Re : Reality เปลี่ยนไปโลกใหม่ด้วยโชคชะตาอเวจี

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 31,720 Views

  • 991 Comments

  • 1,839 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    36

    Overall
    31,720

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 9 : แวมไพร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    12 มี.ค. 60


     //ไนต์//



     .
     .

     " มนุษย์??//มนุษย์?? " เสียงของผมเปล่งออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจพร้อมกับเสียงของคนปริศนาที่งอกออกมาจากลูกบาศก์เรืองแสงสีฟ้านั่น.. สรุปได้แล้วจริงๆว่าสิ่งที่อยู่ด้านหน้าของผมต่อไปนี้คือสิ่งมีชีวิต... แต่การที่เป็นมนุษย์หรือไม่นั้นก็อีกเรื่องนึง... แต่ที่แน่ๆ เสียงที่เปล่งออกมานั้นเป็นเสียงสูงเหมือนกับเสียงผู้หญิง และสรีระร่างกายก็ให้ความเป็นสตรีแม้จะมองไม่ค่อยชัดพร้อมกับแสงกับความมืดที่ตัดกันมากเกินไปรวมถึงระยะห่างเกือบร้อยเมตร... 

     ผมไม่อาจมองเห็นเจ้าของร่างได้ชัดเพราะเงาจากสิ่งรอบด้านที่ทอดทับลงไป...

     " ..... " ผมเดินต่อไปเรื่อยๆท่ามกลางความมืด เดินตรงไปยังแหล่งกำเนิดแสงที่เดียวในห้องมืดที่มีของมากมายวางไว้ไม่ว่าจะเป็นเศษไม้หรือหนังสือต่างๆนานา ชั้นวางของบ้าง มีสมุดจดมากมาย หนังสือบางเล่มที่กองอยู่ที่พื้น และมันไม่ได้เกิดจากการวางแน่นอน... ผมทำการดูดพวกมันเข้ามาในแหวนมิติเรื่อยๆโดยไม่ลืมที่จะไม่ละสายตาจากสิ่งปริศนาที่อยู่ตรงหน้า...

     นี่มันจะมองยังไงก็เป็นเรื่องแปลก มันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะมีสิ่งมีชีวิตที่ต้องอยู่อาศัยในนรกนี่... มันเป็นไปแทบไม่ได้เลยไม่ใช่รึไง ถ้าไม่งั้น..ถ้าไม่เป็นเหมือนกรณีแรกที่ว่าเลือกที่จะอยู่ที่นี่.. ผมก็ต้องพิจารณาไปถึงกรณีที่สองนั่นก็คือ... การถูกขัง  มีความเป็นไปได้ในทางข้อนี้มากกว่าอย่างแรกซะอีก เพราะสิ่งที่จองจำร่างของเขาสามารถอธิบายได้... จากการมองด้วยดวงตาปีศาจของผมและการใช้ "สัมผัสพลังเวทย์" ก้อนลูกบาศก์เหลี่ยมนั้นถึงกับจุไปด้วยพลังมหาศาล แต่ที่น่าแปลกยิ่งกว่านั้นคือสิ่งที่ถูกขังอยู่ในนั้น เธอมีพลังมากกว่าซะอีก...

     " ...... " ผมเดินเข้าไปใกล้ๆเรื่อยๆ ก่อนที่จะพบถึงร่างของสิ่งที่ดูเป็นมนุษย์ออกมา มีเพียงแค่ร่างกายส่วนหน้าเท่านั้นที่โผล่ออก ผมยาวสีบลอนด์ทองห้อยออกมาอย่างสง่างามผิดกับสภาพที่เป็นฝุ่นรอบข้าง ผมยาวเนียนเป็นเงาจนให้แปลกใจ ใบหน้ารูปไข่และดวงตาสีแดงสดที่สว่างออกมาระหว่างผม อายุของเธอดูประมาณ 15 - 16 ปี... 

     และนี่มันคืออะไรกันอีกล่ะ.. พลังเวทย์มหาศาลที่อยู่ในตัวของเธอไหนจะดวงตาสีแดงนั่นอีก ดวงตานั้นแตกต่างออกไปจากปีศาจที่มีรอยผ่าสีดำตรงกลาง ดวงตาของเธอไม่ต่างกับของมนุษย์ ที่ต่างไปคือแค่สีเท่านั้น.. นี่ยิ่งเป็นปริศนาเข้าไปอีก...

     " ...... " ผมเริ่มทำการใช้สกิล "วิเคราะห์" กับเธอทันที... สุดท้ายแล้ว เธอก็ไม่ใช่มนุษย์ซักทีเดียว เธอคือแวมไพร์..  แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ เธอมีเวทย์แปลกๆมากมายที่ผมยังไม่มีรวมถึงเลเวลที่สูงระดับองครักษ์พวกนั้น แต่ค่าสถานะแต่ละอย่างกับเลยหมื่นไปแล้ว.. หมายความว่าเธอในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าผู้กล้าต่างโลกคนไหนๆ....

     และท่าทางผมจะทำอะไรมากไม่ได้นอกจากเพียงแค่จะขโมยพลังของเธอแล้วก็จากไป.. ผมจะทิ้งเธอไว้ที่นี่น่าจะเหมาะกว่า...

     " ช่วย... ช่วยฉัน ได้โปรด " เสียงของเธอดังขึ้นทันทีที่ผมเดินเข้าไปใกล้.. เสียงของเธอนั้นแสดงออกมาถึงความหวังและความสิ้นหวังในเวลาเดียวกัน.. แต่ไม่มีทางหรอก.. ที่ผมจะต้องช่วยคนที่ไม่รู้จักแถมถูกผนึกอะไรในที่แบบนี้...

     " ไม่ล่ะ " ผมตอบออกไปด้วยความสัจจริง...

     " ได้โปรด ฉันยินดีที่จะทำตามนายทุกอย่าง.. " 

     " .....ทำไมฉันถึงต้องช่วยเธอกัน ใช่ว่าฉันจะมีความเกี่ยวข้องด้วยซะที่ไหน แล้วที่นี่ล่ะคืออะไร มันคือก้นบึ้งของนรก.. มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่คนธรรมดาไม่มีพิษมีภัยจะถูกขังอยู่ที่นี่ และอะไรกันล่ะที่จะถูกผนึกในที่แบบนี้นอกซะจากตัวอันตราย... " 

     " ...... " 

     " แล้วทำไมกันล่ะถึงถูกผนึก.. สาเหตุที่ใช้ได้มากที่สุดเลยคือ "ไม่สามารถฆ่า" ได้ยังไงล่ะ.. รู้ๆกันอยู่ว่าการจะปลดผนึกคนที่อยู่ที่นี่จะเกิดอะไรขึ้น... แล้วไหนจะพลังเวทย์และค่าสถานะของเธอ... แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเธอแข็งแกร่ง ตัวเลขพวกนั้นน่ะ อันตรายยิ่งกว่าผู้กล้าคนไหนๆเลยด้วยซ้ำ.. " 

     " นาย... มองเห็นงั้นหรอ " 

     " อา.. แวมไพร์ "  ผมพูดพร้อมกับเดินไปหาเธอ ....เข้าไปในระยะที่สามารถใช้ "ดวงตาของผู้ช่วงชิง" และทำการเริ่มดูดพลังของเธอเข้ามาในตัวทันที... 

     "...!! " ผมไม่สามารถดูดพลังได้... ทำไมกัน ทำไมผมถึงดูดไม่ได้ พลังเวทย์ของผมกำลังเพิ่มขึ้นก็จริงแต่ทำไมผมถึงไม่ได้รับความสามารถหรือค่าสถานะอื่น ผมได้เพียงแค่พลังเวทย์เท่านั้นที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นทีละหน่วยๆ.... สาเหตุของเรื่องนี้ผมสามารถเดาได้อย่างรวดเร็วเลย..

     นั่นคือ ผมไม่ได้ช่วงชิงพลังของเธอ.. ผมกำลังช่วงชิงพลังมาจากผนึกก่อนเท่านั้น และถ้าผมทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ...

     นั่นหมายความว่าผนึกจะคลายลง...  และเธอจะถูกปลดผนึกออก...

     " ....... " ผมหยุดมือในทันทีก่อนจะหันหลังและเดินไป.. ที่นี่ไม่มีประโยชน์กับผมแล้ว ดังนั้น..การที่เธอจะอยู่ยังไงก็ขอให้โชคดี นี่ไม่ใช่ปัญหาของผมแล้ว แม้ว่าผมจะแอบเสียดายพลังของเธอก็จริง ผมเองก็ไม่มีสิทธิที่จะขโมยมันมา.. ต่อให้ผมจะเลวหรือโหดร้ายซักแค่ไหน ผมเองยังเลือกที่จะปฏิบัติเหมือนเดิม... ใครที่ทำคุณให้ผมต้องตอบแทน ส่วนใครที่มอบแค้นผมจำย่ำให้จมดิน....

     จากนี้ไป... นี่ก็เป็นปัญหาที่ผมไม่มีสิทธิไปยุ่งเกี่ยวแล้ว...

     " ไม่!.. รอก่อน.. ฉัน.. " ผมทำตัวไม่สนใจเสียงนั้นก่อนจะเดินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่หันหน้ากลับไปมอง ตรงไปยังประตู... และผมก็หยุดเดินลง... ถ้าผมเดินต่อไปเร็วอีกนิดนึง ผมจะไม่ได้ยินประโยคสุดท้ายของเธอ... ผมเองก็คงไม่เผลอที่จะให้ความสนใจ... 

     " ฉันถูกทรยศ " ...ประโยคของเธอมีความหมายมากกว่าอะไรและส่งผลต่อผมอย่างมาก.. ผมถึงกับต้องหยุดตัวลงและหันกลับไปหาเธอด้วยความสนใจ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงต้องหยุด... เพียงแค่ได้ยินคำว่า "ทรยศ" ผมนั้นถึงกับต้องหันหลังกลับมาอย่างรวดเร็ว... หัวใจของผมราวกับถูกกดทับอย่างรุนแรง เพราะผมเอง...ก็ได้รับอะไรแบบนั้นมาเหมือนกัน....

     " ....... " 

     ให้ตายเถอะ... ทำไมกัน.. ทำไมผมยังไม่เดินต่อไปอีก ทำไมผมถึงต้องเดินกลับไปทั้งที่ผมเองก็รู้อยู่แล้วว่ามันเป็นเรื่องอันตรายแค่ไหนที่จะช่วยคนที่ถูกผนึก ไม่มีหลักอะไรค้ำประกันถึงความปลอดภัย... การที่ผมจะถูกหลอกก็เป็นไปได้สูง มันเหมาะอยู่แล้วที่จะทิ้งเธอไป...

     แต่แม้ว่ายังไงก็ตาม... แม้เธอจะมีค่าสถานะถึงหนึ่งหมื่นขั้นต่ำ ใช่ว่าผมจะสู้ไม่ไหว... ดังนั้นการลองเข้าเสี่ยง นี่อาจจะเป็นอีกเรื่องนึง.. แถมอาจจะเป็นเรื่องที่ดีกว่าด็ได้.. ถ้าหากผมปลดผนึกเธอ..อย่างน้อยผมก็จะได้ช่วงชิงพลังเวทย์ต่อจากผลึกจนหมด...

     เรื่องนี้คุ้มค่าที่จะเสี่ยง...

     " ..... " ผมถอนหายใจออกมาพร้อมกับหันหลังและเดินไปที่ผนึกอีกครั้ง.. คำว่า "ถูกทรยศ" ยังมีอิทธิพลต่อใจของผมงั้นสินะ มีผลต่อใจของผมที่ถูกทิ้งลงมาที่นี่ดั่งขยะ... เพื่อนร่วมห้องไม่มีใครคิดที่จะเสนอมาช่วย... ถูกทั้งอาณาจักรทรยศ โดนแบ่งแยกและโดนเกลียดชัง..  

     " เธอบอกว่าเธอถูกทรยศ?.. ทำไมกัน ทำไมคนที่ทรยศเธอถึงผนึกเธอไว้ที่นี่ " ผมถามออกไปพร้อมกับมองหน้าของเธอ เธอดูตกใจเล็กน้อยที่ผมกลับมารวมถึงดวงตาของผมด้วยที่ดันมีสีคนละขั้ว... เธอใช้ดวงตาสีแดงของเธอ มองผ่านเส้นผมสีทอง..มองมาที่ผมก่อนจะตอบคำถาม..

     " ฉันเป็นแวมไพร์... แต่ฉันแตกต่างจากแวมไพร์ทั่วไปเพราะฉันเกิดมาพร้อมกับพลังที่เหนือกว่าคนทั่วไปมากมาย... ฉันจึงต้องทำงานอย่างหนักให้กับประเทศ ทำงานมากมายให้กับอาณาจักร... แล้ววันนึง...วันที่สงครามของพระเจ้าทั้งสององค์เริ่มขึ้น.. " เธอมีชีวิตตั้งแต่ก่อนช่วงสงครามเทพงั้นหรอ... ไม่แปลกใจเท่าไหร่สำหรับเผ่าแวมไพร์ที่มีชีวิตยืนยาว....

     " ทุกคนในเผ่าฉันต่างบอกว่าฉันไม่เป็นที่ต้องการและเป็นคนทรยศ...เพียงเพราะฉันเข้าข้างเดียวกับพระเจ้าผู้สร้าง.. ในขณะที่คนอื่นๆอยู่กับฝ่ายมารทั้งหมด.. เพื่อที่จะตัดตัวอันตรายอย่างฉันจากสงคราม ฉันโดนหลอกและผนึกไว้ที่นี่... " 

     " แล้วทำไมพวกนั้นไม่เลือกที่จะฆ่าเธอ... " ทำไมเธอถึงยังมีชีวิตรอดอยู่คือคำถามของผม... ถ้าหากเป็นการตัดคู่ต่อสู้ การฆ่าย่อมเป็นวิธีการที่ดีที่สุด.. และนี่อีกเรื่องนึง จากข้อมูลที่เธอได้กล่าวมา.. แสดงว่านี่ก็ผ่านไปแล้วกว่าสองร้อยปี ดังนั้นในช่วงสองร้อยปีที่ผ่านมา.. ไม่มีใครเลยที่เคยมาถึงที่นี่..

     " เพราะพวกเขาฆ่าฉันไม่ได้... " 

     " ทำไมกันล่ะ... " 

     " ฟื้นฟูอัตโนมัติ รักษาบาดแผลในทันที..ฉันยังคงไม่ตายแม้ว่าจะถูกตัดหัวหรือขาดน้ำและอาหาร... " ผมผงะไปเล็กน้อยทันทีที่ได้ยิน... อะไรกัน ความสามารถและทักษะที่โกงมากนี่... ไม่ได้กินอาหารและน้ำมาถึงสองร้อยปี.. โดนผนึกเพราะฆ่าไม่ได้ ตัดหัวไม่ตาย... แบบนี้มันจะโกงไปรึเปล่า 

     " นั่นคือ... พลังของเธองั้นหรอ " ผมพยายามพูดด้วยน้ำเสียงปกติ ความโลภเริ่มเข้ามาในผมทีละน้อยๆ... แต่ถึงจะมีมากแค่ไหน ตราบใดที่เธอไม่ใช้ศัตรู ผมก็จะไม่ฆ่าเธออยู่ดี... ผมจะไม่ขโมยพลังของเธอ เพราะถ้าหากผมทำแบบนี้..ช่วงชิงสิ่งที่ไม่ควรจากคนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องและไร้ความผิด ผมเองก็ไม่ต่างจากเจ้าอาณาจักรทรพีด้านบนนี่....

     " ไม่เพียงแค่นั้น.. นอกจากนั้นฉันยังสามารถควบคุมเวทยมนตร์ได้โดยตรง แถมยังไร้รูปแบบ.. " 

     เธอคนนี้มีพลังที่เหมือนกับผม..อย่างน้อยก็มีสกิลนี้แหละที่เหมือน แต่เธอยังมีบางอย่างที่ผมยังขาดอย่างเช่น "ประกอบเวทย์(Compound Magic)" ที่ผมยังไม่รู้ว่ามันสามารถทำอะไรได้... อีกทั้งเธอที่มีความสามารถทุกธาตุ ผมหมายถึงทุกธาตุจริงๆ.. เธอมีธาตุที่ผมยังขาดอยู่อย่างเช่น ธาตุแสงและธาตุน้ำแข็ง...นอกจากนั้นยังมีท่าโจมตีเฉพาะอีก... ดังนั้น ถ้าเธอมี " แปรสภาพพลังเวทย์ " หมายความว่า... เธอจะสามารถควบคุมธาตุทุกธาตุได้อย่างอิสระ...

     แล้วไหนจะความสามารถที่แทบจะเป็นอมตะ... 

     ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมเธอคนนี้ถึงถูกผนึก...

     " ช่วยฉัน... ได้โปรด.. " 

     " .... " 

     ' ช่วยไม่ได้ล่ะฟะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด.. ' 

     " ....อา " ผมถอนหายใจออกไปพร้อมกับวางมือไปที่ลูกบาศก์...

     ช่วยไม่ได้ล่ะนะ....

     .
     .

     " ช่วงชิง!!... " ผมเค่นเสียงออกมาพร้อมกับค่อยๆดูดพลังเวทย์ของลูกบาศก์ออกทีละนิดทีละนิด ไปเรื่อยๆ... แต่แล้วในที่สุดผมก็ดูดมาได้จนหมด ค่าสถานะเรื่องเวทย์มนตร์ของผมเพิ่มมาประมาณหนึ่งพัน... แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น...

     ลูกบาศก์ยังคงเป็นเหมือนเดิมโดยไม่มีผิดเพี้ยน.. ขนาดของมันเท่าเดิมและทุกอย่างปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำไมกัน... ทำไมมันถึงไม่เป็นอะไรเลยกันล่ะ?... เหมือนกับผมเพียงแค่ดูดพลังเวทย์ด้านนอกที่คลุมของมันออกมาเพียงเท่านั้น ส่วนที่ใช้ผนึกยังคงอยู่.. แต่ผมกลับไม่สามารถช่วงชิงมาได้..

     งานนี่ผมคงต้องใช้วิธีการสุดท้ายแล้วสินะ...

     " แปรรูป!!!! " 

     ผมกดมือลงไปแน่นกว่าเดิมที่ลูกบาศก์.. สายฟ้าสีแดงปริมาณมากพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วและรุนแรงไม่ต่างจากพายุฟ้าคะนอง.. เทียบแบบนั้นก็อาจจะน้อยไป... สายฟ้าสีแดงหลากเส้นหลากขนาดเท่าลำแขนบ้าง ขนาดเท่าตัวบ้างพุ่งออกมาและเริ่มกัดกร่อนลูกบาศก์....

     " กร๊อดด.... " ผมกัดฟันแน่นพร้อมกับใส่พลังลงไปมากกว่าเดิม..พลังเวทย์ของผมกำลังหลั่งไหลลงไปที่ลูกบาศก์ประหลาดนี่... ผมกำลังแปรรูปอย่างสุดกำลังและปล่อยสายฟ้าสีแดงอย่างรุนแรงเพื่อทำลายมันลง แต่มันเองก็ไม่ได้ส่งผลกระทบมากเลย... มันเพียงแค่ถูกกัดกร่อนไปทีละน้อยๆ.. 

     การต่อต้านของมัน...แข็งแกร่งมาก... 

     แต่ด้วยผมในตอนนี้...ผมจะไม่มีทางยอมแพ้....

     " ...กร๊อดดด!!! " ผมปล่อยพลังใส่ลงไปอีก.. เริ่มใส่พลังเวทย์ลงไปเรื่อยๆจนถึงหกส่วน เจ็ดส่วน...และในที่สุด ส่วนที่แปดก็ถูกส่งลงไป การต้านทานของมันลดลงจนสายฟ้าของผมเริ่มค่อยๆเผาแลดกัดกร่อนจนมันเหวอะว่ะ... ผมเองก็ไม่เคยคิดมาก่อนเหมือนกันที่ต้องใช้พลังมาถึงจุดนี้ แผ่นดินรอบๆกำลังไหวสะเทือนอย่างรุนแรง... สิ่งของรอบๆห้องตอนนี้กลายเป็นเพียงแค่ตอตะโกไปแล้วเรียบร้อย... ผนังห้องหลอมจากความร้อนของสายฟ้า แต่แค่นี้...มันก็ยังทำลายผนึกนี่ไม่ได้...

     " มากกว่านี้อีก!... " ผมตะโกนออกพร้อมกับส่งพลังส่วนที่เก้าลงไป เหงื่อไหลออกมาจากตามร่างของผมราวกับน้ำท่วม.. เส้นเลือดของผมปูดนูนขึ้นอย่างน่ากลัว... เส้นเลือดสีแดงสว่างเหมือนสายฟ้าที่อยู่ด้านนอกตอนนี้แทบจะปริออกมาจากผิวหนัง...

     " สุดท้ายแล้ว!!!!... " ผมปล่อยพลังเวทย์ส่วนสุดท้ายออกไป ผนึกถูกหลอมออกไปอย่างรวดเร็วในชั่วอึดใจ...

     วึ้งงงง!!!!!!!!! 

     ร่างของผู้หญิงแวมไพร์คนนั้นหลุดออกจากพันธนาการอย่างรวดเร็ว ร่างที่เปลือยเปล่าของเธอตกลงไปยังพื้นเบื้องล่าง ตามมาด้วยร่างของผมที่ล้มลงไปกองกับพื้นอย่างแรง ผมหอบออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อย... ผมกอบโกยอากาศเข้ามาอย่างหนัก ตอนนี้พลังเวทย์ของผมเหลือเพียงแค่เศษๆจริงๆ... แท้จะรวมกันได้ไม่ถึงส่วนเดียว... ผมใช้พลังไปแทบจะหมด ถ้าหากผมมีพลังเวทย์สองหมื่น..ตอนนี้ผมเองก็คงเหลือแค่หนึ่งพัน... ตอนนี้ผมตกอยู่ในสถานการณ์แย่มาก ไม่ได้ตกอยู่ในสภาพแบบดีมาหลายวัน... ถ้าหากมีการโจมตีลอบเข้ามา ผมเองก็คงต้องเหนื่อยและเสี่ยงอีกแน่นอน...

     " แฮ่ก... แฮ่ก " ผมหอบต่อไป... แล้วผนึกนั่นมันอะไรกัน ใครเป็นคนสร้างมันและทำไมมันถึงแข็งแกร่งแบบนี้... 

     ผมหันไปมองด้านข้างทันที และผมพบกับร่างของผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ในสภาพสวมชุดเรียบร้อยแล้ว.. ดวงตาสีแดงของเธอกำลังจ้องกลับมาที่ผม..

     " ...ใครกันน่ะ ที่ผนึกเธอมาอยู่ในที่แบบนี้.. " 

     " เทพแห่งการทำลายล้าง... นั่นแหละคนที่ผนึกฉัน " ..ไม่แปลกใจเท่าไหร่... ตอนนี้ผมคงหมดสภาพจนตกใจไม่ไหวเลยสินะ สมแล้วที่เป็นผนึกที่ทำโดยเวทย์ของเทพแห่งการทำลายล้าง... ไร้ที่ติ และ ไร้เทียมทาน... 

     " เธอได้พลังเวทย์มาแล้วงั้นหรอ?.. " ผมถามออกไปเพราะอย่างน้อยผมก็ยังพอจำได้ว่าตอนแรกเธอไม่ใส่อะไรเลย... แต่ตอนนี้เธอก็อยู่ในชุดที่สร้างมาจากพลังเวทย์เรียบร้อยแล้ว... แล้วไหนจะร่างกายที่ดูปกตินั่นอีก.. การปลดผนึกนี่ทำให้ได้ทุกอย่างกลับคืนมาหมดเลยสินะ...

     " อื้ม ..ขอบคุณ " 

     ผมควรตอบเธอกลับด้วยอารมณ์แบบไหนกันล่ะเนี่ย... แม้แต่การพูดของเธอ ไม่มีอารมณ์ใดๆแสดงออกผ่านสีหน้าที่แน่นิ่ง หรือว่าเธอลืมไปแล้วงั้นหรอ..ว่าการแสดงออกหรืออารมณ์คืออะไร จากการอยู่อย่างโดดเดี่ยวและไร้ชีวิตมากว่าสองร้อยปี แต่แค่นี้เธอก็เก่งแล้ว..ที่ไม่มีอาการบ้าคลั่งจากการถูกทรยศ... ไม่ก็ เหตุการณ์มันนานเกินไปกว่าที่จะเก็บมาคิดแล้ว...

     " ...... " ผมหยิบหลอดน้ำออกมาดื่มทันที... การดื่มน้ำทำให้พลังเวทย์ของผมค่อยๆเพิ่มมาทีละน้อย อาการหอบของผมดีขึ้น...

     " เธอชื่ออะไร... " ผมถามออกไป...แต่เธอกลับนิ่งไม่ตอบและยืนขึ้นต่อหน้าผม...

     " ...... " 

     " ...... " 

     " ชื่อ.. งั้นหรอ " 

     " ...... " 

     " นายน่ะไม่ต้องรู้หรอก....เพราะยังไง... " 

     " ...... " 

     " นายก็จะตายอยู่แล้ว.... " 

     ตู้มมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!


     
     " !!!!!.... " ร่างของผมพุ่งออกมาจากม่านควันมหาศาลที่ระเบิดห้องทั้งออกอย่างรวดเร็ว ผมกระโดดออกจากลุ่มควันอย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้ "นัยน์ตาปีศาจ" มองและค้นหาเวทย์อย่างรวดเร็ว กวาดสายตาไปรอบห้องเพื่อค้นหาร่างของแวมไพร์อย่างรวดเร็ว..

     สุดท้ายผมก็โดนหลอกจนได้สินะ... ให้ตายเถอะ!...

     ฟุบบบ!!!... "...!!!! " ผมเบิกตาขึ้นอย่างรวดเร็วทันทีที่ร่างของแวมไพร์ตนนั้นพุ่งเข้ามาถึงด้านข้างของผมตอนนี้ยังไม่ทันตั้งตัว... ผมกรอกลูกตาไปดเานข้างอย่างรวดเร็ว เตรียมที่จะทำการช่วงชิงพลังของเธอมา... แต่ทันใดนั้น... ร่างของเธอก็เปล่งไปด้วยแสงสว่างมาจนผมแสบตา... ผมปิดตาลงไปในทันทีและรับแรงกระแทกรุนแรงจากด้านข้างลำตัว... ส่งร่างของผมกระเด็นออกไปหลายสิบเมตรและฝังเข้าไปในกำแพงลึก

     " อั่กกก!!!! " ผมกระอักเลือดออกมาจากปาก ความร้อนระอุพุ่งเข้าไปที่ตาซ้ายของผมอย่างรวดเร็วจนผมต้องร้องออกมาอย่างเจ็บปวด... มือซ้ายของผมกุมไปอย่างแน่นในทันที... ร้อน มันแสบร้อนมาซะจนผมอยากจะควักลูกตาออก... ร้อนจนแทบจะไหม้และหลอมละลาย.. ผมปิดตาลงอย่างทรมาณเพราะแสงด้านหน้าที่มากเกินไป... แต่แบบนี้...ผมจะไม่สามารถช่วงชิงพลังของเธอได้!...

     " กร๊อดดด!!!.... " ผมพยายามเปิดใช้การดีว่าอีกครั้งหลังจากปิดไปนาน.. ผมค่อยๆลืมตาขวาที่ปกติขึ้นหลังจากแสงลดลง ผมเพียงมองเห็นเป็นภาพสลัวๆและภาพเลือนลาง... 

     ' โธ่เว้ย.... นี่มันอะไรกันฟะ... ' 

     ฟุ่มมมมมมมม!!!!!!! ผมพยายามมองตรงไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว.. หอกสีแดงเพลิงขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นกลางอากาศและพุ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว ผมส่งพลังเวทย์อันน้อยนิดลงไปที่พื้นและแปรรูปสร้างเสาหินขนาดใหญ่ขึ้นมาป้องกัน... หอกของเธอพุ่งทะลุปราการหินและปักลงด้านข้างผมอย่างฉิวเฉียด ผมมีแผลทางยาวที่แก้มขวา.... การป้องกันเมื่อกี้เป็นเพียงแค่การเบี่ยงวิถีเท่านั้น พลังเวทย์ของผมมีหมุนเวียนไม่มากพอในการป้องกัน..

     " กร๊อดด!!.. " ผมลืมตาขวาขึ้นเต็มที่พร้อมกับดีดตัวออกจากรูที่ผนัง ผมพุ่งไปหาเธอ..ดึงอีนิคม่าออกมาจากซองปืนและลั่นไกออกไปในทันที...

     ปัง!!!//ปังง!!!! 

     กระสุนเวทย์สายฟ้า 2 ลูกพุ่งออกจากปากกระบอกปืนบนล่างพร้อมกับ ลูกบนเล็งไปยังหัวและลูกล่างเล็งไปยังหัวใจ... กระสุนพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วสี่มัค แต่กระสุนทั้งสองกลับเบี่ยงออกจากวิถีและพุ่งเข้าไปที่พื้นอย่างรุนแรง..

     " !!!!... " ผมลงไปยังพื้นด้านหน้าของเธออย่างรวดเร็วพร้อมกับนำมือขวาไปจ่อที่หัวของเธอ... แต่ในชั่ววินาทีที่ผมจะลั่นไก.. ร่างของเธอก็ค่อยๆจางลงราวกับเป็นภาพติดตา... ร่างจริงของเธอเบี่ยงตัวอยู่ด้านข้างของผม.. มือของเธอแปะลงไปที่หน้าอกของผมอย่างรวดเร็ว.. และลมมหาศาลก็พุ่งออกมาราวกับจะเจาะร่างของผมให้ทะลุ...

     " อ๊าากก!!! " ผมร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก้อนจะกัดฟันแน่น... ผมใช้ "อาภรณ์วายุ" ของผมหมุนลงไปทิศตรงกันข้ามอย่างรุนแรง แต่ด้วยพลังเวทย์ที่ร่อยหรอ... การชะล้างกันไม่สำเร็จ ร่างของผมถูกอัดกระเด็นออกไปอีกครั้งและกระแทกไปยังผนังที่เดิม...

     " ฮ่า... ฮ่า... " ผมหอบออกมา... ความเจ็บปวดที่ตาซ้ายก็ยังไม่หายไป.. มันแสบเหมือนเดิม ดังนั้นผมจะยังไม่สามารถเผิดใช้มันได้จนกว่าอาการจะหายไป... นั่นก็คือผมจะยังไม่สามารถช่วงชิงพลังของเธอได้... มีเพียงแค่ดีว่าเท่านั้นที่ยังพอใช้มองเห็นได้อยู่....

     " ดวงตาของผู้ช่วงชิง... นายมีสกิลที่น่าสนใจดีนะ " 

     " !!... " เธอปรากฏอยู่ตรงหน้าผมอย่างรวดเร็วโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว... เธอรู้งั้นสินะ สกิล "วิเคราะห์" ขั้นที่สิบของเธอทำให้มองเห็นสกิลของผมได้อย่างทะลุปรุโปร่งจริงๆซะด้วย นี่คือสาเหตุที่เธอทำให้ผมมองไม่เห็นก่อน!...

     " เวทย์แสงน่ะใช้ต่อกรได้ดีกับเวทย์มืด... และคงจะแสบตาไม่น้อยเลยล่ะ ถ้ามองเข้าไปเต็มๆด้วยดวงตาของปีศาจ" 

     " กร๊อดดด!!!.... " ผมกัดฟันแน่น... เรื่องนี้เธอก็รู้ด้วยงั้นสินะ!..

     " ตายซะเถอะ " เธอพูดขึ้นก่อนที่จะมีหอกสีแดงสดหลายเล่มปรากฏขึ้นด้านหลัง... ทุกเล่มเล็งมาที่ผม เธอกระโดดออกไปอย่างรวดเร็วและเว้นระยะห่าง ทันมีที่เธอขยับนิ้ว... หอกมากมายก็พุ่งเข้ามาหาผมในทันที... 

     และใครกันล่ะที่จะยอมตาย!... ผมดีดตัวออกจากผนังอย่างรวดเร็ว พุ่งไปด้านหน้าด้วย "ความเร็วแสง" หลบหอกทุกเล่มที่พุ่งเข้ามา และปรากฏตรงหน้าของเธอย่างรวดเร็ว มือซ้ายของผมกำอีนิคม่าแน่น ขยับมือและจ่อไปที่ท้องของเธอและเหนี่ยวไกอีกครั้ง..

     ปังง!!!.. 

     กระสุนของผมพุ่งผ่านร่างของเธอทันที ร่างของเธอค่อยๆจางลงก่อนจะหายไปกลายเป็นอากาศ... ผมมองหาร่างจริงอย่างรวดเร็ว ด้านหลังมีพลังเวทย์มหาศาลกำลังก่อตัว... ทันทีที่ผมหันกลับไป ผมก็ได้พบกับลูกบอลแสงขนาดยักษ์ที่อยู่บนฝ่ามือของเธอ.... เธอขว้างมันมาทางผมอย่างรวดเร็ว...ผมใช้ "ความเร็วแสง" อีกครั้ง...พุ่งหลบการโจมตีจนชิดไปยังผนังอีกข้างที่อยู่ห่างออกไป... เล็งปืนไปที่เธอและยิงกลับ

     ปังๆๆๆ!!! ปังๆ ปังงง!!!!

     กระสุนเคลือบแสงสีแดงเจ็ดนัดพุ่งไปยังร่างของเธอ เธอวางมือลงไปที่พื้น... อยู่ๆพลังเวทย์ที่มองไม่เห็นมากมายก็พุ่งออกมาราวกับเป็นกำแพงส่งผลให้กระสุนทั้งหมดของผมเบี่ยงวิธีและกระเด็นออกไปในทันที...

     สายฟ้าแพ้ลม... เพราะฉะนั้นคราวหน้า ผมจะไม่ยิงออกด้วยพลังเวทย์อีกต่อไป.. ผมจะยิงกระสุนจริงที่ทำจากแร่ " มิทริล " ที่เป็นแร่ที่แข็งที่สุดและมีน้ำหนักมากที่สุดออกไป ดังนั้น..นัดต่อๆไปที่ผมยิง วิถีของกระสุนจะเบี่ยงยสกขึ้นกว่าเป็นเท่าตัว..

     ปังงง!! ปัง!!!! 

กระสุนสองนัดเข้าปะทะไปที่ร่างของเธอทันที... กระสุนเพียงแค่พุ่งทะลุผ่านร่างไปอีกครั้ง ตามด้วยร่างของเธอที่ค่อยๆจางลงไป เธอเล่นไม้นี้อีกแล้ว!.. การใช้ร่างเทียมไม่ก็ทิ้งภาพลวงตาไว้!.... 

     " !... " ผมมองไปรอบๆอย่างรวดเร็วและกระโดดออกไปในทันที.. หลังจากนั้นสองวิ.. ลูกบอลเพลิงก้อนจิ๋วก็ระเบิดพื้นที่ที่ผมเคยยืนอยู่อย่างไร้ปราณี แรงระเบิดส่งร่างของผมให้ลอยออกไปเล็กน้อย... ผมขูดเท้าไปกับพื้นและเบรคในทันที...

     " ตรงนั้น!! " ผมดีดตัวออกจากพื้นอย่างรวดเร็วจนพื้นแตกออก พุ่งไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว...ไปยังอากาศว่างเปล่าตรงหน้า เธอกำลังอำพรางอยู่อย่างแน่นอน!.. ผมสามารถสัมผัสได้ถึงพลังเวทย์มหาศาลมาจากตรงนั้น!...

     ปังงง!!!! ปังๆ!!! 

     กระสุนสองนัดพุ่งทะลุร่างของเธอในทันทีตามมาด้วยเลือดปริมาณมากที่กระเด็นออกมาจากรูที่กระสุนทะลุ รอบที่ผมยิงโดนเข้าไปเต็มๆ... ผมพุ่งไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วพร้อมกับเล็งปืนไปที่หัวของเธอและเปิดตาซ้ายขึ้น...

     ปังงง!!!!

     กระสุนพุ่งทะลุศีรษะของเธอในทันที... ร่างกายของเธอค่อยๆเซถอยหลังลงไป.. ผมเข้าระยะประชิดเรื่อยๆก่อนที่จะ...

     " ช่วง- " 

     วิ้งงงงงงงงงงงง!!!!!!! แสงสว่างจ้าเรืองออกมาจากร่างของเธอ ความร้อนมหาศาลพุ่งเข้ามาที่ตาข้างซ้ายของผมอีกครั้ง... ผมปิดตาอย่างรวดเร็วด้วยความเจ็บปวดและการตอบสนองอย่างรวดเร็ว การช่วงชิงของผมไม่สำเร็จ.. ผมเบรคตัวเองกับพื้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับกระทืบเท้าลงไปอย่างแรงจนพื้นดินแตกออกเป็นเสี่ยงๆและหินมากมายลอยขึ้นมาในอากาศ...

     ปึ้งงง!!! ครื่นนนนนน!!!!!...... ครึ้นนนนนนน!!!!!! 

     และในชั่วอึดใจ.. หลุมที่ลึกลงไปแล้วก็แตกออกอีกครั้งและยุบลงไปมากกว่าเดิมหลายเท่า แผ่นดินและดันเจี้ยนสั่นคลอนอย่างน่ากลัว บริเวณนอกจากจุดศูนย์กลางส่งคลื่นกระแทกออกไปรอบทิศอย่างรุนแรง... 

     ปึ้งงงง!!!!.. เสียงกระแทกดังขึ้นมาจากด้านขวาของผม พลังเวทย์จุดหนึ่งที่ผมสัมผัสได้กำลังกระเด็นออกไปไกล ผมหมุนตัวเปลี่ยนทิศอย่างรวดเร็ว.. พร้อมกับดีดตัวออก... พยายามลืมตาขวาขึ้นพร้อมกับเปิด Aim bot ของดีว่าและยิงไปยังเป้าหมายอย่างรวดเร็ว...

     ปังงงงๆๆๆๆ!!!!!... ปัง!!

      กระสุนอีกหกนัดพุ่งไปอย่างรวดเร็ว ผมเหน็บปืนไปยังข้างลำตัวและเต็มกระสุนใส่ลงมา... เก็บอีกนิคม่าเข้าไปใสซองปืนและดึงดาบออกมาจากปลอก... ผมดีดตัวออกจากพื้นอีกครั้งและใช้ "ความเร็วแสง" เพิ่มความเร็วและพุ่งไปที่ร่างของแวมไพร์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ แทงจนคมดาบทะลุออกไปด้านหลังในทันที...

     ฉึกกกกก!!!!! ผมพุ่งต่อไปเรื่อยๆจนดาบของผมถูกปักไปกับกำแพง ผมใช้อาภรณ์สายฟ้าอย่างรวดเร็ว หลั่งสายฟ้าสีแดงออกมาจากทั่วร่าง ให้มันไหลผ่านคมดาบของผมและส่งไปยังร่างของเธอในทันที... คราวนี้เธอถูกผมจับไว้แล้ว... 

     " ...... " ผมปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูงมากกว่าเดิม... เธอแน่นิ่งไปก่อนจะค่อยๆลืมตากว้าง เธอเบิกตาสีแดงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น...ลมราวกับพายุรุนแรงก็ถูกปัดเป่าออกมาจากร่างของเธอ ทลายสายฟ้าของผมหายไปในพริบตา...

     " กร๊อด!... " ผมตวัดดาบขึ้นอย่างรวดเร็ว... คมดาบหลุดออกไปจากร่างพร้อมกับผ่าจากท้องลากขึ้นไปถึงช่วงไหล่เป็นแผลลึก... ผมดีดตัวออกมาอย่างรวดเร็ว... ลูกบอลสีดำปรากฏออกมาจากปากของผม.. ผมยิงมันออกไปในทันที...

     ตู้มมมม!!!!!!.

     ระเบิดออกไปจนแทบจะทลายทุกอย่าง ห้องขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเกือบสองเท่า... ควันค่อยๆจางลงไปอย่างรวดเร็วและเผยให้เห็นถึงร่างแวมไพร์ที่ยังยืนอยู่... บาดแผลและรูกระสุนมากมายกำลังค่อยๆสมานตัวเอง... รอยแผลใหญ่ที่เกิดจากดาบของผมก็จางหายไปในที่สุด... 

     ให้ตายเถอะ... ตอนนี้ผมกำลังต่อสู้กับอะไรฟะ...

     " ...... " ผมเก็บดาบเข้าไปในปลอกก่อนจะหยิบอีนิคม่าออกมาอีกครั้ง...เล็งไปที่หัวของเธอ และยิง

     ปังงงง!!!!!

     กระสุนพุ่งทะลุออกไปอย่างไร้ความเวทนา... มันพุ่งทะลุกลางหน้าผากของเธอ... 

     " ....... " รูโบ๋วกลางหน้าผากสมานตัวอย่างรวดเร็ว... เธอค่อยๆดินมาหาผมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น..

     " ........ " 

     " นายเก่งจริงๆด้วย... ท่าทางว่านายจะไม่ได้มีดีแค่ค่าสถานะ " 

     " .....ขอบคุณที่ชมละกัน จะขอนับว่าเป็นคำชม " 

     " บอกชื่อของนายมาสิ... ฉันจะจดจำไว้เป็นอนุสรณ์ " 

     " คนที่กำลังจะตายอย่างเธอน่ะ ไม่ต้องรู้ก็ได้... " 

     ฟุ่มมมม!!!!! /// ฟุ่มมม!!!!!...

     ผมกับเธอดีดตัวออกมาจากพื้นพร้อมกัน

     และมันก็ถึงเวลาแล้วที่จะต้องจบการต่อสู้นี่ซักที!!...

     " ...... " ผมเล็งปืนขึ้นไปด้านหน้า.. เล็งไปที่หน้าผากของเธอเหมือนเก่า เธอรวบรวมพลังเวทย์มากมายไว้ด้านหลังและค่อยๆก่อมันให้กลายเป็นรูปร่าง หอกแปดสีค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากด้านหลังของเธอทีละเล่มๆ และค่อยๆพุ่งเข้ามาหาผม... และตามมาด้วยหอกเล่มที่เก้า...หอกสีแดงสดปรากฏขึ้นมากลางอากาศ เธอจับมันเข้ามือและพุ่งมาทางผมอย่างรวดเร็ว...

     " ....... " หอกแปดเล่มพุ่งมาหาผม ตามมาด้วยหอกเล็มที่เก้า หอกเล่มสุดท้ายที่กำลังจะเข้ากระทบไปยังผิวหนัง

     ปังงงงง!!!!! 

     ผมลั่นไกออกไปอย่างรวดเร็ว กระสุนสีนิลเคลือบไปด้วยสายฟ้าของผมพุ่งเข้าไปด้านหน้า พุ่งไปยังกลางหน้าผากของเธอ กระสุนค่อยๆจมลงไปยังหน้าผากอย่างช้าๆ...และเช่นเดียวกัน... หอกจำนวนมากก็ปักเข้ามาทะลุร่างของผม..

     ฉึก ฉึก ฉึกๆๆ ฉึก ฉึกก!! ฉึก!!! ฉึกกก!!!..
     
     .
     .
     .

     " อ๊วก... " ผมกระอีกเลือดออกมา.. เลือดสีแดงกระฉอกออกมาจากปากและตกลงไปที่พื้น... 

     " นายแพ้แล้ว... " เสียงผู้หญิงตรงหน้าของผมดังขึ้น.. กระสุนของผมปักเข้าไปเต็มๆที่หน้าผากของเธอแต่ไม่ทะลุ มันเพียงแค่สร้างรูบุบลงไปเล็กๆลึกไม่กี่เซนต์ แต่กระสุนยังคงฝังอยู่ตรงนั้น...

     " ....อั่กก!!.. " ผมกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง... พร้อมกับลดมือลงจากหน้าของเธอ หอกเก้าเล่มในตอนนี้แทงทะลุร่างของผมโดยสมบูรณ์หัวใจของผมพร้อมจะหยุดเต้นได้ทุกเวลา... 

     " และนี่แหละ คือสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้มา... ว่าการทรยศน่ะสามารถทำได้ง่ายดายเพียงแค่ไหนเพื่อความอยู่รอด... " 

     " อ๊อก.. งั้น... ฉันจะบอกอะไรเธออีกอย่าง... " 

     " ....... " 

     " ว่าอย่าเพิ่งได้ใจไปว่าตัวเองจะชนะ... TRIGGER!! " ผมเค่นเสียงออกมาในทันทีพร้อมกับใช้แรงเฮือกสุดท้าย... ดวงตาสีฟ้าข้างขวาของผมเปลี่บนเป็นสีแดงชมพูอย่างรวดเร็ว... ภาพทั้งหมดกลายเป็นขาวดำ เวลาไหลเวียนช้าลง.. ผมลืมตาข้างขวาขึ้นอย่างทันทีพร้อมกับจ้องไปในตาของแวมไพร์ที่อยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาอสูรที่สีแปลกตา...

     " !!!!! " ร่างของเธอค่อยๆแยกออกจากผมอย่างรวดเร็วและค่อยๆเปล่งแสงออกมา หวังจะให้ผมต้องปิดตาอีกรอบ.. แต่ไม่มีทาง... แผนนั้นจะใช้ไม่ได้ผมเป็นครั้งที่สาม....

     ผมเบิกตากว้างกว่าจะเริ่มช่วงชิงพลังของเธอ จากบทเรียนที่ผมได้รู้ ผมจึงรู้ว่าผมต้องแย่งชิงพลังธาตุแสงของเธอมาก่อน ผมใช้ "วิเคราะห์" ในชั่วพริบตาและขโมยพลังเวทย์แสงมาอย่างรวดเร็วจากการซื้อเวลาของทริกเกอร์ แสงที่กำลังค่อยๆสว่างจากรอบตัวค่อยๆจางลงไปในทันที... เธอเบิกตาโพล่งขึ้นอย่างตกใจ... และทันใดนั้น... กระสุนที่อยู่ตรงหน้าของเธอก็ระเบิดออก กลายเป็นกระแสไฟฟ้ามหาศาล ช๊อตร่างของธอย่างรวดเร็ว..

     เปรี้ยยยะๆๆๆ เปรี้ยะ!!!!.. " ....!!!! " 

     " อั่กกก!!! " ผมกระอักเลือดออกมาอย่างรวดเร็ว หัวใจของผมแทบจะหยุดเต้นไปแล้ว... อีกนิดเดียว... อีกนิดเดียวเท่านั้น!!!...

     " ช่วงชิงงงง!!!!! " ผมตะโกนออกมาสุดเสียง เล็งไปยังสิ่งที่ผมต้องการมากที่สุด ความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายของเธอ!!!...


     ฟรุ่มมมมม!!!!!....


     " ..... " การไหลเวียนของเวลากลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ลมแรงสะบัดออกจากร่างของผมราวกับเกิดการปลดปล่อยพลังออกไป.. ผมยืนนิ่งพร้อมกับค่อยๆแสยะยิ้ม.... มือซ้ายของผมค่อยๆยกปืนไปจ่อที่หน้าผากของเธอ...

     " ....เธอแพ้แล้ว.. " 

     " ...!!!. " 

     " แล้วสำหรับฉันที่ถูกทรยศและตกลงมาที่นี่เหมือนเธอ... ฉันเองก็ได้บทเรียนมาเหมือนกัน.." 

     " ...... " 

     " ฉันน่ะ เรียนรู้เรื่องที่ว่า... " 

     " ....... " 

     " ใครที่เป็น ศัตรู กับฉัน...พวกมันต้องตาย.. " 




     ปังงงงง!!!!!!







==============================================================================



    


     จบลงไปอีกตอนแล้ว55555555555555 หักหน้ารีดเดอร์หลายคนที่คิดว่านี่คืออลิส5555 ดีใจกับหลายๆคนตอนนี้ด้วยครับ ที่ยังไม่เจอนางเอก ดันเจอพลังก้อนใหญ่ให้ไอ้ไนต์แทนซะเอง ตอนนี้พล๊อตทวิสขั้นรุนแรงมาก~  กองเชียร์นางเอก หรือที่เรียกกันว่า #ทีมอลิส อย่าเพิ่งเศร้านะครับ555 ยังไม่ออกแต่มีมาแน่นอน ใกล้ขึ้นเรื่อยๆละ อดทนนะครับ5555
________________________________________________________________________________________________
โน้ตให้คนเพื่องง
-ตอนสุดท้ายแวมไพร์ติดสถานะช๊อต+กำลังช็อคอยู่เลยทำอะไรไนต์ไม่ได้ 
-ไนต์ขโมยความสามารถมาหมดแล้วนะครับ ส่วนนึงตอน trigger อีกส่วนตอนพูดตอนท้าย เริ่มขโมยจาก เวทย์แสง ไป เวทย์ฟื้นฟู แล้วก็ที่เหลือ
-Trigger เป็นพลังของตาสองข้าง ต่างจากดวงตาของผู้ช่วงชิงที่และนัยน์ตาปีศาจที่เป็นแค่ของข้างซ้าย
_______________________________________________________________________________________________
     

     *****ต่อไปจะลงแค่สถานะภาษาไทยนะครับ แบบภาษาอังกฤษจะลงแค่วันก่อนอัพแบบตอนที่มีย่อหน้า ไม่ก็ตอนที่รอการแก้ไข เป็นการลงแบบฉุกเฉินและชั่วคราวเท่านั้นครับ

     ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับบ!!

     ช่วยกันคอมเม้นด้วยนะครับผม เพื่อกำลังใจของไรท์นะ~!!^^



     ขอบคุณที่ติดตามครับ!


     *แก้ไขสกิลความสามารถทั้งหมด ปรับค่าสถานะเพิ่ม ทำย่อหน้าเนื้อหา 12/3/60
     *แก้ไขคำผิดและปรับวิเคราะห์ 3 เป็นวิเคราะห์ 10 12/3/60
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #883 pypojibsaowbrpen (@pypojibsaowbrpen) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 10:53
    ชอบๆโหดๆแบบนี้เเหละ
    #883
    1
  2. #811 แมวหนีกินแหนม (@skydrive011) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 20:37
    ช่วงชิงสกิลมาให้หมดแล้วจับเป็นทาสซะเลย
    #811
    1
    • #811-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      2 พฤษภาคม 2560 / 20:39
      เดี๋ยวรู้ครับ;)
      #811-1
  3. #810 Nisarad Khanwamdo (@nisaradfaigo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 20:34
    เหยดดดดด อ่านมาตั้งนานตูนึกว่ามาถึงครึ่งเรื่องละ ที่ไหนได้เพิ่งตอนเริ่มไม่นานเอง
    #810
    1
  4. #803 NesLinn (@NesLinn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 13:50
    นั่นสกิลหรือหางว่าวครับ
    #803
    1
  5. #257 Chanathep Peungpakdee (@tamamama) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 11:19
    คุ้นๆการ์ตูนเรื่องหนึ่ง เหมือนเปลี่ยนแค่ชื่อตัวละคร
    #257
    1
    • #257-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      17 มีนาคม 2560 / 11:19
      arifureta รึเปล่าครับ?^^ คงใช่แหละเพราะผมดัดแปลงมา555
      #257-1
  6. #197 Windows1 (@Windows1) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:59
    นึกว่านางเอก มาพีสตอนจบ 5555
    #197
    1
    • #197-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      14 มีนาคม 2560 / 11:11
      โดดนนนนนน555555
      #197-1
  7. #194 FutomoChan~ (@Karin-Kara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 18:14
    อะ อ้าว...นี่ไม่ใช่อลิสหรอ... 555+
    #194
    1
    • #194-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      13 มีนาคม 2560 / 18:14
      โดนนนนนนนน5555555555
      #194-1
  8. #190 1ive (@1ive) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 15:28
    ขอบคุณนะครับที่แก้ให้ว่าแต่ได้สกิลอะไรมาหว่า ยังไงก็รอตอนต่อไปอยู่นะครับ
    #190
    1
    • #190-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 16:08
      เพิ่ม "วิเคราะห์" เป็น 10 ครับผม ตามด้วยเพิ่ม"ภาพลวงตา" กับ "หลอนประสาท" ที่ใช้ในการสร้างร่างลวงตาของแวมไพร์ และก็ปรับค่าสถานะเป็น 30k+ ทั้งหมดครับ^^
      #190-1
  9. #188 asiynub (@asiynub) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 11:00
    ว้าวๆๆๆๆ
    #188
    0
  10. #187 Knight_Blood (@Knight_Blood) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 10:06
    ขออีกตอนครับไรท์^^
    #187
    0
  11. #186 Knight_Blood (@Knight_Blood) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 10:06
    น่าจะยิงแสกหน้าแต่แรก555
    #186
    1
  12. #185 Plastid-234 (@Plastid-234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 09:39
    กำลังเพลินเลย ค่าสถานะแค่ไม่ต้องคูณเพิ่ม แค่นี้มันก็ชนะได้ง่ายๆแล้วมั้ง ถ้าไม่มีฟื้นฟู
    #185
    0
  13. #184 Chblossom123 (@Chblossom123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 09:24
    ดีนะ นี่ไม่ใช่นางเอก อ่านช่วงแรกๆมาตกใจ ตอนหลังโล่งอก^^
    #184
    0
  14. #183 Chblossom123 (@Chblossom123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 09:24
    ตอนวิ้งงงงง นี่นึกว่าจะมีใครใช้สกิล555 นึกไปถึงเรื่องเก่า
    #183
    0
  15. #181 Guest (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 09:01
    แขนคงไม่กลับมาชัวร์ จากที่อ่านๆมาเหมือนไรท์จะให้แขนเทียมโหดๆกับพระเอกทีหลัง ปล.แค่เดาครับ
    #181
    0
  16. #180 Dommy0459 (@Dommy0459) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 08:36
    ได้สกิลฟื้นฟูมาแล้ว แขนขวาจะกลับมารึเปล่า
    #180
    0
  17. #179 WhiteKirito (@WhiteKirito) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 08:07
    ดีใจมากที่ยังไม่ใช่นางเอก5555 รอไหวอยู่ ตอนนี้ขอปั้มเววก่อน
    #179
    1
    • #179-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 08:28
      ดีใจด้วยครับ555
      #179-1
  18. #178 WhiteKirito (@WhiteKirito) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 08:05
    กำลังมันเลย ได้พลังมาอีกแล้ว
    #178
    0
  19. #177 1ive (@1ive) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 02:51
    ค่าสถานเพิ่มน้อยจังนึกว่าจะเกิน50kหมดละ
    #177
    1
    • #177-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 08:29
      เพิ่มค่าสถานะไปแล้วนะครับ พอดีลืมส่วนที่ได้มาจากแวมไพร์ อีกอย่างยิ่งมีเยอะอยู่แล้วยิ่งขึ้นยากนะครับ^^ แล้วนั่นก็แค่ตัวเลข ค่าสถานะจริงๆของไนต์คือเอาไปx6 นะครับบ5555
      #177-1
  20. #176 @''-''@ 555 (@0899026024) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 01:59
    แบบนี้ชอบเลยครับ แต่พระเอกได้พลังมาแล้วหน้าจะทรมานมันก่อนนะครับ
    #176
    1
    • #176-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 08:31
      ทรมาณไปบ้างแล้วครับ แค่แสดงอาการน้อย อาการเจ็บตารุนแรง แต่พระเอกมันก็เก่งแล้วนะครับ555
      #176-1
  21. #175 TKGaming (@tulkungxv) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 01:41
    ฟื้นฟูนี่เอาแขนขวากลับมาได้ใช่มั้ย
    #175
    2
    • #175-1 1ive (@1ive) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 02:50
      ผมก็อยากรู้เหมือนกัน
      #175-1
    • #175-2 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 08:30
      ติดตามตอนต่อไปครับ^^
      #175-2
  22. #174 thanakornfiil (@thanakornfiil) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:22
    อ่านแล้วปวดหัวมาก เล่นซะคิดเยอะ เลย จะช่วยป่าวว๊ะเอ้าไม่ช่วยเอ้าช่วยนี่หว่า พอช่วยเสร๊จยังไม่ทำอะไรนึกว่าได้ตัวนางเอก เอ้าไม่ใช้ แม่งจะฆ่าพระเอก แล้วพออ่านจบเจอสกิลพันธสัญญาเลือดอิก ไม่รุตอนต่อไปเป็นไง(สร้างเนื้อเรื่องหน้าติดตามดี)ขอบคุณครับ
    #174
    2
    • #174-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 08:31
      ติดตามตอนต่อไปครับ^^ เรื่องนี้พระเอกคิดน้อยแล้วนะ ถ้าไปตามอีกเรื่องพระเอกมันบ่นยิ่งกว่านี้อีก55555 ห
      ปล.สนธิสัญญาเลือดไม่มีอะไรเลยครับ
      #174-1
    • #174-2 Plastid-234 (@Plastid-234) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 09:39
      เม้น 174 ครับ เรื่องนี้พระเอกบ่นน้อยแล้วนา555
      #174-2
  23. #173 winby1125 (@winby1125) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:09
    ไรทลืมสกิลรักษาบาดเเผลรวดเร็ว
    #173
    1
    • #173-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 08:32
      มันคือ "ฟื้นฟูอัตโนมัติ" ครับ มันคืออันเดียวกัน ไม่ได้แยกกันนะ555
      #173-1
  24. #172 นิค&NIck (@zaxswcde1150) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:03
    รอตอนต่อไป
    แล้วแบบนี้อลิสจะไปกับไนท์ได้ยังไงละนั้นได้บทเรียนซะโหดเลย
    แถมจะตีสนิทยังไง และไรท์ยังเอาฉากนางเอกมาใช้แบบนี้อีกแล้วจะเอาฉากดีๆแบบนี้จากไหนอีกกกกก
    #172
    1
    • #172-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 08:33
      ไปคิดแปป~~5555
      #172-1
  25. #171 Tossakun (@dechochaid58) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:02
    ว่าแล้วต้องทรยศ 5555 เชียร์ให้พระเอกดูดความสามารถอยู่ละ
    #171
    1
    • #171-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 10)
      12 มีนาคม 2560 / 08:33
      พระเอกดูดมาแล้วนะครับ^^ และในอนาคตแม่งก็จะดูดต่อไป5555
      #171-1