Re : Reality เปลี่ยนไปโลกใหม่ด้วยโชคชะตาอเวจี

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 31,707 Views

  • 991 Comments

  • 1,841 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    23

    Overall
    31,707

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 : ฝันร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    14 มี.ค. 60



     //ไนต์//





     ตุบ....

     แขนขวาของผมกระเด็นออกไปพร้อมกับตกอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล.... เลือดปริมาณมากกำลังไหลทะลักออกมาจากแขนขวาที่ตอนนี้เหลือแต่แขนท่อนบน... 

     " !!!! " ผมกระวนกระวายมาก... ผมไม่เคยเกิดมาแล้วรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี่จริงๆเลยซักนิด..  ผมหอบหายใจออกมาอย่างหนักพร้อม ตัวของผมสั่นอย่างรุนแรง หัวใจเต้นถี่รัวแบบที่เรียกได้ว่าแทบจะทะลุออกมาจากอก.. ความเจ็บปวดมากมายแล่นเข้ามาในหัวของผม ผมอยากจะระบายออกไป.. อยากร้องออกไปให้สุดเสียง... แต่ปากของผมกลับซีดเผือกและสั่นเกรง.. ผมไม่สามารถเค่นเสียงที่เป็นคำพูดออกไปได้เลยซักนิดเดียว...

     " แฮก... แฮก... " ผมหอบหายใจออกมารัวๆ... เท้าของผมไม่ยอมขยับ ผมขยับตัวไม่ได้..แรงกดดันนั้นมหาศาลและความกลัวของผม... ผมกำลังถูกพันธนาการยึดกับความตาย..

     " ...... " เจ้าปีศาจตัวนั้นไม่ทำอะไรนอกจากมองมาทางผม.. แววตาปีศาจของมันกำลังเดือดดาล มันกำลังดูเหยื่อของมันทุกทรมาณและกำลังอิ่มเอม..  

     " อ๊ากกกกกกก!!!!!!! " 

     ผมตะโกนออกมาลั่น.. ตะโกนออกมาสุดเสียงพร้อมกับหลังคะมำลงไปที่พื้น.. 

     " อาาาาา!!!!! "  ผมร้องออกไป... ความเจ็บปวดมันไม่ได้ทุเลาลงไปเลยซักนิดเดียว ผมกำลัง..เสียเลือดมหาศาล ภาพที่ผมเห็นแต่เดิมก็ไม่ค่อยชัดอยู่แล้วกลับมัวและเริ่มมืดบอด.. สายตาผมพร่ามัวลง.. สิ่งที่ผมมองเห็นเองก็เป็นเพียงแค่ภาพสลัวๆ... 

     " อ๊ากก!! แขนของฉันนนน!!!!! " 

     ' นี่มัน.... นี่มันอะไรกัน.. ' 

     ' เกิด... เกิดอะไรขึ้น... ทำไม.. ' 

     ' ขะ... แขน... แขนของเรา... ' 

     กริ๊ซ.... 

     " แฮ่ก.. แฮก.... " ผมหอบหายใจออกมาอย่างถี่รัว มือซ้ายของผมกุมเข้าไปที่ต้นแขนขวา.. ผมค่อยๆถอยหนีออกมาทันที มันไม่ขยับร่างของผมเลยซักนิด มันเพียงแค่กำลังมองดูผม.. ผมค่อยๆใช้แรงทั้งหมดดันตัวผ่านพื้นที่ชุ่มไปด้วยเลือดของผมหนี...  เลือดของผมที่พื้นนองจนแทบจะกลายเป็นแอ่ง.. ผมค่อยๆถอยตัวออกมา.. ถอยไปเรื่อยๆ....

     " แฮ่ก... แฮ่ก... " ผมถอยออกมาจนติดผนัง.. นั่งเอาหลังพิงแน่น...

     ตึง... ตึง... ตึง.. 

     เจ้าปีศาจนั่นกำลังค่อยๆเดินมาทางผมเรื่อยๆ... ค่อยๆเดินมา ตอนนี้ผมไม่ต่างอะไรกับเหยื่อของมันเลย.. เป็นเพียงแค่ลูกไก่ในกำมือของมันเท่านั้น ผมได้แต่นั่งตัวสั่นระริกพร้อมกับพยายามบดเบียดตัวเองไปด้านหลังทั้งๆที่มันก็เป็นแค่ผนัง... ราวกับจะฝังตัวลงไป.. ผมดันตัวเองติดไปเรื่อยๆ... หอบหายใจออกมาอย่างหนักถ่วง... รู้สึกเหมือนได้ตายทั้งเป็น...

     " แฮก... แฮ่ก... " ถ้าผมต้องทรมาณแบบนี้ละก็.... ผมขอตายไปเลยดีกว่า...

     " อา.... อา... " มันเดินเข้ามาใกล้ๆ..ผมใช้สายตาที่พร่ามัวของผมมอง มันกำลังเดินมาหาผม..ใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น.. 

     " ......อา.. อา.. " 

     แทนที่มันจะเดินตรงมาแล้วปลิดชีวิตของผมทิ้ง.. ทำให้ผมกลายเป็นเพียงแค่อาหารของมัน มันกลับไม่เดินต่อ... มันหยุดอยู่ตรงหน้าห่างจากผมออกไป ก้มหน้าลงไปที่พื้นพร้อมกับคาบบางสิ่งบางอย่างขึ้นมา...

     " อา... แฮ่ก แฮ่ก.. " ผมค่อยๆมองภาพตรงหน้า..  มันเงยหน้าขึ้นก่อนจะค่อยๆเคี้ยว.... และสิ่งที่เล็ดลอดออกมาจากปากของมัน...

     คือมือของผม!...

     " อา.... อา.. " ผมหายใจ.. พยายามเอาอากาศเข้าไปให้ได้มากที่สุด ตาของผมสั่นเป็นข้าวเจ้า... น้ำตาเริ่มค่อยๆนองขอบตา.. เหงือจำนวนมากค่อยๆผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องและแทบจะไหลท่วมลงไปที่พื้น... ผมมองไปยังภาพของมันที่กำลังค่อยๆกินแขนข้างขวาของผม... 

     ' ทำไม.... ' 

     ' ทำไมเราถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้.... ' 

     ' ตาย.. อยากตาย.. ทรมาณ... ' 

     ความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัวผม... สิ่งที่ผมต้องการอย่างเดียวในตอนนี้คือความตาย... ชีวิตของคนเราเป็นสิ่งที่เกิดมาแล้วมีเพียงแค่ครั้งเดียว แต่ตอนนี้ผมกำลังเลือกที่จะทิ้งมันไป.. ถ้าหากผมต้องใช้ชีวิตอยู่ในขุมนรก.. ถ้าจะต้องตกอยู่ในความกลัว...ถ้าจะต้องทรมาณจนเหมือนตายทั้งเป็น.. ผมขอตายดีกว่า.... ฆ่าผมไปได้เลย....

     " อา.... อา... "  กริซซซ..... มันเลิกสนใจแขนของผม.. มันเขมือบลงคอไปแล้ว มันหันหน้ากลับมามองผมที่เอาตัวแนบกับกำแพง.. มองมาอย่างเวทนาด้วยดวงตาสีแดงก่ำที่เป็นประกายและสัญลักษณ์ของสัตว์ร้าย... เจ้านี่คือปีศาจ ... มันเป็นอสูร แม้ผมจะไม่ได้กลิ่นแม่มดหรือมองเห็นไอร้าย... ผมก็สามารถรับรู้ได้เลยโดยสัญชาตญานที่ถูกกระตุ้นให้ถึงขีดสุดตอนนี้.... 

     มันหันหน้าของมันกลับไป.... หันหลังให้ผมและค่อยๆเดินออก ทิ้งไว้แต่ความมืด..ความเงียบงัน.. และความเจ็บปวดดั่งความตายที่ฝากฝังไว้กับผม...

     เจ้านั่นเลือกที่จะไม่ฆ่าผมทิ้ง... ผมคงไม่มีค่ามากพอที่จะเป็นอาหารของมันด้วยซ้ำ... แต่ยังไงก็ตาม ความรู้สึกอยากตายเองก็ไม่ได้แล่นออกจากผมเลยซักนิดเดียว... การอยากที่จะมีชีวิตอยู่ของผมน่ะ มันได้ตายจากไปแล้ว... ผมในตอนนี้พร้อมที่จะพลัดพรากจากทุกอย่างที่เคยมีมา.. ผมสามารถละทิ้งได้ทุกอย่าง... ตั้งแต่ที่มายังโลกนี้... ชีวิตผมก็ตกลงมาถึงจุดต่ำสุด...

     ตกลงมาที่เหวลึก.... ที่ผมสามารถเรียกมันได้เลยว่ามันคือ " นรก " 

     " แฮ่ก... แฮ่กกก... " ตอนนี้ผมเหลือตัวคนเดียวอีกครั้ง... ไม่มีตัวอะไรอยู่ใกล้ๆผมแล้ว... แต่ผมในตอนนี้นาน่ะ ใช่ว่าจะไปต่อได้...

     ร่างกายของผมถูกปิดกั้น... ทัศวิสัยก็มืดบอดลง ผมเสียเลือดมากเกินไป.. ร่างกายจึงราวกับค่อยๆตายลงอย่างช้าๆ ไม่ได้ยินเสียง ไม่รับรู้รส...ไม่รับรู้กลิ่น ตามองไม่เห็น.. ร่างกายของผมรู้สึกค่อยๆเย็นลง.. ผมกำลังจะตายลงอย่างช้าๆ... และสิ่งที่เข้ามาในหัวของผมคือความกลัว...

     ' ต้องรอดออกไป... ' 

     ' อยากตาย.... '

     ' ต้องมีชีวิตรอดออกไปให้ได้ ' 

     ' ทรมาณ.... เจ็บปวด ' 

     ' แสงสว่าง... อยากเห็นมันอีกครั้ง.. ' 

     ' ทำไมกัน... เมื่อไหร่จะตาย... ' 

     ความคิดต่างขั้วจำนวนมากมายผุดเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว ด้านมืดและด้านสว่างกำลังเหวาะแว้งกัน ความคิดต่างๆในหัวของผมมันกำลังตีกันเอง ความคิดที่จะมีชีวิตรอดต่อไปเพื่อล้างแค้น..กับการเลือกที่จะตายเพื่อจะได้หมดทุกข์ ไม่ต้องทรมาณ.. ไม่รู้ว่าชีวิตนี้ของผมจะดับลงเมื่อไหร่แต่ความกลัวต่อความตายก็ดันเข้ามาเสริม...

     เมื่อไหร่จะตาย เมื่อไหร่จะตาย เมื่อไหร่จะตาย... ยังมีชีวิตอยู่หรอตายไปแล้ว.. ผมไม่อาจรับรู้ได้เลย ผมเพียงแค่ได้แต่รู้สึกในสิ่งที่แตกต่างออกไปคนละขั้วพร้อมๆกัน ผมต้องการที่จะมีชีวิตรอด.. ผมต้องการที่จะตาย..และผมกำลังกลัวความตาย... 

     มีคำถามมากมายเข้ามาในหัวของผม... ความตายคืออะไร? ทำไมคนเราถึงได้หวาดกลัวสิ่งที่เรียกว่า "ความตาย" ? ตอนนี้ผมจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่หรอ? 

     กลัวกลัวกลัวกลัว.... คำปฎิเสธมากมายจากสัญชาตญานของผม.. ความตายกำลังเข้าใกล้มาเรื่อยๆ สติของผมกำลังจะหายไปแล้ว เหลือเพียงแค่ความคิดสุดท้ายต่างๆนานาของผม.... 

     ' เราจะต้อง.... ตายที่นี่งั้นหรอ.. ' 

     ไม่..... 


     ' เราจะ..... ' 

     ' ....ยังตายไม่ได้!! '

     และแล้ว...

     ภาพที่ผมมองเห็นก็ขาวโพลน....

















     ติ๋งง..... ติ๋งงง.....

     ' อะไรกันน่ะ... ความรู้สึกนี่... น้ำงั้นหรอ...' 

     ของเหลวบางสิ่งบางอย่างตกกระทบมาถึงหน้าผม... เป็นหยดๆ.. ผมค่อยๆลืมตาขึ้นแต่ผมเองก็มองไม่เห็นอะไร.. ความมืดยังคงปกคลุมที่นี่ คงต้องใช้เวลาสักพักเพื่อที่จะให้สายตาผมได้เคยชินกับสภาพแวดล้อมเหล่านี้.. ผมจึงจะมองเห็นได้...

     ' เรา.... ยังไม่ตายงั้นหรอ.. ' ผมคิดขึ้นในใจ.. ผมค่อยๆเริ่มขยับตัวท่ามกลางความมืด.. ลองขยับร่างกายดู.. แต่ปรากฏว่า อาการกระดูกหักและแตกของผมดีขึ้นมา... ผมสามารถเริ่มขยับหายใจเข้าออกได้ดีขึ้นเพราะกระดูกซี่โครงที่ค่อนข้างสมบูรณ์กว่าเดิม...  บาดแผลตามตัวลดขนาดลง.. เรียกได้ว่าถูกรักษาเลยก็ว่าได้....

     ' นี่มัน... หมายความว่ายังไง.. ' ผมคิดในใจก่อนที่จะใช้มือมาลูบหน้า.. แลพด้วยความเคยชินที่ผมเป็นคนถนัดขวา ผมยกแขนขวาขึ้นหวังจะใช้มือมาคลำ...

     ' .....เราเสียแขนไปแล้ว... ' ผมลดแขนขวาลงทันที.. พูดให้ถูกคือผมเหลือเพียงแค่ต้นแขน.. เพราะงั้นมันแทบจะใช้อะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ...  แต่ยังไงก็ตาม ราวกับปาฏิหาริย์ ร่างกายของผมกลับดีขึ้นได้ยังไงก็ไม่รู้ เลือดที่ที่แขนผมหยุดไหลไปแล้ว.. อาการของผมดีขึ้น...  แบบนี้ผมเองก็คงจะเปิดใช้งานดีว่าได้แล้วสินะ...

     " ...... " ผมใช้คลื่นสมองในการเปิดการทำงานดีว่าขึ้นมาในทันที.. ดีว่าเริ่มทำการอีกครั้งจนเกิดเป็นเสียง * ครืด... ครืด. * ในหัว.. พูดให้ถูกคือบริเวณตาขวาของผมมากกว่า... วิสัยทัศน์ของผมสว่างขึ้นเล็กน้อย มีระบบและสไลด์ข้อมูลมากมายปรากฏให้เห็นและก็หายไป... การเปิดใช้งานดีว่า.. สำเร็จ

     " ดีว่า... ทำการแสกนประสิทธิภาพร่างกาย.. ขอจุดที่ผิดปกติด้วย " 

     ' รับทราบครับบอส.... ' 

     " ...... "  วืด.... ครืด.... วืด.......

     ปิ๊งๆๆๆ!!! ปิ๊งๆ! ปิ๊ง!

     สไลด์ข้อมูลมากมายปรากฏขึ้นในผมเห็น... จากการอ่าน.. ร่างกายตอนนี้มีประสิทธิภาพ 13% นับว่าอยู่ในสภาพแย่พอควร มีจุดผิดพลาดทั้งหมด 13 จุดหลัก..ครึ่งหนึ่งเป็นอาการกระดูกร้าว และอีกครึ่งหนึ่งคือส่วนที่ผมช้ำในรวมกับบาดแผล... นับว่าสถาพแย่ไม่น้อยเลยทีเดียว... 

     แต่ยังไงก็ตาม.. คำถามก็เกิดขึ้นในหัวของผม.. ทำไมผมถึงยังไม่ตาย ทำไมผมถึงยังรอดอยู่? อาการบาดเจ็บถูกรักษาได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ได้ยังไง.. นี่แหละคือคำถามที่ผมต้องการคำตอบอย่างมาก...

     ติ๋งง..... แปะ... 

     หยดน้ำหยดหนึ่งตกลงมากระทบบริเวณแขนที่มีรอยแผลอยู่โดยบังเอิญ.. ผมเริ่มมีอาการแสบเล็กน้อย.. 

     " ....!! " ผมเบิกตาโพล่งขึ้นทันที.. น้ำที่ทำให้ผมรู้สึกแสบตอนโดนแผลที่เป็นรอยบาดเมื่อกี้ทำให้แผลของผมลดขนาดลงอย่างรวดเร็ว.. และทีสำคัญในตอนนี้ แผลนั้นแทบจะหายดีเลย... บาดแผลค่อยๆสมานอย่างรวดเร็วผ่านการสังเกตการณ์ผ่านดีว่า.. น้ำนี่มันคืออะไรกัน? มันสามารถกระตุ้นการทำงานของเซลล์และเริ่มการฟื้นฟูโดยการใช้พลังเวทย์ที่ดีว่าตรวจจับไม่ได้.. สัมผัสได้เป็นเพียงแค่เลขความเข้มข้นของอากาศและพื้นที่เท่านั้น...

     ' น้ำเวทย์??... ' ผมคิดขึ้นใจก่อนจะเงยหน้ามองข้างบน.. ตอนนี้ผมอยู่ติดกับผนัง..เรียกว้าชิดริมหลุมเลยก็ว่าได้ ผมเปิดใช้งาน Night Vision ของดีว่าทันที.. ตอนนี้ผมต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง.. ในอีกไม่กี่วันนี้ ดีว่าจะไม่มีพลังงาน.. นั่นหมายถึงมันจะเป็นเพียงแค่อวัยวะรับรู้การมองเห็น เป็นเพียงแค่ตาเท่านั้น.. แบตเตอร์ของดีว่าจะถูกชาร์จด้วยพลังงานแสง แต่ที่นี่ไม่มีแสงเลยซักนิด.. คราวนี้แหละ... อยู่ยากของจริง 

     ผมปรับสี Night Vision เป็นสีขาวดำ.. มองด้านบนก่อนจะเห็นว่ามีน้ำไหลลงมาจากรูเล็กของช่องแคบผนัง.. ' ตรงนั้น.. ' ผมคิดในใจ.. น้ำนี้มีฤทธิ์ในการรักษา.. ผมต้องการมันเพื่อฟื้นฟูอาการโดยเร็ว.. ที่ผ่านมาผมเองก็ไม่รู้ว่าผมสลบไปนานแค่ไหน ตอนนี้ผมหลงเรื่องเวลา.. แต่ที่แน่ๆ.. คนเราจะขาดน้ำไม่ได้ ผมต้องการน้ำมาประทังชีวิตเพราะฉะนั้น.. ผมต้องการน้ำนั่น...

     " อั่กกกก!!! " ผมทรุดลงไปกัยพื้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับเปล่งเสียงร้องเจ็บปวดออกมา.. ผมเจ็บแขน.. แขนข้างขวาทั้งๆที่มันขาดไปแล้วแถมยังถูกเขมือบต่อหน้าผมเลย.. ผมกุมแขนขวาแน่น... ทั้งเจ็บทั้งปวดจนผมต้องร้องออกมาเสียงดังอย่างควบคุมไม่ได้.. นี่คืออาการ Phantom limb syndrome อาการที่รู้สึกหลอนว่ายังมีอวัยวะที่ถูกตัดขาดอยู่ส่งผลให้มีอาการปวด.... เป็นอาการระยะเริ่มต้นของคนที่เพิ่งสูญเสียอวัยวะส่วนนั้นไป..

     " แฮ่ก... แฮ่ก.. " ผมหอบออกมาพร้อมกับเอามือซ้ายปาดเหงื่อมากมายบนหน้า... อาการเจ็บปวดที่แขนขวาทุเลาลงเรียบร้อยแล้ว ต่อไปผมต้องหาทางจัดการเรื่องน้ำดื่ม... 

     " ...... " ผมหยิบหินก้อนหนึ่งขึ้นมา..กำมันแน่นพร้อมกับง้างแขนไปด้านหลัง.. 

     ฟุ่มม!!!!

     ผมขว้างก้อนหินออกไป.. นี่เองก็เป็นสิ่งที่ผมเพิ่งสังเกต ผมขว้างหินได้แรงกว่าปกติหลายเท่าตัว ไม่สิ..ผมมีแรงมากกว่าเดิม.. ตั้งแต่ตอนที่ผมสู้กับองค์รักษ์แล้ว.. จริงอยู่ว่าถ้าทริกเกอร์สามารถทำให้เวลาช้าลง.. ผมจะสามารถควบคุมวัตถุภายนอกรวมถึงแรงของมันได้อย่างอิสระ... อย่างเช่นถ้าหากลูกกระสุนปืนถูกจริงเข้ามา... ถ้าผมจับและปลดทริกเกอร์ กระสุนจะหยุดนิ่งคามือ.. แต่ถ้าผมใช้นิ้วเขี่ยให้มันออกจากวิถี.. มันจะพุ่งต่อด้วยความเร็วที่ลดลงจากการถูกแรงภายนอกเสริมเข้ามากระทำเท่านั้น.. ความเร็วจะลดลงนิวเดียวและทิศทางจะเปลี่ยน... นี่แหละคือการทำงานของทริกเกอร์ต่อวัตถุภายนอก..

     แต่ว่า... ถ้าหากผมเป็นฝ่ายกระทำ.. เช่นถ้าผมหยุดเวลาแล้วผมวิ่งไปด้วยความเร็วสูงสุดและต่อยไปด้านหน้าเต็มแรงใส่คนๆหนึ่ง.. ให้คิดซะว่าผมอ่อนแรงมาก แรงที่ผมต่อยแทบไม่รู้สึกอะไรเลย.. จากบุคคลภายนอก เขาจะเห็นผมเคลื่อนื่ด้วยความเร็วสุดยอด ปล่อยหมัดอย่งรวดเร็วแต่ด้วยความแรงที่น้อยนิดของหมัด.. ศัตรูของผมนั้นไม่เป็นอะไรเลย ..

     นี่คือระบบการทำงานที่แท้จริง.. ด้วยพลังนี้ทำให้ผมเป็นสายความเร็ว..

     แต่....

     ในตอนนี้และตอนสู้ ผมกลับมีแรงมหาศาลอย่างเหลือเชื่อ ผมต่อยมันทะลุเพดานทั้งๆที่ผมเองก็เป็นมนุษย์ธรรมดา.. นี่มันคืออะไร? พลังของผู้กล้า? พลังของถูกอัญเชิญ?... ปริศนามากเกินไปกว่าที่ผมจะคิดแล้ว....

     ตู้มม!!!

     น้ำปริมาณมหาศาลไหลออกมาจากรูที่แตก.. รูใหม่นั้นมีขนาดใหญ่กว่าเก่า มีรัศมีประมาณหนึ่งฟุต ทำให้น้ำที่อัดแน่นอยู่ภายใต้ชั้นหินทะลักลงมากองที่พื้นทันที... นับว่ายังโชดดีที่ตรงนั้นพื้นที่ไม่เรียบ พื้นที่ของก้มหลุมนั้นมีแอ่งๆนี่ยุบๆนูนๆเต็มไปหมด.. ทำให้น้ำไม่ไหลไปบนพื้นราบแต่กลับไหลมารวมกันเป็นแอ่ง..  ผมเดินไปยังน้ำแอ่งนั่น ใช้มือข้างซ้ายเปิปแล้วดื่มทันที..

     " ....!! " ผมรู้สึกสดชื่นขึ้น.. รู้สึกได้เลยว่าอาการของร่างกายผมดีขึ้น ผมไม่รอช้าดื่มน้ำต่อไปเรื่อยๆทันที...

     " ดีว่า... วิเคราะห์องค์ประกอบ " 

     วืด.. วืด.. วืดวืด..ครืดด..

     ' ประกอบด้วยน้ำ 30.86% สารที่ไม่สามารถระบุได้ 29.01% สารที่ไม่สามารถระบุได้ 13.72% สารที่ไม่สามารถระบุได้ 5.78%.. ' 

     ' มีแค่น้ำที่สินะที่ยังเหมือนที่โลก.. ส่วนที่เหลือเป็นสารที่ไม่มีอยู่บนโลก.. ' ผมเลิกฟังดีว่าและคิดในใจ มือของผมกวักน้ำดื่มขึ้นเรื่อยๆ.. น้ำหยุดไหลลงจากรูบนผนังแล้ว..เรียกให้ถูกคือยังไหลอยู่แต่เป็นเพียงแค่ทีละน้อยทีละน้อย.. ผมดื่มน้ำไปเรื่อยๆ... ไปเรื่อยๆ.. ดื่มไปพักไป.. สุดท้ายนี่ก็ผ่านไปแล้วถึง 3 ชม.ที่ผมวนลูปการดื่ม.. ผมจุกไปหลายรอบและแน่นอนผมขับน้ำออกมาหลายรอบเช่นกัน... ร่างกายและอาการเจ็บของผมดีขึ้นมามาก.. ประสิทธิภาพร่างกายของผมขึ้นมาถึง 63% อย่างรวดเร็วในการดื่มน้ำต่อเนื่อง.... บาดแผลทั่วๆไปเลือดหยุดไหล กระดูกเกือบหมดกลับเป็นปกติ.. แต่อาการช้ำในหลายจุดยังอยู่.. นี่อาจจะเป็นสิ่งที่รักษายากสำหรับน้ำนี้ก็ได้...

     แต่ประเด็นสำคัญน่ะไม่ใช่ที่ผม.. ตอนนี้ผมต้องมองหาทางรอด.. น้ำจะช่วยให้ผมอยู่รอด แต่ทำไม..ทำไมน้ำถึงยังไม่หยุดไหล.. น้ำจากรูยังคงไหลลงมาอย่างต่อเนื่องและนี่มันจุดฉนวนความสงสัยของผม.. ผมต้องรู้ให้ได้ว่าแหล่งกำเนิดน้ำคืออะไร ผมจะได้มีโอกาสรอดที่มากขึ้น..

     " .....ฮึบ! " ผมใช้มือซ้ายปีนกำแพง.. ค่อยๆปีนขึ้นไปอย่างยากลำบาก.. ก่อนที่จะขึ้นไปถึงรูนั่น..

     ' .....นั่นคืออะไรน่ะ? ' ผมถามคำถามกับตัวเอง.. มองเข้าไปในรู.. จริงๆแล้วถ้าหากตามที่ผมคิดมาตอนแรก มันต้องเป็นเพียงแค่น้ำที่ไหลอยู่อย่างเดียว แต่สิ่งที่ผมเจอคือคริสตัวสีขางขนาดเท่ากำปั้นที่กำลังปล่อยน้ำออกมาจากรอบๆตัวของมัน... 

     และมันคือการค้นพบอันยิ่งใหญ่!!!

     ในที่สุดผมก็รู้แล้วว่าเจ้าคริสตัลที่ผลิตน้ำให้ผมดื่ม ทำให้ผมรอดมาได้.. แต่ผมจะเอามันมาได้ยังไงกัน? ตอนนี้ผมมีแขนเพียงแค่ข้างเดียวเท่านั้นแถมมันก็ยถูกใช้ในการปีนป่ายของผมอยู่... 

' จริงสิ.. ' 

     ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัวของผม.. ผมใช้ขาขวาของผมเตะลงไปที่ผนังอย่างแรงจนมันแตกออก... ผมเตะลงไปซ้ำอีกครั้งเพื่อให้มันลึกกว่าเดิมพร้อมกับสอดเท้าลงไป... นั่นแหละคือจุดวางเท้าจุดแรกของผม.. ตามด้วยข้างที่สองที่ทำเหมือนเดิม..

     ปึ้งง!!!//ครึ้กก!! ครึ้กก!!!

     ผมเตะเข้าไปพร้อมกับเอาเท้าซ้ายสอด.. ทีนี่ผมเองก็มีเวลามากขึ้นการคว้าเจ้าผลึกคริสตัลนั่นแล้ว.. ผมมีเวลาในการคว้ามากกว่าเดิมอย่างน้อยก็ 2-3 วินาทีถ้าหากแรงเท้าในการดันผมหมดและเซทิ้งตัวลงไป...

     การเตรียมการเสร็จสิ้น.. ผมปล่อยมือซ้ายออกจากหินที่ใช้ปีน ล้วงเข้าไปในรูอย่างรวดเร็วและคว้าคริสตัลมาในวินาทีสุดท้าย ผมกำลังจะทิ้งตัวลงไป..แน่นอนผมจะไม่ยอมตกลงไปที่แอ่งน้ำ น้ำจะสกปรกหมด.. ผมใช้เท้าทั้งสองดีดตัวออกมาจากผนังพร้อมกับลงพื้นอย่างสวยงาม...

     " ตัดปัญหาไปได้แล้วหนึ่งอย่างสินะ... " 

     ใช่แล้ว..ปัญหานี้หมดไป.. ปัญหาต่อไปคือผมจะจัดการกับเจ้านี่ยังไง แค่ถือไว้มือผมก็เปียกแล้ว.. ไม่ต้องคิดถึงเรื่องการเก็บเลย.. ผมที่ไม่มีอะไรเลยจะหาทางเก็บมันมาได้ยังไง... 

     เดี๋ยวก่อนสิ... แล้วเจ้าหินนี่มันจะสร้างน้ำขึ้นมาเรื่อยๆ? แบบนี้ผมก็มีน้ำไม่จำกัดเลยสิแต่มันจะเป็นอะไรรึเปล่า หรือมันต้องการพลังเวทย์จ่ายเข้าไปเพื่อที่มันจะทำหน้าที่ในการผลิตน้ำ?.... ผมที่กำลังคิดอยู่เหลือบตามองลงมาที่ผลึก.. ผมพบว่า..

     น้ำมันหยุดไหลแล้วว!!!

     " ...!! " ผมใช้ดีว่าทำการวิเคราะห์ทันที...และสุดท้าย ผมเองก็ได้ข้อสรุปมาสองข้อ.. คือ

     1.ทั่วทั้งดันเจี้ยนนี้เต็มไปด้วยพลังเวทย์.. มีเวทย์มนตร์อยู่ทั่วทั้งพื้นดินหรือผนัง
     2.คริสตัลต้องได้รับพลังเวทย์ มันถึงจะปล่อยน้ำที่ผมเรียกว่า "น้ำศักดิ์สิทธิ์" ออกมา..

     และนั่น.. ทำให้ผมต้องเดินไปใกล้ๆบ่อน้ำของผมพร้อมกับฝังมันลงไปบริเวณใกล้เคียง.. ผมจะได้มีน้ำดื่มกิน..

     " ...... " และแล้ว..ก็ถึงปัญหาข้อต่อไป... อาหาร

     ผมต้องการอาหารและตอนนี้เช่นกัน.. ผมหิวมากอยู่.. ผมเองก็เคยคิดไปแล้วรอบนึงว่าถ้าหากสถานการณ์บีบบังคับผมจริงๆ ผมคงต้องกินเนื้อปีศาจซึ่งผมเองก็คิดเหมือนว่ามันคงจะผิดหลักอนามัยไม่น้อยถ้าผมกินมัน.. แล้วผลข้างเคียงล่ะ มีใครบ้างจะกินเนื้อตัวประหลาด? ผลที่ได้ตอบแทนอาจจะเลวร้ายมากๆ แต่ผมเองก็คงต้องเสี่ยง ไม่งั้นผมจะอดตาย.. ถ้าให้เลือกระหว่างเสี่ยงไปกับมันหรือว่ารอความตายน่ะ.. ผมย่อมต้องเสี่ยงอยู่แล้ว..

     " ดีว่า... มาร์คจุดๆนี้เอาไว้ จดจำตำแหน่ง " 

     ' รับทราบครับบอส.. ' 

     ดีว่าทำการจดจำตำแหน่งนี้ทันที... ผมว่าผมคงต้องอยู่ตรงนั้นไปอีกซักพักใหญ่ๆ..  ผมทำการเดินสำรวจบริเวณรอบๆในทันที... ผมในตอนนี้ก็จำเป็นต้องสำรวจ ไม่งั้นผมจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่เลย ผมจำเป็นต้องรู้ให้ได้ว่ามีปีศาจอยู่ใกล้ๆหรือไม่มี... ถ้าตามอย่างที่ผมคิด พวกมันจะไม่อยู่ต่างที่โล่งและปลอดโปร่งแบบนี้.. ด้านบนห่างออกไปคือปากหลุม พวกมันน่าจะอยู่ตามถ้ำที่แตกแขนงลงไปมากกว่า... เว้นแต่ว่าตัวนึงก็คือเจ้าหมีนั่น.. ผมไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน.. แต่ผมจะต้องระวังไว้ตลอดเวลา..

     " ...... " ผมใช้เวลากว่า 15 นาทีในการลองเดิน.. ผมเดินแนบข้างทางไปเรื่อยๆ เดินแนบผนัง.. การเดิน 15 นาทีของผมพบทางถ้ำที่จะพาผมลงไปด้านล่างสองสามทาง และถ้ำที่จะพาผมขึ้นไปหนึ่งทาง... ผมเดินต่อไปเรื่อยๆ.. เดินลัดเลาะไป..

     " ....!!! " ผมพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว... ตรงไปยังสิ่งที่กองอยู่บนพื้น... 

     " ....จริงๆด้วย.. นี่มันมนุษย์.. " สิ่งที่กองอยู่บนพื้นนั่นก็คือมนุษย์... ไม่ผิดแน่ นี่แหละมนุษย์แน่นอน แต่พวกเขาตายแล้ว.. มีบาดแผลฉกรรจ์ขนาดใหญ่กลางลำตัว.. เหมือนรอยเขี้ยวเล็บของสัตว์ขนาดใหญ่ ศพที่สองเองก็เช่นกัน.. มีสภาพไม่ต่างจากร่างของคนแรก ผมกวาดสายตาไปรอบๆก่อนที่จะพบกับศพที่สาม... ไม่ใช่... ผมไม่สามารถเรียกแบบนั้นได้.. นั่นคือส่วนของซากศพ ... ขาข้างหนึ่งเท่านั้น...

     " ....... " การฆ่าแบบนี้... การปล่อยเหยื่อให้ตายแบบนี้.. ผมรู้ได้เลยว่ามันคือเจ้าตัวที่ทำให้ผมต้องเสียแขนไปอย่างแน่นอน...

     " ...... " ผมพลิกศพขึ้นมาก่อนจะหาของที่ใช้ได้ทันที... ศพแรกไม่มีอะไรใช้ได้จริงๆซักอย่าง อาหารไม่มีน้ำไม่มี... เกราะแตก ดาบหัก.. ล้มเหลวไป.. แต่ทันใดนั้น.. สายตาของผมก็ไล่ลงไปพบกับแหวนวงหนึ่งที่เขาสวมอยู่..

     " แหวนงั้นหรอ... เป็นไปได้รึเปล่า.. " ผมหยิบแหวนขึ้นมาพลางนึกไปถึงเกมที่ผมสร้าง.. ในเกมนั้นแหวนมีหน้าที่ในการเป็นที่เก็บของ ซึ่งถ้าหากมาในโลกนี้..โลกที่เป็นโลกเวทย์มนตร์ เพราะงั้นมันเป็นไปได้... ผมทำการลูบๆคลำๆมันแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น.. จนกระทั่ง..

     " ...... " ตุบๆ ตุบ ตุบ!

     ของหลายอย่างตกลงมาจากแหวน.. เมื่อกี้ผมเพียงแค่ลองออกแรงเข้าไปเฉยๆ.. อารมณ์เหมือนการออกแรงและรวบรวมพลัง.. โฟกัสไปยังมือของผมและสุดท้าย... ผมก็สามารถทำให้แหวนนี้ดร็อปของออกมาได้... ผมใช้เวทย์มนตร์เป็นแล้วงั้นหรอ? 

     ' เหมือนกับการใช้ สกิล* เลยสินะ.. เหมือนกับในเกมไม่มีผิด.. ' ผมคิดในใจ ค้นตัวคนที่สองต่อ.. ตามมาด้วยการปล่อยพลังเวทย์เข้าไปในแหวน.. คราวนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่จะค้นหาอะไรที่ช่วยผมได้ซักที! ....

     ผมค้นทุกอย่างที่อยู่ในแหวน.. ผมพบกับถุงใส่น้ำสองถุง ซึ่งแน่นอนว่าผมจะนำคริสตัวนั่นมาใส่ไว้ที่นี่.. ผมจะได้มีน้ำดื่มกันซักที ต่อไปผมพบกับขนมปังมากมายที่ขึ้นรา.. อันนี้ผมต้องโยนทิ้ง กินไปมีแต่ผลเสียแน่นอน.. ผมเจอแร่หลายๆอย่างที่ผมไม่รู้ว่าผมจะทำมันมาใช้ประโยชน์ยังไง แถมยังเจอตั้งหลักสิบกว่าก้อน.. เจอที่ขุดเหล็กอันนึง.. สรุปพวกนี้มันเป็นนักผจญภัยรึเปล่าเนี่ย อย่างกับมาขุดแร่..  ผมเจอเชือก.. และทีเหลือเป็นพวกเมล็ดพันธุ์หรืออะไรซีกอย่าง ผมทิ้งมันไปทันที... เจอสมุนไพรเจอใบไม้... และสุดท้าย...

     " .....นี่คืออะไรน่ะ.. บัตรงั้นหรอ? " ผมพูดพร้อมกับมองไปที่กระดาษแข็งธรรมดาๆอันนึง... ผมไม่รู้เลยว่ามันทำอะไรได้แต่มันต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ไม่ใช่เศษจากอะไรเลยด้วย.. บริเวณกรอบของมันมีลวดลายประดับอยู่.. มันต้องพอมีค่าอยู่บ้างแน่นอน.. 

     " งั้นก็.... " ผมพูดพร้อมกับใส่พลังเวทย์ลงไป... แค่เป็นอย่างที่คิด มันคือบัตรข้อมูลที่จะรวบรวมข้อมูลของผู้ใช้ ตัวอักษรมากมายปรากฏขึ้นบนแผ่นกระดาษขนาดเท่าฝ่ามือ...

     " ...... " ผมเตรียมจะโยนมันทิ้งทันที..ก็นะ.. ผมน่ะอ่านไม่ออกอยู่แล้วนี่นา.. ผมจะไปใช้มันได้ยังไง...

     " !!!! " ผมหยุดมือตัวเองอย่างรวดเร็ว.. ผมอ่านมันออก! ผมทำได้ยังไงกัน.. นี่มันตัวอักษรยึกยือๆทั้งนั้นเลยไม่ใช่หรอ?! ก่อนหน้านี้ผมก็ไม่เห็นอ่านออกเลยซักนิดแล้วทำไมตอนนี้ผมอ่านออกฟะ?! 

     ผมค่อยๆไล่อ่านทันที.... 








     นี่มันอะไรกันฟะ??!!!!!










========================================================================

จบตอนที่สามครับบบ ตอนนี้ค่อนข้างสั้นไปนิดจะได้มีอะไรให้ค้างคา555 

แอบเผยความสามารถไนต์ครับผม! ในรูปด้านบนมีอะไรแปลกๆอยู่สองจุด คำใบ้คือ 1 จุดอยู่ซีกเหนือสกิลและอีก 1 จุดคือสกิล..

เจออะไรคิดเห็นอย่างไรเม้นได้เลยนะครับ!!!! 

ช่วยกันคอมเม้นด้วยนะครับบ!! เพื่อกำลังใจของไรท์!!^^

ปล. Transmutter กับ Depriver อย่าเอาไปใช้นะครับ ผมแถๆขึ้นมาเอง


*แก้ไขย่อหน้า 2/3/60
*แก้ไขขนาดรุปภาพ 14/3/60
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #989 PorametHanfa (@PorametHanfa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 08:48
    ช่วงชิง? ก๊อปทักษะเขามาใช้ได้หรออ?
    #989
    0
  2. #987 Artit Plaicum (@kisskins) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 15:37
    คล้ายครึง. ฮาจิเมะ 70% แขนขาด ได้น้ำ. เคียดัน แขนไหม่. สู้ๆครับคิดตาม
    #987
    0
  3. #977 NesBusterkey (@NesBusterkey) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 14:48
    ขอบคุงกั๊ป
    #977
    0
  4. #973 CISARAKI (@CISARAKI) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 19:02
    มันคุ้นนะ เหมือนมันจะค้าย มังงะ เรื่องนึงที่ผมเคยอ่าน
    #973
    0
  5. #928 maxcimsd1667 (@maxcimsd1667) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 02:20
    น้ำเยอะไปนะครับบางที
    #928
    1
    • #928-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      16 พฤษภาคม 2560 / 16:36
      ขออภัยครับ จะนำไปพัฒนาต่อไป^^
      #928-1
  6. #885 $!|VR_@₩o|£ (@silva000) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 19:56
    ทำไมนึกถึง arifureta
    #885
    1
    • #885-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      9 พฤษภาคม 2560 / 19:58
      กรรม แสดงว่ายังไม่ได้อ่านข้อมูลเบื้องต้นรึเปล่า555 ผมเขียนพล็อตหลักไปตามเรื่องนี้ครับผม^^ ไม่เหมือนเปี๊ยบแค่จะมาในรูปแฟนฟิคครับ!;)
      #885-1
  7. #881 COUNUSE!! (@SikumaRika) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 09:44
    ฮาจิเมะชัดๆ 55555+
    #881
    1
    • #881-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      9 พฤษภาคม 2560 / 10:01
      ใช่คร้าบบ^^
      #881-1
  8. #827 jackkomhatasen (@jackkomhatasen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 19:22
    ฮืม ชักทะ-ๆเเล้วนะ
    #827
    1
  9. #807 Nisarad Khanwamdo (@nisaradfaigo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 17:43
    เดาว่าความสามารถของพระเอกคือการช่วงชิงเิาความสามารถของศัตรูหรืออะไรก็ตามที่พระเอกได้สัมผัสหรือเกี่ยวข้องด้วย โดยการบันทึกข้อมูลและใช้ความสามารถในการช่วงชิงผ่านดวงตาแห่งการช่วงชิงที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด......มั้งนะ
    #807
    1
  10. #651 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 11:58
    ชอบๆๆๆ
    #651
    1
    • #651-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      21 เมษายน 2560 / 17:11
      ขอบคุณครับ!!^^
      #651-1
  11. #533 0967391896 (@0967391896) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 22:00
    นี้มันฮาจิเมะ2นี้หว่าจะมียูอิถูกขังใต้ดันเจี้ยนป่าวเนีย555
    #533
    1
  12. #407 Surugi D-Font Kaoru (@pumandpe01) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:28
    หลังจากนั้นก็ออกไปหา มหาดันเจี้ยนทั้ง7เพื่อหาทางกับบ้านเกิด. สู้ต่อไปนะฮาจิเมะ กำโทดๆผิดเรื่องๆ55555
    #407
    1
  13. วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 18:39
    ฮาจิเมะ นี่หว่า
    #323
    4
    • #323-4 EnDerPaRashi (@EnDerPaRashi) (จากตอนที่ 4)
      26 มีนาคม 2560 / 21:41
      เซอิจิ สู้ ครอบครัวคนรักมันไม่ได้หลอก อิอิ
      #323-4
  14. #104 4seas0n (@4seas0n) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 03:53
    ดวงตานี่คือแย่งสกิลหรือครับ
    #104
    1
    • #104-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      7 มีนาคม 2560 / 07:28
      แย่งสกิลกับค่าสถานะทั้งหมดครับ แต่ค่าสถานะจะ"แสดง"และ"ดูดมาใช้" ได้บางส่วน
      #104-1
  15. #58 thanakornfiil (@thanakornfiil) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:12
    1นี่สเตตัสเยอะปะ 2ดวงตาผู้ช่วงชิง ไม่รุใช้ป่าว
    #58
    3
    • #58-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2560 / 18:13
      1.เยอะครับผม 2.ติดตามในเรื่องครับ^^
      #58-1
    • #58-3 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      2 มีนาคม 2560 / 19:36
      ดีใจด้วยครับ555
      #58-3
  16. #57 วาฬหัวทุย (@Ozaz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 12:30
    นึกว่าตอนใหม่มา
    #57
    0
  17. #55 Dommy0459 (@Dommy0459) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 18:27
    เวลแค่ 3 มีสกิลอย่างเยอะ... โหดไปไหน!!
    #55
    0
  18. #53 Knight_Blood (@Knight_Blood) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 16:46
    ดีนะมีภาษาไทย ชื่อสกิลเมพเกินกว่าจะเข้าใจ555
    #53
    1
  19. #52 Moechan1567 (@Moechan1567) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 16:41
    สกิลโกงมาก เลเวล3 มีขนาดนี้ได้ไงคะเนี่ย?!
    #52
    1
    • #52-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      1 มีนาคม 2560 / 17:31
      ติดตามต่อไปครับ555
      #52-1
  20. #51 Sloth1 (@Sloth1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 12:10

    มือจะงอกมั้ย

    #51
    1
    • #51-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      1 มีนาคม 2560 / 15:58
      ติดตามต่อไปครับผม^^
      #51-1
  21. #50 ผ่านมา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:01
    สนุกมากครับ ขอวันละตอนๆ
    #50
    1
  22. #49 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:16
    ทำแบบภาษาไทยให้แล้วนะครับ^^ หวังว่าจะช่วยให้เข้าใจขึ้นครับผม
    #49
    0
  23. #48 Chblossom123 (@Chblossom123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:23
    ขอสเตตัสภาษษไทยด้วยคนค่ะ เรื่องก่อนหน้านี้ยังพอถูๆไถๆแปลออกบ้างไม่ออกบ้าง เรื่องนี้คำศัพท์ยากเกินไปค่ะ
    #48
    1
    • #48-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      28 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:16
      แก้ไขเรียบร้อยแล้วครับ=D
      #48-1
  24. #47 นิค&NIck (@zaxswcde1150) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:41
    ขอสเตตัสไทยสิครับแปลไม่ออกครับไรท์

    ไนท์ไม่ต้องห่วงเดียวได้กินเนื้อประทังชีวิตแล้วโว้ย พร้อมกับสเตตัสที่เพิ่มกับสกิล ตามปกติคนที่กินเนื้อมอนเตอร์จะรับไม่ไหว(มนุษย์)ส่วนเผ่าอื่นไม่กินเลยไม่รู้เรื่องแบบนี้เท่าไหร่
    แต่ว่าไนท์มามีน้ำเวทย์มนตร์หรืออีกชื่อว่าเวทย์มนตร์เหลวที่กว่าจะกลั่นออกมาเป็นน้ำด้วยตาเปล่าได้ช่างยากมากเพราะต้องใช้พลังเยอะอยู่เลยรอดแน่ๆแต่มาเจอกับความเจ็บปวดจนกว่าจะชินชาพร้อมได้กระเพาะเหล็ก(อ่้างอิงฮาจิเมะ) ส่วนอาวุธปืนน่ะดีนะแต่เปลืองวัถุดิบเท่านั้นเองถ้าไนต์เอาผผลึกมานาเข้มข้นมาวิเคราะสร้างสะสาร โดยการสแกนวัตถุดิบแล้วสร้างออกมาจากความว่างเปล่าก็ได้(จำเป็นต้องสร้างสุดๆใช้ในหลายๆเรื่อง เช่นรถ ดาวเทียม
    วัถุดิบต่างๆเช่นเนื้อหรือแร่ที่แสกนโครงสร้างต่างๆที่จะสร้างออกมาแล้วสร้างออกมาเหมือนทุกอย่าง(เหมือนโคลนนิ่งไง)

    แนะนำแล้วนะ
    #47
    1
    • #47-1 BlackTransmutter (@imdear) (จากตอนที่ 4)
      28 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:44
      มาเป็นชุดๆ555 ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ ส่วนเรื่องสกิลโปรแกรมที่ผมใช้มันพิมพ์แล้วไม่ติดสระครับ ผมเลยต้องใช้ภาษาอังกฤษ จะรีบแก้ไขครับ=)
      #47-1
  25. #46 WhiteKirito (@WhiteKirito) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:36
    ผมว่าเรื่องนี้ไนต์ยังโชคดีกว่าบักฮะจิเมะเยอะเลย เก่งแต่แรกแถมยังมีของอีก
    #46
    0