คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 7 : จินตนาการ นิทาน ความฝัน (ตอนที่ ๖/๑๐๕ บทที่ ๒)


     อัพเดท 10 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 7 : จินตนาการ นิทาน ความฝัน (ตอนที่ ๖/๑๐๕ บทที่ ๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 35 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(จินตนาการ นิทาน ความฝัน

ประมาณหนึ่งโมงเช้า พวกเด็กนักเรียน ค่อยๆ ทยอยเดินมาโรงเรียน เด็กบางคนมีผู้ปกครองมาส่ง แต่บางคนจะเดินทางมาเอง ด้วยจักรยานบ้าง เดินบ้าง ซึ่งมักเป็นเด็กโต นานๆ จะเห็นรถปิกอัพสักคัน ส่วนรถเก๋ง ก็เดาได้ไม่ยากว่าเป็นรถของใคร เพราะมีเพียงครูใหญ่เพียงคนเดียว ที่ขับรถเก๋งในหมู่บ้าน

ก่อนถึงประตูโรงเรียน สังข์กับโสนน้อย มาถึงก่อนในเวลาไม่ห่างกันมากนัก จึงเดินเข้าโรงเรียนไปพร้อมกัน

โสนน้อย ร้องไห้ทำไม?” สังข์ ร้องทัก กินข้าวรึยัง เรามีข้าวต้มมัด เอ๊า เราให้เธอมัดนึง

โสนน้อย มองหน้าสังข์ แล้วรับข้าวต้มมัดมา แต่เก็บใส่กระเป๋า เอาไว้กินตอนกลางวัน

แม่เธอ ใจดีจัง โสนน้อยพูด แทนคำขอบคุณ

ก็เหมือนแม่เธอแหละ

แม่เลี้ยงโสนน้อย ปฏิเสธ แล้วเป็นฝ่ายถามสังข์บ้าง พ่อเธอไปไหน? เห็นแต่แม่

ไม่รู้สังข์ ตอบ แต่เธอมีพ่อ

โสนน้อย มองหน้าสังข์อีกครั้ง อยากจะบอกว่า พ่อใจร้าย แต่ไม่กล้าพูด ภาพในอดีตเมื่อตอนจำความได้ เธอเห็นพ่อคุยกับหมอดูที่ใต้ถุนบ้าน ตอนหนึ่ง เธอแอบได้ยินเสียงหมอดูพูดกับพ่อ มึงนี่โชคร้าย มีลูก ก็ทำให้แม่ตาย อีกหน่อย เด็กนั่นโตไป จะพาคนตายเข้าบ้าน โสนน้อย ได้แต่เก็บความรู้สึกนั้นไว้ในใจ แต่ตอนนี้ ก็ชักจะลืมๆ ไปบ้างแล้ว

หลังกินข้าวเย็นเสร็จแล้ว ตาเปลวพาสังข์เข้านอนแต่หัวค่ำ และเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง นี่เป็นวัฒนธรรมอย่างหนึ่งของตาเปลว ที่สรรหานิทานมาเล่าให้เหลนฟังได้ทุกคืน สังข์ชอบนิทานเกี่ยวกับ อิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ การผจญภัย ผจญผี นางฟ้า แต่ฟังบ่อยๆ เข้าก็เริ่มเบื่อ เขาจึงขอร้องให้ตาทวด เล่าเรื่องอื่นๆ บ้าง

หง่อม วันนี้ มีเรื่องอะไรเล่าอีก? แต่ไม่เอาเรื่องแบบเมื่อวาน

ถ้างั้น หง่อม จะเล่าเรื่องเต่า

ให้มีกระต่ายด้วย ได้ไหม๊?”

เสียงระฆังบอกหมดเวลาเรียนภาคเช้า หลังกินข้าวกลางวัน พวกเด็กๆ ต่างพากันมาล้อมวง รอบๆ สังข์ ที่ใต้ต้นมะเดื่อ เป็นความคิดของเด็กผมแกะ ฟันหลอ ชื่อโก๊ะ ที่เลือกเอาต้นที่ห่างไกลจากเด็กกลุ่มอื่นๆ เพื่อเสียงจะได้ไม่รบกวนกัน

วันนี้ มีเรื่องใหม่ ใช่ป่ะ?” เด็กชายโก๊ะ ถามเป็นคนแรก เอื้อย โสนน้อย และ เด็กคนอื่นๆ อีก ๒๓ คน ตีวงล้อมเข้ามาใกล้ๆ

จะเล่าเรื่อง กระเต่ากับต่าย ให้ฟัง

ฮ่า ฮ่า ฮ่า แฮ่ะ แฮ่ะ แฮ่ะพวกเด็กๆ พากันหัวเราะ สังข์มองหน้าโก๊ะ

อะไร?”

กระเต่า มีที่ไหนเล่า มีแต่กระต่าย

เอ้า! … เมื่อกี้พูดผิดเหรอ? เออๆ เอาใหม่ จะเอาเรื่องกระต่ายหรือเต่าดีล่ะ

กระต่ายกับเต่าโสนน้อยว่า

ไม่เอา ครูเพ็ญเล่าหลายหนแล้วโก๊ะ ปฏิเสธ

แต่เต่าตัวนี้ หง่อมเค้าเล่าให้ฟัง มันคนละตัวกับที่ครูเพ็ญเล่า

สังข์ ก็ย่าโยกโย้ซิ เล่าไป เล่าไปเอื้อย ตัดบทให้สังข์รีบเล่า

บรรพบุรุษเต่า เป็นพระราชา มีกระดองเรียบสวยงาม แต่ปกครองไม่ยุติธรรม บังคับให้พวกนก ทำกระเช้า แล้วตัวเองก็เข้าไปอยู่ในนั้น เต่าพระราชา อยากเห็นโลกใหม่ที่สวยงาม จึงให้พวกฝูงนกคาบเถาวัลย์ แล้วพาบินไปบนฟ้า

เห็นอะไรมั่ง โก๊ะ ถามแทรก

ก็ เห็นโลกที่สวยงาม พอกลับลงมา ก็ให้รางวัลกับพวกนกไม่เท่ากัน พวกนกที่อยู่ใกล้ชิดจะได้มากกว่า ทั้งๆ ที่ออกแรงเท่ากัน วันต่อมา ก็บังคับให้พวกฝูงนกพาไปบนท้องฟ้าอีก คราวนี้ พวกนกทะเลาะกัน ตัวที่ไม่พอใจ ก็บินหนีไป แล้วก็หนีไป หนีไปทีละตัว ทีละตัว เต่าพระราชาก็บังคับ ให้พวกนกที่เหลือไม่กี่ตัวพาบินต่อไป และจะให้รางวัลเพิ่มขึ้น แต่นกมีน้อยเกินไป บินต่อไปไม่ไหว

แล้วไงต่อ โก๊ะ เร่งเร้า

เต่าพระราชา ก็ร่วงลงมา จากฟ้า ฟู่ ฟู่ ใกล้จะถึงพื้นดินสังข์กางฝ่ามือทั้งสองข้างประกบกัน สมมุติให้เป็นหลังเต่า กำลังลอยละลิ่วตกจากท้องฟ้า เต่าตกใจ เห็นลานหินข้างล่างฝ่ามือทั้งสอง ตกลงบนพื้นดิน

พลั่ก!” พวกเด็กๆ อุทานพร้อมกัน

แต่เต่าไม่ตาย พระฤาษีผ่านมาเห็นเข้า จึงเอาไปรักษา จนกระทั่งหาย เต่าก็เลยหลังแตก ตั้งแต่ นั้นมา จบแล้ว

อ้าว! ในเรื่อง กระต่ายหายไปไหนล่ะ?โสนน้อย สงสัย

กระต่ายเหรอ ก็อยู่ที่ ครูเพ็ญไง๊สังข์ตอบแบบพาซื่อ กลายเป็นเรื่องตลกขบขัน ของพวกเด็กๆ ไป

วันต่อมา พวกเด็กๆ ก็เซ้าซี้ให้สังข์เล่านิทานให้ฟังอีก สังข์บอกว่าเรื่องเดิมยังไม่จบ จึงเล่าเรื่องเต่าต่อ

แต่เป็นเต่าคนละตัว ตัวนี้ มันก็อยากจะบินได้เหมือนบรรพบุรุษของมัน

แต่มันไม่มีปีกโก๊ะ พูดแซง

มันก็เลย ไปคบกับ นกหงส์ผัวเมีย ซึ่งเป็นหงส์ใจดี มันขอร้องให้นกหงส์ พาบินขึ้นฟ้า เพื่อจะดูโลกที่สวยงาม

แต่มันไม่มีปีกโก๊ะ พูดแซงอีก

มันก็เลย ไปหากิ่งไม้มา แล้วคาบไว้ แล้วให้นกหงส์สองผัวเมีย ใช้อุ้งตีนขยุ้มกิ่งไม้คนละข้าง บินขึ้นไป

เพราะเต่าไม่มีปีกโก๊ะ อดพูดแซงไม่ได้ จนเพื่อนๆ ต้องดุ เพราะรำคาญ

พอขึ้นไปบนฟ้า ตัวมันก็ห้อยต่องแต่ง มันก็เลยมองไม่เห็นโลกอันสวยงาม มันก็อ้าปากถามนก พอมันอ้าปาก ตัวมันก็หลุดจากกิ่งไม้ หล่นลงมา ฟู่ ฟู่สังข์ ทำมือเหมือนเมื่อวาน ใกล้จะถึงพื้นดิน เต่าตกใจ เห็นหนองน้ำข้างล่าง

ตู๊ม! …” พวกเด็กๆ อุทานพร้อมกัน

มันตกลงไปในน้ำ ไม่เป็นไร มันก็ปีนจากหนองน้ำ ไปเล่าให้เต่าอีกตัวฟัง และ เพื่อนของมัน ก็อยากจะเห็นโลกอันสวยงามเหมือนกัน มันก็…”

ว้า เต่าอีกแล้ว ไม่เห็นมีเรื่องอื่นเลยเอื้อย บ่นด้วยความเบื่อ กระต่ายก็ไม่มี

เสียงระฆังเข้าเรียนภาคบ่ายดังขึ้น พวกเด็กๆ จึงแยกย้ายกันไปเข้าชั้นเรียน เหมือนปกติทุกวัน

ยามเย็นค่ำของฤดูหนาว ไอเย็นของอากาศยามโพล้เพล้ ค่อยๆ ขับไล่ไออุ่นยามกลางวันหายไป คืนนี้ อากาศช่างหนาวเย็นยะเยือก แสงดาวระยิบระยับทั่วเวิ้งฟ้า แสงไฟกระพริบ ริบหรี่ ลอดออกมาจากหน้าต่างของบ้านแต่ละหลังในหมู่บ้าน เคล้ากับเสียงน้ำตกที่ดังแว่วมาแต่ไกล เจ้าของบ้านบางหลังคงเข้านอนกันแล้ว

จันทนี ยังคงนั่งผิงไฟมองดูดาวบนท้องฟ้า หิ่งห้อยคู่หนึ่ง บินวนเวียน ผ่านหน้าไป ความรู้สึกโดดเดี่ยว ว้าเหว่ เริ่มรุมเร้าเข้ามาในหัวใจ เสียงเล่านิทานของ ตาเปลวกับสังข์ เพิ่งจะเริ่มต้น ซึ่งกลายเป็นกิจวัตรประจำ ของทวดและเหลนคู่นี้ไปแล้ว

วันนี้ หง่อม มีเรื่องอะไรเล่าอีกล่ะ

เดี๋ยว นึกก่อน

แต่เรื่องเต่า ไม่เอาแล้วนะ

ไม่นาน เสียงนั้นก็ค่อยๆ เงียบหายไป ทุกคนหลับกันหมดแล้ว มวลลมก้อนหนึ่งพัดผ่าน ก็ยิ่งทวีความหนาวมากขึ้น จันทนียังนั่งอยู่คนเดียวเพียงลำพัง ข้างกองไฟที่กำลังจะมอดดับลง เธอค่อยๆ เอนกายพิงกับเสาหลัก เพ่งมองไปบนท้องฟ้า ถ้าบนสวรรค์มีเทวดาจริง เธอก็อยากจะบอกว่า สวรรค์ประทานพรให้เธอมีลูกชายที่น่ารักและเป็นเด็กดี แต่ทำไมต้องมอบชีวิตที่ยากลำบาก ให้แก่เธอและลูกด้วยเล่า สวรรค์รู้ไหมว่า เวลานี้ ความหนาว ความเหงา มันแทรกซึมเข้าไปถึงหัวใจของเธอ จนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

ประตูห้องนอนค่อยๆ แง้มเปิดออก ภาพเบื้องหน้า สร้างความพิศวงให้แก่จันทนีไม่น้อย แสงไฟสลัวๆ บนหัวเตียง แม้จะไม่สว่างมากนัก แต่ก็ทำให้เธอมองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า และจำได้ว่าผู้มาเยือนเป็นใคร ดึกๆ แบบนี้ยศกรมาได้อย่างไร มาตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาค่อยๆ วางกระเป๋าเดินทางลงกับพื้น แล้วเดินเข้ามาหาจันทนี มองดูสังข์ ซึ่งกำลังหลับสบาย ตอนนี้ เธอทำอะไรไม่ถูก ทั้งประหลาดใจและดีใจในเวลาเดียวกัน

คุณ คุณมาที่นี่ได้ยังไง?”

ผมตามหาคุณไปทุกที่ ทุกวัน ตั้งแต่คุณออกจากบ้านมาอยู่ที่นี่

คุณออกตามหานีทำไม? คุณรู้ได้ยังไง ว่านีอยู่ที่นี่?”

น้ำเสียงของจันทนี สั่นเครือด้วยความเศร้า แต่ระคนด้วยความแค้นเคือง สร้างความรู้สึกผิดอย่างไหญ่หลวงให้แก่ยศกร

ผมขอโทษ ที่ผมรุนแรงกับคุณและลูกยศกร ขยับเข้าไปใกล้อีก นี่คือลูกของเราใช่ไหม๊ ผมขออุ้มแกหน่อย

เมื่อยศกรถามถึงลูก ทำให้อารมณ์ของจันทนีผ่อนคลายลง เธอนั่งลงที่ขอบเตียง ยื่นมือไปลูบหัวของลูกเบาๆ แล้วมองหน้ายศกร เพื่อจะบอกสามีว่า นี่ไง สังข์ ลูกของเรา เขาโตขึ้นมากเลยนะ หน้าตาผิวพรรณ เหมือนพ่อของเขา อย่างกับพิมพ์เดียวกัน

ยศกรมองดูลูกชาย ด้วยรอยยิ้มแห่งความปีติ อยากจะเข้าไปกอดลูก แต่ก็กลัวลูกจะตื่น อีกใจก็เกรงว่าลูกจะจำตนเองไม่ได้ เขายืนลังเลทำอะไรไม่ถูก แต่จันทนีกลับเป็นฝ่ายดีใจจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่ เธอยืนขึ้น แล้วโผเข้าสวมกอดสามีจนแน่น ไม่นาน น้ำตาแห่งความปลื้มปีติ ก็ไหลพลั่งพลูออกมา ความรู้สึกอบอุ่นเช่นนี้ เธอไม่เคยได้รับเลย ช่วงหลายปีมานี้

คุณขา ทำไมคุณถึงเพิ่งมา นีคิดถึงคุณเหลือเกิน

ฮุ ฮุ …. ฮุ๊ยศกรไอ เหมือนคนเพิ่งเริ่มป่วย จันทนีจ้องมองใบหน้าของสามี ด้วยความสงสัย ค่อยๆ ยื่นมือทั้งสองข้าง ลูบไล้ที่บริเวณใบหน้าของยศกร อย่างทะนุถนอม

ผมไม่ค่อยสบาย คุณกลับไปอยู่บ้านกับผมเถอะ ผมคิดถึงคุณ คุณเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมรัก ฮุ ฮุ

นี่คุณเป็นอะไรไป

จันทนี อุทานด้วยความตกใจ ที่เห็นเลือดไหลย้อย ออกมาจากจมูกของยศกร จนเปรอะเปื้อน บริเวณใบหน้า แต่ยศกรก็ยังไม่หยุดไอ จันทนีรู้สึกว่าอาการไอของสามีรุนแรงขึ้น มีเลือดไหลทะลักออกมาจากปาก เปื้อนเปรอะเสื้อผ้า ลำตัวของเขาเต็มไปด้วยสีแดงของเลือด และเลือดที่มือของเธอ

เลือด!”

จันทนีสะดุ้งตกใจตื่น ทั้งๆ ที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม เธอทบทวนความทรงจำอยู่ครู่หนึ่ง จนสติกลับคืนมา จันทนียังคงนั่งอยู่หน้ากองไฟ ที่เหลือแต่ถ่านไม้สีแดงใกล้มอด เธอลูบไล้ฝ่ามือที่หยาบกร้าน ไม่คิดเลยว่า ตลอดเวลาที่มาอยู่ที่นี่ เธอจะทำงานหนัก โดยไม่คิดห่วงเรื่องผิวพรรณ เพียงเพื่อให้ลืมอดีต แต่มันก็ยังไม่หาย ความรัก ความปวดร้าว มันยังฝังลึกแน่นอยู่ในใจ ยากที่จะลบล้างได้ แม้วันเวลาจะล่วงเลยมาหลายปีแล้วก็ตาม


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 7 : จินตนาการ นิทาน ความฝัน (ตอนที่ ๖/๑๐๕ บทที่ ๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 35 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android