meant to 'B ♡ | chanbaek

ตอนที่ 8 : meant to 'B | 07

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 285 ครั้ง
    15 มิ.ย. 60

 

 

 

 

 




07

 

 

 

 

 



            “พี่แบคฮยอนสวัสดีครับ

 

            “สวัสดีค่ะพี่แบคฮยอน หายไปไหนมาหนูคิดถึง

 

            เดี๋ยวนี้กูไม่เห็นที่สโมฯเลย เรียนหนักเหรอวะ

 

            “พี่แบคฮยอนมากอดหน่อยยยย~”

           

            แบคฮยอนมาหาเจ้แป๊บนึง

 

            ตั้งแต่เดินเข้าห้องประชุมมาบยอนแบคฮยอนก็ยังไม่ได้หยุดรับไหว้ หรือแม้แต่รับทำทักทายจากรุ่นพี่รุ่นน้องที่ไม่ได้เจอกันนาน สงสัยที่จงอินบอกว่ามีแต่คนถามหาเขาคงจะเป็นเรื่องจริง แม้แต่เจอหน้าเจ้จุ๋มครั้งแรกแบคฮยอนก็โดนเจ้แกดึงเข้าไปกอด ก่อนจะใช้ให้ยกลังเอกสารไปวางตรงโต๊ะเพื่อเตรียมประชุม

 

            เจอหน้ากันก็ใช้กันเลย

 

            “เอาไว้ไหนเจ้

 

            “ตรงโต๊ะใหญ่นั่นหน่ะ แล้วก็เอากระดาษออกมาจากลังให้ด้วยนะ เดี๋ยวเจ้ไปดูเด็กก่อน

 

            ตอนนี้ห้องประชุมใหญ่ค่อนข้างจะวุ่นวาย เพราะครั้งนี้เป็นการประชุมครั้งสุดท้ายก่อนที่เราจะไปค่ายในอีกหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้า พี่จุนมยอนเลยเรียกประชุมใหญ่เพื่อนนัดแนะเวลา และกิจกรรมที่เราจะต้องทำตอนไปถึงที่นั่น

 

            ด้วยกล่องขนาดใหญ่กว่าตัวอยู่มากโข จึงทำให้เดินค่อนข้างยากเพราะไม่เห็นทางข้างหน้า ไหนจะต้องรับไหว้รุ่นน้องที่เดินผ่านไปผ่านมาอีก 


           และในที่สุด

 

            ปึก!

 

            แรงชนบวกกับความหนักของกล่องกระดาษขนาดใหญ่ทำเอาคนแมนประจำวิศวฯต้องเซไปด้านหลังจนเกือบจะล้ม แต่ก็ได้ใครสักคนมารับร่างเล็กไว้เสียก่อน

 

            เป็นไรไหม

 

            เมื่อหันไปมองก็พบว่าเป็นพี่รหัสของตัวเอง แบคฮยอนยิ้มกว้างก่อนจะส่ายหัวแรงๆจนเส้นผมสีเทาสะบัดไปมา คนเห็นยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู มินโฮยกมือขึ้นวางบนศีรษะเล็กก่อนจะขยี้มันด้วยความมันเขี้ยว

           

            ระวังหน่อยสิ

 

            คนตัวเล็กนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้เหมือนว่าเขาจะเดินไปชนใครสักคน แบคฮยอนชะเง้อหน้าไปมองหาเขาคนนั้นเพื่อต้องการจะเอ่ยขอโทษ แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ต้องกลืนคำพูดลงคอ

 

            ปาร์คชานยอล

 

            ร่างสูงภายใต้ชุดนักศึกษายืนมองมาทางเขาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เพราะทุกทีที่เจอกันแบคฮยอนจะต้องเห็นรอยยิ้มนำหน้ามาก่อนเจ้าตัวเสมอ ก่อนที่คนตัวเล็กจะละสายตาจากเดือนแพทย์มามองพี่มินโฮที่แย่งกล่องกระดาษในมือเขาไปถือเองเสียแล้ว

 

            เดี๋ยวพี่ช่วยแล้วกัน ขืนให้เราถือไปเดี๋ยวก็ไปชนอะไรอีก

 

            “เห้ย พี่ผมถือเองได้ เดี๋ยวเจ้จุ๋มด่าผม

 

            “ไม่ต้องเลย เดินตามมาก็พอ

           

            พูดจบพี่รหัสตัวสูงก็เดินลิ่วไปขนกล่องใบใหญ่ไปอย่างกับมันเบานักหนา คนโดนแย่งหน้าที่ก็เดินเร็วๆตามไป เพราะกลัวว่าประธานกิจกรรมจะด่า

 

ถ้าขืนเจ้จุ๋มมาเห็นว่าพี่มินโฮเป็นคนขนกล่องนี้แทนที่จะเป็นเขา ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องต้องโดนเจ้แกด่าแน่ๆ เพราะพี่มินโฮก็มีหน้าที่ของตัวเองอยู่เหมือนกัน ถ้าปลีกเวลามาทำในส่วนของใครอาจจะทำให้เสียงานได้

 

มินโฮวางของลงบนโต๊ะที่แบคฮยอนบอก คนตัวเล็กหันซ้ายหันขวาเพราะกลัวว่าเจ้จุ๋มจะมาเห็น จนคนที่มองอยู่อดไม่ได้ที่จะยกมือเขกหน้าผากรุ่นน้อง จนอีกคนต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บ

 

โอ้ย! พี่เขกหัวผมทำไมเนี่ย!”

 

ไม่ต้องกลัวหรอกน่า พี่ไม่ให้ใครมาว่าเราหรอก

 

ผมกลัวพี่จะซวยไปกับผมน่ะสิ

 

ไม่เป็นไรหรอกครับ งั้นพี่ไปทำงานต่อก่อนนะ

 

แบคฮยอนยิ้มก่อนพยักหน้าเร็วๆ

 

ขอบคุณนะครับ

 

มินโฮวางมือใหญ่ลงบนกลุ่มผมของรุ่นน้องตัวเล็ก ก่อนจะขยี้มันจนมันไม่เป็นทรง และนั่นก็เรียกสีหน้าบึ้งๆจากคนตรงหน้าได้เป็นอย่างดี หลังจากนั้นก็เดินออกไปเร็วๆก่อนที่คนน่ารักจะได้เอ่ยว่าอะไร

 

และก็คงไม่พ้นประโยคที่ว่า

 

ผมหมดหล่อเลยดูดิ

 

นี่ไม่รู้หรือไงว่าตัวเองน่ะไม่ได้เข้าใกล้คำว่าหล่อเลยสักนิด

 

 

และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ก็อยู่ในสายตาของเดือนแพทย์ทั้งหมด ตั้งแต่ที่เขา(ตั้งใจ)เดินชนพี่แบคฮยอน เกือบจะหล่อถ้าปาร์คชานยอลเอื้อมมือไปรับอีกคนไว้ทัน แต่มันก็ต้องผิดพลาดตรงที่รุ่นพี่คนนั้นกลับมารับตัวพี่แบคฮยอนไว้แทน ไหนจะท่าทางสนิทสนมของทั้งสองคน และรอยยิ้มน่ารักที่รุ่นพี่ตัวเล็กของเขาส่งไปให้นั่นอีก

 

ช่วงพีคที่สุดก็คงหนีไม่พ้นเวลาที่รุ่นพี่คนนั้นวางมือลงบนศีรษะของพี่แบคฮยอนนั่นแหละ

 

ปาร์คชานยอลกำลังจะบ้าตาย

 

 

เมื่อเห็นพี่รหัสคนสนิทเดินออกไปแล้วแบคฮยอนก็หันมาจัดการกับกล่องกระดาษใบใหญ่ตรงหน้า เปิดกล่องออกก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบปึกกระดาษมาวางบนโต๊ะตามที่เจ้จุ๋มสั่งไว้ แต่เมื่อกระดาษปึกแรกจะพ้นจากกล่อง ก็มีมือใหญ่ๆมาคว้ากระดาษในมือเขาไปเสียก่อน

 

และเมื่อเงยหน้าขึ้นไปก็พบว่าเป็นรุ่นน้องที่เขาเดินชนไปเมื่อกี้นี้นั่นแหละ

 

ผมช่วยครับ วางไว้ตรงไหน

 

แบคฮยอนมองรุ่นน้องตัวสูงตรงหน้า ก่อนจะชี้นิ้วไปตรงพื้นที่ข้างๆกล่องกระดาษใบใหญ่ ชานยอลยิ้มบางๆก่อนจะหันไปวางตามที่อีกคนบอก มือเรียวหยิบกระดาษออกจากลังเรื่อยๆ และเดือนแพทย์ก็รับมาวางบนโต๊ะต่ออีกทอด

 

นี่เขยิบไปหน่อยได้ไหม

 

แบคฮยอนรู้สึกว่าแขนตัวเองสัมผัสกับท่อนแขนภายใต้เสื้อนักศึกษาของอีกคน ทั้งๆที่ที่ก็ออกจะกว้างทำไมถึงต้องมายืนเบียดกันด้วย

 

ครับ

 

เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยตอบกลับมา แต่แบคฮยอนก็ไม่ได้รู้สึกถึงระยะห่างที่เพิ่มขึ้นเลย มีแต่จะเบียดมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

 

คนตัวเล็กใช้ไหล่ดันท่อนแขนของอีกคนแรงๆ จนคนที่ไม่ทันตั้งตัวเซไปข้างๆ ชานยอลยิ้มขำ ก่อนจะขยับมายืนเหมือนเดิม

 

และไอ้เหมือนเดิมที่ว่าก็คือยืนชิดไหล่เล็กของพี่แบคฮยอนเหมือนเดิม :)

 

นี่!”

 

ครับ

 

เมื่อเดือนคณะไม่ยอมเขยิบ แบคฮยอนเขยิบเองก็ได้ คนตัวเล็กเขยิบหนีคนที่ยืนอยู่ข้างๆ แต่ไม่วายที่คนขี้แกล้งจะตามไปแกล้ง ชานยอลเขยิบตามร่างเล็กไปจนท่อนแขนชนกันเหมือนเดิม แต่คราวนี้กลับโดนแบคฮยอนสวนหมัดกลับมาจนต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บ

 

โอ้ย! เจ็บนะครับ

 

ก็ต่อยให้เจ็บปะ

 

คนเจ็บดูเหมือนจะไม่สะทกสะท้าน ยืนลูบแขนตัวเองปรอยๆ แต่ใบหน้าคมกลับเผยยิ้มกว้าง มือใหญ่หันไปรับปึกกระดาษที่รุ่นพี่ตัวเล็กส่งมาให้ ก่อนจะนำมันไปวางรวมกับปึกที่วางไว้บนโต๊ะ

 

บรรยากาศที่ถูกสร้างไว้เฉพาะคนสองคนอยู่ในสายตาของคิมจงอินที่ยืนมองอยู่ห่างๆ มุมปากหนายกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนตัวเองกับรุ่นน้องหยอกล้อกัน

 

ดูเหมือนว่าแบคฮยอนกับชานยอลจะสนิทกันมากขึ้นจากเดิม อาจจะเป็นเพราะที่ไปดูหนังด้วยกันวันนั้นด้วยแหละมั้ง

 

ยอมรับว่าตอนแรกเห็นแบคฮยอนลงรูปก็นึกว่ามันไปดูหนังคนเดียว เพราะมันก็ชอบหนีไปดูคนเดียวบ่อยๆ แต่เมื่อเห็นรูปที่เดือนแพทย์อัพโหลดลงอินสตาแกรมต่อกันในเวลาไม่ถึงห้านาทีก็ทำเอาเขาตกใจเหมือนกัน

 

ถึงแม้รูปนั้นจะโฟกัสเพียงตั๋วหนังสองใบ จนไม่รู้ว่าคนด้านหลังนั้นเป็นใคร แต่เพื่อนที่คบแบคฮยอนมานานอย่างคิมจงอินก็เดาได้ไม่ยากว่าคนที่นั่งอยู่ด้านหลังนั้นคือเพื่อนตัวเองอย่างแน่นอน

 

อะไรๆมันก็ดูจะบังเอิญไปเสียหมด ทั้งเรื่องที่ไปดู และทั้งรอบหนังที่เลือก ไหนจะที่เช็คอินอีก

 

 “จงอิน

 

ครับ

 

เจ้าของผิวสีแทนหันไปตามเสียงเรียกของประธานฝ่ายกิจกรรมที่กำลังกอดอกมองตรงไปทางเดียวกันกับที่เขามองอยู่เมื่อสักครู่นี้

 

แกคิดเหมือนฉันไหม?”

 

จงอินยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะหันหน้าไปทางเดิม แบคฮยอนที่ตอนนี้กำลังทำหน้ามุ่ยเพราะโดนเดือนแพทย์แกล้ง หมัดหนักๆของเพื่อนตัวเล็กสวนลงไปบนท่อนแขนของรุ่นน้อง แต่อีกคนไม่ได้สะทกสะท้านอะไร แถมยังเข้าไปแกล้งคนข้างๆใหม่อีกครั้ง จนอีกคนต้องใช้ศอกเล็กๆกระทุ้งเข้าไปที่หน้าท้องของรุ่นน้องตัวสูง ความรุนแรงนั้นเหมือนว่าจะทำอีกคนเจ็บเอาการ แต่ใบหน้าของชานยอลไม่ได้ดูเหมือนว่าเจ็บเลยสักนิด

 

โอเค เขาจะไม่พูดแล้วกันว่ามันเหมือนแฟนกันแค่ไหน

 

เจ้คิดอะไรอะ

 

คิดเหมือนที่แกกำลังคิด

 

แล้วเจ้คิดอะไรล่ะผมจะได้คิดเหมือนที่เจ้คิด

 

อย่ากวนตีน

 

จงอินหัวเราะในลำคอหลังจากที่ได้ยินคำด่าจากปากของประธานกิจกรรม ก่อนที่จุนมยอนจะเดินนำเขาออกไปทางที่ชานยอลกับแบคฮยอนยืนอยู่ พร้อมตะโกนเรียกให้เด็กอยู่ในความเงียบสงบเพราะจะเริ่มการประชุมแล้ว

 

เด็กๆเงียบหน่อยค่ะ ดาวเดือนนั่งรวมกันเลยลูก ส่วนพี่ๆมึงยืนไปนะคะ ไปยืนข้างหลังนู้นเลย

 

แบคฮยอนที่ได้ยินเสียงเรียกรวมของประธานกิจกรรมก็ผละตัวออกจากรุ่นน้องตัวสูง แล้วเดือนถือกล่องเปล่าไปวางไว้ทางด้านหลัง ก่อนจะเดินเลยมายืนดูการประชุมอยู่ไกลๆ

 

จงอินที่เดินตามเจ้จุ๋มเข้ามาก็เดินแยกไปหาเพื่อนตัวเล็กที่ยืนอยู่ตรงมุมห้อง ยกมือขึ้นกอดคออีกคนพร้อมสายตาที่มองไปยังร่างของอีกคนที่ยืนมองเพื่อนของเขาอยู่ไม่วางตา และเมื่อปาร์คชานยอลหันมาสบตากับเขา ก็จัดการยักคิ้วให้ไปสองที

 

อ้าว พี่แจกกำหนดการให้น้องๆหน่อยค่ะ แจกพวกพี่ๆที่ยืนอยู่ข้างหลังด้วยนะ

 

เมื่อดาวเดือนและพี่ๆในห้องประชุมได้กำหนดการกันหมดแล้ว ประธานกิจกรรมก็เริ่มการประชุมใหญ่ครั้งนี้

 

จากกำหนดการที่พี่แจกไปนะลูก อย่างที่บอกว่าเราจะไปต่างจังหวัดกันนะคะ ห้าวันสี่คืนเนาะ เตรียมจัดกระเป๋า เตรียมเสื้อผ้า เสื้อใน กางเกงใน และของใช้ส่วนตัวให้พร้อม ดูแลตัวเองกันด้วยนะลูก

 

“…”

 

ครั้งนี้เราจะไปกันทั้งหมดประมาณสี่สิบคนนะคะ รถตู้ห้าคัน แล้วก็รถที่ใช้ขนของอีกหนึ่งคัน และพี่ขอไม่ให้เอารถส่วนตัวไปนะ ด้วยระยะทางที่ไกลมาก แล้วพวกเราไม่คุ้นทางอาจจะหลงกันได้ พี่ต้องรับผิดชอบชีวิตพวกหนูสี่สิบกว่าชีวิต ถ้าต่างคนต่างไปมันจะดูแลยากมากเลย พี่ขอเรื่องนี้นะ โอเคไหมคะ

 

ครับ/ค่ะ

 

ส่วนเรื่องที่พักอาศัย พอดีเขามีบ้านเล็กให้เราหนึ่งหลังซึ่งสี่สิบคนพี่กินว่าไม่พอเนาะ พี่เลยจะขอให้ผู้หญิงนอนในบ้านนะคะ พวกผู้ชายก็นอนเต้นท์ไป ส่วนน้องชานยอลนอนกับเจ้นะลูก

 

เจ้จุ๋มหันไปมองเดือนแพทย์ที่ยืนอยู่ด้านหลังแต่ดูเหมือนอีกคนจะเพิ่งได้สติ เพราะตอนที่ประธานกิจกรรมพูด สายตาคมกำลังจ้องมองไปยังร่างเล็กที่ยืนอยู่อีกมุมของห้องกับพี่จงอิน เดือนแพทย์ยิ้มหวานส่งไปให้เจ้จุ๋มที่กำลังมองเขาอยู่ แต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

 

ยิ้มแบบนี้เจ้ถือว่าตกลงนะคะ

 

และคำพูดของเจ้จุ๋มก็เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้ดีเหมือนเดิม

 

มาต่อกันดีกว่าเนาะ ส่วนเรื่องสร้างโรงเรียน มันไม่ใช่การไปตอกเสาเข็มลงใหม่อะไรเทือกนั้นไม่ต้องกังวลกันนะเด็กๆ คือตอนนี้มันมีโครงบ้านเก่าๆ ที่พอจะเป็นโรงเรียนได้ พี่เลยอย่างให้น้องๆไปช่วยทำมันให้เป็นโรงเรียนมากกว่าเนาะ ส่วนหน้าที่แน่นอนว่าหลักๆพี่ขอแรงผู้ชายนะคะ ส่วนน้องผู้หญิงอย่างที่พี่บอกไปขอการเอ็นเตอร์เทน กิจกรรม แล้วก็สอนหนังสือน้องนะคะ…”

 

ครับ/ค่ะ

 

ส่วนใครมีโรคประจำตัวอะไร แจ้งพี่ๆตอนนี้เลยนะลูก จะได้ดูและกันเป็นพิเศษนะคะ ใครแพ้อาหาร เมารถ หรือขึ้นที่สูงอะไรไม่ได้บอกเลยนะ และเดี๋ยวเจ้จะแนะนำพี่ที่สามารถรับเรื่องจากน้องๆได้นะคะ อะพี่ๆมายืนเรียงทีละคนเลยค่ะ…”

 

การประชุมยังดำเนินต่อไป มือเรียวพลิกกระดาษกำหนดการอ่านไปเรื่อยๆโดยมีคิมจงอินยืนอยู่ข้างๆ จงอินลอบมองร่างสูงของเดือนแพทย์สลับกับคนที่อยู่ในวงแขนของตัวเอง จงอินถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะก้มลงไปกระซิบข้างหูแบคฮยอน

 

นี่มึงสนิทกับน้องชานยอลแล้วเหรอ

 

มือที่กำลังพลิกกระดาษหยุดชะงัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่สูงกว่า จงอินเพยิดหน้าไปทางชานยอลที่กำลังยืนมองมาทางนี้ และเมื่อกรอบหน้าหวานหันไปตามทิศที่จงอินบอกก็ถึงได้รู้ว่าเดือนแพทย์กำลังยืนมองตัวเองอยู่

 

มองมึงมาตั้งแต่เริ่มประชุมละ ยังไงเนี่ย ยังไง

 

ยังไงเหี้ยไร

 

อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะว่าไปดูหนังด้วยกันมาอะ

 

กรอบหน้าหวานหันมามองเพื่อนตัวเองที่ยืนยักคิ้วส่งมาให้ แบคฮยอนลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยตอบเพื่อนตัวเองกลับไป

 

ก็แค่ดูหนังปกติปะละ เหมือนที่ไปกับมึงนั่นแหละ

 

อ่อเหรอ

 

เออ!”

 

จงอินพยักหน้าเบาๆเป็นอันว่าเชื่อในสิ่งที่เพื่อนตัวเล็กพูดมา แม้ในใจจะไม่ได้คิดแบบนั้น มือหนาจัดการคว้าปึกเอกสารกำหนดการในมือแบคฮยอนมาม้วนเล่น ท่ามกลางความสงสัยของคนแมนประจำวิศวฯ

 

งั้นกูขอถามอย่างนึงดิ

 

“…?”

 

วันนั้นดูหนังรู้เรื่องปะ?”

 

คำถามสั้นๆแต่ทำเอาคนโดนถามถึงกับพูดไม่ออก แบคฮยอนอึกอักไม่ยอมตอบคำถามของเพื่อนสนิท ทำเอาคิมจงอินต้องยิ้มกริ่มกับท่าทางของอีกคน ก่อนจะยกกระดาษที่ม้วนจนเป็นแท่งกลมเคาะเบาๆลงไปบนศีรษะของคนที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

ไหนบอกว่าเหมือนเวลาไปดูกับกู โกหกกันเหรอเตี้ย

 

“…”

 

เพราะถ้าเหมือนจริงๆ มึงจะไม่ปล่อยให้ตัวเองดูหนังไม่รู้เรื่องหรอกแบคฮยอน

 

ไม่อยากจะยอมรับว่าเดือนแพทย์คนนั้นเก่งมาก เก่งที่สามารถทำคนที่เวลาดูหนังจะตั้งใจดูแบบไม่สนโลกดูหนังอย่างบยอนแบคฮยอนดูหนังไม่รู้เรื่องได้

 

ปาร์คชานยอลนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ

 

จงอิน~”

 

มึงไม่ต้องมาทำเสียงอ้อนเลย เวลามึงดูหนังมึงตั้งใจดูแค่ไหนไม่รู้ตัวเองเหรอ ขนาดกูคุยกับมึงระหว่างดูหนังมึงยังไม่คุยกับกูเลย…”

 

“…”

 

และนี่มีสิ่งมาทำให้มึงสนใจมากกว่าจอหนังตรงหน้าเนี่ย

 

“…”

 

กูว่าแม่งไม่ธรรมดาแล้วบยอนแบคฮยอน…”

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

            “พี่ก็แนะนำพี่เลี้ยงหลักๆไปแล้วนะคะ ต่อไปก็จะแนะนำคนที่น้องๆสามารถเรียกถามตอบได้เวลามีปัญหา หรือจะแจ้งอะไรผ่านพี่เขามาบอกพี่ได้เหมือนกันนะคะ มาค่ะ สองคนที่ยืนตีกันอยู่ตรงมุมห้องนั่นด้วยนะคะ

 

            จุนมยอนเอ่ยเรียกคู่หูต่างไซส์และสีผิวที่กำลังยืนตีกันอยู่ตรงมุมห้องประชุม คนตัวเล็กกว่าต่อยเข้าไปที่แขนเจ้าของผิวสีแทนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะรีบเดินเร็วๆมาหาคนที่เรียก

 

            แล้วใครจะให้ต่อยฟรีๆ คนตัวสูงกว่ารีบเดินเร็วๆมาใกล้คนที่เดินนำไปก่อน พร้อมกับยกมือขึ้นผลักศีรษะของคนด้านหน้าจนคนตัวเล็กแทบหน้าคะมำ หลังจากนั้นก็วิ่งหนีอีกคนมาก่อนที่จะโดนเอาคืน ทำเอาคนที่มองอยู่ต้องส่ายหัวเบาๆ

 

            บางทีก็สงสัยว่าเป็นเพื่อนกันจริงหรือเปล่า

 

            ไอ้แบคเดินไวๆค่ะ น้องชานยอลมายืนข้างเจ้มาลูก

 

            เจ้จุ๋มหันไปคว้าท่อนแขนของเดือนมหาวิทยาลัยมากอดไว้ ก่อนจะเอนหัวทุยของตัวเองวางลงบนท่อนแขนแกร่งภายใต้เสื้อนักศึกษา

 

            จุนมยอนเมื่อเห็นว่าพี่ๆมาครบกันแล้วก็เลยเริ่มการแนะนำตัวทีละคน

 

            อ่ะลูกมา เดี๋ยวเจ้ช่วยแนะนำแล้วกันเนาะ

 

            “ครับ/ค่ะ

 

            เจ้จุ๋มผละออกจากท่อนแขนของเดือนมหาลัยฯคนหล่อ ก่อนจะเดินไปไล่แนะนำตัวพี่ๆให้ดาวเดือนทีละคน เมื่อเจ้จุ๋มเดินออกไป จากที่มีคนเคยยืนขั้นระหว่างเดือนแพทย์กับรองเดือนวิศวฯนั้นก็กลายเป็นที่ว่าง

 

            แบคฮยอนที่กำลังแก้แค้นหลังจากที่โดนคิมจงอินแกล้งไปเมื่อกี้ก็เอาแต่ต่อยแขนของเพื่อนสนิท ทำเอาเจ้าของผิวสีแทนต้องเบี่ยงหลบเป็นพัลวันพร้อมกับซี๊ดปากด้วยความเจ็บ

 

            ก่อนที่ไหล่เล็กจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง หันไปมองก็พบว่าเป็นท่อนแขนของใครสักคน และเมื่อเลื่อนสายตาขึ้นไปมองถึงได้รู้ว่าคนที่ยืนอยู่ข้างๆก็เป็นคนเดียวกับคนที่อยู่ใบบทสนทนาของเขากับคิมจงอินเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา

 

            คนหล่อส่งยิ้มบางๆมาให้ ก่อนที่แบคฮยอนจะเบ้ปาก และหันหน้าไปตีแขนคิมจงอินที่ขยี้ผมเขาจนมันไม่เป็นทรง หลังจากนั้นก็โน้มตัวลงไปกัดแขนเพื่อนตัวเองเพื่อเป็นการเอาคืน

 

            ส่วนคนนี้น้องๆทุกคนก็น่าจะรู้จักกันแล้วนะ น้องชานยอลแฟนเจ้เอง

 

            หลังจากที่จุนมยอนแนะนำเดือนมหาวิทยาลัยให้น้องๆในห้องประชุมรู้จัก เสียงโห่มีมาให้ได้ยินเป็นระยะ ก่อนที่คิมจุนมยอนจะยอมแพ้แนะนำตัวคนตัวสูงใหม่อีกครั้ง

 

            โอเค ยอมๆ น้องปาร์คชานยอล อดีตเดือนแพทย์และเดือนมหาลัยฯคนปัจจุบันค่ะ

 

            เสียงปรบมือมีมาให้ได้ยิน ก่อนที่คนโดนแนะนำตัวจะส่งยิ้มหล่อไปให้น้องดาวเดือนที่นั่งอยู่ตรงหน้า และโค้งศีรษะเบาๆเป็นการทักทาย ส่วนเจ้จุ๋มก็ส่งจูบไปให้ปาร์คชานยอลหนึ่งที ก่อนจะเดินผ่านหน้าเดือนมหาลัยฯไปหาคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆกัน

 

            คนต่อไป…”

 

            “ไอ้จงอิน!”

 

            “ไอ้แบค!”

 

            “ครับ!”

 

            คนตัวเล็กที่ยังทะเลาะกับเพื่อนสนิทหันมาขานรับตามเสียงเรียกของประธานกิจกรรมพร้อมกับผมสีเทาที่ฟูฟ่องที่คิมจงอินเป็นคนทำมัน และความน่ารักนั่นก็ทำให้คนอยู่ในห้องประชุมต้องหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู

 

            เจ้จุ๋มส่ายหน้าด้วยความเอือมระอา ก่อนจะเอ่ยแนะนำตัวรุ่นน้องตรงหน้าให้น้องดาวเดือนรู้จัก

 

            นี่บยอนแบคฮยอน ปีสามนะคะ วิศวกรรมไฟฟ้า อ้อ! รองเดือนวิศวฯปีก่อนนู้นด้วย

 

            “สวัสดีครับน้องๆ

 

            “สวัสดีครับ/ค่ะ

 

            “ครับ มีอะไรปรึกษา จะใช้พี่ หรือจะถามก็ถามได้เลยนะครับไม่ต้องเกรงใจ อะไรที่พอตอบได้พี่ก็จะตอบนะครับ ถ้าตอบไม่ได้เดี๋ยวพี่ไล่ให้ไปถามไอ้จงอินแทนแล้วกันนะ

 

            หลังจากที่พูดจบเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นทั้งจากรุ่นน้อง และรุ่นพี่ที่ยืนอยู่ในห้องประชุมเดียวกัน ส่วนเจ้าตัวก็ยิ้มขำจนเห็นเขี้ยวเล็กอย่างน่ารัก ทำเอาปาร์คชานยอลที่ยืนมองอยู่ข้างๆต้องยิ้มตามออกมา

 

            งั้นผมขอถามพี่แบคฮยอนเลยได้ไหมครับ

 

            จู่ๆ ก็มีรุ่นน้องคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม น่าจะเป็นเดือนคณะใดคณะหนึ่ง คนตัวเล็กยิ้มอย่างเป็นมิตร ก่อนจะพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงอนุญาต

 

            ครับ

 

 

 

 

            พี่แบคฮยอนมีแฟนหรือยังครับ

 

 

 

 

 

            หลังจากที่รุ่นน้องคนนั้นถามจบ เสียงโห่แซวก็มีมาให้ได้เรื่อยๆ คนโดนถามหุบยิ้มหน้าเจื่อน ก่อนจะหันไปมองเพื่อนสนิทที่ยืนขำอยู่ข้างๆ

 

            เป็นที่รู้ๆอยู่กันว่าบยอนแบคฮยอนมั่นใจในความแมนของตัวเองแค่ไหน และคิมจงอินที่เป็นเพื่อนสนิทกับอีกคนมานาน ก็ย่อมรู้ว่าตอนนี้เพื่อนตัวเองกำลังเสียความมั่นใจที่โดนรุ่นน้องผู้ชายเอ่ยจีบกันโต้งๆกลางห้องประชุมแบบนี้

 

            ว่าไงครับพี่แบคฮยอน

 

            ดวงตาเล็กลอกแล่กหันไปขอความช่วยเหลือทั้งพี่จุนมยอน ทั้งเพื่อนตัวเอง ไม่เว้นแม้แต่รุ่นน้องตัวสูงที่ยืนจ้องคนที่ถามคำถามตาเขม่ง

 

            โอเค วันนี้ปาร์คชานยอลหัวร้อนเป็นรอบที่สองแล้ว

 

            “เรื่องแฟนเจ้ว่าไอ้แบคยังไม่มีหรอก แต่ระวังไว้หน่อยก็ดีเนาะ เจ้าที่เจ้าทางเขาก็แรงอยู่…”

 

            เจ้จุ๋มตอบแทนแบคฮยอน แต่ในขณะเดียวกันก็เหลือบมองหน้าเดือนมหาลัยฯที่ยังจ้องหน้ารุ่นน้องเดือนนิเทศศาสตร์ไม่ละลายตา

 

            มันชักจะสนุกแล้วสิ :)

           

ช่างไอ้แบคมันเถอะเนาะ มาที่คนต่อไปดีกว่า…”

 

 

 

           

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

            “มึงกลับก่อนเลยนะแบคฮยอน กูต้องพาเจ้จุ๋มไปทำเรื่องที่กองคลังอีก

 

            “โอเคมึง ไว้เจอกัน

 

            “เออ ถึงหอแล้วไลน์บอกด้วย

 

            แบคฮยอนพยักหน้ายิ้มๆ ก่อนจะโบกมือบ้ายบายเพื่อนสนิทที่กำลังเดินแยกไปอีกทาง ขาเรียวที่กำลังจะเดินออกจากตึกไปเรียกวินมอไซค์หน้ามอกลับหอเหมือนอย่างเคยกลับต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงใครสักคนเอ่ยเรียกชื่อตัวเองไว้เสียก่อน

 

            พี่แบคฮยอนครับ

 

            “ครับ

 

            เมื่อหันไปก็ถึงได้รู้ว่าเขาถูกเรียกไว้โดยรุ่นน้องซึ่งเป็นคนเดียวกับที่เอ่ยถามคำถามเขาให้ห้องประชุมเมื่อสักครู่

 

            ถ้าจำไม่ผิดเจ้จุ๋มบอกว่าเป็นเดือนนิเทศศาสตร์ปีนี้ ชื่อ

 

            ผมแทฮยองนะครับ

 

            นั่นแหละ...

 

            อืม มีอะไรหรือเปล่า

 

            “ตรงๆเลยนะครับ ผมมาขอไลน์

 

            ก็ตรงตามที่เจ้าตัวบอกนั่นแหละ โทรศัพท์เครื่องหรูถูกยื่นมาตรงหน้าพร้อมกับหน้าจอที่เตรียมพร้อมสำหรับใส่ไอดีไลน์ที่ว่า

 

ด้วยความที่ไม่อยากสร้างความบาดหมางตั้งแต่ที่เพิ่งรู้จักกัน ไหนจะต้องไปทำกิจกรรมร่วมกันอีก แบคฮยอนก็ไม่อยากทำให้มันเป็นปัญหา อีกอย่างคบกันไว้เป็นพี่เป็นน้องก็ดีกว่าเป็นศัตรูกันนั่นแหละนะ

 

แม้ในใจลึกๆไม่อยากจะให้ก็ตาม

 

มือเรียวคว้าโทรศัพท์ตรงหน้ามากรอกไอดีลงไป ก่อนจะยื่นมันคืนให้รุ่นน้องที่ยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า

 

ขอบคุณครับ แล้วนี่พี่กลับยังไงครับ ให้ผมไปส่ง--”

 

พี่แบคฮยอนครับ!”

 

แบคฮยอนลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกที่มีคนมาช่วยดึงตัวเองออกจากสถานการณ์น่าอึดอัดใจ เดือนมหาลัยฯพาตัวเองเดินเข้ามาหาร่างเล็กภายใต้เสื้อช้อปสีกรม ก่อนจะใช้สายตามองใบหน้าหวานสลับกับใบหน้าของรุ่นน้องที่เขาได้จ้องหน้าไปเมื่อตอนที่อยู่ในห้องประชุม

 

พี่ชานยอลสวัสดีครับ

 

อืม พี่แบคกลับกับผมนะครับ

 

เอาดิ

 

พี่แบคฮยอนพยักหน้าเร็วๆส่งไปให้รุ่นน้อง ถ้าต้องกลับกับแทฮยอง สู้ให้เขากลับกับปาร์คชานยอลเสียยังดีกว่า

 

งั้นกลับกันเลยดีกว่าครับ

 

อื้มๆ

 

ชานยอลคว้าท่อนแขนขาวที่โผล่พ้นแขนเสื้อช้อปออกมาอย่างถือวิสาสะ ดึงให้อีกคนเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่ตรงหน้าตึกด้วยกัน ถ้าขืนให้แบคฮยอนยืนอยู่ตรงนี้นานกว่านี้ คงต้องโดนเจ้าเด็กแทฮยองอะไรนั่นมองจนทะลุกันไปข้างแน่ๆ

 

ซึ่งนั่นมันช่างขัดใจปาร์คชานยอลเสียเหลือเกิน

 

พี่แบคฮยอน เดี๋ยวคืนนี้ผมไลน์หานะครับ

 

จังหวะที่เดินผ่านรุ่นน้องออกไป แทฮยองก็เอ่ยขึ้นบอกกับรุ่นพี่ตัวเล็ก และนั่นก็ทำเอาปาร์คชานยอลถึงกับคิ้วกระตุก

 

อ่อ ที่ยืนคุยกันอยู่เมื่อกี้ก็มาขอไลน์สินะ

 

และถ้าเขาเดาไม่ผิดพี่แบคฮยอนก็คงให้ไปแล้วด้วย

 

แบคฮยอนส่งยิ้มหวานไปให้แทฮยอง ก่อนจะแตะไหล่ให้เดือนมหาลัยฯเดินออกไปจากตรงนี้เสียที เขาได้ยินเสียงถอนหายใจแรงๆมาจากคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างๆกันด้วย

 

ชานยอลเปลี่ยนจากคว้าท่อนแขนอีกคนมาเป็นการกุมมือเล็กของอีกคนแทน และนั่นก็ทำเอาดวงตาเล็กของแบคฮยอนต้องเบิกกว้างอย่างตกใจ แต่ก่อนที่จะได้ท้วงอะไรออกไป คนตัวสูงก้าวขาเดินออกไปเร็วๆจนคนที่เดินตามต้องเปลี่ยนเป็นวิ่งตามแทน

 

เดินห่างออกมาจากหน้าตึกมาพอสมควร ชานยอลก็ยังไม่ปล่อยมือเล็กนั่นให้เป็นอิสระสักที แถมความเร็วในการเดินก็ยังไม่ผ่อนลงสักนิด อดไม่ได้ที่คนวิ่งตามจะต้องเอ่ยท้วง

 

นี่ปาร์คชานยอล!”

 

ชานยอลที่ถูกความหึงหวงครอบงำก็เดินเร็วๆไปยังรถบีเอ็มของตัวเองที่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว หยิบกุญแจรถในกระเป๋ากางเกงมากดปลดล็อครถ พาคนตัวเล็กที่มือของเจ้าตัวยังอยู่ภายใต้การกอบกุมของมือใหญ่มานั่งลงบนฝั่งข้างคนขับ

 

แบคฮยอนนั่งลงไปแม้ในหัวจะเต็มไปด้วยความสงสัย จะเอ่ยท้วงอีกคนก็ไม่อยู่ฟังกัน ปิดประตูฝั่งเขาเสร็จก็เดินเร็วไปอีกฝั่งที่เป็นฝั่งคนขับ

 

คนหล่อเข้ามาในรถก็ไม่พูดไม่จา จัดการสตาร์ทรถและเหยียบขั้นเร่งโดยไม่มีการสนทนาใดๆเกิดขึ้น

 

ฝ่ายแบคฮยอนที่พอจะเดาออกว่ารุ่นน้องตัวสูงคงจะกำลังอารมณ์ไม่ดี แม้จะงงๆที่ไม่เห็นว่ามีอะไรที่จะทำให้เดือนมหาลัยฯต้องอารมณ์เลยเสียสักนิด

 

เสียงเพลงเบาๆที่คลอไปตลอดทาง แอร์เย็นๆในรถพอจะทำให้ปาร์คชานยอลเย็นลงได้บ้าง เลื่อนสายตาไปมองคนตัวเล็กข้างๆที่กำลังเล่นโทรศัพท์อยู่เงียบๆ ชานยอลลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยถามอีกคนออกไป

 

พี่แบคฮยอนจะทานอะไรก่อนไหมครับ

 

เจ้าของชื่อเหลือบสายตามามองเดือนแพทย์แวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองโทรศัพท์เหมือนเดิม

 

อารมณ์ดีขึ้นแล้วเหรอ

 

คำถามที่ออกจากปากบยอนแบคฮยอนทำเอาคนที่ทำหน้าที่เป็นสารถีต้องกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ชานยอลยอมรับว่าตอนนั้นเขาโมโหจริงๆ และปล่อยความหึงมันมาครอบงำจนทำให้เผลอไปลงกับรุ่นพี่ตัวเล็กที่ไม่รู้เรื่องอะไร

 

ผมขอโทษครับ

 

แบคฮยอนถอนหายใจออกมาเบาๆ มือเรียวกดล็อคหน้าจอโทรศัพท์ตรงหน้า แล้วหันมาคุยกับเดือนแพทย์ที่นั่งทำหน้ารู้สึกผิดอยู่ข้างๆ

 

ก็ไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ แต่นี่ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยอ่ะ โมโหอะไรมาก็ไม่รู้ มาถึงก็มาคว้ามือคนอื่นแล้วลากมายัดใส่รถ บอกตรงๆว่านี่งงอะปาร์คชานยอล

 

แต่มือพี่นุ่มดีนะครับ

 

นี่ด่าอยู่ป่ะ!”

 

ชานยอลกลั้วหัวเราะในลำคอ และเมื่อหันไปเห็นใบหน้าจริงจังของรุ่นพี่ตัวเล็กก็ต้องหุบยิ้มแล้วมานั่งทำหน้ารู้สึกผิดเหมือนเดิม

 

แบคฮยอนถอนหายใจพร้อมกับส่ายศีรษะเบาๆ ก่อนจะหันไปมองถนนตรงหน้าที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย เพราะเป็นช่วงเวลาเลิกงาน ชานยอลที่ลอบมองใบหน้าหวานด้านข้างสลับกับถนนด้านหน้า ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะยิ้มออกมาบางๆ เมื่อเห็นริมฝีปากที่ยู่เข้าอย่างโดนขัดใจของรุ่นพี่ตัวเล็ก

 

ภายในรถกลับมาเงียบสงบเหมือนเดิม ก่อนที่ปาร์คชานยอลจะเอ่ยขึ้นทำลายบรรยากาศที่เงียบเชียบนี้

 

พี่แบคฮยอนครับ…”

 

แบคฮยอนหันไปตามเสียงเรียกขอรุ่นน้องตัวสูง ก่อนจะเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่าเรียกทำไม

 

สิ่งที่ผมเป็นเมื่อกี้ เอาตรงๆเลยคือผมกำลังหึง


"..."

 

แล้วพี่ก็น่าจะรู้นะครับ พี่ผมหึงพี่นั่นมันเกิดจากอะไร


 ดวงตาเล็กเบิกโพล่งอย่างตกใจ เพราะหลังจากที่ชานยอลพูดออกมา คำพูดของคิมจงอินตอนที่เขาโทรไปขอคำปรึกษาเมื่ออาทิตย์ก่อนไหลเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว



หัวใจดวงน้อยเต้นแรงรอฟังประโยคถัดไปจากรุ่นน้องข้างๆ


“…”

 

ผมรู้ว่าพี่ค่อนข้างจะเป็นที่รู้จัก และเป็นที่รักของใครหลายๆคน ใครๆก็ชอบพี่…”

 

“…”

 

ชานยอลละสายตาจากถนนตรงหน้ามามองใบหน้าหวานที่มองหน้าเขาอยู่ก่อนแล้ว เผยรอยยิ้มอบอุ่นส่งไปให้อย่างเคย

 

ไม่ว่าใครก็แล้วแต่จะชอบพี่…”

 

“…”

 

แต่พี่อย่าเพิ่งชอบใครเลยนะครับ…”

 

“…”

 

เพราะตอนนี้ผมกำลังจีบพี่อยู่

 

 

 

 

 

#มทบชบ

(100%)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 285 ครั้ง

4,993 ความคิดเห็น

  1. #4979 pbcy' (@zensles) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 22:07
    น้อนชานเค้าออกตัวแรงมากค่ะแม่ รุกหนักมากกกกกก ใจสั่นไปหมดดดดด
    #4979
    0
  2. #4927 Moma momint (@mint-123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 18:35
    จัดไปปปปปค่ะะน้องชานนนนยอลลลลรุกกกกไปโล้ดดดดดดด
    #4927
    0
  3. #4911 Mrmixx (@porpak2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 11:14
    กรี้สสสส ไปเลยลูก เต็มที่กับชีวิตตตตต
    #4911
    0
  4. #4654 bntwaii (@bobbiwaii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:08
    ชอบคนชัดเจนแบบนี้ ชอบๆๆๆ
    #4654
    0
  5. #4645 ItsYelly (@jjdqn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 21:53
    ไม่ไหววววว
    #4645
    0
  6. #4619 banjakook (@bhkesornkul) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 00:24
    กรี๊ดดดดดด
    #4619
    0
  7. #4596 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 19:35
    ชัดเจน! ชอบ! ชานยอล! ได้ใจไปเลย พี่แบคฮยอนว่าไง กรี๊ดดด
    #4596
    0
  8. #4557 qxirn (@qxirn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 04:27
    หึ่ยยย รุกหนักมากเล้ยย
    #4557
    0
  9. #4348 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:50
    ชัดเจนดีค่ะชานยอล ชอบ
    #4348
    0
  10. #4130 KhunVen (@chittrawee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 16:36
    เขินนายปาร์คเเรง ฮรือออออออ ถ้านี่เป็นแบคนะขอคบไปเเล่วววว
    #4130
    0
  11. #4125 Waraporn Samer (@pphy21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 22:21
    อห รุกหนักจริงๆครับ
    #4125
    0
  12. #4045 Ppp (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:36
    น้องชานตรงเว่ออออออออออออออ

    หึงเปนหึง จีบเปนจีบ

    แต่น้องชานจะรุ้มั้ยนะว่าโดนหึงมาก่อนอีก อิอิอิ
    #4045
    0
  13. #4021 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 02:41
    อมกกกกปชยคนจริงเว่อ จีบก็บอกว่าจีบอะแกรรรร
    #4021
    0
  14. #4012 kaowkanya2002 (@kaowkanya2002) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:19
    รุกไปเลยลูก รุกไปเลยยยย แม่เชียร์อยู่บนเรือออออ
    #4012
    0
  15. #3969 pamNaNe (@pamNaNe) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 18:13
    ชานยอลลูก หนูมาเเรงส์หน๊าาาาาา
    #3969
    0
  16. #3864 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 16:53
    เจ้าที่แรงส์!!!!!!!!!
    #3864
    0
  17. #3845 Y2548 (@Y2548) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 06:43
    รัววววววววว
    น่าร้ากกกกกกกกกกก
    #3845
    0
  18. #3831 Smile_L (@ka-nomwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 12:11
    โอ๊ยยยยย เขินนนนนน
    #3831
    0
  19. #3667 ไคโด้ (@sirikutt1818) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 02:32
    เด่วนะ ผ่านมา 7 ตอน บอกกำลังจีบ ชยอลคะ บอกรักเลย จีบเค้ารู้นานแล้ว ลุยเลยลูก
    #3667
    0
  20. #3513 WangJS (@sai166) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 22:17
    โง้ยยยยย ตรวไปแล้วปาร์คชานยอล
    #3513
    0
  21. #3483 Boopooh (@Boopooh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 20:52
    เป็นการขอจีบที่แบบ...
    ฮืออออน้องชานยอลลลล
    #3483
    0
  22. #3261 itisnan (@itisnan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 21:27
    อะไร๊ ปชย.นายมาทำอะไรกับใจชั้ลลล ใจแบคไหมละไม่ใช่ใจกู555
    #3261
    0
  23. #2996 WS_chn (@lukwaiiwaii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 16:44
    อ้ายยยยยยบบยยยย ตายๆ
    #2996
    0
  24. #2960 aonniieeee (@wichuda21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 10:38
    โง้ยยยยย ขอจีบแบบจังๆเลย
    #2960
    0
  25. #2800 pxxmch (@paiminnnn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 15:36
    หนูจะมาขอจีบพี่เค้าตรงๆแบบนี้เลยเหรอลูกกก หู้ยยย
    #2800
    0