Re : Reality เปลี่ยนไปโลกใหม่ด้วยโชคชะตาอเวจี

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 31,715 Views

  • 991 Comments

  • 1,839 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    31

    Overall
    31,715

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 24 : สถานการณ์คับขัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    25 เม.ย. 60



     //ไนต์// 






     ตึก.. ตึก ตึก... ตึก 
     
     เสียงก้าวเท้าเป็นจังหวะดังขึ้นอย่างต่อเนื่องท่ามกลางความเงียบงันเงียบกริบของทั้งทางเดินมืดสนิท มีเพียงแค่ดวงตาสีฟ้าสองคู่ที่ยังคงสว่างอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ผมกับอลิสเองในตอนนี้ก็ยังเดินต่อไปเรื่อยๆ ลงไปเรื่อยๆเพื่อที่จะไปให้ถึงห้องสุดท้ายที่เป็นห้องสมบัติ ตอนนี้ผ่านมารวมๆก็ถึงสามวันตั้งแต่ที่เข้ามาในตอนแรก กิจวัตรประจำวันของพวกผมนั้นก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่างออกไปจากเดิมเลย นอกซะจาก---- การฆาตกรรมหมู่ สังหารเหล่าปีศาจและแย่งชิงพลังของพวกมันมาจนหมดเกลี้ยง นั่นคือสิ่งที่ผมทำ... 

     มาว่ากันด้วยเรื่องของการเติบโตด้านค่าสถานะกันบ้าง สำหรับผมที่มี [ดวงตาของผู้ช่วงชิง] และได้ปะทะกับปีศาจหลายโขยงที้กรอกันเข้ามาอย่างไม่หมดจด ผมได้พลังเพิ่มมาหลังจากครั้งนั้นก็อีกประมาณแปดหมื่นนิดๆเพราะหลังๆมายิ่งเจอน้อย มันท่าทางว่าจะมีเยอะแค่ช่วงแรกๆของดันเจี้ยน แต่มันก็แปลกยิ่งกว่าเมื่อผมพบว่าเลเวลผมไม่ได้อัพเลยทั้งๆที่ค่าสถานะขึ้นไปขนาดนั้น ฆ่าจนเอาศพพวกมันกองเป็นภูเขาได้.... แต่มันก็ไม่แม้แต่จะอัพซักเลเวลเดียว ซึ่งเรื่องนี้ผมยังหาคำตอบไม่ได้ ยกเว้นสิ่งที่ผมกำลังจะเล่าต่อ และมันคือสิ่งที่เกี่ยวกับร่างกายของผม---- 

     อาการปวดที่หน้าอกอย่างรุนแรง ....อาการนี้เริ่มมีมาเมื่อประมาณสองวันก่อนที่อยู่ๆมันก็เจ็บขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ มันเป็นเรื่องที่ผมไม่แม้แต่จะอธิบายได้ ถึงขนาดที่ว่าผมไม่รู้และได้แต่พยายามทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทักษะต่างๆที่มีก็ไม่ทำให้หายไป [รักษาบาดแผล] และ [ฟื้นฟูอัตโนมัติ] ต่างไร้ประโยชน์ อาการก็มาเป็นระยะๆแถมกะเวลาแน่นอนไม่ได้ พอผมให้ดีว่าเช็คร่างกาย การแสกนก็ไม่ตรวจพบอะไร... 

     และนั่นแหละคืออาการประหลาดของผม 

     ผมลองตั้งสมมติฐานมากมายว่าเกิดอะไรขึ้น แต่อย่างที่ว่า มันใช้ไม่ได้---- ผมลองวิเคราะห์อย่างถี่ถ้วนไม่ว่าจะลองคิดว่าเกิดจากการที่ผมขาดเนื้อปีศาจเป็นอาหาร เพราะทั้งสองอย่างนี้เจ็บคล้ายๆกัน แต่พอผมลองดื่ม 'น้ำศักดิ์สิทธิ์' ไป มันก็ไม่ทุเลาอาการ ผมจึงต้องคอยอดทนมันมาถึงทุกวันนี้ พยายามคิดให้มันหายไปและจินตนาการให้มันไม่มีอยู่จริงเพื่อที่จะไม่ทำให้เกิดปัญหาในอนาคต

     " ..... " ผมกับอลิสเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ ด้านข้างไม่มีศัตรูอะไรซักตัวนึงและผมเองก็ใกล้มาถึงห้องสุดท้ายเข้าไปทุกที เหลือระยะการเดินอีกก็คงประมาณ 300 เมตรเท่านั้น ผมถึงจะได้เจอห้องโถงขนาดใหญ่ที่พอผมมองด้วย [นัยน์ตาปีศาจ] ผมจะเห็นมังกรยักษ์ตัวหนึ่งที่กำลังนอนอยู่นิ่งๆ ค่าสถานะของมันเองก็เยอะกว่าปีศาจตัวไหนๆ มีความเป็นไปได้สูงถึงสูงที่สุดเรื่องที่มันจะเป็นผู้พิทักษ์เวทย์แห่งยุคสมัยของพระเจ้าเหมือนกับโกเลมที่ผมฆ่าไปในดันเจี้ยนดิน เพราะฉะนั้น ผมก็คงได้แต่ชิลๆไปเพราะตอนนี้ไม่มีปีศาจตัวไหนต่อกรกับผมได้อยู่แล้ว.... 

     " ...... " ผมถอนหายใจออกมาเล็กน้อยพลางคิดถึงเรื่องตัวเอง เหลือบตามองไปที่คนข้างๆที่ก็เดินๆตามผมมาอยู่ตามปกติ อลิสเลเวลอัพไปถึงเลเวล 17 ขึ้นไปอีกสองเลเวล ส่วนฝีมือการต่อสู้เองก็กำลังพัฒนาอย่างก้าวกระโดดแบบไม่น่าเชื่อ ยิ่งหลังๆเธอเริ่มสู้ได้ดีเหมือนกับเธอมองเห็นการโจมตีของศัตรูล่วงหน้าเลยด้วยซ้ำเพราะทักษะของเธอที่ปลดล็อคขึ้นมาเอง [เนตรทิพย์] เป็นทักษะอะไรก็ไม่รู้ที่ผมเองก็ไม่คิดว่ามันจะมี จากการใช้ [วิเคราะห์] ของผมที่ใช้ดู มันทำให้เธอมองเห็นการโจมตีล่วงหน้าของศัตรู 3 วินาทีล่วงหน้าเพิ่อหาทางตั้งรับหรือสวนกลับ

     นี่ก็เป็นทักษะโกงๆอีกอย่างนึง ผมเริ่มต้องสงสัยแล้วว่าทำไมเธอถึงมีมันได้ เพราะอะไรกัน--- เธอเป็นคนที่ถูกเลือกของโลกนี้งั้นหรอ ทำไมถึงเรียนรู้ไวกว่าคนทั่วๆไปแถมยังมีค่าสถานะเหนือมนุษย์อีก มันเป็นปริศนาไปหมดจนกระทั่งถึงวันนี้ ผมเองก็ยังไม่รู้ทำไมผมถึงได้ทักษะโกงๆแบบนี้มาแถมยังมีอีกสามอย่างที่ยังปริศนาอยู่ด้วย... ความลับบนโลกนี้มันมีเยอะเกินไปจริงๆ

     " ใกล้ถึงแล้ว.... " ผมพูดออกไปหลังจากที่เริ่มมองเห็นประตูปริศนาสีดำเนี่ยมด้านหน้าแล้ว " ต่อไปเราจะสู้กับปีศาจตัวสุดท้ายที่เก่งมากกว่าตัวอื่น เพราะฉะนั้นก็อย่าประมาท ใช้เวลาสามวินาทีของเธอให้คุ้มค่า " 

     " อื้ม เข้าใจแล้ว " อลิสตอบกลับมาก่อนจะหยิบคันธนูออกมาจากที่เก็บด้านหลัง เตรียมที่จะพร้อมกับรบ ผมพยัดหน้าให้เล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือออก ดันประตูขนาดใหญ่ที่สูงเกือบห้าเมตร เปิดกว้างและค่อยๆเดินเข้าไป ด้านในมืดสนิทจนมองไม่เห็นอะไรเลย มีแต่เสียงประหลาดๆที่ดังออกมาเล็กน้อยที่เป็นเหมือนกับเสียงลมหายใจ ซึ่งนั่น--- เป็นเสียงของมังกรตัวเดียวที่อยู่ในห้องนี้ ผมค่อยๆเดินไปตรงกลางห้อง สายตาทอดไปยังร่างยักษ์สีดำทมิฬของมันที่ค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างน่าเกรงขาม และทันใดนั้น---- 

     พรึบ! พรึบ! พรึบ! พรึบ!

     " .... " แสงสว่างเจ้ามาในนัยน์ตาของผม คบเพลิงขนาดมหึมามากมายที่อยู่รอบๆห้องถูกจุดขึ้น เผยให้เห็นทุกอย่างและทุกรายละเอียดภายใน เปลวเพลิงสีแดงส้มโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงเปรียบได้ดั่งเพลิงบรรลัยกัลป์ที่ถูกจุดขึ้นบริเวณหางมังกร ห้องวงกลมกว้างตอนนี้เก็บความร้อนไว้ด้านในเช่นเดียวกับมังกรเพลิงตัวยักษ์ที่พร้อมจะปะทุออกมาดั่งภูเขาไฟ 

     และ ณ ตอนนี้ สิ่งที่ผมจะเผชิญก็มาเป็นเหยื่อให้ถึงด้านหน้าแล้ว มังกรเพลิงสีแดงเลือดที่ร้อนผ่าวจนมีไอความร้อนสีขาวโปร่งใสแผ่ออกมาจากร่าง ตัวของมันมีขนาดใหญ่ในขนาดที่ว่าผมมีขนาดเป็นแค่ครึ่งดวงตาสีเลือดของมัน นี่ทำให้ผมยกยิ้มเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น แขนทั้งสองข้างค่อยๆเอื้อมไปด้านหลังเพื่อหยิบดาบทั้งสองเล่มออกมา ใช้ทักษะ [วิเคราะห์] เพื่อตรวจสอบค่าสถานะของมัน

     อดีตราชามังกรเพลิง(ปีศาจ)
     เลเวล   : 100
     Atk     : 76000
     Vit      : 23000
     Def     : 72400
     Agi     : 12500
     Mag    : 90000
     Res     : 82000

     " ..... " ผมตรวจดูค่าสถานะของมันอย่างละเอียดก่อนจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย จริงอยู่ที่มันเป็นมื้ออาหารที่ดีมากสำหรับผมที่ยีงคงกระหายพลังอยู่ตลอด แต่ทว่า--- เจ้าตัวนี้แข็งแกร่งมาก แต่มันจะเก่งแค่เพราะพลังโจมตีทางกายภาพบวกกับเวทย์มนตร์ที่มหาศาลเท่านั้น ความเร็วของมันจะช้ามากถึงมากที่สุด เพราะงั้นอารมณ์เวลาสู้กับเจ้าตัวนี้มันก็เหมือนกับการให้ผมไปสู้กับโกเลมผู้พิทักษ์.... 

     ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ผมเซ็งไปเล็กน้อย แต่ก็กำลังพยายามมองโลกในแง่ดีว่ายังไงความเร็วของผมมันก็ไม่จำเป็นในตอนนี้หรอก.. ถ้าผมดูดไอ้เจ้านี่ไป ผมจะกลับเป็นแท็งค์เต็มตัวอีกเหมือนเดิม... แต่ก็คงต้องตามนี้ ผมจะไม่เรื่องมากและกวาดฆ่า แย่งชิงทุกอย่างของศัตรูมาให้หมดเลย... อดีตราชามังกรเพลิงตัวนี้ก็เป็นแค่กิ้งก่าเท่านั้น.... จะเป็นมังกรที่รับใช้ปีศาจหรืออะไรก็ช่าง ผมจะช่วงชิงทุกอย่างของมันมาให้หมด

     " อลิส เธอพอมองเห็นค่าสถานะมั้ย " ผมถามออกไปกับบุคคลที่จะเป็นคนจัดการบอสวันนี้ นี่จะทำให้เธอได้ประสบการณ์จริงและค่าประสบการณ์อย่างล้นเหลือแน่นอน รอบนี้ผมจะคอยสนับสนุนแล้วก็ไม่ฆ่าในทีเดียว ค่อยๆปล่อยให้อลิสทำดาเมจไป---- ยังไงในตอนท้ายที่สุด คนที่จะได้พลังมาก็คือผมอยู่ดี จับปลาสองมือด้วยวิธีการที่ไร้ที่ติ...

     " ไม่--- เห็นแค่เลเวล " เธอตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงปกติ จริงๆผมก็คิดนิดหน่อยส่าเธอจะกลัวมั้ย แต่ผลตอบรับมันดูธรรมดาดว่าที่คิด ผมกระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆเดินไปด้านหน้า เดินตรงไปหามังกรร้ายที่ก้มหน้าลงมาแทบจะนาบพื้น จ้องผมด้วยสายตาที่ผมเกลียดที่สุด สายตาดูหมิ่นดูแคลน เย้อหยันด้วยความรังเกียจ ผมเห็นกระทั่งภาพสะท้อนของตัวเองในดวงตาของมัน.... ค่าสถานะตอนนี้ของผมคือ 500 เพราะการปรับพลังตัวเอง เพราะฉะนั้นการที่ผมจะโดนล้อก็ไม่แปลก แต่ทว่า------ 

     นี่เองก็เป็นเหตุผลที่ดีอีกข้อที่มันไม่สมควรมีชีวิตอยู่----- 

     " ...... " ผมแสยะยิ้มชั่วร้ายออกมา ปรับระดับพลังของตัวเองให้สูงขึ้นมาเล็กน้อยในพริบตา แค่ชั่วอึดใจเดียว ชั่วอึดใจที่ระดับพลังของผมท่วมท้นขึ้นและทะลักออกมา บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ผงฝุ่นต่างๆที่เปรอะเปื้อนไปตามพื้นก็ลอยขึ้นมากลางอากาศและค้างอยู่แบบนั้น ลมโบกรุนแรงถูกพัดออกมาจากร่างของผม

     " ....!!!//...!!! " มังกรตัวนั้นรีบยื่นหน้าออกไปในทันทีพร้อมกับดวงตาที่ฉายแววเปลี่ยนใจเป็นตกใจ อลิสที่อยู่ด้าหลังของผมเองก็คงทึ่งไม่น้อย เพราะเมื่อกี้ผมได้ยินเสียงการก้าวกลับหลังของเท้าข้างหนึ่งที่ลงน้ำหนักมากกว่าปกติเหมือนทิ้งตัวลงไป ค่าสถานะของผมในตอนนี้อยู่ที่ 5000 ... สำหรับทุกอย่าง----- สำหรับสี่วันที่ผ่านมา อลิสเห็นค่าสถานะ 500 ของผมแล้ว ซึ่งนี่เองก็เป็นเรืองเหลือเชื่อสำหรับคนที่ปักใจเชื่อแบบนั้นมาตลอด----- 

     แต่แค่ห้าพันนี้... มันก็เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของทั้งหมด แถมตัวเลขของผมมันไม่เคยขึ้นเป็นเลขจริง เพราะฉะนั้น บรรยากาศที่ผมปล่อยออกมารวมถึงพลังจริงของผมในตอนนี้ มันคือประมาณ 30000..... แค่สามหมื่นของผมน่ะ เพียงพอแล้วที่จะฆ่ามังกรยักษ์ตัวนี้

     ฟุ่มม!!!!!!------- เปรี้ยงงงงงง!!!!!!!!!!!! ในพริบตาเดียว จังหวะที่มังกรตัวนั้นกำลังถอยหน้ากลับ ผมดีดตัวออกจากพื้นอย่างรวดเร็วจนพื้นที่อยู่ใต้เท้ายุบลงไปเป็นหลุ่มขนาดย่อมๆ พุ่งไปโผล่เหนือปากกว้างของมัน ผมพลิกตัวกลางอากาศหนึ่งรอบพร้อมกับวาดขาเป็นวงกลม ตอกลงไปอย่างแรงจนเสียงดังก้องไปทั่ว เปลวไฟที่คบเพลิงรอบๆสะบัดและแทบจะมอดหายไป ส่งใบหน้าหนาของมังกรยักษ์ในสะบัดลงและกระตุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

     " ...... " แค่นี้ก็ยังไม่พอสำหรับสายตาที่มองผมแบบนั้น ผมง้างดาบในมือซ้ายไปด้านหลัง แทงมันไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และทันทีที่ปลายดาบได้สัมผัสกับเกล็ดมังกร มันก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดัง *ตู้มมมมม!!!!!* ที่ทำเอาห้องกว้างสั่นไปเล็กน้อย ควันเขม่าสีดำมากมายปกคลุมไปทั้งห้องในชั่วอึดใจ และนั่นก็คือ---- การโจมตีธาตุไฟของผมเพื่อท้าสู้อย่างเป็นทางการกับมัน ..[เอ็กซ์โพลชั่น] 

     ฟุบ!... ร่างของผมตกลงมาที่พื้นตามปกติ ผมแหงนหน้ามองผลงานที่เกิดขึ้นว่ามันจะตอบสนองกับธาตุไฟยังไง และสิ่งที่ผมได้เห็นก็คือควันระเบิดและเพลิงมากมายรอบๆอยู่ก็เปลี่ยนไป พวกมันค่อยๆรวมกันไปที่จุดๆเดียวก็คือปากของมังกรเพลิง มันกำลังกลืนกินเปลวเพลิงนั้น...  ผมลอบยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะกระโดดถอยกลับไปตั้งหลัก ที่เป็นเรื่องที่ดีมากถึงมากที่สุด หมายความว่าถ้าผมจัดการมันได้---- ผมก็จะทำอะไรแบบนี้ได้ด้วย

     อีกอย่างคือการโจมตีของผมไม่ได้มีแค่ไฟ--- แบบนี้ก็สบายยิ่งกว่าอะไรซะอีก แค่ใช้ธาตุตรงข้าม ที่เหลือจะให้อลิสจัดการช่วย ผมจะได้รีบกินมันให้เสร็จในทันที แค่นี้ทุกอย่างก็จะจบ----- 

     " อลิส จัดการมันได้เลย " 

     " เข้าใจแล้ว! " อลิสขานกลับมาอย่างรวดเร็วและยิงลูกธนูออกไปประมาณห้าดอก ลูกศรเหล่านั้นเรืองแสงสีฟ้าอ่อนๆบนขาวพร้อมกับปล่อยออร่าและผงฝุ่นสว่างๆเล็กๆตามมาด้านหลังคามวิถีการเคลื่อนที่ พวกนั้นก็คือ [ศรน้ำแข็ง] เป็นทักษะที่ผมให้อลิสพัฒนาขึ้นแบบเบื้องต้นด้วยการปล่อยเวทย์ธาตุน้ำแข็งไปใส่ในการโจมตี ลูกศรเหล่านั้นเข้าปะทะไปที่จุดตายของมัน พุ่งไปที่จุกเดียวคือตำแหน่งกลางอก วินาทีที่ลูกศรฝักเข้าไปในผิวหนังแข็ง ผลึกน้ำแข็งขนาดใหญ่ก็โผล่ออกมาและแตกเป็นเศษหายไป

     ฟุ่ม!!!! ดีดตัวออกจากพื้น พุ่งขึ้นสูงไปหาใบหน้าของมัน ง้างดาบทั้งสองไปด้านหลังพร้อมกับเอียงตัวเล็กน้อยเพื่อให้ลูกศรนับสิบที่พุ่งตามหลังมาวิ่งผ่านผมไปปักที่หน้า สร้างผลึกน้ำแข็งก้อนขนาดใหญ่เกือบเท่าหัวมันขึ้น ผมเอี้ยวตัวไปมากลางอากาศเล็กน้อยเพื่อหลบหนามแหลมจากรูปร่างของผลึก พุ่งไปประชิดเรื่อยแล้วจึงฝังดาบทั้งสองลงไปที่ก้อนน้ำแข็ง

     เปร้งงงงงงง!!!!!!!!!! คมดาบทั้งสองฝั่งลงไปแน่น ในวินาทีถัดมา ด้านหลังของมังกรตัวนี้ก็ระเบิดออกมาเป็นเศษน้ำแข็งมากมายกระจายไปทั่ว ผมดึงดาบทั้งสองออกมาอย่างรวดเร็ว ง้างแขนซ้ายไปด้านหลังและตีดาบไปที่อากาศว่างเปล่า....

     ปึ้ง!!!!!!! คลื่นกระแทกขนาดใหญ่เป็นวงกว้างถูกส่งออกมาเป็นก้อนจนมองเห็นเป็นภาพสลัวๆได้ชัด คลื่นก้อนนั้นพุ่งซ้ำไปที่ก้อนน้ำแข็งด้านหน้าของมังกร ทำให้พวกมันแตกสลายไปเป็นเสี่ยงๆและดันร่างของอสูรกายยักษ์จนหงายหลังที่โดนลูกดอกมีมากมายของอลิสที่ยิงซ้ำลงไป สร้างผลึกน้ำแข็งมากมายที่ท้องหลายลูก.... ผมหมุนตัวเล็กน้อยกลางอากาศ หาจุดสมดุลที่พอเหมาะและขว้างดาบไปเล่มนึงใส่ท้องของมัน ทำลายผลึกน้ำแข็งเช่นเดียวกับผิวหนัง ผมพลิกตัวไปมาเล็กน้อยในขณะที่ลอยอยู่ ใส่พลังเวทย์ไปที่เท้าและใช้ทักษะ [เหยียบอากาศ] ทันที...

     ฟุ่มมมมมมม!!!!!!!! ส่งแรงไปที่เท้าและดีดตัวออกมา ร่างของผมพุ่งไปด้วยความเร็วที่สูงจนเห็นจากภายนอกเป็นแค่เงาดำๆ พุ่งไปจับดาบที่ปักอยู่ที่ท้องและลากต่อออกมาเป็นแผลแนวยาวลึกตามเฉียง 

     ฉวกกกกกกกกก!!!!! " ...... " ผมที่พุ่งมาจนถึงจุดที่แรงส่งหมดพลิกตัวหนึ่งรอบ มือข้างนึงยังคงจับด้ามดาบที่ฝังจนมิดไว้ อีกข้างนึงง้างไปด้านหลังและแทงใส่เข้าไปตรงด้วยพลังเวทย์ธาตุน้ำแข็ง ส่งร่างของมังกรที่น่าสงสารตัวนี้เซถอยหลังไป ผมยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยและดึงดาบอีกเล่มออกมา กลับไปตั้งหลักกับอลิสที่เพิ่งยิงกระสุนระลอกใหม่มาอีกสิบนัดปะทะไปที่ตัวของมัน

     เปร้ง! เปร้ง!เปร้ง! เปร้ง!!!------------- เพล้งงงงงงงง!!!!!!! 

     " ...... " ผมลากเท้าไปกับพื้นเพื่อเบรค ส่วนตาของผมก็กำลังจับจ้องไปที่ก้อนน้ำแข็งยักษ์หลายก้อนที่ผุดๆขึ้นมาชั่วครู่และแตกหายไป อลิสหยิบลูกธนูออกมากำหนึ่งอย่างรวดเร็ว ยิงมันซ้ำเติมลงไปอย่างต่อเนื่อง ลูกธนูรอบนี้ที่เรียกได้ว่ามาเป็นฝนดาวตกก็พุ่งปักไปทั้งร่างของมันแบบกระจัดกระจายไปในพริบตา ครอบร่างของมันมาทั้งร่างด้วยน้ำแข็งเย็นเฉียบที่ปล่อยไอน้ำออกมา..... ลูกธนูของอลิสตอนนี้ก็เสียไปเกือบหมดแล้ว เหลืออีกไม่กี่สิบลูกแต่ยังไงก็ตาม---- เมื่อวันก่อนผมสร้างแหวนมิติให้เธอแล้ว เพราะงั้นในนั้นก็จุแต่ลูกธนูอย่างเดียว เรื่องกระสุนจึงไม่มีปัญหาอะไรแม้แต่น้อย..... 

     ในอนาคตผมวางแผนที่จะเอาแร่มิติมาติดไว้ซองธนูของเธอด้วยซ้ำ มันจะได้มีเติมอยู่ตลอดตราบใดที่เธอไม่ใช้เวทย์มนตร์ยิงออกไป ตอนนี้มันคงเร็วไปหน่อยนึงที่จะเก่งไปถึงขั้นนั้นเพราะถ้าจะทำได้ เธอต้องควบคุมเวทย์ระยะไกลแล้วก็บีบอัดมาเป็นรูปร่างเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด ตอนนี้อย่างมากเธอก็ยังทำได้แค่เอาเวทย์เคลือบแค่นั้น แต่ท่าทางว่าเรื่องนี้คงเอาไว้ทีหลัง---- ท่าทางมังกรด้านหน้าผมมันจะฮึดขึ้นมาอีกแล้ว 

     แปะ... แปะ.... " ..... " เสียงหยดน้ำดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผลึกน้ำแข็งเหล่านั้นค่อยๆละลายลงช้าๆและอยู่ก็หายไปเลย ทดแทนกันด้วยเพลิงสีแดงชาดดุจเพลิงนรก ร่างของมังกรตัวนั้นตอนนี้เคลือบไปด้วยเปลวเพลิงจริงๆแล้ว.... ไอความร้อนของมันก็แผ่ออกมากระจายไปทั่วห้อง คบไฟรอบๆก็โหมแรงขึ้นอีก ห้องสว่างขึ้นหลายเท่าในพริบตา... และทันใดนั้น------ 

     กร๊าซซซซซ์!!!!!!!!!!! คำรามออกมาเสียงดัง อลิสก้มหน้าเล็กน้อยพร้อมกับใช้มือปิดหู ผมเพียงแค่ยืนมองภาพของห้องทั้งห้องและรอบๆผมล้อมไปด้วยเปลวเพลิงต่อไป แค่ชั่วพริบตาที่มันร้องออกมา ห้องทั้งห้องก็ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงที่พุ่งออกมาตามรอยของพื้นที่ผ่านการแกะสลักมาอย่างดีตอนแรก ตอนนี้รอบๆผมโดนล้อมด้วยไฟที่ลุกขึ้นสูงจนผมมองไม่เห็นกำแพงซักด้าน เหลือเพียงแค่ ผม อลิส และมันเท่านั้น

     โคร่ววว!!!!!!!! อดีตราชามังกรเพลิงค่อยๆโน้มหัวไปด้านหลัง อ้าปากกว้าง พลังเวทย์มหาศาลกระจายออกมาให้ได้รู้สึก หลังจากที่ผ่านไปไม่กี่วินาที มันโน้มหัวกลับมาในทันทีและพ่นเพลิงทำลายล้างก้อนใหญ่ออกมาจากปากของมันเป็นสาย ความร้อนของมันทำให้เปลวเพลิงรอบๆกลายเป็นไฟเย็น ความร้อนของทั้งสองอย่างนี้มันคนละเรื่องกันเลย ผมดีดตัวไปด้านหน้าเพื่อตั้งรับ เวทย์น้ำแข็งของอลิสทำอะไรมันไม่ได้แน่นอน------ ผมง้างดาบไปด้านหลัง ใส่พลังเวทย์ธาตุน้ำแข็งลงไปและพุ่งไปปะทะกับเปลวเพลิง

     ฟรุ่มมมมมมม!!!!//ฟรุ่มมมมมมม!!!!!!!!!! 

     เปลวเพลิงบรรลัยกัลป์แยกออกเป็นสองซีกและพุ่งไปปะทะกับผนังสองตำแหน่ง ไอน้ำมากมายลอยว่อนออกมาจากด้านหน้าผม น้ำแข็งที่ดาบของผมมีความเย็นมากพอจนแยกพลังของมันออกเป็นสองฝั่งและเปลี่ยนพวกมันส่วนหนึ่งให้กลายเป็นไอน้ำ....

     " ย้ากกกก! " ผมเร่งออกมาส่วนหนึ่ง ส่งพลังเวทย์ผ่านดาบออกไปและเปลี่ยนเปลวเพลิงที่พุ่งเข้ามาทั้งหมดเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว 

     เพล้งงงงงงงง!!!!!!!! เปลวเพลิงทางยาวทั้งแต่ปากของมังกรมาถึงผมถูกแช่แข็งไปไปในพริบตา มันกลายเป็นน้ำแข็งแท่งขนาดยักษ์และแตกออกเป็นเสี่ยงๆในภายหลัง ผมพุ่งตรงไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว วิ่งไปตามทางโล่งเพื่อไปปะทะกับมังกรอีกรอบ มันยิงลูกบอลเพลิงออกมาสามลูกและสยายปีก ตามด้วยการสะบัดปีกมาทางผมอย่างรวดเร็ว ลมมหาศาลเป็นชนวนเพิ่มความแรงของไฟและเพิ่มความเร็วของลูกบอล.... ผมเตรียมที่จะทำให้มันหายไปแต่ทันใดนั้น ลูกศรห้าดอกก็ปักที่ลูกบอลเพลิงแต่ละลูก แช่แข็งมันกลายเป็นน้ำแข็งและตกลงไปที่พื้นแตก....

     " หึ... ให้มันได้แบบนี้สิ " ผมพึมพำออกมา กระโดดและใช้ลูกบอลเพลิงที่ยังเป็นก้อนน้ำแข็งก้อนหนึ่งเป็นฐานรองและดีดตัวไปต่อ พุ่งเข้าไปปะทะกับมังกรด้วยดาบทั้งสองเล่มที่เคลือบออร่าสีฟ้าขาวสว่าง.... ดาบทั้งสองแผ่ไอเย็นออกมาอย่างน่ากลัวเหมือนกับน้ำแข็งแห้ง ผมใช้ [เหยียบอากาศ] หนึ่งครั้งเพื่อเปลี่ยนวิธีตัวเองหลบกรงเล็บเพลิงของมัน ตีลังกาหนึ่งตลบ.... ง้างดาบในมือข้างหนึ่งขึ้น-----
     
     " ...เอาไปกิน! " 


     ...

     ...



     ตู้มมม!!! ตู้ม!!! ตู้มมมมม!!!!!! 

     " ..... " ผมสะบัดตัวกลางอากาศ วาดดาบไปปะทะเข้ากับเปลวเพลิงลูกใหญ่เพื่อใช้ดันตัวเองออกมาจากวิธีการทำลายล้าง พุ่งหลบเปลวเพลิงไปอีกสองลูกที่อยู่ก็ระเบิดกลางอากาศอย่างเอาแน่เอานอนไม่ได้ ผมดิ่งตรงลงไปหาร่างของมังกรอย่างรวดเร็ว หมุนตัวเป็นพายุและฟันดาบทั้งสองสองลงอย่างต่อเนื่อง สร้างรอยแผลสะเปะสะปะลงมาตั้งแต่ช่วงอกไปถึงท้อง มันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ผมดีดตัวออกจากพื้นไปด้านหลัง... สลับที่กับลูกธนูกลุ่มใหญ่ที่เข้ามาปักแทนอย่างรัวริน....

     ปึก!ปึก!ปึก!ปึก!ปึก!ปึก!ปึก! ------เพล้งงงง!!!!!!! และสุดท้ายก็กลายเป็นน้ำแข็งแหลมก้อนยักษ์ ผมวนลูบแบบนี้และโจมตีมันมาเรื่อยเกือบห้านาทีแล้ว อลิสเป็นคนยิงสนับสนุนโดยมีผมทำดาเมจหลักตรงหน้า... ผมพลัดเข้าไปโจมตีแบบนั้นเรื่อยๆ จนกระทั่งผ่านไปอีกห้านาที.. การต่อสู้ก็ยังคงดุเดือดมาโดยตลอด ผมพุ่งเข้าไปหามันตามปกติเป็นแนวตรง ดีดตัวออกจากพื้น ง้างดาบเล่มหนึ่งไปหน้าหลัง---- เตรียมที่จะแทงใส่ใต้คางของมัน แต่ทว่า...

     " ......!!!!!! " ผมเบิกตากว้าง อยู่ๆพลังส่วนหนึ่งของผมก็หายไปอย่างรวดเร็ว พวกมันถูกแทนที่ด้วยอาการเจ็บบริเวณอก ผมขบฟันแน่นและพยายามหันกลับไปสนใจศัตรูตรงข้างหน้าอีกครั้งแต่ทว่าอุ้งมือของมันเข้ามาประชิดจนแทบติดตัว ผมเปลี่ยนแผนและแทงดาบใส่ที่ฝ่ามือเพลิงของมัน ใช้ดาบเป็นไม้ค้ำและสปริงตัวขึ้น หมุนตัวหลบออกมาจากเล็บแหลมจนมันเฉี่ยวร่างของผมไป

     ฉ๊วกกกก!!!!!! " ....กร๊อด " เสื้อผมแหว่งไปเล็กน้อย แผลไม่ลึกมากเป็นทางยาวตามท้อง เลือดสีแดงเข้มสาดกระเด็นออกมา [ฟื้นฟูอัตโนมัติ] ถูกใช้งานอย่างรวดเร็วเพื่อรักษาบาดแผลจนมันค่อยๆปิดไป ผมพุ่งไปด้านหน้าต่อก่อนจะฟันดาบไปที่อกของมัน ปรากฏว่าแทนที่จะฟันเข้าเนื้อลึกเหมือนตามปกติ ผมกลับฟันไปแล้วต้องกระเด้งกลับมาเพราะหนังของมันแข็งเกินไป ไม่---- ตอนนี้ผมไม่มีเรี่ยวแรงอะไรเลยมากกว่า..

     " ....!!!!!! " อาการเจ็บรุนแรงซ้ำเข้ามาที่กลางอกอีกครั้ง เหงื่อเริ่มแตกพลั่กออกมาจากใบหน้า ผมตอบสนองต่ออาการนั้นด้วยการเอามือไปกุมหน้าอกในทันที เจ็บ... ความรู้สึกอย่างเดียวที่พุ่งเข้ามา มันกลับมาอีกแล้วกับความรู้สึกแบบนี้.. เหมือนกับตอนที่ผมกินเนื้อปีศาจ ราวกับโดนดาบนับพันเล่มทิ่มแทงเข้ามาจนทะลุไปทั้งตัวจนร่างกายแทบแหลก... ผมหอบหายใจอย่างยากลำบาก มือกำดาบแน่น จนลืมไปชั่วครู่ว่าตอนนี้ผมกำลังสู้กับมังกรร้ายอยู่ ตอนนี้---- ถ้าหากเป็นแบบนี้ต่อไปละก็----- ผมสู้ไม่ไหวแน่..

     ' ทำไมต้อง---- ต้องนี้--- ......ช่วงชิง! ' ผมเค่นเสียงออกมาในใจพร้อมกับจับจ้องไปที่อีกฝ่ายตาเขม็ง สิ่งที่ผมต้องรีบทำตอนนี้เลยคือชิงค่าสถานะของมันมาให้หมดไม่งั้นแย่แน่ ผมในตอนนี้อยู่สภาพยากลำบากที่จะสู้แถมอลิสเองก็ไม่เก่งพอที่จะทำอะไรมันได้เท่าไหร่อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นรอบนี้ผมต้องชิงลงมือก่อน ช่วงชิงมันมาเพื่อที่จะได้ปิดการต่อสู้นี้เลย แต่ทว่า----- 

     [ช่วงชิง] ไม่ได้ผล..... 

     " !!!!!! " ปึ้งงงงงงงง!!!!!!!! ร่างของผมถูกอุ้งมือมังกรเพลิงส่งกระเด็นไปปะทะกำแพงอีกด้านอย่างรวดเร็ว ร่างของผมฝังไปในกำแพงอย่างรวดเร็ว ร่างกายก็กำลังฟื้นฟูเพื่อรักษาบาดแผลไฟไหม้เพราะโดนหมัดเพลิงและลอยผ่านกองไฟเข้าเต็มๆ เสื้อผมมีเพียงรอยข้างเพราะเล็บของมันมาเพิ่มเล็กน้อยเท่านั้น ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือความเจ็บปวดมันสาหัสจนกระทั่งเค้นแรงหรือพลังไม่ออกเลยซักนิด ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นอย่างลำบาก มองขึ้นไปก่อนจะพบกับลูกบอลเพลิงยักษ์ที่กำลังลอยเข้ามาทางนี้

     " กร๊อด! " ผมขบฟันแน่น ฉุกเฉินในขนาดที่ว่าผมจำเป็นต้องเร่งพลังขึ้นสุดและปรับค่าสถานะเป็นเหมือนเดิม แต่ทว่า... ผมทำไม่ได้ ผมเบิกตากว้าง จ้องไปที่ลูกบอลที่ตรงเข้ามาโดยไม่ลดละความเร็ว ผมใช้ [ยกเลิกเวทย์มนตร์] เพื่อทำลายมันแต่ทว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันอยู่ดีและกำลังพุ่งเข้ามาจนผมเริามรู้สึกร้อนผ่าวเหมือนดวงอาทิตย์กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ [ดวงตาของผู้ช่วงชิง] ใช้ไม่ได้.. [ยกเลิกเวทย์มนตร์] ใช้ไม่ได้! 

     นี่มันความว่ายังไงกัน! 

     เพล้งงงงงง!!!!!!!!! " ....!!!! " เปลวเพลิงที่กำลังพุ่งเข้ามาถูกฉาบไปด้วยน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว มันเบี่ยงวิถีออกเป็นเล็กน้อยและพุ่งไปกระแทกกำแพงข้างๆผม แตกกลายเป็นเสี่ยงๆ ตามมาด้วยเงาดำเงาหนึ่งที่พุ่งมาหาผมอย่างรวดเร็ว อลิสกระโดดมาหาแล้วก็พาผมออกไปจากตรงนั้น หลบการโจมตีด้วยลูกไฟอีกลูกของมังกรได้ทันเวลา ผมขบฟันแน่นแต่ก็ทำอะไรไม่ได้--- มือข้างหนึ่งถูกอลิสจับไว้ส่วนอีกข้างผมกุมหน้าอกของตัวเอง

     " ....ฮ่า! ฮ่า! " ผมหอบหายใจออกมาอย่างแรง อลิสพาผมลงมาที่นี่พื้น แต่ด้วยความเจ็บ ร่างของผมก็ทรุดลงไปที่พื้นทันที ดาบทั้งสองถึงปล่อยออกจากมือโดยอัตโนมัติ ผมฝืนความเจ็บของตัวเองแล้วใช้ [ควบคุมความเจ็บปวด] เพื่อระงับอาการเจ็บภายนอกร่างกายให้ลดลงไปจนแทบไม่รู้สึก เหลือเพียงแค่อย่างเดียวที่ยังไม่หาย... ไม่มีเวทย์ไหนเลยจริงๆที่ผมจะหยุดมันได้ 

     " นายเป็นอะไร?! " 

     " ไม่รู้.... " ผมตอบกลับไปพร้อมกับเค้นพลังเวทย์สุดท้ายออกมา รวบรวมมันไปที่ฝ่ามือและประกบลงมันไปที่พื้น กำแพงน้ำแข็งขนาดยักษ์ก็โผล่ออกมาเป็นโดมครอบร่างของผมกับอลิสอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่ถึงสิบวิ ความร้อนระลอกหนึ่งก็พุ่งเข้ามากระแทก... ฝ่ายมังกรเลือกที่จะโจมตีระยะไกลอยู่ ผมเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันว่าโดมนี้จะรับความร้อนได้อีกกี่ครั้งแล้วมันจะเข้าประชิดตอนไหน---- ซึ่งนั่นผมต้องไปลุ้นเอาอีกที

     " อยู่ๆ มันก็... เจ็บหน้าอก " ผมตอบออกไปพลางใช้ [วิเคราะห์] ตรวจดูตัวเอง ค่าสถานะ พลังเวทย์อะไรทุกอย่างของผมก็เท่าเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน มีเพียงแค่สองอย่างเท่านั้นที่ผมต้องเครียดแบบไปต่อไม่ถูก ทักษะที่ใช้ไม่ได้ทั้งสองอย่างของผมมันเปลี่ยนไป.....

     [ดว|ต¿ข~\ผุ*ช่£&*°¿]
     [(+ช่ว£€#ง)]
     [$#เลึ×เ¡¿¤มฯต₩]

     " ...!!!! " เกิดอะไรขึ้นกับทั้งสอง ไม่สิ--- ผมควรถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวผมมากกว่า มันคืออะไร อาการเจ็บที่ทำให้เวทย์ทั้งสองอย่างของผมใช้ไม่ได้ พวกมันขึ้นเป็นอักษรประหลาดๆที่รวนไปมาอยู่ตลอดเวลา ผมขบฟันแน่นก่อนจะประกบมือไปที่พื้น ส่งพลังเวทย์ลงไปเพื่อสร้างกำแพงขึ้นมาอีกสองชั้นเพิ่มการป้องกันและล้มหงายหลังลงไปกับพื้น หอบหายใจออกมาอย่างหนัก การรีดเร้นพลังของผมในแต่ละครั้งมัน--- ยากลำบาก! 

     " ....ฮ่า ฮ่า " ผมหอบหายใจออกมาแล้วก็พยุงตัวนั่งอีกครั้ง อลิสตอนนี้กำลังใส่พลังเวทย์เข้าไปเพิ่มในกำแพงเพื่อกันเพิ่ม ผมค่อยๆทำตัวใจเย็นให้ได้มากที่สุดและสำรวจร่างกายตัวเอง บาดแผลอะไรหายไปหมดแล้วแม้การรักษาจะใช้เวลานานมากก็ตาม เสื้อผมด้านหน้าขาดหลุดลุ่ยไปเล็กน้อย ไม่มีปัญหาอะไร อาการเจ็บกำลังทุเลาลง ผมลองใช้ [วิเคราะห์] อีกครั้ง รอบนี้กลายเป็นว่าทั้งสองอย่างมีตัวอักษรอ่านได้มากขึ้นจนแทบเป็นเหมือนเดิม แต่อยู่ๆอาการก็แล่นเข้ามา มันก็กลับเป็นเละเทะอีกรอบ

     " ..... " นี่มันเรื่องอะไรอีก----- ผมต้องรีบจัดการเจ้ามังกรข้างหน้านี่ให้เสร็จ ไม่งั้นผมคงต้องใช้วิธีการสุดท้าย [คำสาปมาร] ถ้าหากผมไม่ไหวจริงๆ... แต่ยังไง ตอนนี้ผมก็ยังพอมีทางออกอื่นเป็นแผนสำรองอยู่ ผมเค้นพลังเพิ่มไม่ได้ เพราะงัเนทางที่ดีที้สุดคือรีบช่วงชิงพลังของมันมาให้หมดในจังหวะที่ทำได้ไม่ก็รีบหนีออกไปจากที่นี่ มีแค่สองทางนี้เท่านั้น! 

     " ไนต์! อาการเป็นยังไงบ้าง! " อลิสพุ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็วใช้มือพยุงหลังในจังหวะที่ผมแขนที่ผมใช้ยันเกินอ่อนแรง อีกมือของเธอก็กำลังร่ายเวทย์รักษาให้ผม แสงสีเขียววาบออกมาเป็นกลมๆมากมาย ผมมองพวกมันไปซักพักนึงหลังจากที่เพิ่งเคยเห็นเวทย์ของเธอครั้งแรก มันไม่เหมือนกับเวทย์รักษาของผมเลย ของผมมันดูธรรมดาไป---- แต่ตอนนี้มันก็ไม่ใช่เวลา เพื่อที่จะแก้สถานการณ์ ผมจะให้เธอใช้เวทย์ฟุ่มเฟือยแบบนี้ไม่ได้

     " ดีขึ้นมาบ้าง.. พอได้แล้วล่ะ มันไม่ช่วยหรอก " ผมฝืนพูดออกมาและค่อยๆดันมือของเธอออก " เวทย์รักษาใช้ไม่ได้ผล.. เพราะฉะนั้นเธอจะเปลืองพลังต่อไปไม่ได้... " 

     " ..... "

     " ทางที่ดีตอนนี้ถ้าเราไม่หนี เราก็ต้องรีบจัดการให้เสร็จ อาการของฉันมันเริ่มหายแล้วแต่มันก็แค่ดีขึ้นแล้วมันอาจจะกลับมาอีก เราต้องรีบฆ่ามัน---- " ผมพูดพร้อมกับค่อยๆลุกขึ้น อาการดีขึ้นมาหน่อยนึงระหว่างที่ผมพูดและมันก็กำลังค่อยๆหายไป พลังเวทย์ของผมอะไรก็ยังเค้นออกมาไม่ค่อยได้เหมือนเดิม แรงก็กำลังกลับมาอย่างช้า.... แต่ว่าผมยังมีวิธีรองอยู่คือพลังเวทย์สำรองจากชุดและแขนขวา ผมสั่งปล่อยพลังงานกับดีว่าในใจ.. พลังเวทย์ก้อนหนึ่งก็พุ่งเข้ามาในร่าง พลังของเสื้อหมดเกลี้ยงแต่แขนยังพอเหลืออยู่นิดหน่อย

     " นายจะไหวจริงๆหรอ... " 

     " อา.. ตอนนี้ก็ไหวขึ้นแล้ว " ผมตอบกลับอลิสที่ถามผมมา ผมเก็บดาบเล่มหนึ่งลงไปในปลอก ถือดาบเล่มเดียวในมือขวา...ใช้ [นัยน์ตาปีศาจ] มองทะลุกำแพงน้ำแข็งไปเพื่อตรวจดูอีกฝ่ายที่หยุดการโจมตีและกำลังเดินมาทางนี้แทน " มังกรนั่นกำลังจะมาทางนี้แล้ว... เตรียมตัวให้พร้อมต่อสู้เร็วเข้า " 

     " อื้ม! " อลิสขานกลับมาแล้วยกธนูขึ้นเตรียมรอ ผมทลายกำแพงด้านหน้าผมให้กลายเป็นจุลอย่างรวดเร็ว พุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง ดีดตัวออกจากพื้นจนขึ้นสูงเท่าหน้าของมัน ตวัดตัวหนึ่งรอบแล้วแกว่งดาบไปมากลางอากาศสร้างบาดแผลฉกรรจ์บนหน้าของมัน ผมใช้ [วิเคราะห์] คอยดูสถานะตัวเอง [ช่วงชิง] ยังคงใช้ไม่ได้ ตราบใดที่อาการเจ็บยังคงเหลืออยู่... ผมจะฆ่ามันไม่ได้! 

     " กร๊อดด!!!! " ผมดีดตัวออกไปด้านข้างด้วยความยากลำบาก หลบกรงเล็บแหลมคมของมันอย่างหวุดหวิดและปล่อยให้ลูกศรของอลิสเข้าโจมตีแทน ผมกระโดดขึ้นไปบนฟ้าอย่างรวดเร็ว ใช้ [เหยียบอากาศ] สร้างวงเวทย์ล่องหนออกมาบริเวณฝ่าเท้าแต่ทว่า... วงเวทย์ที่ผมสร้างมันกลับแตกเพราะการควบคุมที่ผิดพลาดไป ผมเสียจังหวะในการวางเท้าจนผมต้องร่วงลงไปด้านล่าง เตรียมปะทะกับลูกบลอลเพลิงที่มันพุ่นออกมา

     ฟรุ่มมมม!!!!!!! " ....!!!! " ผมลองใช้ [เหยียบอากาศ] อีกครั้ง รอบนี้มันสำเร็จจนทำให้ผมเบี่ยงตัวหลบออกมาได้แต่ผม..กลับโดนอาการนั้นเข้าเล่นงาน ความรู้สึกเจ็บแปล๊บพุ่งเข้ามาที่อก ผมกัดฟันแน่น พยายามที่จะไล่มันออกไป... มองไปที่มังกรที่กำลังจะพ้นไฟออกมาด้วยความแค้น...

     " ฮว้ากกกก!!!!! " ตะโกนออกมาสุดเสียง.. พุ่งเข้าไปปะทะกับเพลิงของมันที่พุ่งตรงมาทางผมด้วยขนาดที่ผมไม่มีทางหลบพ้นแน่นอน ผมง้างดาบไปด้านบนและฟันมันลงไปอย่างรวดเร็ว เคลือบเวทย์ทั้งหมดลงไปที่ดาบ เปลี่ยนมันจนเป็นดาบน้ำแข็งและผ่าครึ่งเปลวไฟร้อนระอุเหล่านั้นเป็นสองส่วน เข้าประชิดตัวของมันไปเรื่อยๆและฟันที่อกของมันอย่างแรง แผลตามแนวเฉียงลึกขนาดใหญ่ปรากฏให้เห็นเป็นรอยแม้จะมองจากระยะไกล ก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่กว่ามังกรปรากฏขึ้นด้านหลังของมันและหายไปในพริบตา

     " ฮ่า.... ฮ่า ...ฮ่า! " ผมหอบออกมาอย่างหนักหน่วง มือข้างหนึางกุมอกแน่น ปล่อยให้ลูกศรมากมายหลายสิบลูกพุ่งผ่านร่างผมไปปะทะกับมังกร ผมทรุดตัวลงไปกับพื้นเล็กน้อย เหงื่อมากมายเริ่มผุดขึ้นมาบนใบหน้า มือของผมเริ่มสั่นไปมาอย่างน่ากลัวจนจับดาบแทบไม่อยู่ ผมพยายามประคองร่างของตัวเองขึ้น แต่มันก็ไม่ทันแล้ว กรงเล็บข้างหนึ่งของมันพุ่งเข้ามากระแทกผมอย่างรุนแรง ผมตอบสนองได้อย่างเดียวคือแขนขวาไปปอกันสุดตัว

     ปึ้งงงงงงงงง!!!!!!!!.....ซู่มมมมมมมมมม!!!!!!!! 

     " ....!!!! " ลมกรรโชกรุนแรงถูกซัดออกไปกระแทกกับผนังจนเกิดเสียงดังพอๆกับเสียงตอนมือของมันเข้าปะทะ ผมกัดฟันแน่นพร้อมกับพยายามดันมือแหลมของมันกลับไปสุดชีวิต เมื่อกี้นับว่าโชคดีที่ผมแขนขวาผมเปิดโล่พลังเวทย์ได้ทัน ด้วยเวทย์ที่ผมยังไม่ได้เอามาใช้หมด ผมจึงสร้างบาเรียขนาดเล็กได้อันหนึ่งแม้ตอนนี้มันแทบจะแตกเป็นเสี่ยงแล้วก็ตาม โล่เวทย์ของผมแตกร้าวต่อมาเรื่อยๆจนมีเสียงดัง *เปรี้ยะ! เปรี้ยะ!* ผมใช้มือซ้ายขว้างไปที่อีนิคม่าอย่างรวดเร็วก่อนจะยิงกระสุนจริงๆออกไปที่อกของมันแบบกระหน่ำ กระสุนเหล่านั้นหยุดการเคลื่อนไหวของมังกรทั้งตัวยกเว้นมืออีกข้างที่พุ่งเข้ามาหาผมอีกรอบ.... 

     " ....!!! " ผมเบิกตากว้าง.. ตอนนี้อีนิคม่ากระสุนจริงหมด มันยังพอเหลือเวทย์สายฟ้าที่ผมอัดใส่ไปในซองแมกกาซีนอยู่ ผมยิงกระสุนสายฟ้าเหล่านั้นออกไปอย่างรวดเร็ว ยิงไปที่มือของมันเพื่อหวังว่ามันจะหยุด กระสุนมากมายพุ่งออกจากกระบอกปืนด้วยความเร็ว 7 มัค จนเห็นเป็นออร่าสีแดงค้างในอากาศ พวกมันทุกนัดพุ่งทะลุฝ่ามือมังกร แต่ทว่ามันกลับไม่หยุดมือเลยซักนิด 

แต่ทว่า..ทันใดนั้น อยู่อาการเจ็บก็เกิดทุเลาลงอย่างปาฏิหาริย์ 

     " ....!!!!! " ผมง้างหมดซ้ายออกไปอย่างมีความหวัง เตรียมที่จะปล่อยมันออกไปเพื่อปะทะเข้ากับมัน หมัดของผมพุ่งออกไปสุดแรงแต่ทว่า---- ผมก็ได้นับบทเรียนอีกครั้งว่าโชคชะตาไม่ได้อยู่เคียงค้างผมเสมอไป อาการเจ็บแล่นกลับมาที่อก หมัดที่ปล่อยออกไปก็อ่อนแรงอย่างรวดเร็ว และสุดท้าย ร่างของผมก็ถูกบีบอัดไปรวมกันที่มือสองข้างของมันที่ประกบกันจนเกิดเสียงดัง *ปึ้งงงง!!!!!*

     " ....!!!!! " ร้อง... ไม่ออก... ราวกับร่างของผมกำลังถูกบดขยี้ ผมอยู่ระหว่างมือทั้งสองของมัน ผมทำไรไม่ได้เลย..มันอุดอู้ไปหมดบวกกับสภาพที่เหมือนคนรอความตาย ผมฝืนทุกอย่างและค่อยๆประกบมือของตัวเองไปที่ผิวหนังของมัน ใส่พลังเวทย์แล้วพยายามที่จะแปรสภาพมันเพื่อให้มันคลายผมออกไป ใส่พลังเวทย์ก้อนแรกลงไปหนึ่งส่วน... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น สองส่วน สามส่วน สี่ส่วน..จนกระทั่ง--- 

     ปึ้ง! แรงผลักเล็กๆถูกส่งออกมาจากฝ่ามือของผมจนดันมันออกไปได้ แสงสว่างเล็กๆทอแสงเข้ามา ผมหอบหายใจอย่างโรยรินพร้อมกับทุบมันไปสุดแรงจนมือขวาที่อยู่ฝั่งซ้ายของผมหลุดขยับออกไปเล็กน้อย นั่นทำให้ผมเห็นภาพของอลิสที่กำลังพยายามโจมตีมือข้างนั้นอยู่พอดี ผมเริ่มกลับมาได้ยินเสียงอีกครั้ง.. ความรู้สึกชาไปทั้งตัวค่อยๆหายไปและที่สำคัญ อาการเจ็บก็กำลังลดลงอย่างฮ้วบฮ้าบ

     " ...... " และนี่แหละ จะเป็น---- การโจมตีครั้งสุดท้าย! 

     " ฮว้ากกกกกกก!!!!!!! " ผมตะโกนออกไปสุดเสียง สะบัดแขนทั้งสองข้างออกไปสุดแรงและผลที่ได้มันก็คุ้มกว่าที่ผมคิด...

     ปึ้งงงงงงงงงง!!!!!!!///ปึ้งงงงงงงงงงง!!!!!!!!!

     แขนทั้งสองข้างของมันสะบัดไปมาอย่างแรงและขาดออกจากไหล่แบบไม่เหลือดี พวกมันทั้งปลิวไปคนละทิศ พุ่งไปกระแทกกำแพงอย่างแรงและร่วงลงไปที่กองบนพื้นเปล่าๆ ไฟรอบๆห้องที่ถูกจุดขึ้นในตอนแรกรวมถึงคบเพลิงก็หายไปในพริบตาเพราะลมมหาศาลที่พุ่งออกมาดับพวกมันไปทั้งหมด แผ่นดินที่ผมยืนอยู่โคลงเคลงไปเล็กน้อย ผมค่อยๆลดมือทั้งสองลง ค่อยๆเงยหน้าไปหามังกรตัวนั้นที่สีหน้าว่างเปล่าเพราะไม่ทันรู้สึกตัว----- ผมจ้องไปที่มันด้วยความแค้นและยกยิ้มเล็กๆออกมาน้อยๆ...... 

     " ฮ่า... ฮ่า... " หอบหายใจอย่างแรงผ่านปาก อาการเจ็บของผมค่อยๆลดลงจนหายไปเป็นศูนย์และนั่น.. ถึงเวลาที่มันจะชะตาขาดของจริงแล้ว....

     " ช่วงชิง..... " ผมจ้องไปสุดฤทธิ์ ขโมยค่าสถานะมหาศาลของมันออกมารวมถึงทักษะทุกอย่างของมันจนหมด แต่ด้วยความที่ผมตกอยู่สภาพเหนื่อยล้าขนาดนี้แล้ว.. ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ไหวทั้งนั้น อาการปวดอย่างรุนแรงแล่นเข้ามา ผมยิ้มออกมาเป็นครั้งสุดท้ายและปล่อยตัวเองให้ล้มลงไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก

     " จัดการเลย... อลิส " 

     .
     .


     ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ลูกศรน้ำแข็งห้าดอกปักไปที่อกของมันอย่างรวดเร็ว ภูเขาน้ำแข็งขนาดย่อมๆก่อตัวขึ้นทั้งด้านหน้าด้านหลังของมันและหายไปในอากาศ เหลือเพียงแค่เศษน้ำแข็งสวยงามมากมายที่ตกลงมาเป็นดั่งฝนพร้อมๆกับร่างของมังกรที่กำลังตกลงมาทับ....

     " ไนต์! " อลิสสไลด์ตัวเข้ามาแบกร่างของผมในท่าพยุง คำตอบเดียวของผมที่ให้เธอได้ในตอนนี้ก็คือเสียงหอบ ผมลอบมองไปที่หน้าของอลิสที่มีแต่ความเครียดและความกังวลในการพยายามพาผมออกไปจากร่างของมังกรยักษ์ที่น้ำหนักอย่างน้อยพันตันกำลังล้มลงมาใส่ ผมค่อยๆเอื้อมแขนขวา แขนข้างที่อลิสพยุงอยู่ ยกขึ้นไปสูงเหนือหัวของเธอ แต่ด้วยอาการเจ็บที่ยังอยู่และแขรที่กำลังสั่นอย่างรุนแรง มันกระแทกหัวของเธอไปเล็กน้อยกลายเป็นการเรียกความสนใจ ผมค่อยๆยกมันขึ้นไปใหม่อีกครั้ง ตามองไปที่ร่างของมันที่กำลังเข้าใกล้... 

     วึบ.....

     " . . . . . " 

     " ...ฮ่า ฮ่า " ผมหอบหายใจต่อแล้วทรุดหลุดออกจากการหามของอลิส ล้มลงไปที่พื้นและนอนนิ่งไป ในชั่วพริบตาเมื่อกี้ ผมเก็บศพของมันลงไปในแหวนมิติสำรองที่เก็บไว้ในแขนขวา เก็บศพของมันลงไปก่อนที่ถูกทับ ผมสามารถเก็บของทุกอย่างที่ไม่มีชีวิตลงไปได้ เพราะฉะนั้น---- นั่นแหละคือวิธีการแก้ปัญหาที่ดีที่สุด อลิสที่อยู่ข้างๆผมก็ค่อยนั่งย่องๆลงมาก่อนจะพยายามดันร่างของผมให้นอนหงาย ผมที่ทำอะไรไม่ได้ก็ได้แค่เอนตัวตามแรงไปตามธรรมชาติ 

     " ฮ่า... ฮ่า " หัวของผมถูกวางไว้บนตักของเธอ ผมได้ยินเธอพึมพำๆบางอย่างออกมาที่ผมเชื่อว่าเป็นบทร่ายของเวทย์ฮีล ร่างของผมถูกเคลือบไปด้วยแสงสีเขียวอย่างรวดเร็ว อาการเจ็บไม่ได้ทุเลาลง ทักษะและพลังเวทย์ของผมจึงยังใช้ไม่ได้และยังไม่เดิน [ฟื้นฟูอัตโนมัติ] กำลังทำงานช้าๆค่อยๆรักษาบาดแผลตามตัว ร่วมแรงไปกับเวทย์รักษาของอลิส... บาดแผลกำลังค่อยๆหายไป รอยช้ำต่างๆก็กำลังค่อยๆดีขึ้น..... 

     " ฮ่า .. ฮ่า---- " มือข้างนึงกุมอกตัวเองแน่น สภาพผมดูไม่ได้เลยซักนิด เสื้อผ้าขาดยับเยิน แขนข้างขวาสภาพบิดเบี้ยวผิดทรงไปเล็กน้อยทั้งๆที่ทำมาจากโลหะเทวะทั้งคู่... ท่าทางว่าสมมติฐานของผมเรื่องที่มันจะอยู่ยงคงกระพันมันผิดจริงๆ ท่าทางว่าอย่างน้อย--- พวกปีศาจผู้พิทักษ์ก็พอมีพลังมากพอที่จะทำลายมันบวกกับด้วยความที่ผมแปรสภาพให้มันเป็นเสื้อ โครงสร้างของมันเลยอ่อนตัวลง... ขาดเลยง่ายกว่าบุบ

     " ฮ่า... ฮ่า... " เหงื่อผมแตกพลั่ก... ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย อาการรุนแรงขนาดนี้ ผมไม่เหลือแรงซักนิด เสียงเองก็เริ่มไม่ได้ยิน ตาของผมมันแทบจะปิดลงไปแล้ว... ผมมองหน้าของอลิสที่เห็นเป็นแค่ภาพสลัวๆ เธอกำลังพูดอะไรซักอย่างแต่ผมกลับไม่สามารถรับรู้ได้เลย อ่านปากก็ไม่ออกเพราะมองไม่ชัด ผมค่อยๆเอียงคอไปเล็กน้อย แต่มันก็ยาก---- จนผมต้องจบลงมาที่เดิม

     " ไปพักที่นั่นดีกว่า... ที่นั่นจะปลอดภัย--- " ผมพูดเสียงเบาๆกลับไป ดังที่สุดเท่าที่ผมจะพูดได้เพื่อที่จะให้ฟังออกเป็นคำพูด เธอหันหน้าไปทางห้องนั้นก่อนจะหันกลับมาหาผมอย่างรวดเร็ว พูดอะไรซักอย่างก่อนที่----- 

     ปึ้ง!!!!!!...

     ร่างของผมและเธอจะปลิวออกไป..

     ปึ้งงงงงงงง!!!!!!!! 

     " อวั่ก!!! " ผมกระอักเลือดออกมาหลังจากที่ร่างของผมกระเด็นไปปะทะกำแพง อลิสหายไปจากสายตาของผมแล้ว มองอะไร...ไม่ชัดเลย เกิด..อะไรขึ้น

     " ฮ่า!.... ฮ่า!.... ฮ่า! " ผมพยายามฝืนตัวเองลุกขึ้น และสายตาของผมสบไปเห็นพอดี... ห้องนั้นมันสว่างออกมาเป็นแสงสีทองโดยเฉพาะจากสิ่งที่อยู่ตรงกลางที่สมควรจะเป็น... กล่องสมบัติ ผมกระพริบตาไปเล็กน้อยๆและพยายามเพ่งสายตามองไปที่มันแล้วก็ได้เห็นแสงที่ค่อยๆก่อตัวออกมาเป็นรูปร่าวคล้ายๆคน..... แสงเหล่านั้นก่อร่างรวมกันกลายเป็นคน 

     " ...ฮา... ฮา " นี่มัน---- เรื่องอะไรกันอีก...

     ชายคนนั้นค่อยๆเดินออกมาจากห้อง ทันทีที่เขาได้เข้ามาถึงเขตห้องใหญ่นี้ แสงจากคบไฟที่ดับไปก็กลับมาสว่างไปทั้งห้อง ชายคนนั้นกำลัง... เดินมาหาผม...

     เคร้ง!!!! เคร้งงงงง!!!!!! 

     " ......!!!!! " โซ่สีทองสว่างผุดออกมาจากพื้นรอบๆผม ในชั่วพริบตา... ผมก็ถูกมันพันอย่างรวดเร็วจนดันไปติดกับผนังแน่น 

     " ฮา!!! ฮา!!!! " ผมหอบหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง สติผมกำลังจะกระเจิงไปแล้วเพราะอาการเจ็บแถมตอนนี้ผมกำลังถูกตรึงไปด้วยโซ่ขนาดใหญ่มากมายอีก ผมมองไปที่อีกฝ่ายตาขวางและพยายามจะสลัดออกให้หลุด และผมก็ได้รู้ว่าผมทำไม่ได้---- 

     
     เรี่ยวแรงของผมมันได้หมดไปนานแล้ว...


     พลังเวทย์ทั้งหมดถูกผนึก....





=================================================================================

     จบไปอีกตอนแล้วครับ!!!!!!! เอาแล้วไง! ออกดาร์กนิดๆแล้ว! ผมแค่รู้สึกเฉยๆนะ พยายามทำให้มันดาร์กละ5555 ไนต์ชิบหายของจริงแล้วไงครับทุกคน! แรงไม่มี เวทย์โดนผนึก! แล้วไอ้คนข้างหน้ามันก็ใครไม่รู้ด้วย! เอาไงล่ะทีนี้! พลังที่เพิ่มมานี่ไม่ได้ช่วยเลยจริงๆ~ น่าเสียดายๆ สงสัยคงโดนผู้กล้าซ้อมชะวร์55555 แล้วไงล่ะทีนี้! ไอ้อาการแปลกๆมันอะไร! อยากรู้ก็อ่านกันต่อไปนะ^^

-ตอนนี้พลังเนตรทิพย์ของอลิสยังไม่ออกนะครับ^^ มันจะออกมาแบบเด่นชัดก็ตอนหลังๆที่เป็นการปะทะแบบตัวๆ คนสู้คนอะไรงี้ สู้กับมังกรมันก็ไม่เท่าไหร่หรอกครับ มันช้า การเคลื่นที่วิเดียวกับสามวิมันแทบไม่ต่างเลย
-อลิสนี่อย่าลืมนะครับว่าเก่งแล้ว ตอนนี้ก็ไม่ได้ถ่วงนะ พยายามช่วยสุดๆแล้วด้วย อย่าลืมว่าไนต์มันไปไกลขนาดไหนจนกู่กลับมั้ย555 ไม่มีใครเล่นคู่กับมันได้หรอก^^ 
________________________________________________________________________________________________________

     สำคัญ/โปรดอ่าน ได้โปรด สำหรับคนงงเรื่องเกี่ยวกับพลังและค่าสถานะ นะ เข้าใจแล้วก็ข้ามๆไปเลยครับ มันยาววววว

     ****ผมค่อนข้างมั่นใจเรื่องค่าสถานะของไนต์ครับว่ามีคนงงแน่นอน แล้วประกาศนี้นี่แหละที่จะคลายความสงสัยทั้งหมดให้กระจ่าง
     1.คำศัพท์สำคัญมี 5 คำคือคำว่า [ค่าสถานะ] [พลัง] [ตัวเลขค่าสถานะ] [ใบแสดงค่าสถานะ] [บัตรนักผจญภัย]
     2.มาครับ เริ่มกันด้วยการปูพื้นฐานก่อน โดยทั่วไป... แบบโคตรทั่วไปแบบคนธรรมดาปกติเลยนะ [ใบแสดงค่าสถานะ] เนี่ย คือเป็นใบกระดาษแข็งแผ่นนึงที่บอกข้อมูลของแต่ละคน บอกความสามารถทุกอย่าง ซึ่ง [ค่าสถานะ] เนี่ยจะถูกเขียนออกมาเป็นตัวเลข มันก็คือ [ตัวเลขสถานะ]
     3.คราวนี้ ไอ้ [ตัวเลขค่าสถานะ] นี่แหละ ที่จะบอก [พลัง] แต่งะส่วนของคน สรุปได้ว่า [ตัวเลขค่าสถานะ]ก็คือ[พลัง] ที่มี สมมติตัวเลขคือ 20 คนๆนั้นก็จะมีพลัง 20 หวังว่าเข้าใจตรงกันนะครับ
     4.แต่คราวนี้แหละ ไอ้ไนต์ตัวปัญหา อย่างที่รู้กันไปและผมจะคอยย้ำว่า "ค่าสถานะไม่ได้บอกเลขจริง" นี่หมายถึงว่า [ตัวเลขค่าสถานะ] ของมันไม่เท่ากับ [พลัง] โดยที่จริงๆแล้ว [พลัง] ของมันมากกว่า [ตัวเลขค่าสถานะ] 6 เท่า! สมมติว่า มันปรับให้ตัวเลขคือ 1 พลังของมันจะเป็น 6 เพราะฉะนั้นอย่างตอนก่อนๆที่มันมีตัวเลข 300,000 นี่หมายถึงมันมีพลัง 1,800,000

     เพราะฉะนั้นตอนนี้ได้อธิบายไปนะครับ ว่าก่อนเข้าห้องบอส มันปรับเลขเป็น 500 และมีพลังจริงๆเป็น 3000 แล้วมันก็ปรับเลขไปเป็น 5000 เพราะงั้นพลังของมันเลยไปถึง 30,000 มากที่สุดเท่าที่อลิสจะมีได้ 

     หัวข้อที่สองครับ: [ใบแสดงค่าสถานะ/ใบ] และ [บัตรนักผจญภัย/บัตรกิลด์/บัตร]
     1.[ใบ] เนี่ย อย่างที่อธิบายไปแล้วว่ามันบอกทุกอย่างละเอียดไม่เหมือน [บัตร] ที่ไม่บอกสกิล 
     2.[ใบ] และ [บัตร] สามารถปลอมแปลงได้ด้วยเวทย์เกี่ยวกับภาพลวงตาที่ไนต์เคยทำ แต่คนทั่วไปเขาก็ไม่ทำกันอยู่แล้วแหละตอนสมัคร [บัตร]
     3.[ใบ] ของไนต์ก็ปกติครับ เห็นหมดทุกอย่าง
     4.[บัตร] ของไนต์จะพิเศษเพราะมันปลอมเลข โดยการใส่ตัวเลขของ [พลัง] ลงไปเลย นี่หมายความว่าใน [บัตร] บอกว่าไนต์มี [พลัง] 3000 คนอื่นก็จะคิดว่า [ตัวเลขค่าสถานะ] ของไนต์ก็คือ 3000 แต่จริงๆ [ตัวเลขค่าสถานะ] ของไนต์ตอนนั้นก็แค่ 500 ครับ...

     ****สรุป ไอ้ไนต์มันแปลก คนอื่นมันก็ปกติไม่มีใครเหมือนมันละ จบๆ พอๆเลิก
________________________________________________________________________________________________________

     อย่าลืมช่วยกันเม้นด้วยนะครับบบบบ!!!^^ จะได้เป็นกำลังใจให้ไรท์นะ55555 ชอบๆ ชอบอ่านเม้น มันเพลินดี ใครสงสัยอะไรก็ถามได้เลยนะครับ^^
     ______________
     (SPOILER ALERT)

     -ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่จะบอกว่าตอนหน้าไรท์บรรยาย คนเล่าเรื่องไม่ใช่ไนต์ละเพราะว่าไนต์อธิบายไม่ได้( ͡° ͜ʖ ͡°)
     -ตอนต่อไป "ตอนที่ 25:เวทย์แห่งการรังสรรค์"
________________________________________________________________________________________________________

     ปล.1 พวกชื่อที่ทิ้งไว้อาจเปลี่ยนไปเรื่อยตามความเหมาะสมครับ
     ปล.2 คันไม้คันมืออยากใส่อ้างอิงมาก ตอนนี้ล้อได้เรื่องอื่นได้อยู่นะเนี่ย5555 สู้กับอิคนีลที่กินไฟเหมือนนัตสึเงี้ย5555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #952 ปูดองเค็ม (@aooa1234) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 10:25
    ทำไมตอนนี้ พระเอกหัวเราะ เยอะจัง มี ฮ่า ฮ่า เกือบทุกย่อหน้าเลย
    #952
    1
    • #952-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      19 พฤษภาคม 2560 / 20:05
      ไนต์เป็นคนตลก
      #952-1
  2. #854 NaPeejung (@NaPeejung) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 13:08
    vipหมดแน่ๆ ไปเติมเลยไนต์
    #854
    1
  3. #719 Dommy0459 (@Dommy0459) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 15:59
    Buff vip หมดหรอไนต์ตตตตต
    #719
    0
  4. #718 Moechan1567 (@Moechan1567) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 11:53
    มีความอธิบายยาวมากเรื่องพลัง555 แต่งแบบนี้ก็ดีนะคะ เรื่องจะได้ไม่น่าเบื่อ เก่งบ้างแพ้บ้าง เดี๋ยวกลายเป็นไซตามะ
    #718
    1
  5. #717 tomvoy (@tomvoy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 10:38
    เทพๆอยู่ๆก็กากสะงั้นเหลอ
    #717
    1
    • #717-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      25 เมษายน 2560 / 10:39
      ก็ต้องมีบ้างครับ ไม่งั้นเนื้อเรื่องก็น่าเบื่อสิ^^
      #717-1
  6. #716 Chblossom123 (@Chblossom123) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 08:08
    ขอบคุณค่ะ รอตอนต่อไปนะ
    #716
    0
  7. #715 WhiteKirito (@WhiteKirito) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 07:32
    เอาแล้วไนต์ คนๆนั้นเป็นใครอีกเนี่ย.. ทรูไม่พอ แต่นี่แน่ๆต้องเปลี่ยนเป็นใยแก้วนำแสงก่อน555
    #715
    1
    • #715-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      25 เมษายน 2560 / 10:39
      อัพสายเน็ต555
      #715-1
  8. #713 027e788829rhu (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 06:45
    สนุกครับ ทรูพระเอกหมดจนได้
    #713
    1
  9. #712 DarkGolf_ (@panutgolf) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 06:35
    แทนนี่จะเติมทรูเติมเน็ตดีกว่าไหม
    lag ขนาดนี้เทพมาจากไหนก็สู้ไม่ไหวหรอก
    #712
    0
  10. #710 น้ำแข็ง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 03:10
    ผลลัพธ์ของความประมาทรึเปล่านะ หลายครั้งแล้วที่เห็นไนต์ทำอะไรไม่รอบคอบ ติดประมาท ตั้งแต่เรื่องแก้แค้น แทนที่จะรีบแก้แค้นตั้งแต่เนิ่นๆ ก็ปล่อยศัตรูไว้ให้พวกนั้นพัฒนาฝีมือซะงั้น ต่อมาก็ตอนที่ก่อเรื่องในเมือง แทนที่จะรีบจัดการและรีบหลบออกมาตั้งแต่แรก ก็ดันเอ้อระเหยอยู่ในเมืองเสียนี่ แล้วล่าสุดก็ลงดันทั้งๆที่หลายๆอย่างไม่เอื้ออำนวย เฮ้อ
    #710
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  11. #709 tomorlor (@tomorlor) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 00:47
    เปลี่ยนคำที่ใช้ตอบหอบก็ดีนะครับอ่านแล้วมันขัดเหมือนกำลังหัวเราะ
    #709
    2
  12. #707 Kaineth (@Verdellen) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:24
    งี้ ต้องเติมทรูอีก
    #707
    1
  13. #705 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:22
    กว่าจะมาเลื่อนมาจนเจอได้ (หอบ)....

    ใช่ครับ ใช่แล้ว อื่ม ใช้ อืมๆ ใช่ ใช่เลย! ตอนนี้พระเอกทรูหมดอย่างว่าครับ เพิ่งเติมไป 80000 ก่อนหน้าแล้วก็เติมสดๆไปอีกหลายหมื่น ไม่พอ... ตอนนี้นั่งพิมพ์ gg อยู่

    ถ้าเป็นไนต์อีกจักรวาลตอนนี้ ฟูโตโมะจังคงพอเดาได้ว่ามันทำอะไร ไรท์มาเฉลยครับว่าแม่งกำลังจุดธูปบูชาลัทธิของมันอยู่ ถูกก็ดีใจด้วยครับ5555

    ปล.เรื่องนี้ไนต์ไม่กลัวเมียนะ^^
    #705
    0
  14. #704 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:20
    ขอบคุณที่ติดตามครับ^^
    #704
    0
  15. #701 วศินทร์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:08
    ขอบคุณครับ กำลังสนุกเลย! ค้างอีกแล้ว!!!!!!
    #701
    0
  16. #699 FutomoChan~ (@Karin-Kara) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 22:42
    ไนต์...ทรูนายหมดแล้วงั้นหรอ!? ถ้าหมดแล้วก็ไปเติมใหม่สิคะ!?

    อลิส...จะกลายเป็นพระเอกหรือเปล่านะ~
    #699
    0
  17. #698 ธัน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 22:37
    Happy meal มั้ยล่ะ5555 แม้ตอนกินจะไม่แฮปปี้เท่าไหร่ก็เถอะ กว่าจะเคี้ยวได้



    สนุกดีครับ ติดตามนะ
    #698
    0
  18. #697 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 22:00
    ไนท์เป็นไรม่ายยย
    #697
    1
    • #697-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      24 เมษายน 2560 / 22:40
      ไนต์จะตายมั้ยยยยยยยยย
      #697-1
  19. #696 Plastid-234 (@Plastid-234) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 21:54
    คนมันเป็นใครอ่ะ
    #696
    1
    • #696-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      24 เมษายน 2560 / 22:12
      ติดตามตอนต่อไปครับ!=D
      #696-1
  20. #695 Plastid-234 (@Plastid-234) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 21:54
    คนมันเป็นใครอ่ะ
    #695
    0
  21. #694 นิค&NIck (@zaxswcde1150) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 21:47
    รู้สึกว่ามันจะโดนผนึกไอปิศาจเด้วยนะตอนนั้นแต่โดนทำลายไปแล้วส่วนจะเป็นไรง่ายๆเหรอมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก เพราะว่าร่างปิศาจนั้นช่วยได้แต่ตอนโดนหนักแล้วอะนะ
    #694
    1
    • #694-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      24 เมษายน 2560 / 22:10
      ปีศาจยังอยู่ครับ มันแค่ถูกสะกดกลับเข้าไปในร่างเฉยๆ^^ เรื่องเกิดอะไรขึ้นต่อไปก็ขึ้นอยู่กับตอนต่อไปครับ555
      #694-1
  22. #693 ZyuuRyuu (@ZyuuRyuu) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 21:32
    เอาแล้วไง ใครอีกล่ะทีนี้ อัพพลังไม่พอไงครับไรท์! เอาอีกๆ! เก่งอีกๆ!
    #693
    1
    • #693-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      24 เมษายน 2560 / 22:11
      เดี๋ยว! นี่โหดสุดๆละนะ! ยังเหลืออีก 8 ดัน!
      #693-1
  23. #692 D4RK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 21:05
    ดาร์คแล้วววว
    #692
    1
  24. #691 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 21:04
    เมื่อไหร่อลิสจะตาย~
    #691
    1
    • #691-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      24 เมษายน 2560 / 22:11
      สายแช่งๆ55555
      #691-1
  25. #690 ดิว (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 20:59
    เมื่อไร พระเอกจะไป ฆ่าราชา สักทีครับ
    #690
    1
    • #690-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 25)
      24 เมษายน 2560 / 22:12
      รอนานหน่อยนะครับ มันถือคติคนล้มต้องซ้ำ ตอนอาณาจักรจะล่มนั่นแหละ มันถึงจะไปซ้ำ^^
      #690-1