คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 63 : วัยรัก วัยเรียน (ตอนที่ ๖๒/๑๐๕ บทที่ ๑๘)


     อัพเดท 26 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 63 : วัยรัก วัยเรียน (ตอนที่ ๖๒/๑๐๕ บทที่ ๑๘) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่  ๑๘  วัยรุ่น วัยรัก วัยเรียน

()  วัยรัก วัยเรียน

๒ สัปดาห์ ผ่านไป

พริ้ง กำลังช่วยพี่สาว เอาผ้าออกตากที่ราวตากผ้าหน้าบ้าน ห่างออกไปไม่กี่ก้าว บุญทิ้งกำลังขุดหลุมปักเสาทำค้างให้ต้นถั่ว ส่วนเอื้อยกับโสนน้อย ช่วยกันยกกระด้งดอกอัญชัญออกผึ่งแดด ขณะที่เจ้าด่าง วิ่งเล่นอยู่ใกล้ๆ มันไม่ใช่ลูกสุนัขอีกต่อไปแล้ว เพราะมันโตขึ้นมาก มีเสียงรถยนต์คันหนึ่ง วิ่งเข้ามาจอดที่หน้าบ้านของย่าทอง คงมาส่งใครสักคนในบ้านนี้ สร้างความแปลกใจให้แก่พริ้ง แต่โสนน้อยคิดว่า มันก็เป็นแค่รถคันหนึ่ง บ้านของย่ามีรถเข้าๆ ออกๆ อยู่เป็นประจำ

โสนน้อย เอื้อย

เด็กสาวทั้งสองหยุดวางกระด้ง หันไปมองที่มาของเสียงเรียก และเมื่อรู้ว่า เจ้าของเสียงคือพลายงาม เธอก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ขณะที่พริ้ง วิ่งออกไปรับหน้าก่อนใครๆ

พลายงาม มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่?”

เพิ่งมาถึงน่ะ พริ้ง ไม่เจอกันสิบกว่าวัน สวยขึ้นนะพลายงาม ทักทายแบบไม่ตั้งใจ แต่ทำให้พริ้ง เขินอาย จับแขนของพลายงาม ลากเข้าไปหาพี่สาว

พี่อบเชย ดูซิ พลายงาม หล่อขึ้นเยอะเลยนะ อ้วนขึ้นด้วย นิดนึง ดีใจจังเลย

นี่ นังพริ้ง เบาๆ หน่อยเสียงดุของพี่สาว ทำให้พริ้งลดอาการจริตลงนิดหนึ่ง ปล่อยแขน พลายงามลง

เอ๊! พี่อบเชยนี่ คนจะดีใจบ้าง ไม่เห็นเป็นอะไรเลย

แต่แกไม่ใช่เด็กแล้วนะ จะดีใจอะไรกันนักหนาอบเชย ยังส่งสายตาดุน้องสาว

พลายงาม เจอคุณย่ารึยัง?” บุญทิ้ง ตะโกนถาม

เจอแล้ว

พลายงาม มองดูเอื้อยกับโสนน้อย พวกเธอยังดูเหมือนเดิม ม้าอีก ๓ ตัวที่อยู่ในคอก ขยับขาขึ้นลง แสดงอาการดีใจที่เห็นเจ้านายของมันมา ส่วนเจ้าด่าง วิ่งเข้ามาหาพลายงามด้วยความดีใจ โสนน้อยกับเอื้อย ส่งเสียงหัวเราะ ที่เห็นทั้งหมาและคนทักทายกัน จนพลายงามเกือบหกล้ม หลังจากหยุดเล่นกับเจ้าด่างแล้ว พลายงามก็เดินไปช่วยเพื่อนสาวทั้งสอง กลับดอกอัญชัญให้โดนแดด

จริงอย่างพริ้งว่า เธอดูดีขึ้นเอื้อย กล่าว

พระอาจารย์คงเลี้ยงดีมั๊ง เธอสองคนเป็นไงมั่ง เห็นย่าบอกว่า วันๆ เอาแต่ทำงานไม่หยุด

ก็ไม่มีอะไรจะให้หยุดนี่โสนน้อย ตอบ

แล้วก็ไม่หยุดคิดถึงเธอด้วยนะเอื้อยพูดกระเซ้าใส่โสนน้อย จนเธอยิ้มเขินอายหน้าแดง แล้วหยิกเบาๆ ที่แขนของเพื่อน

เธอจะบ้าเหรอ

รึว่าไม่จริง

เอาละ พวกเราหยุดทำงานกันได้แล้ว ไปบนบ้านกันเถอะ เรามีของฝากจะให้เธอสองคนพลายงาม พูดกับเพื่อนสาว แล้วก็หันไปทางพริ้ง แล้วก็ให้เธอด้วย

พริ้ง ดีใจแทบกรี๊ด เดินตามไปติดๆ อบเชยส่ายหน้ารู้สึกระอาใจ กับนิสัยเกินจริตของน้องสาว ที่ชอบแสดงออกนอกหน้าเสมอ

ชั่งมันเถอะน่า บุญทิ้ง พูดกับเมีย เด็กมันย่างเข้าวัยรุ่นแล้ว

ย่าทอง รับรู้การเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของพวกหลานๆ มาก่อนหน้านี้แล้ว พวกเขาไม่ใช่เด็กแล้ว อีกไม่กี่ปีก็จะโตเป็นผู้ใหญ่ ดูเหมือนว่า นางคิดถูกแล้วที่ให้พลายงาม ไปเรียนกับพระจารย์บุญมี ที่วัดหนองคอกไก่ และเมื่อหวนนึกถึงข้อตกลง ที่เคยพูดกับหลานชายไว้ เมื่อก่อนไป ก็ยิ่งแน่ใจว่า นางทำในสิ่งที่ถูกต้องเหมาะสมแล้ว การตัดไฟแต่ต้นลม อาจเป็นอีกวิธีหนึ่งที่ย่าทองไม่ได้เลือกไว้

ที่ระเบียงหน้าห้องของโสนน้อยกับเอื้อย พลายงามหยิบเอาของฝากออกมาจากกระเป๋า เป็นตุ๊กตาไม้แกะสลัก ๒ ตัว ตัวหนึ่งแต่งกายเป็นหมอ อีกตัวเป็นนางฟ้า

นี่ของ เอื้อย ตัวนึง แล้วนี่ก็ของเธอพลายงาม หยิบ ตุ๊กตาไม้ ยื่นให้เพื่อน

อุ๊ย! ของโสนน้อย เป็นนางฟ้า น่ารักจังเลยเอื้อย อุทาน

ของเธอ เป็นหมอ เหมาะกับเธอแล้วโสนน้อย หัวเราะเบาๆ

แล้วของพริ้งล่ะ?” เจ้าของเสียง เอ่ยขึ้นเหมือนจะน้อยใจ

พลายงาม หยิบตุ๊กตารูปนักรบหญิงเผ่าอาปาเช่ ส่งให้พริ้ง นี่ ของเธอและก็หยิบเอาของสิ่งหนึ่ง ซึ่งมีเสียงดังกรุ๊งกริ๊งออกมากระเป๋า ส่วนกระดิ่งนี่ ของเจ้าด่างมัน

พลายงาม เธอต้องกลับไปเรียนอีกวันไหน?” โสนน้อย ถาม

คราวนี้ จะอยู่นานไหม๊?” พริ้ง ก็สงสัยเช่นกัน

คำถามของโสนน้อยกับพริ้ง ทำให้พลายงามตั้งตัวไม่ติด ถ้าตอบตามใจตัวเอง ก็จะขัดใจย่า ถ้าจะบอกตามจริง ก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดใจ พลายงามถอนหายใจนิดหนึ่ง ก่อนตอบไปว่า

อีกสองวันก็ไปแล้ว แต่เธอไม่ต้องเป็นห่วงนะ คราวหน้าจะรีบกลับมาให้เร็ว แต่เธอสัญญาก่อนนะ จะไม่ทำงานหนักเกินไป พวกเราไม่ได้ทำขายเพื่อหวังร่ำรวย ทำแค่พออยู่พอกิน ดูซิ โสนน้อย ยิ่งตัวเล็กๆ อยู่ก็ ประเดี๋ยวจะผอมบางไปกันใหญ่

พลายงาม นั่นแหละ ก็อย่ากินให้มากนักซิ ระวังจะอ้วนเป็นหมูพริ้ง พูดตามจริง แต่พลายงามรู้สึกเขิน

วันเวลาช่างผ่านไปเชื่องช้าเหลือเกิน ย่างเข้าสัปดาห์ที่ ๓ แล้ว แต่ในความรู้สึกของโสนน้อย มันนานเหมือน ๓ เดือน พลายงามสัญญาว่าจะมาในไม่ช้า แต่กลับไร้วี่แวว เอื้อยเห็นใจในความรู้สึกทุกข์ และกระวนกระวายใจของเพื่อน กับการรอคอยที่จะได้พบกับสิ่งที่ตนรัก ตอนบ่าย มีคนมาส่งจดหมาย ๒ ฉบับ ฉบับหนึ่งส่งถึงย่าทอง อีกฉบับหนึ่งเป็นของโสนน้อย

ใจความในจดหมายนั้น โสนน้อยมีอาการเศร้าซึมไปชั่วครู่ เมื่อเธออ่านไปได้เพียงครึ่งหน้า

มีอะไรเหรอ?” เอื้อย ถาม

โสนน้อย ส่งจดหมายให้เอื้อยอ่านต่อ ในจดหมายนั้น เป็นข้อความที่พลายงามเขียนถึงโสนน้อยและเอื้อย บอกว่าเขาไม่อาจจะกลับมาบ้านมาหาย่า และมาหาเพื่อนทั้ง ๒ คนได้ เพราะพระอาจารย์จะให้บวชสามเณรเป็นเวลา ๓ ปี บวชไปด้วย เรียนไปด้วย และช่วง ๓ ปี ก็จะไม่ได้เจอหน้ากัน

ภาพใบหน้าของพลายงาม ลอยวนอยู่ตรงหน้าของโสนน้อย “... แต่ไม่เป็นไรนะ เราจะเขียนจดหมายถึงเธอบ่อยๆ พระอาจารย์บอกว่า ในสามปี เราอาจจะได้กลับบ้าน หนึ่งหรือสองครั้ง ถ้าได้มาจริงๆ เราจะรีบมาให้เร็วที่สุด

ย่าทองเห็นความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ของโสนน้อยกับหลานชายแล้ว ทำให้นางเริ่มรู้สึกหวั่นไหวและเป็นกังวลเล็กน้อย แต่นางก็มั่นใจว่า สิ่งที่นางปฏิบัติต่อหลานชายและหลานสาว แม้จะขัดกับอารมณ์ความรู้สึกของวัยรุ่นหนุ่มสาว แต่จะเป็นผลดีแก่พวกเขาในอนาคต โดยเฉพาะพลายงาม

หลังจากบวชเรียนมา ๓ ปี พลายงามก็มีโอกาสกลับมาอยู่บ้านย่าทอง และอีกไม่นาน ก็ไปเรียนต่ออีก ๒ ปี จึงได้กลับมาบ้านอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้คงอยู่ต่ออีกนาน



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 63 : วัยรัก วัยเรียน (ตอนที่ ๖๒/๑๐๕ บทที่ ๑๘) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android