คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 84 : แดนคนดี (ตอนที่ ๘๓/๑๐๕ บทที่ ๒๔)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 84 : แดนคนดี (ตอนที่ ๘๓/๑๐๕ บทที่ ๒๔) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


()  แดนคนดี

สังข์ ชวนพวกเขาไปที่บ้าน ซึ่งก็คือบริเวณเดียวกับตึกที่มีรูปหลังคาโดม และมีต้นสัตตบรรณขึ้นล้อมรอบ สิงห์ เอื้อย โสนน้อย ต่างมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ เพราะที่นี่คือจุดนัดหมายของพวกเขา มันช่างบังเอิญเหลือเกิน ใจกลางเมืองใหญ่ระดับมหานคร ยังมีสถานที่แบบนี้ซุกซ่อนอยู่อีกหรือ มันเหมือนหมู่บ้านในนวนิยาย มากกว่าจะอยู่ในเมืองหลวงแบบนี้ ที่ประตูทางเข้าเล็กๆ ทำด้วยแท่งหิน ๓ ก้อน วางเทินกัน แท่งใหญ่ยาวกว่าแท่งอื่น ๒ แท่ง วางตั้งแทนเสา ส่วนอีกแท่งแบนราบวางอยู่ข้างบน ปลายทั้งสองข้างเทินอยู่บนยอดแท่งหินที่ตั้งอยู่ มีข้อความสลักไว้บนหินว่า ชุมชนสันติอรุณ ทุกคนเดินลอดผ่านแท่งหินนั้นไป จึงเข้าเขตชุมชน

เมื่อมาถึงบ้านพักก็ใกล้ค่ำพอดี บ้านที่สังข์อาศัยอยู่ ดูเหมือนจะอยู่ริมขอบสุดของหมู่บ้าน บริเวณหน้าบ้านถูกจัดแต่งด้วยก้อนหินทรายขนาดคละกัน ห่างจากหน้าบ้านราว ๕ เมตร มองเห็นสะพานท่าน้ำเล็กๆ ยื่นออกไปในลำธารที่ไม่กว้างนัก น้ำไหลเอื่อยๆ ถนนทางเดินที่เป็นพื้นดินกว้างราว ๓ เมตร ทอดยาวผ่านหน้าบ้าน คดเคี้ยวไปตามลำธาร บ้านหลังอื่นๆ อีกหลายหลัง เท่าที่เห็นมีสภาพที่ไม่แตกต่างกัน บุรุษใบ้ พาหญิงสาวและเพื่อนหนุ่ม เข้าไปในที่พักของตน เป็นบ้านหลังเล็กๆ ชั้นเดียว ใต้ถุนเตี้ยพอคลานลอดผ่านได้

แต่พอเข้ามาในตัวบ้าน และเปิดสวิชท์ไฟฟ้า ข้าวของภายในบ้านถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ เรียบร้อย สวยงาม ทำให้แลดูกว้างขึ้น ภายในบ้านก็คือห้องโถงดีๆ นี่เอง เพียงแต่ถูกกั้นด้วยหิ้งหนังสือ ทำให้บ้านดูมีสัดส่วนขึ้น เจ้าของบ้านแนะนำมุมห้องเท่าที่มี ซึ่งถ้าแบ่งพื้นที่กัน ก็คงจะจองได้คนละมุมห้องพอดี สังข์ขอย้ายออกมานอนข้างนอก รวมกับสิงห์ ให้ผู้หญิงสองคน อยู่ข้างในแทน จากนั้น เจ้าของบ้านออกไปทำธุระอะไรบางอย่างนอกบ้าน

หลังจากพักหายเหนื่อย และเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเสร็จแล้ว เอื้อยและโสนน้อย ช่วยกันประคบรอยฟกช้ำให้กัน ส่วนสิงห์ทำแผลด้วยตัวเอง

เอื้อย ดูดูไป เค้าก็หล่อดีนะ โสนน้อย พูดขึ้นก่อน

ใคร?

ก็คนใบ้นั่นไง รูปร่างก็ดูแมนดี เสียแต่ว่าตัวดำ ผมหยิก ผิวหน้าก็หยาบไปนิด เหมือนคนป่า พวกเงาะอะไรทำนองนั้น แต่ตัวโตกว่ามาก

นี่เธอกำลังจะบอกว่า เค้าหล่อกว่าพวกเงาะอีกล่ะซิ

ไม่นาน สังข์ก็กลับมา พร้อมด้วยถาดอาหาร ๒ ถาด ซึ่งมากพอสำหรับคน ๓ คน ... ในระหว่างกินอาหารค่ำ สังข์อิ่มก่อน แล้วรีบเข้าไปที่มุมห้องของตัวเอง หยิบสมุดบันทึกขึ้นมาพร้อมกับปากกา เขาคิดอะไรบางอย่าง

ถ้าเราเขียนบอกว่า เราคือสังข์ พวกเธอก็คงจะไม่เชื่อ โธ่เอ๊ย! แล้วเราจะบอกเธอยังไงดี สังข์ เก็บสมุดปากกาไว้ที่เดิม เพราะคิดว่ายังไม่ถึงเวลาที่จะบอก แต่ตอนนี้รู้สึกมีความสุขที่สุด ที่เขารอโอกาสนี้มาแสนนาน และได้พบกับเพื่อนรักโดยบังเอิญ เพียงเท่านี้ก็นับว่าดีที่สุดแล้ว

โสนน้อย สังเกตเห็นว่า ชายใบ้เจ้าของบ้าน ก็กำลังแอบดูพวกเธออยู่ และบางครั้งก็ซ่อนยิ้มอยู่ในใจ เขาพยายามจะสบตากับพวกเธอ เพื่อสื่อความหมายบางอย่าง

ไม่ใช่เขาแอบชอบเธอเข้าแล้วนะ โสนน้อย ส่งยิ้มให้เอื้อย

บ้าเหรอ

จ้องมองเธอซะอย่างงั้น จะให้เข้าใจว่ายังไง?

ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนดี หรือคนบ้า หรือว่าคนใบ้กันแน่ เอื้อย อธิบายให้เหตุผล ถ้าคนเป็นใบ้ หูก็จะหนวกไปด้วย ฟังไม่รู้เรื่อง แต่นี่เขาฟังเรารู้เรื่องทุกอย่าง เพียงแต่พูดไม่เป็นภาษามนุษย์เท่านั้นเอง

พรุ่งนี้ค่อยเอาไว้ถามเขาก็แล้วกัน วันนี้รู้สึกเพลียมาก อยากนอน โสนน้อย ออกความเห็น

เมื่อกินอาหารเสร็จ ทุกคนถูกจัดให้นอนคนละมุมของห้อง สิงห์หัวถึงหมอนหลับก่อนเพื่อน เอื้อย สังเกตว่า ชายใบ้ผู้นี้ มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ในใจ ดูเหมือนเขาซ่อนความรู้สึกเศร้าๆ ไว้ภายใน อยากจะถามเหมือนกันว่าเพราะอะไร แต่ถ้าถามตอนนี้ก็คงไม่รู้เรื่องอีกเหมือนกัน

แสงแรกของรุ่งอรุณ ลอดผ่านหมู่เมฆของน่านฟ้า แห่งมหานครรัฐเทพนารา สาดส่องมาที่ชุมชนสันติอรุณ ลำแสงกระทบกับยอดโดมของตึกที่สูงที่สุดของชุมชน เป็นประกายดูสวยงาม เมื่อมองในมุมสูงจะเห็นหมู่ต้นไม้สูง กลาง ต่ำ ลดหลั่นกันเป็นหย่อมๆ ปกคลุมเนื้อที่รูปสี่เหลี่ยมคางหมู กว่า ๒๐๐ ไร่ มองเห็นลำธารน้ำเล็กๆ ทอดตัวไหลผ่านไปรอบๆ หมู่บ้าน ถนนหลักพาดผ่านกลางชุมชนเป็นแนวโค้งจากทางเข้าด้านหน้า ไปจนจรดด้านหลังของชุมชน อ้อมผ่านอาคารหลังคารูปโดม ที่ตั้งอยู่ใจกลางหมู่บ้าน มีถนนสายรองพาดผ่านอาคารหลังคารูปโดมเช่นกัน อาณาเขตของชุมชนสันติอรุณ กับหมู่บ้านที่อยู่ติดกัน กั้นด้วยกำแพงผนังปูนซีเมนต์บ้าง กอไผ่บ้างสลับกันไป แม้จะมีเนื้อที่จำกัด แต่ภายในชุมชนได้ถูกจัดแบ่งพื้นที่ เป็นอาคารส่วนกลางของชุมชนอีกหลายจุด แม้ว่าจะมองเห็นพื้นที่เพาะปลูกเพียงเล็กน้อยที่อยู่ด้านทิศตะวันตก แต่คนที่นี่ก็ไม่ได้ละทิ้งในสิ่งที่เป็นพื้นฐานชีวิตของพวกเขา ซึ่งคาดเดาได้ไม่ยากเลยว่า บรรยากาศภายในชุมชนกับนอกชุมชน มันส่งผลถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของคนในนั้นด้วยอย่างแน่นอน

เสียงระฆังดังมาจาก อาคารหลังคารูปโดม บอกเวลา ๐๗.๐๐ น. เหมือนเป็นสัญญาณอย่างหนึ่งเพื่อบอกว่า กิจกรรมสำหรับชาวชุมชนได้เริ่มขึ้นแล้ว พอสิ้นเสียงระฆังได้ไม่นาน ก็มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่ง ออกมายืนรวมกลุ่มกัน ที่หน้าบ้านของสังข์ ซึ่งอยู่ในร่างของคนป่า พ่อกับแม่พร้อมด้วยลูกสาวฝาแฝด อายุราว ๕ ขวบ ๒ คน คนอื่นๆ เป็นผู้หญิง ๒ คน ผู้ชาย ๑ คน แล้วก็พี่สาวกับน้องชายอีก ๒ คน ทุกคนมีถาดสำหรับใส่ข้าว แกง ขนม และผลไม้อยู่ในมือ นานๆ ครั้ง ก็จะมีคนขี่รถจักรยานผ่านหน้าบ้านไป สังข์ยืนคุยสนทนาด้วยภาษามือกับเพื่อนบ้าน

เสียงคนคุยกันข้างนอก ปลุกให้เอื้อย โสนน้อย รีบตื่นขึ้นมาทั้งๆ ที่ยังงัวเงียด้วยความอ่อนเพลียจากการผจญภัยเมื่อวาน ส่วนสิงห์ยังนอนหลับไม่ตื่น พอเปิดประตูบ้านออกไป ชาวบ้านทั้งเด็กผู้ใหญ่ ต่างก็พากันมองดูแขกที่อยู่ในบ้าน ด้วยความสนใจ

สวัสดียามเช้าค่ะ พี่เงาะ นี่ใช่ผู้หญิงที่พี่ช่วยไว้เมื่อวานรึเปล่า เด็กหญิงผมเปียหน้าตาดี ที่ยืนอยู่ข้างเด็กหญิงผมเปียอีกคนหนึ่ง พูดทักทายกับสังข์ก่อน

ชื่อเงาะ ... เหรอ? เอื้อย รำพึงกับตัวเอง พร้อมกับหันหน้าไปสบตากับผู้ที่ถูกเอ่ยถึง เพราะคิดไม่ถึงว่าชาวบ้านจะเรียกชื่อเขาตรงๆ อย่างนี้ จากนั้น

สวัสดีค่ะ หนูชื่อ พิมพ์ เด็กคนเดิมกล่าวทักทาย โสนน้อย แล้วก็นี่ พี่ของหนูชื่อ พิศ เกิดก่อนหนูแค่สิบนาทีค่ะ หนูเป็นลูกของแม่เนียนกับพ่อลำภู หนูแนะนำตัวเองแล้ว ทีนี้พี่ๆ แนะนำหนูบ้างว่าชื่ออะไร มาจากที่ไหน?

โสนน้อย เดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วนั่งลง โอ้โฮ! พูดเก่งและน่ารักอย่างนี้ ยิงคำถามจนพี่ตั้งตัวไม่ทันเลยละเนี่ย พี่ชื่อโสนน้อย หันหน้าไปทางเพื่อน ส่วนคนนั้นชื่อเอื้อยจ้ะ

ใช่ โสนน้อยเรือนงาม เจ้าหญิงในนิทานที่แม่เล่าให้ฟังหรือเปล่า พิศ เอียงคอถามด้วยความสงสัย

ไม่ใช่หรอกจ้ะ พี่เป็นคนธรรมดา และพวกเรา เอ่อ!–” โสนน้อย หยุดนิดหนึ่งและหันหน้าไปทาง สิงห์ดำ ซึ่งกำลังเปิดประตูออกมาที่หน้าบ้าน ก็เป็นคนธรรมดา พวกเราสามคน หมายถึงพี่ผู้ชายคนนั้นด้วย เขาชื่อสิงห์ มาจากที่อื่นจ้ะ

พวกเรามาตามหาญาติ เอื้อย ตอบ และก็ยังไม่มีที่ไป แค่มารบกวนอาศัยชั่วคราวสักสองสามวันแล้วก็จะไป

หน้าพี่ไปโดนอะไรมา? พิมพ์ ถาม เพราะเห็นรอยช้ำๆ ที่บริเวณโหนกแก้ม

ลูก อย่าเพิ่งไปรวบกวนถามเซ้าซี่พี่เค้าเลย ปล่อยให้พี่เค้าพักให้หายเหนื่อยก่อน แล้วค่อยมาใหม่นะจ้ะ หญิงสาวผู้เป็นแม่ โอบกอดลูกทั้งสองให้ห่างออกไป ก่อนจะพูดกับเอื้อยว่า พวกคุณไม่ต้องรีบก็ได้ พักผ่อนให้หายเจ็บก่อน อยู่จนกว่าจะหาญาติพบก็ได้จ้ะ

สังข์ หรือที่เพื่อนบ้านเรียกว่าเงาะ โดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะพอใจชื่อนี้หรือไม่ เดินเข้ามากลางวงสนทนา บอกให้คนอื่นๆ รู้ว่า เขาไปพบเพื่อนหนุ่มสาวสามคนนี่โดยบังเอิญ จากการต่อสู้กับเหล่าอันธพาล พวกเขาไม่ใช่คนอันตราย จึงพามาที่นี่ จากคำอธิบายตามแบบฉบับของคนใบ้ ทุกคนจำเป็นต้องเข้าใจโดยการเดา

การพบปะสนทนาแบบไม่เป็นทางการของชาวบ้าน ยุติลงเมื่อพวกเขามองเห็นพระ ๔ รูป กำลังเดินบิณฑบาต ตรงมาทางนี้ ทุกคนก็จัดแถวลดหลั่นกันตามธรรมชาติ เอื้อย โสนน้อย และ สิงห์ อยู่ห่างออกไปนิดหนึ่ง พวกเขาไม่มีของจะใส่บาตร จึงประนมมือไหว้อนุโมทนาบุญกับคนอื่นๆ

ในระหว่างรับอาหารใส่บาตร ท่านสมภารที่อยู่หน้าสุด กล่าวทักทายแขกใหม่ ที่เพิ่งเข้ามาในชุมชน

เป็นไงโยม เมื่อคืนนอนหลับสบายไหม๊?

สบายดีครับ สิงห์ ตอบ

ชื่ออะไรกันบ้างล่ะ? อาตมาจะได้เรียกถูกคน

ผมชื่อสิงห์ อีกสองคน ชื่อเอื้อยกับโสนน้อยครับ

เงาะเขาเล่าให้อาตมาฟังตั้งแต่เมื่อคืนแล้วละ

นี่ถ้าเค้าไม่ไปเจอพวกผม เพื่อนๆ และผมก็คงจะแย่กว่านี้ครับ

เดี๋ยวนี้ข้างนอกไม่เหมือนเมื่อก่อน มันอันตรายมากขึ้นทุกวัน ตรงที่โยมผ่านมานั่นนะ คนดีๆ เขาจะไม่เข้าไปที่นั่นหรอก ขนาดอาตมาก็ยังไม่กล้าเลย ... พวกโยมมาจากไหนกันล่ะ แล้วไปยังไงมายังไง จึงพากันมาถึงที่เทพนารานี่?

ที่จริงพวกเราไม่มีญาติสักคนหรอกเจ้าค่ะ เอื้อย ก้มหน้าพูด แล้วก็ไม่รู้ว่าพ่อกับแม่อยู่ที่ไหน หนูกับโสนน้อย พลัดหลงกันมาจากบ้าน เพื่อออกตามหาพ่อกับแม่ และเพื่อนอีกสามคน ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสเจอกันหรือเปล่า

โยมออกตามหาพ่อกับแม่อย่างไม่รู้จุดหมายอย่างนี้ แล้วมันจะเจอหรือ ร่องรอย เบาะแส ก็ไม่มีเลยเหรอ?

โสนน้อย เอื้อย ส่ายหน้า

เห็นท่าจะยากนะ ยิ่งเมืองใหญ่ๆ ขนาดนี้ ก็ยากไปกันใหญ่ ... แล้วพ่อหนุ่มนี่ล่ะ ตามหาพ่อกับแม่กะเขาด้วยเรอะ?

ไม่หรอกครับ ผมอยู่กับพ่อแม่แล้ว พวกชาวบ้านพากันเข้าใจผิด หาว่าผมเป็นคนนำโชคร้ายไปให้พวกเขา บังคับให้พ่อกับแม่เอาผมไปอยู่ที่อื่น แต่ท่านก็ทำไม่ได้ หนักเข้าพวกเขาก็แอบไปทำร้ายพ่อกับแม่ ผมจึงตัดสินใจออกจากบ้านมาครับ เพื่อให้พ่อกับแม่ปลอดภัย

อ้าว! ตรงกันข้าม กับโยมผู้หญิงซะอีก ... เออ มันก็แปลกดีนะ เอายังงี้ รายละเอียดเอาไว้ค่อยๆ คุยกันทีหลังก็แล้วกัน ตอนนี้โยมยังไม่มีที่จะไป ก็พักอยู่กับเงาะเขาไปพลางๆ ก่อนก็แล้วกัน ที่นี่มีการมีงานอะไรก็ช่วยๆ กันไป คนที่นี่เขาไม่รังเกียจหรอก ดูเงาะซิ ตอนแรกเขาเข้ามาที่นี่ก็ไม่ต่างจากโยมสามคนเท่าไรหรอก โซซัดโซเซพเนจรมาจากที่อื่นเหมือนกัน ... นานเท่าไหร่แล้วล่ะ? ท่านสมภาร หันไปถาม ผู้ชายที่เป็นพ่อของหนูพิมพ์ กับ หนูพิศ

ประมาณเดือนเศษแล้วครับ

นี่เขาเก่งนะ การงานทุกอย่างที่นี่เขาช่วยได้ทุกเรื่อง ไม่มีใครรังเกียจเขาซักคน ... แต่ว่า เงาะไปทำอะไรไกลถึงที่โน่นล่ะ ถึงได้ไปเจอพ่อหนุ่มแม่สาวสองคนนี่ได้?

ไม่มีใครตอบคำถามนี้ได้ นอกจากสังข์เพียงคนเดียว ซึ่งลำพังคำอธิบายง่ายๆ ก็สื่อสารกันยากอยู่แล้ว เหตุผลที่ซับซ้อนกว่านี้ ก็ยิ่งยากไปกันใหญ่



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 84 : แดนคนดี (ตอนที่ ๘๓/๑๐๕ บทที่ ๒๔) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android