ตามรักรอยตะวัน

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 1-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    21 มี.ค. 61



คุณเล็กขา คุณเล็ก


เสียงแจ้วเรียกอย่างตื่นเต้นมาก่อนเจ้าตัวที่ค่อยวิ่งตุ้บตั้บมาหา ร่างอวบอัดมีความสูงไม่มากทั้งท่อนขาที่ทั้งสั้นและอวบใหญ่จึงเคลื่อนที่ได้ช้า จึงใช้เวลาอีกไม่น้อยกว่าจะมาถึงชุดเก้าอี้เหล็กดัดสีขาวสะอาดตาที่เต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีหวานนับสิบดอก สาวน้อยที่มีสมาธิกับการจัดดอกไม้มีอาการเพียงชะงักไปเล็กน้อยด้วยคุ้นกับกิริยาของพี่เลี้ยงสาวจอมโวยวายเป็นอย่างดี


บ้านหลังใหญ่นั้นบริเวณด้านหน้ามีสนามกว้าง ส่วนหลังบ้านเป็นสวนสวยแวดล้อมด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ร่มรื่นอันเป็นสถานที่โปรดของเจ้าบ้าน สาวน้อยวัยสิบแปดปีผิวผ่องผุดนั่งตัวตรงอยู่ที่เก้าอี้ตัวหนึ่งเบื้องหน้าคือดอกกุหลาบสีชมพูไล่เฉดสีอ่อนแก่ที่อ่อนหวานไม่ต่างจากแก้มสาว ตากลมปรายมองสาวรุ่นพี่ที่ยอบตัวนั่งพับเพียบปาดเหงื่อก่อนจะถามยิ้มๆ


มีอะไรคะพี่เหมียวตื่นเต้นใหญ่เลย


ฝรั่งคุณเล็ก ฝรั่งหล่อมาขายหมากฝรั่ง หล่อนละล่ำละลักบอกพร้อมกับทำตาโตอย่างตื่นเต้นราวกับเป็นเรื่องประหลาด


พี่เหมียวค่อยๆ พูดหนูงง มีนาอดหัวเราะไม่ได้


ฝรั่งจากไหนคะ พวกมาสอนศาสนาหรือเปล่า หนูล่ะทึ่งเลยพวกนี้ ทำยังไงถึงเอาป้ายพระเจ้าไปแขวนบนเสาไฟฟ้าได้ สูงเท่าตึกสองสามชั้นแน่ะ มีนาบ่นเรื่อยเปื่อย


ชาวต่างชาติที่มาเมืองไทยเพื่อเผยแพร่ศาสนานั้นแต่งกายดีสวมเชิ้ตขาวผูกเน็กไท ปั่นจักรยานมาพร้อมพระคัมภีร์เข้าหาชาวบ้านมีให้เห็นอยู่บ่อยๆ พวกนี้โดยมากก็พูดจาสุภาพดีแต่มักเอาป้ายประชาสัมพันธ์ติดไว้หลายแห่ง บางแห่งเห็นแล้วก็นึกสงสัยเขาเอาขึ้นไปติดได้อย่างไรบนเสาไฟฟ้าสูงลิบลิ่วขนาดนั้น


ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่พวกนั้นหรอก นี่แต่งตัวเท่เชียวค่ะหล่อเหมือนดารา พูดไทยก็ได้ด้วย


แล้วมาทำอะไรแถวนี้คะ ปากถามไปมือก็ทำงานไปด้วย กุหลาบดอกงามหนามคมไม่น้อยถ้าไม่มีสมาธิจะถูกหนามสะกิดเอาได้


มาขายของค่ะ หมากฝรั่งก็มี ลูกอม ยาดม พวงมาลัยยังมีเลย


แปลกแล้วค่ะ มาขายตามบ้านทำไม เขาขายที่สี่แยกไม่ใช่หรือคะ


ก็นั่นสิคะ คุณเล็กไปดูไหมคะนานๆ มีฝรั่งมาบ้านที


พี่เหมียวอยากพาเขาเข้าบ้านล่ะสิ ทำมาชวนเล็ก หล่อนดักคออย่างรู้ทัน


แม่แมวเหมียวไม่ได้รับอนุญาตให้เปิดประตูรับใครเข้าบ้าน เพราะเคยเกิดเหตุกับคนข้างบ้านที่ถูกคนร้ายแต่งกายเหมือนช่างประปาขอเข้าไปดูมิเตอร์น้ำแล้วจับเจ้าทรัพย์มัดจากนั้นจึงกวาดของไปเกลี้ยงบ้าน


ที่ขำกันกลิ้งคือตอนที่เหมียวมาอยู่ใหม่ไม่เคยพบเมษาพี่ชายคนโตของมีนามาก่อน เจ้าหล่อนไม่ยอมให้เขาเข้าบ้าน แม้จะเพียรอ้อนวอนอย่างไรก็ไม่ได้ผล เหมียวบอกให้เขายืนรอหน้าบ้านกลางแดดเปรี้ยง จนสุดท้ายพฤกษาพี่สาวคนที่สองต้องทิ้งงานเพื่อมายืนยันตัวตนให้พี่ชาย


ก็หนูเห็นคุณเมษหล่อ นึกว่าพวกสิบแปดมงกุฎ คนเดี๋ยวนี้ไว้ใจได้ยาก หน้าตาดีแต่เป็นโจรก็มี ขืนหนูเปิดรับแล้วมายกเค้าเหมือนข้างบ้าน คุณเมย์เอาหนูตายเลย


คำแก้ตัวของหล่อนทำให้พี่ชายที่กำลังจะชี้หน้าต่อว่าต้องเก็บปากเก็บคำ


คุณเมษหล่อ...


รายนั้นมีคนชมได้ที่เสียที่ไหน บ้ายอจนทำตัวเสี่ยแจกเงินแทบทุกครั้งไป


มีนายอมวางมือเพราะขืนทำเฉยสาวจอมตื้อคงต้องพร่ำอะไรอีกยาวยืด หล่อนล้างมือเดินตามสาวรุ่นพี่ลัดเลาะแนวไม้สู่ประตูหน้าบ้าน ผู้ชายตัวสูงใหญ่ที่เห็นหน้าแค่ลอดช่องเหล็กดัดบานประตูกำลังชะเง้อมองเข้ามาภายใน สายตานั้นทำให้มีนาขยับแว่นตาขมวดคิ้วมองอย่างไม่ไว้ใจ


ตาฝรั่งประหลาดนั่นรูปร่างสูงใหญ่เหมือนนายแบบต่างประเทศตามหนังสือแฟชั่น แต่ดันใส่ชุดเสื้อกางเกงผ้าม่อฮ่อมแบบชาวสวนชนบททางภาคเหนือ ขากางเกงนั้นสั้นเต่อขึ้นมาเหนือเข่า รัดรูปจนเห็นมัดกล้ามต้นขา สีผิวไม่ได้ขาวผ่องแบบฝรั่งจ๋าแต่คล้ำออกแทน ยังเห็นได้ชัดว่าเป็นสีเรื่อจัดเพราะยืนกลางแดดแรงอยู่นานแล้ว


“ขอน้ำกินสักขันเถอะจ้ะ คนสวย”


มีนาเหลียวหน้าเหลียวหลัง ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครเรียกแบบนี้ ในขณะที่พี่เลี้ยงสาวอายม้วนต้วน


หนุ่มรูปหล่อเดินหลบเข้าร่มใต้ต้นมะม่วง กวักมือเรียกอยู่หย็อยๆ ตาคมส่งประกายหวานแพรวพราวแต่เหงื่อไหลเป็นน้ำ มีนาจูงเหมียวเดินเข้าไปหา ตะโกนบอก


“ไม่มีน้ำแจกหรอก ไปกดตู้เอาเถอะ”


“น้องนางช่างใจดำ ดูแต่ตัวพี่หวังจะมาพึ่ง กระไรเลยมาตัดสัมพันธ์”


“ต๊าย ปากหวาน ร้องลิเกได้มั้ย” เหมียวปรบมือ


ในขณะที่มีนาคิด...หน้าตาทันสมัย แต่ข้างในโบราณมาก


เดาเอาว่าเขาคงศึกษาเมืองไทยจากสารคดีเมื่อห้าสิบปีก่อนหรือไม่ก็ละครย้อนยุค เพื่อนฝรั่งที่คิดแบบนี้มีมาก จนเธอซึ่งไม่ใช่คนพูดมากยังเคยออกปากถาม


รู้หรือเปล่า? เมืองไทยไม่ได้ขี่ช้างแล้ว


หนึ่งปีที่ได้ใช้ชีวิตนักเรียนแลกเปลี่ยน ณ ต่างแดน ทำให้มีนาเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับชาวต่างชาติเหล่านี้ จากเดิมที่คิดว่าเป็นดินแดนอิสรเสรีที่ผู้คนมีความคิดก้าวหน้า จนกระทั่งได้รู้ชาวต่างชาติเหล่านั้นบ้างก็ดียกย่องชมเชยวัฒนธรรมรากเหง้าของไทย แต่บางส่วนกลับมองราวกับเธอมาจากประเทศไร้อารยะธรรม


ถ้าถึงขั้นมาอ้อนวอนขอกันง่ายๆ แบบนี้ สงสัยจะฝรั่งตกอับ


“ก็บอกว่าไม่มี ไปทางอื่นเถอะ” มีนาบอกอย่างไร้เยื่อไย


ตาคมคู่นั้นปรายมาเล็กน้อยแถมยังเบ้ปากให้


“คนอื่นน่ะช่างเขา แต่คนสวยคงไม่ใจดำกับพี่”


เขาส่งสายตาหวานเชื่อมให้แม่แมวเหมียว ไม่เหลือบแลมาทางมีนาสักนิด จนสาวน้อยต้องก้มดูสภาพตัวเอง กางเกงสามส่วนสีชมพูกับเสื้อแขนสั้นสีขาวมีลูกไม้ระบาย จืดชืดและดูเด็กเกินกว่าจะเรียกความสนใจได้


“พี่เหมียว” มีนาดึงแขนพี่เลี้ยงกระซิบให้ได้ยินกันสองต่อสอง “อย่าหลงคารมเขานะ”


“หล่อออกคุณเล็ก คุยก็สนุก พูดตลกดี”


“พวกตลกรับประทานค่ะ ฝรั่งพวกนี้เขาเรียกพวกแบ็กแพ็ก แบกกระเป๋าเป้มาใบเดียวค่ากินค่าอยู่ไม่จ่าย ใช้วิธีขอติดรถคนไปเรื่อย ร้องเพลงแลกเงินก็มี”


“ต๊าย! น่าสงสาร โถ พ่อคุ้ณ” คนขี้สงสารแทบจะหลั่งน้ำตา “เหมียวไปหาอะไรให้เขากินก่อนนะคะ”


พูดแล้วก็ไม่รอให้มีนาอนุญาต แม่แมวเหมียวตะโกนบอกก่อนจะวิ่งตุ้บตับหายไปทางห้องครัว



“รอก่อนนะรูปหล่อ เดี๋ยวมา”


เจ้าบ้านที่นั่งทำงานแต่เช้ายังไม่มีใครถามสักคำว่าหิวหรือไม่ ถึงกับยืนเท้าเอวหน้ามุ่ย ก่อนจะชี้หน้า



“นี่ไปเลยนะ รู้หรอกเป็นสิบแปดมงกุฎ”



“เจ้าของบ้านเขายังไม่ว่าอะไร เราน่ะเป็นใคร อีหนู” ฝรั่งปากดียักคิ้ว แกะห่อหมากฝรั่งเคี้ยวเสียอย่างนั้น



เป็นอีกครั้งที่มีนาต้องสำรวจสภาพตนเองด้วยความอ่อนใจ นึกอยากให้ตัวโตกว่านี้อีกนิดมีทรวดทรงอิ่มเต็มแบบหญิงสาวเต็มตัว แต่ความสูงเพียงร้อยห้าสิบแปดเซนติเมตรกับผิวแก้มเนียนใส ปากแดง และตาโตๆ ไม่ช่วยให้พ้นข้อกล่าวหา


“ว่าใครเป็นอีหนู”



“อยู่ชั้นอะไรแล้ว เราน่ะ” คราวนี้ฝรั่งตกอับกอดอกยักคิ้วแถมกระดิกนิ้วเท้ายิกๆ “เปิดประตูให้หน่อยจะให้ตังค์ห้าบาท”

อัพเดทข่าวทางเฟส ฝากกด ถูกใจแฟนเพจไว้เพื่อรับข่าวสารได้รวดเร็วค่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #16 Tooktick Maithiamglang (@pa-tick35) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 13:27
    5555555555
    กวนประสาทมากกกกก
    #16
    0
  2. #15 pencil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 13:03
    มิใช่ว่าตาฝรั่งมันลักตัวผิดคนหรอกนะเจ้าคะ 555
    #15
    0
  3. #14 12082010lucas (@12082010lucas) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 12:00
    55555เอิ่มพระเอกเจอนางเอกหรือช๊อตนี้ ฝรั่งขี้นก&เด็กกะโปโล
    #14
    0