Penohew : World of Fantasia

ตอนที่ 10 : บทที่ 9 VS (end)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 พ.ย. 54


บทที่ 9 VS (end)

KiMetamorphosis

ทันใดนั้นเอง ร่างกายของคริสก็มีออร่าปราณสีเหลืองออกมารอบๆร่างกายของเขา มองเห็นชัดได้้ด้วยตาเปล่า ปราณของคริสดีดพุ่งขี้นสูง

ย้ากกกกกกกกกก" คริสเอาดาบที่ครอบคลุมด้วยปราณสีเหลืองตบหมัดอัดอากาศของราสรี่ปลิวลอยข้ามหัวของตัวเองไป

ราสรี่มองคริสด้วยความไม่เชื่อสายตา เพราะเขาแน่ใจว่าคริสจะต้องโดนหมัดอัดอากาศของเขาขยี้แน่นอน แต่นี้กลับปัดมันได้ด้วยดาบ

และออร่ารอบๆตัวของคริสนั้นมันอะไรกัน!?

แก...พลังรอบๆตัวแก นั้นมันคืออะไร แล้วทำไมแกถึงปัดหมัดอัดอากาศของข้าได้" ราสรี่ถาม

พลังรอบๆสีเหลืองรอบตัวของฉันคือ พลังปราณที่ได้รับมาจากวิชา KiMetamorphosis มันเป็นพลังที่จะเพิ่มพลังปราณของฉันให้สูงขึ้น แต่แทนที่จะอธิบาย รับดาบนี้ไปแทนการอธิบายน่าจะดีกว่า" สิ้นประโยค คริสก็กระโดดไปหาราสรี่ด้วยความเร็ว ง้างดาบไร้คมฟาดไปที่หัว ราสรี่แทบจะยกแขนรับไม่ทัน แต่เมื่อดาบของคริสปะทะกับแขนของราสรี่ ตัวของหัวหน้าโจรก็ปลิวกระเดนไปด้านหลังตามแรงดาบ

ตูม!

ตัวของราสรี่ปลิวทะลุเครื่องบินที่อยู่ด้านหลัง และพยายามลุกขึ้นมาด้วยความเจ็บ แขนที่รับดาบหักอย่างเห็นได้ชัด

ฮึ่ม พลังอะไรกัน" ราสรี่พูด และยันตัวลุกขึ้น

จะยอมแพ้ตอนนี้ก็ยังทันนะ" คริสบอก

ยอมแพ้? ไม่มีทางโว้ย!!” หัวหน้าโจรหัวเกรียนคำราม และหยิบยาออกมาจากกระเป๋า มันเป็นยาเม็ดประมาณ 4-5 เม็ด และยัดมันเข้าปาก

ทันใดนั้นเอง ร่างกายของราสรี่ก็ขยายใหญ่ขึ้น กล้ามปูดขึ้นเป็นมัดๆ มองเห็นเส้นเลือดชัดเจนที่หัวและลำตัว น้ำลายฟูมปาก นัยตามีเส้นเลือดแดงกระจายเต็มนัยตาขาว

ฮึ่ม ฮ่าๆๆ!” ราสรี่ร้องอย่างไม่ได้สติ และเอามือฟาดไปที่กำแพงยานบินพังกระจาย แต่มือกลับไม่มีบาดแผลอะไรเลย

กลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้วเรอะ" คริสเอ่ย แล้วตั้งท่าต่อสู้ กำด้ามดาบด้วยมือทั้งสองข้้าง

ตายยยยยยยยย" ราสรี่ซึ่งตอนนี้กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ พุ่งมาหาคริสและเงื้อหมัดต่อย คริสกระโดดหลบได้ หมัดของราสรี่จมลงไปในพื้นเป็นหลุมลึก

หัวหน้าโจรไม่หยุดโจมตี ยกขาเตะสูง คริสก้มหัวหลบ และใช้ดาบฟาดไปที่ขาอีกข้าง ทำให้ราสรี่ล้มหงายหลัง คริสยกดาบฟาดไปที่หัว แต่ราสรี่เอาแขนกันได้ แต่คราวนี้ไร้ผล แขนของราสรี่แข็งแกร่งกว่าเดิม ราสรี่ถือจังหวะเตะไปที่ท้องของคริสเต็มๆ ทำให้คริสปลิวจุกลอยกลิ้งคลุกฝุ่นไปไกล

ร่างกายมันแข็งแกร่งกว่าเดิมอีกแฮะ" คริสลุกขึ้นมา เอามือกุมท้องด้วยความเจ็บ

แถมวิชานี้ใช้ได้ไม่นานซะด้วย คงต้องปิดบัญชีมันก่อนที่เราจะหมดแรง"

คริสเร่งพลังปราณมาไว้ที่ดาบของตัวเอง ซึ่งดาบของคริสเรืองแสงเป็นสีเหลืองเข้มเป็นประกาย และเงื้อดาบสุดแขน

ดาบปราณเสี้ยวจันทร์"

คริสซัดดาบปราณออกไป มันเป็นรูปร่างเสี้ยวพระจันทร์แต่เป็นสีเหลือง

ราสรี่ยกแขนที่ไม่หักขึ้นรับ และต้านไว้ได้ คริสพุ่งตัวไปอีกด้านนึงระหว่างที่ราสรี่ต้านดาบปราณเสี้ยวจันทร์อยู่ เงื้อดาบสุดแขนอีกครั้ง

ดาบปราณเสี้ยวจันทร์"

คริสปล่อยปราณดาบไปอีกครั้ง ราสรี่เห็นดังนั้นจึงเอาไหล่ด้านข้างของตัวเองรับไว้ได้อีก เพราะแขนอีกข้างหัก

ย้ากกกกกกกกกก" ราสรี่ร้อง พยายามใช้พลังทั้งหมดต้านพลังปราณทั้งสองด้าน

คริสกระโดดขึ้นสูงเหนือหัวของราสรี่และเงื้อดาบอีกครั้ง

ดาบปราณเสี้ยวจันทร์!!”

คริสซัดดาบปราณเป็นครั้งที่สาม! ดาบปราณครั้งที่สามพุ่งไปหาตัวของราสรี่ในขณะที่หัวหน้าโจรกำลังต้านพลังปราณของเขาอยู่

ตูม!!!!!!!!!!

พลังปราณของคริสโดนราสรี่เต็มๆ คริสคุกเข่าลงข้างหนึ่ง พลังปราณสีเหลืองรอบๆตัวหายไปแล้ว เขาหอบอย่างเหน็ดเหนื่อย เพราะปล่อยพลังดาบปราณเสี้ยวจันทร์สีเหลืองไปถึงสามครั้งติดกัน ซึ่งตอนนี้ฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่ว เขายังมองไม่เห็นตัวของราสรี่

เมื่อฝุ่นได้จางลง ก็พบกับราสรี่ที่ยืนอยู่ ที่เท้ามีเลือดขนาดใหญ่กองอยู่ เนื้อตัวของหัวหน้าโจรเต็มไปด้วยบาดแผล เสื้อผ้าขาดวิ่น นัยตาจ้องมองมาที่ตัวของเด็กหนุ่มผมดำ

คริส...” ราสรี่ร้องเรียกชื่อของเขาในลำคอ และก้าวเดินด้วยขาที่สั่น

คริสจ้องมองตัวของราสรี่ที่กำลังเดินตรงมาหาเขา ในตอนนี้เขาไม่มีแรงที่จะหนีแล้ว แต่เมื่ิอราสรี่เดินได้สองสามก้าวก็ล้มลง และแน่นิ่งไม่ไหวติง

อะ...” คริสมองร่างที่นอนอยู่ประมาณวินาทีนึง

เย้ ยะฮู้วววววว" คริสร้องด้วยความดีใจ เขาล้มราสรี่ที่เป็นสัตว์ประหลาดได้แล้ว ซึ่งประจวบกับที่พวกซาร่า อากิระ และเสี่ยวหลงมาพอดี

อ้าว ล้มตัวหัวหน้าได้แล้วเหรอน่อ" เสี่ยวหลงบอกเมื่อเห็นราสรี่นอนนิ่งอยู่กับพื้น

เฮ้ย อากิระ แกมาได้ไงวะ" คริสถามทันทีที่เห็นเพื่อนนินจาของเขา

อ๋อ พอดีมาทำภารกิจอยู่แถวนี้พอดีนะ แล้วนายจ้างของฉันเป็นเพื่อนกับเจ้าของฟาร์มนายจ้างของพวกนาย ก็เลยกะจะแวะมาหา แต่พอดีมาเห็นเสี่ยวหลงกำลังโดยยำอยู่เลยมาช่วย" อากิระตอบ

เฮ้ย โดนยำอะไรน่อ เค้าเรียกว่ากำลังตั้งตัว" เสี่ยวหลงบอกทันทีที่ได้ยินประโยคหลัง

แล้วอเล็กกับอลิสละ" คริสถามเมื่อไม่เห็นเพื่อนชายกับสาวโจร

ไม่รู้สิ ไม่เห็นเลย" ซาร่าบอก

-- -- -- -- -- -- --

ตูม!

ยันต์ระเบิดของอลิสระเบิดกองโจรกลุ่มนึงที่ขวางทางเธอภายในทางเดินของยานบิน

เฮ้อ อยู่ในยานนี้จริงๆเร้อ" อเล็กถาม ระหว่างที่เตะโจรคนหนึ่งที่เดินเอาดาบจะมาฟันด้านข้าง

อยู่สิ! ต้องอยู่แน่ๆ!” หญิงสาวบอก และเธอก็เข้าไปในห้องๆหนึ่งหลังจากที่ค้นหามานับสิบห้อง

ภายในห้องนั้นมีกรงขังอยู่สี่ห้อง เธอเริ่มเดินตรวจที่ละห้องด้วยหัวใจเต้นตูมตาม และเมื่อเธอเดินมาถึงห้องสุดท้ายก็ต้องน้ำตาคลอเบ้าตา

ลอร่า...” เธอพูดด้วยเสียงสั่นเคลือ เบื้องหน้าของเธอคือเด็กสาว อายุราว 15 นั่งอยู่ที่เก้าอี้หิน หน้าตาคล้ายอลิส ผมสั้นสีดำ นัยตาเหมือนเธอ ใบหน้าเศร้า แต่เมื่อเด็กสาวเห็นหน้าผู้ที่เรียกชื่อเธอก็ลุกขึ้นมาและมาชิดลูกกรงทันที

พี่อลิส!” ลอร่าร้องด้วยความดีใจ น้ำตาไหลออกมาจากนัยตาทั้งสองข้าง

เอ้า ถอยมาก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะเปิดประตูให้" อลิสบอก และหยิบยันต์ระเบิดมาแปะมันที่กลอนประตู

ตูม

ประตูคุกเปิดอ้าออก ลอร่าวิ่งเข้าโผกอดพี่สาวอย่างดีใจ ร้องไห้โผทั้งพี่และน้อง อลิสกอดน้องสาวด้วยแขนทั้งสองข้าง

ถอยไปน่า" อเล็กต่อยโจรคนหนึ่งที่เดินเข้ามา ก่อนจะหันไปฟันศอกโจรอีกคนหนึ่ง

ฉากนี้กำลังสวย"

-- -- -- -- -- -- --

และเมื่อคริส เสี่ยวหลง ซาร่าและอากิระบุกเข้าถล่มกองโจรอาราเรียที่อยู่ในยานบินจนหมด ซาร่าก็ติดต่อกลุ่มตำรวจรัฐบาลโลก PPO

ไม่นานนัก PPO ก็มาและไล่จับโจรอาราเรียไป

คริสและเพื่อนๆนั่งพักกันอยู่ที่สนามหญ้าแห่งนึง ใกล้ยานบินโดยมีฝ่ายพยาบาลมารักษาแผลเบื้องต้นให้ ก็มีชายคนนึงเดินมาหา

ชายคนนี้มีนัยตาสีม่วง ใบหน้านิ่งเฉย ผมยาวสีม่วงมัดไว้เป็นหางม้า สวมชุดตำรวจ PPO สีดำ การแต่งกายดูเนี้ยบตลอดตั้งแต่หัวจรดเท้า รองเท้าก็ขัดเงา ปลายเสื้อเก็บเข้ากางเกงเรียบร้อย อายุน่าจะราวๆพวกเขา

สวัสดีทุกคน" ชายผมม่วงทักทายก่อน ซึ่งทุกคนก็ทักทายตอบกลับ

ฉันชื่อ ร้อยเอกโรเซน จูเอล ขอขอบคุณทุกคนที่ช่วยต่อสู้กับกองโจรอาราเรีย" โรเซนเอ่ย "อย่างที่เรารู้กันอยู่ว่าตอนนี้กองโจรอาราเรียได้กระจายตัวไปตามที่ต่างๆทั่วโลกและสร้างความเสียหายให้กับโลกนี้อย่างมาก ก็ต้องขอขอบคุณอีกครั้งที่ได้ปราบกองโจรนี้ได้"

ไม่เป็นไรหรอก เราเต็มใจที่ได้ช่วยเหลือรัฐบาลและตำรวจ" คริสบอก

"แต่ว่า..." โรเซนเหลือบไปมองอลิสที่นั่งคุยกับลอร่าน้องสาวของเธออยู่ และชี้นิ้วไปหาหญิงสาว

อลิส ลาเวนเดอร์ เธอก็เป็นหนึ่งในกองโจรอาราเรียเช่นกัน เพราะฉะนั้นเธอก็ต้องถูกจับตัวด้วยเหมือนกัน"

สิ้นคำ ทุกคนลุกขึ้นยืนอย่่างพร้อมกัน ลอร่าที่ได้ยินคำพูดของโรเซนก็โอบกอดพี่สาวของเธอด้วยสีหน้าที่ตกใจ

ถ้านายเอาตัวเธอไป ก็ต้องผ่านพวกเราเสียก่อน" อเล็กบอก เอาตัวเข้าขวางอลิส

ทุกคนจ้องไปที่โรเซนด้วยสายตาเคร่งเครียด โรเซนยังหน้าตานิ่งเฉยอยู่ ไม่สามารถอ่านใจได้ว่าคิดอะไรอยู่

เวลาผ่านไปชั่วแปป ร้อยเอกก็เอ่ยปาก

แต่ว่า...เธอได้ช่วยเหลือต่อสู้กับกองโจรอาราเรีย ทางเราจะปล่อยตัวเป็นกรณีพิเศษ แต่ว่าถ้าเธอทำอะไรผิดอีกแม้แต่ครั้งเดียว PPOจะมาจับตัวเธอทันที ขอให้รับรู้ไว้ก่อนด้วย" ว่าแล้วโรเซนก็เดินหันหลังกลับไป

ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอก เพราะว่าถ้ามีเรื่องกับทางตำรวจ PPO คงไม่ดีแน่ ยิ่งกว่านั้นทุกคนก็รู้ว่า ร้อยเอกโรเซน คนนี้ท่าทางฝีมือจะใช่ย่อย ลอร่ากอดพี่สาวของเธอแน่นด้วยความดีใจ อลิสก็ลูบหัวน้องสาวเธอด้วยความโล่งอก

ร้อยเอกโรเซน กำลังเดินกลับไปที่ยานบินของตัวเอง ระหว่างทางนั้นเอง นายตำรวจคนหนึ่งก็เดินมาหาเขา

ท่านครับ ผมมีเรื่องจะมาแจ้งให้ท่านได้รับทราบ"

มีเรื่องอะไรรึ"

หัวหน้ากองโจรราสรี่ หนีไปได้ครับ ทางเราหาตัวไม่เจอเลย"

หึ หนีรอดไปได้อีกแล้วรึ สั่งให้หน่วยล่าตระเวนไปตามหาตัวรอบๆในระยะ 10 กิโลนี้ ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมก็ให้ติดต่อมา"

ครับ" นายตำรวจรับคำ และเดินนำเอาคำสั่งไปบอกต่อ

-- -- -- -- -- -- --

คริส ซาร่า เสี่ยวหลงและอเล็กเดินกลับไปหานายจ้างเพื่อไปรับเอาค่าจ้าง ซึ่งนายจ้างของพวกเขาให้คา่จ้างเพิ่มเป็นกรณีพิเศษเพราะได้ช่วยเหลือในการป้องกันเอกสารสำคัญ

อากิระขอตัวกลับไปยังสำนักงานก่อน พร้อมกับอลิสและลอร่า เพราะอลิสสนใจในการสมัครงานเข้าบริษัทวาเรียส ส่วนน้องสาวก็กลับไปอยู่กับคุณตาคุณยายของเธอที่อยู่นอกเมือง

เฮ้อ ได้ยินมานะ ว่าไอ้ราสรี่มันหนีไปได้อีกแล้ว" คริสบอก พลางถอนหายใจ ระหว่างทางที่พวกเขาเดินทางกลับ โดยอเล็กเป็นคนขับรถกลับ

จริงปะ ไอ้นี้มันหนีเก่งจริงๆเว้ย" อเล็กพูดอย่างเจ็บใจ

เอาน่าๆ อย่างน้อยคนอื่นๆก็ถูกจับตัวไปน่อ" เสี่ยวหลงเอ่ย กินซาลาเปาที่นายจ้างเอามาให้เป็นของขวัญอย่างอะเร็ดอร่อย

อยากรู้จังว่ามันหนีไปไหนเนอะ" ซาร่าพูดขึ้นบ้าง

-- -- -- -- -- --

ในป่าดงดิบ ไกลจากยานบิน

แฮ่กๆๆ"

ราสรี่เดินหอบมือข้างหนึ่งกุมแขนที่หัก สติกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว

หนอย ไอคริส จำไว้ก่อนเถอะ" ราสรี่คำรามด้วยความโกรธ

แต่แล้วเขาก็ต้องหยุดลง เพราะมีใครคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าของเขา แต่เขายังมองไม่เห็นเพราะเงาต้นไม้บังหน้าเอาไว้

คะ...ใครกัน PPO งั้นรึ"

แต่เมื่อชายคนนั้นเดินออกมาจากเงามืด ราสรี่ก็เบิกตาด้วยความตื่นตระหนก

ชายคนนี้มีนัยตาสีแดงเหมือนเลือด ร่างกายสูงราวๆ 180 ซม ผมสีดำยาว ใบหน้าดูเย็นชาและเลือดเย็น สวมเสื้อสีดำคลุมทั้งตัวแต่ผ่าอก เผยให้เห็นผ้าสีขาวพันที่อกด้านใน กางเกงสีดำเช่นเดียวกับเสื้อ มีดาบยาวอยู่ที่ด้านหลัง หน้าตายังดูหนุ่มอยู่ อายุน่าจะไม่เกิน 25 แต่รังษีอำมหิตรุนแรง จนสามารถตรึงราสรี่ให้อยู่กับที่ได้

หัวหน้าเรอัส ไอซาลัส!” ราสรี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว

เอกสารละ" เสียงของชายคนนั้นแหบแห้งและเบา

อะ...ขออภัยด้วยครับ พอดีมีคนมายุ่งระหว่างภารกิจ เอกสารจึง...อะ...ถูกชิงไป" ราสรี่ตอบตะกุกตะกัก

ข้า...อุตสาห์ไปช่วยเหลือแก" เรอัสชักดาบออกมาจากฟักที่อยู่ด้านหลังตัว ดาบของเรอัสยาวประมาณหนึ่งเมตรกว่าๆ มีสีแดงสลับกับสีดำ เขาเดินตรงเข้ามาไปราสรี่ที่ยืนตัวสั่นเหมือนลูกไก่อยู่

ในตอนที่แกถูกจับตัวไปตอนนั้น แต่แกก็ยังทำภารกิจพลาดอีกเป็นครั้งที่สอง" เรอัสค่อยๆเดินย่างก้าวไปหาโจรหัวเกรียน มีเสียงดัง เปรียะๆ ที่ดาบของเขา

อะ...ได้โปรด ไว้ชีวิตผมด้วย ขอสัญญาว่าภารกิจหน้าไม่พลาดแน่" ราสรี่ร้องขอชีวิต

ไปแก้ตัวชาติหน้าละกัน" เรอัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

อัสนีกัมปนาท!!!”

สายฟ้าจากดาบของเรอัสฟาดไปที่ตัวของราสรี่ ราสรี่ไหม้เป็นตะกอก่อนจะล้มลงนอนแผ่สิ้นลมหายใจ

และเรอัสก็เอาดาบเก็บเข้าฝักเหมือนเดิมก่อนจะเดินหันหลังกลับไปโดยทิ้งร่างของราสรี่ไว้โดยไม่ไสใจที่จะมองอีก

80 ความคิดเห็น

  1. #64 ninetail1 (@imsuk5) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2554 / 09:14
    กินหอมเชียว กินได้ไหมอะ

    จิ้งจอกขาว: คุณเอริค แกอย่างใช่นิสัยเดิมซิ เดียวก็ท้องเสียหรอก

    เออ...จริงแหะ เกรียมไปนิดเดียวจะเป็นมะเร็ง
    #64
    0
  2. #63 Say_Windy (@windy1905) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2554 / 05:28
     หัวหน้าโหดหลาย
    แต่สุดท้ายก็ตายสินะ หุหุ =.=
    #63
    0
  3. #62 VampirZIce (@takujang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2554 / 01:07
    เกรียนกลายเป็นถ่านไปซะแล้ว 
    #62
    0