คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์

ตอนที่ 96 : ตามหาคำตอบ (ตอนที่ ๙๕/๑๐๕ บทที่ ๒๘)


     อัพเดท 7 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ผจญภัย
Tags: Hopeful with Hearthed, adventure, fantasy, science fiction, action, ฝ่าอุปสรรคตามหารักนิรันดร์, ชีวิตผจญภัย, แฟนตาซี, วิทยาศาสตร์, แอ็คชั่น, ฝ่าอุปสรรค, สังข์, เอื้อย, โสนน้อย, สินสมุทร, สุดสาคร, พลายงาม, สิงห์ดำ, นครรัฐเทพนารา, ตามหารัก, รจนา
ผู้แต่ง : ดิน หิน ฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดิน หิน ฟ้า Email : sudin.expert(แอท)yahoo.com
My.iD: https://my.dek-d.com/igoodmedia
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 787
2 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 8 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 96 : ตามหาคำตอบ (ตอนที่ ๙๕/๑๐๕ บทที่ ๒๘) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 13 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


(๒)  ตามหาคำตอบ

หลังจากสอบปลายภาคเรียนที่มหาวิทยาลัยเสร็จแล้ว รจนา เบื่อความซ้ำซากจำเจจากที่บ้าน จึงชวน เอื้องทิพย์ มาขลุกอยู่กับพวกเด็กๆ ที่สันติอรุณ โดยบอกกับพ่อบ้านจรัลพิทักษ์ว่า จะไปบ้านเพื่อน แต่ก็มีเหตุผลอื่นที่สำคัญกว่าที่ทำให้เธอมาที่นี่ ไม่ใช่ว่าที่บ้านจะไร้ซึ่งความสุข ความสุขที่ได้รับจากพ่อกับแม่ มันก็อีกแบบหนึ่ง แต่ความสุขของคนวัยสาวจากการได้มาที่สันติอรุณ มันก็เป็นความสุขอีกแบบหนึ่ง ความสัมพันธ์ของรจนา กับ สังข์ เริ่มมีความลึกซึ้ง และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับวิถีชุมชนแห่งนี้

ชาวชุมชนสันติอรุณ ให้ความสำคัญกับพวกเด็กๆ การพัฒนาศักยภาพของเยาวชน ถือเป็นภารกิจสำคัญ พัฒนาคุณภาพของสังคมและชุมชนต่อไปในอนาคต ชุมชนได้จัดค่ายฝึกอบรมนักเรียนขึ้นมาหนึ่งค่าย ชื่อว่า ค่ายยุวชนคนในคอก เป็นการรวบรวมเอาเด็กๆ ในชุมชน และนักเรียนที่เป็นบุตรหลานของญาติของพวกเขา มาอยู่ในค่ายเดียวกัน

ช่วงบ่าย เด็กๆ รวมตัวกันเพื่อเตรียมเข้าเรียนตามฐานงานต่างๆ สังข์ โสนน้อย เอื้อย สิงห์ รจนา พาเด็กๆ ร้องเพลงพื้นบ้าน เพลงบ้านของเรา เป็นเพลงร้อง เด็กๆ ชอบกันมาก

น้ำก็เป็นของปลา ฟ้าก็เป็นของนก บกก็เป็นของป่า สภาเป็นบ้านของเรา เด็กเด็กต้องช่วยกันเฝ้า อย่าให้บ้านของเรา เป็นรังของโจร อย่าให้บ้านของเรา เป็นรังของโจร

แล้วก็ต่อด้วย เพลงตายโหง ตายห่า ซึ่งเป็นเพลงกลอน ที่พวกเด็กๆ ชอบกันมากที่สุด พวกเขาร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเหนื่อย ฝ่ามือที่ปรบไปตามจังหวะก็แดงเป็นผื่น

ตายห่า ตายห่า ตายโหง ตายโหง ตายโหง ตายห่า เด็กเด็กปลูกป่า จะไม่ตายห่า และไม่ตายโหง
พวกพ่อค้า ที่ชอบขี้โกง ถ้าไม่ตายโหง ก็ต้องตายห่า ตายห่า ตายห่า ตายโหง ตายโหง ตายโหง ตายห่าผู้ใหญ่ตัดป่า ถ้าไม่ตายห่า ก็ต้องตายโหง นักการเมือง ขี้ฉ้อคดโกง ถ้าไม่ตายโหง ก็ต้องตายห่า

เสียงเพลงของเด็กๆ ดังไปถึงถนนกลางหมู่บ้าน ซึ่งเป็นซุ้มแสดงนิทรรศการสินค้าของชาวชุมชน มีประชาชนทั้งที่เป็นคนนอกชุมชนและในชุมชน ต่างพากันมาศึกษาดูชมตามอัธยาศัย แต่ดูเหมือนจะมีสตรีผู้หนึ่ง แต่งกลายคล้ายผู้สูงศักดิ์ พร้อมด้วยผู้ติดตามหญิง ๒ คน และชาย ๑ คน ครูเพ็ญพร มองเห็น ก็จำได้ว่าท่านผู้นี้เป็นผู้ใด เธอจึงเดินเข้าไปทักทายก่อน

สวัสดีค่ะ ท่านหญิงมณฑิรา ไปยังไงมายังไงคะเนี่ย เชิญที่เรือนรับรองก่อนเถอะค่ะ

ครูเพ็ญพร จึงพาท่านหญิง ไปที่เรือนรับรอง เพื่อให้หลีกความวุ่นวาย จากทั้งผู้คนและเสียงรบกวน จะได้พูดคุยกันสะดวก

ท่านประธานสบายดีหรือคะ? ครูเพ็ญพร เอ่ยขึ้นก่อน

ท่านน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่ฉันจะมาเยี่ยมลูกสาว

เอ่อ... คุณหนูรจนาหรือคะ? ครูเพ็ญพร แสดงกิริยา เหมือนมีอะไรซ่อนเร้น ดิฉันจะไปตามมาให้นะคะ

ไม่ต้อง ฉันอยากไปดูให้เห็นกับตาว่า ลูกสาวของฉัน มาทำอะไรที่นี่ ช่วยพาฉันไปหน่อยได้ไหม๊จ้ะ?

มันจะดีเหรอคะ ผู้คนก็ดูวุ่นวาย เด็กๆ ก็น่ารำคาญ–”

ไม่เป็นไร หรือว่าลูกของฉันมาติดหนุ่มที่นี่ มณฑิรา พูดแกมเย้า จะปิดบังฉันยังงั้นรึ ฉันมาที่นี่ท่านประธานสมลักษณ์ก็ไม่รู้หรอก ท่านน่ะไม่ชอบที่นี่มาตั้งแต่แรกแล้ว แต่ฉันก็เคารพในความคิดเห็นของลูก ว่าเขาเลือกจะมาที่นี่ฉันก็ไม่ได้ไว่าอะไร ... พาฉันไปหน่อยซิ

สิ่งที่ครูเพ็ญพรเคยรับปากกับรจนา ว่าให้ช่วยปิดบังสถานะของเธอ ก็คงจะล้มเหลวในวันนี้แน่ ครูเพ็ญพรจำเป็นต้องพาท่านหญิงมณฑิราและผู้ติดตาม ไปดูบุตรสาวของท่าน ในขณะที่รจนาและเพื่อนๆ กำลังทำกิจกรรมกับเด็กๆ ยังไม่เสร็จ มณฑิรา เลือกที่จะนั่งสังเกตดูอยู่ห่างๆ

ด้วยบรรยากาศที่ร่มรื่น ทางเดินสัญจรสะอาด น้ำในลำธารยังไหลเอื่อยๆ ต้นไม้ถูกจัดแต่งอย่างเป็นธรรมชาติและสวยงามสลับกับโขดหินสีขาว ผู้คนก็ดูนอบน้อม ยิ้มแย้มแจ่มใส เดินผ่านท่านราวกับว่า รู้จักท่านมาเป็นอย่างดี ทั้งๆ ที่ท่านหญิงเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก บรรยากาศเหล่าได้แทรกซึมเข้าไปในหัวใจและความรู้สึกของท่านทีละน้อยๆ โธ่เอ๊ย! ในนครรัฐเทพนารา ก็มีดินแดนสวรรค์อย่างนี้กับเขาด้วยเหมือนรึนี่ ถ้าคุณพี่ปฏิเสธที่นี่ คุณพี่ต้องตาบอดแน่ๆ ท่านรำพึงในใจ และแอบซ่อนยิ้มไว้ จนครูเพ็ญพรสังเกตเห็นได้

ท่านหญิงคะ ครูเพ็ญพร อธิบาย นี่เป็นกิจกรรมที่เราพยายามจะสร้างกลุ่มเยาวชนพวกนี้ขึ้นมา เพื่อมาสืบต่องานจากผู้ใหญ่ในชุมชนค่ะ พวกเราเองก็แก่ลงไปทุกวัน ถ้าไม่ได้พวกเขาชุมชนของเราก็คงจะไม่ยั่งยืนไปได้หรอกค่ะ

หลังส่งตัวเด็กนัเรียนเข้าประจำฐานเรียนแล้ว รจนา ก็ปลีกตัวมาพบแม่ การปรากฏตัวของท่านหญิงมณฑิรา สร้างความยินดีให้แก่ชาวชุมชน สิ่งที่พวกเขาประหลาดใจก็คือว่า รจนารินี บุตรสาวของท่านผู้นำก็มาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับพวกเขาด้วย โดยที่พวกเขาไม่รู้มาก่อน เอื้อย ก็รู้สึกยินดีไปกับเขาด้วย แต่ภายในจิตใจลึกๆ แล้ว ก็รู้สึกใจหายวูบหนึ่ง เหมือนกับว่าต่อจากนี้ ก็จะมีคนมแชร์ความรักระหว่างเธอกับสังข์ไปด้วยอีกคน

ก่อนกลับ สังข์กับรจนา พาท่านหญิงมณฑิรา เดินชมกิจกรรมการงานของชาวสันติอรุณ ความใกล้ชิด ทำให้ท่านหญิงมณฑิรารู้สึกชื่นชมในความสามารถ ความรอบรู้ และการพูดจาของสังข์ ทำให้ตลอดระยะทางในการเดินชมเต็มไปด้วยความอิ่มสุข

ก่อนท่านหญิงจะกลับ รจนา เอ่ยกับแม่ว่า

แม่คะ ตอนนี้หนูยังกลับไม่ได้ งานค่ายก็ยังไม่เสร็จ หนูขออนุญาตอยู่ต่ออีกหน่อยนะคะแม่

มณฑิราเห็นว่าชุมชนแห่งนี้ดูดีและปลอดภัย ก็อนุญาตแต่โดยดี

แม่เข้าใจ แต่ต้องระวังรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี เสร็จแล้วก็รีบกลับบ้านนะลูก พ่อเค้าเป็นห่วงลูกเสมอ ... นี่ถ้าพ่อเค้ารู้ว่าแม่มาที่นี่อีกคน ก็คงจะเอ็ดแม่เปิดเปิงไปอีกคนละซินี่

แม่ก็อย่าบอกซิคะ

ที่ห้องประชุมเล็ก ของส่วนทำการท่านผู้นำ อาคารรัฐสภาโซนที่ ๓ สมลักษณ์ กำลังถกปัญหาการจัดสรรงบประมาณกับมุขมนตรี อย่างเคร่งเครียด ขณะที่ลูกขุนพรพิไล พยายามจะขอเข้าพบท่าน แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าท่านยังไม่พร้อม ลูกขุนพรพิไล จึงไปรอท่านในที่รับรองแขก การประชุมไม่สามารถหาข้อยุติได้ สุดท้ายท่านก็หาทางออกด้วยการพักการประชุม ท่านเดินไปที่ระเบียง เพื่อสนทนากับภรรยาของท่าน

นี่คุณจะบ้าไปกับลูกอีกคนรึไง ... ห๊า! นี่คุณพบลูกแล้ว ทำไมไม่พากลับเสียเลยล่ะ ... สันติอรุณ ไอ้หมู่บ้านบ้าๆ นั่น มันสร้างความปวดหัวให้กับผมมามากพอแล้ว ... นี่คุณก็เห็นด้วยยังงั้นเหรอ คุณไม่รู้อะไร นี่มันประเทศของผม พวกมันจะตั้งตัวเป็นรัฐอิสระรึไง คิดจะพึ่งพาตัวเองไม่ต้องพึ่งผม มันจะทำไปได้สักกี่น้ำ ...

ลูกขุนพรพิไล ฟังเสียงการสนทนาของท่านกับท่านผู้หญิงแล้ว ก็เปลี่ยนใจกะทันหัน ที่จะไม่ขอเข้าพบท่านประธาน เรื่องภารกิจที่เธอได้รับมอบหมายจากท่านประธานนครรัฐ เธอรีบตรงไปทำในสิ่งที่เธอเห็นว่าเป็นทางออกที่ดีกว่านี้

พรพิไลพาทินกร ขับรถมาพบท่านหญิงมณฑิรา ถึงที่บ้าน เพื่อสอบถามถึงที่มาของหมู่บ้านสันติอรุณ และขอร้องให้พาไปดูหมู่บ้านที่ว่านั้นสักหน่อย

คืออย่างนี้นะครับท่านหญิง ท่านลูกขุนทินกร พูดขึ้นก่อน ภารกิจที่คุณพรพิไลกับผมได้รับมาจากท่านประธาน พวกกระผมเห็นแล้วว่า การแก้ปัญหานครรัฐของเรา ต้องแก้จากระดับพื้นฐานขึ้นไปข้างบน ต้องให้ประชาชนเขามีจิตสำนึกที่ดี มีวินัยในตัวเอง และเห็นว่าปัญหาส่วนหนึ่งก็มาจากพฤติกรรมของพวกเขาเอง พวกเขาต้องรู้จักพึ่งตัวเองบ้าง ไม่ใช่คอยให้แต่ภาครัฐตอบสนอง

ท่านหญิงคะ เรื่องเหล่านี้มันเรื่องของนามธรรม จำเป็นต้องมีรูปธรรมยืนยันค่ะ ดิฉันต้องการเห็นคณะ หรือองค์กร ยิ่งเป็นระดับหมู่บ้านด้วยแล้วก็ยิ่งดี ที่จะออกมายืนยันเรื่องนี้ ว่าการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตแบบพึ่งพาตนเองนั้น สามารถทำได้แม้กระทั่งในสังคมเมือง

คุณจะให้ดิฉันยืนยัน หมู่บ้านที่ฉันได้ไปเห็นมาอย่างนั้นซิใช่ไหม๊?

คือ ดิฉันกับคุณทินกร ต้องไปดูไปเห็นด้วยตาตนตัวเองค่ะ

แล้วคุณพรพิไล คิดหรือว่า การแก้ปัญหาจากระดับฐานรากอย่างเดียวนั่นน่ะ จะเป็นทางออกที่ดี สำหรับนครรัฐของเรายังงั้นรึ? ท่านหญิงมณฑิรา ถาม

ผมบอกตรงๆ นะครับ ท่านหญิง ท่านทินกร แทรกความเห็น ตั้งแต่ท่านประธานเปลี่ยนคณะลูกขุนจากชุดก่อน มาเป็นคณะที่ผมเป็นอยู่ขณะนี้ ทุกอย่างมันก็ค่อยๆ ดีขึ้น ผมรู้จักท่านประธานมาเป็นอย่างดี ท่านก็พยายามจะแก้ไขปัญหาการทุจริต ในคณะมนตรีของท่านอยู่นะครับ

ก็นั่นนะซิ แล้วคุณเห็นว่าเป็นยังไง?

เรื่องนี้มันละเอียดอ่อนครับ เมื่อพูดถึงเรื่องนี้แล้ว ผมก็อดเป็นห่วงในสถานภาพของท่านไม่ได้เหมือนกันครับ โดยเฉพาะมุขมนตรีที่ใกล้ชิดท่านประธาน

หรือว่าคุณก็รู้เรื่องนี้ มณฑิรา ถอนหายใจครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวสรุปว่า ยังไงเสีย ฉันก็รักสามีของดิฉัน ประเทศนี้เขาสร้างมากับมือตลอดสามสิบปี เขาไม่คิดจะทำร้ายประชาชนของเขาเลย แต่มาระยะหลังนี้ มันมีคนไม่ดีสอดแทรกเข้ามา และสามีของฉันก็ต้องถ้อยทีถ้อยอาศัยกับคนพวกนั้น อำนาจน่ะ มันไม่เข้าใครออกใคร ถ้าพลาดไป หรือทำอะไรรุนแรงไป มันก็ย้อนกลับมาทำร้ายผู้เป็นเจ้าของได้เหมือนกัน ... ดิฉันไม่ได้ห่วงบัลลังก์เท่ากับตัวสามีของดิฉันหรอกนะ แต่อดเป็นห่วงประชาชนที่เขาเดือดร้อนอยู่แล้ว จะเดือดร้อนหนักขึ้นไปอีก ถ้านครรัฐของเรามีผู้ปกครองที่รักตัวเองมากกว่ารักประชาชน ... ถ้ามีเรื่องที่ไม่น่าไว้วางใจ ก็ช่วยเรียนให้ดิฉันทราบด้วยนะคะ จะขอบพระคุณเป็นอย่างสูงค่ะ

ค่ะท่านหญิง ถ้าประเทศนี้พัง ดิฉันก็พังด้วยเช่นกันค่ะ ดิฉันจะไม่ยอมให้คนไม่ดีได้บริหารปกครองประเทศนี้ได้หรอกค่ะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฝ่าอุปสรรค ตามหารักนิรันดร์ ตอนที่ 96 : ตามหาคำตอบ (ตอนที่ ๙๕/๑๐๕ บทที่ ๒๘) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 13 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android