Re : Reality เปลี่ยนไปโลกใหม่ด้วยโชคชะตาอเวจี

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 31,709 Views

  • 991 Comments

  • 1,840 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    25

    Overall
    31,709

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 25 : เวทแห่งการรังสรรค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    26 เม.ย. 60






     ตึก... ตึก.... ตึก... ตึก...


     เสียงย่างก้าวดังขึ้นท่ามกลางความเงียบกริบ ณ ลานกว้างที่เป็นห้องโถงใต้ดินขนาดยักษ์แห่งหนึ่งในตอนนี้เผยให้เห็นเงาของสิ่งมีชีวิตอยู่เพียงแค่สามเงาในห้องสว่างที่ถูกจุดด้วยคบไฟ ร่างหนึ่งล้มลงอยู่บนพื้นห่างออกไปจนแทบถึงผนัง เจ้าของร่างดังกล่าวก็ไม่ใช่ใครเลยนอกจากฮาล์ฟเอลฟ์สาวที่ถูกพลังปริศนาผลักกระเด็นไปไกล พุ่งตรงจากกลางห้องมาถึงตรงนั้น... เธอค่อยๆพยายามขยับตัวอย่างช้า ใช้แขนทั้งสองข้างค่อยๆพยุงจัวขึ้นมาอย่างยากลำบาก ใบหน้าของเธอเปรอเปื้อนไปด้วยสีหน้าเหยเกของความเจ็บปวด ดวงตาสีฟ้าประกายจับจ้องไปที่กำแพงด้านข้าง มองไปยังเจ้านายของตนที่ถูกรัดตรวนไว้ด้วยโซ่สีทองอร่าม...

     " แฮก... แฮ่ก... " อลิสหอบออกมาและลุกขึ้นมายืนได้จนสำเร็จแม้ว่าขาของเธอแทบจะยืนหยัดไม่อยู่ การโจมตีเมื่อกี้เป็นพลังของบุคคลคนละระดับกับเธอโดยสิ้นเชิง พลังที่พุ่งเข้ามานั้นมหาศาลแถมยังโปรงใสกระทั่ง [เนตรทิพย์] ของเธอก็ยังไม่อาจได้เหลือบตามอง เธอค่อยๆขยับตัวไปมาเล็กน้อย ยกคันธนูขึ้นและขึงศรไปสุดแรง ยิงไปที่โซ่ที่พันธนาการร่างของเด็กหนุ่มที่สภาพไม่สู้ดีนัก----- 

     ฟรุ่มมม!!!! ฟรุ่ม! ฟรุ่มมม!!!!!! -------เคร้งงงง!!!!!

     " ...!!! " ทำอะไรไม่ได้.. ทำไม่ได้แม้กระทั่งรอยขีดข่วน ลูกศรทั้งสามดอกที่เธอยิงออกไปปะทะกับโซ่มันกระเด็นหายไปหมดเลยแถมหัวศรเองก็พังจนไม่เหลือชิ้นดี โซ่ตรวนเหล่านั้นแข็งแกร่งและแน่นหนาเกินกว่าคนที่คนอย่างเธอจะทำอะไรได้ แต่อลิสเองก็ยังไม่ยอมแพ้ หลังจากที่รู้ว่าทำไมมันก็เปล่าประโยชน์ เธอหมุนตัวไปด้านข้างเล็กน้อยด้วยการกวาดเท้า ขึงลูกศรทั้งหมดสิบนัดและยิงไปที่ชายปริศนากลางห้อง

     ปึก! ปึก!----- หมับ! " ..... " ไม่มีผลอะไรเช่นกัน ชายปริศนาคนนั้นเอี้ยวตัวไปมาเพื่อหลบลูกดอกความเร็วมหาศาลอย่างเอื่อยเฉื่อยราวกับมันเป็นแค่ใบไม้ที่กำลังปลิวลงจากต้น เบี่ยงตัวและเอียงคอเล็กน้อย ก้าวขาไปมาอย่างพริ้วไหว... ลูกศรทั้งหมดก็พุ่งผ่านร่างของเขาไปปักลงบนพื้น มีเพียงดอกเดียวที่ถูกรับไว้ด้วยมือเปล่า ..ชายคนนั้นยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ใช้ดวงตาที่คมกริบของตนในการเชยตามองศรน้ำแข็งแล้วจึงขยี้มัน หักทิ้งเป็นเศษไม้เศษเหล็ก..

     " ..... " ตกสู่สถานการณ์ลำบากโดยไม่ต้องปริยาย แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่พิสูจน์ว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรูร้ายกาจที่เธอไม่มีทางทำอะไรได้ ทั้งหมดในห้องนี้มีเพียงแค่สองคนนี้เท่านั้นที่อยู่ในสภาพต่อสู้ผิดกับไนต์ที่กำลังตาปรือและฝืนสติของตัวเองให้ยังไม่หลุดหายไป เขากำลังอดทนสุดขีดจากอาการเจ็บที่น่าอกระดับรุนแรงที่ยังไม่ผ่อนผัน ร่างกายขยับไม่ได้ ไม่มีแรงทางกายภาพเหลือและเวทย์มนตร์ทั้งหมดถูกผนึกลงไปอย่างเหลือเชื่อด้วยโซ่อร่ามนี้ ไนต์พยายามเงยคอขึ้นด้วยความลำบาก มองไปยังชายปริศนาในชุดโบราณสีทอง ร่างของเขาล้วนปกคลุมไปด้วยแสงสีเหลืองสองสว่างไสวจนดูมีฐานะ ศักดิ์สิทธิ์ และโออ่า ทุกย่างก้าวของเขาที่เดินมาจะมีผงสีสว่างเล็กๆหลุดร่วงลงมาตามพื้น เขาไม่ได้ให้ความสนใจอลิสเลยแม้แต่น้อย เป้าหมายเดียวของเขาคือไนต์... ค่อยๆเดินเข้ามาเรื่อยๆอย่างใจเย็น แต่ทว่า------ 

     หมับ! หมับ! หมับ! ลูกธนูทั้งสามลูกที่พุ่งเข้ามาหาเขาก็ถูกจับหมับไปอย่างง่ายดาย เขาออกแรงบีบลงไปเล็กน้อยและทำลายลูกธนูลงแต่รอบนี้มันไม่ได้หัก มันกลับไม่เหลือแม้แต่เศษฝุ่น ราวกับว่าลูกธนูได้หายไปเองอย่างไร้ร่องลอย มีเพียงแค่แสงสีทองๆเท่านั้นที่ค่อยๆซาหายไป อลิสเบิกตาโพล่งพร้อมกับกัดฟันแน่น เก็บธนูลงไปหลังจากเห็นว่ามันใช้งานไม่ได้ผล หยิบดาบที่คาดเอวออกมากำแน่นและเข้ามาหาอีกฝ่ายที่กำลังยกยิ้มมุมปากเล็กๆอยู่อย่างอารมณ์ดี----- 

     ครืดดดด!!!!----- เท้าของอลิสขูดไปกับพื้น เศษหินและฝุ่นกระจายไปทั่ว เธอดีดตัวเข้ามาด้วยความเร็วสูงและปรากฏตรงหน้าของชายปริศนา เธอตวัดดาบไปฟันร่างของอีกฝ่ายตามแนวแทยง เตรียมที่จะเฉือนจากสะโพกขึ้นไปที่หัวใจ แต่ทว่าการโจมตีของเธอถูกบล็อคไว้ด้วยดาบสีทองเล่มหนึ่งที่โผล่ขึ้นมาเองกลางอากาศ อลิสเหงื่อตกออกมาเล็กน้อยและโจมตีซ้ำเข้าไปอีกที่ แต่มันก็กลับไม่ได้ผล ดาบอีกเล่มโผล่มากลางอากาศอย่างรวดเร็วพร้อมกับปัดป้องการโจมตีของเธอจนส่งเสียงปาดแก้วหูดัง *เพล้งงง!!!* 

     " ....!!!! " เวทประหลาดของอีกฝ่ายสร้างความตกใจให้กับเธอไม่น้อย มันคล้ายกับการสร้างอาวุธของไนต์แต่มันก็ไม่ใช่ ถ้าหากว่ามันเป็นการ [แปรรูป] จริง.. สิ่งที่สำคัญของเวทนั้นคือการปรับเปลี่ยนรูปร่างของวัตถุดิบซึ่งในกรณีของไนต์.. เขาจะต้องดึงมันออกมาจากแหวนมิติหรือดูดออกมาจากพื้นดิน แต่ทว่าชายตรงหน้าของเธอนั้นไม่สามารถอธิบายด้วยหลักการนี้ได้ ไม่มีกระทั่งอะไรเลยที่ผุดออกมาจากดิน อยู่ๆดาบก็ถูกสร้างขึ้นจากอากาศว่างเปล่า---- ไนต์ที่พอมองเห็นอยู่ก็ตกใจไปเช่นกัน เขาเบิกตากว้างก่อนจะพยายามปริปากพูดอะไรบางอย่างแค่เสียงนั้นแหบพร่าและเบาจนไม่มีใครได้ยิน นอกซะจากอลิสที่กระโดดถอยหลังกลับไปตั้งหลัก

     อลิสกำดาบในมือแน่นพร้อมกับพุ่งเข้ามาอีกรอบและเริ่มปะทะเข้าไปกับฝ่ายตรงข้าม สิ่งที่อยู่ในหัวของเธออย่างเดียวคืออย่างน้อยก็ต้องถ่วงเวบาให้ได้มากที่สุด เชื่อมั่นในนายของตัวเองที่กำลังหาทางปลดล็อคอย่างสุดชีวิต ซึ่งในความเป็นจริงมันไม่ใช่เลย ไนต์ทำอะไรแบบนั่นไม่ได้แม้แต่น้อย นี่เรียกได้ว่าสถานการณ์ที่ฉุกเฉินที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา ตอนนี้นั้นมันยิ่งกว่าตอนที่เขาเสียแขนหรือจนมุมตอนสู้กับเทพศิลาเสียอีก ไม่มีทั้งแรงและไม่มีทั้งเวท ไพ่ตายสุดท้ายของเขาถูกทำลายลงในพริบตา เขาไม่สามารถที่จะใช้ [คำสาปมาร] ได้... เวทที่จะใช้จุดฉนวนถูกผนึกจนไม่เหลือซักหยดเดียว

     " แก! แกเป็นใคร!!! " อลิสขึ้นเสียงออกมาในแบบนี้ไม่เคยทำมาก่อน ดวงเบิกโพล่งด้วยความเกรี้ยวกราดและดันดาบเข้าสู้สุดแรง อีกฝ่ายได้แต่ยิ้มเล็ดน้อยแต่ยังไม่ตอบอะไรไป เขาดีดนิ้วหนึ่งที ดาบรอบๆตัวที่ลอยอยู่กลางอากาศก็สลายไปเป็นผงสีทองที่หายไปในอากาศ ดาบเล่มหนึ่งก็โปล่ขึ้นมาบนมือของเขาแทน ดาบคมกริบถูกมือหนาจับ เขาแสยะยิ้มออกมาและกระตุกข้อมือไปด้านหน้าเล็กน้อย--- 

     " ...!!!!! " ฟวั่บ!!!! ดาบสีนิลถูกตวัดขึ้นมาเหวี่ยงใส่อากาศอย่างรวดเร็ว อลิสตอบสนองสุดตัวแต่ผลที่ได้คือเธอกลับฟันไปที่อากาศว่างเปล่าทั้งๆที่อีกฝ่ายเพียงแค่กระตุกข้อมือเล่นๆ เห็นดังนั้นเขายิ้มออกมาและหัวเราะเบาๆและกระตุกข้อมืออีกรอบ อลิสก็เบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างทั้งๆที่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นซักนิดเดียว ดาบของเขาก็เคลื่อนไปด้านหน้าไม่ถึงห้าเซนต์และกลับมาที่เดิม มีเพียงอลิสที่กำลังเหงื่อตกและเคลื่อนไหวแปลกๆ---- 

     " โอ.... หนึ่งในสิบสองงั้นหรอ เธอคนที่ถือครอง [เนตรทิพย์] งั้นสินะ " 

     " ..!!!! " อลิสได้แต่ตกใจเงียบพร้อมกับดีดตัวออกมาห่างด้วยความลนลาน อีกฝ่ายรู้ความลับของเธอที่มี [เนตรทิพย์] ทั้งๆที่และพูดออกมาด้ววความสบายใจ เธอไม่นึกมาก่อนว่าจะมีคนมองเห็นทักษะนี้นอกซะจากไนต์เพราะไนต์ก่อนหน้านี้ก็เป็นคนบอกเธอเองว่าต่อให้คนภายนอกมีทักษะ [วิเคราะห์] ขนาดไหน เขาก็จะมองไม่เห็นซึ่งนั่นเองก็สร้างความสงสัยให้เธอว่าไนต์เองต่างหากที่มองเห็นได้ยังไง---- แต่ทว่าเรื่องนี้มันไม่สำคัญตรงนี้ ประเด็นหลักมันอยู่ศัตรูตรงหน้าของเธอ 

     อลิสใช้วิเคราะห์ไปแล้วหลายครั้งเพื่อความแม่นยำแต่ทว่า สิ่งที่เธอเห็นมันไม่ใช่มนุษย์ ไม่มีกระทั่งชื่อหรือทักษะ เธอกลับมองเห็นเป็นดั่งก้อนพลังก่อนหนึ่งที่เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาเท่านั้น อย่างกับว่าเป็นเวทย์มนตร์เองที่สร้างร่างของมันขึ้น ...การขู่โจมตีเมื่อกี้ที่เขาทำกับเธอเองก็เป็นแค่เรื่องเล่นๆ เขาจริงอยู่ที่แค่กระตุกมือ แต่ว่าสิ่งที่เธอเห็น... ภาพที่เธอมอง มันแตกต่างออกไป.. 

     ไม่ใช่ว่ามันเป็นคลื่นพลังที่พุ่งออกมา แต่มันคือทั้งคมดาบเลยต่างหากที่พุ่งมาโจมตี นี่คือสาเหตุที่เธอต้องหลบ..

     " [เนตรทิพย์].... อืม ไม่นึกเหมือนกันว่าจะมาเจอด้วยตัวเองแบบนี้ แต่นี่มันก็เพิ่งขั้นแรกเองนี่นา " ชายคนนั้นพูดออกมาอย่างอารมณ์ดีในท่าใช้ความคิด ดวงตาสีทองบริสุทธิ์กำลังจับจ้องไปที่อลิสอย่างไม่วางตาก่อนจะพูดต่อ.. " อืม---- จะบอกให้ก็นะแม่สาวฮาล์ฟเอลฟ์ [เนตรทิพย์] ของเธอน่ะ 'ทำนาย' การเคลื่อนไหวล่วงหน้าได้ 3 วินาทีในการเคลื่อนไหวจังหวะแรก เพราะฉะนั้นเธอพอจะรู้ข้อผิดพลาดของตัวเองรึยังล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น... " 

     " -----เธอทำนายต่อจากการเคลื่อนไหวแค่การกระตุก หลังจากนั้นดวงตาของเธอที่ก็ทำนายไปเองทั้งๆที่ไม่รู้ความจริงเลยว่าฉันขู่เฉยๆ นั่นแหละคือจุดอ่อนของเวทย์เฉพาะนี้.... แถมเท่าที่ดูๆ อายุก็ยังน้อย อืม... ไม่ผิดแน่ เธอเพิ่งสามารถใช้ได้อย่างแน่นอน จะว่าไปฉันเองก็โชคดีหรือโชคร้ายเนี่ย--- ได้มีโอกาสมามอบการทดสอบให้กับหนึ่งในสิบสองอย่างเธอ แต่ก็... น่าผิดหวัง ฉันผิดหวังไปไม่น้อยเลยจริงๆ " 

     " ....หนึ่งในสิบสอง? ในคืออะไร ... " 

     " เอาเถอะ----- การทดสอบรับเวทย์แห่งยุคสมัยของพระเจ้ามันยังไม่จบ เพราะงั้นก็มาต่อกันได้แล้ว " ชายคนนั้นตอบขัดออกมาด้วยรอยยิ้มประจำตัวและน้ำเสียงที่สดใสขัดกับสถานการณ์ที่กำลังตรึงเครียด ดูยังไงไม่ว่าจากมุมไหนทั้งไนต์และอลิสก็เป็นผู้ทดสอบที่เรียกได้ว่า 'ลูกไก่ในกำมือเลยก็ว่าได้' เพื่อที่จะได้รับเวทย์แห่งยุคสมัยของพระเจ้า พวกเขาทั้งสองต้องฝ่าอุปสรรคนี้ไปให้ได้แต่ทว่า---- นี่มันผิดคาดเกินกว่าที่ไนต์จะคำนวน มันเริ่มตั้งแต่แรกที่เขาแสดงอาการปริศนาแถมไม่คิดมาก่อนว่าตามโบราณสถานจะมีเทพมาปกปักษ์เนื่องจากเทพศิลาเคยกล่าวถึงแค่เทพแห่งธาตุหลักทั้งห้า.... 

     นี่คือสาเหตุที่ไนต์เองก็ไม่ยักรู้ว่ามันจะมีอะไรแบบนี้อีก... ไนต์ที่ถูกตรงตรึงอยํตรงนั้นได้แต่พยายามใช้แรงที่เหลือสลัดโซ่ออกแต่ก็ไม่เป็นผล มันกระทบกันเองจนดัง *กรึง! กรึง!* เรียกความสนใจจากทั้งสองคน... เขามีคำถามที่มีอยู่ในหัวจำนวนมาก หนึ่งในสิบสองคืออะไร เวทย์เฉพาะหมายถึงอะไร และอลิสมีความเกี่ยวข้องอะไรกับ 'หนึ่งในสิบสอง' ที่ว่า... ไนต์ได้แต่กัดฟันแน่นและพยายามจะหาจังหวะพูดแต่ก็ทำไม่ได้ 

     " -----อืม เธอเป็นคนที่น่าสนใจก็จริงแต่หมอนั่นกลับเป็นที่น่าสนใจกว่าซะอีก ชายคนนั้นแข็งแกร่งแต่กลับมีปัญหาในด้านร่างกายจนทำให้ความสามารถลดลงไปจนแทบหมด เขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าเธอซะอีก... ซึ่งนั่นทำให้ฉันอยากลองคุยกับเขาจริงๆ " ชายปริศนาพูดออกมาและชี้ไปทางไนต์ก่อนจะถอนหายใจด้วยความน้อยใจ ไนต์กับอลิสแต่จ้องเขาเขม็งด้วยความไม่เข้าใจ คำถามชุดใหม่เริ่มกรูเข้ามาในหัว... 

     ' ทำไม--- หมอนั่นรู้เรื่อง [เนตรทิพย์] แต่กลับมองไม่เห็นความสามารถของเรา... ' 

     ' ชายคนนี้ จริงๆเป็นอะไรกันแน่ อย่างน้อยถ้าหากเป็นมนุษย์ จากการใช้ [วิเคราะห์] มันก็ต้องพอมองออกถึงเผ่าหรือค่าสถานะบ้างสิ ไม่มีชื่อ ไม่มีอาชีพ ไม่มีอายุ.. ไม่มีกระทั่งตารางบอกขีดจำกัด เป็นเพียงแค่พลังเวทย์ล้วนๆ-----' อลิสคิดขึ้นในใจ อีกฝ่ายที่เห็นว่าทั้งสองคนกำลังเครียดก็เปลี่ยนประเด็นออกไปเล็กน้อย พูดประโยคหนึ่งขึ้นมาเพื่อจุดประเด็นยิ่งกว่าเดิม...

     " โซ่นั่นมีความสามารถในการผนึกพลังเวท และด้วยแรงบีบรัดมหาศาลไหนจะเพื่อนของเธอที่สภาพแบบนั้นอีก หมอนั่นจะไม่มีทางหลุดออกมาได้แน่นอน " เขาพูดออกไปพร้อมกับยิ้มตาหยี่ ไนต์ก็ขยับแขนออกอย่างรุนแรงแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น... " ----เพราะฉะนั้น ในการทดสอบนี้ ถ้าเธอจัดการฉันไม่ได้ เธอก็จะเป็นฝ่ายที่ต้องตายแล้วคนที่จะตายตามเธอไปทีหลังก็คือเพื่อนของเธอ เพราะงั้นถ้าไม่บุกเข้ามา---คนที่เข้าไปหาก็คือฉัน " 

     " .....!!! " อลิสดีดตัวไปด้านหลังอย่างรวดเร็วหลังจากที่ประโยคนั้นถูกกล่าวออกมาจนจบ ชายตรงหน้าใช้วิธีการเดิมในการขู่โจมตี ดวงตาของเธอก็ทำงานไปเองอย่างช่วยไม่ได้ ชายคนนั้นได้แต่ยิ้มเยาะเล็กน้อย ดีดนิ้วขึ้นหนึ่งทีโซ่สีทองอร่ามมากมายก็พุ่งออกมาจากพื้นดิน ตรงไปที่ร่างบางของอลิสที่คอยเอนตัวหลบออกจากวิธีอย่างลำบาก ปลายโซ่ของแต่ละสายนั้นแตกต่างกัน บ้างก็เป็นหัวทู่ๆ บ้างก็เป็นคมดาบแหลม แถมการพุ่งแต่ละครั้งมันไม่ใช่แน่ตรง พวกมันพยายามที่จะบ่ายเบี่ยงไปตามอากาศและหาทางจัดอลิสให้อยู่ในพันธนาการ

     ฟุบบบบ!!!!! ดาบแหลมที่ติดอยู่ ณ ปลายโซ่พุ่งเฉี่ยวแก้มของอลิสไปเล็กน้อย เธอพลิกตัวไปมาเพื่อหลบทั้งหมดด้วยความพริ้วไหวและคอยใช้ดาบในมือเบี่ยงมันออกไป บาดแผลมากมายเริ่มปรากฏขึ้นตามตัวจนเสื้อผ้าขาดวิ่นไปหมด การเคลื่อนไหวของพวกมันเร็วขึ้นเรื่อยๆจน [เนตรทิพย์] ของอลิสเริ่มไม่ค่อยช่วย เธอมองเห็นระยะและความเร็วของมันล่วงหน้าถึงสามวิ แต่ร่างกายของเธอไม่สามารถเคลื่อนที่ตามได้

     ฉวก!!! ฉัวะ! ฉวัก!!!!! " .....!!!!!! " อลิสมองไปด้านหน้าด้วยความตกใจ เธอเอี้ยวหลบโซ่ทั้งสองมาได้แต่โดนปลายแหลมบาด นี่ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ แต่ทว่า--- เสียงสุดท้ามันกลับดังขึ้นพร้อมกับภาพของดาบเล่มหนึ่งที่ปักลงไปที่ช่วงท้องของเธอ เลือดสีแดงสดค่อยๆไหลเยิ้มออกมาจากแผล เธอกัดฟันแน่นก่อนจะดึงมันออกใช้อาวุธของเขาในการป้องกัน เธอตวัดมันเข้าไปที่โซ่ตรวนและศาสตราที่พุ่งเข้ามา แต่ทว่า---- 

     วูงงง...... " ...!!!! " ดาบเล่มนั้นหายไปกลางอากาศในจังหวะที่กำลังจะสวนการโจมตีกลับจนกลายเป็นว่าเป็นเธอเองที่รับการโจมตีไปเต็มไป ดาบคมกริบสามเล่มปักลงไปในเนื้อลึกตั้งแต่ต้นแขนขวาจนลงมาถึงช่วงข้างลำตัว เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและปล่อยร่างของตัวเองให้ร่วงลงไปกับพื้นดัง *ปึ้ง!* โซ่ตรวนมากมายหยุดเคลื่อนก่อนจะหายไป ชายปริศนาคนนั้นถอนหายใจก่อนจะค่อยเดินมาหา..

     " โอ... น่าสงสารอะไรแบบนี้ เธอช่างโชคร้ายซะจริงๆเลย " 

     " . . . " อลิสที่ล้มลงไปค่อยๆดันตัวขึ้นมาอย่างยากลำบาก ขบฟันแน่นและใช้มือซ้ายพยายามจะดึงดาบเหล่านั้นออกแต่ดาบทั้งสามกลับฝังแน่นลงกว่าเดิมเสียอีก เธอร้องครางออกมาเพิ่มแรงเข้าไปที่มือและดึงมันออกจนหมด หอบออกมาอย่างรุนแรงก่อนจะขว้างดาบแหลมใส่ชายตรงหน้า....

     หวุบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!--------- วูงงงง..... 

     " แค่กๆ! " อลิสไอออกมาเป็นเลือด มองชายตรวหน้าด้วยความโกรธ ดาวที่เธอขว้างออกไปเมื่อกี้หมุนคว้างในอากาศอย่างรวดเร็วแต่อยู่ๆมันก็กลายเป็นเพียงแค่แสงสีทองหายไปราวกับมันไม่เคยมีอยู่ ไนต์ที่อยู่ห่างออกไปได้แต่มองภาพนี้ไม่วางตา กำหมัดแน่นก่อนจะสำรอกเลือดออกมาจากปาก อาการของเขากำลังดีขึ้นและแย่ลงสลับกันไป เขาพยายามจะออกคำสั่งกับดีว่าเพื่อสลัดแขนออกแต่ก็ทำไม่ได้ ได้แต่มองด้วยความแค้นก่อนที่จะ----- 

     " อ๊ากกกกกกกก!!!!!!-------- " 
     
" ...!!!// ...... " 

     " อาาา!!!!!! " เด็กหนุ่มร้องออกมาด้วยความทรมาณ อาการรุนแรงขึ้นอีกขึ้นเหมือนกับตอนที่เขาได้กินเนื้อปีศาจจริงๆ ร่างกายของเขาร้อนวาบราวกับดวงอาทิตย์พุ่งเข้ามาใกล้ ตัวร้อนผ่าวจนเหงื่อนับร้อยหลุดลงไปที่ผืนธรณี ร่างกายของเขาเหมือนกับจะแตกสลายลงไปในทุกๆวินาที รอบนี้ต่างหากที่คับขันของจริง เขาไม่มี [ฟื้นฟูอัตโนมัติ] ให้ใช้... เขาเองก็ไม่มี 'น้ำศักดิ์สิทธิ์' ให้ดื่ม ตอนนี้มันจะเป็นการทำลายข้างเดียว.. 

     " อาาาาาา!!!!!!!! " 

     " โฮ่----- เจ้าหนูนั่นมีอะไรน่าสนใจจริงๆด้วย ฉันล่ะอยากเป็นคนธรรมดาซะจริงๆ ป่านนี้ก็คงมองออกไปแล้ว.. " ชายคนนั้นบ่นออกมาก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ๆและดีนิ้วออกมาครั้งนึง ศาสตรามากมายหลายสิบเล่มก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขา ทุกอย่างที่เป็นอาวุธของโลกนี้ ไม่ว่าจะ ดาบ หอก หรือศรล้วนปรากฏขึ้นมาและปล่อยออร่าผงๆสีทองโออ่า ดาบแต่ละเล่มมีลวดลายต่างกัน อาวุธแต่ละชนิดไม่มีความเหมือนหรือซ้ำกันเลยตั้งแต่ที่เขาใช้มา.. อลิสมองภาพตรงหน้าก่อนจะกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ ค่อยๆกลับมาปรับลมหายใจให้เป็นปกติ 

     " ..... " แสงสีเขียวสว่างปรากฏออกมาจากฝ่ามือ อลิสร่ายเวท [ฮีล] เวทรักษาแบบเดียวกับที่พยายามค้ำไนต์และเป็นพลังของเธอที่เด็กหนุ่มบอกว่าพิเศษกว่าคนอื่น เธอทาบมือที่กุมแสงสว่างนั้นลงไปที่แผล ในไม่นานนักแผลก็ค่อยๆแห้ง เลือดค่อยๆหยุดไหล---- แผลทั้งสามถูกห้ามเลือดโดยสมบูรณ์ ชายปริศนามองมาทางเธอเล็กน้อยแล้วก็ถอนหายใจ กวักมือไปด้านหน้าหนึ่งที ศตราวุธทั้งหลายก็พุ่งเข้าจู่โจม

     " น่าเบื่อ.. เธอทำให้ฉันผิดหวัง ท่าทางว่าฉันคงต้องรีบฆ่าเธอเพื่อไปเล่นกับเพื่อนของเธอซักหน่อย " 

     ชายปริศนาพูดดังนั้นแล้วจึงดีดนิ้วอีกรอบ ลูกไฟมากมายก็ปรากฏขึ้นมากลางอากาศและพุ่งตรงมาระเบิดที่อลิสที่กำลังหลบหลีกอาวุธของเขาอย่างหนีตาย เธอเอี้ยวตัวสุดชีวิตจนได้บาดแผลไหม้มาเพิ่มเติมซ้ำลงไป แรงระเบิดพัดพาของบางลอยละลิ่วก่อนจะตกลงไปที่พื้น แต่เธอก็ยังลุกขึ้นยืนอีกครั้งและค่อยๆรักษาตัวเองทีละน้อยๆ ....ชายปริศนาที่เห็นแบบนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและสบเข้าไปกับดวงตาสีฟ้า ----แววตาที่ไม่มีความย่อท้ออยู่เลย...

     " ก็ได้----- จะเล่นด้วยซักหน่อยก็ได้ " เขายิ้มมุมปากออก เรียกดาบออกมาเล่มหนึ่งเข้าไปในมือและค่อยๆเดินไปหาอลิสที่ยังกำดาบสั้นของตัวเองแน่น ค่อยๆเดินไปหาจนเข้าประชิด ง้างแขนขึ้นเล็กน้อยและหลอกตวัดลงมาเป็นการขู่เหมือนปกติ แต่ทว่า---- 

     ฉวับ! 

     " .....โฮ่ " เสียงทึ่งๆของเขาเปล่งออกมาจาก เลือดสีแดงสดจำนวนหนึ่งไหลลงมาจากรอยแผลตามยาวไม่ลึกมาบริเวณท้อง อลิสโดนเข้ามาโดยที่ไม่โดนหลอกเรื่องการทำนายอนาคต รอยยิ้มเล็กๆผุดขึ้นบนใบหน้าก่อนที่เขาจะตวัดดาบลงมาเล็กน้อยและพลิกข้อมือตวัดดาบลงไปแบบเฉียงๆแทน ใช้รูปแบบการโจมตีหลอกหนึ่งจังหวะและโจมตีจริง แต่ทว่าผู้หญิงผมดำตรงหน้าเขากลับเอียงตัวหลบได้อย่างฉิวเฉียด และสวนการโจมตีกลับเข้าไปสุดแรง แทงดาบเคลือบเวทน้ำแข็งลงไป คมดาบแหลมเสียบไปที่อกของเขา----- ผลึกน้ำแข็งมากมายก็ก่อตัวออกมาจากทั้งด้านหน้าและหลังก่อนจะแตกหายไป 

     " แบบนี้นี่เอง... " ชายหนุ่มเค่นเสียงออกมา เขารู้แล้วว่าทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้หลังจากที่เขาเห็นวิธีการตั้งรับของเธอ อลิสไม่มี [เนตรทิพย์] ระดับที่ 2 ที่จะทำให้มองการเคลื่อนไหวล่วงหน้า 5 วินาทีภายในการขยับสองตำแหน่ง แต่จริงๆแล้ว วิธีการที่เธอใช้ก็แค่เป็นการหลับตา ในเมื่อสิ่งที่เธอเห็นมีภาพลวงตาแฝงอยู่ ทางที่ดีที่สุดก็คือเลือกที่จะมองไม่เห็นอย่างไม่ต้องสงสัย...

     ฉวับ! ฉวับ! ฉวัก!! อลิสโจมตีเข้าไปอย่างถี่แต่อีกฝ่ายเพียงแค่ยืนเป็นกระบอกไม้ไผ่ให้ดาบตัด เขาไม่สะทบสะท้าน.... นั่นคือสิ่งเดียวที่เขารู้ก่อนที่จะเริ่มหงุดหงิดใจน้อยๆจนเริ่มสวนการโจมตีกลับและปะทะกันต่อด้วยฝีมือดาบ การโจมตีของอลิสเริ่มคล่องขึ้นเรื่อยๆ ทุกการโจมตีสามครั้งของเธอจะโดนอย่างน้อยสองครั้งในขณะที่เป็นฝ่ายชายปริศนาเองที่เริ่มโจมตีไม่โดน จนกระทั่ง----- 

     ฉวักกกก!!!! " -----!!!! " อลิสถูกฟันเข้าไปตรงๆที่กลางหลัง ความเร็วของเธอลดลงอย่างฮวบฮ้าบในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเร่งตัวเองให้เร็วขึ้นราวกับเรื่องธรรมดา เขาสะบัดขาหนึ่งรอบเพื่อแทงเข่าขึ้นไปพร้อมกับหมุนตัวเตะอีกที ร่างของอลิสก็ปลิวหายไปปะทะกับกำแพงอีกฝั่งจนยุบ 

     " ..... " ชายคนนั้นถอนหายใจออกมาเล็กน้อยและซ่อมแซมร่างกายตัวเองจนกลับมาเป็นเหมือนใหม่ ไม่มีบาดแผลใดๆหรือแม้แต่คราบเลือด ทอดสายตามองไปไกลๆที่ร่างของหญิงสาวที่ไม่มีการเคลื่อนไหวเพิ่มเติมอีกเลยกระทั่งการขยับนิ้ว ก่อนจะตัดสินใจได้ว่าเธอคนนั้นสมควรตายไปแล้วเนื่องจากเขาไม่มีอะไรในการพิสูจน์ยกเว้นการซ้ำหรือการเข้าไปเช็ค ----แต่ทว่า ชีวิตของอลิสนั้นไม่ได้มีค่าอะไรต่อเขาเลย สิ่งที่เขาสนใจมากคือร่างของไนต์ที่ตลอดเวลาพยายามจะสลัดโซ่ออกด้วยความเกรี้ยวกราดผสมความเจ็บปวด

     " ฆ่าไปคนนึง หวังว่าท่านจะไม่ว่าอะไรนะ---- นี่มันก็เป็นเพียงแค่หน้าที่... " 

     เกร้งงงงง!!!!!! เกร้ง!เกร้ง!!!!! " .....เฮ้อ ทางนี้เอาก็หนวกหูชะมัดแต่ก็ ----เป็นอะไรที่น่าสนใจ " 

     " แก!!!----- " คำพูดหยุดออกมาจากปากของไนต์ในที่สุดหลังจากที่รวมพลังมานาน เขาตะโกนออกมาสุดเสียงก่อนจะปล่อยตัวไปพร้อมความเหนื่อยหอบ ร่างของจริงๆต้องล้มลงไปกับพื้นหลายคราด้วยกันแต่เซ่ตรวนนั้นกลับไม่ปล่อยและไม่ลดพันธนาการลงเลย อาการของไนต์เองก็ดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย ร่างกายก็ยังไม่ถึงกับหายดี ดวงตาสีฟ้าข้างแดงข้างจ้องไปที่คู่สีทองไม่วางตา เผยให้เห็นดวงตาที่แท้จริงหลังจากเวทที่ลงเพื่อปกปิดตัวตนถูกผนึกจนหมด

     " ฮึ้ม! โอ... ไม่ใช่มนุษย์ แต่กลับ--- เป็นปีศาจด้วยงั้นหรอ ครึ่งคนครึ่งอสูร ตลอดหลายร้อยปีมาก็เพิ่งเคยเห็นเลยนะเนี่ย ไม่นึกมาก่อนว่าของแบบนี้จะมีจริง ไม่แปลกใจเท่าไหร่สำหรับพลังมหาศาลที่โค่นอดีตราชามังกรเพลิงได้ เพราะแบบนี้นี่เอง เชื่อมารทำให้มีพลังมากขึ้น... " 

     " แก... เป็นใคร .. " นายเค่นเสียงถามออกไปอย่าวยากลำบาก อีกฝ่ายที่ได้ยินดังนั้นก็ตกใจไปเล็กน้อยแล้วจึงยิ้มออกมาหลังจากที่ลืมไปว่าตัวเองยังไม่เคยได้บอกถึงชื่อตน เขาเตรียมจะเปิดปากเพื่อพูดคำตอบออกไปแต่ทว่าเสียงแหบพร่าของเด็กหนุ่มก็ดังขึ้นมาแทรกเสียก่อน...

     " แก... ไม่ใช่คนแน่ๆ ทำไมแกถึงโผล่ออกมาจากกล่องสมบัติ... " ไนต์พูดพลางคิดย้อนกลับไปตอนเจอกันครั้งแรก ชายคนตรงหน้าเขาเป็นคนๆเดียวที่ตั้งแต่เขามีเวทมาก็ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงตัวตน รู้ว่าเป็นเพียงแค่ก้อนพลังก้อนหนึ่งที่อยู่ๆก็ลอยออกมา แล้วหลังจากนั้นเขาก็ถูกจับขังไว้ทันทีและโดนผนึกทุกอย่างไปจนถึงตอนนี้ นี่ก็เป็นเรื่องดีขึ้นมาเล็กน้อยตรงที่เรี่ยวแรงแบบเศษๆของไนต์ได้ค่อยๆกลับมา ถึงมันจะเป็นเพียงแค่เศษเสี้ยว แต่นี่ก็มากมายมหาศาล มากพอที่สมควรจะฆ่าผู้กล้าได้ซักคน แต่ทว่าเขากลับไม่สามารถทำอะไรโซ่นี้ได้เลย...

     " ว่าแล้วต้องถามฉันแบบนี้ นายเคยพิชิตดันเจี้ยนหรือโบราณสถานมาก่อนรึเปล่า... " 

     " .... " 

     " ไม่ตอบงั้นหรอ---- เอาเถอะ ฉันจะบอกไปเลยละกันว่าฉันคือคนเป็นคนทดสอบว่าคนที่มาถึงที่นี่สมควรได้รับ 'เวทแห่งยุคสมัยของพระเจ้า' รึเปล่า... " 

     " แกคือ... คนทดสอบงั้นหรอ... นอกจากมหาดันเจี้ยน การได้รับพลังจะมีการทดสอบตลอดเลยรึไง.. "

     " สรุปนายเคยไปมหาดันเจี้ยนแล้วพิชิตมาได้จริงๆด้วย... เทพตนไหนกันล่ะที่ยอมรับนาย " ชายปริศนาพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดีและถามไนต์ออกไป คำตอบที่เขาได้มากลับเป็นเพียงแค่ความเงียบของเด็กหนุ่ม ไนต์ไม่คิดที่จะเผยเรื่องราวของตัวเองออกไปแม้แต่น้อย ยิ่งอีกฝ่ายรู้มากเขาก็ยิ่งมีโอกาสแพ้มาก ไพ่ตายทุกอย่างของเขาจะเล็ดลอดออกไปไม่ได้ ถ้าหากว่าอีกฝ่ายรู้ว่าเขาใช้ธาตุดิน--- มีความเป็นไปได้สูงที่จะโดนสวนกลับ

     " ----อา ไม่เป็นไรหรอก.. เพราะงั้นจะเล่าให้เอง ว่าจริงแล้ว.. การทดสอบที่นายจะได้รับเพื่อครอบครอง 'เวทแห่งยุคสมัยของพระเจ้า' น่ะ ต้องผ่านการยอมรับจากตัวเวทเอง---- เพราะฉะนั้นนายคงพอรู้แล้วใช่มั้ยว่านี่หมายถึงอะไร... " 

     " แก... เป็น 'เวทแห่งยุคสมัยของพระเจ้า' " เด็กหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกับเวิกตากว้างด้วยความตกใจ " เป็นไปได้ยังไง--- เวทที่มี--ชีวิต งั้นหรอ... " 

     " พูดถึงแล้ว พวกเรา 'เวทแห่งยุคสมัยของพระเจ้า' ทั้งห้านั้นล้วนมีชีวิต แต่ว่าก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำไมแบบนี้กันได้ทุกคน... " 

     " .... " 

     " นั่นก็เป็นเพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของนาย.. คือ เวทแห่งการรังสรรค์

     " ...!!! " 

     " เพราะงั้นด้วยพลังของฉันเอง ฉันถึงสร้างร่างนี้ขึ้นมาได้และมอบการทดสอบให้โดยตรงไม่เหมือนกับเวทชนิดอื่นที่ไม่อาจก่อตัวเองเป็นรูปเป็นร่างได้ เวททั้งห้าอย่างพวกเรามีจุดเด่นเป็นของตัวเอง แต่ละชนิดล้วนมีการใช้งานที่แตกต่างกัน พวกเราเคยรวมกันเป็นหนึ่ง.. รวมกันในฐานะ 'พระเจ้าผู้สร้าง' คนที่เป็นคนสร้างโลกใบนี้และทุกสิ่งอย่าง เป็นคนที่ก่อให้เกิดการวิวัฒนาการและการเจริญขึ้นของเผ่าพันธุ์ .... " 

     " หมายความว่า... พวกแกคือพลังที่แยกส่วนออกมาจากพระเจ้าแห่งการสร้าง?! " 

     " ถูกต้องที่สุด.. " ชายตรงหน้าของเด็กหนุ่มพูดออกมาด้วยสีหน้าอารมณ์ดีตามปกติ ตอนนี้ทุกอย่างถูกอธิบายได้หมดแล้ว เขาเป็นเพียงแค่พลังเวทก้แนเดียวขนาดใหญ่ไม่ใช่คนหรือปีศาจใดๆ เป็นเหตุผลที่อลิสไม่สามารถหาคำอธิบายกับการใช้ [วิเคราะห์] ได้กับตัวตนนี้ พลังของเขาคือการสร้าง พลังที่เหนือยิ่งกว่าการแปรรูป สร้างสรรค์สิ่งที่ต้องการออกมาจากอากาศที่ว่างเปล่า.... ตั้งแต่ของทั่วไปจนถึงเวทย์ทุกชนิด และในเวลาเดียวกัน เขาสามารถสลายทุกอย่างหายไปได้... นี่คือพลังของบุคคลตรงหน้า

     " เพราะแบบนั้น ถ้านายได้ครอบครองเวทแห่งยุคสมัยของพระเจ้าทั้งหมด นายก็จะได้เป็นพระเจ้าหนึ่งในสามส่วน... ถ้าพิชิตมหาดันเจี้ยนทั้งห้า นายก็จะได้ครอบครองส่วนที่สองในสาม ซึ่งทั้งนี้แล้ว.. คำว่า 'พระเจ้า' ที่ว่า.. มันก็ขึ้นอยู่กับนายเองที่จะเลือกเดินไปทางแสงสว่างหรือเดินบนเส้นทางแห่งความมืด เมื่อนายได้รับพลังของฉันไป... นายจะ 'สร้าง' หรือว่านายจะ 'ทำลาย' ทั้งหมดนี้ก็ขึ้นอยู่กับนาย.... " 

     " แล้วทำยังไง... ทำยังไงถึงจะได้ครอบครองส่วนสุดท้าย.. " ไนต์ถามออกไปพลางคิดไปมาจนติดอย่างเดียวซึ่งก็คือเรื่องที่ว่า อีกฝ่ายที่ได้ยินดังนั้นกลับเค่นเสียงหัวเราะออกมาเล็กน้อยและตอบกลับไปด้วยความตลกกว่าครั้งไหนๆที่เคยทำมา.... 

     " หึ นั่นน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก---- " เขาพูดออกมาก่อนจะเอามือมายีหัวเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความเฮฮาผิดกับเจ้าตัวคนถูกกระทำที่ไม่ตลกเลยซักนิดพร้อมกับพยายามขยับตัวไม่มาอย่าวรุนแรงเพื่อให้มือหนาหลุดและปลดพันธนาการไปในเวลาเดียวกัน... " -----นั่นก็เป็นเพราะว่าถ้านายไม่ถูกเลือก นายจะไม่มีโอกาสเลยน่ะสิ และถ้าหากนายไม่มีโอกาส นายก็จะไม่มีทางมีโอกาส.... " 

     " หมายความว่ายังไง? เรื่องนี้เกี่ยวกับอลิสด้วยใช่มั้ย?! " เกร้งงงงง!!!!!!! ไนต์ตะโกนออกมาพร้อมกับสะบัดแขนไปมาจนสายโซ่โลหะคล้องและกระแทกกันอย่างแรงจนส่งเสียงดังลั่นห้อง เด็กหนุ่มที่ระเบิดอารมณ์โกรธออกมาหอบอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนจะจ้องไปที่คนข้างหน้าตาเขม็ง... ความรู้สึกมากมายปนเข้ามาทั่วจนเขาไม่รู้ว่าต้องรู้สึกกับมันยังไง ได้แต่เพียงระเบิดอารมณ์ออกไป..

     " เธอคนนั้นเกี่ยว.. ตอนหลังจากก็คงไม่แล้ว.. เธอไม่มีทางที่จะรอดจากการโจมตีของฉันแน่นอน " 

     " ไอ้หนึ่งในสิบสองมันคืออะไรกัน! ทำไมอลิสถึงเป็นหนึ่งในนั้------- " ฉวกกกกกก!!!!!!! 

     .
     .
     .

     แปะ.... 

     แปะ แปะ.... 

     เลือดสีแดงเข้มหลายหยดค่อยๆตกลงไปบนพื้น เด็กหนุ่มค่อยๆลดสายตาลงไปมองก่อนจะพบกับดาบสีทองเล่มหนึ่งที่ปักอยู่ท้อง ดวงตาของเขาโตขึ้นช้าๆ เหงื่อมากมายเริ่มผุดออก ร่างกายของเขาเริ่มเย็นลงไปอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกเจ็บปวดทรมาณก็หลั่งไหลเข้ามาจนต้องร้องออกไปด้วยความเจ็บปวด แต่นั่น---ก็เป็นสิ่งที่เขาอยากจะระบายแต่เขาก็ทำไม่ได้ ร้องไม่ออก.... 

     " อั่ก! " เลือดปริมาณมากถูกสำลักออกมาจากลำคอ คอของเด็กหนุ่มตกลงไปตามแรงโน้มถ่วง สติของเขาแทบจะหายเกลี้ยงไปโดยสมบูรณ์ ...ร่างกายเย็นเฉียบ อุณหภูมิลดลงอย่างฮวบห้าบ ไม่มีพลังเวทย์มาค้ำจุนหรือแม้กระทั่งเป็นโล่โมเลกุลในอากาศเลยซักนิด รับการโจมตีเข้าไปเต็มที่จนดาบแหลมปักทะลุป่านร่างไปฝังกับผนัง หัวใจมารทั้งเจ็ดเต้นช้าลงจนผิดจังหวะ----- 

     " มาร... สิ่งมีชีวิตที่มีเจ็ดหัวใจ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่านายจะต้องมีครบ และจะต้องฆ่าถึงเจ็ดครั้ง..... " ฉวกกกก!!!!!! ดาบที่สองตามมาอย่างไม่ขาดสาย มันถูกแทงไปจนร่างทะลุ ยึดท้องสองข้างของเด็กหนุ่มไว้อีกเพื่อความมั่นคง.... ไนต์สำรอกเลือดออกมาเพิ่มจนพื้นด้านล่างกลายเป็นกองน้ำสีเข้มขนาดใหญ่ ความเจ็บปวดที่มาจากหลายด้านไม่ว่าจะที่อกหรือบาดแผล ไม่มีอะไรเลยที่ใช้ในการยับยั้ง----- 

     " นายน่ะแพ้ไปตั้งแต่ที่นายไม่สามารถหลบโซ่ตรวนได้แล้ว นั่นหมายถึงการทดสอบของนายน่ะ มันจบลงไปแล้วตั้งแต่ตอนนั้น.... " 

     " ...... " เด็กหนุ่มไม่ได้ยินเสียงอะไรใดๆทั้งสิ้น ภาพทั้งหมดถูกปิดลงไปแล้ว หูไม่ได้ยินเสียง จมูกไม่ได้กลิ่น ผิวหนังไม่สามารถรับสัมผัสได้อีกต่อไปราวกับตัวเองได้หลุดออกไปยังที่แหน่งหนึ่งที่ไกลแสนไกลท่ามกลางมืดสนิท ไนต์รู้สึกตัวขึ้นในความว่างเปล่านั้น ไม่มีอะไรที่เขารับรู้ได้เลยนอกซะจากความมืดนิจนิรันดร์ .....ราวกับเขาได้ตายไปแล้ว-----  แต่ทั้งหมดนั้น... มันไม่ในโลกความเป็นจริงเลย...

     " เพราะฉะนั้น ตายอย่างสงบด้วยเถอะ----- " ดาบแหลมเล่มที่สามปรากฏขึ้นมาบนฝ่ามือบนกายหยาบของเวทแห่งการรังสรรค์ ดาบสีทองสว่างที่เปล่งประกายยิ่งกว่าเพชรพลอยใดๆที่สะท้อนแสง เขาค่อยๆง้างมันไปด้านหลังเล็กน้อยแล้วทิ่มดาบไปที่อกของเด็กหนุ่ม 

     แต่ทว่า----- 

     หมึบ!!!!!..... 

     " ...!!!!! " ทุกอย่างและบรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปในพริบตา ร่างที่แน่นิ่งของเด็กหนุ่มอยู่ๆก็เกิดการเคลื่อนไหวที่ไม่คาดคิด มือซ้ายที่ถูกตรึงไว้กับผนังก็รับคมดาบที่ห่างจากอกไปแค่สองเซนต์ ดาบนั้นถูกหยุดสนิทคามือท่ามกลางความตกใจของผู้เป็นเวทแห่งพระเจ้า เหงื่อของเขาเริ่มผุดออกมาเช่นเดียวกับมือที่เริ่มสั่นเพราะออกแรงมากเกินไปจนกล้ามเนื้อกายหยายรัดติ้วผิดกับเด็กหนุ่มที่นิ่งสนิท....

     ปึ้งงงงงงงง!!!!!!....

     พื้นที่ในรัศมี 10 เมตรเกิดการเปลี่ยนแปลงในบรรยากาศอีกครั้ง พื้นดินแข็งยุบลงไปขัดกับหินและฝุ่นนับร้อยพันที่ลอยตัวขึ้นมาสูง เขากระโดดกลับไปตั้งหลักอย่วรวดเร็วและมองคนตรงหน้าตากว้าง มือข้างนึงหลุดออกจากโซ่ แขนทั้งแขนเปลี่ยนเป็นสีดำที่เป็นลวดลายของอักขระมาร อักขระสาปเหล่านั้นเริ่มลามไปตามร่างอย่างรวดเร็วจนโซ่ศักดิ์สิทธิ์ที่ผนึกได้แม่แต่เวทย์และต้านทานแรงกระแทกระดับเทพก็หลุดและแตกออกมาอย่างไม่เหลือใยดี เด็กหนุ่มตรงหน้าของเขาอยู่ในท่าก้มตัว แขนทั้งสองข้างห้อยลงไปเหมือนคนเหนื่อยอ่อน.... แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ดีขึ้นเลย การเปลี่ยนแปลงของอักขระมันเห็นได้ชัดเกินไปจนน่ากลัว...

     ฟรุ่มมม!!!!!!! 

     " ....!!!! " ในชั่วอึดใจ ความมืดมากมายมหาศาลก็ก่อตัวออกมาจากร่างจนท่วมท้น บรรยากาศตรึงเครียด น่ารังเกียจและน่าหวาดผวาล้วนกระจายไปทั่วทั้งห้องกว้าง ด้วยแสงสลัวๆจากคบเพลิงที่ยังจุดติดอยู่ที่ฉายแสงเข้ามาทำให้ความรู้สึกยิ่งหลอกหลอนมากไป เสียงแปลกๆเริ่มดังออกมาจากร่างเด็กหนุ่ม แผลทั้งหมดถูกสมานโดยอักขระ เล็บจากนิ้วทั้งห้าค่อยยาวแหลม... เขาสองข้างค่อยๆงอกออกมาจากศีรษะ

     " ....!!!!! " อีกฝ่ายใช่ว่าจะยอมฝ่ายเดียว ด้วยความที่ตนเองเป็นเพียงแค่ 'เวท' เขาไม่มีทักษะในการวิเคราะห์หรือตรวจดูอะไรนอกซะจากใช้พลังของตัวเองแถมยังไม่รู้มาก่อนว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าที่แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นแค่ครึ่งมารแต่เขากลับเป็นปีศาจเต็มตัวในร่างมนุษย์ มีกระทั่งร่างปีศาจของตัวเองแสดงให้รู้ได้เลยว่าเขาเป็นพวกข้ามเผ่า เป็นทั้งคน เป็นทั้งปีศาจ และนั่นคือสิ่งที่เขาคาดไม่ถึง----- โซ่มากมายผุดออกมาจากดินกว่าร้อยสาย ทั้งหมดล้วนพรุ่งตรงไปรวมกันที่จุดเดียวและพันร่างของไนต์ไว้ สะกดพลังเวทย์ทั้งหมดแต่ทว่า----- 

     ฟรุ่ม!!!! ความมืดไม่ได้ลดลงมาเลยแม้แต่น้อยแถมมากขึ้นเรื่อยๆอีก 

     " !!!!..... ไม่จริงน่า---- ไม่ใช่เวท แต่กลับเป็น 'คำสาป' !!! " สถบออกมาด้วยความเครียดเสียงสั่นพร้อมกับร่างที่สั่นสะท้านไปด้วยความกลัว ถ้าหากจัดพลังบนโลกแห่งนี้ออกเป็นสามลำดับ 'เวทย์มนตร์' จะอยู่ในลำดับล่างสุดในขณะที่ 'คำสาป' นั้นจะเป็นพลังที่เหนือกว่าหลายเท่า บุคคลที่ใช้ธาตุมืดที่เป็นคำสาปได้ตรงๆก็มีเพียงแค่จอมมารคนเดียว คนที่เหลืออย่างเหล่าเทพจะใช้ได้แค่ 'ธาตุต้องสาป' 

     นี่หมายถึงว่าตัวตนตรงหน้าของเขาเป็นปีศาจที่ยิ่งกว่าจอมมาร เป็นตัวตนที่แม้แต่ทวยเทพทั้งหลายยังต้องกลัว ..

     เกร้งงง!!! เกร้ง! เกร้ง!เกร้ง! เกร้ง!!!!!!! 

     โซ่ทองคำทั้งหลายแตกออกกระจาย เผยให้เห็นถึงปีกสีดำที่น่ากลัวข้างหนึ่งที่งอกออกมา ตามมาช้าๆด้วยปีกข้างที่สอง.....

     " !!!!!! " 

     " ..... " เด็กหนุ่มค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาช้าๆ ยืนขึ้นหลังตรงในร่างของปีศาจเต็มตัว

     ปีกสีดำแห่งความมืด กรงเล็บที่พร้อมจะตัดทุกอย่างให้ขาดสะบั้น

     ร่างกายสีดำที่เป็นลวดลายของอักขระสาป 

     ดวงตาสีแดงเลือดและสีแดงเข้มที่ฉายแววความว่างเปล่า....


     ไนต์ในร่างปีศาจได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง





=================================================================================

     จบแล้วครับบบบ!!!!!! ไนต์แปลงร่างอีกแล้วไง! เวทแห่งการรังสรรค์(ไม่มีชื่อดีๆเรียก)จะกลายเป็นเทพศิลา2 หรือไม่! เปิดเผยปมอีกมากมายเช่นเดียวกับพลังของเนตรทิพย์! อลิสเป็นอะไร! อะไรคือ 'หนึ่งในสิบสอง' ที่ถูกกล่าวถึงหลายรอบ! อยากรู้ติดตามกันต่อไปในตอนหน้าครับ! 

     ตอนต่อไป : "ตอนที่ 26:สติที่กู้คืน" 

     อย่าลืมช่วยกันเม้นให้กำลังใจไรท์ด้วยนะ!!!!^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #939 maxcimsd1667 (@maxcimsd1667) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 17:38
    งานเสินเจิ้น
    #939
    1
    • #939-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 26)
      16 พฤษภาคม 2560 / 21:51
      ไรท์ไปไม่เป็นจริงๆครับ รู้แค่มันเป็นเมืองTT
      #939-1
  2. #891 YOLO (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 16:50
    นึกว่าดูหนังผี.. พระเอกนี่สายจัมป์สแกร์
    #891
    1
    • #891-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 26)
      13 พฤษภาคม 2560 / 20:49
      แน่นอนครับ เป็นปีศาจทั้งที5555
      #891-1
  3. #855 NaPeejung (@NaPeejung) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 13:20
    ้เคนชิน-คาเมนไลเดอร์ ดิ ดิ เค- ผิดๆ
    #855
    1
  4. #849 Theball (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 15:24
    ขอบคุณครับ
    #849
    1
  5. #748 Moechan1567 (@Moechan1567) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 12:21
    งื้อ ค้างงงง
    #748
    1
  6. #747 alek886 (@alek886) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 11:42
    ง่ะ ค้างเด้ ค้างเด้
    #747
    1
    • #747-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 26)
      27 เมษายน 2560 / 11:45
      โดนพลังเฉพาะของไรท์เข้าแล้ว! CLIFF-HANGER!
      #747-1
  7. #746 guest5522 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 11:26
    สนุก ค้าง!
    #746
    1
  8. #744 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 09:13
    เอิม~ อลิสตายแล้วใช่มั้ยเย่!!!!~
    #744
    1
  9. #743 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 09:10
    กำลังมัน
    #743
    1
  10. #742 Guest (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 08:53
    อย่างกับเนตรวงแหวนที่ห่วยกว่าและดีกว่าในเวลาเดียวกัน
    #742
    1
  11. #741 ZyuuRyuu (@ZyuuRyuu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 07:29
    ขอบคุณครับ -เวทเตรียมตาย

    ตอนแรกอ่านไปอ่านมาตกนึกว่าสู้กิลกาเมซ เห็นอะไรทองๆมันเยอะ ผมกดกลับไปดูเลยว่าอ่าน alter อยู่รึเปล่า
    #741
    1
  12. #740 027e788829rhu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 06:38
    ไนต์เป็นปีศาจอีกแล้ว
    #740
    0
  13. #739 วศินทร์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 06:32
    ขอบคุณครับ อลิสตายมั้ยนั่นน่ะ บทหายไปเลยO.O
    #739
    0
  14. #737 Plastid-234 (@Plastid-234) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:47
    ในที่สุดก็เติมทรูสำเร็จหลังจากระบบเติมเงินขัดข้อง5555 ชิลละงานนี้
    #737
    1
  15. #736 UTK Kuroma (@utangnakub555555) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:00
    ขอบคุณครับ สนุกดีครับ // เอ่อ ผมขอถามหน่อยนะครับ ว่าทำไมปกเเรื่องของทั้ง Alter Reality หรือ Re Reality ถึงต้องเป็นรูปดวงตาอะครับ ?
    #736
    1
  16. #735 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:38
    งานนี้...ต้องเตรียมป๊อปคอร์นน้ำอัดลมเป็นคันแล้วล่ะ กว่าจะสู้จบน่าจะ 2 ตอนขึ้นไป ไนต์ร่างปีศาจน่าจะชนะช้านะ เล่นถือคติทำมาทำกลับ 5555
    ปล.ไนต์น่าจะมีสติตอนเป็นปีศาจเต็มตัวนะ ถ้าทำได้นะ งานนี้พวกผู้กล้าอย่าหวังว่าจะชนะอ่ะ 5555
    ปล2.ดันเจี้ยนจะพังเหมือนอันที่แล้วมั้ยคะเนี่ย 55
    #735
    1
    • #735-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 26)
      26 เมษายน 2560 / 22:00
      ไม่ถึงสองตอนครับ55555 ตอนหน้ารู้กันแน่นอน เรื่องตอนเจอผู้กล้ากับอาณาจักรไม่ต้องห่วงครับ^^

      ตอบปล.2 ติด-ตาม-ซะ-55555555
      #735-1
  17. #734 FutomoChan~ (@Karin-Kara) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:32
    ไปเติมทรูเพิ่มมาแล้วสินะคะ...รู้ไว้ด้วยนะ! ไนต์ของเค้า(?)อ่ะโหด!!!

    ขณะนี้ที่โลกนี้ร่างปีศาจโผล่มา...อีกโลกไนต์กำลังโยนโนเกียอยู่...

    สุดท้ายนี้....บอสครับผมน่ะ #ทีมอลิส XD
    #734
    1
  18. #733 DarkGolf_ (@panutgolf) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:29
    นานมาก กว่าไนต์จะอัพเดทแพทใหม่เสร็จ สมควรอย่างยิ่งที่ต้องเปลี่ยนเน็ตใหม่
    #733
    1
  19. #732 Chblossom123 (@Chblossom123) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:26
    หายเครียดเลยค่ะไรท์ เห็นไนต์แปลงร่าง
    #732
    0
  20. #731 Chblossom123 (@Chblossom123) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:26
    อลิสตายมั้ยนั่นO.O ไม่ตายหรอก แค่หายไปชั่วคราว เชื่อมั่นๆ
    #731
    1
  21. #730 วาฬหัวทุย (@Ozaz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:59
    ขอบคุณครับ เตรียมรอดูเวทตายได้เลย.. สบายใจละ ชิลๆ หายเครียด5555
    #730
    1
  22. #729 D4RK (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:50
    แปะ แปะ แปะ//ปรบมือ เอาล่ะทีนี้ ถึงเวลายกป๊อปคอร์นละ//โยนทิชชู่+ความเครียดทิ้ง ไนต์แปลงร่างงานนนี้มีจบแน่นอน555
    #729
    1
    • #729-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 26)
      26 เมษายน 2560 / 21:03
      หายเครียดกันเลยทีเดียว555
      #729-1
  23. #728 ios3B (@ios3B) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:45
    ตอนสู่น่าเบื่อครับ
    #728
    1
  24. #726 Dommy0459 (@Dommy0459) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:38
    ตอนต่อไปเวทตายแน่
    #726
    1
  25. #725 James H. (@meenion) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:36
    อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากกกกกก ติดตาม สู้ๆๆๆๆๆๆนะไรต์ \(?*^*?)/ชาบู~~~
    #725
    1
    • #725-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 26)
      26 เมษายน 2560 / 20:40
      ขอบคุณครับบบบ^^ จะทำผลงานแบบนี้ต่อไปและจะพัฒนาขึ้นอีกครับ^^
      #725-1