Re : Reality เปลี่ยนไปโลกใหม่ด้วยโชคชะตาอเวจี

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 31,711 Views

  • 991 Comments

  • 1,839 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    27

    Overall
    31,711

ตอนที่ 1 : ปฐมบทแห่งโชคชะตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    28 เม.ย. 60




     

     ณ ห้องเรียนห้องหนึ่งในโรงเรียนแห่งหนึ่ง... เสียงของเด็กนักเรียนมากมายหลายคนกำลังถูกเปล่งออกมาจากปากของเจ้าของนับไม่ถ้วน ทุกคนกำลังเปิดปาก เปิดอกพูดคุยกันอย่างสนุกสนานและครื้นเครง มีชีวิตชีวาเพื่อสร้างสุขสันต์ในเวลายามเช้า แต่คนต่างก็มีมุมของตัวเอง บางคนมีกลุ่มขนาดเล็กที่ประกอบด้วยคนเพียงไม่กี่คนแต่พวกเขาก็คุยกันอย่างสนิทสนม บางคนก็อยู่ในกลุ่มที่เป็นเพศเดียวกัน เป็นกลุ่มใหญ่ๆ และบางคนก็กำลังง่วนอยู่กับหนังสือและกิจกรรมตรงหน้าของตนเอง 

     ทั้งหมดนี้สามารถเรียกได้เลยว่า แต่ละคนกำลังใช้เวลาอยู่กับสิ่งที่ตัวเองสนใจอยู่อย่างใจจดใจจ่อ พวกเขากำลังมีความสุขและใช้ความพยายามในการกระทำสิ่งที่เขาหมายปองไม่ว่าจะเป็นการพูดคุยเรื่องสารทุกข์สุกดิบ เป็นพวกที่เรียกได้ว่ามีเป้าหมายในการกระทำและชีวิต แม้ว่ามันขะการนั่งทำงานหรือปั่นงานอย่างรวดเร็ว... แต่นี่ก็ถือเป็นกิจกรรมยามเช้าของพวกเขา

     เว้นซะแต่---- มีเพียงแค่นักเรียนชายคนหนึ่ง ณ บริเวณหลังห้องที่ติดอยู่ริมหน้าต่าง.. เขาดูไม่ได้มีความสุขอะไรกับช่วงเวลานี้เลยด้วยเลยซักนิด ใบหน้าขาวฟุบลงไปยังโต๊ะทันทีที่เดินไปถึงพร้อมกับหยิบหูฟังเข้าไปใส่ที่หูทั้งสองข้าง เปิดเพลงกรอกลงไปในหู ไม่กระทำสิ่งใดๆเลยแม้แต่นิดเดียว...  ปลีกตัววิเวกออกมาจากสังคมห้อง เลือกที่จะอยู่แบบโดดเดี่ยวเพราะสำหรับเขา ...การอยู่คนเดียวคือจุดประสงค์ของการมีชีวิตเลยก็ว่าได้ แต่ทัน---จุดประสงค์ก็ไม่ได้ลุล่วงเสมอไป ไม่ทันไร... เงาของชายรูปร่างสูงคนหนึ่งก็ค่อยๆคลืบคลานเข้าไปหาร่างของเขาอย่างช้าๆ


     " เฮ้ย! ไงไนต์... โย่ว! เป็นไงบ้างกับเช้าวันนี้ ไม่พูดไม่จาเหมือนเดิมเลยนะ " 

     " .....หนวกหูน่า นายเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉันมากไปแล้ว " เด็กหนุ่มที่ชื่อ 'ไนต์' ตอบกลับเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันอย่างไม่แยแสพร้อมกับใช้คำพูดปัดๆออกไปในขณะที่หัวของเขาเองก็กำลังฟุบหน้าลงกับแขนทั้งสองข้างอย่างไม่สนใจใยดี...

     " เฮ้อ.... ขอโทษทีละกัน ฉันจะไม่กวนนายละเจ้าเพื่อนยาก เรารู้จักกันมาก็สามเดือนแล้ว ฉันดีใจนะ------ที่นายยังตอบฉันแม้ว่าจะแค่ 21 ครั้งจาก 587 ครั้งก็ตาม " ชายคนเดิมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงละห้อย เหนื่อยหน่ายใจ.. ข้อมูลทั้งหมดที่เขาพูดมาล้วนเป็นความจริงทั้งหมดทั้งสิ้น การทักและการพูดคุยกันระหว่างเขากับไนต์คือ 587 ครั้ง แต่การที่เขาได้รับการตอบกลับมาคือ 21 ครั้งรวมครั้งนี้ คิดเป็นอัตราการตอบได้เพียงแค่ 3.57 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น...

     " ...... " ความเงียบและไนต์เป็นของคู่กัน สิ่งสองสิ่งนี้มาคู่กันและหาความแตกต่างได้อย่างยากเย็น....

     " อืม... ให้ตายเถอะ เอาเป็นว่าต่อให้นายมีปัญหาอะไร นายยังมีพวกเราอยู่ละกัน มีไรปรึกษาได้! ฉันไม่กวนนายละ " ชายคนนั้นพูดขึ้นอย่างถอดใจ แล้วจึงเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้มตามฉบับปกติ เดินกลับไปหากลุ่มของเขาที่กำลังคุยกันอยู่อย่างสนุกสนาน.. เหลือเพียงแค่ไนต์เท่านั้นที่ยังฟุบหน้าอยู่




     //ไนต์//


      ' กลับไปจนได้สินะ.. '  ผมคิดในใจก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้น ใช้สายตาที่เฉียบคม เหล่มองลอดช่องแคบเล็กๆระหว่างแขนสองข้างออกไป ดวงตาสีฟ้าประกายของผมมองไปด้านหน้าเพื่อเป็นการตรวจทานว่าตัวปัญหาได้ไปแล้วจริงๆ เนื่องจากในตอนนี้------ สิ่งๆเดียวที่ผมต้องการมากที่สุด... มันก็แค่ความอิสระเท่านั้น ซึ่ง 'ความอิสระ' ที่ผมหมายถึงน่ะ มันคือ 'ความไม่ยึดติด' ที่ผมโยงเข้ามาหาคำว่า 'ความโดดเดี่ยว'

     ' ฉันจะไม่กวนนายละเจ้าเพื่อนยาก ' คนพูดของเจ้านั่นมันยังคงก้องกังวานอยู่ในหัวของผม ผมไม่อะไรจะบอกเลยนอกจากสิ่งที่ผมได้แต่นั่งนอนคิดทุกวันคือ ผมไปเป็นเพื่อนกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ สถานะของผมและเขาก็ไม่ต่างกับคนรู้จักกันที่โรงเรียนเลย พวกเราไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดๆกันทั้งสิ้น ---ความสัมพันธ์ที่ไม่มีผลต่อกัน มองยังไง มันก็ไม่ได้มีผลประโยชน์ร่วมกันเลยแม้แต่น้อย

     ชายคนนั้นเดินกลับไปพร้อมกับเริ่มพูดกับสมาชิกที่กลุ่มที่เป็นผู้ชายล้วนหมด.. พวกเขาต่างพูดกันโดยมีหัวข้อเป็นผมเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนกลายเป็นเรื่องสัพเพเหระโดยเฉพาะเรื่องเกม Alter Reality เกมแห่งยุคสมัย...

     ซึ่ง----- ด้วยความที่ผมไม่เข้าสังคม.. ผมจึงอยู่คนเดียวแบบคนเดียวจริงๆ ผมได้ใช้เวลาและความรู้ของตัวเองสร้างเกมเกมหนึ่งขึ้นมาพร้อมกับระบบเอไอที่พลิกโฉมหน้าวงการวิทยาศาสตร์โลก นั่นหมายถึง -----ผมได้สร้างเกมออนไลน์เสมือนจริงที่แหกกฎของเวลา เพื่อที่จะสนองความต้องการของตัวเอง... แต่เรื่องนั้นไม่สมควรตกเป็นประเด็นในตอนนี้

     " ....... " 

     ผมได้แต่นอนฟุบตัวเงียบๆต่อไปอย่างไร้กังวล.. การที่มีคนๆหนึ่งโดนไล่กลับไป บวกกับคนที่ไล่เขาออกไปนั้นกำลังสวมหูฟัง นอนฟุบโต๊ะอยู่คนเดียว นี่คือสุดยอดแผนการเพื่อให้อยู่ด้วยตัวคนเดียวเลยก็ว่าได้ มันเป็นวิธีการของผมเพื่อที่จะบอกว่าผมปิดตัวจากโลกภายนอก ไม่คิดจะสนใจความเป็นไปของสิ่งแวดล้อมใดๆ

     ไม่มีใครยุ่งกับผม... นี่แหละ ชีวิตมัธยมปลายที่ผมคาดหวังมาโดยตลอด--------




     ฟุ่มมมมมมมม!!!!!!!!!!!!


     " -------!! " ผมที่นอนฟุบโต๊ะอยู่เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ลุกจากเก้าอี้จนมันหงายหลังล้มตึงลงไป เสียงปริศนาเสียงดังดังขึ้นพร้อมกับแสงสีขาวมากมายที่กำลังปกคลุมไปทั่วทั้งห้องในพริบตา -----นักเรียนคนอื่นๆเองก็เริ่มที่จะตื่นตระหนกและตกอยู่ในสภาพเดียวกัน

     ' นี่มันอะไรกัน?!... ' 

     ผมสถบออกมาในใจพร้อมกับเริ่มสังเกตสิ่งรอบข้างทันที สายตาของผมกวาดไปทั่ว.. ตาข้างขวา "ดีว่า" ที่เป็นตาเทียมจักรกลทำงานอย่างหนักพร้อมกับเริ่มตรวจสภาพสิ่งแวดล้อม แถบสไลด์ข้อมูลและแท็ปการคำนวนต่างๆผุดขึ้นมาในวิสัยทัศน์ก่อนที่จะ-------

      ครืดดดด!!! ครืด! ติ้ดด! ติ้ด!! บะ.. บอส ติ้ดดดด!!!!!!

     'ดีว่า' ที่เป็นเอไอและตาข้างขวาของผมไม่ตอบสนองก่อนที่จะดับลงไปอย่างรวดเร็ว.. วิสัยทัศน์ซีกขวากลายเป็นตัวเลขฐานสองที่เป็นเลข 0 และ 1 จำนวนมากมายพวยพุ่งขึ้นลงราวกับคอมพิวเตอร์เสีย แท็ปข้อมูลสีแดงเป็นเป็นสัญญาณเตือนเด้งขึ้นมาอย่างฉุกละหุ พวกมันต่างขึ้นมาสไลด์ๆซ้อนๆกัน ทับเกยกันและหายไป------ จนกระทั่งผมมองไม่เห็นภาพฝั่งขวาอีกต่อไป ดวงตาของผมดับลงไปโดยสมบูรณ์

     ' -----!!!! ' ผมใช้ดวงตาข้างซ้าย ตาข้างเดียวที่เหลือสาดส่องไปรอบๆก่อนจะพบกับอักษรภาษาและสัญลักษณ์แบบแปลกๆที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนบนโลก เส้นสีขาวหนาหลายเส้นกำลังร่ายรำบนพื้นแล้วแปะตัวลง ค่อยๆเริ่มเชื่อมตัวเองไปกับเส้นอื่นๆ -----ทุกการปะติดปะต่อกันของเส้น แสงสีขาวจะสว่างขึ้นวูบวาบเป็นจังหวะ ------และสุดท้าย ภายในเวลา 20 วินาที... การเชื่อมต่อก็สิ้นสุด

     ลายเส้นสีขาวจำนวนมากมายก็ได้รวมกันจนกลายเป็นรูปวงกลมขนาดใหญ่ทั้งที่พื้น เพดาน และผนังสี่ด้านแม้จะมีด้านหนึ่งเป็นหน้าต่างล้วนก็ตาม..

     และทั้งหมดนี้คือ-----

     วงเวท!!!!! 


     วิ้งงงงง!!!!!!!!!!

     เสียงกรีดร้องดังขึ้นมาจากบริเวณทั่วห้อง แสงสว่างจ้าจนแสบตาเปล่งประกายออกมาจนแสงสีขาวบริสุทธิ์ปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง ผมต้องหลับตาลงอย่างขัดขืนไม่ได้----

     ' ---โธ่เว้ย! นี่มันอะไรกัน?!! ' ผมสถบออกมาอย่างเหลืออด ดวงตาปิดแน่น แสงด้านนอกของผมสว่างและร้อนมากราวกับได้มองดวงอาทิตย์ด้วยตาเปล่า -------แต่ในชั่วอึดใจ แสงสว่างก็หายไป ผมลืมตาขึ้นช้าๆ แต่ทว่า----

     " ----!!!!!!! " ตาทั้งสองข้างของผมเบิกโพล่งออกมา... กระทั่งตาขวาของผมด้วย มันสามารถกลับมาทำงานได้อย่างปกติอีกครั้ง แต่ในตอนนี้.. เรื่องตาของผมนั้นไม่ใช่ประเด็น.. ภาพที่อยู่ตรงหน้าของผมน่ะ... มันยิ่งว่าอะไรที่เหลือเชื่อทั้งหมดซะอีก


     ผมทอดสายตามองออกไป ภาพที่มองเห็นเริ่มเปลี่ยนจากภาพสลัวๆคุณภาพต่ำมาเป็นภาพที่ชัดเจน ------ด้านหน้าของผมที่เคยเป็นห้องเรียน โต๊ะเก้าอี้มากมายที่สมควรถูกวางเป็นระเบียบกลับกลายเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ที่ประดับด้วยเครื่องประดับนานาชนิด พรมสีแดงขนาดใหญ่อยู่บนพื้นรองรับเท้าทั้งสองข้าง เสาแท่งขนาดใหญ่ที่สูงหลายสิบเมตรเพื่อรองรับเพดานห้องที่มีโคมไฟระย้าขนาดใหญ่ -----เสาแต่ละต้นถูกแกะสลักออกมาอย่างดี ทั้งรูปทรงและลวดลาย ทุกสิ่งอย่างที่ได้มองเห็นล้วนไร้ที่ติ เว้นแต่เพียงแค่สิ่งเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกตะหงิดใจ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าสุด-----

     ชายหุ่นสมบูรณ์คนหนึ่งที่รูปร่างหน้าตาดูสูงอายุ บนหัวของเขาประดับไปด้วยมงกุฎที่ทำมาจากทองคำสีเหลืองอร่าม ในมือขวามีไม้คทารูปร่างออกแนวแฟนตาซี ----นั่งอยู่บนเก้าอี้ขนาดใหญ่ที่ดูโออ่าและนั่นมันคือ 'บัลลังก์' 

     " ---!!!!! " ผมสะบัดหน้าไปมาเล็กน้อย ทำตัวเหมือนคนไร้สติที่เชื่อมั่นว่าสิ่งที่เห็นนั้นไม่ใช่ความเป็นจริง สลัดมันออกไปให้พ้นๆ แต่สุดท้ายมันก็ไม่ใช่เลย... ทุกอย่างล้วนเป็นของจริงทั้งสิ้น ทุกคนตกอยู่ในสภาวะตกใจไม่ต่างจากผม พวกเขาเองก็กำลังลนลานและกระวนกระวาย -----นอกเหนือยิ่งกว่าราชากับมงกุฎ ผมเริ่มสอดส่องไปรอบๆอีกครั้ง ล้อมรอบพวกเรากลุ่มนักเรียนตรงนี้ มีทหารที่สวมเกราะเหล็กหลายสิบนายที่กำลังยืนท่าตรงรายล้อม แต่ละคนมีดาบ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่ผมจะสรุปได้ว่า...


     ผมโดนอัญเชิญไปต่างโลก...








=================================================================================


    นิยายแฟนตาซีเรื่องแรกครับผม!!! ฝากตัวด้วยครับ ผม BlackTransmutter นามปากกา LightBulb ครับ 

    เรื่องนี้เป็นแนวถูกอัญเชิญไปต่างโลกครับผม แนวฮาเร็มเทียม(มีนางเอกหลักคนเดียว ผู้หญิงอื่นตัวประกอบ) พระเอกอ่อนไปเก่ง พระเอกฉลาดเป็นกรดและนิสัยเยือกเย็น โหดเหี้ยมในเวลาเดียวกัน... 

    ตัวละครที่ใช้มาจากนิยายเรื่องแรกของผมครับ! "Alter Reality ฝ่าวิกฤตพิชิตโลกดัดแปลง" เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่เป็นจักรวาลคู่ขนานกับเรื่องก่อนหน้า ถ้าหากใครสังเกตหรือเคยอ่านเรื่องแรกผมมาก่อน พระเอกจะเป็นคนๆเดียวกันและบทพูดเหมือนกันในช่วงแรกอีกด้วย แสดงให้เห็นว่ามัน 'ค่อนข้าง' คู่ขนานจริงๆ แต่ก็ไม่ซักทีเดียว(อันนี้ต้องตามต่อเอง)

    ยังไงก็ตาม... ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยครับ!!!

    คอมเม้นแต่ละเม้นจะเป็นกำลังใจให้ไรท์ลงนิยายตอนใหม่ต่อๆไปครับ!!^^



    *แก้ไขคำผิดและรีไรท์ 28/4/60
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #974 NesBusterkey (@NesBusterkey) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 23:48
    สนุกเลยยยย ขอบคุณครับ
    #974
    0
  2. #967 ผู้ลึกลับสีดำ (@KratHasas) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 23:34
    อ่า.... ติดตามครับเรื่องนี้

    วงเวท ควรเป็น วงเวทย์ นะครับสำหรับผม ถ้าคำนี้ผิด=ไม่ใช่พวกติ่งแฟนซีครับ 555 แต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไรมาก

    ส่วน ---- ของไรท์นี่คืออะไรหรอครับ อ๊ะๆ อย่าตอบในเมนต์ครับ ผมไม่ได้กลับมาอ่านหรอก ตอบในตอนล่าสุดก็ได้
    #967
    0
  3. วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 18:01
    ตัวหนังสือเล็กเกินคัย 
    #961
    0
  4. #947 winlerm (@winlerm) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 14:45
    ติดตามนะ
    #947
    1
    • #947-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      17 พฤษภาคม 2560 / 16:39
      ขอบคุณที่ติดตามครับ!
      #947-1
  5. #559 tomvoy (@tomvoy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 18:51
    ตัวหนังสือเม็ดนิดเดียว
    #559
    1
  6. #206 humter111 (@humter111) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 11:55
    ในที่สุดก็หาไอ ้ตัวที่ไม่แหกปากเจอชะที 555
    #206
    0
  7. #101 4seas0n (@4seas0n) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 02:15
    บรรยายตัวตนพระเอกดีได้ครับ
    #101
    1
    • #101-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      7 มีนาคม 2560 / 07:26
      ขอบคุณสำหรับคำติชมครับผม^^
      #101-1
  8. #33 วาฬหัวทุย (@Ozaz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:42
    เกริ่นซะเหมือนเรื่องเก่าเป๊ะเลย =___=
    #33
    0
  9. #16 Moechan1567 (@Moechan1567) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:54
    เริ่มมาเหมือนเรื่องเก่าเป๊ะเลยค่ะไรท์555
    #16
    0
  10. #14 RenaissanceAge (@RenaissanceAge) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:48
    จะลองติดตามครับ
    #14
    1
    • #14-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      26 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:44
      ขอบคุณคร้าบ=D
      #14-1
  11. #8 Plastid-234 (@Plastid-234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:25
    เดี๋ยวรอลุ้นว่าไนต์จะมี Trigger รึเปล่า555
    #8
    1
    • #8-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:06
      มีไม่มีเดี๋ยวรู้กันครับ555
      #8-1
  12. #7 Plastid-234 (@Plastid-234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:24
    เย้ ดีว่าก็มีในเรื่องนี้ แอบคิดอยู่ถ้าระเบิดคาตาไนต์จะเกิดอะไรขึ้น555
    #7
    0
  13. #5 Dommy0459 (@Dommy0459) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:34
    เปิดเรื่องได้เจ๋งเหมือนเดิมเลยครับ 
    #5
    1
    • #5-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:19
      เริ่มเหมือนเดิม เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่างครับ555
      #5-1
  14. #4 นิค&NIck (@zaxswcde1150) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:33
    ขี้เกียจคิดบทบรรยายละเซ้ เลยเอามาปรับใหม่แต่แค่ตอนนี้แหละเดียวก็ต้องเขียนใหม่จนรากงอกแล้ว แต่อย่าลงช้ามากแล้วกัน(ตัวเองอู้อยู่เลยไปบอกเขา)

    ทางฮาจิเมะก็เหมือนกันรักยูเอะคนเดียวแต่ล่าสุดเซียอาก็เริ่มอยู่ในตำแหน่งเดียวกันแล้วแต่ว่านะยูเอะก็ยังอยู่สูงกว่าอยู่ดีส่วนอย่างคาโอริก็รอพระเอกใจแข็งกันอีกรอบ+กับยูเอะอณุญาติอีกที

    ในเรื่องนี้พระเอกมีตัวช่วยด้วยละแตกต่างตรงที่ฮาจิเมะทำคนเดียวแถมตาเองก็บอดแล้วติดใหม่ต่างตรงที่ไนต์ใช้วิทายาการของโลกแต่ฮาจิเมะสร้างเอาเองที่ต่างโลก

    แต่ไนต์ตอนนี้มีคู่หูคุยไม่โดดเดียวดายแน่นอนหรือพังหว่า555+
    #4
    1
    • #4-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:19
      555 เอาจริงๆไม่ได้ขี้เกียจหรอกครับแค่บทนำสั้นๆก่อน ถ้าผมใส่รายละเอียดจนถึงจุดพีค เดี๋ยวบทนำยาวไป5555 ทุกตอนผมจะคงความยาวเท่ากันๆนะครับบบ^^555
      #4-1
  15. #3 Knight_Blood (@Knight_Blood) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:55
    ตกใจ นึกว่าดีว่าจะพัง?! คิดไม่ออกเลยไนต์ตาบอดจะเป็นยังไง555 ติดต่มเรื่องใหม่ครับ
    #3
    2
    • #3-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:56
      ขอบคุณที่ตอบมาที่เรื่องใหม่ด้วยครับ^^
      #3-1
    • #3-2 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:57
      ตามมาที่เรื่องใหม่*
      #3-2
  16. #2 WhiteKirito (@WhiteKirito) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:37
    เปิดเรื่องได้น่าสนใจดีครับ สมกับเป็นการใช้พระเอกคนเดิม ทุกอย่างเหมือนเดิมเป๊ะไม่ว่าจะคำพูดหรือข้อมูล แต่เหตุการณ์แค่เปลี่ยนไป.. ติดตามเหมือนเดิมครับ^^
    #2
    1
    • #2-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:39
      พระเอกคนเดิมแน่นอนครับ555
      #2-1