meant to 'B ♡ | chanbaek

ตอนที่ 2 : meant to 'B | 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 414 ครั้ง
    6 มี.ค. 60


 







01

 



 

 

 

          สายตาคมกำลังจ้องมองหน้าจอเครื่องมือสื่อสารในมือ นิ้วแกร่งสัมผัสเลื่อนหน้าจอไปเรื่อยๆในหน้าการแจ้งเตือนจากแอพพลิเคชั่นสุดฮิตอย่างอินสตราแกรม โดยที่ไม่สนใจเสียงการบรรยายจากอาจารย์ผู้สอนที่อยู่หน้าห้อง

 

            จำนวนการแจ้งเตือนการถูกใจ ทั้งความคิดเห็นต่างๆนานาหลั่งไหลเข้ามาในหน้าแจ้งเตือนเขาไม่หยุด ตอนนี้รูปที่เขาลงไปล่าสุดมีคนกดถูกใจเกือบจะครบหนึ่งหมื่นคนแล้ว

 

            ทั้งๆที่การแจ้งเตือนนั้นมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และเหมือนๆกันจนไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่กลับมีการแจ้งเตือนจากแอคเคาท์หนึ่งที่สามารถสะกดสายตาปาร์คชานยอลได้เป็นอย่างดี

 

            รูปโปรไฟล์ของบัญชีที่ไม่ค่อยคุ้นตาทำให้มือที่เลื่อนหน้าจออยู่หยุดชะงัก รูปที่เจ้าของบัญชีนั้นกดถูกใจกลับไม่ใช่รูปล่าสุดของเขา แต่กลับเป็นรูปที่เขาถ่ายกับโทเฟ่นเมื่อสองปีที่แล้ว

 

            และนั่นก็เป็นการเดาได้ไม่ยากว่าอีกคนต้องส่องอินสตราแกรมของเขาอย่างแน่นอน

 

            นิ้วแกร่งสัมผัสลงบนหน้าบัญชีนั้น ก่อนแอพพลิเคชั่นจะพาเขาเข้าสู่หน้าไอจีของผู้ชายคนนั้น รูปโปรไฟล์ก็ว่าสะดุดตาแล้ว แต่พอเมื่อมาเจอรูปที่เจ้าตัวโพสต์กว่าห้าร้อยรูปมันก็ทำให้ปาร์คชานยอลเกิดนึกสงสัยขึ้นมาหนึ่งเรื่อง

 

            สาบานกับเขาสิว่ารูปที่เขากำลังดูอยู่นี่คือผู้ชาย

 

            รูปส่วนมากที่เจ้าของอินสตราแกรมลงรูปก็คงหนีไม่พ้นรูปของเจ้าตัวเอง รูปเซลฟี่บ้าง รูปทีเผลอบ้าง รูปเพื่อนตัวเองบ้าง

 

            หรือแม้แต่รูปไอ้ก้อนกลมๆขาสั้นๆนั่น ที่เหมือนจะมีส่วนร่วมเยอะที่สุด

 

            เจ้าหมาพันธุ์เวสคอร์กี้นั่นทำให้ชานยอลต้องยกยิ้มมุมปาก

 

            คนอะไรเลี้ยงหมาได้เหมือนตัวเองชะมัด

 

            ยิ่งเลื่อนดูรูปไปเรื่อยๆถึงได้รู้ว่าเจ้าของไอจีนี้เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ สังเกตจากบางรูปที่คนตัวเล็กใส่เสื้อช้อปสีกรม ดูจากพื้นหลังรูปที่ถ่ายให้เดาน่าจะอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับเขา

 

            ถึงจะเลือกเลี้ยงสุนัขได้เข้ากับตัวเอง แต่คนตัวเล็กเหมือนจะเลือกคณะได้ขัดกับบุคลิกของตัวเองมากอยู่เหมือนกัน

 

            ยิ่งเลื่อนดูรูปก็ยิ่งทำให้ปาร์คชานยอลยกยิ้มขึ้นเรื่อยๆ ทำเอาคนที่นั่งอยู่ข้างๆต้องขมวดคิ้วให้กับท่าทางแปลกของเพื่อนตัวเอง ด้วยความอยากรู้ที่มีมากจึงถือวิสาสะชะโงกหน้าไปดูหน้าจอมือถือในมือเพื่อนตัวสูง

 

            และเมื่อเห็นว่าชานยอลกำลังดูอะไรอยู่ก็ทำให้โอเซฮุนต้องเกิดความสงสัยขึ้นมาอีกรอบ

 

            ชานยอลมันไปรู้จักพี่แบคฮยอนตั้งแต่เมื่อไหร่

 

            “นี่มึงรู้จักพี่แบคฮยอนด้วยเหรอ

 

            คนที่นั่งส่องไอจีคนอื่นอยู่หันมามองหน้าเพื่อนตัวเอง ก่อนจะหันไปมองหน้าจอโทรศัพท์ตัวเองใหม่ พร้อมกับส่ายหน้าเบาๆเป็นการปฏิเสธ

 

            ไม่รู้จัก เห็นเขามากดถูกใจรูปกูเลยเข้าไปดู

 

            ชานยอลยังคงกดเข้าไปดูรูปพี่แบคฮยอนที่เซฮุนบอกเรื่อยๆ โดยที่ริมฝีปากหนายังคงปรากฏรอยยิ้มบางๆ

 

            ผู้ชายคนหนึ่งสามารถน่ารักได้ขนาดนี้เลยเหรอ

 

            น่ารักอะดิ

 

            ชานยอลหันมาปรายตามองเพื่อนที่นั่งทำหน้ากรุ่มกริ่มอยู่ข้างๆ ก่อนเซฮุนจะหันไปมองอาจารย์ที่กำลังบรรยายเนื้อหาอยู่หน้าห้องเรียน มือขาวๆจดเนื้อหาบนโปรเจคเตอร์ แต่ริมฝีปากยังพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม

 

            นั่นน่ะพี่แบคฮยอนรุ่นพี่กู สนิทกันมากกกกกกกกกกกกกก เซฮุนเน้นคำว่ามาก’ ให้ชานยอลได้อิจฉาเล่นๆ มือที่กำปากกาจัดการจดตัวอักษรตัวสุดท้ายลงบนสมุดเล็คเชอร์ ก่อนจะหันหน้ามาหาเดือนคณะคนหล่อแล้วพูดต่อ เขาเป็นพี่รหัสกูตั้งแต่สมัยเรียนมอปลายละ ถ้าจำไม่ผิดพี่เขาเคยบอกกูว่าได้เป็นรองเดือนคณะวิศวฯด้วยนะ คนชอบเยอะลืมมมม

 

            ชานยอลนั่งมองหน้าเพื่อนตัวเองที่ตอนนี้กำลังสาธยายประวัติของรุ่นพี่แบคฮยอนของตัวเองให้เขาฟัง

 

            ทุกวันนี้กูกับพี่เขาก็ยังติดต่อกันนะ เมื่อวันก่อนพี่แบคฮยอนยังชวนกูไปแดกเหล้าอยู่เลย พาไปเลี้ยงข้าวก็บ่อย ป๋าสุดๆ

 

            ชานยอลส่ายหัวให้เพื่อนตัวขาว ก่อนจะหันมาดูรูปคนที่กำลังถูกนินทาโดยไม่รู้ตัว นี่ก็ไล่ลงมาไกลมากพอสมควร แต่เหมือนว่ารุ่นพี่ตัวเล็กจะไม่มียุดมืดกับเขาเลยหรือยังไงกัน

 

            นี่มึงฟังกูอยู่ป่ะเนี่ย

 

            “อือฟังอยู่

 

            “แล้วเอาไง

 

            “เอาไงอะไร

 

            เซฮุนขมวดคิ้วฉับเมื่อดูเหมือนเพื่อนตัวสูงจะไม่มีท่าทีอะไรที่ดูจะสนอกสนใจในสิ่งที่เขาพูด สายตายังคงจ้องไปบนหน้าจอโทรศัพท์ในมือที่ปรากฏรูปพี่แบคฮยอนกับสัตว์เลี้ยงของพี่แกที่ชอบถ่ายรูปมาอวดอยู่บ่อยๆ เลื่อนสายตาไปมองใบหน้าด้านข้างของเพื่อนตัวสูงสีหน้าที่เรียบนิ่ง กับรอยยิ้มบางๆ 


               ดูก็รู้ว่าชอบ แหมมมมม



            ก็จะเอาไง

 

            “…”

 

            จีบปะ

 

            ชานยอลเมื่อได้ยินเซฮุนถามออกมาแบบนั้นก็ได้แต่หัวเราะในลำคอเบาๆ มือใหญ่จัดการเลื่อนหน้าไอจีของรุ่นพี่คนสนิทของไอ้เซฮุนไปที่ด้านบนสุดของหน้าแอพพลิเคชั่น ก่อนจะกดปุ่มฟอลโล่ที่อยู่ข้างๆรูปโปรไฟล์ของรุ่นพี่ตัวเล็ก

 

            ไม่รู้ดิ

 

            “…”

 

            ขอคิดดูก่อนก็แล้วกัน

 

            คิดดูก่อนแต่มือนี่กดฟอลโล่เขาไปแล้วเนี่ยนะ เซฮุนได้แต่เบ้ปาก ทีพี่แบคฮยอนน่ะกดติดตามง่ายเสียเหลือเกิน ที่เขานะกว่าจะบังคับให้กดติดตามได้แทบจะต้องก้มลงไปกราบแทบเท้า และไอ้ที่มันฟอลโล่วเขาอยู่ตอนนี้ก็เขาเนี่ยแหละที่เป็นคนหยิบโทรศัพท์มันมากดติดตามเอง

 

            อื้อหือ ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย

 

            ฆ่าได้ แต่ถ้าเพื่อนจะไม่กดฟอลโล่วไม่ได้!

 

            จำวรั้ย!

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

            “ไงเด็กอ้วน คิดถึงพี่แบคไหม

 

            (หงิงๆ)

 

            คนตัวเล็กยิ้มตาหยีเมื่อได้เห็นหน้าเจ้าก้อนกลมๆที่ไม่ค่อยได้กลับไปหาเสียเท่าไหร่ เจ้าหมาพันธุ์เวสคอร์กี้วัยสี่ขวบปลายๆกำลังเอาจมูกดุนๆใส่กล้องโทรศัพท์เหมือนจะต้องการเข้ามาหาคนที่อยู่ในจอโทรศัพท์

 

            ย่าห์ๆ มงรยงถอยจากกล้องหน่อย แบคมองเห็นแต่จมูกเราเนี่ย

 

            เจ้าหมาตัวกลมเหมือนจะรู้ว่าเจ้านายตัวเล็กพูดอะไร มันค่อยๆเดินถอยหลังก่อนจะนั่งลงเพื่อมองหน้าแบคฮยอนผ่านหน้าจอเฟสทาม

 

            ไงเจ้าก้อน ไปหาหมอโดนฉีดตูดมาสิท่าเจ็บไหมครับ

 

            (โฮ่ง)

 

            มงรยงเห่าออกมาพร้อมกับใบหน้าเศร้าๆเหมือนจะต้องการบอกเจ้านายตัวเองว่าตอนโดนฉีดยามันเจ็บแค่ไหน เจ้าตัวอ้วนหมอบลงกับพื้นเอาหัววางลงบนเท้าหน้าตัวเองมองเจ้านายตัวเล็กผ่านหน้าจอโทรศัพท์

 

            เจ็บมากเลยใช่ม้า ช่วงนี้แบคไม่ค่อยได้ไปหาเลยเรียนยุ่งสุดๆ นี่ก็จะสอบกลางภาคอีกแล้ว

 

            (หงิงๆ)

 

            “เอาเป็นว่าคราวหน้าพี่แบคจะพาเราไปหาหมอด้วยกันดีไหมเจ้าอ้วน

 

            (โฮ่งๆ)

 

            เจ้ามงรยงลุกขึ้นยืนกระดิกหางด้วยความดีใจ ก่อนจะเข้ามาเลียโทรศัพท์จนตอนนี้ทัศนวิสัยของจอภาพกลับหัวกลับหางแถมยังมองเห็นอะไรไม่ค่อยชัด ไอ้ที่ชัดก็คงจะเป็นลิ้นเปียกของเจ้าอ้วนนั่นแหละ

 

            แบคฮยอนหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู ก่อนที่เสียงดุของแม่เขาจะลอดออกมาให้ได้ยินจากปลายสาย

 

            (ตายแล้ว! มงรยงโทรศัพท์แม่เปียกหมดแล้วนะครับ)

 

            แบคฮยอนยังคงหัวเราะไม่หยุด คล้ายว่าคุณนายบยอนจะหาอะไรมาเช็ดโทรศัพท์อยู่ เพราะตอนนี้หน้าจอกลับมาเห็นชัดเหมือนเดิมแล้ว ส่วนเจ้าตัวต้นเหตุก็นั่งเอาคางเกยตักแม่เขาอย่างออดอ้อน

 

            แล้วนี่มงรยงต้องไปหาหมออีกทีเมื่อไหร่เหรอครับ

 

            (เดือนหน้านู้นเลยแบคฮยอน หมอบอกว่าน้องดีขึ้นแล้วแหละ แต่อย่าให้เจ้าตัวขึ้นบันไดมาก ขาน้องไม่ค่อยดี)

 

            “ครับ ช่วงเดือนหน้าผมคงได้กลับบ้านบ้าง อยากกอดแม่จะตายอยู่แล้ว

 

            (ถ้ากอดแล้วตายแม่ไม่ให้กอดนะ)

 

            แบคฮยอนยิ้มออกมาตาหยีให้กับมุกน่ารักๆของแม่ตัวเอง นี่เขาอยากจะกลับบ้านจะตายอยู่แล้ว คิดถึงช่วงเวลาที่ได้ทานข้าวร่วมกันกับพ่อแม่พี่แบคบอมละเจ้าก้อนอ้วนก็มีความสุขแล้ว ครอบครัวนี่แหละคือที่ชาร์ตแบตที่ดีที่สุดของแบคฮยอน

 

            หลังจากที่ต้องย้ายมาเรียนในเมืองแบคฮยอนก็ต้องห่างจากครอบครัวไปโดยปริยาย เขารู้เลยว่าพ่อกับแม่แล้วก็มงรยงจะเหงาแค่ไหน เพราะตอนที่พี่แบคบอมต้องย้ายไปอยู่หอตอนเรียนมหาวิทยาลัยบ้านเราก็เงียบลงไปเลย

 

            แต่พอตอนเขามาเรียนมหาวิทยาลัยก็ยังดีหน่อยที่เป็นช่วงที่พี่แบคบอมเรียนจบพอดี แล้วยิ่งเป็นโชคดีที่คนพี่หางานได้ใกล้บ้านจึงสามารถไปกลับบ้านกับที่ทำงานได้ พ่อกับแม่จะได้ไม่เหงา

 

            แต่ตอนนี้คนที่เหงาที่สุดคงจะเป็นแบคฮยอนนี่แหละ

 

            นี่ก็ดึกมากแล้วแม่ไปพักผ่อนดีกว่าเนอะ ผมกวนแม่มานานแล้ว

 

            (โอเคจ้ะ แบคฮยอนก็อย่านอนดึกมากนะครับ จะกลับบ้านวันไหนโทรบอกแม่ก่อนนะ)

 

            “ครับ ผมรักแม่นะ

 

            (รักเหมือนกันจ้ะ)

 

            มือเล็กยกขึ้นโบกมือบ้ายบายคนที่อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ ก่อนที่รอยยิ้มอบอุ่นจะถูกส่งผ่านกลับมา คนตัวเล็กถือสายรอเพื่อรอให้มารดาตัวเองวางสายไปเสียก่อน หลังจากนั้นแบคฮยอนจึงกดวางสาย ลมหายใจถูกผ่อนออกมาเบาๆ เมื่อหันไปมองกองหนังสือตรงหน้า

 

            แต่ก่อนที่จะได้อ่านหนังสือจริงๆจังๆ แบคฮยอนก็ตัดสินใจเข้าแอพลิเคชั่นโปรดของตัวเองเพื่อจะลงรูปมงรยงที่เขาได้แอบแคปหน้าจอโทรศัพท์ตอนคุยผ่านเฟสทามเมื่อสักครู่นี้

 

            เมื่อลงรูปพร้อมแคปชั่นเสร็จเรียบร้อย ที่ไวที่สุดเห็นจะเป็นคิมจงอิน ที่เจ้าตัวมากดถูกใจแล้วก็แสดงความคิดเห็นใต้รูปหลังจากที่เขารูปผ่านไปแค่สามสิบวิเท่านั้น

 

            41 likes

            bbaek_ : ไอ้เด็กอ้วนมงรยง

            kimkaaaaa : ตัวไหนมงรยงอะแยกไม่ออกเลย

             bbaek_ : เคยคอมเม้นอยู่ดีๆแล้ววูบไปแลยป่ะ @kimkaaaaa

            kimkaaaaa : หูย พิแบคสายโหดดดดดดด

 

            แบคฮยอนหัวเราะสายหน้าให้กับความกวนตีนของเพื่อนตัวดำ นี่ก็ทำไมชอบเอาเขาไปเปรียบกับหมา หน้าเขาเหมือนหมามากงั้นสิ

 

            เมื่อไล่ดูหน้าฟีดไปเรื่อยๆ ก่อนจะกลับมาดูหน้ากล่องแจ้งเตือนของตัวเอง ดวงตาเล็กเบิกโพล่งเมื่อเห็นชื่อแอคเคาท์ที่ไม่น่าจะมาอยู่ในการแจ้งเตือนเขาได้

 

 

            real__pcy  liked your post.       34s

 

           

            นี่มันน้องชานยอลของไอ้จงอินนี่ !

 

            เดี๋ยวๆ แล้วไมถึงมากดถูกใจรูปเขาได้

 

            เมื่อคิดได้แบบนั้นก็รีบกดเข้าไปดูหน้าอินสตราแกรมของน้องเขา ก่อนที่ใจจะเต้นแรงแทบจะหลุดออกมาเมื่อเห็นตัวเลขการติดตามของน้องเขาเพิ่มจากเดิมที่เป็นเลขสองมาเป็น

 

 

          3 following

 

 

            “เชี่ย!!”

 

            เหมือนว่าวันนี้บยอนแบคฮยอนจะอุทานออกมาหลายรอบเกินไปเสียแล้ว คนตัวเล็กพยายามตั้งสติเพื่อบอกตัวเองว่าคนที่น้องติดตามอาจจะเป็นคนอื่นก็ได้

 

            ชานยอลคงไม่มาเห็นไลค์เดียวของเขาหรอกมั้ง เมื่อรูปล่าสุดของชานยอลยอดการถูกใจตอนนี้ก็ปาไปห้าหมื่นกว่าแล้ว

 

            มันอาจจะ

 

           

           

            ไม่ใช่หรอกมั้ง

 

           

           

            เชี่ย!!”

 

 

            โอเคชัดเจน

 

 

            ชื่อแอคเค้าท์ของเขาเด่นหราเต็มสองตาเลยครับ

 

 

            ยอมแร้ววววววว

 

 

            แบคฮยอนตอนนี้ที่เหมือนจะสติหลุดไปแล้ว เขาไม่รู้ว่าการที่ชานยอลมาติดตามกันแบบนี้เพราะเหตุผลอะไร เพราะที่เขารู้จักกับเซฮุน หรือว่าเพราะน้องไปเห็นว่าเขาไปกดถูกใจรูปภาพของเจ้าตัวกันแน่

 

            แต่ปัญหาที่ตามมาก็คือแล้วเขาก็ติดตามน้องเขากลับไหม

 

            โอ้ย ปัญหาโลกแตก

 

            ยิ่งคิดยิ่งหาทางออกไม่เจอ คนตัวเล็กเลยจัดการต่อสายหาเพื่อนอย่างจงอินที่น่าจะพอช่วยอะไรเขาได้บ้าง

 

            ถือสายรอไม่นานปลายสายก็กดรับ

 

            (งายเพื่อนนนน)

 

            “จงอินเพื่อนมึงซวยแล้ว

 

            (มึงจะซวยอะไรทั้งวันห้ะเตี้ย)

 

            คิมจงอินตอบกลับเพื่อนตัวเสียงเนือยๆ เมื่อกลางวันก็ซวยไปรอบหนึ่งละ คนอะไรจะซวยได้ทั้งวี่ทั้งวัน

 

            น้องคนนั้นอะ

 

            (คนไหน)

 

            “คนที่กูเผลอกดไลค์รูปน้องเขาไปตอนเรียนคาบอาจารย์คิมอะ

 

            (อ่าห้ะ น้องชานยอล)

 

            “อือๆ

 

            (ทำแมะ น้องเขามากดติดตามมึงแงะ)

 

            แบคฮยอนแทบจะร้องไห้ออกมา เมื่อสิ่งที่เพื่อนเขาเดามามันเป็นความจริงทุกอย่าง นี่น้องเขาจะหาว่าพี่ไปเสือกหรือเปล่าก็ไม่รู้

 

            ฮืออ ทำไมวันนี้มึงฉลาดอะ

 

            (เห้ยจริงดิ!)

 

            ด้วยความที่ไม่เชื่อตามที่เพื่อนตัวเล็กบอก จงอินจึงตัดสินใจออกจากหน้าการโทรไปเข้าหน้าแอพพลิเคชั่นรูปกล้องถ่ายรูปยอดนิยม พิมพ์ชื่อไอจีของชานยอลด้วยความแม่นยำไม่นานแอพลิเคชั่นก็ปรากฏแอคเคาท์ของอีกคนขึ้นมาให้เห็น จงอินไม่รอช้ากดเข้าไปดูการติดตามของน้องเขา

 

            ก่อนมันจะปรากฎชื่อบัญชีของเพื่อนเขาเด่นหราอยู่ในช่องการติดตาม

 

            เมื่อเห็นแบบนั้นจงอินก็ขำออกมาเสียงดังลั่น นั่นทำเอาคนที่ถือสายรอถึงกับงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

 

            (งั้นก็แสดงว่าน้องเขาก็รู้อะดิว่ามึงไปส่องไอจีน้องเขา)

 

            “นี่เพื่อนมึงเครียดอยู่นะจงอิน

 

            (มึงจะเครียดอะไรแบคฮยอน ก็ดีแล้วไม่ใช่อ่อ นี่คนดังของมหาลัยฯนะเว้ย)

 

            เพราะน้องเขาเป็นคนดังนี่แหละ กูถึงเครียดไงไอ้เพื่อนเวร แฟนคลับน้องเขาตั้งเท่าไหร่ และการติดตามของน้องเขานี่ก็โคตรน่าเป็นประเด็นไหม ดูก็รู้ว่าติดตามคนยากแค่ไหนเมื่อดูจำนวนที่น้องฟอลโล่ แล้วกลับมาฟอลคนที่ไม่รู้จักแม้แต่ชื่อกันเนี่ย มันไม่แปลกไปหน่อยหรือไง

 

            (เอ่าเงียบเลย)

 

            “กูต้องฟอลกลับปะวะ

 

            (…)

 

            “กูแบบกลัวว่าฟอลกลับแล้วน้องมาบอกกูว่า ขอโทษครับพี่ผมไม่ได้ตั้งใจฟอล’ เพื่อนมึงนี่ไม่เหลือหน้าเลยนะเว้ย ละเอียดอ่ะพูดเลย

 

            จงอินคิดตามที่เพื่อนตัวเล็กพูด เขาว่าแบคฮยอนคิดมากเกินไป เพราะตามหลักความเป็นจริงแล้วถ้าชานยอลไม่ได้ตั้งใจติดตามเพื่อนตัวเล็กของเขา น้องก็น่าจะอันฟอลแบคฮยอนไปตั้งแต่เห็นรูปมันที่หน้าฟีดแล้ว แต่นี่น้องเขายังคงติดตามมันอยู่ แถมยังกดถูกใจด้วย นี่เหรอคนที่ไม่ได้ใจฟอล

 

            (คิดมากว่ะเตี้ย)

 

            “จงอินนนนน

 

            (ถ้ามึงเป็นแบบนี้ก็ไม่ต้องฟอลกลับ)

 

            “…”

 

            (ไว้เจอกัน หรือมีโอกาสได้คุยกันค่อยถามกันตรงๆดีไหม หรือไม่ก็รอดูซักสองสามอาทิตย์ถ้าน้องเขายังไม่อันฟอลมึงก็ค่อยฟอลกลับ โอเคไหม)

 

            “เนี่ย อย่างที่กูบอกอะจงอิน วันนี้มึงฉล๊าดฉลาด

 

            (ไม่ต้องมาชม เพราะมึงกำลังด่าว่าทุกวันที่ผ่านมากูโง่)

 

            “เนี่ยเห็นมะ ฉลาดอะ

 

            แบคฮยอนหัวเราะเอิ้กอ้ากเมื่อได้แกล้งเพื่อนตัวเองสำเร็จ ถึงจงอินจะกวนตีนเขาไปหน่อย แต่เมื่อขอความช่วยเหลือ เพื่อนผิวสีแทนก็ช่วยเขาได้ตลอด

 

            อาจจะไม่ได้ช่วยแค่ปัญหา

 

            แต่ก็ช่วยพูดให้เขาสบายใจได้ทุกครั้ง

 

            รักมันอะ!

 

 

            (จบยังครับ กูง่วงอะเฟรน)

 

            “เออๆ ขอบคุณมากนะมึง

 

            (พรุ่งนี้เลี้ยงข้าวกูด้วย)

 

            “ได้จ้า

 

            (บายจ้ะ)

 

            เมื่อจงอินพูดจบเจ้าตัวก็ตัดสายไป สงสัยจะง่วงจริงๆ เมื่อแบคฮยอนหันไปมองนาฬิกาที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานก็ถึงได้รู้ว่านี่ก็ดึกมากแล้ว

 

            คนตัวเล็กตัดสินใจอ่านหนังสือต่ออีกซักสองสามหน้า ก่อนจะกระโดดขึ้นเตียงด้วยความเมื่อยล้า รู้สึกว่าวันนี้จะมีเรื่องให้เขาคิดมากเสียเหลือเกิน ดูเหมือนว่าจะเหนื่อยผิดปกติ

 

            เหมือนว่าหัวใจจะทำงานหนักผิดปกติด้วย

 

            และมันก็หมดไปอีกวันที่แสนเหนื่อยล้า และแน่นอนว่าวันต่อไปๆเขาจะต้องเหนื่อยมากกว่านี้อีกหลายเท่า แต่เมื่อรู้ว่าถ้ามันผ่านไปจะต้องได้เจอกับสิ่งดีๆเขาก็พร้อมที่จะเหนื่อย

 

            เปลือกตาสีอ่อนปิดลงเบาๆ ก่อนจะที่จะปล่อยให้ร่างกายได้พักผ่อน

 

            อย่างน้อยถ้าผ่านการสอบกลางภาคนี้ไปก็จะได้กลับไปทานอาหารฝีมือแม่นั่นแหละนะ

 

            ได้กลับไปหามงรยงด้วย คิดถึงที่สุดเลย!

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

            “พอกันทีมิดเทอม บายจ้า

 

            จงอินที่ออกจากห้องสอบมาเป็นคนสุดท้ายของกลุ่มวางชีทเรียนลงบนโต๊ะหินอ่อนแรงๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะตามมานั่งลงบนเก้าอี้เช่นกัน เมื่อเช้ายังเดินเป็นซอมบี้อยู่เลย ทำไมตอนนี้หน้าตาสดใสจนผิดปกติ และนั่นทำให้แบคฮยอนที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่นึกสงสัย

 

            ทำไมหน้าตาสดชื่นจังวะห้ะ

 

            “เอ้า จะไม่ให้สดชื่นได้ไงสอบเสร็จแล้วนะเว้ยเพื่อน ฉลองสิคร้าบบ

 

            แบคฮยอนได้แต่สายหัวให้เพื่อนเบาๆพร้อมกับยิ้มบางๆ ก่อนจะหันไปสนใจหน้าจอโทรศัพท์ตรงหน้าต่อ

 

            เอ่าๆ เงียบเลย วันนี้ที่ไหนดีครับร้านเดิมไหม

 

            แล้วแต่มึง

 

            “โอเคจ้ะ จงแดมึงว่าไง

 

            ผู้ที่พูดน้อยที่สุดในกลุ่มเผยยิ้มก่อนยกมือที่มีสัญลักษณ์โอเคส่งไปให้เพื่อนเป็นการตอบตกลง และนั่นก็ทำให้คิมจงอินแทบอยากจะกระโดดไปร้านเหล้าเสียตอนนี้เลย

 

            เดี๋ยวกูโทรไปจองโต๊ะนะ เดี๋ยวชวนพวกไอ้แทยงไปด้วย พวกมึงก็ชวนน้องนุ่งไปเลี้ยงได้นะเว้ย

 

            “นี่มึงป๋าอะไรวะจงอิน

 

            คนตัวเล็กที่นั่งดูเพื่อนที่รู้สึกว่าวันนี้จะกะดี๊กะด๊าเป็นพิเศษ ไปโดนตัวไหนมาไหนบอกหมอสิ

 

            ไม่ได้ป๋า มึงเข้าใจว่าสอบเสร็จ และถ้าป๋าคือต้องเลี้ยงแงะ แต่นี่หารนะครับเฟรน--  ฮัลโหลครับพี่ลู่…”

 

            แบคฮยอนถอนเบ้ปากให้เพื่อนผิวสีแทนที่ตอนนี้นั่งถือโทรศัพท์คุยกับคนในสายเพื่อจองโต๊ะกับเจ้าของร้านอย่างพี่ลู่หาน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไปบ่อยขนาดไหน ถึงขนาดกับสนิทกับเจ้าของร้านนี่ไม่ใช่เล่นๆแล้ว

 

            มือเรียวไล่ดูอะไรในโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ ก่อนจะไปสะดุดรูปหนึ่งในแอพพลิเคชั่นอินสตราแกรมซึ่งเป็นของรูปรุ่นน้องคณะแพทย์อย่างเซฮุน เป็นรูปที่เจ้าตัวโปรยชีทขึ้นบนฟ้า พร้อมกับแคปชั่นที่ว่า

 

          16,595 likes

oohsehun : ผ่านไปครึ่งเทอมแล้วโว้ยย

 

            นั่นก็เรียกรอยยิ้มจากรุ่นพี่อย่างบยอนแบคฮยอนได้เป็นอย่างดี พูดถึงนี่เขาก็ไม่ได้นัดเจอน้องมานานแล้วเหมือนกัน เพราะเวลาชวนทีไรเจ้าตัวก็จะบอกว่าติดเรียน ไม่ก็ติดเทสตอนเช้าเลยต้องโดนปฏิเสธกันทุกทีไป ดูเหมือนคนที่ว่างที่สุดจะเป็นเขานี่แหละ ชวนคนอื่นเขาไปนู้นไปนี่อยู่เรื่อย

 

            จากที่รู้จักกันมานานพอสมควร เขาไม่คิดว่ารุ่นน้องตัวสูงจะชอบเรียนทางนี้ ด้วยบุคลิกบวกกับตลอดช่วงเวลาที่เรียนในโรงเรียนมัธยมก็ไม่เห็นว่าจะขยันอะไรกับเขาสักเท่าไหร่ แต่ก็เป็นโชคดีของเซฮุนที่เรียนรู้อะไรได้เร็ว มีความรับผิดชอบพอสมควร เห็นเที่ยวๆเล่นๆแบบนั้นแต่เกรดตอนจบนี่ไม่ใช่เล่นๆเลยนะ

 

            ตอนที่เขารู้จากปากน้องว่าติดคณะอะไรก็แทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง เห็นแล้วก็อดภูมิใจในตัวน้องรหัสตัวเองไม่ได้

 

            จะว่าไปก็คิดถึงเหมือนกันเนี่ย

 

            เมื่อคิดได้แบบนั้นก็จัดการแสดงความคิดเห็นบนรูปของรุ่นน้องตัวขาว

 

            16,595 likes

oohsehun : ผ่านไปครึ่งเทอมแล้วโว้ยย

bbaek_ : อยากเจออะ

oohsehun : หูย คนน่ารักประจำคณะวิศวะอยากเจอเราด้วยอะ @bbaek_

bbaek_ : เพื่อนเล่นเหรอ

oohsehun : เนี่ยๆ กับน้องกับนุ่งโหดใส่ตลอดอะ @bbaek_

 

 

 

หลังจากที่เจ้าของอินสตราแกรม oohsehun ตอบกลับเขามาไม่นานก็ทักข้อความส่วนตัวเขามาแทนที่จะคุยในพื้นที่สาธารณะแบบนั้น ก่อนที่เขาจะจัดการนัดแนะสถานที่นัดเจอครั้งนี้กับรุ่นน้องคณะแพทย์ศาสตร์ และเซฮุนตอบตกลงทันทีเพราะเหมือนเจ้าตัวก็กำลังจะหาที่ไปปลดปล่อยหลังจากนั่งหลังขดหลังแข็งอ่านหนังสือมาหลายวันติด

 

ก่อนที่ข้อความสุดท้ายที่รุ่นน้องคนสนิทจะส่งมา และนั่นก็ทำให้บยอนแบคฮยอนต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

 

 

 

 

Oohsehun : ผมขอพาเพื่อนไปด้วยคนนึงนะพี่

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

            ร่างบางภายใต้เสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์สีซีดกับรองเท้าผ้าใบยี่ห้อโปรดของตัวเอง พร้อมกับผมสีเทาที่ยังคงเปียกชื้นหน่อยๆเพราะเป่าให้แห้งไม่ทัน กำลังยืนรอให้เพื่อนมารับอยู่หน้าหอพักของตนเอง

 

            หลังจากกลับมาถึงหอพัก แบคฮยอนเห็นว่ามีเวลากว่าห้าชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัด เลยตัดสินใจพักงีบหน่อยเพราะเสียพลังงานจากการอ่านหนังสือติดต่อกันหลายคืน แต่ด้วยความเหนื่อยล้าทำให้คนตัวเล็กหลับลึกผิดปกติ ตื่นมาอีกทีฟ้าก็มืดแถมยังเหลือเวลาแต่งตัวเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น

 

            แบคฮยอนยืนสะบัดผมเบาๆหวังเพื่อที่จะช่วยให้มันแห้งได้บ้าง ก่อนที่รถเบนซ์คันหรูจะเลื่อนเข้ามาจอดตรงหน้า เมื่อเห็นว่าเป็นรถของเพื่อนตัวเองจึงเดินไปเปิดประตูพร้อมขึ้นไปนั่งเรียบร้อย

 

            นี่มึงจะไปแดกเหล้า หรือจะไปซื้อนมแดกหน้าปากซอยห้ะไอ้เตี้ย

 

            “พูดมากหวะ

 

            คนตัวเล็กตอกกลับจงอินทันควัน ก่อนจะหันไปคว้าเข็มขัดนิรภัยมาคาดอย่างเคยชิน

           

            เหมือนกูพาเด็กมัธยมมาเที่ยวเลยเนี่ย

 

            จงอินก้มมองการแต่งตัวของตัวเองที่แตกต่างจากเพื่อนตัวเล็กข้างๆ ร่างผิวสีแทนภายใต้เสื้อเชิ้ตน้ำเงินปลดกระดุมสามเม็ดพอเห็นแผงอกรำไรกับกางเกงยีนส์ขาเดฟเนื้อดี

 

กูนี่เลือกเสื้อนานมากอะ แต่มึงกลับแค่ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์โคตรไม่ยุติธรรม

 

กูตื่นมาอาบน้ำให้มึงก็บุญละจงอิน ออกรถไปมึงอะ 

 

จงอินเมื่อเห็นเพื่อนตัวเองคาดเข็มขัดเรียบร้อยบวกกับโดนอีกคนไล่ก็เตรียมออกรถ ใช้เวลานานก็ออกมาสู่ถนนใหญ่ด้านนอก

 

เพลงคุ้นหูถูกเปิดคลอไปเรื่อยๆพร้อมการขับเคลื่อนของตัวรถบนเส้นทางที่แสนคุ้นเคย จงอินลอบมองเพื่อนตัวเล็กที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างๆกัน ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้จึงเปิดปากถามออกไป

 

แล้วนี่น้องชานยอลอันฟอลมึงไปยัง

 

ยังอะ

 

ศีรษะเล็กส่ายไปมาเบาๆ โดยที่สายตายังจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์ของตัวเอง

 

แล้วนี่มึงฟอลน้องเขากลับไปหรือยัง

 

ก็ยังอะ

 

และคำตอบของแบคฮยอนก็ทำเอาคนที่กำลังขับรถอยู่ต้องขมวดคิ้วแน่น ก็ในเมื่อน้องเขาไม่ไปอันฟอลนั่นมันก็ชัดเจนพอแล้วไหมที่จะยืนยันว่าน้องเขาตั้งใจฟอล

 

แบคฮยอนนี่มันไอ้หมาโง่

 

เมื่อคิดได้แบบนั้นก็ยื่นมือข้างที่ว่างจากการบังคับพวงมาลัยไปผลักศีรษะที่ยังชื้นๆอยู่จนคนตัวเล็กหัวคะมำไปข้างหน้า แบคฮยอนหันมามองเพื่อนตัวเองอย่างคาดโทษ

 

มึงนี่แม่งโง่หวะ

 

ผลักหัวกูแล้วยังมาด่ากูโง่อีก ผิดไปสองกระทงแล้วนะจงอิน

 

นี่เตี้ย นี่มันก็ยืนยันได้แล้วไหมว่าเขาตั้งใจฟอลมึง

 

ใคร

 

เอ้า นี่คุยเรื่องเดียวกันอยู่ไหม

 

แบคฮยอนกรอกตาก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆอย่างคิดไม่ตก ก็ไม่ใช่ไม่อยากฟอลกลับ แต่บางคนก็อยากให้มันแค่ต่างคนต่างอยู่อ่ะ น้องเขาก็ไม่ใช่คนที่ไพรเวทอะไร ออกจะพลับลิคด้วยซ้ำ

 

เอาตรงๆก็ไม่อยากไปยุ่งกับคนดังมากอะ ชีวิตมันอยู่ยาก

 

กูอยากอยู่แบบนี้อ่ะ นี่กำลังคิดอยู่เหมือนกันว่าจะบล็อคน้องเขาดีไหม

 

อ้าว

 

ฟันขาวขบลงบนริมฝีปากตัวเองอย่างใช้ความคิด ไม่ใช่ไม่อยากรู้จัก แต่มันก็นะ

 

ไม่ชอบเหรอ แบบไม่ถูกชะตางี้…”

 

จงอินถามกลับไปเพราะความสงสัยที่เต็มเปี่ยม ปกติแบคฮยอนก็ไม่ใช่คนหยิ่งหรือไม่อยากรู้จักใครสักเท่าไหร่ ออกจะเฟรนด์ลี่เข้ากับคนง่ายเสียด้วยซ้ำ

 

นี่ก็จะรู้จักเขาไปทั่วมหาวิทยาลัยแล้ว

 

พี่น้องมีอยู่เกือบทุกคณะ แต่ดูเหมือนว่าเดือนมหาลัยคนนี้จะทำให้แบคฮยอนดูวิตกผิดปกติ

 

ไม่ใช่หรอกมึง น้องเขาก็น่ารู้จักนะ แต่กูไม่อยากเข้าไปทำความรู้จักเพราะคำว่าอยากไง…”

 

“…”

 

อีกอย่างดูจากอะไรหลายๆอย่าง น้องเขาก็ค่อนข้างดังอะ ไม่รู้ดิบอกไม่ถูก

 

จงอินพยักหน้ารับ เขาพอจะเข้าใจความรู้สึกของเพื่อนตัวเล็กอยู่บ้าง บางทีแบคฮยอนอยากจะใช้ชีวิตแบบเงียบๆ แบบที่เป็นอยู่ คนที่รู้จักก็ควรจะสบายใจที่จะรู้จักกันทั้งสองฝ่าย

 

มึงกลัวว่าถ้าน้องเขารู้จักตัวจริงของมึงแล้วน้องเขาจะรับไม่ได้งี้ช้ะ

 

แบคฮยอนพยักหน้าเร็วๆ ที่จงอินพูดนั้นมันถูกทุกอย่าง เพราะเขาก็ไม่รู้สาเหตุที่คนดังอย่างชานยอลมาฟอลเขาเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะเซฮุน หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่เรายังไม่เคยได้คุยหรือเจอหน้ากันเสียด้วยซ้ำ แบคฮยอนกลัวถ้าการที่เรามาได้รู้จักตัวตนจริงๆของกันและกัน น้องอาจจะรับไม่ได้ แล้วมันจะกลายเป็นความอึดอัด

 

ซึ่งเป็นสิ่งที่แบคฮยอนเกลียดมันที่สุด

 

มึงแม่งโคตรคิดมาก

 

“…”

 

นี่เตี้ย ในมุมของกูนะ กูว่าน้องชานยอลเขาก็อยากรู้จักมึงนั่นแหละ คนอะไรวะ ถ้าไม่ได้อยากฟอลจริงๆจะทนมึงลงรูปมงรยงทุกวัน ไหนจะรูปบ้าๆบอของมึงอีก จะว่าไปช่วงนี้มึงลงรูปไรเยอะแยะวะ รกสัส!”

 

หลังจากที่อธิบายให้เพื่อนฟัง จงอินก็แอบเหน็บความในใจของตัวเองไปด้วยทำเอาคนที่นั่งข้างๆยิ้มแหยๆออกมา จะว่าไปช่วงนี้เขาก็ลงรูปบ่อยๆจริงนั่นแหละ

 

ก็เผื่อถ้าน้องชานยอลรำคาญก็อาจจะอันฟอลเขาไปไง

 

ก็นั่นแหละ ไม่เห็นจะได้ผลเลย

 

กูว่ามึงควรเลิกคิดมากแบคฮยอน

 

อย่าดุเพื่อนดิ

 

ไม่ได้ดุ คือจะบอกให้ฟัง ว่าชีวิตมันมีอะไรมากกว่าการจะมานั่งกังวลหวะ บางทีมันอาจจะกลายเป็นเรื่องดีๆไง ไม่ใช่สิ่งที่เข้ามาในชีวิตจะเป็นเรื่องเลวร้ายไปเสียหมด

 

จงอินที่กำลังเข้าโหมดจริงจังทำเอาแบคฮยอนที่นั่งอยู่ข้างๆต้องนั่งก้มหน้าเงียบ

 

องค์พ่อลงแล้วอะ

 

ถ้าเป็นเรื่องเลวร้ายจริงก็ถือให้เป็นสีสันของชีวิตไง ทำให้แม่งเป็นเรื่องตลกไปก็ได้ คนอย่างมึงแม่งไม่ควรมานั่งคิดมากกับเรื่องเล็กๆน้อยๆอะแบคฮยอน

 

เข้าใจแล้วครับ

 

แล้วอีกอย่าง…” จงอินละสายตาจากถนนเบื้องหน้ามามองเพื่อนตัวเองที่นั่งก้มหน้างุดอยู่บนเบาะข้างๆ มึงคิดว่าน้องเขาดังคนเดียวแงะ มึงแหกตาดูจำนวนฟอลโล่วมึงด้วยครับเพื่อน หลักแสนเหมือนกันนั่นแหละ!”

 

จงอินใส่อารมณ์ไปในประโยคสุดท้ายเพราะบวกเพิ่มความอิจฉาเพื่อนตัวเล็กไปด้วย แบคฮยอนหันไปมองจงอินที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ออกมา คนตัวเล็กหลุดขำออกมาเสียดังลั่นรถ และนั่นก็ทำให้จงอินต้องยื่นมือไปผลักหัวแบคฮยอนด้วยความหมั่นไส้

 

ใช่สิ เรามันก็แค่เจ็ดหมื่นฟอลโล่ จะไปสู้อะไรกับคนที่มีผู้ติดตามเป็นแสน

 

ฮรึก

 

 

 

แบคฮยอนโน้มตัวไปหาคนที่อยู่ฝั่งคนขับ ก่อนจะเอาหัวเล็กไถไปบนท่อนแขนของเพื่อนอย่างต้องการแสดงความรัก

 

จงอินน่ารักจังครับ

 

“…”

 

ขอบคุณมึงมาก สำหรับหลายๆเรื่องเลย

 

เออ!”

 

ตอบรับคำขอบคุณเพื่อนเสร็จก็ยกมือผลักหัวเพื่อนจนอีกคนต้องร้องแหวออกมาเพราะรู้สึกว่าการผลักครั้งนี้จะแรงกว่าทุกครั้ง แต่มันก็ไม่สามารถลดเลือนรอยยิ้มบนใบหน้าหวานได้

 

แบคฮยอนกลับมานั่งตัวตรงก่อนจะยกเครื่องมือสื่อสารสีขาวขึ้นมา ตัดสินใจกดเข้าหน้าแอพลิเคชั่นเจ้าปัญหา พิมพ์หาชื่อแอคเค้าที่เหมือนจะจำได้เสียขึ้นใจ

 

จงอินแวะร้านสะดวกซื้อหน่อยนะ…”

 

 

มือเรียวกดช่องการติดตาม

 

 

กูจะซื้อบุหรี่

 

 

 

จนมันเปลี่ยนเป็นคำว่า following

 

 

 

 

 #มทบชบ

100%



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 414 ครั้ง

4,993 ความคิดเห็น

  1. #4958 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 23:59
    เจ้าแบคคคคคค
    #4958
    0
  2. #4948 U-RiaYeonjin (@heroboy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 18:46
    ตามกลับแล้วววววว งืออออ แบคคคคค หนูสูบหรออออ
    #4948
    0
  3. #4924 Moma momint (@mint-123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 19:59
    แบคคคสูบบอ้อน่ารักแบแบดๆ555น่ารักกกก
    #4924
    0
  4. #4886 lilseal (@seallnat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 18:16
    เจ้าแบคคค สูบบุหรี่ด้วยหรออออ
    #4886
    0
  5. #4810 cuttt (@cuttt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 17:42
    แบคคคค
    #4810
    0
  6. #4640 family1485 (@family1485) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 22:19
    ง่าา ตะหนูแบคสูบบุหรี่ กรี้สส
    #4640
    0
  7. #4587 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 22:07
    เหย น่ารักอ่ะดูเป็นธรรมชาติกันทั้งคู่
    #4587
    0
  8. #4553 qxirn (@qxirn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 03:06
    จิกหมอนขาด -////-
    #4553
    0
  9. #4342 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:03
    หุบยิ้มไม่ได้เลย
    #4342
    0
  10. #4261 ๋๋๋่่Janenoii (@janejomza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 23:16
    อ่านไปยิ้มไป น่ารักอ่ะ
    #4261
    0
  11. #4038 Ppp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 19:33


    จงอินคือเพื่อนมาโปรดเจ้าแบคจริงๆ

    เป็นทั้งเพื่อนเป็นทั้งพ่อ #กดฟอลคิมขารัวๆ

    #4038
    0
  12. #4015 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 15:08
    แหมมมต้องมห้จงอินเกลี้ยกล่อมถึงจะยอมฟอล
    #4015
    0
  13. #3990 นู๋ปลา ซู่ซ่า (@nooplaexo-l) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 23:26
    โอ้ยยยยย พี่แบคคนแมน ประโยคที่บอกว่าจะซื้อบุหรี่นี่มันแบบ วดสก่ห้กสวะยพวพดสเมดนำยวไ แมน ใจสั้นนน
    #3990
    0
  14. #3858 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 13:46
    พี่แบ้กแมนๆค่ะอย่าคิดมาก คิดลึกๆพอ
    #3858
    0
  15. #3254 itisnan (@itisnan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 18:26
    คิดเยอะเกิ้นนน
    #3254
    0
  16. #2950 aonniieeee (@wichuda21) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 21:32
    แบคเอ้ย
    #2950
    0
  17. #2865 ninghangout (@ninghangout) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 11:21
    ทำไมเขินน
    #2865
    0
  18. #2727 aimo (@aimorn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 16:27
    บ้าแกอะคิดมาก ผู้ติดตามเป็นแสนไม่เห็นต้องคิดมากเลยแบคเอ้ยยยยยย หนูก็ดังลูกกก ตลกจงอิน 555555 จะได้เจอกันแล้วงี้ป่าววว งื้ออออ ./////.
    #2727
    0
  19. #2599 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 22:32
    คิดมากอะไรขนาดนั้นคะแบค แค่น้องฟอลเอง ก็แค่น้องอยากทำความรู้จักอ่ะนะ คึคึ
    #2599
    0
  20. #2589 bebeeme (@thiphathai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 22:58
    ให้ตายเหอะ...?
    #2589
    0
  21. #2355 6__SS (@smokybaek) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 12:55
    ยิ่งอ่านยิ่งเขิน เขินจนหยุดอ่านไม่ได้ ฮื่ออออ ทำไมน่ารักแบบนี้ เดือนคณะแพทย์นี่คัดคารมคมคายอบบนี้ด้วยหรอคะ แพ้ค่ะแพ้ ชอบความไคแบคเบาๆ
    #2355
    0
  22. #2285 BbiI (@bewbiebaek) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 13:35
    ว้ายตายแร้ววววรอบที่สองงงง ฮืออ เขิงเบย ขนาดยังไม่เจอกันนะ ><
    #2285
    0
  23. #2172 Hunhun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 22:20
    กรี๊ดดดดดดดด ยังดีที่มีจงอินคอยพูดให้สบายใจ
    #2172
    0
  24. #2146 ตะงุนของเยา<3 (@postzy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 20:12
    เเบคไม่เอาลูกไม่สูบนะลูก เเบคต้องใสๆโง่ๆนะลูก5555
    #2146
    0
  25. #2114 xxxJ (@junexxx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 01:00
    โอ้ยยยความเพื่อนนี้ดีงามมากค่ะ
    #2114
    0