คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 66 : เรื่องวุ่นวาย ของวัยรุ่น (ตอนที่ ๖๕/๑๐๕ บทที่ ๑๘)


     อัพเดท 26 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 66 : เรื่องวุ่นวาย ของวัยรุ่น (ตอนที่ ๖๕/๑๐๕ บทที่ ๑๘) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  เรื่องวุ่นวาย ของวัยรุ่น

เสียงเฮ ดังไปถึงหูของเด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่ง ที่เพิ่งกำลังจะเข้าไปปาเป้า ในซุ้มร้านที่อยู่ฝั่งตรงกันข้าม พวกเขามากัน ๓ คน คนหนึ่งตัวโตกว่า และแต่งตัวดีกว่าเพื่อนอีก ๒ คน คนหนึ่งใส่ตุ้มหูแฟชั่น อีกคนหนึ่ง เจาะจมูก ทั้ง ๓ คนตัดผมเกรียน เสียงเฮและหัวเราะของคนที่มามุงดูการแข่งขันระหว่าง เอื้อยกับโสนน้อย ทำให้เด็กหนุ่มคนที่ใส่ตุ้มหู พูดกับเด็กหนุ่มอีกคนหนึ่งที่ตัวโตกว่า

พี่เสริฐ พวกเขามุงดูอะไรกัน?”

กูจะไปรู้เหรอเด็กหนุ่มที่ชื่อ เสริฐ พูด เฮ้ย มีพนันด้วยว่ะ

เราว่าไปดูหน่อยไหม๊พี่ เผื่อมีอะไรสนุกๆ เล่นกันเด็กหนุ่มคนที่เจาะจมูก พูดขึ้น

งั้น มึงไอ้โอ คิดดีว่ะ นำหน้ากูไป

เด็กหนุ่มที่เจาะจมูก เดินแหวกฝูงคนเข้าไป เพื่อดูให้แน่ใจว่ามันคืออะไรกันแน่ ชาวบ้านแต่ละคนเห็นพวกเขาเข้า คนที่รู้จักต่างก็แหวกทางให้และพูดซุบซิบนินทา ส่วนคนที่ไม่รู้จักก็ลังเล ไม่คิดจะหลีกทางให้ เพราะเห็นว่ามาทีหลัง แต่เด็กหนุ่มต่างหมู่บ้านผู้หนึ่ง มีผ้าสีดำคลุมที่ใบหน้า ยืนขวางอยู่ เขามองหน้า โอ เสริฐ และอีกคนที่ตามหลังมา

เฮ้ย! มองทำไม ไม่รู้จักกูเหรอเสริฐ พูด

เสริฐ ลูกกำนันทรง หลีกทางหน่อยเด็กหนุ่มชื่อ โอ พูดกร่างตามนิสัย

นี่ถ้าไม่ใช่ลูกกำนัน มึงกับกู เจอกันหน่อย เด็กหนุ่มต่างหมู่บ้านคิด แต่ไม่อยากมีเรื่อง ก็หลีกทางให้โดยดี

เอื้อยกับโสนน้อย ได้รางวัลเป็นตุ๊กตาตัวใหญ่ และข้าวของอีกมากมาย ชาวบ้านที่มุงดูต่างก็พึงพอใจกับเกมแข่งครั้งนี้ เมื่อพวกเขาเลิกเล่น ชาวบ้านต่างถิ่นที่มาเที่ยวก็แทรกกันเข้าไปซื้อลูกดอกเล่นต่อ สร้างสีสันความสนุกให้แก่ร้านปาเป้าร้านนี้ไม่น้อย

แล้วเราจะหอบข้าวของนี่ไปด้วยเหรอเอื้อย พูดกึ่งบ่น

เถอะน่า เอาไปให้ย่าดู จะได้รู้ว่า หลานย่าน่ะเก่งไม่เบาเลยนะพลายงาม พูด

เอื้อยกับโสนน้อย เก่งจังเลยพริ้ง พูดจริง มะ ฉันช่วยถือให้

เราเดินไปดูที่อื่นกันบ้างเถอะพลายงาม ชวน

แต่พอจะขยับออกไป เสริฐกับพวกก็เข้าประชิดเผชิญหน้า ขวางไม่ให้พวกเขาไป ชาวบ้านที่เคยมุงดูอยู่ใกล้ๆ ก็เริ่มถอยห่างออกไป

จะรีบไปไหนกันเล่า คนเก่งจริงน่ะ เขาไม่เลิกกันง่ายๆ หรอกเสริฐ พูดขึ้นก่อน

ไอ้เสริฐ พากันมาทำไมที่นี่พริ้ง พูดขึ้น ทำให้เพื่อนๆ รู้สึกแปลกใจ

นี่ พริ้ง! รู้จักกับคนพวกนี้ด้วยเหรอ?โสนน้อย ถาม

ที่นี่มันงานวัดนะจ้ะ น้องสาว ใครๆ เขาก็มากันได้ โดยเฉพาะ พี่เสริฐของพริ้งไง

พวกแก อย่ามากวนกันดีกว่าน่า หลีกทางไปพริ้ง ออกหน้ารับ

ไม่เจอกันนาน เห็นคนอื่นดีกว่าพี่แล้วเหรอน้อง ไง .. เป็นแฟนไอ้เสริฐ มันเสียหายตรงไหน

ใครเป็นแฟนแก อย่ามาพูดมั่วๆ นะ

งั้นก็พิสูจน์ มาปาเป้ากัน ถ้าน้องชนะ พี่หลีกทางให้ ถ้าแพ้ พริ้งก็เป็นของพี่เสริฐ ... ตกลงไหม๊จ้ะ?”

ไม่ตกลง และอย่ามาหาเรื่อง พวกฉันจะกลับบ้านแล้ว

พริ้งทำท่าขยับจะเดินหลบไป เด็กหนุ่มอีกสองคนมาขวางไว้ พลายงาม เห็นว่าพริ้งกำลังจะถูกรังแก จึงแทรกตัวเข้าไปขวาง และดึงพริ้งให้ถอยห่างออกมา สร้างความไม่พอใจให้แก่เสริฐ

หลีกไป ไอ้หน้าหวาน นี่มันเป็นเรื่องระหว่างกูกับพริ้ง

พลายงาม ขยับออกไปอยู่ข้างหน้าพริ้ง แต่โสนน้อยฉุดแขนไว้ ชาวบ้านที่มามุงดู เริ่มถอยห่างออกไป ส่วนคนข้างหลังก็ขยับเข้ามา ล้อมเป็นวงเหมือนกำลังมาดูอีกเกมหนึ่ง แต่คราวนี้เป็นเกมคนกับคน ระหว่างหลานย่าทองกับไอ้เสริฐ ลูกกำนันทรงและพวก

เอ๊าะ อ๋อ! มึงดูซิ ไอ้โอ ไอ้เชิดเสริฐ ขยับขึ้นหน้า แล้วหันไปพูดกับพวกอีก ๒ คน มันเก่งว่ะ หน้ามันหวาน แต่รวบทีเดียวสามคน ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ

อย่ามาหาเรื่องกันนะ ก็เพราะนิสัยแย่ๆ ของแกนั่นแหละ ฉันจึงไม่อยากคบด้วยพริ้ง พยายามพูดให้เหตุผล

แล้วหันไปคบกับ ไอ้หนุ่มนี่ใช่ไหม๊? หรือว่าแกมันชอบหลายรสชาติห๊า

พลายงาม ทนคำสบประมาทไม่ได้ จึงพรวดพลาดออกไป แต่พริ้งฉุดแขนไว้ไม่ให้เข้าไปยุ่ง แล้วฉากหลบขึ้นหน้า และพูดกับเสริฐดีๆ

ฉันขอร้อง อย่ามีเรื่องกันเลย

เปล่า ไม่ได้มาหาเรื่อง แต่เรื่องมันพามาว่ะ

เสริฐ ผลักไหล่ของพริ้งให้หลีกไป แล้วหันไปเอามือกึ่งตบกึ่งลูบ บริเวณใบหน้าของพลายงาม

หน้าหวานดีนี่หว่า

พลายงามโกรธ จึงยกมือขึ้นจับข้อมือของเสริฐไว้แน่น เสริฐจึงเอามือผลักอกของพลายงาม จนผงะถอยหลังไปก้าวหนึ่ง พลายงามใช้กำปั้นชกไปที่ใบหน้าของเสริฐ แต่เสริฐเร็วกว่า แกร่งกว่า ใช้มือปัดกำปั้นของพลายงามออกไป แล้วก็ส่งกำปั้นของตนเอง สวนเข้าที่โหนกแก้มข้างซ้าย จนพลายงามเซถลาไป โสนน้อยรีบโผเข้าไปประคอง

ไง ไอ้หน้าหวาน มีแค่นี้น่ะเหรอ คิดจะควบผู้หญิงถึงสามคน ห๊า!”

พลายงามลุกขึ้นได้ มันหยามน้ำหน้าไม่เลิกอย่างนี้ ต้องได้เห็นดีกัน โสนน้อยกับเอื้อยไม่ทันได้ห้าม พลายงามว่าอย่าไปปะทะกับคนพวกนี้ แต่เขาก็พรวดพลาดออกไปอีก โถมร่างเข้าใส่เสริฐ จนทั้งสองเซถลาไปด้วยกัน โอกับเชิด ยืนเอามือกอดอกดูชั้นเชิงของลูกพี่กับพลายงาม พวกเขาปลุกปล้ำกันอยู่พักหนึ่ง เสริฐถูกชกเข้าที่ลำตัว ๓ หมัด พลายงามถูกชกที่บริเวณใบหน้า จนเลือดออกที่ริมฝีปาก และถูกถีบกระเด็นไปกองกับพื้นตรงที่ โสนน้อยกับเอื้อยยืนอยู่ จนฝุ่นตลบ

นี่ลุง ช่วยไปห้ามพวกเขาหน่อยพริ้ง ขอร้องคนที่อยู่ข้างๆ

นังหนู ใครจะกล้าไปยุ่งกับไอ้สามตัวนี่ล่ะ พ่อมันเป็นกำนัน ใครๆ ก็รู้ กำนันทรงชอบให้ท้ายลูก

เอื้อยกับโสนน้อย เห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดีแล้ว จึงขยับขึ้นหน้า กันพลายงามไว้ข้างหลัง พริ้ง รีบเข้าไปประคองพลายงาม ซึ่งยังไม่หายเจ็บ เสริฐสืบเท้าเข้าหาพลายงาม โอกับเชิด ก็ตามเข้าไป แต่เสริฐ ใช้มือผลักห้ามไว้

กูเอง มึงไม่ต้อง แค่นี้ไม่พอมือกูหรอก

เสริฐ เดินตรงเข้าหา คิดจะกระทืบศัตรูซ้ำ แต่พอเข้าไปไกล้ ไม่รู้ว่ามีมือดี ตีนดี โผล่มาจากไหน อัดเข้าที่ยอดอกที่หนึ่ง และเหวี่ยงตัดที่ปลายเท้าอีกที่หนึ่งพร้อมๆ กัน จนล้มกลิ้งหน้าฟาดกับพื้น นอนจุกจมฝุ่นอยู่พักหนึ่ง สร้างความฮือฮากับคนดูไม่น้อย

เด็กหนุ่มต่างหมู่บ้าน ซึ่งเคยปะทะสายตากับเสริฐมาแล้ว แสดงอาการยิ้มเยาะคนที่เก่งแต่ปาก และคิดในใจว่า สองสาวนี่ ฝีมือไม่เบา สอยผู้ชายร่างกำยำกว่าลงเสียหมอบพื้น

โอกับเชิดไม่รอช้า เห็นลูกพี่ถูกรังแก มันก็ผลีผลามเข้าจู่โจม แต่โดนลูกสวนของเอื้อยกับโสนน้อย เข้าที่ยอดอกเหมือนลูกพี่ของมัน จนล้มกลิ้งไม่เป็นท่า

ผู้หญิงอะไรวะ ไวยังกะลิงโอ บ่น

โอและเชิด เข้ารุมตะลุมบอนกับสาวน้อยทั้ง ๒ คน พร้อมกันอีกครั้ง โดยไม่เกรงข้อกล่าวหาว่ารังแกผู้หญิง แต่สิ่งที่เห็นคือ โสนน้อยกับเอื้อยว่องไวกว่า และรู้จุดอ่อนของผู้ชาย มันสองคนจึงโดนกระแทกเข้าที่อวัยวะเพศ น่อง และคอหอย แต่เพศหญิงย่อมเสียเปรียบเพศชาย เรื่องพละกำลังเมื่อต่อสู้กัน เอื้อยกับโสนน้อยก็เจ็บไม่น้อย แม้ว่าพลายงามจะช่วยอีกแรง แต่ไม่เกิดผลอะไร เอื้อยมีเลือดกำเดาออกที่จมูก โสนน้อยมีรอยช้ำที่บริเวณหางคิ้ว ส่วนโอกับเชิด ยังนอนหมอบอยู่ คงอีกนานกว่ามันสองคนจะฟื้นตัว เปิดโอกาสให้เสริฐแสดงธาตุแท้ออกมา

เสริฐ ชักมีดพกออกมา เอื้อยกับโสนน้อย สบตากันเชิงปรึกษากันว่า งานนี้เห็นทีจะต้องเอาจริง และต้องรีบทำให้เรื่องมันจบเร็วๆ คนดูก็มามุงดูกันมากขึ้น แต่ก็ยังไม่มีใครคิดจะห้ามปราม

สองรุมหนึ่ง สองคือเด็กสาว ๒ คน กับชายหนุ่ม ๑ คน พร้อมมีดในมือ ก็ดูสูสีกันในสายตาคนดู แต่สำหรับเอื้อยแล้ว เธอไม่ชอบเลย ไม่ต้องการจะให้เกิดเรื่องขึ้น และไม่อยากใช้ความรุนแรง โชคดีที่พวกเธอได้รับการฝึกยุทธวิธีการต่อสู้มาจากนาเคนทร์ ตั้งแต่เด็ก และผ่านเรื่องร้ายๆ อันตรายกว่านี้มาเยอะแล้ว พวกมันดูถูกกันเกินไป ซ้ำยังเป็นฝ่ายระรานและใช้ความรุนแรงก่อน เธอสองคน จำเป็นต้องป้องกันตัว และป้องกันเกียรติให้แก่ตนเองและเพื่อนๆ

เอื้อย รู้ว่าจังหวะใดควรเข้าประชิด จังหวะใดควรถอย จังหวะใดควรหลบ และจังหวะใดควรตัดกำลังศัตรูให้เด็ดขาด เมื่อได้โอกาส เพราะพวกมันเป็นผู้ชายร่างกำยำถึง ๓ คน และมีอาวุธ ปล่อยนานไป ย่อมเสียเปรียบ เวลาผ่านไปไม่ถึง ๓ นาที เสริฐ ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย ข้อมือข้างซ้ายมีอาการร่องแร่งไร้เรี่ยวแรง บริเวณต้นแขน มีมีดของตัวเอง เสียบคาอยู่ แขนเสื้อโชกชุ่มไปด้วยเลือด คราวนี้คนดูต่างฮือฮา แตกตื่นแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว เหมือนไม่รู้ไม่เห็นเหตุการณ์อันชุลมุนนี้ ยกเว้นเด็กหนุ่มต่างหมู่บ้าน ที่ยังยืนคุมเชิงดูเหตุการณ์อยู่

เสริฐ ไม่เพียงแต่เจ็บแปลบที่บริเวณข้อมือซ้าย และปวดหนึบๆ ที่แขนขวาเท่านั้น ยังต้องมาเสียหน้าอย่างหมดรูป ให้กับเด็กผู้หญิงที่ไม่รู้หัวนอนปลายตีน ความแค้นเคืองประทุขึ้นสุดขีด หูอื้อ หน้ามืดตามัว ขาดความยั้งคิด มันเพ่งสายตาจ้องไปที่กลุ่มของศัตรู ที่กำลังจะเดินจากไป เขากัดฟันทนเจ็บ ดึงมีดออกจากแขน แล้วพยุงตัวลุกขึ้นยืน เดินตรงไปหาโอ ที่กำลังนอนขดยังไม่หายเจ็บ แล้วล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของโอ ชักปืนพกสั้น ขนาด .๒๒ ม.. ขึ้นมา

พี่เสริฐ อย่าโอตะโกนห้าม

เสริฐ ไม่ได้ยินเสียงใดๆ ทั้งสิ้น เขาเล็งปลายกระบอกปืนไปที่ พลายงามและเพื่อนๆ แต่ ทันใดนั้น!

พลั่ก!”

ปืนกระเด็นหลุดจากมือของเสริฐ ไปอีกทาง เขาโกรธมาก

ใครกันวะ เตะมือกู

ไม่มีคำตอบจากแขกลึกลับ นอกจาก ตุ๊บ! พลั่ก!” เสริฐ โดนเตะซ้ำอีก ๒ ครั้ง จนนอนหงายแผ่ เขาจึงรู้ว่าแขกลึกลับผู้นี้เป็นใคร

เด็กหนุ่มต่างหมู่บ้าน ที่เจอกันเมื่อสักครู่นี่เอง เขาใช้เท้าเหยียบที่ยอดอกของเสริฐไว้ สู้ไม่ได้ ก็อย่าลอบกัดซิวะ

นั่นแหละ ทำให้เสริฐหมดฤทธิ์สิ้นแรงลงไปได้

ขอบคุณมากนะ ที่ช่วยพวกเราไว้เอื้อย แสดงความขอบคุณ ต่อเด็กหนุ่มต่างหมู่บ้านผู้นั้น ก่อนที่จะพากันกลับบ้าน

รุ่งเช้า กำนันทรงพาลูกชายมาหาย่าทองถึงที่บ้าน ย่าทองเห็นว่าเป็นกำนัน จึงเชิญขึ้นเรือน

ไม่ต้องหรอก ฉันมีธุระรีบมารีบไป คุยกันข้างล่างนี่ก็ได้

ถ้างั้น เชิญทางนี้

ย่าทอง พากำนันทรงกับเสริฐ ลูกชาย ซึ่งมีสภาพเหมือนคนเพิ่งออกจากโรงพยาบาล ที่ต้นแขนข้างขวา ยังมีผ้าพันแผลพันอยู่รอบ เดินกระเสาะกระแส ไปนั่งที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ พอดี อบเชยกับบุญทิ้ง ทำงานอยู่ใกล้ๆ

อบเชย ไปเอาน้ำมาต้อนรับแขกหน่อยย่าทองตะโกนบอก แล้วหันมาพูดกับกำนันทรง ลูกของกำนัน เป็นอะไรมากไหม๊?”

ยายทอง ก็รู้ใช่ไหม๊ว่า ไอ้เสริฐลูกฉัน มันถูกทำร้าย ยายต้องรับผิดชอบนะ

ใครทำร้ายใคร ฉันไม่รู้เรื่องด้วยหรอก

ยายทอง อย่ามาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้นะ ก็หลานของยาย มันรุมแทงลูกชายฉัน นี่ไม่เห็นเรอะ?”

คนที่ถือขันน้ำมา ไม่ใช่อบเชย แต่เป็นพริ้ง

ไม่เชื่อ ก็ถามนังพริ้งดูก็ได้เสริฐ พูดสอดขึ้น ด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ พริ้ง ก็เห็นใช่ไหม๊ ว่าฉันถูกนังเด็กสองคนนั่นใช้มีดแทงที่แขนนี่

ว่าไง พริ้ง มันจริงอย่างที่ไอ้เสริฐมันพูดไหม๊?” ย่าทอง ถาม

พริ้ง ยังไม่ทันตอบ มัวแต่อ้ำๆ อึ้ง เอื้อยกับโสนน้อย ทำงานอยู่ใกล้ๆ จึงพากันเดินมาหาย่า เสริฐ เห็นเข้า ก็รู้สึกกลัว จึงซุกหน้าหลบอยู่หลังกำนัน กำนันเห็นเอื้อยกับโสนน้อย มายืนอยู่ตรงหน้า

อ้อ! นี่นะเรอะ คนที่ทำร้ายลูกฉัน

กำนัน ... สังเกตดูให้ดี หลานฉัน ก็เจ็บเหมือนกัน

แต่ลูกฉัน ถูกแทง ฉันจะเอาเรื่อง

กำนัน คิดดูให้ดี เด็กมันทะเลาะกัน ก็เพราะมันเข้าใจผิด ก็ไอ้เสริฐ มันไปชอบนังพริ้ง เห็นมันไปกับพลายงาม หลานฉัน เด็กหนุ่มสาวมันก็เข้าใจผิดกันได้น่ะ แล้วที่กำนันว่า เสริฐถูกทำร้ายน่ะ ถามลูกหรือยังว่า คืนนั้นมีกี่คนที่ตะลุมบอนกันน่ะ

กำนันเริ่มสงสัย เพราะสิ่งที่ยายทองพูดกับเสริฐพูด ไม่ตรงกัน ย่าทองจึงอธิบายต่อ

ลูกชายกำนัน ตัวก็โตกว่า แถมพาเพื่อนผู้ชายไปอีกสองคน ส่วนหลานฉัน เป็นผู้ชายหนึ่ง ผู้หญิงสองคน ใครเป็นฝ่ายเสียบเปรียบกันแน่

กำนัน เริ่มมีสายตาล่อกแล่ก มองลูกชาย เหมือนขอคำยืนยันว่า ที่ยายทองพูดน่ะมันจริงหรือไม่

ไอ้เสริฐ แกทำไม ไม่บอกล่ะว่า พวกแกมีทั้งมีด ทั้งปืน ส่วนหลานฉัน มือเปล่า

ห๊า! นี่มึงเอาปืนไปด้วยเหรอกำนัน หันไปดุลูกชาย นี่มึงจะทำให้พ่อ มีคดีเพิ่มรึไงวะเนี่ยะ

มันปืนของไอ้โอเสริฐ แก้ตัว

ยังจะมาแก้ตัวอีก ไอ้ลูกเวรนี่

กำนัน ยอมจำนนด้วยหลักฐาน และข้อเท็จจริง จึงเป็นฝ่ายขายหน้า ลายายทองกลับบ้านไป



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 66 : เรื่องวุ่นวาย ของวัยรุ่น (ตอนที่ ๖๕/๑๐๕ บทที่ ๑๘) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android