คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 81 : งานเลี้ยงที่มีวันเลิกลา (ตอนที่ ๘๐/๑๐๕ บทที่ ๒๓)


     อัพเดท 27 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 791
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 81 : งานเลี้ยงที่มีวันเลิกลา (ตอนที่ ๘๐/๑๐๕ บทที่ ๒๓) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(๔)  งานเลี้ยงที่มีวันเลิกรา

ตอนค่ำที่ห้องนั่งเล่น ทีวีเสนอสารคดีการสำรวจบึงน้ำเจ้าพระยา หลังจากพบซากเครื่องบินประหลาดตกอยู่เมื่อเดือนก่อน วัตถุประหลาดนั้นสร้างจากเทคโนโลยีขั้นสูง แต่ก็ยังหาสาเหตุของการตกไม่ได้ รายงานนำเสนอโดย รจนารินี จากสถานีข่าวทีเอ็นบีซี จากนั้นก็เป็นข่าวด่วนท้ายรายการ รายงานเหตุการณ์กลุ่มผู้ชุมนุมประท้วง มีภาพของบุรุษลึกลับผู้หนึ่ง หลุดผ่านเข้ามาในจอภาพ ซึ่งแพรวาจำบุคคลผู้นั้นได้

แพรง่วงนอนแล้ว จะขึ้นไปนอนก่อนนะ

ไม่เป็นไรจ้ะ พี่ก็ง่วงเหมือนกัน เอื้อยปิดทีวี ตามแพรวาและโสนน้อย ขึ้นไปข้างบน

โสนน้อย นอนหลับก่อนใครๆ แต่เอื้อยยังนอนลืมตาโพลง แพรวาสังเกตเห็น เธอจึงถามขึ้นว่า

พี่เป็นอะไร นอนไม่หลับเหรอ มีเรื่องอะไรที่หนูพอจะช่วยได้ เล่าให้หนูฟังก็ได้นะ

สายตาของแพรวา บ่งบอกถึงความรักความเป็นห่วงอย่างแท้จริง เธอเองก็เริ่มรู้สึกรัก รู้สึกผูกพันกับเด็กแพรวา เช่นเดียวกันกับที่แพรวารู้สึก แต่ถึงอย่างไร พวกเขาก็มีภารกิจที่จะต้องทำอีกเยอะ ซึ่งเด็กน้อยอย่างแพรคงไม่เข้าใจ แพรวามียาย มีพี่ชาย ซึ่งต่างจากพวกเธอ นานนับเกือบ ๗ วันแล้ว ที่พวกเธออยู่ที่นี่ พวกเธอจะอยู่ที่นี่นานกว่านี้ไม่ได้ แต่เมื่อมองดูสายตาของเด็กแพรวาแล้ว ทำให้เอื้อยรู้สึกเห็นใจและคิดอยู่ว่า จะบอกอำลาเธออย่างไร ในวันพรุ่งนี้

แพร พี่อยากจะบอกหนู ว่าพรุ่งนี้–”

นั่นซิ พรุ่งนี้เราจะทำอะไรกันดี แพร พูดสอดขึ้น หนูดีใจนะ ที่พวกพี่ๆ ดีกับหนู สอนให้หนูรู้จักทำอะไรเป็นตั้งหลายอย่าง โดยที่หนูไม่ต้องไปโรงเรียนเหมือนเด็กคนอื่นๆ หนูอยากมีพี่สาว พี่เอื้อยเป็นพี่ของหนูได้ไหม๊? หนูขอให้พี่โสนน้อยเป็นพี่สาวของหนูแล้ว และเมื่อเราเป็นพี่น้องกันแล้ว พวกพี่ๆ ทั้ง ๓ คน จะได้อยู่ที่นี่ ... ตลอดไป

หนูจะเล่าอะไรให้ฟัง ก่อนที่พวกพี่จะมาที่นี่ หนูถูกคนพวกนั้นรังแก มันจับหนูจะให้กินของที่พวกมันเตรียมไว้ แต่หนูไม่ยอม หนูว่าหนูไม่รอดแล้ว แต่อยู่ๆ ก็มีผู้ชายคนนึ่งหนูเห็นครั้งแรกก็ตกใจ ดูเขาเป็นคนตัวใหญ่ตัวดำผมหยิก เหมือนพวกที่หลุดมาจากป่าที่ไหนสักแห่ง แต่เขาเก่งมากเลย ช่วยหนูเอาไว้ พี่รู้ไหม๊ เขาคนเดียว ทั้งเตะทั้งถีบคนพวกนั้นกระเด็นไปคนละทาง หนูว่าแขนพวกมันอาจหักไปข้างหนึ่งก็ได้ แต่พอหนูจะถามชื่อเขา เขากลับไม่พูด ไม่รู้เขาเป็นใบ้หรือเปล่านะ เขาพาหนูออกมาจากที่ปลอดภัย แล้วเขาก็หายไป หนูเห็นเขาอีกทีก็ในทีวีเมื่อตะกี้นี่แหละ หนูจำได้เป็นเขาแน่ๆ ... ตั้งแต่นั้นมา หนูคิดว่า หนูอยากจะเก่งเหมือนผู้ชายคนนั้น เพราะถ้าหนูป้องกันตัวเองได้ พวกนั้นก็คงทำอะไรหนูไม่ได้ จนกระทั่งมาเจอพวกพี่ และสอนให้หนูรู้จักสู้ ต่อไปหนูไม่กลัวใครอีกแล้ว

ความร่าเริงของแพรวา ทำให้เอื้อยไม่อาจพูดในสิ่งที่อยากพูดในเวลานี้ เกรงว่าจะเป็นการทำร้ายจิตใจของเธอจนเกินไป จำเป็นต้องเปลี่ยนเรื่องคุย

แพร หนูมีแม่ไหม๊?

แพรส่ายหน้า และเงียบไปครู่หนึ่ง ส่งแววตาเศร้าๆ ออกมา ไม่มี หนูไม่มีมีแม่ ยายเก็บหนูมาเลี้ยงไว้ แม่ของหนูเป็นใครก็ไม่รู้ ... แล้วพี่เอื้อยล่ะ มีแม่ไหม๊?

มี แต่มันเกิดเรื่องประหลาดกับพวกพี่ตอนเป็นเด็ก สังข์ เป็นเพื่อนคนหนึ่งที่พวกพี่ลืมเขาไม่ลง หลังจากที่เขาถูกพวกโจรจับโยนลงน้ำ พี่กับโสนน้อย ก็ถูกโจรจับโยนตามลงไป แต่ไม่ตาย เราสามคนพลัดหลงไปอยู่ที่อื่นที่ไม่รู้จัก จนมีคนใจบุญเลี้ยงไว้ พอโตขึ้นอายุก็เท่าหนูแพรวันนี้แหละจ้ะ พวกพี่ๆ จึงตัดสินใจออกตามหาแม่ จนมาถึงที่นี่แหละจ้ะ

เพื่อนของพี่ ไม่ตามพวกพี่มาด้วยเหรอ เพื่อนที่ชื่อสังข์น่ะ

เราหลัดหลงกันระหว่างทาง เอื้อย เล่าด้วยน้ำเสียงกระเส่า ไม่รู้ว่าป่านนี้เขายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า พี่ก็ออกตามเขาเหมือนกัน พี่คิดถึงเขาเหลือเกิน ...

พี่เอื้อย ร้องไห้ ทำไมเหรอ?

แพรวา ไม่มีวันเข้าใจความรู้สึก ในหัวใจของวัยสาวว่ามันโหยหา อ้างว้างเพียงใด แม้ว่าเวลาจะผ่านมาเนิ่นนาน แต่ความรู้สึกนั้น มันฝังลึกจนยากที่จะลืมได้ คืนนี้มันช่างยาวนานเหลือเกิน

วันนี้ เป็นวันหยุดของยายเพลิน ทุกคนในบ้านจึงมีโอกาสกินข้าวเช้าพร้อมกัน ยกเว้น ภูเวียง ที่ออกไปทำงานที่โรงพิมพ์แต่เช้าเหมือนเช่นเคย แต่บรรยากาศเช้านี้ดูสดใส สำหรับแพรวา เพราะทุกคนอยู่พร้อมหน้า แต่กลับรู้สึกหดหู่ไม่น้อย สำหรับเอื้อยและโสนน้อย พวกเธอบอกความประสงค์ให้ยายเพลินรู้ล่วงหน้าแล้วว่า วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่อยู่ที่นี่ หลังกินข้าวเสร็จ เอื้อยจึงเป็นฝ่ายพูดกับแพรวาก่อน

แพรจ้ะ หนูตั้งใจฟังให้ดีนะจ้ะ วันนี้ พวกพี่ต้องไปกันแล้ว

ไปไหน?

ก็แค่ออกไปหางานทำน่ะ ยายเพลิน พูดเสริมขึ้น

แต่ทำไมต้องเอากระเป๋าไปด้วย ... พวกพี่จะไปจากบ้านนี้ใช่ไหม๊? พวกพี่ไปไม่ได้นะ ก็ไหนว่าพี่จะอยู่กับหนู เป็นพี่ของหนู ทำไมพี่โกหกหนู ... ฮือๆ ๆ

มีเหตุผลหน่อยซิ ยายเพลินพูดย้ำ ขณะที่แพรวาเริ่มร้องไห้ไม่พอใจ และวิ่งขึ้นไปข้างบน มากินข้าวให้อิ่มก่อน อย่าเพิ่งไป พี่เขาอยู่กับเรานานไม่ได้หรอก ได้ยินไหม๊? ยังไงสักวันเขาก็ต้องไป ... เฮ้อ หายหัวไปบนห้องแล้ว ว่าแต่ว่าพวกคุณจะไปจริงๆ น่ะเหรอ อยู่ต่ออีกสักวันสองวันก็ได้นี่

ผมว่าพวกผมไปดีกว่าครับ สิงห์ พูด

พวกคุณไม่ต้องเกรงใจหรอก เจ้าภูน่ะ มันมีนิสัยของมันอย่างนั้นเอง ก็อย่าไปถือสามันเลย ที่ทำให้พวกคุณไม่สบายใจ แต่ยายสงสารนังแพร แม่มันก็ไม่มี ยายเอามาเลี้ยงได้โตขนาดนี้ก็บุญแล้ว

ทำไมยายไม่ให้แพรเรียนหนังสือล่ะจ้ะ? โสนน้อย ถาม

แม่เค้าไม่เคยทิ้งหลักฐานอะไรสักอย่างไว้ให้เลย ยายก็ไม่รู้จะทำยังไง ดีนะที่โรงเรียนพวกสอนศาสนายังรับเข้าเรียนได้ระยะนึง พออ่านออกเขียนได้ เค้าก็เลิกเรียนซะยังงั้น หาว่าถูกเพื่อนในโรงเรียนรังแก หลานของยายน่ะ มันไม่ค่อยเข้าหน้ากับคนสักเท่าไร ก็มีพวกคุณสามคนนี่แหละ ทำให้มันเปลี่ยนเป็นคนละคน

ยายจ้ะ เราสามคน ฝากบอกแพรด้วยนะจ้ะ ว่าพวกเราจะไม่มีวันลืมเธอ

พวกคุณไปกันแล้ว ได้งานการทำแล้ว กลับมาเยี่ยมกันบ้างนะคะ ฉันสงสารหลาน เค้าคงคิดถึงพวกคุณแย่ ... พวกคุณไม่ขึ้นไปลาหลานของฉันสักหน่อยเหรอคะ?

ไม่ดีกว่าจ้ะ เอื้อยพูด ขณะที่มีน้ำตาซึม พวกหนูลาล่ะจ้ะ

เอื้อย โสนน้อย และสิงห์ อำลายายเพลิน โดยไม่มีแผนว่าจะไปที่ใด พวกเขาตกลงกันว่า ไปข้างหน้าอีกหน่อย คงคิดได้เอง

การมาและการจากไปของแขกของบ้านยายเพลิน สร้างความเปลี่ยนแปลงให้แก่ชีวิตของทุกคนในบ้าน พวกเขามาทำให้ตึกเก่าๆ กลายเป็นสวรรค์ แต่พอพวกเขาไปแล้ว ความเหงาก็เข้ามาแทนที่ เพียงแค่ไม่ถึงสิบวัน ทุกอย่างมันเปลี่ยนแปลงไปรวดเร็วมาก

ค่ำวันเดียวกัน มีพวกอันธพาล ๔ คน เป็นชุดเดียวกันกับที่ออกไล่ตามพวกเขาทั้ง ๓ คน เมื่อหลายวันก่อน พวกมันติดตามมาที่บ้านของยายเพลิน ขณะที่ยายเพลินอยู่กับหลานเพียงสองคน พวกมันมาถามหาคนทั้ง ๓ และไม่ได้คำตอบที่พอใจ พวกมันจึงทำลายข้าวของ และจะเข้าไปทำร้ายยายเพลิน ถ้าเป็นเมื่อก่อน แพรวา คงกรีดร้องโวยวายด้วยความหวาดกลัว แพรผลักยายให้เข้าไปที่ครัวแล้วล็อคประตู ส่วนตัวเธอวิ่งขึ้นไปข้างบน พวกมันตามขึ้นไป ๒ คน เสียงเอะอะโครมครามดังขึ้น ชายทั้งสองคน ก็ร่วงหล่นจากบันไดชั้นบนอย่างไม่เป็นท่า อีกคนหัวแตก อีกคนดูเหมือนแขนจะหัก อีก ๒ คนที่เหลือ รู้สึกแปลกใจ ทำไมเด็กผู้หญิงเพียงคนเดียว จึงทำให้พวกมัน บาดเจ็บได้ถึง ๒ คน คนที่เป็นหัวหน้าจึงวิ่งขึ้นไปดู แพรวาเตรียมไว้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น การสู้กับผู้ชาย ต้องไวกว่าและไม่ลืมสิ่งที่เอื้อยสอนไว้

ไม่นาน ก็ทำให้มันรู้สึกปวดหนึบจนตัวงอ จากนั้นแพรวาก็วิ่งลงมาข้างล่าง เพราะเป็นห่วงยาย และต้องเผชิญหน้ากับคนร้ายที่เหลืออีก ๑ คน แพรวาถูกมันจับรวบตัวได้ อีกสองคนที่เพิ่งหายบาดเจ็บจะเข้ามาทำร้าย แพรวาสะบัดหลุด และย่อตัวหลบรอดใต้หว่างขา พร้อมกับกระชากเชือกมัดรองเท้า จนมันหกล้มหัวไปชนขอบประตูเข้าอย่างแรง จนทำอะไรไม่ได้ถนัดมือ พอดีประตูหน้าบ้านก็เปิดผางขึ้นในทันใดนั้น ภูเวียง เข้ามาพร้อมกับด้ามไม้คมแฝก เข้ารุมตีคนที่เหลือ จนพวกมันทนไม่ไหว จึงล่าถอยหนีไป

แพรเป็นอะไรมากรึเปล่า?

แพรไม่เป็นไหรหรอก ไปดูยายดีกว่า

ภูเวียง พายาย ที่เพิ่งหายตกใจ ออกมาจากห้องครัว ผมบอกยายแล้วว่า อย่าพาพวกนั้นเข้าบ้าน เห็นไหม๊ว่า มันเป็นสายให้พวกนั้นเข้ามาทำลายบ้าน ทำร้ายยายกับแพรวา

ภู อย่าไปโทษพวกเค้าเลย ยายเพลิน ต่อว่าหลานชาย แกนั่นแหละไม่เคยอยู่ติดบ้าน พวกเขาอยู่ก็ไม่ได้เสียข้าวสุก เขาช่วยให้บ้านของเราดีขึ้น แกไม่เห็นเรอะ แล้วแกช่วยอะไรบ้าง มากิน นอน แล้วก็ไป แกจะไปรู้อะไร ก่อนที่แกจะเข้ามา หลานกับยายเกือบเสียทีพวกมัน ... แพร เป็นอะไรมากมั๊ยลูก แล้วนี่แพรทำอะไรพวกมัน มันถึงหนีไป

ก็ทำตามอย่างที่พี่เค้าสอนไง ยาย แพร ยึดอกตอบอย่างมั่นใจ

อย่าทำอย่างงั้นอีกนะลูก มันอันตราย เราเป็นผู้หญิง ยังไงก็สู้ผู้ชายตั้งหลายคนไม่ได้หรอก

แต่เมื่อถึงคราวจำเป็น เราก็ต้องรู้จักป้องกันตัวนะจ้ะยาย แพร หันไปดู ภูเวียง ที่ยังไม่หายงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ต่อไปนี้ หนูจะไม่กลัวพวกมันอีกแล้ว ข้าวของที่พังหนูจะซ่อมมันใหม่

พี่ขอโทษ

ภูเวียง รู้สึกผิดต่อน้องสาว เป็นความเข้าใจผิดของเขา และเป็นเพราะความริษยาของเขาแท้ๆ ทำให้เขามองคนผิดไป ภูเวียงมองหน้าน้องสาวเหมือนจะบอกว่า แพรวาคิดถูกแล้ว ที่พาพวกเขาเข้ามาอยู่ในบ้าน และเรียนรู้สิ่งที่ดีๆ จากพวกเขา ภูเวียงเองก็อยากจะทำอย่างนั้นบ้าง อย่างน้อยก็จะกล่าวคำขอโทษพวกเค้า ที่เคยมีความรู้สึกไม่ดี แต่ก็สายไปแล้ว



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 81 : งานเลี้ยงที่มีวันเลิกลา (ตอนที่ ๘๐/๑๐๕ บทที่ ๒๓) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android