คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 54 : พลายงาม เพื่อนร่วมทางคนใหม่ (ตอนที่ ๕๓/๑๐๕ บทที่ ๑๕)


     อัพเดท 15 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 54 : พลายงาม เพื่อนร่วมทางคนใหม่ (ตอนที่ ๕๓/๑๐๕ บทที่ ๑๕) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 13 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  พลายงาม เพื่อนร่วมทางคนใหม่

หลังจากแยกทางกับสังข์มาแล้ว เอื้อย โสนน้อย เดินท่องไปตามกระแสน้ำในป่า ยังมีชายชุดทหารตามหลังมา ๒ คน โชคดีที่มันตามมาแค่ ๒ คน แม้ว่ามันจะมีปืน แต่ในป่าทึบมืดๆ อย่างนี้ เด็กสาว ๒ คน กลับรู้ยุทธวิธีในการต่อสู้ได้ดีกว่า พวกมันตามล่าเพราะคำสั่งเจ้านาย แต่เด็กสาวหนีเพราะต้องการเอาตัวรอด ดังนั้นจิตใจของผู้ถูกล่าจึงต้องแกร่งกว่า

เอื้อย บอกกับโสนน้อย ให้แอบซุ่มอยู่หลังท่อนไม้ใหญ่ที่พาดผ่านกลางลำธาร แต่อยู่คนละฝั่ง เอื้อยเตรียมหน้าไม้ให้พร้อม นับเป็นความโชคดีข้อหนึ่ง คือ หน้าไม้ที่พวกเธอได้มา ทันสมัยกว่าที่เคยใช้ เพราะทำจากวัสดุโลหะเหนียวกว่าไม้ และมีน้ำหนักเบา พร้อมลูกดอกเหล็กที่บรรจุอยู่ในกระบอกกลมอีก ๒ อัน นับว่าเด็กสาว ๒ คนก็มีเขี้ยวเล็บไม่น้อยทีเดียว

ชายชุดทหารทั้ง ๒ คน ถูกลูกดอกของเอื้อย เสียบเข้าที่ลำคอ โสนน้อยฉวยโอกาสที่มันเสียเปรียบ ทำอะไรได้ไม่ถนัด วิ่งเข้าไปใช้มีดเสียบซ้ำเข้าที่ลำตัว พวกมันเอาชีวิตมาทิ้งที่กลางลำธาร ไม่มีโอกาสจะได้ลั่นกระสุนปืนแม้แต่นัดเดียว และไม่มีโอกาสจะกลับออกไปบอกพรรคพวกของมันที่ยังรออยู่ในรถ

หลังจากกำจัดผู้ไล่ล่าได้สำเร็จ ก็ไม่มีอะไรจะต้องเป็นห่วงแล้ว พวกเธอทั้งสอง ขึ้นมาเดินบนฝั่ง ไม่นานก็ทะลุออกจากป่า พระอาทิตย์ส่องแสงจ้า มันคงสายมากแล้ว มองเห็นทางคนเดินก็ดีใจ เพราะเป็นสัญญาณบอกว่า ใกล้ถึงหมู่บ้านคนแล้ว

เอื้อย กับ โสนน้อย เดินไปเพลินๆ ก็เห็นคนกำลังผลุบโผล่ทำอะไรสักอย่าง ที่ข้างทางลึกเข้าไป จึงเดินย่องเข้าไปใกล้ เอื้อย กำลังจะตะโกนถาม แต่โสนน้อยปิดปากห้ามไว้

ทำไมล่ะ?”

อาจเป็นพวกโจรก็ได้ เราดูมันไปก่อน

สักครู่ ก็ได้ยินเสียงเด็กผู้ชายร้อง ดังมาจากที่นั่น อย่า! ๆ โอ๊ย! จะฆ่ากันรึไง?”

ชายวัยกลางคน หัวล้านถึงกลางกะหม่อม กำลังเงื้อด้ามเสียม ปากก็พร่ำด่า มึงมันเสนียดจัญไรกูนัก วันนี้มึงอย่าอยู่เลย

เด็กผู้ชาย ถูกเชือกมัดที่ข้อมือ ข้อเท้า พยายามดิ้นเพื่อให้รอดพ้นจากการตีด้วยด้ามเสียม แต่ก็ไม่รอด เขาถูกกระหน่ำตีไป ๒๓ ครั้ง ที่ลำตัว

ฉันไม่ได้ทำอะไรให้ อย่าฆ่าฉันเลยนะ โอ๊ย! อ็อก! เสียงเด็ก ร้องขอชีวิต จนเสียงร้องนั้นหยุดไป เอื้อยเตรียมหน้าไม้เล็งไปที่ชายหัวล้าน

เขากำลังจะฆ่าเด็กโสนน้อย กระซิบ

แต่เอื้อยรู้แล้ว โสนน้อย จึงช่วยอีกแรง แต่คงไม่รุนแรงเท่า เธอหยิบเอาหนังสะติ๊กออกจากกระเป๋าใส่กระสุนหินที่มีอยู่เกลื่อนข้างๆ ตัวเธอ

ชายหัวล้านเงื้อด้ามเสียมสุดแขน หวังจะตีที่หัวของเด็ก แต่เขาก็ทำได้แค่นั้น เพราะลูกหินไม่รู้มันมาจากไหนพุ่งปะทะเข้าที่กลางหัวล้านพอดี เขาตกใจเอามือคลำที่หัว มองซ้ายมองขวา ไม่เห็นมีอะไรผิดสังเกต แขนยังเงื้อด้ามเสียมอยู่ เขาทำท่าจะฟาดมันลงมา

โป๊ก!”

โอ้ย! อุย!” เขาถูกลูกหินเข้าอีกก้อนที่บริเวณหัว ใครกันวะ ยิงหัวกู

แต่ชายหัวล้าน ยังไม่ละความพยามยามจะฆ่าเด็กให้ได้ เอื้อย เห็นว่าเด็กกำลังตกอยู่ในอันตราย เสียงของเขาเงียบหายไป คงสลบไปแล้ว เอื้อย จึงปล่อยลูกดอกออกไป แต่แค่ขู่

ฉึก!”

ใครยิงกูอีกวะเนี่ย

เป็นการขู่ที่ได้ผล ลูกดอกปักฉึกที่ต้นขาของเขา เขาจึงวางด้ามเสียมลง แล้วเดินกะเผกๆ หายเข้าป่าไป ลูกดอกที่ปักขาถ้าไม่ผ่าออกก็ต้องดึงให้ทะลุเนื้อออกไป ป่านนี้เขาคงบาดเจ็บไม่กล้ามาทำร้ายเด็กได้อีกต่อไป โสนน้อย ประคองเด็กชายหงายขึ้น

เขาเป็นเด็กผู้ชายหน้าตาดี อายุไล่เลี่ยกับ เด็กสาว ๒ คน สวมเสื้อและกางเกงไทยพื้นบ้าน เขานอนสลบอยู่ เอื้อยรีบแก้เชือกที่มัดข้อมือและข้อเท้าออกจนหมด แล้วให้ดมยา ป้อนน้ำ จนได้สติกลับคืนมา เขาเอามือคลำที่ลำตัวบริเวณที่ถูกตี และใบหน้า มีรอยฟกช้ำ

เจ็บมากไหม๊?” โสนน้อย ถาม

อูย! เหมือนถูกช้างกระทืบ พวกเธอเป็นใคร?”

เราชื่อ โสนน้อย

เรียกเราว่า เอื้อย

เราชื่อ พลายงาม ขอบใจมากนะ ที่ช่วยเราไว้

ไม่เป็นไรหรอกเอื้อย ตอบ คนที่ทำร้ายเธอ มันไปแล้ว

เธอไล่เขาไปเหรอ?” พลายงาม สงสัยว่า เด็กผู้หญิงสองคน จะไล่ผู้ใหญ่ที่แข็งแรงกว่าไปได้อย่างไร แต่เมื่อเขาเห็น อาวุธที่เด็กสาวนำติดตัวมาด้วย เขามองหน้า เอื้อย เธอยิงเขา?”

ไม่ตายหรอก แค่ขู่น่ะเอื้อย ตอบ บ้านเธออยู่ไหน? เราจะพาไปส่ง

เอื้อย กับ โสนน้อย พยุงพลายงามลุกขึ้นยืน เธอลุกไหวไหม๊?”

โชคดีที่สองสาวช่วยพลายงาม ไว้ได้ทัน โดยที่ไม่เป็นอะไรมาก แต่ก็ฟกช้ำไปหลายจุด เด็กทั้ง ๓ คน พากันเดินไปตามทางเดิน

บ้านเธอ ไปอีกไกลไหม๊?” โสนน้อย ถาม

ไม่ไกลหรอก เดินพ้นป่าก็ถึงแล้ว

เธออยู่กับใคร หมายถึงที่บ้านของเธอ อยู่กันกี่คน?”

เรากับแม่

พ่อเธอล่ะ?”

ติดคุก

แย่จัง เขาทำอะไรผิดเหรอ?” เอื้อย ถาม

ไม่ พ่อเป็นข้าราชการ แต่ถูกใส่ร้ายจนต้องคิดคุก แม่ก็เลยแต่งงานใหม่

ใครใส่ร้ายพ่อเธอ?” โสนน้อย ถาม

ก็เพื่อนเขานั่นแหละ พลายงาม เล่าต่อ เขาสองคนทะเลาะกันเรื่องแม่ของเรา ไม่รู้ว่าพวกผู้ใหญ่ไปทำอะไรกันไว้ จึงต้องทะเลาะถึงกับจะฆ่าจะแกงกัน

เดินคุยกันมาตั้งนาน พลายงาม จึงเป็นฝ่ายถามบ้าง

พวกเธอมาจากไหนกัน?”

มาไกล คิดว่าจะเข้าไปหาอะไรกินในหมู่บ้าน แล้วก็หาที่พักด้วย

เธอมีญาติหรือเปล่า?”

เด็กสาวทั้งสองส่ายหน้า

เธอไปพักที่บ้านเราก่อนก็ได้ จนกว่าเธอจะหาญาติเจอ

เราไม่มีญาติที่นี่ เราไม่รู้จักใครเลย

พลายงาม รู้สึกสงสารเพื่อนร่วมทางขึ้นมาทันที จนลืมความเจ็บปวดของตัวเอง พวกเขาคงลำบากเพราะไม่มีพ่อแม่ ไม่มีบ้านจะอยู่

พวกเด็ก เดินพ้นแนวป่า ก็เข้าเขตหมู่บ้าน

ที่นี่ที่ไหน เราหมายถึง ชื่อหมู่บ้านน่ะโสนน้อย ถาม

หมู่บ้านสุวรรณวารี



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 54 : พลายงาม เพื่อนร่วมทางคนใหม่ (ตอนที่ ๕๓/๑๐๕ บทที่ ๑๕) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 13 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android