Re : Reality เปลี่ยนไปโลกใหม่ด้วยโชคชะตาอเวจี

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 31,706 Views

  • 991 Comments

  • 1,841 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    22

    Overall
    31,706

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 23 : ทางด้านผู้กล้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    23 เม.ย. 60




     ณ เมืองหลวงแห่งหนึ่งในอาณาจักรควิทิชซ์


     ณ พระราชวังแห่งหนึ่งที่โออ่าและประดับไปด้วยทองคำมากมายจนเรียกได้อย่างเต็มปากออกมาว่า 'วิหารทองคำ' มันคือปราสาทวิมานของราชาพระองค์หนึ่งที่ปกครองบ้านเมืองจนเจริญรุ่งเรืองและผดุงสันติมาแก่ประชาชน เขาคือผู้ที่ปกครองอาณาจักรที่รุ่งเรืองและมีอำนาจมากที่สุด ด้วยกำลังทรัพย์มหาศาล กองทัพไพร่พลไปจนถึงเหล่าทหารใหญ่ นี่ทำให้พวกเขามีอำนาจกว่าใครอื่น -----โดยที่เรื่องที่เชิดชูอำนาจของพวกเขาเหล่านี้ที่จะทำให้ประวัติต่างๆเปล่งปลั่งและรุ่งเรืองเข้าไปอีก มันก็คือ... พวกเขามีผู้กล้า

     ซึ่งเหล่า 'ผู้กล้า' ที่ว่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย.. นอกซะจากเหล่านักเรียนที่ถูกส่งมาที่โลกใบนี้โดยบังเอิญ เนื่องด้วยอาณาจักรทราเซี่ยมที่เสื่อมโทรมจนแทบล่มสลายบวกกับดันเจี้ยนที่พังทลายอย่างไม่เหลือดี นั่นคือสาเหตุที่ทำให้เหล่าผู้กล้าแห่งความยุติธรรมจำต้องถูกส่งไปอาณาจักรอื่น แต่เรื่องมันไม่ง่ายแบบนั้น---- เพื่อรองรับภัยพิบัติที่จะมาถึง ต่างอาณาจักรก็ย่อมต้องหากำลังพลให้ได้มากที่สุดเพื่อจะได้นำเหล่า 'ผู้กล้า' ที่มีสถานะเป็น 'อาวุธสงคราม' เข้าหาตัว ซึ่งนี่เอง.. ก็เป็นอาณาจักรที่โชคดี เพราะพวกเขาได้ผู้กล้ามาถึง 12 คน....

     ฟวั่บ! ฟวั่บ! ฟวั่บฟวั่บฟวั่บ!!!!... 

     เสียงคมดาบเคลื่อนที่ผ่านอากาศว่างเปล่าดังขึ้นมาเป็นระยะๆอย่างไร้รูปแบบ ท่ามกลางลานกว้างแห่งหนึ่ง ปรากฏให้เห็นถึงร่างของชายหน้าตาดีคนหนึ่งด้วยส่วนสูงในอุดมคติที่กำลังกวัดดาบในชุดเกราะโอ่อ่า เกราะเป็นเกราะเหล็กสีขาวเงินที่สะท้อนกับแสง มีทองคำบางส่วนประดับจนสวยงาม ส่วนดาบนั้นพิเศษยิ่งกว่า มันคือดาบสีทองสว่างที่ดูยังไงก็งดงาม คุณภาพของมันเป็นถึงดาบที่ทำมาจากแร่ระดับ 9 ด้วยฝีมือของช่างตีดาบที่อยู่ในหนังสือประวัติศาสตร์ เป็นดาบธาตุแสงในตำนานของอาณาจักรที่ไม่มีใครสามารถนำมันมาใช้ได้...

     ดาบเล่มนี้ถึงฝังลงไปบนแผ่นจารึกมากว่าร้อยปี มันเป็นดาบของผู้กล้าหาญที่ทำทัพไปสงครามแห่งเทพคราเมื่อสองร้อยปีก่อน แต่ด้วยความพ่ายแพ้ ดาบนี้จึงถูกฝังคาที่ตลอดมา และสุดท้าย---- มันก็ตกอยู่ไปในมือของบุคคลที่มันเลือก...

     " ฮ่า! ฮ่า!.... ฮ่า " ชายคนนั้นหอบออกมาเล็กน้อยก่อนจะเริ่มกวัดแกว่งดาบต่อแม้ว่าเขาจะเหนื่อยแค่ไหนก็ตาม เขากำลังฝึกวิชาดาบอย่างหนักเพื่อที่จะได้นำมันไปใช้ปกป้งพวกพ้องและการพาหนทางกลับบ้านมาให้ตัวเอง เขาคือชายคนเดียวที่ดาบคัดเลือก เขาคือ 'ผู้กล้า' ที่มีอาชีพเป็น 'ผู้กล้า' อีกทีอย่างฝืนธรรมชาติ ต่างจากคนอื่นๆที่จะเป็น 'ผู้กล้า' และรูปแบบตามถนัดของตัวเอง... 

     แค่นี้ก็รู้แล้วว่าตัวเองสำคัญแค่ไหน--- มันอาจจะดูเหมือนเป็นการอวดตัวเอง แต่ชายคนนี้ย่อมต้องเป็นคนที่ถูกเลือกอย่างแน่นอน และด้วยเหตุนี้ ด้วยการที่ได้รับความคาดหวังจากทุกคนและรองรับความหวังของทุกชีวิตบนโลก เขาจำต้องแข็งแกร่งขึ้น.. นี่ก็เพื่อทุกคน..

     " โอ่ย! เอ็น! พอได้แล้วน่า ฝึกหนักไปเดี๋ยวร่างกายก็ทรุดหรอก! " 

     " ....!!! ---ฮ่า!..... ฮ่า! เออน่า!..... แค่นี้สบายมาก! ยังไปต่อได้อีก! " เอ็น ผู้กล้าในหมู่ผู้กล้า อัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ ตอบกลับไปเสียงใสด้วยความมั่นใจก่อนจะเริ่มกวัดแกว่งดาบต่อไปเรื่อยๆ นี่เองก็เกือบหนึ่งอาทิตย์และที่เขาได้ 'ดาบศักดิ์สิทธิ์' มา ด้วยความที่ดาบเลือกเขา นั่นทำให้เขาในตอนนี้เหนือทุกคนไม่ว่าจะใครก็ตาม ค่าสถานะของเขาเพิ่มขึ้นไปถึงเท่าตัวเมื่อดาบได้เลือกเขา เขาในตอนนี้จึงเป็นความหวังของทุกคน เขาจะไม่หยุดหย่อนเพื่ออิสรภาพและจนกว่าเขาจะสามารถรับรองความปลอดภัยของเพื่อนๆได้

     " เฮ้อ..... ให้ตายเถอะน่า " ชายคนเดิมถอนหายใจออกมาก่อนจะค่อยๆเดินไปหาเขาทั้งๆที่ตัวเองก็กำลังกุมขมับอยู่ ขนาดเขาได้เตือนไปแล้ว--- ผู้เป็นเพื่อนของเขาก็ไม่มีท่าทีที่จะลดละการซ้อมลงเลย นั่นทำให้เขาได้ถอนหายใจและเข้าไปหาด้วยความเหนื่อยหน่าย..

     " อย่าเข้ามาทางนี้ เดี๋ยวนายก็โดนลูกหลงหรอก! " เอ็นตะโกนกลับไปในทันทีหลังจากที่เห็นว่าเพื่อนของเขาเดินมาหาด้วยท่าทีที่ไม่ระแวงระวังอะไรเลย ซึ่งนี่ทำให้เขาต้องหยุดซ้อมดาบอย่างช่วยไม่ได้---- เอ็นถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก็จะถามออกไป " ว่าไง... ที่นายมาหาเวลาแบบนี้คงมีเรื่องอะไรอีกสินะ พอล.. " 

     " อา... ให้ตายเถอะ ฉันเองก็พอเข้าใจล่ะนะว่าการเป็นที่คาดหวังมันรู้สึกยังไง แต่นายกำลังหักโหมตัวเอง " พอล นักเรียนอีกคนหนึ่งของห้องที่อยู่ในแก๊งค์เดียวกับเอ็น เขาเป็นคนหุ่นสมส่วนผิวแทน ...เขาเป็นผู้กล้าที่มีอาชีพรองเป็น 'นักดาบเวท' นักดาบประเภทหนึ่งที่ใช้ทั้งวิชาดาบและเวทย์มนตร์ เขาถอนหายใจออกมาก่อนจะยักไหล่หนึ่งทีแล้วก็ชี้นิ้วไปด้านหลังตัวเอง " เห็นมั้ยเนี่ย... ฉันออกมานานจนไอ้เจมส์มันต้องมาตามอีกคนแล้ว " 

     เอ็นถอนหายใจออกมาก่อนจะลอบมองไปตามนิ้ว ชายคนหนึ่งกำลังยืนพิงกำแพงอยู่พร้อมกับก่ายหน้าผาก เขาคือ เจมส์ เพื่อนร่วมห้องในแก๊งค์ของเขาอีกคนหนึ่ง นอกจากอาชีพผู้กล้า เขาคือ 'นักดาบคู่' ด้วยดาบทั้งสองบนหลังรวมถึงผมสีดำพ่วงตำแหน่งผู้กล้า แม้เขาจะค่าสถานะน้อยกว่าเอ็น แต่ถ้าหากถามว่าใครเชี่ยวชาญดาบมากที่สุด คำตอบก็เขานี่แหละ...

     " เฮ้อ.. อย่างน้อย ฉันก็อยากแข็งแกร่งให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ รีบจบเรื่องพวกนี้ให้เร็วที่สุดแล้วไปรับพวกพ้องของเรา หลังจากนั้นเราจะได้กลับไปที่โลกเดิม " เอ็นตอบกลับไปก่อนจะจำใจเก็บดาบลงไปในฝักคาดเอว เพื่อนๆผู้กล้าของเขาตอนนี้กำลังกระจายกันไปอยู่คนละซีกตั้งแต่ที่ถูกให้ย้ายออก มีห้าคนที่อยู่ในอาณาจักรโอโบรส และอีกหกคนที่อาณาจักรทอร์เมล

     พวกเขาคือ 'อาวุธสงคราม' แบบถูกกฎหมายดีๆนี่เอง.. เพียงพลังของผู้กล้าคนเดียวก็ต่อกรกับกองทัพได้แล้ว แต่ละอาณาจักรจึงลงทุนกันเต็มที่โดยที่ว่าจะยอมสนับสนุนอาณาจักรทราเซี่ยมเรื่องเงินในการฟื้นฟูบวกกับให้ยืมผู้กล้ายามอาณาจักรยากลำบาก.. นั่นแหละ ชะตากรรมของขุมพลังเดินได้อย่างพวกเขา เอ็นถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินไปหาเจมส์ที่กำลังรออยู่ที่ถามออก ปากของเขาก็ถามคำถามกับพอล

     " แล้วทำไมนายมีเรื่องอะไรกัน ถ้าแค่มาตามฉัน ไอ้เจมส์มันก็คงไม่ต้องมาตามเพิ่มหรอก พวกนายจริงๆมีเรื่องอะไรกันแน่.. " 

     " ก้ไอ้กันต์น่ะสิ เมื่อกี้มันทำ 'ปืน' เสร็จแล้ว " 

     " เสร็จแล้วงั้นหรอ?! " 

     " อา... " พอลตอบกลับไปพร้อมกับลอบถอนหายใจออกมาตามบ้าง " แต่มันยังไม่ดีนักหรอก.. ไอ้เสร็จที่ว่านั่นมันก็แค่ตัวทดลองที่พอยิงกระสุนเบาๆออกไปได้ ต่อไปพวกเราจะสร้างของจริงกัน " 

     " ..... " 

     " ก็นั่นแหละ พวกเราเลยต้องพึ่งสมองของนายที่ฉลาดที่สุดแล้ว... อีกอย่างฉันก็ต้องไปขอเหล็กมาเพิ่มด้วย ไอ้เคกับไอ้เกนมันทำกันไม่ประณีตเท่าไหร่เลยเสียอุปกรณ์เสียของไปเยอะ เพราะงั้นนายกับเจมส์ก็ไปหาไอ้ะวกนั้นก่อนเลย เดี๋ยวฉันจะตามไปทีหลัง " พอลพูดกับเอ็นจนจบ หลังจากที่เขาได้รับการพยักหน้าตกลงจากอีกฝ่าย เขาก็เดินแยกออกไปทันที ปล่อยให้เอ็นเดินไปหาไอ้เจมส์ที่ยังยืนรออยู่แล้วกลับห้องพัก ส่วนตัวเองก็ไปเบิกเหล็กกับอุปกรณ์ต่างๆจากคลังเพิ่ม.... 

     ' ปืน ' อาวุธระยะไกลประเภทหนึ่งที่กลายเป็นอาวุธสงครามบนดาวโลก ตอนนี้พวกมันกำลังถูกลักลอบมาพัฒนาและสร้างประวัติศาสตร์ของพวกมันขึ้นมาใหม่บนโลกแห่งนี้ ด้วยความเดิมของพวกเขาที่รู้ดีอยู่แล้วว่ามันมีพลังทำลายล้างและประโยชน์ขนาดไหน รวมถึงเมื่อก่อนหน้าที่เห็นกระสุนปืนจริงๆโดยฝีมือของอดีตเพื่อนที่ตอนนี้ไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง พวกเขาเองก็ได้เริ่มที่จะแอบสร้างอาวุธนั้นขึ้นโดยปิดเป็นความลับ..

     งานนี้ถูกเริ่มทันทีเมื่อพวกเขาได้มาถึงที่นี่ พวกเขาใช้อำนาจของความเป็นผู้กล้าในการเจรจากับคลังเพื่อขออุปกรณ์ต่างๆแต่ไม่บอกจุดประสงค์ อาณาจักรแม้จะลังเลอยู่บ้าง แต่พวกเขาก็ให้ๆมา.... และพวกเขาทั้งหกคน กลุ่มนักเรียนชายกลุ่มหลักของห้องก็ได้สร้างมันขึ้นมาได้เมื่อกี้เลย---- แต่ด้วยความที่มันเป็นแบบจำลอง มันเลยต้องถูกสร้างใหม่อีกครั้งเพื่อแก้ข้อผิดพลาดและปรับให้ดีขึ้น.....

     เอ็นคุยไปกะบเจมส์เล๋กน้อยตามประสาเพื่อนสนิทในระหว่างที่กำลังเดินเข้าไปในพระราชวังหรู สถานที่ที่พวกเขากำลังจะไปก็เป็นที่ไหนไม่ได้อีกนอกซะจากห้องพักของคนเจ้าของห้องผู้รับหน้าที่ในการสร้างปืนอย่าง กันต์ คนฉลาดอีกคนของห้องที่ได้คะแนนรวมเป็นอันดับสองมากกว่าเอ็นหนึ่งตำแหน่งแม้เอ็นจะเก่งหลักๆไผทางฟิสิกส์และการคำนวนมากกว่าก็ตาม... พวกเขาเดินต่อไปเรื่อยๆและหยุดลงที่ประตูไม้สักบานหนึ่ง แต่แทนที่จะเคาะบอก--- เจมส์ไม่สนใจเรื่องนั้นและเปิดเข้าไปเลย

     " ไง! พาตัวมาแล้ว! " เจมส์พูดอย่างอารมณ์ดีกับเพื่อนอีกสามคนที่อยู่ในห้องที่กำลังพักผ่อนในชุดไปรเวท ต่างกับเขา พอล และเอ็นที่ใส่ชุดรบหลังจากฝึกนานกว่าไอ้สามคนนี้ที่ชิ่งมาทำภารกิจลับก่อน... 

     " โอ่ย!--- ให้ตายเถอะ หัดเคาะได้แล้ว! ถ้าคนอื่นเข้ามาก็จบกันพอดี " กันต์ผู้เป็นเจ้าของห้องตะโกนด่ากลับไปอย่างรวดเร็วก่อนจะไปสนใจของที่อยู่ในมือต่อ อีกสองคนอย่าง เกน ผู้กล้าอาชีพอัศวิน และเค ผู้กล้าอาชีพนักเวทย์ที่กำลังทำความสะอาดและเก็บเศษเหล็กมากมายไปทิ้งลงในถังขยะ นี่เป็นปฏิบัติการณ์ลับ ไม่มีใครรู้เรื่องนอกซะจากพวกเขาทั้งหก... พวกเขาไม่ปล่อยให้เรื่องลามออกไป ไม่งั้นโลกนี้จะโหดร้ายกว้าเดิมแน่นอน... 

     " มันใช้ได้รึยัง... " เอ็นถามขึ้นเพื่อเปลี่ยนประเด็นในทันที 

     " อา--- พอไหวอยู่ มันก็ทำมาจากกระสุนปลอกเหล็กธรรมดานี่แหละ เมื่อกี้ลองยิงผนังดูแต่ผลลัพธ์ก็ยังไม่ค่อยดีพอ--- มันเข้าใกล้ปืนพกปกติบนโลกของเราแล้ว แต่มาที่นี่ทั้งที ฉันว่าเราน่าจะทำอะไรที่พิเศษกว่าอย่างการใช้เวทย์เป็นกระสุน.... " กันต์ตอบออกไปพลางชื่นชทผลงานด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย มันลำบากมากก็จริงที่ทำมาถึงขั้นนี้ได้จากแค่ความรู้แบบ 'เศษๆ' จากหนังสือ ความรู้ระดับมหาศาลเรื่อง 'ฟิสกส์' และประสบการณ์ 'ผงๆ' กับการสร้างอะไรแบบนี้เอง พวกเขาทำเองทุกอย่างตั้งแต่ไปขอใช้เตาหลอมจนถึงทำกระสุน แต่กันต์ก็รู้ดีกว่าใคร... ว่าเขายังดึงความสามารถมันออกมาได้ไม่สุด

     " นี่คือเรื่องที่นายต้องการให้ฉันช่วยคิด?---- ตอนนี้ความเร็วกระสุนเป็นไงบ้าง ระยะล่ะ.. " 

     " ความเร็วจากที่กะๆก็คงประมาณมัคครึ่ง ระยะก็ตามประสาปืนพก ยังดีที่ปืนกระบอกนี้มีความเร็วมายกระดับตัวเองหน่อยนึง... " ไอ้กันต์ตอบกลับมาและยื่นปืนไปให้เอ็น ในนั้นไม่มีกระสุนบรรจุ เพราะฉะนั้นไม่มีอะไรค้องระแวง พวกเขายิงกรพสุนแม็กกาซีนแรกไปแล้วโดยทดสอบกับโล่และผนัง แน่นอนว่าภายใต้เวทย์ [เก็บเสียง] นี่เป็นสาเหตุที่คนนอกจะไม่ได้ยินเสียงลั่นไกภายนอกเขตที่ร่ายมนตร์...

     " นี่มันก็เป็นปืนพกกระบอกนึงอยู่แล้วหนิ---- แต่พวกมันจะใช้จัดการกับปีศาจได้จริงๆงั้นหรอ " เอ็นถามกลับไปพลางคิดจินตนาการไปถึงพวกอสูรระดับล่างๆของดันเจี้ยนที่พวกเขายังไปไม่ถึง คิดว่ามันจะใช้ได้กับพวกตัวที่มีหนังหนาหรือไม่..

     " อันนี่ก็ต้องขอเอาไปลองอีกที แต่ถ้าจะใข้ฆ่า--- ให้เดาก็ประมาณซัก สิบถึงยี่สิบชั้นแรก 'อาจจะ' พอเอาไปใช้ได้ ไม่งัเนเราก็คงต้องลองสร้างใหม่ไม่ก็สร้างปืนชนิดอื่นขึ้นมา ไม่งั้นก็คงต้องหาทางเปลี่ยนรูปพลังเวทย์มาใช้จริง... " 

     " อา.. นายยังพอจำรายละเอียดของกระสุนของไนต์ได้อยู่รึเปล่า " 

     " แน่นอนว่าจำได้--- อ่ะ เอาไป " กันต์ตอบกลับมาพร้อมกับโดยกระสุนนัดสองนัดที่เก็บไว้ในซองพลาสติกที่เป็นซองใส่ยาของเขาจากโลก มันเป็นสิ่งที่เขาพกมาติดตัวโดยบังเอิญวันนั้น ปัจจุบันมันเลยเป็นกระสุนที่ใช้เป็นแบบในการสร้าง " ถ้าให้เทียบล่ะก็----- ท่าทางว่าคุณภาพของปืนของอีกฝ่ายจะห่วยกว่าของทางเรา... " 

     " ห่วยกว่า---? "

     " ก็นายจำไม่ได้รึไง กระสุนทั้งสองนั้นนี้ถูกพบกลางศีรษะแต่ไม่ทะลุ นั่นหมายถึงกระสุนมันไม่ดีไม่ก็ปืนน่ะ แรงบีบอัดน้อยเกินไป จากกระสุนสองนัด มองก็รู้แล้วว่าหมอนั่นมันโง่ กระสุนของมันแทนที่จะใช้กระสุนที่ดัดแปลงหัว มันกลับใช้หัวทู่แบบลูกดอกธนู... ถึงจะรู้อยู่ในใจก็เถอะว่าในนั้นมันดันเจี้ยน---- แต่ยังไงมันก็ไม่ถูกเจาะทะลุ กระสุนติดแหง็กเพราะความเร็วต่ำ.. ต่อให้กระสุนดีแค่ไหน ระยะการยิงของมันก็น้อยอยู่ดีแหละ.... " 

     " งั้นแสดงว่าของเราก็ดีกว่างั้นสินะ--- ขออีกฝ่ายยิงจ่อก็ยังได้แค่นั้น งั้นแค่นี้ก็คงนับได้ว่าความสำเร็จแล้วล่ะ... " เอ็นตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงปกติ สุดท้ายการคุยก็จบลงแค่นั้นหลังจากที่พอลกลับมาหลังจากไปเบิกเหล็กที่ถูกลงมติกันในกลุ่มที่ต้องเปลี่ยนเป็นกระสุนอย่างช่วยไม่ได้--- การอัพเกรดปืนถูกเลื่อนไปด้านหลังไว้ในยามจำเป็น ใช้เวลาว่างมาฝึกเวทย์และการต่อสู้ พวกเขาทั้งกลุ่มสลายตัวกันไปตามห้องของแต่ละคนอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าพักผ่อน

     เตรียมที่จะไปในดันเจี้ยนกันต่อในวันพรุ่งนี้... 


     .....

     .....




     //ไนต์//


     ซวกกกกกกกก!!!!!!!! กร๊าาาาาซซซ!!!!!

     " ..... " ผมลงถึงพื้นอย่างรวดเร็วก่อนจะพุ่งตัวต่อไปหาอสูรตัวต่อไปที่เรียงรายเข้ามาหากันด้านหน้า ตอนนี้ผมกับอลิสก็อยู่ที่เดิม ในโบราณสถานแห่งแรกหลังจากที่เข้ามาได้เกือบสิบชั่วโมง เวลาที่ผ่านมาเกือบหกสิบเปอร์เซ็นต์ของผมถูกนำไปใช้กับการสอนอลิสเบื้องต้นและแนะนำการใช้ดาบ ผมสอนให้เธอใช้เาบสั้นนั่นก็เป็นเพราะในดันเจี้ยน พวกอสูรมันจะเข้าประชิดมาได้จากทุกทิศทาง แน่นอนว่าผมย่อมไม่ฆ่าทั้งหมด ไม่งั้นเธอก็ไม่ได้ฝึกพอดี--- ผมจึงต้องคอยเหลือๆไว้ในเธอจัดการบ้าง และเจ้าตัวที่ว่าในตอนนี้ก็กำลังปะทะกับลิซาร์ดแมนอยู่...

     เคร้งงงงง!!!!!!..... ครีดดดดดด!!!!!..... 

     ผมที่จัดการด้านหน้าเสร็จแล้วหันมองไปตามเสียงแหลมๆที่โลหะสองอย่างกระทบกันอย่างแรง อลิสใช้มีดธรรมดาๆรับดาบเหล็กของมนุษย์กิ้งก่าที่ฟันลงมาตรงๆ เธอเอาดาบตั้งพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบ หลังจากนั้นค่อยๆดึงดาบออก--- ขูดไปตามดาบใหญ่ เปลี่ยนวิธีมันออกไปและเข้าประชิดตัวของศัตรูอย่างรวดเร็ว ก้มหลบแบบย่อตัวเล็กน้อยเพื่อหลบกรงเล็บแหลม มือขวาของเธอตวัดดาบไปที่ช่วงท้องของมันอย่างรวดเร็ว

     ฉวกกกก!!!!!------- เลือดสีแดงเข้มสาดออกมาจนอลิสเลอะ อีกฝ่ายปางตายไปในทันที อลิสหมุนตัวอย่างรวดเร็วก่อนจะกระโดดขึ้นสูง ใช้ขาเตะไปที่อกของมันอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง *ปึ้งงงง!!!!* โดยที่ใช้ขาข้างนั้นส่งแรงออกไปเพื่อดีดตัวออกมาตีลังกากลับหลังกลางอากาศ เธอพลิกตัวหนึ่งรอบตามแนวแทยงและปาดาบเล่มนั้าปักค่าอกของลิซาร์ดแมนตัวอื่นที่ล้อมอยู่...

     " ...... " ผมมองภาพนั้นต่อไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ผมดูเธอค่อยๆฆ่าพวกมันไปทีละตัวเรื่อยๆ การฟันแต่ละครั้งล้วนรุนแรงจนตัดตัวทีนึงแหว่งเพราะค่าสถานะที่เหลือแหล่ บางครั้งอาจเข้าจุดตายบ้าง ไม่เข้าบ้าง---- แต่เรื่องนั้นไม่ค่อยเท่าไหร่ เพราะสิ่งที่เธอพัฒนาอย่างก้าวกระโดดมาเลยก็คือความคล่องตัวและความยืดหยุ่น.. รูปแบบการต่อสู้ก็ค่อยๆคล้ายของมันมากเรื่อยๆที่จะออกผาดโผนและกายกรรม.... 

     นั่นทำให้ผมต้องตะลึง... เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเธอยังทำอะไรไม่เป็นเลยยกเว้นการใช้ธนูไม่ใช่รึไง.. ผมใช้ [วิเคราะห์] แอบดูค่าสถานะกับเลเวลที่ขึ้นมาแค่หนึ่ง ...ผมเริ่มคิดละว่ามันขึ้นค่อนข้างน้อยเลยหรือว่าเธอเองก็เป็นพวกค่าสถานะขึ้นยาก? ผมเองก็เลเวลยังไม่อัพเลยทั้งๆที่ฆ่าไปพอๆกับเธอ---- เรียกว่าหัวอกเดียวกันก็คงได้เลยด้วยซ้ำ ผมถอนหายใจออกมาก่อนที่จะละสายตาจากการฆาตกรรมหมู่ของเธอ เผชิญกับศัตรูตรงหน้า..

     " เฮ้อ.... " ---------ปึ้งงงงงง!!!!!!!! ดาบเหล็กเล่มหนึ่งถูกฟันลงมาอย่างแรงจนพื้นแตกกระจาย ผมที่มีการตอบสนองขั้นสุดยอดก็ไม่คิดว่ามันเป็นปัญหาอะไรหลังจากที่มันฟาดมาเต็มๆที่ร่างกายผมที่ถูกผ่าครึ่ง แต่ละซีกค่อยๆล้มลงไปกับพื้นและกำลังจะหายไป...

     " ไนต์!!! " 

     " ...... " เสียงของอลิสดังขึ้นจนได้---- ผมเริ่มรู้สึกผิดแล้วนะที่ทำเธอช็อคบ่อย ผมพุ่งออกมาจากพื้นอย่างรวดเร็วเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมไม่ได้พุ่งออกมาทะลุพื้นอย่างใด ร่างกายสองซีกของผมก็แค่ประกบกันอีกครั้งและยืนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น... 

     " โอ่ยๆ ใจเย็นๆก่อนสิ... ฉันยังไม่------ " ฉึกกกกกกก!!!!!!! พูดยังไม่ทันจบประโยค ร่างของผมก็ถูกแบ่งครึ่งอีกครั้งด้วยดาบเหล็กเล่มเดิมที่ฟันตามแนวนอนจนแยกร่างกายเป็นสองท่อน บนและล่าง ร่างครึ่งบนของผมก็คว่ำลงไปกับพื้นในทันที

     " กรี้ดดดดด!!!! " 

     " โอ่ยๆ.... " ผมโผล่ออกมาอีกครั้ง ยืนท่าเดิมก่อนจะหันหลังกลับไปตวัดดาบสั้นไปด้านหลัง ผ่าร่างของตัวเกะกะพวกนั้นจนขาดเป็นสองท่อนในทีเดียวก่อนจะพุ่งไปสนับสนุนเธอหลังจากที่พวกโครงกระดูกอีกกว่าสิบตัวโผล่ออกมาจากพื้น แต่แทนที่ผมจะพุ่งเข้าไปด้วยการวิ่งตามปกติ ผมดีดตัวออกจากพื้นและในทันที ร่างของผมก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิทและทาบลงไปที่พื้น ร่างกายเปลี่ยนเป็นเงาสีดำสนิทในพริบตาและพุ่งไปยืนข้างๆอลิส...

     " นั่นมันอะไรอีกล่ะ! " อลิสถามกลับมาด้วยน้ำเสียวตวาดหน่อยๆก่อนจะถอนหายใจออกมา... อย่างน้อยตอนนี่ก็แสดงว่าเธอมองเห็นผมในร่างที่เป็นเงาจากการใช้ทักษะ [รูปแบบเงา] ได้แล้ว.. ที่ผ่านมา เมื่อกี้ผมก็ใช้มัน เพราะงั้น--การโจมตีทางกายภาพจะไม่มีผลกับผมตราบใดที่ยังเป็นเงาอยู่ ซึ่งข้อเสียของท่านี้ก็พอมีอยู่คือ มันใช้เวลานานกว่าจะกลายเป็นเงาโดยสมบูรณ์ กว่าจะกลับมาเป็นเนื้อปกติก็นานด้วย.. ใช้เวลานานและโฟกัสได้เฉพาะจุดว่าจะให้เป็นตัวแค่ส่วนไหน แถมถ้าใช้ทักษะผิดพลาด ผมมีสิทธิที่จะกลับสภาพเดิมไม่ได้-----  แต่ก็เอาเถอะ ผมมีทักษะก็ใช้ๆไป ลองๆให้มันครบ และอีกอย่างที่ผมรู้มาคือ.. บางทีหน้าตกใจของอลิสก็ตลกดี..

     " ทักษะ----- ว่าแต่เธอมองเห็นขนาดเงาเข้มๆแล้วหรอ... " ผมถามออกไปขณะที่ควงดาบสั้นเล่นๆรอ...

     " อื้ม สายตาฉันชินมาเกือบชั่วโมงแล้ว " 

     " งั้นตอนนี้เราโดนล้อมทั้งหมดเท่าไหร่... " 

     " ตอนนี้เอ่อ.... 32 ตอนนี้พวกเรา-------!!!!!!!! " 

     " หึ... เธอโดนเล่นอีกแล้ว " 

     " ไนต์! " เธอขึ้นเสียงใส่ผมเล็กน้อยในทันทีหลังจากที่ผมแอบแกล้งเล็กๆ เธอตกใจไปจนใจแถบวายเมื่อกี้ก็เพราะตอนที่เธอหันหน้ากลับมาตอบ แทนที่เธอจะเจอผม เธอกลับเห็นหน้าตัวเองที่จ้องกลับไปแทน ซึ่งนั่นก็เป็นอะไรที่ผมทำเล่นๆจากการใช้ทักษะ [แปลงเงา] สกิลที่ทำให้ผมสามารถเปลี่ยนลักษณะทางกายภาพไปเป็นคนอื่นได้ตามที่ผมคิด รายละเอียดเองก็ขึ้นอยู่กับสมองผมเหมือนกัน--- เพราะงั้น อลิสจึงโดนเข้าไปเต็มๆ ใจหายวาบแล้วก็หอบหายใจหนัก.. นั่นทำให้ผมเค่นเสียงหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะสนใจศัตรูตรงหน้าต่อ

     " ...... " ผมดีดตัวออกมาในทันทีพร้อมกับเริ่มฆ่าไปทีละตัวทีละตัวอย่างง่ายดายในร่างของอลิสและอุปกรณ์ทุกอย่างที่เหมือนอลิส เวทย์นี้มันคล้ายกับภาพลวงตาแต่มันก็ไม่เชิง ผมแค่ปลอมจนเหมือนกระทั่งอาวุธ แต่จุดอ่อนของทักษะนี้มันอยู่ที่ว่าชื่อมันก็บอกอยู่แล้วว่า [แปลงเงา] มันแค่เปลี่ยนเงาของผมเท่านั้น เงาผมก็ขนาดเท่าตัวผม การแปลงเป็นอลิสที่ตัวเล็กกว่ามันจะทำให้ร่างกายบางส่วนผมล้นออกมา ผมจึงต้องทำให้ตรงนั้นมองไม่เห็น... ซึ่งนั่นแหงะจุดอ่อน ตอนนี้ผมก็เป็นอลิสแค่ที่มีกำแพงอากาศออกมาจากด้านข้างแค่นั้นแหละ.....

     ฉวกกกกก!!!!!!! ฉัวะ! 

     ผมกับอลิสเริ่มดำเนินการฆ่ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งพวกที่ล้อมอยู่หายไปหมดแล้ว เลเวลของผมขึ้นมาหนึ่งเลเวล อลิสเท่าเดิมแต่ [เชี่ยวชาญดาบ] ของเธอขึ้นมาถึงระดับที่ 5 ....รวดเร็วดีจริงๆ 

     " ไม่บาดเจ็บอะไรใช่มั้ย? " ผมถามออกไปหลังจากยืดเส้นยืดสายเล็กน้อยรอไปพลางๆ ผมกำลังใช้ [นัยน์ตาปีศาจ] ในการค้นหาจำนวนปีศาจที่ต้องฏ่าและอีกระยะประมาณเท่าไหร่ผมถึงจะเคลียร์ที่นี่เสร็จ ผมค่อยๆมองลงไปเรื่อยๆและมองชึ้นขเางบนสลับไปมา ตอนนี้ก็มาจนเกือบครึ่งทางแล้ว ศัตรูก็ไม่ได้เก่งอะไรเลยนอกจากการเน้นปริมาณ แต่ละตัวเลเวลแค่สามสิบ ไม่มีพิษมีภัยเลย... ผมเองก็ช่วงชิงทักษะมาเยอะ ตอนนี้ก็ได้มาเกือบสี่หมื่น---- ขึ้นเยอะมากแต่เลเวลดันไม่ขึ้น ที่นี่เป็นเหมือนกับมหาดันเจี้ยนขนาดย่อมๆ จากที่ผมกะๆมาก็คงมีซักแค่ห้าสิบ-หกสิบชั้น...

     ให้ตายเถอะ... แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกสนุกหรือกระฉับกระเฉงเท่าไหร่เลย ผมเริ่มคิดแล้วนะว่าผมจะได้พลังเร็วไปรึเปล่า แถมตอนนี้ค่าสถานะก็เยอะขึ้นเรื่อยๆจนแทบไม่ต้องออกแรงในการฆ่าแล้ว... บางทีผมอาจต้องปรับพลังของตัวเองลงไปซักหลายๆเท่าให้ไปอยู่ประมาณซักเท่าอลิส มันจะได้มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจสำหรับผมหน่อย....

     " อื้ม ไม่มีแผลอะไรหรอก " เธอตอบกลับมาก่อนจะทำหน้าบึ้งเล็กน้อยทันทีที่เห็นผม.. " นายกลับเป็นแบบเดิมหน่อยได้มั้ย.. ฉันค่อนข้างรู้สึกแปลกๆเวลาคุยกับตัวเอง " 

     " ....... " ผมกระตุกยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะกลับไปเป็นร่างเดิมตามปกติ กลายมาเป็นไนต์คนเดิมที่ผมดำบ้างขาวบ้างแล้วก็แขนเหล็ก คงจะมีเพียงจุดเดียวที่แทบจะไม่เปลี่ยนเลยนั่นก็คือดวงตาสีฟ้าสองข้างเหมือนกับเธอ จริงๆตอนนี้ผมกำลังปิด [นัยน์ตาปีศาจ] อยู่ภายใต้ [ภาพลวงตา] และ [หลอนประสาท] ...เอาจริงๆผมก็บิดบังมาตั้งแต่ที่เข้าเมืองแล้วด้วยซ้ำ มันเลยไม่มีปัญหาและลดความน่าสงสัยลง

     " ตอนนี้เรามากันเกือบครึ่งทางแล้ว... " 

     " ...ถ้าสมมติฉันถามเธอว่าถ้าต่อไป--- สิ่งที่พวกเราจะทำคือการเคลียร์สถานที่แบบนี้ไปอีกแปดที่ เธอยังจะตามฉันมมาอยู่มั้ย? " ผมถามออกไปพร้อมกับวางมือไปที่ผนังแล้วดูดแร้เก็บเล่นๆพลางรอเธอตอบ แถวนี้ก็มีแร่ใหม่นิดหน่อย--- แต่มันก็ห่วยแล้วก็ไม่ดีเท่าแร่ชั้นล่างๆของมหาดันเจี้ยนแรกด้วยซ้ำ แต่พอดีด้วยความว่างของผมเช่นเดียวกับแหวนที่พื้นไม่เต็ม ผมเลยต้องขอเก็บๆมันมาซักหน่อย...

     " อื้ม ยังไงฉันก็จะยังตามนายอยู่ " 

     " โอ่ย-- ตอบมาแบบไม่ลังเลเลยรึไง " ผมพูดออกมาพร้อมกับถอนหายใจออกมาเล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้ " อย่าคืนคำละกัน... " 

     " แน่นอน! " อลิสตอบกลับมาเสียงใส ผมได้แต่ทำหน้าเอือมกลับในขณะที่มือของผมก็กำลังส่งพลังเวทย์ไปชิงโลหะทุกชนิดมาตามปกติ ผมเงียบไปเรื่อยๆจนกระทั่งผมเหลือบไปเห็นดาบของอลิสที่อยู่ในฝัก แต่ด้วยความที่ผมใช้ [ค้นหาแร่] ผมจึงมองเห็นโลหะทุกชิ้นราวกับกำลังแสกนเอ็กซ์เรย์ และผมก็เหลือบไปเห็นใบมีดที่มีรอยร้าวเล็กๆ....

     " ..... " ผมดึงมันออกมาในทันที ดาบสั้นเล่มนั้นลอยเข้ามาในมือผมในพริบตาท่ามกลางความตกใจของอลิสที่อยู่ๆก็มีแรงบางอย่างดึง ผมรับดาบอย่างง่ายดายพร้อมกับเริ่มเช็คหารอยแตกตรงอื่น กำลังอยู่ในช่วงใช้ความคิดว่าทำอะไรดีระหว่างหาทางซ่อม สร้างอันใหม่หรือจะถามอลิสที่กำลังมองมาด้วยความสับสน.... 

     " ดาบของเธอมันร้าวไปแล้ว.... เพราะงั้นเวลาต่อสู้ก็คอยเช็คด้วยสิ " ผมพูดตอบออกไป สุดท้ายผมก็จบด้วยการเลือกตัวเลือกที่สาม ผมค่อยๆเดินไปหาเธอก่อนจะชี้ให้ดูว่ามันเป็นรอยร้าวบางๆที่เล็กมากๆ มากถึงมากที่สุดที่ถ้าหากไม่เพ่งก็จะมองไม่เห็น... ผมจำต้องเปิดแสงออกจากชุดเล็กน้อยเพื่อให้แสงสะท้อนจนมองเห็นแบบชัดเจน เธอพยักหน้าหงึกพร้อมกับใบหน้ารู้สึกผิด

     " ก็อันนี้นายให้มานี่ อีกอย่างฉันก็ไม่อยากจะรบก--!!! " เคร้ง!!! อลิสที่กำลังสำนึกผิดอยู่ก็เงียบลงไปในพริบตาทันทีที่อยู่ๆดาบเล่มนั้นก็แตกกลายเป็นเสี่ยงๆคามือผม เศษเหล็กที่สะท้อนไปกับแสงของเสื้อผมสะท้อนจนสว่าง ผงเรืองแสงเล็กๆตกลงไปที่พื้น---- ซึ่งของเหล่านั้นก็คืออาวุธของเธอ

     " .....!!!!! " 

     " โอ่ย เลิกตกใจได้แล้วน่า--- นั่นมันแค่ดาบเล่มเดียว "

     " แต่ว่า! ก็ฉันไม่อยากรบกวนนี่นา! อีกอย่างที่นี่มันในดันเจี้ยนด้วย! เพราะงั้น--! " อลิสประท้วงกลับมาอย่างรวดเร็วหลังจากเรียกสติกลับมาได้หมด 

     " แค่นี้ก็พอแล้วใช่มั้ย... " ผมพูดขัดเธออย่างรวดเร็วและทาบมือไปกับพื้น ใส่พลังเวทย์อย่างรวดเร็วและมองหาแร่ที่ดีกว่าอันเก่าหน่อย ดูดมันขึ้นมาบนฝาามืออย่างรวดเร็วโดยที่แปรสภาพมันตั้งแต่ตอนที่มันอยู่ใต้ดินแล้ว.... และสุดท้าย ดาบเล่มใหม่ก็ปรากฏออกมาจากพื้น จับเข้ามาในมือผมอยู่หมัด เป็นดาบสั้นเล่มใหม่ที่ดูดีกว่าเดิมและประสิทธิภาพดีกว่าเดิม ความยาวมากขึ้นเล็กน้อยแต่ที่สำคัญคือที่จับและองค์ประกอบตรงนั้นเหมือนเดิมทุกอย่าง นี่ก็เพื่อให้คุ้นชินมือ จับแล้วคล่อง รู้สึกเหมือนอันเก่า...

     " . . . . " โอ่ยๆ อย่าเพิ่งค้างสิฟะ ผมจับมาและก็แกว่งไปมาเล็กน้อยเพื่อเช็คน้ำหนัก มันหนักกว่าเดิมนิดเดียวแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรเพราะค่าสถานะของอลิสมันล้นอยู่แล้ว ผมได้แต่ลอบยิ้ม ชื่นชมผลงานตัวเองเล็กน้อยก่อนจะยื่ยมันให้กับเธอ

     " รับไปสิ... โอ่ย--- " โป๊ะ!.. 

     " อ้ะ!... " อลิสร้องออกมาเล็กน้อยก่อนจะยอมรับดาบไปด้วยความมึนงง เมื่อกี้ผมเคาะหัวเธอไปทีนึงตามปกติเวลาเธอนิ่งค้าง... ผมเพียงแค่ใช้การแปรรูปในพริบตาใต้ดินเฉยๆเอง รอบนี่ก็ไม่ได้ทำดีเท่าที่ควรเพราะนานกว่าปกตินิดหน่อย ผมใช้เวลาไปเกือบวิครึ่งในการสร้างมัน... ผมได้แต่ลอบถอนหายใจออกมาก่อนจะนั่งพักไปตามสบายข้างๆเธอ...

     " นายทำได้ยังไงน่ะ--- เอามาจากไหน? " เธอถามออกมาอย่างตะกุกตะกัก ผมได้แต่ลอบมองไปอย่างงงๆก่อนที่จะหาวออกมาน้อยๆ ลูบผมตัวเองไปมาเล็กๆแก้เก้อก่อนจะตอบออกไปอย่างไม่มีอะไร...

     " เธอก็น่าจะเห็นว่าฉันเป็นนักแปรรูป เพราะงั้นเธอก็น่าจะพอเดาออกมาว่าฉันทำอะไรแบบนี้ได้ " 

     " แต่ฉันไม่เคยได้ยินเลยนี่ อาชีพ 'นักแปรรูป' น่ะ จากคำศัพท์มันก็ควรเป็นอาชีพที่ใช้ในการแปรสภาพสิ่งของให้เปลี่ยนรูปร่างไม่ใช่หรอ มันก็ไม่น่าจะได้ถึงขั้นนี้สิ อีกอย่างนั่นมันแค่ไม่ถึงสองวินาที! " ให้ตายเถอะ... ตอนนี้ผมกำลังเผชิญกับคนขี้สงสัยขนาดไหนกันเนี่ย ผมถอนหายใจออกมาก่อนจะนั่งขัดสมาธิตามปกติแล้วเริ่มตอบทีบะคำถามอย่างช่วยไม่ได้...

     " สิ่งที่ฉันทำได้มันคือการ 'แปรสภาพ' มันเป็นการเล่นแร่แปรธาตุแบบนึง ไม่เหมือนกับพวกช่างตีเหล็กที่วันๆเอาแต่ตีดาบ.. ตราบใดที่ฉันมีแร่ ฉันก็จะเปลี่ยนรูปร่างและสร้างมันเป็นอะไรก็ได้ตามปริมาณที่มี----- " ผมหยุดพักไปเล็กน้อยก่อนจะดึงดาบออกมาจากพื้นเล่มหนึ่ง มันเป็นดาบเหล็กธรรมดาที่ทำมาจาก 'เหล็ก' แบบเหล็กเลย... ผมเพียงจำลองให้เธอเห็นภาพชัด " -----ส่วนเรื่องความเร็วก็มาจากการฝึกนับไม่ถ้วนแค่นั้นแหละ.. " 

     " . . . . . " เอ๋อไปแล้วรึไง หรือว่าต้องการคำอธิบายเพิ่มอีกเพราะผมพูดกำกวมไป... 

     " มันก็เป็นอะไรประมาณนี้---- " ผมเริ่มทำการแปรสภาพดาบเหล็กไปมาเหมือนมันเป็นของเล่นไม่ก็ดินน้ำมัน เปลี่ยนรูปร่างไปเรื่อยๆ เป็นหลอดแก้ว เป็นมีด เป็นดาวกระจายเป็นหลายๆอย่างไปเรื่อยๆก่อนจะเลิกทำ ทำลายดาบนั้นลงไปในพริบตาด้วย.... ผมกลับไปมองอีกฝ่ายที่นิ่งไปอีกแล้วจนต้องเอามือไปเคาะๆเล็กน้อย ดึงวิญญาณที่กำลังจะล่องลอยของเธอออกมาก่อนที่มันจะไม่กลับมาอีกเลย...

     " นายไม่ใช่คนแน่นอน.... " 

     " นั่นก็ขึ้นอยู่กับเธอว่าจะเห็นว่าฉันเป็นตัวอะไร " ผมตอบออกไปด้วยความเอือมนะอาก่อนจะสร้างผนังมากันสองด้านเช่นเดียวกับกำจัดไอแม่มดรอบๆนี้จนหมดด้วย [ยกเลิกเวทย์มนตร์] เพื่อป้องกันการเกิดและการผุดขึ้นมาของพวกกองทัพโครงกระดูก แปะโกลว์สโตนไปรอบๆห้องเพื่อเพิ่มแสงสว่างและหยิบเตียงออกมาสองเตียง วางไว้ไม่ห่างกันมากเพียงแค่แบบพอดี... 

     " ถ้ากะตามเวลาที่เข้ามาแล้ว นี่มันคงถึงตอนพระอาทิตย์ตกเย็นแล้ว เพราะงั้นต่อจากนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ฉันจะทำอาหาร ส่วนเธอก็นั่งรอไปก็ได้.. " 

     " อ-- อื้ม! " 

     " ห้องน้ำอยู่ทางขวา.. " ทันทีที่ผมพูดขึ้น อลิสก็พุ่งเข้าไปที่ประตูบานหนึ่งที่เปิดออกอย่างพอดิบพอดี เธอเละคราบเลือดมาทั้งตัว นี่ก็เป็นเรื่องดีที่จะได้ซักผ้ากับทำความสะอาดร่างกาย มันก็คงมีกลิ่นไม่พึงประสงค์เท่าไหร่ถ้าจะให้นอนบนเตียงทั้งๆที่เละเทะขนาดนั้น ต่อไปผมคงต้องหาวิธีในการ---- ไม่สิ หลังจากนี้ว่างๆผมก็สร้างบ้านไปเลยน่าจะดีกว่า เอามันมาเก็บในแหวนมิติเอา ทีหลังจะได้สะดวกๆ.... ทำเป็นบ้านหลังเล็กๆก็พอ เอาแค่อยู่ได้ในดันเจี้ยน พอเรื่องทุกอย่าง สงครามเทพหรืออะไรก็ช่างจบ ชีวิตของผมก็คงต้องถูกเอาไปพิจารณาอีกทีว่าต้องทำอะไรต่อ... 

     ถ้าผมรอดน่ะนะ... 

     " เฮ้อ----- " ผมถอดหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะวางดาบทั้งสองและมีดด้านหลังพิงหัวเตียง ลุกขึ้นยืนและหยิบอุปกรณืทำครัวออกมา รวมบทเชฟตามปกติสำหรับการผจญภัยนี้ ผมเองก็ยังไม่รู้เลยว่าอลิสทำอาหารได้ขนาดไหน แต่ด้วยความมั่นใจในตัวเองบวกกับความมั่นใจในตัวเอง ผมเลยขอมาทำเอง--- ไม่ ผมเลยลงมือเลย นี่ก็เพื่อระดับคุณภาพชีวิตและคุณภาพอาหาร อีกอย่างยัยคนที่ไปอาบน้ำอยู่ก็ชอบอาหารที่ผมทำด้วย...

     " ...... "

     .
     .

     แต่จะว่าไป...

     สรุปใครเป็นเจ้านายใครกันฟะเนี่ย...



=================================================================================

จบไปอีกตอนแล้วครับผม! ตอนนี้ชี้ให้เด่นๆถึงพวกผู้กล้า ณ อาณาจักรที่คิดค้นสุดยอดอาวุธขึ้นมานะครับ555 แล้วเอายังไงเนี่ย! ถ้าได้เจอกับไนต์! ไนต์จะตายมั้ย! ค่าสถานะของแม่งเพิ่งขึ้นไปแค่สี่หมื่นเอง! ชิบหายตายแน่นอน! มาร่วมเอาใจช่วยไนต์ของเรากันนะครับ!

ตอนต่อไป "ตอนที่ 24 : เวทย์แห่งการรังสรรค์" 

อย่าลืมติดตามกันต่อนะครับ ช่วยกันเม้นด้วยนะ!!!!!! จะได้เป็นกำลังใจให้ไรท์^^ เจอกันตอนหน้าที่มาพร้อมกับค่าสถานพอลิสครับ ไนต์จะเป็นตอนหน้าหน้า(ขั้นต่ำนะ =P)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #835 ชินแจฮวา (@272622) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 01:47
    ไนต์เท่ว่ะม่อยากให้มีผญในเรื่องนี้เล้ยอ่ะกลัวไนตถูกทรยศ
    #835
    1
    • #835-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      5 พฤษภาคม 2560 / 07:37
      พระเอกเท่อยู่แล้วครับ ทรยศหรือไม่...อืม ไรท์ไม่เห็นเจอปัญหาเลยนะ5555 ยิงทิ้งก็จอดละ
      #835-1
  2. #682 ผ่านมา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 21:29
    ขอบตุณครับ
    #682
    0
  3. #680 Knight_Blood (@Knight_Blood) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 14:55
    สนุกดี ชอบความมั่นใจกับความฉลาดผู้กล้า555
    #680
    0
  4. #679 Chblossom123 (@Chblossom123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:57
    มีความวอนตายมากค่ะ เหล่าผู้กล้านี่.. มีความมั่นใจไร้ที่ติมาก

    อลิสกับไนต์นี่ชีวิตสบายดีเนอะ555 อีกหน่อยก็คงโหดละ มีไนต์พาปั้มเวลแถมสอนตัวๆอีก..
    #679
    1
  5. #678 Plastid-234 (@Plastid-234) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:55
    ผู้กล้าเอ้ย.. ไม่รู้ซะแล้วว่าไผเป็นไผ
    #678
    0
  6. #677 WhiteKirito (@WhiteKirito) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:01
    ผู้กล้า....
    #677
    0
  7. #676 WhiteKirito (@WhiteKirito) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 13:01
    อลิสเรื่องนี่จะทำอาหารเก่งเหมือนอีกเรื่องรึเปล่าครับ?
    #676
    1
  8. #675 RenaissanceAge (@RenaissanceAge) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 08:45
    ขอบคุณครับ สนุกดี
    #675
    0
  9. #674 Guest (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 08:44
    ขอบคุณครับ
    #674
    0
  10. #673 วศินทร์ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 08:32
    พระเอกจะรอดมั้ยครับ55555
    #673
    0
  11. #670 Material4ExtendingKing'sAge (@MoneyEarnKillAnt) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 00:04
    อย่าใช้คำว่า"แค่สี่หมื่น"สิ! นั่นมันเยอะโครตสุดๆ
    #670
    1
  12. #669 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:31
    ตัวเอกเท่มากก
    #669
    1
  13. #668 027e788829rhu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:16
    ฆ่าผู้กล้าเลยได้มั้ยยยย
    #668
    0
  14. #667 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:50
    เนื้อเรื่องดูสบายๆขึ้นเยอะเลย~
    เราคิดตั้งแต่ตอนไนต์ทำอาหารครั้งแรกล่ะ.....ใครเป็นเจ้านายกันแน่? อลิสเหมือนมีหน้าที่แค่ติดตาม ถามมาก ทำหน้าช๊อค ฝึกฝีมือและสกิล..แค่เนี้ย?
    ปล.ไนต์เริ่มมีการแกล้งกันแล้วค่ะท่านผู้ชมมมม หวังว่าคงไม่มีนิสัยรั่วๆนะ ไม่งั้นความดาร์คหายหมด =_=^
    #667
    1
    • #667-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      22 เมษายน 2560 / 22:55
      ความดาร์กยังไม่หายครับ มาแค่ยังไม่โผล่กับนานๆมาที จะเครียดจริงๆก็ช่วงหลังเพราะพระเอกเราเก่งขนาดนี้ปรับเรื่องให้ดาร์กยากมาก อะไรก็แก้ทางได้หมด ไนต์คนนี้ไม่หลุดมาดไปเป็นเละเทะแน่นอนครับ^^ มันแค่เลือกปฏิบัติ

      ผมว่าบทอลิสก็ถูกแล้วนะ ไนต์มันปกติที่ไหนล่ะ5555 รู้ข้อมูลพวกเดียวกันเองก็เป็นเรื่องดีนะครับ^^
      #667-1
  15. #666 Chanathep Peungpakdee (@tamamama) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:41
    เริ่มกำจัดผู้กล้าซักคนเถอะ แบบให้พระเอกรู้ความต่างของแต่ละฝ่ายได้แล้ว

    หรือจะเร็วไปหว่า 55
    #666
    1
    • #666-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      22 เมษายน 2560 / 22:56
      ยังไม่เจอกันเลยครับ5555 ติดตามต่อไปครับ อีกนานหน่อยนะ^^
      #666-1
  16. #665 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:29
    ความดาร์คหายหด -*-
    #665
    1
    • #665-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      22 เมษายน 2560 / 22:56
      ใจเย็นๆนะครับ^^ มาหลังๆหลังมากๆ
      #665-1
  17. #664 FutomoChan~ (@Karin-Kara) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:26
    ไนต์มีสกิลฟื้นฟูอัตโนมัติ(+สกิลพระเอก)อยู่ไม่ตายหรอกค่ะ!!!
    #664
    1
    • #664-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      22 เมษายน 2560 / 22:57
      นั่นสิครับ... แต่เห็นแบบนู้นทางโน้นก็โม้ไว้เยอะนะ555
      #664-1
  18. #663 ฟหกด (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:59
    ขอบคุณครับ สนุก
    #663
    1
    • #663-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      22 เมษายน 2560 / 22:57
      ขอบคุณครับ^^
      #663-1
  19. #662 ผ่านมา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:59
    ไนต์จะรอดมั้ย! ฝั่งนั้นเค้ามีของโหดกันแล้ว!



    อลิสเองหัวใจวายตายจะไม่ใช่เรื่องแปลกใจเลย5%55
    #662
    0
  20. #661 Moechan1567 (@Moechan1567) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:56
    ไนต์ตายแน่นอนO.O ค่าสถานะเพิ่งขึ้นมาสี่หมื่นนา แย่แล้วววว อีกฝั่งมีปืน!!!
    #661
    1
    • #661-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      22 เมษายน 2560 / 22:57
      ฝั่งนั้นปืนโหดด้วย!
      #661-1
  21. #660 นิค&NIck (@zaxswcde1150) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:51
    เหอะโหดเหรอแล้วของไนท์ตอนนี้ันเป็นอะไรฟะ
    #660
    1
    • #660-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      22 เมษายน 2560 / 22:58
      นิวเคลียร์จิ๋วครับ แค่ยิงคนทีนึงตัวหายไปเลย555
      #660-1
  22. #657 D4RK (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:30
    อลิสเรื่องนี้เอ่อเพราะไนต์โหดไป555
    #657
    0
  23. #656 Eden (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:25
    สนุก5555 อยากให้ไนต์กับพวกผู้กล้ามาเจอกันละ
    #656
    1
    • #656-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 24)
      22 เมษายน 2560 / 22:58
      อีกนานหน่อยนะครับ!
      #656-1
  24. #655 Dommy0459 (@Dommy0459) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:24
    ผู้กล้าเริ่มโหดแล้ววว
    #655
    0