คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 85 : สวรรค์ลิขิต (ตอนที่ ๘๔/๑๐๕ บทที่ ๒๕)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 780
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 85 : สวรรค์ลิขิต (ตอนที่ ๘๔/๑๐๕ บทที่ ๒๕) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ ๒๕  ชีวิตจัดสรร ณ สันติอรุณ

(๑)  สวรรค์ลิขิต

ระฆังจาก อาคารหลังคารูปโดม ดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง บอกเวลา ๐๙.๐๐ น. ชาวชุมชนส่วนใหญ่ ต่างทยอยพากันไปที่อาคารหลังคารูปโดม เงาะ พาสมาชิกในบ้านไปพร้อมกัน ทางเดินส่วนใหญ่ถ้าไม่เป็นทรายอัดแน่นก็เป็นก้อนกรวดน้ำจืด คนส่วนใหญ่จึงมักไม่สวมรองเท้าดิน เพราะบริเวณทางเดินดูสะอาด

เอื้อยกับโสนน้อย รู้สึกตื่นเต้น เมื่อพากันเข้าไปใต้ชายคา ของอาคารหลังคารูปโดม ซึ่งตอนนี้ มีคนเข้าไปนั่งเรียงเป็นแนวยาว โดยไม่ต้องนัดหมายกัน จำนวนประมาณเกือบครึ่งของพื้นที่ อาคารหลังนี้ไม่เหมือนกับอาคารทั่วไปที่เคยเห็น เป็นอาคารที่มีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างยาวด้านละ ๑๕ เมตร เสาสร้างด้วยคอนกรีต สูง ๔ ชั้น ชั้นล่างสุดปล่อยโล่ง ระยะห่างของชั้นที่สองสูงจากพื้น ๗ เมตร บริเวณตรงกลางทำเป็นสระบัว ไว้รองรับน้ำฝนที่จะตกลงมาจากปล่องซึ่งอยู่ตรงกลางอาคาร ปล่องนี้เป็นพื้นที่ว่างวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลาง ๕ เมตร สูงตลอดแนวทั้ง ๔ ชั้น ส่วนที่เป็นหลังคาครอบพื้นที่ว่างที่เป็นวงกลม ทำเป็นซี่ระแนงโค้งคว่ำเหมือนฝาชี ปล่อยให้อากาศและฝนตกทะลุผ่านลงมาถึงพื้นชั้นล่างได้ บนดาดฟ้าใกล้หลังคารูปโดม มีระฆังใหญ่ติดตั้งไว้ทั้ง ๔ ทิศ เสียงระฆังคงดังมาจากที่นี่นี่เอง

ถัดจากสระบัวตรงกลางพื้นชั้นล่าง ด้านทิศตะวันออก พื้นถูกยกขึ้นสูงเป็นอาสนะของพระสงฆ์ เอื้อย โสนน้อย และสิงห์ ได้ที่นั่งเกือบหลังสุด ตอนนี้เงาะกำลังจัดอาสนะของพระสงฆ์อยู่ จึงปล่อยให้เพื่อนอยู่กันตามลำพังไปก่อน

ไม่นาน ก็มีชายชราผู้หนึ่ง มาขอนั่งด้วย เขาปูเสื่อที่นำติดตัวมา แล้วหย่อนตัวลงนั่ง เขาเป็นคนร่างสูงโปร่ง ใบหน้ารูปไข่ผิวเกลี้ยงเกลาริมฝีปากบาง และอมยิ้มตลอดเวลา ผมสีดอกเลาบ่งบอกว่าอายุคงเลย ๖๐ ปีแล้ว สวมเสื้อคอกลมสีขาวหม่น กางเกงทรงไทยขายาวคลุมถึงหน้าแข้ง

สวัสดีค่ะ พ่อใหญ่ ไม่ไปนั่งข้างหน้าเหรอค่ะ ผู้หญิงคนหนึ่ง เดินผ่านมาทักทาย

ไม่หรอก นั่งตรงนี้ดีแล้ว คนแก่ลุกนั่งมันลำบาก บังคนอื่นเค้า เขาตอบ

เอื้อยสังเกตเห็นว่า ทุกคนที่เดินผ่านเขา ต่างพากันไหว้เขาอย่างนอบน้อมก่อนเสมอ และเขาก็รับไหว้ทุกคนแม้กระทั่งเด็ก ความรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยของเอื้อย เบาลงไปเมื่อสังข์เสร็จธุระ แล้วเดินมาหา ไหว้ชายชราอย่างนอบน้อมลงแทบตัก ขณะที่แถวพระสงฆ์ก็กำลังเดินผ่านมาทางนี้ เพื่อขึ้นไปนั่งบนอาสนะ

เออ ... เออ ไหว้เพราะเถอะ ท่านเอ่ยขึ้น เมื่อไหร่จะพูดได้กะเขาซะที อึกๆ อักๆ ก็เลยไม่รู้เรื่องกัน สังข์ แนะนำ ให้ท่านรู้จักกับเพื่อนใหม่ ๓ คน เอ้า แม่หนูกับพ่อหนุ่ม เป็นเพื่อนกับเงาะเหรอะ? ชื่ออะไรกันบ้างล่ะ?

เอื้อย โสนน้อย และ สิงห์ แนะนำตัวเองให้ชายชรารู้จักยังไม่ได้รายละเอียดดีนัก ท่านสมภารก็ทักทายและถือโอกาสแนะนำให้สมาชิกใหม่ รู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ของชุมชน

โยมพ่อใหญ่ มานั่งอยู่นี่เอง ท่านสมภาร กล่าวทักทาย แล้วหันไปบอก สิงห์ รู้จักกับพ่อใหญ่รักพูนรึยัง ... เอ้าโยม รับหลานๆ ไว้ดูแลด้วยนะ ทั้งสามคนเลย

ครับ พระคุณเจ้า

สวัสดีจ้ะ พ่อใหญ่ สวัสดีครับ

ไหว้พระเถอะพ่อคุณ พ่อใหญ่ ยกมือรับไหว้ เมื่อเช้าก็มีคนพูดกันว่า เงาะมีเพื่อนใหม่มาอยู่ด้วย ก็เพิ่งเห็นตัวจริงวันนี้นี่เอง เป็นพวกหนูเองหรอกรึอยู่บ้านหลังเดียวกันกับเงาะ มันคับแคบไปหน่อยนะ ประเดี๋ยวจะบอกให้ครูเพ็ญพรเขาขยับขยายให้

พวกเราอยู่กันได้ค่ะ เอื้อย ตอบด้วยความรู้สึกเกรงใจ

พ่อใหญ่มองหน้าเอื้อยเหมือนมีคำถามในใจ ทำให้เอื้อยรู้สึกได้ว่า คำตอบของเธออาจฟังดูไม่เหมาะสม โดยลืมคิดไปว่า วัฒนธรรมของคนที่นี่เขาจะคิดอย่างไร ที่ชายหนุ่มกับหญิงสาวนอนรวมอยู่บ้านเดียวกัน พวกเขาไม่ต้องผจญภัย หรือระวังภัยเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ชีวิตเก่ามันคืออดีต ชีวิตใหม่ต้องถูกจัดสรร เมื่อต้องมาอยู่ที่นี่

ถึงยังไงบ้านนั้นมันก็อึดอัดอยู่ดี พ่อใหญ่ พูดซ้ำอย่างสุภาพที่สุด

ค่ะ เอื้อย รับคำแต่โดยดี

ช่วงสี่ห้าเดือนมานี่ หมู่บ้านของเรารับคนนอกเข้ามาอยู่กันเยอะขึ้น บางคนท่านสมณะก็ชวนมาอยู่ บางคนก็สมัครใจมาอยู่เอง เป็นครอบครัวก็มี แต่ก็ต้องให้สมณะท่านรับรองก่อน ... ถ้ายอมรับกฎของชุมชนได้ ก็อยู่ด้วยกันได้ แต่ถ้าทำผิดกฎก็ต้องออกไป ตอนที่เงาะเข้ามาอยู่ใหม่ๆ ตาเองก็ยังไม่ไว้ใจเขาเลย ก็คนบ้าใบ้พูดไม่รู้เรื่อง ใครจะกล้ารับไว้ล่ะ แต่ตาก็ให้โอกาสเขา แม้ว่าจะไม่รู้หัวนอนปลายตีน แต่เขาเป็นคนดี ขยัน และซื่อสัตย์ ที่นี่นะ ขอให้เป็นคนดีละก็เป็นใช้ได้ มาจากไหนน่ะไม่สำคัญหรอก

เมื่อเห็นว่า เพื่อนๆ กำลังคุยกับพ่อใหญ่จนคุ้นเคยกันแล้ว จึงลุกไปช่วยงานอย่างอื่น

ทุกวันนี้ ก็ได้เขานี่แหละ ที่ช่วยงานช่วยการในหมู่บ้าน หนักเอาเบาก็สู้ไม่ท้อไม่ถอย แรงก็เยอะ เออ... จะว่าเหมือนควายถึกก็ไม่เชิง เขาเป็นคนฉลาด มีสติปัญญา รู้ทุกเรื่อง อ่านหนังสือออก การจัดระเบียบในละแวกบ้านใกล้ๆ กัน ก็ฝีมือเขาละ บ้านอื่นๆ เห็นเข้าก็พากันเอาอย่าง

อะไรนะ เขาอ่านหนังสือด้วยเหรอจ้ะ? โสนน้อย สงสัย

ถ้าว่างๆ จากการงาน ก็เข้าห้องสมุด ข้างบนโน่น พ่อใหญ่ชี้ไปที่ชั้นบนถัดไปของ อาคารศาลาฟังธรรมที่มีหลังคารูปโดม ถ้าขึ้นไปข้างบน ก็คงไปอ่านหนังสือนั่นแหละ เพราะที่นั่นไม่มีอะไร มีแต่หนังสือ

หลังจากฟังคำบอกเล่าจากพ่อใหญ่รักพูนแล้ว เอื้อย รู้สึกขึ้นมาทันทีว่า ผู้คนในหมู่บ้านนี้ช่างมีน้ำใจงดงาม ไม่รังเกียจแม้กระทั่งคนใบ้ พวกเธอโชคดีไม่น้อย ที่ได้รับการต้อนรับอย่างมิตร ไม่ต้องสุ่มเสี่ยงเหมือนเมื่อคราวเข้าไปอาศัยอยู่กับยายเพลิน ซึ่งถูกปฏิเสธในครั้งแรก แต่นั่นเป็นเพราะเธอช่วยชีวิตเด็กแพรวาหลานสาวจากพวกอันธบาล ทำให้เธอได้ที่พักพิงชั่วคราว ไม่ต้องเร่ร่อนให้ลำบาก แต่มันต่างกับการมาที่นี่ พวกเธอรอดชีวิตเพราะชายใบ้ชื่อเงาะช่วยไว้ เพราะเขาเป็นคนดีในสายตาของคนที่นี่ ส่งผลให้เธอและเพื่อนๆ ได้รับการต้อนรับ ในฐานะเพื่อนของเขา ไม่ใช่คนร้ายแอบแฝงเข้ามา แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่า ชาวบ้านจะยอมรับคนนอกอย่างพวกเธอให้อยู่ที่นี่ได้นานแค่ไหน เธอไม่หวังว่าจะได้รับการยอมรับเหมือนที่เคยได้รับการอุปการะจากย่าทองที่เมืองกาญจนา และไม่หวังว่าจะมีเพื่อนที่แสนดีอย่าง พลายงาม เพราะเพียงแค่เงาะคนเดียว ก็น่าจะเพียงพอแล้วสำหรับพวกเธอ

เอื้อยไม่อยากคิดไปไกลกว่านี้ เพราะไม่อยากโชคร้ายเหมือน โสนน้อย ที่ยอมสูญเสียคนรักเพื่อแลกกับความกตัญญู เธอคิดว่ามันอาจเป็นชะตาฟ้าลิขิตก็ได้ เพราะไม่อย่างนั้นเธอสองคนก็คงจะติดอยู่ในกรงทองของผู้มีพระคุณ จนลืมพ่อกับแม่ไปแล้วก็ได้ และอาจลืมเพื่อนอีกหลายคนที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งแต่เด็กๆ

เอื้อย มองดูชาวบ้านที่พากันมาชุมนุมเพื่อฟังธัมมะ พวกเขาช่างมีความมุ่งมั่นอะไรเช่นนี้ แรงปรารถนาที่จะยุติชีวิตพเนจร และอุทิศตนทำงานอยู่ในชุมชนแห่งนี้ เริ่มเข้าครอบงำจิตใจ แต่มันก็ยังค้านแย้งกับดวงจิตส่วนลึกอยู่นั่นเองว่า ภารกิจของเธอยังไม่สิ้นสุด พวกเธอจะมาหยุดเสพสุขอยู่ที่นี่ไม่ได้ พ่อกับแม่ ยังรอพวกเธออยู่ และเพื่อนรักก็ยังไม่รู้ชะตากรรม ว่ายังอยู่หรือตายไปแล้ว พวกเขาอาจจะยังรอความช่วยเหลืออยู่ก็ได้ แม้พวกเขาจะอยู่ในโลกอันห่างไกลแค่ไหนก็ตาม ภาระยังไม่จบ เธอจะล้มเลิกกลางคันอย่างนั้นหรือ คิดแล้วก็อยากจะร้องไห้กับหัวใจที่สับสน

เป็นอะไรไปเหรอ เอื้อย?

โสนน้อย บีบอุ้งมือของเพื่อนรักเบาๆ เพื่อเรียกสติ ไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา เอื้อยหาทางออกให้กับความคิดของตัวเอง อยู่ที่นี่ไปก่อนก็แล้วกัน แล้วค่อยหาทางตามหาพ่อกับแม่ทีหลัง เธอกับเพื่อนๆ เดินทางมาไกลมากแล้ว ความคิดที่จะถอยกลับ เลิกได้เลย เพราะถึงอย่างไร ไปต่อข้างหน้าแม้ว่าแสงไฟจะริบหรี่ ยังดีกว่าหันหลังกลับ เพราะถ้าถอยตอนนี้ ก็ไม่มีวันพบแสงสว่างอีกเลย ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ เธอก็ยังมีความหวังอยู่ แม้ว่าโอกาสที่มีจะเลือนรางไปแล้วก็ตาม



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 85 : สวรรค์ลิขิต (ตอนที่ ๘๔/๑๐๕ บทที่ ๒๕) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android