้าวพร้อมกัน

ลูกอยู่บ้าน ดูแลนก ดูแลไก่ให้ดี อย่าให้ขึ้นมาบนบ้าน มาจิกกินข้าวของที่หง่อมเขาตากไว้

สังข์ กินข้าวไป และมองหน้าแม่ เป็นระยะ

แม่พูด ฟังแม่บ้างซิแม่ยังบ่นไม่หยุด อย่าแอบไปเล่นน้ำคนเดียว ได้ยินไหม๊?”

อิ่มแล้ว จันทนีก็ออกไปทำงานที่สวน เวลาผ่านไปได้ไม่นาน ก็มีพวกเด็กๆ มาตะโกนเรียก ให้สังข์ออกไปเล่นด้วยเหมือนทุกวัน ปกติเขาจะรีบลงไปทันที แต่วันนี้ มีตุ๊กแกตัวหนึ่ง มายืนขวางประตูไว้ และส่งเสียงร้อง

ตุ๊กแก้!”

สังข์ตกใจ หยุดและหันไปมองรอบๆ บ้าน ปกติตุ๊กแกตัวนี้ มันจะเกาะอยู่บนขื่อบ้าน แต่ทำไมวันนี้มันจึงมายืนอยู่ที่พื้น สังข์นึกถึงคำสั่งของแม่ ให้ช่วยดูแลนกดูแลไก่ อย่าให้ขึ้นมาบนบ้าน สังข์รู้สึกสงสารแม่ขึ้นมาทันที เพราะเหนื่อยจากงานในสวนแล้ว ยังจะต้องมาเหนื่อยงานที่บ้านอีก เขาจึงลุกขึ้นไปจับไม้กวาด และผ้าถูบ้าน เก็บกวาดบ้านจนสะอาด และหาฝาชีมาครอบกระด้งที่ตากไว้ เพื่อไม่ให้ไก่และนกมาจิกกิน จากนั้น ก็ลงจากบ้านไปเล่นกับพวกเพื่อนๆ โดยพากันไปว่ายน้ำเล่นที่ลำธารตื้นๆ หลายชั่วโมงผ่านไป นึกได้ว่าแม่อาจจะกลับมาบ้านแล้วก็ได้ จึงรีบวิ่งกลับบ้านไป

ตกเย็น จันทนี ตาเปลว ยายปิ่นกลับมาบ้าน ก็ยังเห็น สังข์นั่งประดิษฐ์ของเล่นของตัวเองเหมือนปกติ จันทนีรู้สึกแปลกใจ ที่เห็นบ้านเรือนสะอาดขึ้น กระบุง ตะกร้า กระด้ง ถูกจัดเก็บไว้เป็นระเบียบเรียบร้อย ถ้าเป็นวันอื่นๆ มันจะวางเกะกะไปทั่ว และที่พื้นก็จะมีเม็ดข้าวเม็ดถั่ว หกตกเรี่ยราดไปหมด เพราะไก่และนกมาจิกกิน ยายปิ่น จึงพูดแกมตลกขึ้นว่า

บ้านเรา ท่าจะมีเทวดา มาช่วยกวาดถูให้นะเนี่ย

แก อย่าเพ้อน่า ยายปิ่นตาเปลว พูดสวนขึ้น เทวดงเทวดา มีที่ไหนกันล่ะ จะมีก็แต่ เจ้าสังข์ อยู่เฝ้าบ้าน

จันทนี มองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นมีใคร หรือมีเทวดาที่ไหน อย่างที่ยายปิ่นพูดอุทานขึ้นเล่นๆ จึงถามลูก

สังข์ มีใครมาบ้านรึเปล่า?” สังข์ ไม่ตอบ มองหน้าแม่แล้วส่ายหน้า แล้วก็เล่นของเล่นต่อไป

หรือว่า จะเป็นพวกขโมยมาดูลาดเลา แต่ เอ ขโมยที่ไหนจะมาเก็บกวาดบ้านให้ล่ะ จันทนี คิดหาเหตุผล

วันต่อมา จันทนีรู้สึกเป็นห่วงลูก ที่ปล่อยให้อยู่บ้านคนเดียว ก่อนออกไปทำงาน จึงเอ่ยปากชวน สังข์ ให้ออกไปสวนด้วย เพราะเกรงว่าจะมีคนแอบขึ้นมาบนบ้าน ในขณะที่ลูกอยู่คนเดียวตามลำพัง แต่ สังข์ยังดื้อไม่ยอมไปกับแม่ จะขออยู่บ้าน แม้จะขู่บังคับอย่างไรก็ไร้ผล จนเธอรู้สึกอ่อนใจ เธอจึงยอมให้ลูกอยู่เฝ้าบ้านเหมือเช่นทุกวัน

เมื่อถึงเวลาเย็นเลิกงานสวน ทุกคนกลับมาบ้าน ก็รู้สึกประหลาดใจอีกครั้ง เมื่อพบว่า บ้านเรือนดูสะอาดกว่าเก่ามาก ข้าวของถูกจัดระเบียบ เหมือนมีคนมาช่วยทำ จันทนีจึงเก็บความสงสัยไว้ในใจ

อีกสองวันถัดมา จันทนี บอกให้ ตา กับ ยาย ออกไปทำงานก่อน แล้วบอกว่าจะตามไปทีหลัง ก่อนไป ก็บอกกับลูกว่า

สังข์ แม่จะไปแล้ว อยู่เฝ้าบ้านนะลูก

จันทนี ทำทีเดินจากรั้วบ้านออกไป แต่กลับแอบซุ่มดู ว่ามีคนแอบมาบนบ้านหรือไม่ เวลาผ่านไปไม่นาน เธอก็รู้ความจริงว่า บ้านเรือนสะอาด ข้าวของถูกจัดวางเป็นระเบียบนั้น เป็นฝีมือของสังข์ลูกน้อยนั่นเอง เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง รำพึงในใจว่า เพราะของเล่นนี่เอง ที่ทำให้สังข์ไม่อยากไปโรงเรียน และไม่ยอมเป็นผู้ใหญ่เสียที คิดได้ดังนั้น จันทนีไม่รีรอ เดินขึ้นไปบนบ้าน คว้าท่อนไม้

พลั่ก! ตุ๊บ! พลั่ก!”

จันทนีทุบของเล่นลูก จนพังไปหลายชิ้น โดยไม่ทันได้คิดว่า ของเล่นเหล่านั้น ตายเปลวอุตส่าห์ตั้งใจทำให้เหลนเล่น ล้วนแต่เป็นของดีๆ ทั้งนั้น เมื่อได้สติ เธอรู้สึกเสียใจ ทรุดตัวลงนั่งใกล้ๆ ลูก โอบกอดลูก แต่สังข์กลับร้องไห้คร่ำครวญไม่ยอมหยุด ด้วยความเสียดายของเล่น

ของหนู แม่ทุบทำไม?”

จันทนี เกรงว่าลูกจะเสียใจไปมากกว่านี้ จึงโอบกอดลูก และปลอบโยนลูก

ลูกโตแล้ว ของเล่นพวกนี้ ทำให้ลูกไม่อยากไปโรงเรียน แม่สัญญา แม่สัญญาว่าจะหาของเล่นใหม่ให้ลูก อย่าเอาแต่ร้อง ฟังแม่ซิลูก

แต่สังข์ ก็ยังไม่หยุดร้อง จันทนี จึงพูดปลอบด้วยเหตุผล

ถ้าลูกกลัวที่จะไปโรงเรียน พรุ่งนี้ แม่จะไปด้วย แม่จะพาสังข์เล่นของเล่นใหม่ที่โรงเรียน มีของเล่นเยอะกว่านี้ ฟังนะลูก ที่โรงเรียน มีม้าตัวเล็กๆ เยอะแยะเลย มันมีขา ขามันขยับไม่ได้ แต่มันวิ่งได้ เคยเห็นไหมลูก?

ม้าอะไร แม่?” สังข์ หยุดร้องไห้ ขาขยับไม่ได้ แต่วิ่งได้

วันรุ่งขึ้น แม่พาสังข์ไปโรงเรียน สังข์ก็ยังไม่ชอบอยู่ดี จนกระทั่งเขามองไปที่สนามเด็กเล่น ซึ่งโรงเรียนจัดหาซื้อของเล่นใหม่ๆ หลายชิ้น เพื่อรับเด็กเข้าใหม่ และล่อตาล่อใจให้เด็กอยากมาโรงเรียน แม่ชี้ไปที่ เครื่องเล่นม้าหมุน สังข์รู้สึกตื่นเต้น วิ่งขึ้นไปนั่งคร่อมบนม้าหมุน พร้อมกับพวกเด็กๆ คราวนี้ สังข์ ไม่รู้สึกเบื่อเหมือนคราวก่อนๆ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 5 : อดีตที่เติบโต (ตอนที่ ๔/๑๐๕ บทที่ ๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 17 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android