คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 89 : เบื้องหลังของหญิงสาว (ตอนที่ ๘๘/๑๐๕ บทที่ ๒๖)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 89 : เบื้องหลังของหญิงสาว (ตอนที่ ๘๘/๑๐๕ บทที่ ๒๖) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่  ๒๖  สัมผัสแรก สัมผัสรัก

(๑)  เบื้องหลังของหญิงสาว 

คณะสำรวจจากชุมชนสันติอรุณ มาถึง ณ สถานที่แห่งหนึ่ง ริมบึงน้ำเจ้าพระยาตั้งแต่เมื่อวาน พวกเขาเสียเวลาในการจัดทำแคมป์ที่พัก ๑ วัน เลือกสถานที่ที่เป็นเนินดินโล่งๆ ใกล้ๆ กับต้นจามจุรีใหญ่ เพราะที่นั่นสิ้นสุดทางดินที่รถยนต์ไปต่อไม่ได้แล้ว นอกนั้นเป็นทางเท้าและป่าละเมาะสลับกับต้นไม้ใหญ่ สังข์ กับ สิงห์ ปืนต้นไม้ต้นที่สูงที่สุดไปอยู่บนยอด เพื่อให้มองเห็นทิวทัศน์โดยรอบ พื้นที่กว้างใหญ่พอประมาณ พอที่จะก่อตั้งชุมชนขนาดใหญ่ได้ ด้านทิศเหนือและใต้เป็นผืนดินชุมน้ำ ดูเขียวเป็นแนวไปตลอดฝั่งของบึงน้ำ ลึกออกไปทางตะวันออก คือบึงน้ำขนาดใหญ่มหึมาเหมือนทะเลสาบ ไกลสุดสายตา มองเห็นอีกฝั่งหนึ่งของนครรัฐเทพนารา ที่ทอดตัวขนานไปกับฝั่งบึงน้ำแห่งนี้ และด้านหลังเป็นเนินเขาสูง

สิงห์ เพ่งสายตามองออกไปที่เนินเขาสูงหลังเมืองใหญ่ ที่นั่นคงจะเป็นจุดเริ่มต้นที่เขากับเอื้อยและโสนน้อย เหยียบย่างเข้ามาสู่ดินแดนที่มองจากภายนอกดูสวยงาม แต่ข้างในอันตราย ซึ่งต่างจากที่เขายืนอยู่ ดูมันช่างสงบดีเหลือเกิน สงบจากผู้คนที่มุ่งคอยทำร้ายกัน สงบจากมลพิษที่อยู่รายรอบ เขาสังเกตเห็นว่า สังข์ เพ่งมองไปที่บริเวณเกาะริมฝั่งด้านตะวันตกอยู่นาน

คิดอะไรอยู่เหรอ? เขาถาม

สังข์ ครุ่นคิดกังวลใจหลายเรื่อง ในสิ่งที่สิงห์ไม่อาจรู้ได้ กังวลใจต่อภารกิจที่ยังไม่เสร็จสิ้น และมันก็ยังตีบตันอยู่ หลังจากที่เครื่องยูเอฟ–II ตกลงที่บึงน้ำ เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ของสำคัญที่เขานำติดตัวมาด้วย ได้หายไป สังข์ซัดเซพเนจร ไร้อนาคตอยู่พักใหญ่ โชคดีที่คนในชุมชนสันติอรุณให้ที่พักพิง จนทำให้เขามีวันนี้ มีโอกาสที่จะออกตามหาของสำคัญนั้น ผ่านมาแล้วเดือนเศษ ก็ยังไร้วี่แวว มันสำคัญมากเพราะไม่เพียงแต่จะกู้คืนชีวิตของตัวเขาเองเท่านั้น แต่มันหมายถึง ความจงรักภักดี ความเสียสละของเพื่อนอีก ๒ คน ที่ยอมแลกชีวิตให้เขารอดพ้นออกมา จากเมืองนรกนครพันธุรัฐ และถ้าเขาไม่พบมันจริงๆ เขาจะทำอย่างไร ที่จะยืนยันตัวตนที่แท้จริงให้ เอื้อย กับ โสนน้อย รู้ว่าเขาเป็นใคร และแน่นอน แม่ที่เขาออกตามหาก็อาจจำเขาไม่ได้เช่นกัน แม้ว่าโอกาสจะพบแม่นั้น มันเริ่มเลือนรางลงไปทุกที

เงาะ เราไปกันเถอะ เราอยู่บนนี้นานแล้วนะ สิงห์ เตือนสติ

คณะสำรวจได้พากันตัดต้นไม้แห้งๆ ปักเสาหมุดเพื่อทำสัญลักษณ์อาณาเขต ปักป้ายชื่อโครงการชีวิตใหม่ หัวใจพอเพียง เรื่องนี้ สิงห์ ช่วยได้มาก เพราะเป็นสิ่งที่เขาถนัดมาตั้งแต่เด็ก จากนั้นก็แบ่งกำลังกันปักเขตที่ตั้งบ้านเรือน ถนน คูคลองส่งน้ำ สวนเกษตร นาข้าว เขตสำนักสงฆ์ และกันพื้นที่ไว้สำรับเขตโรงงานที่อาจจะสร้างขึ้นในอนาคต กว่าจะแล้วเสร็จก็ใช้เวลา ๕ วัน เสบียงอาหารที่เตรียมมาก็ใกล้จะหมด อยู่ได้อีกไม่เกิน ๒ วัน คณะสำรวจจึงจำเป็นต้อง เตรียมตัวถอนที่ตั้งแคมป์

ระหว่างนั้น สิงห์ ขึ้นไปทำนั่งร้านที่พักบนต้นไม้ต้นที่สูงที่สุดที่เขากับสังข์ เคยขึ้นไปกันมาแล้ว ส่วนสังข์ ขออนุญาตไปสำรวจบึงน้ำอีกแห่งหนึ่งเพียงลำพัง สังข์ ใช้เรือยางช่วยในการเดินทาง เมื่อถึงจุดที่ยานยูเอฟ–II ตก ใกล้ๆ กับเกาะกลางน้ำฝั่งด้านตะวันตกของบึงน้ำ สังข์ พยายามค้นหาซากเครื่องที่บินตกลงมาจนพบ และลงจากเรือยาง ทบทวนความจำต่อจากการมาครั้งก่อน

เมื่อหลายสัปดาห์มาแล้ว เขามาที่นี่เพื่อค้นหากล่องโลหะสีขาว มันต้องตกอยู่ที่ไหนสักแห่ง เขาค้นหาอยู่นานจนกระทั่งเย็น แต่ก็ไม่พบ ตอนนั้นรู้สึกเป็นกังวลมาก ว้าวุ่น ท้อแท้ สิ้นหวัง เหมือนอยู่ตัวคนเดียวในโลก ไร้ญาติ ไร้เพื่อน สังข์จำต้องเก็บความผิดหวังกลับไปที่ชุมชนสันติอรุณอีกครั้ง แต่แล้ว ... พระเจ้าก็ไม่ได้โหดร้ายเสมอไป ขากลับทำให้เขาได้พบเพื่อนรักที่จากกันมาแสนนาน จนคิดว่าชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้พบกันอีกแล้ว มันเป็นการพบกันโดยบังเอิญหรือว่าเป็นลิขิตกันแน่ แม้ว่าเขาจะได้ช่วยชีวิตของ เอื้อย โสนน้อย ไว้ได้จากเหล่าคนร้าย แต่การพบกันครั้งนั้นได้สร้างความเจ็บปวดให้แก่เขาไม่น้อย ทำไมชีวิตมันจึงเป็นเช่นนี้ ให้เขาสมหวังในสิ่งหนึ่ง แต่ทำไมต้องมาตัดรอนอีกสิ่งหนึ่งไปจากเขาด้วย

สังข์คิดว้าวุ่นอยู่ท่ามกลาง เสียงเงียบของป่าบึงน้ำอยู่ได้ไม่นาน พลัน! ภาพนิมิตก็บังเกิดแก่เขา ณ จุดที่เขายืนแช่น้ำอยู่

ใช่แล้ว! นักศึกษาหญิงคนที่คุยกับครูเพ็ญพร ตอนที่พวกเขามาเยี่ยมชุมชนของเรา กับผู้หญิงคนที่เราเห็นที่ตรงนี้ เป็นคนเดียวกันรึนี่!” เขา อุทานในใจ

สังข์ มีความรู้สึกที่ประหลาด เมื่อนึกถึงเธอ แต่ก็หาสาเหตุไม่ได้ว่าเพราะอะไร

...

ห่างไกลออกไปจากบึงน้ำเจ้าพระยา ด้านทิศตะวันตก ลึกเลยเข้าไปที่ใจกลางมหานครรัฐจนเกือบถึงชายขอบ มองเห็นแม่น้ำสายใหญ่ นามว่า สุวรรณนที ที่ริมฝั่งด้านทิศตะวันตกปรากฏอาคารตึกสูงเสียดฟ้า ๒ ตึก ขนาบข้าง ตรงกลางเป็นอาคารขนาดใหญ่มาก กว้างยาว ราว ๑๕๐ เมตร หลังคารูปปิรามิด ๓ ชั้น ซ้อนกันจนถึงชั้นล่างสุด ซึ่งเป็นที่โล่ง มองเห็นฝูงคนเดินขวักไขว่กันไปมา ภายใต้อาคารรูปปิรามิดนั้น ด้านหน้าของอาคาร เป็นเสาธงสูง ธงชาติแห่งนครรัฐเทพนารา ปลิวสะบัดตามแรงลม ต่ำลงครึ่งหนึ่ง ปรากฏธงชาติของพันธมิตรประเทศอีกนับสิบประเทศ ปลิวไสวบนยอดเสาธง ด้านหลังของเสาธง เหนือช่องทางเดินเข้าอาคารตลอดแนว ปรากฏข้อความสีดำ บนแถบแผ่นป้ายโลหะสีเงิน อาคารรัฐสภา มหานครรัฐเทพนารา (State of Metropolis Dhevanara) แลดูเด่นเป็นสง่า และข้อความนี้ก็ได้รับการสลักลงบนแผ่นหินที่ฐานของเสาธงเช่นกัน

ที่โซน ๓ ของอาคารรัฐสภา ซึ่งเป็นส่วนปลายของปิรามิด หรือชั้นที่ ๑๒ ของห้องทำงาน มองจากด้านใน เห็นแม่น้ำสุวรรณนทีได้อย่างชัดเจน เป็นทิวทัศน์ที่สวยงาม โดยเฉพาะในยามค่ำคืน โซนที่ ๓ เป็นเขตการบริหารราชการของท่านประธานนครรัฐ ท่านมีห้องส่วนตัวของท่าน ซึ่งสังเกตได้โดยง่ายจากป้ายข้อความ สมลักษณ์ วงศ์นารา ประธานนครรัฐเทพนารา ท่านเป็นผู้นำสูงสุดของมหานครรัฐแห่งนี้ อีกห้องหนึ่งเป็นห้องประชุมคณะมุขมนตรี ตรงกลางคือส่วนรับรองแขกเมือง และศูนย์ควบคุมความปลอดภัยซึ่งมีเจ้าหน้าที่ดูแลอยู่ราว ๒๐ คน ก่อนหน้านี้ ท่านประธานนครรัฐ ได้เรียกคณะมนตรีทั้งคณะ มาร่วมประชุมปรึกษาหารือแก้ไขสถานการณ์ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ การประชุมดำเนินมาตั้งแต่บ่ายจัดๆ จนกระทั่งค่ำ จึงได้เลิกการประชุม

เสียงกริ่งดังขึ้น ประตูใหญ่ห้องประชุม เปิดออก ประธานนครรัฐ เดินออกมา ท่ามกลางเหล่ามุขมนตรีฝ่ายต่างๆ และต่างก็กล่าวอำลาท่าน

ท่านประธานนครรัฐสมลักษณ์ วงศ์นารา เป็นคนร่างใหญ่ท้วม หนวดที่รับกับใบหน้าวงรีของท่านทำให้ดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้น ผมของท่านยังดำขลับโดยไม่ต้องย้อมสีผิวแต่อย่างใด จึงทำให้ท่านดูหนุ่มกว่าวัย ทั้งๆ ที่อายุของท่านขึ้นเลข ๖ แล้ว

ท่านจะกลับโดมตอนนี้เลยไหม๊ครับ? พนักงานรับใช้ กล่าวกับท่านประธาน ขณะเดินไปที่ลิฟต์ส่วนตัว

โดม เหรอ! ฉันเบื่อโดมจะแย่อยู่แล้ว ขณะที่มีเสียงเรียกโทรศัพท์ดังขึ้น รจนา หรือลูก พ่อกำลังจะกลับบ้าน

ต้องไวหน่อยนะคะพ่อ หนูกับแม่มีเรื่องต้องคุยกับพ่อค่ะ เสียงใสๆ จากโทรศัพท์ ทำให้ท่านไม่แน่ใจว่า ความสัมพันธ์ระหว่างท่านกับลูกสาว จะดำเนินไปอย่างไร

แต่ท่านมีนัดกับผู้นำฝ่ายข่าว อยู่นะครับ คือ เอ่อ ... พวกเขากำลังรออยู่ที่โดมครับท่าน

โทรไปบอกยกเลิก

แต่ ... เอ่อ

เน ฉันจะกลับบ้าน ฉันเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ... จะให้ฉันเรียกเธอว่า เนรคุณ ดีไหม๊?

ผมชื่อ เนติ ครับท่าน เรียกเนอย่างเดิมน่ะดีแล้ว

เมื่อออกจากลิฟต์แล้ว เนติ พนักงานรับใช้ใกล้ชิด ขับรถประจำตำแหน่งสีดำ ผ่านหน้ารัฐสภาออกไป ส่งท่านประธานถึงที่บ้านตอนพลบค่ำพอดี คฤหาสน์ของท่าน อยู่ติดกับฝั่งแม่น้ำสุวรรณนทีเช่นกัน และอยู่ไม่ห่างไกลจากอาคารรัฐสภาสักเท่าไร ขับรถไม่เกิน ๒๐ นาทีก็ถึง

เมื่อเปิดประตูบ้านเข้าไป ภายในดูมืดเกือบมองไม่เห็นอะไร ท่านรู้สึกประหลาดใจ ลูกสาวของท่านคงทำเรื่องไม่ดีให้อีกแล้วรึนี่ เพราะช่วงนี้ท่านกับลูกสาวมักไม่ค่อยลงรอยกัน โดยเฉพาะเรื่องงานการเมือง คุยกันทีไรก็รบกันทุกที ท่านตั้งใจว่า วันนี้ท่านจะไม่พูดเรื่องการเมืองเด็ดขาด

ฟรึบ! ... บลั๊วะ!”

สวิทชย์ไฟฟ้าถูกเปิด พร้อมกับเสียงเปิดจุกขวดไวน์ ดังขึ้น

แฮ่ปปี่เบิร์ท เด่ย์ ทูยู แฮ่ปปี่เบิร์ท เด่ย์ ทู้ยู ... แฮ่ปปี่เบิ๊ร์ท เดย์ แอปปี้เบิร์ท เด่ย์ แฮ่ปปี่เบิร์ท เด่ ทู้ ยู ....

เพลงจบ ท่านประธานก็เป่าเทียนบนขนมเค้กก้อนกลมอันใหญ่ มันถูกจัดตกแต่งหน้าเค้กเป็นรูปทิวทัศน์นครเทพนาราอันสวยงาม อยู่ในมือของลูกสาวท่าน เป็นการฉลองวันเกิดสำหรับครอบครัวจริงๆ เพราะภายในบ้าน มีท่านผู้หญิงมณฑิรา และ รจนารินี บุตรสาวของท่านประธาน พร้อมด้วยแม่บ้าน ประไพ กับพ่อบ้าน จรัลพิทักษ์ รวมตัวท่านประธานด้วย ๕ คน พอดี ท่านเดินไปที่โต๊ะกลมกลางห้องรับรองแขก

โอ๊ะ โอ๋! นี่เหรอที่ลูกจะเซอร์ไพรส์พ่อน่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ สมลักษณ์ รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นทันใด นี่พ่อลืมไปแล้ว ว่าวันนี้มันวันสำคัญของพ่อ

คุณพี่ทำงาน ไม่มีวันหยุดเลย ก็เลยลืมวันเกิดของตัวเอง ท่านหญิง พูดกับสามี ขณะพากันนั่งล้อมวงกันที่โต๊ะกลมตัวนั้น

ขอบคุณนะที่รัก ผมรักคุณจริงๆ ท่านโอบกอดภรรยา แล้วหันไปพูดกับรจนา มีอะไรอีกล่ะ ลูกรักของพ่อ

รจนา เอาห่อของขวัญมาส่งให้พ่อ แล้วหอมแก้มพ่อด้วยความรัก ท่านประธานรู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วย

ลองเปิดดูซิคะ เปิดเลย! เปิดเลยค่ะ!” รจนา พูดซ้ำให้ดูตื่นเต้น

อะไรกันนี่!” สมลักษณ์ หยิบล็อกเก็ตเงินรูปขนมเปียกปูนออกมาจากกล่อง แล้วเปิดดู ลูกช่างรู้ใจพ่อ ... ขอบใจมากลูกรัก

ล็อกเก็ตทั้งสองด้านเมื่อกางเปิดออก จะเป็นรูปหัวใจ ด้านหนึ่งเป็นรูปของท่านประธานสมลักษณ์ อีกด้านหนึ่งเป็นรูปของ ท่านผู้หญิงมณฑิรา ทั้งสองด้านเป็นตัวเลขนาฬิกาดิจิตัล แสดงตัวเลขอายุปี เดือน วัน นาที และวินาที ของผู้ที่อยู่ในรูปถ่าย

หนูตั้งใจทำให้พ่อค่ะ

ถ้างั้น อาหารค่ำวันนี้ พ่อจะทานให้อร่อยกว่าทุกมื้อเลยละนะ

คุณพี่ยังไม่ได้ทานเลยซักคำ จะรู้ได้ไงว่าอร่อย นี่ฝีมือของลูกรจนาทั้งหมดเลยละค่ะ

ห๊า! นี่ฝีมือของลูกเองหรอกรึ!” สมลักษณ์ นั่งที่เก้าอี้ของโต๊ะกลม ตามด้วย รจนา และท่านผู้หญิงมณฑิรา เขาตักอาหารชิมเป็นคนแรก นี่ลูก ไปเรียนทำอาหารที่ไหนมาเนี่ยะ อร่อยเป็นบ้าเลย! ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ

ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ... มณฑิรา ก็พลอยหัวเราะไปด้วย ก็ลูกของเราไปเข้าค่ายอาสากับเพื่อนๆ มา ก็เลยต้องหัดทำอาหารเอง

คือ สูตรทำอาหารที่หนูรู้มา ก็ตอนไปกับเพื่อนๆ ที่โครงการสำรวจป่าบึงน้ำเจ้าพระยา แล้วหนูก็เลยแวะคุยกับชาวบ้านแถวๆ นั้น มีหมู่บ้านนึง ชื่อสันติอรุณ หนูแทบไม่เชื่อว่าจะมีหมู่บ้านในฝัน ซ่อนอยู่ในเมืองของเรา

พอได้ยินชื่อ สันติอรุณ สมลักษณ์ เริ่มเคี้ยวอาหารช้าลง และมีอาการเฉื่อยชา แต่รจนายังเล่าไม่จบ

คนพวกนั้นน่ารักมากเลยนะคะคุณพ่อ พวกเขาช่วยเหลือกันเอง ทำงาน อยู่กินกันเป็นระบบ ชาวบ้านที่นั่น–”

ชาวบ้านที่นั่น มันครอบหัวลูกมายังงั้นเรอะ!” สมลักษณ์ พูดสอดขึ้น ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

พ่อคะ พวกเขาไม่ใช่คนไม่ดี และก็ไม่ใช่คนร้ายด้วย หนูแค่ผ่านไป หนูก็รู้ว่า–”

นี่ลูกเปลี่ยนไปเยอะแล้วนะ สมลักษณ์ ทำตาถมึงทึง ลูกเป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดเท่าที่ประเทศของเรามี ประสิทธิ์ประสาทวิชาการที่เยี่ยมที่สุด แต่ลูกกลับไปเอาความรู้ขยะจากคนชั้นต่ำพวกนั้นมาใส่ในสมองได้ยังไง

แต่พ่อคะ พวกเขาไม่ใช่เป็นอย่างที่พ่อคิดนะคะ

เอาล่ะค่ะ คุณพี่ มณฑิรา จำเป็นต้องห้ามทัพ เราอย่าทะเลาะกันเลย เพิ่งเลิกประชุมกันมาเหนื่อยๆ และก็ทานกันยังไมอิ่มเลย เราคุยกันเรื่องอื่นกันดีกว่าจ้ะ

แต่มณฑิราห้ามช้าไป สมลักษณ์ ลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วตะโกนใส่หน้าบุตรสาว ก่อนเดินหนีออกไปจากโต๊ะอาหารว่า

พ่อไม่เห็นด้วยที่ลูกจะไปคลุกคลีกับคนพวกนั้น ลูกจะทำอะไรที่ไหนพ่อไม่ว่า แต่อย่าไปคลุกคลีกับคนพวกนั้นอีก ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มไหน หมู่บ้านไหนก็ตาม ไม่ได้ทั้งนั้น นี่อย่าบังคับให้พ่อต้องทำในสิ่งที่ลูกไม่อยากให้พ่อทำนะ

พ่อไม่มีเหตุผล รจนา ยังเถียงไม่เลิก

รจ ก็อย่าเถียงพ่อเค้าซิลูก

มณฑิรา ดุลูกสาว เพื่อมิให้บรรยากาศขุ่นมัวไปมากกว่านี้ เธอถอนหายใจ เมื่อไม่สามารถแก้ปัญหา ความดื้อรั้นของลูกสาวแสนสวย กับพ่อผู้ยะโสเอาแต่ใจ เพื่อให้พวกเขาลงรอยกันได้



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 89 : เบื้องหลังของหญิงสาว (ตอนที่ ๘๘/๑๐๕ บทที่ ๒๖) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android