คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 77 : เมืองแห่งความฝัน (ตอนที่ ๗๖/๑๐๕ บทที่ ๒๒)


     อัพเดท 26 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 77 : เมืองแห่งความฝัน (ตอนที่ ๗๖/๑๐๕ บทที่ ๒๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 16 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  เมืองแห่งความฝัน

เอื้อย โสนน้อย และ สิงห์ เดินพ้นจากเนินเตี้ยๆ ลงมาที่ถนน ดูมันทั้งเก่าและทรุดโทรม และค่อนข้างแคบ พวกเขานั่งรอรถที่ศาลาริมทาง อยู่นานเกือบครึ่งชั่วโมง พอดีมีรถบรรทุกเล็กสภาพเก่าคันหนึ่งวิ่งผ่านมา พวกเขาจึงขออาศัยโดยสารไปด้วย ซึ่งเจ้าของรถก็ใจดี พาพวกเขาพร้อมกับรถเฒ่าชราคันนั้น ออกมาจนถึงถนนใหญ่จนได้ ในเวลาบ่ายแก่ๆ

ขณะที่พวกเขานั่งรอโดยสารเข้าเมือง สิงห์สังเกตเห็น รถบรรทุกคันหนึ่ง จอดห่างออกไปจากที่พวกเขานั่งอยู่ มันจอดอยู่ที่นั่นนาน เหมือนกำลังรอใครสักคน พวกเขาจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ มันเป็นรถคันใหญ่มี ๒ ตอน ตอนแรกเป็นหัวรถลาก ตอนหลังเป็นตู้สินค้า พวกเขาไม่อยากรู้หรอกว่า มันบรรทุกอะไรมา เพียงแต่จะมาขออาศัยเดินทางไปด้วยเท่านั้น

มาเดินทำอะไร แถวนี้ เสียงห้าวๆ ของใครคนหนึ่ง ร้องถามขึ้นข้างหลัง

เขาเป็นชายร่างอ้วนท้วม สวมกางเกงยีนส์ ใส่เสื้อยืดสีดำ และหมวกแก็ปบนหัว อายุก็สักราวๆ ๕๐ ปี ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนขับรถคันนี้

พวกเราจะเข้าไปในเมืองน่ะ รอรถอยู่ เอื้อย บอกวัตถุประสงค์ ลุงพอจะมีที่ว่างให้พวกเราสามคน อาศัยไปด้วยได้ไหม๊จ้ะ?

เขายืนมองดูพวกเด็กหนุ่มสาวครู่หนึ่ง คิดว่าคงเป็นนักเดินทางไกล เพราะมีกระเป๋าสัมภาระกันคนละใบ คงไม่ใช่คนร้าย หรือตำรวจ ผู้หญิงสองคน กับผู้ชายคนหนึ่ง คงพอรับไหว

ได้ซิ งั้นเราไปกันเลย

เขาอนุญาตให้พวกหนุ่มสาว ขึ้นไปนั่งรวมกับเขา แปลกตรงที่ เขาขับรถมาคนเดียว จึงทำให้มีที่นั่งว่างพอสำหรับเพื่อนเดินทางถึง ๓ คน

ลุง ขับรถคนเดียวเหรอจ้ะ? เอื้อย ถาม

ไม่หรอก ลุงมีลูกชายมาเป็นเพื่อนด้วย แต่ตอนนี้เมียมันท้อง มันเป็นห่วงเมีย เลยขอย้อนกลับไปดูเมีย ลุงไม่รอมันแล้วละ ปล่อยให้เขาอยู่กับครอบครัวดีกว่า

แล้วนี่ลุงจะไปส่งของที่ไหน พวกหนูหมายถึงว่าที่ไปไกลที่สุดน่ะ

เทพนารา

งั้น หนูขอลงที่นั่น

โอ้! แต่มันไกลจากที่นี่มากนะ พ้นคืนนี้ไป กว่าจะถึงก็คงเย็นๆ พวกหนูจะไปทำอะไรกันที่เมืองใหญ่นั่นน่ะ?

ไปตามหาญาติ สิงห์ ชิงตอบเสียก่อน

เมืองเทพนารา มันทั้งอันตราย และน่ากลัว เขาหยุดนิดหนึ่ง แต่ก็มีสิ่งที่น่าดึงดูดใจ ที่ทำให้คนหลายๆ คน มักเข้าไปเสี่ยงโชคที่นั่น

ที่นั่นมันมีอันตรายอะไรเหรอจ้ะ? โสนน้อย ถามบ้าง

มีทั้งบ่อนพนัน ซ่อง ยา อาวุธ และการดักปล้น แล้วก็การล่อลวง โดยเฉพาะพวกเด็กสาวๆ อย่างพวกเธอนี่ ต้องระวังให้ดี พวกเธอมีผู้ชายมาด้วยคนเดียว รับมือพวกมันไม่ไหวหรอก พูดถึงถ้าเจอพวกมันนะ ... แต่ก็มีคนชอบเสี่ยงที่จะเข้าไปที่นั่น เพราะอาจทำให้รวยได้ ทีแรกลุงคิดว่าพวกเธอจะเข้าไปเสี่ยงโชคในนั้นเสียอีก

เปล่า ไปตามหาญาติ สิงห์ย้ำ เพื่อให้มีเหตุผลที่น่าเชื่อถือ

ฟังแล้วน่ากลัวจัง แล้วไม่มีที่ดีๆ เลยหรือจ้ะ ที่ว่าน่าอยู่กว่าที่ที่ลุงเล่าน่ะ โสนน้อย อยากรู้ต่อ

มีซิ แต่อยู่อีกฟากหนึ่งของเมือง ติดกับแม่น้ำใหญ่ เหมือนเมืองสวรรค์เลยละ ผู้คน ตึก บ้านช่อง สวยงามทั้งนั้น แต่ลุงเข้าไปไม่ถึงหรอก ได้ยินแต่เพื่อนของลุงเล่าให้ฟัง และก็เห็นแต่ที่เป็นข่าวทางทีวี ก็เลยไม่รู้ว่าจริงๆ มันเป็นยังไง

การเดินทางเป็นไปด้วยความล่าช้า เพราะมีคนขับเพียงคนเดียว จึงต้องจอดแวะพักบ่อยๆ ซึ่งทำให้สัมพันธภาพระหว่างผู้โดยสารกับคนขับรถ เป็นไปด้วยดี เวลาผ่านไปหนึ่งคืนกับค่อนวัน ผ่านด่านตรวจไปแล้ว ๒ ด่าน ทุกครั้งที่ผ่านด่านตรวจ เขาจะมีสีหน้าไม่สบายใจ ที่ด่านสุดท้ายก่อนเข้าเมือง เจ้าหน้าที่ค่อนข้างตรวจละเอียด จึงใช้เวลานานกว่าปกติ ทำให้คนขับรถรู้สึกไม่สบายใจ เหมือนกับว่าในตัวรถบรรทุก มีสิ่งผิดกฎหมายซุกซ่อนอยู่ แต่ในที่สุดก็ผ่านไปได้ เขาขับรถออกไป โดยไม่พูดอะไรอยู่นาน เหมือนว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

รถของลุง บรรทุกอะไรมาเหรอครับ?

สิงห์ อดถามไม่ได้ และก็เป็นคำถาม ที่ทำให้บรรยากาศมิตรภาพขุ่นมัวเล็กน้อย เพราะทำให้ลุงคนขับรถ รู้สึกไม่สบายใจ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป สิงห์คิดว่าถ้าเขาไม่พอใจ จะไล่ผู้โดยสารลงก็คงไม่ว่าอะไร เพราะตอนนี้ก็ถึงเมืองใหญ่แล้ว เวลาผ่านไป คำถามนั้นก็ยังไม่ได้รับความกระจ่าง จนกระทั่งรถผ่านเนินเตี้ยๆ แล่นเข้าไปในชุมชนเคหะเก่าแก่แห่งหนึ่ง รถค่อยๆ วิ่งมาถึงตรงทางแยกเข้าไปข้างใน สถานที่แห่งนี้ ไม่น่าจะเป็นแหล่งที่อาศัยของคน ถ้าไม่มีป้ายชื่อบอกไว้ก็อาจเข้าใจผิดได้ว่า ที่นี่อาจเป็นสุสานอะไรสักอย่าง แม้เป็นเวลาใกล้ค่ำ ก็สังเกตได้ไม่ยากเลย ว่ามันสกปรกรกเรอะ เฉอะแฉะเสียมากกว่า กลิ่นก็เหม็น ถนนหนทางก็ไม่น่าจะเหยียบย่างเข้าไป เพราะไม่เจอพวกหนู ก็คงพวกแมงสาบ เมื่อถึงตรงปลายทางแยกเขาหยุดรถ

พวกคุณสามคน จะลงตรงนี้ก็ได้ ข้างหน้าโน่นก็สิ้นสุดทางแล้ว

ขอบคุณมากนะลุง สำหรับน้ำใจที่ให้เราร่วมทางมาด้วย สิงห์ กล่าวขอบคุณ และกำลังจะลงจากรถ แต่เขาสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติข้างหน้า จึงถามต่อว่า นั่นบ้านของลุงใช่ไหม๊? เขาชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่ง ที่ตั้งอยู่ใจกลางห้องแถว ซึ่งขนาบอยู่ทั้งสองข้าง แต่ดูเหมือนอู่ซ่อมรถมากกว่า แต่ทำไมมันพังยับเยินอย่างงั้นล่ะ

จริงอย่างที่สิงห์พูด อย่าเพิ่งลงจากรถนะ รออยู่ในนี้ก่อน เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วค่อยๆ ลงจากรถ เดินเข้าไปดูใกล้ๆ

เมื่อสัปดาห์ก่อน มันยังมีสภาพดีๆ อยู่เลย มันเป็นอู่ซ่อมรถ และบ้านพักในเวลาเดียวกัน แม้ดูจะเก่าไปหน่อย แต่ตอนนี้สภาพมันพังยับเยิน กำแพงถูกทุบ ประตูถูกงัดแงะจนพัง หลังคาเปิด ข้าวของมีร่องรอยถูกรื้อค้น อุปกรณ์ซ่อมแซมรถ ถูกขโมยไปจนเกือบหมด อีกแล้วรึนี่ ไอ้พวกนี้มันเอาจริงนี่หว่า เขารำพึงกับตัวเองได้ไม่นาน ก็มีกลุ่มคนร้าย ๓ คน วิ่งกรูกันเข้าไป เอาเหล็กตีที่หลังของของหลายครั้ง จนล้มฟุบลงไป

เอื้อยกับโสนน้อย ตกใจมาก ไม่คิดว่าเหตุการณ์จะเลวร้ายขนาดนี้ สิงห์มองดูที่กระจกหลังรถ เห็นกลุ่มคนกำลังเคลื่อนไหว เขารู้ว่าคนพวกนี้ไม่ใช่มาดีแน่ คนร้ายราว ๒๐ คน วิ่งตรงมาที่ด้านหลังของรถ ก่อนที่พวกมันจะถึงตัวพวกเขา สิงห์รีบกระซิบบอก

เรารีบไปจากที่นี่กันเร็ว

เราจะไม่ช่วยลุงก่อนเหรอ? โสนน้อย ออกความเห็น

ตอนนี้เอาตัวรอดให้ได้ก่อน สิงห์ไม่เห็นด้วย ไม่เห็นเหรอพวกมันเยอะขนาดนั้น

ไปทางไหนดีล่ะ? โสนน้อย ถาม

ทางไหนก็ไปเถอะ เอื้อย รีบคว้าข้อมือของเพื่อน พากันวิ่งออกไปทางถนนทางเข้าชุมชนเคหะ สิงห์คอยรั้งท้าย คนร้าย ๒ คน ตามมาทัน เขาจึงต้องคอยถ่วงเวลา ให้พวกสาวๆ หนีไปให้ไกลกว่านี้ คนพวกนั้นส่วนใหญ่ มัวสนใจแต่ของในตู้สินค้า พวกมันต่างพากันทั้งทุบทั้งแงะ ตอนนี้สิงห์ไม่อยากรู้อีกต่อไปแล้วว่า ในตู้นั้นมันมีอะไร อาศัยความคล่องตัวกว่า หลบหลีกอาวุธของพวกมัน ซึ่งไม่มีอะไรร้ายแรงมากไปกว่า พวกท่อนเหล็ก ท่อนไม้ หรือไม่ก็มีดสั้น คนพวกนี้ทั้งเหม็นทั้งสกปรก หนวดเครารกรุงรัง

สิงห์ มีโอกาสสัมผัสกับคนจรจัด ได้เพียงเท่านี้ และมองไม่เห็นเพื่อนสาวสองคนแล้ว เขาจึงออกวิ่งหนีไปให้พ้นจากที่นั่น คนร้าย ๒ คน วิ่งไล่กวดตามพักหนึ่ง มันเห็นว่าคงไม่มีประโยชน์อะไร ที่จะวิ่งไล่ตาม สู้ไปช่วยพรรคพวกของมัน รื้อขนในสิ่งที่พวกมันต้องการจะดีกว่า

ยามค่ำคืน บนเนินสูง เอื้อย โสนน้อย และ สิงห์ รอดพ้นอันตรายมาได้สักพัก พวกเขาก็มายืนอยู่ ณ จุดที่น่าจะสูงที่สุดของเมือง เมื่อมองออกไปไกลสุดสายตา เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ ประดับแท่งกล่องสูงๆ ต่ำๆ ลดหลั่นกันดูสวยงาม มองเห็นเส้นแสงสีสันต่างๆ ลากแล่นไปบนพื้น สวยราวกับเอาไม้เท้ากายสิทธิ์ของนางฟ้า ลากถูไปตามพื้นแล้วเกิดประกายสีรุ้งเป็นทาง ปรากฏให้เห็นทั่วเต็มพื้นที่ตั้งแต่ด้านทิศตะวันออก เรื่อยไปจนถึงทิศตะวันตก มันช่างเป็นเมืองที่แลดูสวยงามยิ่งนัก และมีขนาดใหญ่โตกว้างขวางมากมายเหลือเกิน

คืนนี้ เราจะนอนที่ไหนกันดีล่ะ? เอื้อย พูดทำลายความเงียบ

ก็บ้านญาติผมไง สิงห์ ตอบให้ดูขำขันกันเล่น จนเพื่อนๆ ยิ้มหัวเราะกันออกมา

บ้านญาติของเธอ คงอยู่ตรงนู๊น ใช่ไหม๊? งั้นเราไปกันเลย โสนน้อย ก็รับมุกตลกด้วยอีกคน

พวกเขาจึงเดินลัดเลาะจากเนินสูง ผ่านซากหักพังของอาคาร ลงไปยังบ้านคนที่อยู่ข้างล่าง ซึ่งพวกเขาต่างก็รู้ดีว่า นี่คือบทเริ่มต้นของการผจญภัยครั้งใหม่ ซึ่งมีความแตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะนี่คือการเชิญหน้ากับสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในเมืองกรุง ถึงเวลานี้ สิงห์คิดแล้วว่า มันอาจจะจริงอย่างที่ลุงคนขับรถพูดไว้ก็ได้ พวกเขาพากันมาที่นี่ ก็เท่ากับมาเสี่ยงโชค ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นโชคร้ายหรือโชคดี หรือทั้งสองอย่าง ไม่มีใครคาดเดาได้



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 77 : เมืองแห่งความฝัน (ตอนที่ ๗๖/๑๐๕ บทที่ ๒๒) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 16 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android