คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 90 : ประสบการณ์ที่มีค่า ของรจนารินี (ตอนที่ ๘๙/๑๐๕ บทที่ ๒๖)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 783
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 90 : ประสบการณ์ที่มีค่า ของรจนารินี (ตอนที่ ๘๙/๑๐๕ บทที่ ๒๖) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(๒)  ประสบการณ์ที่มีค่า ของรจนารินี

นางสาว รจนารินี วงศ์นารา นักศึกษาปีที่ ๓ มหาวิทยาลัยแห่งนครรัฐเทพนารา ในปีการศึกษานี้ เธอเลือกวิชาเอกด้านนิเวศน์วิทยา โดยเข้าไปศึกษาและวิจัยร่วมกับเพื่อนๆ ที่สถาบันนิเวศน์ชีวภาพ กลุ่มเพื่อนของรจนารินี มีจำนวนสมาชิก ๕ คน เป็นชาย ๒ คน หญิง ๓ คน พวกเขาเลือกศึกษาวิถีชุมชนกับระบบนิเวศน์ป่าบึงน้ำเจ้าพระยา เป็นขอบเขตในการศึกษาวิจัย เพื่อหาทางออกในการแก้ปัญหาของชุมชนเมืองขนาดใหญ่

ก่อนจะลงปฏิบัติการ ณ พื้นที่จริง พวกเขาประชุมปรึกษากันก่อน ที่บริเวณหน้าห้องสมุดของมหาวิทยาลัย รจนา ในฐานะหัวหน้าทีม จึงขอเสนอเลือกชุมชนสันติอรุณ เป็นชุมชนกรณีศึกษา หลังจากพิจารณาตัวเลือกอื่นๆ แล้ว ไม่มีที่ใดเหมาะสมเท่าชุมชนแห่งนี้ เพื่อนๆ ในทีมก็เห็นด้วย พวกเขาเคยไปที่นั่นแล้วครั้งหนึ่งเมื่อสองสัปดาห์ก่อน แต่เพื่อนๆ ต่างรู้ดีว่าท่านประธานนครรัฐเทพนารา สั่งห้ามไม่ให้บุตรสาวของท่าน มายุ่งเกี่ยวกับชุมชนสันติอรุณ เหมือนกับว่าที่นี่คือดินแดนต้องห้าม

แล้วเธอจะทำยังไง ถ้าท่านประธานรู้ว่าเธอเลือกที่นี่ เพื่อนชายที่อยู่ในทีม ถามรจนา

นี่ นพ ถ้านายไม่ปากโป้ง แล้วพ่อฉันจะรู้ได้ไง รจนา กระแทกคำตอบ ใส่เพื่อนชายที่ชื่อ นพ

ท่านก็ต้องรู้เข้าสักวันแหละน่า

เมื่อถึงวันนั้น โครงการของเราก็อาจปิดไปแล้วก็ได้ แต่ถ้าพ่อรู้ก่อน ... เรื่องนั้นเราจัดการเอง

เราว่านะ ปัญหาไม่ใช่อยู่ที่พวกเราหรอก เพื่อนสาวอีกคนหนึ่ง พูดแย้งขึ้น

แล้วเอื้องคิดว่า จะเป็นใครล่ะ? รจนา ถาม เอื้องทิพย์ แต่เรียกเธอสั้นๆ ว่าเอื้อง

ก็พวกชาวบ้านนั่นไง เอื้อง ตอบ พูดกันไปมา ประเดี๋ยวพวกนักข่าวก็มากันเต็ม

เอางี้นะ รจนา พูดขอร้อง นพ เอื้อง เธอสองจะต้องปกปิดฐานะของเรา ไม่ให้พวกชาวบ้านรู้ว่าเราเป็นใคร เจ กับ นัท ด้วย ตกลงไหม๊?

เมื่อถึงกำหนดนัดหมาย รจนาและเพื่อนๆ ก็ไปยื่นหนังสือให้ครูเพ็ญพรรับทราบ ในฐานะผู้ใหญ่บ้าน เมื่อครูเพ็ญพร เห็นนามสกุลวงศ์นารา เธอจึงเอ่ยปากถามว่า

นี่หนู เป็นอะไร กับท่านประธานนครรัฐ คะ?

เป็นบุตรสาวของท่านค่ะ รจนา ตอบ และเขยิบเข้าไปใกล้ จนกระซิบถึงหู เอ่อ หนูขอร้องสักเรื่องได้ไหม๊คะครู หนูอยากให้ครูปิดเรื่องที่หนูมาทำกิจกรรมที่นี่เป็นความลับ อย่าให้พ่อของหนูทราบ

ครูเพ็ญพรจึงปรึกษากับพ่อใหญ่รักพูน ท่านสมภารรัตน์ และกรรมการหมู่บ้านคนอื่นๆ ทุกคนยินดีต้อนรับกลุ่มนักศึกษา ที่จะมาอยู่ร่วมกิจกรรมด้วยเป็นการชั่วคราว จนกว่าโครงการของพวกเขาจะสิ้นสุดลง โดยให้คณะนักศึกษาเข้าพักอาศัยร่วมกับเจ้าของบ้าน รจนาและเพื่อนผู้หญิงอีก ๒ คน อยู่รวมกับเอื้อย และ โสนน้อย ส่วนเพื่อนผู้ชายอีก ๒ คน อยู่บ้านเดียวกับ สังข์ และ สิงห์ โดยพวกเขาจะขออาศัยกินอยู่หลับนอนเป็นบางเวลา ถ้าวันไหนไม่ได้ออกไปนอกพื้นที่

รจนาและเพื่อนๆ เข้าบ้านพัก หลังจาก สังข์ กับ สิงห์ กลับไปทำงานที่แคมป์ โครงการชีวิตใหม่ หัวใจพอเพียง ที่ริมบึงน้ำเจ้าพระยาแล้ว ซึ่งการไปแต่ละรอบ ใช้เวลาราว ๑๒ สัปดาห์

ระหว่างอยู่ร่วมกิจกรรมกับชาวชุมชนสันติอรุณ รจนา เรียนรู้วิถีชีวิต วัฒนธรรม การงานอาชีพที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ จากคำบอกเล่าบ้าง จากการปฏิบัติบ้าง และจากการคบคุ้นกับเอื้อย และ โสนน้อย ซึ่งต่างก็เล่าเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมาในชีวิตให้แก่กันและกันฟัง โดยเฉพาะ ความเฉลียวฉลาด ความกล้าหาญ และความขยัน ของสังข์ ซึ่งพวกเขายังคงเรียกว่า เงาะ จนทำให้ รจนา รู้สึกประทับใจ ทั้งๆ ที่ยังไม่เห็นตัวตนที่แท้จริงของเขา

เมื่อครบกำหนด สังข์ กับ สิงห์ กลับมาที่สันติอรุณในตอนใกล้ค่ำ พร้อมด้วยผลมะพร้าวอ่อนมาฝากเพื่อนๆ ซึ่งเป็นวันที่ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า หลังจากวางกระเป๋าข้าวของส่วนตัว สังข์ ก็ออกไปล้างหน้าล้างแขน ที่สะพานหน้าบ้าน ขณะที่ รจนา เดินมาที่หน้าบ้านของเขาพอดี

วินาทีแรกที่รจนาเห็นสังข์ ในร่างของเงาะ บนสะพาน รจนาถึงกับตกตะลึง รู้สึกเหมือนเคยเห็นสังข์เป็นชายหนุ่มหล่อรูปงามมาก่อน ที่ไหนสักแห่ง ภวังค์จิต พาสติสัมปชัญญะของรจนา ล่องลอยไปถึงป่าบึงน้ำเจ้าพระยา สถานที่ที่เธอพบกับชายหนุ่มผู้นี้

เงาะ มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ เอื้อย ตะโกนเรียก

รจนาได้สติ เมื่อได้ยินเสียงเรียก จึงรู้ว่าชายผู้นี้คือ เงาะ ที่หลายคนพูดถึง เธอสบตากับเขา และส่งยิ้มน้อยๆ ให้ และรู้สึกผิดหวัง เมื่อเจอร่างที่แท้จริง เพื่อนๆ ที่เดินตามมาหัวเราะชอบใจ ที่เห็นรจนา มีทีท่าประหม่าและเก้อเขินเล็กน้อย แต่ไม่มีใครรู้ว่าสังข์รู้สึกอย่างไร เมื่อพบกับรจนาอีกครั้งในวันนี้

รจนา เห็นว่าชาวชุมชนมีความจำเป็นต้องใช้น้ำหมุนเวียน อยู่ตลอดเวลา จึงแนะนำให้ครูเพ็ญพรเขียนหนังสือขึ้นมาฉบับหนึ่ง ส่งถึงหน่วยงานของนครรัฐที่ดูแลเกี่ยวกับกิจการเฉพาะกิจ เพื่อขอรับการสนับสนุนงบประมาณ ซื้อปั๊มพ์น้ำแรงดันสูง โดยรจนาจะเป็นผู้ถือหนังสือไปให้ด้วยตนเอง

ภายในเวลาไม่ถึง ๒ เดือน งบประมาณก็ได้รับการอนุมัติ ให้จัดซื้อปั๊มน้ำแรงดันสูง กำลังไฟ ๕,๐๐๐ วัตต์ จำนวน ๒ ตัว มอบให้แก่ชุมชนสันติอรุณ ก่อนจะถึงวันงานสำคัญเพียง ๑ สัปดาห์

ชาวชุมชนสันติอรุณ จัดงานฉลองครบรอบ ๑๐ ปี ของวันเกิดของหมู่บ้าน ถือเป็นการจัดงานครั้งใหญ่ที่สุด ลำธารรอบๆ ชุมชน ถูกขุดลอกให้ดูสะอาด ใส และมีการสร้างน้ำตกจำลองเล็กๆ ขึ้น ในบริเวณใกล้อาคารศาลาฟังธรรมที่มีหลังคารูปโดม กลางวัน มีการออกร้านขายของราคาต้นทุน ทั้งเครื่องใช้และอาหาร ตลอดแนวของถนนสายหลักของชุมชน มีคนมาร่วมงานเป็นจำนวนมาก ภาคเช้าทำบุญตักบาตรและฟังธรรม ต่อด้วยการเสวนาบนเวทีที่จัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ที่อาคารศาลาฟังธรรม ภาคค่ำ มีการแสดงของนักเรียน ชาวชุมชน และดนตรีเพื่อชีวิต ซึ่งแสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชาวชุมชนสันติอรุณ รจนา และเพื่อนๆ มีความสุขกับกิจกรรมของชุมชนตลอดทั้งวัน

ช่วงสุดท้ายของรายการ ไฟฟ้าในชุมชนเกิดดับกะทันหัน และน้ำตกจำลองที่สร้างขึ้นก็หยุดไหล เมื่อเวลาผ่านไปราว ๕ นาที ไฟฟ้าก็สว่างเหมือนเดิม มีคนมาแจ้งว่าเกิดไฟฟ้าลัดวงจรที่ปั๊มน้ำแรงดันสูง ตอนนี้ปลั๊กไฟฟ้าใช้ไม่ได้แล้ว แต่ไฟฟ้าในชุมชนใช้ได้ตามปกติ

ตอนดึกของคืนวันถัดมา ก่อนที่ สิงห์ จะล้มตัวลงนอน เขาแอบเห็นเงาของคนที่บริเวณซุ้มปั๊มพ์น้ำไฟฟ้า สิงห์ คิดว่าอาจเป็นใครสักคนหนึ่งในหมู่บ้าน มาซ่อมปลั๊กไฟให้ปั๊มพ์น้ำก็ได้ ที่จริง ปั๊มพ์น้ำที่กินกำลังไฟสูงขนาดนั้น น่าจะทำปลั๊กไฟฟ้าเสียใหม่ให้มั่นคงก่อนจะเริ่มใช้งาน

โธ่! จะรอให้ถึงพรุ่งนี้ก่อนก็ไม่ได้ ทำไมมาทำเอาตอนดึก คนจะหลับจะนอน

สิงห์ รำพึงในใจด้วยความอ่อนเพลีย แต่ด้วยความสำนึกรับผิดชอบ เขาจึงลุกขึ้น คว้าไฟฉายเดินออกไปหวังจะไปช่วย แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ เงาของคนพวกนั้นก็หายไป เขาเริ่มไม่ไว้วางใจ สิงห์จึงค่อยๆ แฝงตัวไปในความมืด เข้าไปจนใกล้ เห็นคน ๓ คน กำลังก้มๆ เงยๆ บริเวณนั้น

ซ่อมปลั๊กไฟหรือครับ? สิงห์ ตะโกนถาม

คนหนึ่งฉายไฟส่องตรงไปที่ใบหน้าของสิงห์ จนทำให้เขาผงะหลบแสงไฟ และรู้สึกทันทีว่า ๓ คนนี้ น่าจะเป็นคนร้าย แต่ยังไม่ทันที่สิงห์จะคิดทำอะไร เขาก็ถูกตีด้วยท่อนไม้เข้าที่บริเวณไหล่ซ้าย จนล้มลงไป ไฟฉายกระเด็นหลุดมือ คนร้ายสองคนเข้ารุมจับตัวเขาไว้ เตรียมเอาผ้ามัดปากมัดมือ สิงห์เหวี่ยงขาทั้งสองข้าง เกี่ยวที่คอของคนร้ายที่นั่งคร่อมเขาอยู่ข้างบนหน้าอก แล้วออกแรงบิดจนมันเสียหลัก นอนหงายให้สิงห์กลับเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมอยู่ข้างบน สิงห์ชกไป ๓ ๔ หมัด คนร้ายอีกคน เอาผ้ารัดที่คอ สิงห์กระทุ้งข้อศอกเข้าที่ใบหน้า จนมันผงะถอยไป สิงห์ จึงฉวยโอกาสขณะที่พวกนั้นเจ็บ รีบลุกขึ้น

มึงสองคน จัดการมันให้ได้ซีวะ คนร้ายอีกคนสั่ง ขณะใช้ประแจคลายน้อตที่ยึดปั๊มพ์ เดี๋ยวก็มีคนแห่กันมาหรอก

ความมืด ทำให้สิงห์ได้เปรียบ เขาต่อสู้กับคนร้าย ๒ คน จนบาดเจ็บและลุกไม่ไหว ทำให้คนร้ายที่เหลืออีก ๑ คน คว้าประแจตรงเข้าหาสิงห์ สิงห์ตอบโต้ด้วยการกระโดดถีบก่อนที่เขาจะถึงตัว จนกระเด็นตกลงไปในลำธารน้ำ สิงห์ กระโดดตามไปกระชั้นชิด คนร้ายเห็นจวนตัว จึงชักปืนออกมา เล็งไปที่เขาในระยะ ๒ เมตร สิงห์ จำเป็นต้องหยุด ยกมือและถอยห่างออก จนหลังชิดกับเสาไม้ที่มีปลั๊กไฟและสายไฟพันอยู่

เฮ้ย พวกมึงทำอะไรอยู่วะ ลงมาจับมันซิ คนร้ายที่มีปืนอยู่ในมือ ออกคำสั่ง

คนร้ายอีก ๒ คน จึงรีบประคองตัวเองลงมาใกล้จะถึงตัวเขา สิงห์ ขยับตัวคว้าสายไฟฟ้าออกมาชูให้พวกมันเห็น

จะทำอะไร ... จะเอาไฟช็อตเหรอ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ถ้ามึงทำ มึงก็โดนไปด้วย ก็ลองดูเซ้

คนร้ายที่ถือปืน ก็ไม่ประมาทเช่นกัน มันค่อยๆ ถอยหลังขึ้นจากลำธาร ขณะที่คนร้ายอีก ๒ คน ก็ใกล้เข้ามา สิงห์ ยิ้มเยาะใส่หน้าพวกคนร้าย พวกมันไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเขา สิงห์จุ่มสายไฟลงน้ำ คนร้ายที่ถือปืน ถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อต ส่วนอีก ๒ คน ชะงักเท้าไว้ทันไม่ให้ถูกน้ำ และตกใจกับสถานการณ์ประหลาดเช่นนี้ มันจึงวิ่งหนีเอาตัวรอดไป ปล่อยให้เพื่อนของมันถูกไฟฟ้าช็อตจนสลบ ส่วนสิงห์ไม่เป็นอะไร เสียงเอะอะและการต่อสู้ ทำให้ชาวชุมชนต่างพากันวิ่งมาดูเหตุการณ์ ช่วยกันลากคนร้ายขึ้นจากลำธาร และทำการปฐมพยาบาลจนฟื้น จากนั้นก็ควบคุมตัวไว้ให้ตำรวจ

รุ่งเช้า ตำรวจก็มาจับเอาตัวคนร้ายไป วีรกรรมของสิงห์ ถูกเล่าลือไปทั่วทั้งชุมชน เขาเสนอให้ครูเพ็ญพร ตั้งหน่วยรักษาความปลอดภัยขึ้น ในการปกป้องทรัพย์สินทั้งของตัวเอง และของชุมชน และข้อเสนอของเขาได้รับการตอบสนองในไม่ช้า

ภายในรั้วสูงที่สร้างจากลวดตะแกรงเหล็ก ลึกเข้าไปข้างใน คือ อาคารโรงงานเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยเศษซากเครื่องยนต์ พื้นเขรอะด้วยน้ำมัน ผนังเต็มไปด้วยสัญลักษณ์และข้อความ ที่บ่งบอกว่าที่นี่คือ บ่อนที่พำนักของแกงค์อันธพาล ก่อนถึงห้องพักของผู้เป็นหัวหน้า ต้องผ่านทางเดินแคบๆ ของห้องโถง ห้องบิลเลียด ห้องดนตรี ห้องอาหารและเครื่องดื่ม ที่มีผู้คนทั้งเดิน ทั้งเล่น ทั้งร้อง และทั้งดื่มสุดแล้วแต่ว่าใครต้องการจะเสพอะไร แน่นอนว่าสิ่งเสพติดหาซื้อได้ง่ายในย่านนี้ และแสงสีตลอดเส้นทางบ่งบอกว่า แขกภายนอกไม่อาจย่างเหยียบเข้าไปในนั้นได้อย่างง่ายดาย และมันก็ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะเข้าไป

มึงแน่ใจนะ ว่าเป็นพวกมัน ผู้เป็นหัวหน้า นั่งกุมไพ่อยู่ในมือ ในห้องส่วนตัว ร่วมกับเพื่อนๆ

มิผิดเพี้ยน แม้แต่ประการเดียว ลูกพี่ สมุนคนหนึ่ง กระซิบที่ข้างหู

ไอ้นี่ ... สำนวน

ดีเลยพี่ เพื่อนของเขาที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ออกความเห็น มันอยู่รวมกัน เหมือนหมูรอให้เราเชือด

แต่ว่า สมุนอีกคน ที่เคยปะทะกับ สิงห์ มาแล้วในคืนวันนั้น ไอ้หน้าดำ ฝีมือมันไม่เบาเลย

เออน่า กูไม่วางแผนโง่ๆ อย่างพวกมึงหรอก

ผู้เป็นหัวหน้า พูดสรุป และคิดวางแผนต่อไป ที่แท้คนพวกนี้ ก็คือกลุ่มอิทธิพลกลุ่มเดียวกันที่สิงห์ เอื้อย และโสนน้อย เคยปะทะมาแล้ว พวกมันเก็บความเจ็บแค้นไว้ รอโอกาสตอบโต้คืน



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 90 : ประสบการณ์ที่มีค่า ของรจนารินี (ตอนที่ ๘๙/๑๐๕ บทที่ ๒๖) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android