คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 51 : ประตูแห่งอิสรภาพ (ตอนที่ ๕๐/๑๐๕ บทที่ ๑๔)


     อัพเดท 15 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 51 : ประตูแห่งอิสรภาพ (ตอนที่ ๕๐/๑๐๕ บทที่ ๑๔) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 22 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  ประตูแห่งอิสรภาพ

สังข์ ลักลอบเข้าไปในห้องแล็บเคมี แล็บอากาศยานล่องหน และย้อนกลับไปที่ห้องแล็บที่ทำงานของเขา เพื่อไปเอาสิ่งของสำคัญเผื่อเพื่อนๆ รวมแล้วเขาต้องหิ้วสัมภาระในถุงใบใหญ่ วิ่งหลบสายตาเจ้าหน้าที่ รปภ. ด้วยอาการเหนื่อยหอบ กระเป๋านั่นมันคงหนักไม่เบา

ใกล้สว่างแล้ว ที่มุมหนึ่งของตึก ไม่ห่างจากประตูตะวันตก มีชายชุดทหาร จำนวน ๑๐ คน กำลังซุ่มยืนเฝ้าประตูอยู่ในมุมมืด ในมือถืออาวุธปืน ใกล้ๆ กันนั้น มีบุรุษผู้หนึ่งแต่งกายลึกลับด้วยเสื้อผ้าสีทึบ สวมหมวก เขายืนเอาหลังพิงกำแพง ใกล้ตัวเขา มีปุ่มสวิทช์ปิดเปิดประตู เขาคือธนญชัยนั่นเอง

รถบรรทุก ๓ คัน จอดรออยู่ห่างออกไปจากประตูตะวันตก มีคนงานและชายชุดทหารกำลังขนย้ายลังไม้ลังสุดท้าย ขึ้นไปบนรถคันหลังสุด คนขับรถคันหน้า กำลังรอฟังคำสั่งอยู่

อีกฝั่งหนึ่ง ที่อยู่ตรงข้าม ในซอกตึกที่อยู่ไม่ไกลจากประตูตะวันตกเช่นกัน มีตัวเลข 17 ขนาดใหญ่ทำจากเหล็กหล่อ ติดไว้ที่ผนังตึก สินสมุทร สุดสาคร เอื้อย และ โสนน้อย หลบซ่อนตัวอยู่ในมุมตึก ทุกคนอยู่ในชุดที่เตรียมพร้อมจะออกผจญภัย

สังข์ เค้าจะมาทันไหม๊?” เอื้อย ถามสินสมุทร ด้วยความเป็นห่วง

ทันซิ เพราะเรานัดกันไว้แล้ว ให้รออยู่ตรงนี้ โธ่เอ๊ย! วิทยุก็ใช้การไม่ได้

ธนญชัยดูนาฬิกาที่ข้อมือ เวลา ๐๕.๒๕ น. เขามีอาการกระสับกระส่ายเล็กน้อย ยกกล้องส่องทางไกล ส่องดูที่บริเวณตึกที่อยู่ตรงข้าม พร้อมกับรำพึงกับตัวเอง มาเร็วๆ ซิวะ นี่มันใกล้จะถึงเวลาแล้วนะโว้ย

สังข์มองเห็น กลุ่มเงาของคน คิดว่าน่าจะเป็นเพื่อนๆ รออยู่ที่จุดนัดหมายแล้ว เขาจึงเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ทั้งที่ยังกระหืดกระหอบอยู่

เอื้อย มีอาการกระสับส่ายมากขึ้น เอามือสะกิดถาม สินสมุทร

นี่มันเลยเวลามาตั้งนานแล้ว สังข์ ยังไม่มา ทำไงดี

ยังไง เราก็ต้องรอ

สังข์ ปรากฏตัวที่ด้านหลังของ สินสมุทร ความกังวลและตกใจ ทำให้เขาสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อเห็น สังข์

ทำไมมาช้า?” สินสมุทร ถาม

อาการเหนื่อยหอบของสังข์ ทำให้สินสมุทรไม่ต้องการคำตอบ สังข์รีบวางกระเป๋าใบใหญ่ที่หนักอึ้งลงกับพื้น พร้อมรีบเปิดปากถุงออก มีไฟฉาย ๕ กระบอก ปืนกลเบาหนึ่งกระบอก พร้อมแม็กบรรจุกระสุนอีก ๒ อัน มีถังสเปรย์ ๒ ถัง และของฝากสำหรับเอื้อย มิน่าละเขาถึงกับเหนื่อยหอบ

นี่ของนายสังข์ยื่นปืนให้สินสมุทร หวังว่าคงใช้มันเป็นนะ ส่วนถังสเปรย์นี่ เราได้มาแค่ ๒ ถัง เอาไว้ที่นายถังหนึ่ง ใช้ในยามจำเป็น เราเอาไว้ถังหนึ่ง ไฟฉายนั่นเอาไปคนละกระบอก

แล้วของนายล่ะ ปืนของนายสินสมุทร ถาม

ไม่มี ได้มาแค่กระบอกเดียว แต่นายจำเป็นต้องดูแลพวกผู้หญิง

เอื้อย ชูหน้าไม้กลขึ้นให้เพื่อนๆ ดู เพราะสิ่งนี้คืออาวุธที่เธอคิดว่าทันสมัยที่สุด ทั้งเล็กทั้งเบาและแข็งแรง พร้อมลูกดอกเล็กๆ บรรจุในกระบอกกลมใต้แท่นยิง

เอ้านี่! ของฝาก สังข์ โยนกระบอกกลม บรรจุลูกดอก ให้เอื้อย ๓ อันพอไหม๊?

เอื้อยรับมันไว้ด้วยหัวใจที่เชื่อมั่นว่า ภารกิจนี้ต้องสำเร็จ ส่วนโสนน้อย ก็ชักมีดที่ทำจากเหล็กกล้าสีเงิน ออกมาจากฝักที่สะพายอยู่ด้านหลังให้เพื่อนๆ เห็น เพื่อจะบอกว่าเธอก็พร้อมที่จะออกศึกเช่นกัน

นั่นมันสู้ปืนได้ที่ไหนเล่า แค่เอาไว้ป้องกันตัวสังข์ บอก ไปเถอะ ระวังหลังให้เราด้วย อ้อ! อย่าลืม ติดต่อกันที่คลื่นรหัส ๒๑๓

สินสมุทรกับสังข์ ยกกำปั้นมือชนกัน แล้วทำสัญลักษณ์นิ้วเพื่อทบทวนรหัสกันอีกครั้ง

ถ้างั้น นายกับสาคร ล่วงหน้าไปก่อน ส่วนเราจะดูแลพวกผู้หญิงเอง ถ้าข้างหน้าปลอดภัยให้ส่งสัญญาณไฟฉาย โน่นประตูอิสรภาพอยู่ข้างหน้าเราแล้วสินสมุทรบอกสังข์

พี่สมุทร ระวังตัวดีๆ นะ พี่สัญญาซิ พี่ต้องทำได้สุดสาคร กล่าวอำลาพี่ชาย

ไปเถอะน่า ไม่มีเวลาแล้ว

เมื่อทุกคนเข้าใจดี สังข์ให้สัญญาณธนญชัย โดยกระพริบไฟฉาย สักครู่ ประตูตะวันตก ก็ค่อยๆ เปิดออก สังข์กับสุดสาคร วิ่งไปล่วงหน้าก่อน ผ่านใจกลางถนน ตรงไปที่ประตูซึ่งอยู่ห่างราว ๕๐ เมตร

รถบรรทุกสินค้าคันหน้าสุด เตรียมพร้อมเดินทาง คนขับกับเพื่อนของเขา มองดูใบสั่งกำหนดเดินทางที่วางอยู่บนหน้าปัทม์รถ บอกเวลา ๐๖.๐๐ น. กำลังสูบบุหรี่อยู่เพลินๆ เห็นประตูตะวันตกเปิด ก็พูดบ่นกับเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ

อะไรกัน เหลืออีกตั้ง ๕ นาที งานเริ่มก่อนเวลารึไง

เจ้านายเราก็เป็นซะยังงี้ คิดจะเปลี่ยนแผนก็เปลี่ยนเอาซะดื้อๆ ไปกันเถอะ

คนขับจึงบิดกุญแจสตาร์ทรถ

สังข์ สุดสาคร วิ่งหลบไปตามไหล่ถนนได้ครึ่งทาง ผ่านกลุ่มชายชุดทหารที่ซุ่มอยู่ สังข์เห็นธนญชัย ยืนซุ่มในที่มืด เขาคงกำลังคุมสวิทช์เปิดปิดประตูอยู่ สังข์หยุดนิดหนึ่ง พร้อมกับส่งสายตาไปให้ธนญชัย เป็นอันว่าเขาสองคนรู้กัน กับปฏิบัติการลับครั้งนี้ ธนญชัยก็รู้สึกพอใจเช่นกัน

สังข์กับสุดสาคร ใกล้จะถึงประตู เห็นว่าถนนโล่งปลอดภัยดี ก็ส่งสัญญาณไฟฉาย ให้สินสมุทร พาพวกผู้หญิงมา สินสมุทร นำหน้า เอื้อย โสนน้อย ตามหลัง ขณะเดินไปได้ครึ่งทาง และอยู่กลางถนนพอดี พลัน! แสงไฟจากรถบรรทุก ก็สว่างขึ้น สินสมุทร เอื้อย และโสนน้อย ยืนจังก้าตกใจอยู่กลางถนนพอดี

ธนญชัย ถึงกับโกรธ เมื่อรู้ว่าเขากำลังเสียรู้สังข์กับเพื่อนๆ

ปัดโธ่เว้ย! เราจะปล่อยให้พวกมันหนีไปไม่ได้ มัวยืนรออะไรอีกเล่า

เขาจึงสั่งชายชุดทหาร ยิงไปที่สังข์กับสุดสาคร เพื่อป้องกันการหลบหนี พร้อมกับกดสวิทย์ปิดประตู ขณะที่รถบรรทุก วิ่งมาได้เกือบถึงครึ่งทางพอดี คนขับรถตกใจเสียงปืน จึงหยุดรถทันที สินสมุทร บอกให้พวกผู้หญิง หมอบลงที่ขอบถนนก่อน เขาเล็งปืนไปที่เสียงปืนนั่น แล้วรัวกระสุนใส่แบบไม่นับ หมดกระสุนไปราวครึ่งแม็ก ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงปืนดังมาจากข้างหลัง เขาจึงหันปลายกระบอกปืนไปที่บริเวณส่วนหัว ของรถบรรทุกคันแรก ยิงไปชุดหนึ่ง จนสิ้นเสียงปืน

เธอสองคน รีบไป ประตูใกล้จะปิดแล้ว

เอื้อยกับโสนน้อย รีบวิ่งตรงไปที่ประตู มองเห็นมือของสังข์ กวักเรียกไหวๆ แต่ก็มีเสียงปืนดังขึ้นไล่หลังอีกหลายชุด ไม่รู้ว่าเป็นเสียงปืนของใครบ้าง

ธนญชัยโกรธมาก ที่ปล่อยให้ สังข์ เอื้อย หนีไปได้ และคนของตนถูกยิงบาดเจ็บไป ๓ คน จึงด่าชายชุดทหารที่เหลือไปชุดใหญ่

พวกนาย เป็นทหารกันยังไงห๊า กะแค่เด็กไม่กี่คน ก็ยิงไม่ถูก

เด็กอะไรวะ เร็วยังกะลิงคนที่ถูกด่า แก้ตัวแบบน่าตบ

ธนญชัย จึงตบหน้าคนที่ถูกด่าไปทีหนึ่ง เพี๊ยะ! แล้วลิงมันหลบกระสุนทันเหรอธนญชัย คว้าปืนพกที่สะเอวออกมา ยิ่งใส่สินสมุทร ด้วยความโกรธ แต่มันเป็นปืนสั้น มันเลยพลาดเป้า

สินสมุทร ยิงโต้ชายชุดทหารซึ่งมีจำนวนมากกว่า เห็นว่าจะสู้ไม่ไหว จึงถอยหลบมาที่รถบรรทุกที่จอดขวางถนนอยู่ ใช้เป็นที่กำบัง แล้วก็ใช้กระสุนที่เหลืออยู่ให้เป็นประโยชน์ เขายิงทีละนัดเพื่อประหยัดกระสุน เขาจำเป็นต้องยิงใส่พวกชายชุดทหารเหล่านั้นเป็นระยะ เพื่อเปิดทางให้ พวกผู้หญิงวิ่งไป อาศัยรถเป็นที่กำบัง ทำให้สินสมุทร มองเห็นเป้าได้ชัดเจนกว่า เล็งยิงถูกชายชุดทหารอีก ๒ คน การต่อสู้ชุลมุน ไม่มีเวลาจะได้ใช้เจ้าถังสเปรย์นั่นเลย เสียงปืนสงบลงชั่วครู่ สินสมุทร มองออกไปเห็น เอื้อย กับ โสนน้อยไปถึงที่หมายจนปลอดภัยดีแล้ว เขาถึงกับถอนหายใจโล่งอก

เอื้อย กับ โสนน้อย วิ่งมาถึง สังข์ยื่นมือรับเพื่อน และเกาะกันไว้แน่น

สังข์ เธอพาพวกผู้หญิงไปก่อนได้ไหม๊? เราจะไปช่วยพี่สมุทรสุดสาคร ขยับจะวิ่งกลับเข้าไป

อย่าไป ประตูใกล้จะปิดแล้วสังข์ รั้งตัวสุดสาครไว้

ประตูที่กำลังจะปิด มันกลับเปิดขึ้นมาอีกครั้ง สังข์เห็นว่านี่เป็นสัญญาณไม่ดีเลย เขาจึงพาเพื่อนๆ ถอยให้ห่างจากประตู ไปแอบอยู่ข้างกำแพงประตูก่อน ห่างออกไปไม่ไกล พวกเขามองเห็นก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่ง เหมาะที่จะใช้เป็นที่กำบังชั่วคราว สังข์หยิบถังสเปรย์ขึ้นมา พูดกับเอื้อยว่า

เราจะซ่อนตัวอยู่แถวๆ นี้ รอให้สมุทรกับสาคร กลับออกมาก่อน เราจะไปพร้อมกัน

พวกเขาจะออกมาได้ยังไง ทหารมากันใหญ่แล้ว

เธอลืมไปแล้วเหรอ สินสมุทร ก็มีถังสเปรย์นั่นอยู่กับเขาถังหนึ่ง เขาคงเอาตัวรอดได้หรอกน่าสังข์ ปลอบใจเอื้อย

อีกประเดี๋ยวพระอาทิตย์ก็ขึ้นแล้ว เราคงหาที่ซ่อนลำบากโสนน้อย รู้สึกเป็นกังวล

มีเสียงเรียกจากวิทยุสื่อสารดัง ตี๊ด ๆ ๆ สังข์ รีบใส่หูฟังทันที แล้วพูดออกไป

มาที่กำแพงประตูฝั่งขวา ๓ นาฬิกา ๑๕ เมตร

สินสมุทร เหรอ?” เอื้อยถาม สังข์พยักหน้า



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 51 : ประตูแห่งอิสรภาพ (ตอนที่ ๕๐/๑๐๕ บทที่ ๑๔) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 22 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android