คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 94 : ความหลัง ความรัก (ตอนที่ ๙๓/๑๐๕ บทที่ ๒๗)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 94 : ความหลัง ความรัก (ตอนที่ ๙๓/๑๐๕ บทที่ ๒๗) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(๓)  ความหลัง ความรัก

อาหารค่ำวันนี้ สังข์ เอื้อย โสนน้อย สิงห์ รจนา เอื้องทิพย์ และ นัท นั่งล้อมวงพูดคุยถามไถ่เรื่องราวเป็นมาเหมือนเป็นเพื่อนสนิทกัน และดูเหมือนว่าอาหารมื้อนี้จะเป็นมื้อที่อร่อยที่สุด พวกเขาถือโอกาสต้อนรับหนุ่มหล่อหน้าตาดีแต่ผมหยิก เป็นสมาชิกแทนหนุ่มผิวสีพูดไม่เป็นมนุษย์ ซึ่งเป็นการเปลี่ยนตัวกันแบบกะทันหัน

พ่อใหญ่รักพูนเดินมาเยี่ยมพวกเขา แต่เห็นว่าเป็นสมาคมของคนหนุ่มสาว ที่จะได้พบปะกัน พ่อใหญ่จึงไม่ขึ้นไปขัดจังหวะ แต่ก็แสดงความยินดีกับชีวิตใหม่ของสังข์ เป็นบุญของเอ็งแล้วนะ พ่อหนุ่ม พูดเป็นผู้เป็นคนกะเขาได้ซะที พ่อใหญ่ รำพึงในใจด้วยความปรารถนาดี และปล่อยให้พวกเขาเป็นอิสระเหมือนแขกพิเศษของชุมชน

ที่จริงนะ เราไม่ต้องแยกกันก็ได้ เอื้อย เล่า ทหารพวกนั้น ตามเรากับโสนน้อยไป เรายังจัดการได้เลย ถ้ามีเธอไปด้วยนะ พวกที่เหลือเราสามคนก็น่าจะเอาอยู่

นั่นซิ แค่ธนญชัยคนเดียว เธอจะกลัวมันทำไม โสนน้อย เสริม แต่ว่า หลังจากนั้น เธอไปไหนต่อล่ะ?

รจนา รู้สึกว่า นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของพวกเขา ที่จะเล่าเรื่องราวในอดีตของกันและกัน เธอเป็นคนนอก หากนั่งฟังต่อก็คงไม่รู้เรื่อง เพราะไม่รู้ที่มาที่ไปของพวกเขามากไปกว่าปัจจุบัน

ฉัน รู้สึกง่วงแล้ว ขอตัวไปนอนก่อน พวกคุณคุยกันต่อเถอะ รจนา บอก

ไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวหรอก เอื้อย ย้ำ

เห็นไหม๊ว่า คุณต้องเบื่อเรื่องที่ผมจะเล่าแน่นอนเลย มันยืดยาวซะจนน่าเบื่อ สังข์ พูดเย้าเล่น ไม่หรอก ผมไม่มีอะไรจะปิดบังคุณ ถ้าจะอยู่ฟังต่อก็ได้ หรือถ้าง่วงจริงๆ ก็ไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ต้องมีงานทำอีกเยอะ

สังข์ เปิดเผยชีวิตการผจญภัยครั้งสำคัญที่สุด ให้กับเพื่อนๆ ฟัง เป็นการผจญภัยที่เต็มเปี่ยมไปด้วย ความกล้าหาญ ความรักที่มีต่อเพื่อน โดยไม่อาลัยในชีวิตของตัวเองแม้แต่น้อย ซึ่งยากนักที่นักผจญภัยทั่วไปจะทำได้ และแน่นอนเหลือเกินว่า เขาต้องใช้ปัญหาไหวพริบปฏิภาณ ความสุขุมรอบคอบ เป็นต้นทุนในการผจญภัยครั้งนั้น ส่วนโชคชะตา คือสิ่งที่เขาไม่อาจเลี่ยงได้ และนั่นคือหนทางสุดท้าย ที่เขาจะยอมรับมัน แต่เขาจะไม่ยอมพ่ายแพ้แก่ศัตรูและอุปสรรคเป็นเด็ดขาด หากเขายังเชื่อมั่นว่า หัวใจของเขานั้นยังแกร่งพอ หัวใจที่เขาได้บรรจุความหวัง ความรัก ความศรัทธา และความจงรักภักดี ที่มีต่อ พ่อ แม่ และเพื่อน ไว้ในทุกอณู

สังข์ เล่าว่า

หลังจากเราแยกทางกันแล้ว เราก็หนีเข้าไปในหมู่บ้านคนป่าเผ่ามนุษย์กินคน

แล้วไม่ถูกมันจับไปย่างกินเหรอ? โสนน้อย ถามเดาขัดจังหวะ

ไม่หรอก เราก็ได้สเปรย์กระป๋องนั้นช่วยไว้ และซ่อนตัว ทำให้พวกมนุษย์กินคนมองไม่เห็น ส่วนพวกทหารของธนญชัย ที่วิ่งไล่ตามเราไปถูกพวกมันฆ่าและจับเอาไป แล้วก็เอาปืนกลไปด้วย คิดว่าคงเป็นของประหลาด แต่พวกมันยิงไม่เป็นหรอก เราก็เกือบจะรอดแล้ว แต่สเปรย์นั่นมันไม่ทำงาน ก็เลยถูกพวกมันจับตัวไป แล้วเอาไปขังไว้รอทำพิธีบูชายัญ เรามีโอกาสได้เห็นหัวหน้าเผ่าด้วย เรานึกถึงใบหน้าของเขาตลอดเวลา ตอนนั้นเรากลัวมาก คิดว่าคงไม่รอด

แล้วเธอรอดมาได้ยังไง?

เรายังเหลือ กระบอกฉีดแค็ปซูล ที่ซ่อนติดตัวไปอันหนึ่ง ฉีดเข้าไป สักพักร่างกายเราก็เปลี่ยนไป อย่างที่เธอเห็นนี่แหละ ตอนที่พวกมันจะมานำตัวไปทำพิธี มันคงคิดว่าเราเป็นหัวหน้าของพวกมัน มันจึงปล่อยเราออกไป โชคดีที่หัวหน้าของพวกมันตัวเท่าๆ กับเรานี่แหละ

แล้วเธอก็สวมรอย หนีออกมาได้

ใช่ เราก็ยังไม่รู้หรอกว่าตัวเองหน้าตาเป็นยังไง จนกระทั่งออกมาพ้นเขตอันตรายแล้ว และมองเงาของตัวเองในน้ำ จึงได้รู้ว่าเราไม่เหมือนเดิมแล้ว พูดก็ไม่ได้ ตอนนั้นเราเสียใจมาก โชคดีนะที่เธอสองคนไม่เจอเราในวันนั้น เธออาจจะวิ่งหนีก็ได้

เอื้อย บีบมือสังข์ เบาๆ แล้วเขาก็เล่าต่อ

แต่ที่เรายังไม่ตามเธอไป เธออย่าโกรธเราเลยนะ ตอนนั้นในใมองมีแต่สมุทรกับสาคร ที่เราจะต้องกลับเข้าไปช่วย เพราะเราสัญญากันไว้แล้วว่า ถ้าเรายังไม่ตาย จะต้องพาเขากลับออกมาจากเมืองนรกพันธุรัฐนั่นให้ได้ เราจึงตัดสินใจ ย้อนกลับเข้าไปที่นั่นอีกครั้งหนึ่ง

แต่นั่นมันเสี่ยงมากเลย สิงห์ สอดขึ้นมาบ้าง

มันไม่มีทางเลือก แต่มาคิดดูอีกทีทางเลือกนี้อาจเป็นลิขิตสวรรค์ก็ได้ ที่หน้าตาของเราเปลี่ยนไปทำให้พวกมันจำเราไม่ได้ เราจึงแฝงตัวเข้าไปได้ง่าย แต่การเข้าไปหนนั้น มันไม่ง่ายเลยที่จะค้นหา สมุทรกับสาครเจอ เพราะอะไรอะไรมันก็เปลี่ยนไปรวดเร็วมาก

แล้วสังข์ เจอสมุทร กับ สาครได้ยังไง? เอื้อย ถาม

เราพยามสืบหาเขามาตลอดทั้งห้าปี แต่ก็ไร้ผล ตอนนั้นเราเกือบสิ้นหวังแล้ว แต่เราก็เจอเขาโดยบังเอิญ เขา ... เขาถูกทำร้ายด้วยเม็ดแคปซูลนั่น จนร่างกายเขาเปลี่ยนไป พวกเขาทำกับเขาราวกับว่าเขาเป็นสัตว์ทดลอง เราแทบจำกันไม่ได้ คงเหลือแต่รหัสสัญญาณวิทยุ ๒๑๓ ที่เรายังจำกันได้ และเรานัดกันหนีออกมา แต่ทหารยามมันมีจำนวนมากเกินไป สาครถูกยิงก่อน สมุทรก็ถูกยิงไปอีกคน เราพยายามจะเข้าไปช่วย แต่ แต่ เราก็ทำไม่สำเร็จ

สังข์ เสียใจจนน้ำตาไหลออกมา เอื้อย ก็เช่นกัน จึงเข้าโอบกอดเพื่อนไว้อีกครั้งหนึ่ง

เราขอโทษ เราขอโทษ เขาฝากความคิดถึงเธอมากับเราด้วย และบอกด้วยว่า ให้เราตามหาพวกเธอให้เจอ และบอกพ่อกับแม่ของเขาด้วยว่า เขาพาน้องชายกลับบ้านไม่ได้

สังข์ เธอทำดีที่สุดแล้ว อย่าโทษตัวเองเลย เอื้อย ปลอบสังข์ ทั้งน้ำตานองหน้า

แล้วเธอได้กล่องนั่นมายังไง? โสนน้อย ถาม

ถ้าพวกเขาไม่เสียสละชีวิต ไปเอาของนั่นมาให้ เราก็คงไม่ได้มันมาหรอก ... เราขับยานยูเอฟทู หนีการตามล่าของพวกมัน จนกระทั่งมาตกที่บึงน้ำนั่นแหละ จึงทำให้เรามาได้

นายนี่เก่งไม่เบาเลยนะ ไปเรียนขับยานนั่นมาจากที่ไหน? สิงห์ ถาม

เจน เป็นคนสอน และเราก็จะไม่ลืมเจนอีกคนหนึ่ง ที่มีส่วนช่วยให้เราหนีรอดออกมาได้

จากคำบอกเล่าทั้งหมดของพวกเขา รจนา แอบได้ยินจนหมดสิ้น เธอแสดงความยินดีกับพวกเขา ที่เหตุการณ์ร้ายๆ ได้ผ่านพ้นไปแล้ว เธอรู้สึกสัมผัสได้ ในความรัก ความจริงใจ ที่มีต่อกันของพวกเขา ในขณะที่เธอเองก็สัมผัสความรู้สึกของตัวเองได้เช่นกัน ว่าเธอคิดอย่างไรกับสังข์ และเพื่อนๆ ของเขา เพียงแต่ว่ามันยังไม่ชัดเจน เพราะนี่เป็นแค่การเริ่มต้น.

วิถีชุมชน ศีลธรรม ได้หล่อหลอมให้สังข์และรจนา และเพื่อนๆ มีอุดมการณ์เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และมุ่งมั่นที่จะพัฒนาตนเอง ให้สามารถพึ่งตนเอง จนเป็นที่พึ่งของคนได้ พวกเขารับรู้ร่วมกันว่า สังคมของคนเมืองหลวงนั้น แขวนอยู่บนระบบและอำนาจเบื้องบน ที่ประชาชนระดับล่างอย่างพวกเขา ไม่อาจแตะต้องและเข้าถึงได้เลย

ความสัมพันธ์ระหว่าง สังข์ กับ รจนา พัฒนาไปพร้อมๆ กับ การขยายพื้นที่ของกิจกรรม กิจการงานต่างๆ ของชุมชนสันติอรุณ เพราะพวกเขามีโอกาสทำงานใกล้ชิดกันมากขึ้น ศึกษาเรียนรู้ใจจิตใจของกันและกัน กอบก่อเป็นความรักที่ผสมผสานกับอุดมการณ์เพื่อมวลชนอย่างลงตัว ในขณะที่สายสัมพันธ์รักฉันเพื่อนที่ เอื้อยมีต่อสังข์ ก็พัฒนาและกอบก่อเป็นความรักอย่างลึกซึ้ง จนไม่สามารถแยกแยะออกได้ว่า อะไรคือเพื่อน อะไรคือคนรัก

๑ ปีผ่านไป

รจนา เรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายใกล้จบแล้ว ท่านประธานนครรัฐ ต้องการให้บุตรสาวเรียนต่อในระดับที่สูงขึ้น แต่รจนายังไม่รับปาก เธอยินดีที่จะทำงานสร้างคุณภาพชีวิตให้กับคนระดับล่าง มากกว่าการเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ที่มุ่งพาคนออกไปจากความเป็นจริงของชีวิต จนทำให้คนที่จบการศึกษาลืมเป้าหมายชีวิตที่แท้จริง ดูหมิ่นเหยียดมนุษย์ด้วยกัน และมุ่งเอาเปรียบคนอื่นเพื่อให้ตนเองได้เสพสุข โดยไม่สนใจว่าคนอื่นๆ จะเดือดร้อนอย่างไรจากการกระทำของตนเอง

รจนา ฉวยโอกาสยามว่าง มาที่ชุมชนสันติอรุณเสมอ ราวกับว่านี่คือบ้านที่สองของเธอ อาคารตึกใหม่สร้างเกือบเสร็จแล้ว สังข์ และเพื่อนๆ ได้บ้านพักใหม่ ที่พวกเขาสร้างขึ้นเองตามแบบฉบับของพวกเขา แต่ก็ไม่ใหญ่เกินขนาดที่กฏของชุมชนกำหนดไว้

โครงการชีวิตใหม่ หัวใจพอเพียง ที่บึงน้ำเจ้าพระยา เริ่มก่อรูปชัดเจนเมื่อมีชาวชุมชนสันติอรุณไปจับจองพื้นที่ และปลูกสร้างบ้านเรือนอยู่อาศัยที่นั่น ถนน ลำคลอง ถูกสร้างขึ้นด้วยเครื่องจักร พื้นที่เพาะปลูกกสิกรรมด้วยวิธีธรรมชาติและการพึ่งตนเอง แผ่ขยายครอบคลุมพื้นที่โครงการหลายจุด รวมทั้ง โรงเห็ด โรงปุ๋ยอินทรีย์ โรงแยกขยะ ก็ได้รับการก่อสร้างขึ้นเช่นกัน สังข์กับเพื่อนๆ ต่างร่วมใจกัน สร้างบ้านพักจำนวน ๓ หลัง ไว้อยู่เอง ๒ หลัง และไว้รับรองเพื่อนบ้านอีก ๑ หลัง

พ่อใหญ่รักพูน กับคณะกรรมการชุมชนสันติอรุณ ได้เดินทางมาเยี่ยมโครงการ สังข์ กับ สิงห์ พาเที่ยวชมพื้นที่ต่างๆ ในโครงการ

ที่นี่จะเป็นแหล่งผลิตวัตถุดิบทุกอย่าง และอาจแปรรูปด้วยในอนาคต แล้วขนส่งไปที่สันติอรุณ พ่อใหญ่ อธิบาย

ส่วนที่สันติอรุณ ก็จะเป็นตัวอย่างชีวิตของคนเมือง ที่ไม่เพียงแต่จะรอรับความช่วยเหลือ หรือเป็นฝ่ายรับ หรือถ้าจะเรียกว่าเป็นฝ่ายดูดทรัพยากรจากข้างนอก เพื่อให้ตัวเองอยู่ได้ มีกินมีใช้อย่างฟุ่มเฟือยละก็ นั่นแหละคือปัญหาใหญ่ของคนเมืองละ แต่ชุมชนของเราจะไม่ทำอย่างนั้น เราจะต้องพึ่งพาตนเองให้ได้ ไม่ก่อไม่สร้างพิษภัยจากการกินการใช้แบบไม่รู้จักพอ พ่อเห็นแล้วว่า คนเมืองเดือดร้อนกันมาก เรื่องอาชีพ การทำมาหากิน

และอีกหลายๆ เรื่อง ที่พ่อใหญ่ปรารภแก่คณะกรรมการชุมชน เพื่อชี้ให้เห็นว่าวิถีแห่งการเรียนรู้ การพึ่งพาตนเอง และการตั้งตนอยู่บนพื้นฐานของศีลธรรม ที่ชาวสันติอรุณสร้างกันมากว่า ๑๕ ปี นั้น เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 94 : ความหลัง ความรัก (ตอนที่ ๙๓/๑๐๕ บทที่ ๒๗) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android