FICJARK เปิดพรี เมดของแจ็คสันเปิดพรีออเดอร์ตั้งแต่วันนี้ จนถึงวันที่ 30.10.20

ตอนที่ 8 : เมดของผม ตอนที่7 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    12 มิ.ย. 60



 

เมดของผม ตอนที่ 7

Jark Fiction

ทะเลก็สวย....ห้องนอนก็สวย

 

ทะเล ทาเล วู้ววว ^^”

 

มาร์คไม่สนใจหรอกนะว่าคนอื่นจะมองเขาว่ายังไง เพราะตอนนี้เขาได้มาที่ทะเลนี่แล้วจริงๆ เขาเปลี่ยนมาใส่กางเกงขาสั้นประมาณเข่าแล้วก็วิ่งลงไปที่ทะเลกว้างสุดลูกหูลูกตา

 

                พี่แจบอมชวนมาที่ชายหาดหลังจากที่เราเอาของขึ้นไม่เก็บได้ไม่นาน

 

                เขาที่ตื่นเต้นจะแย่ ก็รีบตอบรับและวิ่งเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบไวมาก ทะเลสวยมากกกกกก มีคลื่นจริงๆด้วย ผืนทรายก็นุ่มไปหมด รู้สึกดีชะมัด

 

                พอมาถึงที่ชายหาดเขาก็วิ่งลงไปในน้ำเลย แต่ก่อนจะได้ลงพี่มีนาก็เอาครีมเหนียวๆมาพอกตัวเขาจนชุ่มไปหมด ได้ยินแว่วๆว่าเป็นครีมกันแดด ความจริงมาร์คก็ว่าตอนนี้ไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่ แต่มาร์ครู้ว่าพี่มีนาหวังดีกับเขา ก็ปล่อยให้อีกคนชโลมครีมไปทั่วตัว

 

                แล้วพอเท้าได้แตะทรายจริงๆ น้ำตามาร์คเกือบจะไหลเลย สดชื่นมาก น้ำก็เย็นสบาย พอวิ่งลงไปได้นิดหน่อย พอมีคลื่นมาร์คก็วิ่งหนีขึ้นมา แล้วก็วิ่งลงไปใหม่

 

                สนุกมากกกกกครับ

 

                หลังจากเขาวิ่งขึ้นวิ่งลงจนเหนื่อย พี่แจบอม พี่มีนา ที่นั่งบนเก้าอี้ยาวๆก็เดินลงมาแถวๆที่เขาเล่นอยู่

 

 

 

 

                น้องมาร์คสนุกไหมลู้กกกกก

 

                หงึก หงึก

 

                เขาหันไปพยักหน้าและยิ้มให้ ต้องขอบคุณพี่มีนามากๆที่อุตส่าห์ให้เขามาด้วย

 

                โอ๊ยยยตายแล้ววว ยิ้มน่ารักอะไรแบบนี้อะแจบอมมมมเขาได้ยินเสียงพี่มีนาพูดเบาๆ แต่ว่าสายตามองไปเห็นปูตัวเล็กๆที่เดินอยู่ที่ชายหาด สายตาก็เลยไปหยุดอยู่ที่ตรงนั้นซะก่อน น่ารักมาก ตัวเล็กๆ เขานั่งยองๆเพื่อที่จะได้ดูใกล้ๆ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเป็นปูอะไร พวกมันวิ่งๆและขุดหลุมหายไปในทราย ซักพักตัวใหม่ก็วิ่งขึ้นมาอีก

 

                ว่าแต่นายแจ็คสันจะเป็นยังไงบ้างนะ พี่มีนาบอกว่านายนั่นไปฟิตติ้งอะไรซักอย่าง ซึ่งความจริงพี่มีนาต้องไปด้วย แต่ว่าพี่มีนาบอกว่าขี้เกียจ นายนั่นเลยต้องไปคนเดียว

 

                น่าสงสารเหมือนกันแฮะ จะว่าไปวันนี้อยู่ๆก็ใจดี ยอมให้เขาใช้ห้องนอนเดียวกันได้ด้วย แต่มาร์คก็รู้หรอกน่า ว่าคงพูดตัดๆบทไปเพื่อทุกคนจะได้ขึ้นไปพักผ่อนกันซะที เดี๋ยวมาร์คว่าจะไปลองขอผ้ามาปูนอนที่พื้นเอาก็ได้

 

                แต่เอาจริงๆมาร์คเห็นโซฟาในห้อง กว้างพอๆกับเตียงเลยด้วยซ้ำ มาร์คน่ะนอนได้สบายๆเลย แต่กลัวพี่มีนาจะไม่ยอมอีกก็เลยยังไม่ได้พูดอะไร

 

                เดี๋ยวคืนนี้ค่อยบอกนายแจ็คสันอีกทีก็แล้วกัน

 

 

                แจบ๊อมมมมมมม พี่มีนามาร์คหันไปตามเสียงก็เจอผู้ชายหน้าตี๋ ตัวเล็ก ผิวขาวมากที่พอมองรวมๆกันแล้วดูน่ารักแบบบอกไม่ถูก วิ่งเข้ามาพร้อมส่งเสียงเรียก มาร์คจำได้นะว่าเป็นคนที่มาร์คเคยเจอที่สระว่ายน้ำวันนั้น และคนที่เดินตามมาก็เป็นผู้ชายที่ตัวสูงมาก เรียกว่าสูงกว่าผู้ชายคนแรกไปเยอะมากๆเลยหละ หน้าตานี่เรียกได้เลยว่า หล่อมาก เป็นดาราได้สบายๆเลย

 

                จะว่าไปกลุ่มนี้มันอะไรกันนะ แหล่งรวมคนหน้าตาดีหรอ มาร์คได้แต่หัวเราะในใจ ว่าคนแบบเขามาอยู่กับกลุ่มคนซุปเปอร์ดูดีแบบนี้ได้ยังไง

 

                มาร์คคิดอะไรเรื่อยเปื่อย แต่ว่าพอเห็นว่ามีแขกมา และทุกคนน่าจะอายุเยอะกว่ามาร์คแน่ๆ มาร์คก็ไม่ลืมยกมือไหว้ทักทายตามมารยาท

 

                อ๊ะ...น้องเมด น้องเมดนี่นาพี่คนตัวเล็กทักมาร์ค มาร์คก็เลยยิ้มไปให้ ทุกคนดูเป็นคนจิตใจดีนะ

 

                ครับ สวัสดีครับ

 

                “น้องเมดทำแซนวิชอร่อย พี่แบคชอบมากเลยนะครับพี่เขายังจำได้ด้วยแฮะ ก็วันนั้นมาร์คทำพวกของกินเล่นไปให้ทุกคนที่สระว่ายน้ำด้วย

 

                ขอบคุณครับ

 

                “เอาล่ะ งั้นพี่แนะนำเองแล้วกันนะ น้องมาร์คจ๊ะ คนนี้คือพี่แบค ส่วนคนสูงๆนี้คือพี่ชาน เป็นรุ่นพี่ของแจ็คสันนะ แล้วก็ทุกคน นี่คือน้องมาร์ค อย่างที่รู้นั่นแหละเป็นเมดที่น่ารักๆมากของแจ็คสันพี่มีนาผายมือไปที่ทั้งฝั่งเขาและเพื่อนของนายแจ็คสัน

 

                เขากล่าวทักทายทุกคนอีกรอบ ซึ่งพี่แบคพี่ตัวเล็กยิ้งกว้างสว่างมาให้ผมเลย

 

                โหยยย หน้าตาดีจนแสบตา

 

                ปกติผมก็เข้ากับคนไม่ได้ยากอะไรอยู่แล้ว เพราะว่าต้องทำงานหลายอย่างมาตั้งแต่เด็กก็เลยค่อนข้างมีสกิลรับมือกับคนหลายรูปแบบ

 

                แล้วที่สำคัญทุกคนใจดีกับผมมาก

 

                มาร์คใช้เวลาอยู่กับน้ำทะเลเกือบสองชั่วโมง ก่อนจะโดนพี่มีนาบอกว่าให้ขึ้นห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาใช้สายตาอาลัยอาวรณ์น้ำทะเลสีสวย จนพี่แบคที่ยืนทำหน้าไม่ต่างกันก็เข้ามาตบบ่าเขาเบาๆ และพี่ชานก็จับแขนคนตัวเล็กให้เดินกลับไปที่โรงแรมเช่นกัน

 

                เขาเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า โดยที่แยกย้ายกันกับพี่แจบอมเข้าห้องนอนไปคนละห้อง ขออนุญาตนายแจ็คสันในใจ และเนื่องจากตัวเปียกพอเข้ามาในห้องได้ เขาก็รีบวิ่งเร็วๆเพื่อเข้าห้องน้ำไปเลย

 

                พื้นเปียกหมดแล้ว

 

                ถ้านายนั่นรู้เข้า เขาโดนฆ่าแน่ๆ แค่คิดว่าอีกคนเข้ามาเห็นรอยน้ำหยดเป็นทางขนาดนี้แล้วจะทำหน้าดุขนาดไหน ใจก็แกว่งไปกว่าครึ่งแล้ว

 

                ดังนั้นมาร์คจะไม่รอให้นายแจ็คสันมาด่าหรอก เขาจะต้องรีบทำลายหลักฐานให้หมด พอโดนน้ำเย็นๆที่ไหลออกมาจากฝักบัวแล้วก็รู้สึกสดชื่นและสบายตัวขึ้น และเพราะรีบวิ่งเข้ามาก็เลยไม่ได้หยิบอะไรเข้ามาด้วย

 

                แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกกระเป๋าเสื้อผ้าเขาเองก็กองอยู่ในห้องอยู่แล้ว ค่อยออกไปเอาก็ได้ และเพราะว่าห้องนี้น่าจะแพงมาก ดูจากห้องน้ำแล้วก็หรูหราซะจนเขากลัวจะไปแตะอะไรพังเข้า เพราะฉะนั้นเขาเลยยิ้มแก้มแทบแตกตอนที่เห็นว่ามีผ้าเช็ดตัวสีขาวพับไว้อย่างเป็นระเบียบในตู้เก็บของ

 

                มีตั้งหลายผืน ถ้าเขาหยิบไปใช้อันนึงนายนั่นคงจะไม่ว่าหรอกนะ เพราะจะให้วิ่งเปลือยออกไปหยิบเสื้อผ้าข้างนอกมันก็กระไรอยู่ เผลอๆฟ้าผ่าตายเลย

 

                เอาผ้าเช็ดตัวมาพันตัวไว้ลวกๆแล้วก็คิดได้ว่า ตายแล้วแน่ๆเขาทำห้องอาบน้ำที่เป็นฝักบัวเปียกไปซะแล้ว จะทำให้แห้งได้ยังไงดี คือพื้นตรงโซนหน้ากระจก เขาก็ยังเช็ดทำความสะอาดได้ไง แต่ว่าพื้นที่เปียกในห้องอาบน้ำฝักบัวจะทำยังไง

 

 

 

 

                โอ๊ยยยย ทำไมเมื่อกี๊คิดไม่ได้นะ ไหนจะน้ำที่เปียกที่พื้นข้างนอกอีก จะเริ่มทำจากตรงไหนดีนะ มาร์คขยี้ผมที่เปียกของตัวเองจนมันยุ่งเหยิงไปหมด

 

                เอาล่ะเช็ดพื้นในห้องน้ำก่อนล่ะกัน เขาขยับไปใช้ผ้าเช็ดเท้าในห้องน้ำเช็ดพื้นจนเงาวับและสะอาดเหมือนเดิม หยิบผ้าเช็ดผมอีกผืนนึงมาห่อผมที่เปียกของตัวเองไว้อีกอัน กันน้ำหยดลงพื้น

 

                และคิดว่าออกไปเช็ดน้ำข้างนอกก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวเปิดแอร์แล้วให้ลมพัดเข้ามาก็น่าจะได้มั้ง เห้อ คิดไปก็เสียเวลา ไม่รู้ว่านานนั่นจะกลับมาตอนไหน เขาไม่มีเวลาแล้ว

 

                ตัดสินใจกระชับผ้าเช็ดตัวให้แน่นขึ้นอีกนิดหน่อย และดึงผ้าจนถึงตรงอก ก่อนจะเปิดประตูออกไป

 

                แอ๊ดดดดดดด

 

                เห้ยยยย//เฮ่ยยยยยยย!

 

                อย่าว่าแต่นายนั่นที่ตกใจจนร้องเสียงหลง เขาเองที่พอเปิดประตูออกมาก็สัมผัสเข้ากับอากาศเย็นๆที่ตัดกับตอนเข้าไปเป็นอย่างมาก

 

                แต่ที่ตกใจแบบว่ามากๆหนะ ก็เป็นเพราะอีกคนยืนอยู่ตรงหน้านี่แหละ

 

                กลับมาแล้วหรอ ตายแน่ๆมาร์คตายแน่

 

 

 

 

                แถมคนมันจะซวยหนะ ก็ซวยซ้ำซวยซ้อนไปอีก เพราะพอก้าวจะไปเอาเสื้อผ้าที่กระเป่าเสื้อก่อน ก็ดันลื่นล้มน้ำที่ตัวเองทำหยดเอาไว้นั่นแหละ

 

                ตอนที่ล้มแล้วกำลังจะหงายท้องก็ได้แต่ภาวนาว่าขอให้ล้มแล้วเจ็บไม่มากด้วยเถิ้ดดดดด

 

                ระวัง!”เสียงแหบแต่ว่าทุ้มนั้นบอก พร้อมกับจังหวะที่เขากำลังจะล้มลงไป นายแจ็คสันที่ก็ไม่รู้ว่าเดินเข้ามาถึงตัวเขาเร็วขนาดนั้นได้ยังไงก็มาคว้าตัวเขาเอาไว้ได้สำเร็จ แต่อาจจะเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว แทนที่จะรับเขาไว้ด้วยท่วงท่าที่สวยงามแบบในละคร แต่นายนั่นก็คงลื่นน้ำที่อยู่ละแวกเดียวกันนั่นซ้ำไปอีก เพราะพอรับตัวเขาไว้ได้แล้ว

 

                นายนั่นก็ลื่นซ้ำ! บ้าบอที่สุด

 

 แถมตอนนี้ยังมีเขาที่ถูกกอดเอาไว้ด้วย ยิ่งทุลักทุเลไปอีกนี่ถ้าต้องล้มลงไปแล้วนายนั่นทับเข้ามาอีกที ครั้งนี้คงต้องมีอะไรไม่ก็อะไรได้หักไปบ้างจริงๆ

 

 

 

 

แต่เหมือนว่าโชคชะตายังใจดีกับผมอยู่บ้าง เพราะระหว่างที่เคว้งคว้างอยู่กลางอากาศนายนั่นก็พาเขามาล้มลงเตียงนุ่มได้สำเร็จ

 

                เย้.....ไม่เจ็บตัวแฮะ ถ้าแขนขาหักไปมีหวังทำงานไม่ได้ นายนั่นได้หักเงินเดือนเขาแน่ๆ ดีไม่ดีไล่ออกด้วยมั้ง

 

                เฮ่ออออ โล่งอก

 

 

 

 

                ตะ แต่ เดี๋ยวนะ ทำไมมันหนักๆ อะ พอเลิกคิดฟุ้งซ่านไปคนเดียวก็ลืมตามองให้ดีๆว่าอะไรที่ทับอยู่บนตัว พอมองดูเต็มๆตา ก็ช็อครอบสองเลย

 

                นายแจ็คสันนั่นเอง ทับมาเต็มๆเลย

 

                และที่สำคัญนะครับ ที่สำคัญมากๆคือผ้าเช็ดตัวที่ผมใส่ไว้ในตอนแรก มันล่นลงไปแล้ว เขาเองก็ไม่แน่ใจนักหรอกว่ามันร่นไปถึงส่วนไหนแล้ว รู้แค่ว่าตอนนี้เย็นช่วงบนไปหมด

 

                ไม่เคยอยากจะร้องไห้เท่านี้มาก่อนเลย

 

                T_T

 

                นี่วันวันอะไรกั๊นนนนน ฮือออออ

 

                นะ นี่ คุณลุกซะทีสิเขาใจกล้าเอ่ยปากออกไปก่อน หลังจากที่ถูกนอนทับแบบนี้มาเกือบนาที คือเป็นหนึ่งนาทีที่เขาอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้มากๆ

 

                ไม่ได้

 

                เอ๊า.....ทำไมไม่ได้อะ

 

                หน้าของนายนั่นฝังลงไปกับเตียง คือจะอธิบายยังไงดี นายแจ็คสันนอนทับตัวผมอยู่แล้วนายนั่นก็ฝังหน้าลงมาตรงช่วงไหล่ผมแต่ว่าเอาหน้าลงไปที่เตียง เขาไม่รู้ว่าจะบอกยังไง บอกได้แค่ว่าเป็นโมเม้นท์ที่ไม่คิดมาก่อนว่าจะเจอในชีวิตนี้

 

                คุณ...ผมหายใจไม่ออกนะ ลุกขึ้นสิอันนี้พูดจริงนะครับ ตัวใหญ่ขนาดนี้โถมมาทั้งตัวแบบนี้ จุกแล้วเนี่ย

 

                “ยังลุกไม่ได้

 

 

 

 

                “ลุกได้สิ คุณแค่ดันตัวขึ้นไป มันยากตรงไหนพูดไปพูดมาเขาก็ชักจะมีน้ำโหมากแล้วนะ ให้ตายเหอะ

 

                นายโป๊!”

 

                เห้ยยยย พอนายนั่นบอก เขาก็รู้เลยว่าตอนนี้ผ้าเช็ดตัวมันร่นไปนู่นแถวๆเอว ปมที่เอวก็คลายออกแล้วด้วย

 

                ฟุบ

 

                พรึบ

 

                อยู่ๆนายนั่นก็ลุกขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เขารีบหลับตาปี๋ รู้แหละว่าช่วยอะไรไม่ทันแล้ว แล้วก็รู้สึกว่ามีผ้าผืนนุ่มมาคลุมร่างเอาไว้ พอค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็เห็นหลังนายนั่นเดินไปจนเกือบถึงประตู ก่อนจะหันมาบอก

 

                รีบๆใส่เสื้อผ้าซะ

 

                เขาก็ไม่ได้อยากจะอยู่สภาพนี้หรอกน่า หัวใจที่มันเต้นแรงเพราะอาการตกใจค่อยๆทุเลาลง เขาก็เลยเด้งตัวขึ้น พร้อมกับวิ่งไปยังกระเป๋าเสื้อผ้า หยิบเสื้อที่พี่มีนาซื้อมาฝาก และหยิบกางเกงกับชั้นในได้ ก็วิ่งกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกรอบ

 

                เขาจะจำไว้เลย จะจำให้ขึ้นใจ และจะไม่มีวันลืมเลย ว่าต้องหยิบเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำด้วยทุกครั้ง พอแต่งตัวเสร็จ ก็เดินออกมาเอามาถูตรงพื้นที่มันเปียก ก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอน ได้ยินเสียงคนคุยเบาๆและเสียงของทีวีดังมาแว่วๆ

 

                ทำใจอีกรอบ ก่อนจะค่อยๆเดินไปยังตรงที่มาของเสียง

 

                อ้าวน้องมาร์คอาบน้ำเสร็จแล้วหรอครับ มานี่มาพี่มีนาที่เห็นเขาก่อนก็กวักมือเรียก เขายิ้มให้ทีนึงก่อนจะค่อยๆเดินไปหา

 

                พี่แวะมาดูค่ะ ว่าแจ็คสันให้หนูเข้าไปนอนในห้องจริงๆแบบที่พูดหรือเปล่า แต่เห็นหนูเดินออกมาจากห้องนอน พี่ก็สบายใจค่ะ เดี๋ยวเราลงไปทานอาหารทะเลกันนะคะพี่มีนาบอก และคล้องแขนเขา ก่อนจะหันไปบอกพี่แจบอมกับนายแจ็คสัน ที่ก็เดินตามออกมา

 

                แบคกับชานไปจองโต๊ะก่อนแล้วล่ะพี่มีนาบอกเขา เขาก็พยักหน้าเข้าใจ อีกอย่างตั้งแต่เดินออกมาจากห้องนอน เขาก็ยังไม่กล้าสบตานายแจ็คสันเลย

 

                ฮร้อยยยย อายอะครับ ไม่รู้ว่าเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้วด้วย ถึงจะไม่มีอะไรให้ดูก็เถอะ!

 

               

                พอไปถึงที่ร้านอาหาร ก็เจอพี่แบคกับพี่ชานยังรออยู่ก่อนแล้ว พอเราไปนั่งไม่นานอาหารทะเลมากมายก็ทยอยเอามาเสริ์ฟ

 

                แจ็คสันกินกุ้งไหมพี่มีนาถาม นายนั่นมองไปที่จานกุ้งเผาตัวโตที่ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายก่อนจะส่ายหน้า

 

                ฮะ...ไม่กินหรอ ทำไมอะ หรือว่าแพ้ ก็ไม่หนิ เคยผัดผักใส่กุ้งให้กินก็ยังเห็นกินได้ตามปกติ

 

                ไม่ได้แพ้หรอกครับ แต่รายนั้นขี้เกียจแกะเฉยๆหนะ ไม่อยากมือเปื้อนพี่มีนาเฉลย โอเคสมกับเป็นนายนั่นจริงๆ

 

                น้องมาร์คแกะเป็นไหมครับพี่แบคถาม และเขาพยักหน้าแทนคำตอบ

 

                โห สบายมากครับพี่แบคเขาตอบและยิ้มไปให้

 

                “’งั้นรอน้องมาร์คแกะให้กินดีกว่าพี่แจบอมบอก เขาก็เลยยิ้มตอบ

 

                ไม่ได้!”นายแจ็คสันบอกและบอกให้เขาย้ายไปนั่งข้างๆที่เป็นเก้าอี้ว่างแทน

 

                “คนใจร้าย ใช้น้องแกะได้ไงพี่มีนาบอก

 

 

 

 

                ใช่ เดี๋ยวพี่แบคบอกให้พนักงานไปแกะให้แล้วกัน

 

                “มึงอย่าเลว น้องเขาจะได้กินมั่ง

 

                หลายเสียงก่นด่านายแจ็คสัน นายนั่นก็ไม่สนใจแต่ว่ากดดันเขาทางสายตาแทน

 

และใช้เขาแกะกุ้งเผาให้กิน อะไรของเขาเนี่ย แต่เนื่องจากยังมีคดีติดหลังอยู่ ก็เลยลุกขึ้นแบบว่าง่ายไปนั่งข้างๆ ก่อนจะเริ่มลงมือแกะเปลือกด้วยความรวดเร็ว ใช้เวลาแค่ไม่นาน กุ้งที่ถูกปอกเปลือกแล้วก็วางพะเนินอยู่ในจานของนายนั่นเยอะมาก

 

 

 

 

                พอแล้วนายแจ็คสันบอก เขาก็เลยหยุดแกะ

 

                แล้วทีนี้ก็กินเข้าไป ผอมจนไม่รู้จะผอมยังไงแล้วนายแจ็คสันพูดเบามาก เบาจนแค่เขาได้ยินแค่คนเดียวด้วยซ้ำ

 

                แต่อย่าบอกนะ ที่ใช้ให้แกะ คือให้เขากินหรอ

 

                ไม่ได้ผอมขนาดนั้นซะหน่อยก็อดไม่ได้ที่จะขอเถียง

 

                “ผอมนายนั่นก็เถียงเขากลับ

 

                “เอ๊ะ..คุณมารู้ได้ยังไง

 

                “รู้ดิ ก็เคยจับมาแล้ว...แถมเห็นมาเกือบหมดตัวแล้วด้วย

 

                ชัดเลย...ไม่น่าถามเลย

 

                ฮืออออออออออออออออออ

..........................................

 

                พอโดนคำตอบแบบนี้ไป เขาก็ไปไม่เป็นเลย ได้แต่นั่งก้มหน้าก้มตาจิ้มกุ้งเผาที่ตัวเองเป็นคนแกะเองนั่นแหละใส่ปากไม่หยุดเลย

 

 

 

                น้องมาร์คกินเยอะๆเลยนะคะ หนูอยากกินอะไรก็สั่งเพิ่มได้เลยนะคะพี่มีนาบอก และเขาหันไปยิ้มขอบคุณ แต่ว่ากุ้งที่แกะเอาไว้ในจานนายแจ็คสันนี่ก็เยอะจนไม่รู้ว่าจะกินหมดไหมแล้ว

 

                ใช่ กินเยอะๆนะพี่แจบอมก็บอกแล้วยิ้มหล่อๆมาให้ เขาก็เลยยิ้มตอบ

 

                ยิ้มอะไร!เป็นบ้าหรือไง กินเข้าไปเร็วๆ ถ้านายกินไม่หมด ฉันจะให้นายจ่ายค่าอาหารเอง

 

                เห้ยยยยย จะด่าจะว่าจะแซะอะไรก็ได้ แต่ห้ามพูดเรื่องเงินกับเขาแบบนี้ พอนายแจ็คสันบอก เขาก็เพิ่มสปีดการกินขึ้นเป็นสองเท่า คือมันก็อร่อยๆมากอยู่แล้วไงครับ ก็เลยไม่มีปัญหาอยู่แล้ว จะกินให้หมดเลย คอยดู!

 

                “สวัสดีค่ะพี่แจ็คสันอยู่ๆก็มีเสียงผูหญิงพูดขึ้นกลางวง มาร์คสังเกตว่าคนที่นั่งข้างกันและเอาแต่บังคับให้เขากินเยอะๆเกร็งตัวขึ้นมาเล็กน้อย เขาเลยเงยหน้าขึ้นเพื่อดูว่าคนที่มาใหม่เป็นใคร

 

                อ๊ะ....น้องชุดแดงนี่

 

                ใช่...เขาจำได้แม่นเลย น้องคนนี้คือคนที่ประมูลสร้อยได้ คนที่นายแจ็คสันกลัว.......

 

 

 

 

                อยู่ๆเจ้าเด็กผอมกระหร่องที่นั่งข้างเขาก็เอื้อมมือมาแตะที่หลังมือของเขาเบาๆ  พอเขาหันไปมอก็พบว่าตัวเองเกิดจะไม่สบายขึ้นมาหรือเปล่า เพราะรู้สึกว่าใจมันกระตุก

 

                ใจกระตุกเพียงเพราะเจ้าเด็กบ้านั่น......ยิ้มให้

 

                สีหน้าอ่อนโยนนั่นมันอะไรกัน  และเขาเป็นอะไร เคยจำได้ว่าตอนที่รู้สึกแบบนี้มันผ่านมานานมากแล้ว

 

                แถมเขายังไม่ปัดมือเล็กนั่นออกอีก..เขาคนที่โคตรไม่ชอบให้ใครมาโดนตัว

 

                เอ่อ..พี่แจ็คสันคะ ฮายยยยย นานะเองค่ะ บังเอิญจังนะคะนานะเรียกชื่อเขาซ้ำเพราะว่าเขายังไม่ตอบอะไร วันนี้อีกคนใส่ชุดกระโปรงสีขาว เขาก็เลยเฉยๆ ความจริงถึงจะใส่ชุดสีแดงมาเขาก็ไม่เป็นอะไรหรอก

 

                ที่วันนั้นตกใจเพราะนานะพุ่งตัวเข้ามาหาต่างหาก และอีกอย่างมันรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

 

                อ้อ....อาจจะเพราะว่าตอนนี้เขามีเพื่อนๆอยู่ด้วยเยอะละมั้ง.....

 

                “ครับเขาตอบออกไป

 

                แหมกว่าจะตอบนานะได้นะคะ เนี่ยน้อยใจแล้วด้วย นี่นายมานั่งไรตรงนี้ยะ ลุกขึ้นสิท้ายเสียงนานะหันไปตวัดเสียงพูดกับเจ้าเด็กที่นั่งแตะมือไว้ที่หลังเขา โทนเสียงคล้ายตะคอก

 

                และเขารู้สึกไม่พอใจมากๆ

 

                นี่คนของผม เขาจะไม่ลุกไปไหนทั้งนั้น แล้ววันนี้เพื่อนผมมาเยอะและมาเป็นการส่วนตัว แต่ถ้านานะอยากนั่งก็ไปลากเก้าอี้ตรงนู้นมาเขาบอกยืดยาว และนานะทำหน้าไม่พอใขเขาเป็นอย่างมาก

 

                คนที่ต้องโมโหน่ะหรือเขาต่างหาก

 

                อะ เอ่อ สวัสดีค่าน้องนานะ  มากับใครเอ่ยถ้าจะนั่งนี่เดี๋ยวพี่เรียกคนเอาเก้าอี้มาให้นะคะพี่มีนาพูดขึ้นเพราะอย่างน้อยเขาก็ยังอยู่ในช่วงสัญญาจ้างกับพ่อของเธอ

 

                ไม่นั่งแล้วค่ะพี่มีนา มาเป็นการส่วนตัวไม่ใช่หรอคะ นานะนั่งด้วยจะอึดอัดเปล่าๆ

 

                “ใช่ค่ะ....อ๊ะพี่หมายถึงมาเป็นการส่วนตัวจริงค่ะ แต่ถ้าน้องนานะจะนั่งด้วยพวกเราก็ไม่อึดอัดหรอกค่ะ คนกันเองทั้งนั้น พี่กลัวว่าน้องจะอึดอัดมากกว่านะคะ เพราะนานะไม่รู้จักใครเลยในนี้นอกจากพี่กับแจ็คสัน

 

                จบคำของพี่มีนา นานะก็บอกกระแทกเสียงว่าขอตัวแล้วเดินปึงปังไปเลย

 

                แปะ แปะ แปะ

 

                เด็ดอะพี่มีนา ว่าแต่ใครหรอครับพี่แบคปรบมือและถาม เขาไม่ได้สนใจฟัง แต่ว่าสายตาหันไปมองอีกคนที่อยู่ตัวเล็กเหลือเกิน เจ้าเด็กนั่นกำลังจะยกมืออกจากมือเขา

 

                และเขาก็ทำในสิ่งที่ตัวเองไม่คิดว่าจะทำเหมือนกัน

 

                เขาจับมือเจ้าเด็กนั่น.......

 

                มือเล็กกว่ามือของเขาเกือบเท่าตัวไม่ได้นุ่มนิ่มแบบมือของผู้หญิงหรือแบบของพี่แบค เป็นมือที่แค่จับก็รู้ได้เลยว่าผ่านการทำงานมาเยอะแล้ว

 

                แต่ทำไมมือที่ไม่ได้นุ่มอะไรเลยแต่ว่ามันดูเข้มแข็ง กลับทำให้เขาใจเต้นขึ้นมาอีกแล้วล่ะ

 

                และเหมือนอีกคนมีคำถามเพราะพอถูกจับไว้ก็หันขวับมาเลย และเขาแค่พูดแบบไม่มีเสียงว่า

 

 

                ขอจับหน่อย กลัว

 

            และพอเจ้านั่นรู้ว่าเขาพูดว่าอะไร ก็รีบพยักหน้าและบีบมือตอบเขาทันที

 

 

                เอาล่ะ....กลับจากทะเล เขาจะไปให้หมอเช็กหน่อยแล้วหละ ว่าคลื่นหัวใจเขามีปัญหาหรือเปล่า ทำไมมันกระตุกบ่อยจัง

 

                จับไปแค่ไม่นานเขาก็ปล่อย เพราะอยากให้เจ้าเด็กนั่นกินข้าวถนัดๆและกินได้เยอะๆ

               

 

                “โอ๊ยยยย อิ่มมากพี่ชานบอกและทุกคนก็ลงความเห็นว่าอิ่มและอยากจะนอนเต็มแก่แล้ว พวกเราดื่มกันไปคนละนิดละหน่อย ไม่ได้หวังจะเมาอะไร มีแค่พี่แบคที่กินเบียร์ยังไม่หมดกระป๋องด้วยซ้ำก็เมาแอ๋ พูดอ้อแอ้ไม่รู้เรื่องแล้ว เดือดร้อนพี่ชานยอลต้องหิ้วปีกพยุงไป

 

                เอาล่ะ แจ็คสันอย่านอนดึกนะ พรุ่งนี้มีคิวถ่ายเซตแรกตอน 8โมง ไปเจอกันที่ล้อบบี้ตอน 6โมงเช้านะ ส่วนน้องมาร์คคะ ไม่เปลี่ยนใจไปนอนกับพี่จริงๆนะ

 

                เจ้าเด็กนั่นยิ้มและบอกฝันดีพี่มีนา พี่มีนายิ้มกว้างและเขามากอดคนที่ตัวเท่าๆกันเบาๆ ก่อนจะบอกลาเขากับไอ้แจบอมที่ยืนเหมือนอากาศ

 

พอเข้าไปในห้อง ไอ้แจบอมก็แสดงความเป็นสุภาพบุรุษอะไรไม่เข้าท่าขึ้นมาทันที

 

                เดี๋ยวมาร์คเข้าไปนอนห้องพี่ละกัน เดี๋ยวพี่ไปนอนกับไอ้แจ็คเอง มันไม่ค่อยชอบให้ใครไปอยู่ใกล้ๆหนะ

 

                อ๋อไม่เป็นไรครับพี่แจบอม เดี๋ยวผมนอนตรงโซฟานี่ก็ได้ พี่เข้าไปนอนในห้องเถอะครับ

 

                “นอนโซฟามันจะไปสบายตัวได้ไง ไปนอนเตียงยังไงก็ดีกว่า อ๊ะ..เอางี้มาร์คมานอนกับพี่ก็ได้ จะได้ไม่กวนไอ้แจ็คมันสองคนยืนคุยกันเหมือนเขาไม่ได้ยืนตรงนี้ด้วย

 

                ห้องนายเล็กกว่าห้องฉันเขาบอก

 

                งั้นน้องมาร์คนอนในห้องนั้น พี่ไปนอนกับไปแจ็คห้องนู้นเอง

 

                “นายจะบ้าหรอ ตัวโตอย่างกับควายทั้งคู่ จะมานอนเบียดกันทำไมเขาบอกอีกรอบ

 

                เอ๊า..อะไรเนี่ย อะไรก็ไม่เอา ตกลงนายจะเอาไง ว่ามาเลยไอ้แจบอมมันถาม

 

                “ก็เอาเหมือนเดิมนั่นแหละ จะมาเปลี่ยนทำไมให้วุ่นวาย ฉันจะเข้านอนแล้ว พรุ่งนี้มีงานต้องไปตอนเช้าเขาบอกแค่นั้นและเดินออกตัวมาก่อน แต่เดินเกือบจะถึงห้องนอนเจ้าเด็กตัวผอมนั่นก็ยังไม่เดินตามมาอีก

 

                นี่!ไม่ได้ยินหรือไง ฉันบอกว่าจะนอนแล้วเท่านั้นแหละเจ้าเด็กนั่นก็เดินลากเท้ามาตรงนี้ พูดดีๆไม่ชอบ ชอบให้เสียงดัง

 

                พอเข้ามาในห้องได้ เขาก็ไล่ให้เจ้าเด็กนั่นเข้าไปอาบน้ำอีกรอบ กลิ่นอาหารยังลอยติดตัวไปหมด ก่อนจะเข้าห้องน้ำเขาก็กำชับแล้วกำชับอีกให้เอาชุดนอนเข้าไปเปลี่ยนด้วย

 

                เขานั่งเช็กมือถือเล่นที่ระเบียงรอเจ้านั่นอาบน้ำเสร็จ ใช้เวลาไม่นานก็เดินผมเปียกงงๆออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าที่ใส่เรียบร้อยแล้ว แล้วนั่นชุดอะไร เรียกว่าชุดนอนได้หรอ บางขนาดนั้น

 

                “ใส่ชุดอะไรเขาถาม เขาฝากพี่มีนาซื้อชุดจากญี่ปุ่นมาให้ตั้งเยอะแยะนี่นา วันนี้ทั้งวันก็เห็นใส่ชุดที่ได้มาใหม่ แล้วทำไมชุดนอนยังเป็นชุดเก่าๆอีกล่ะ

 

                “ก็ชุดนอนไงคุณ ถามแปลก

 

                “ชุดนอนอะไรของนาย ทำไมมันเก่าขนาดนั้น

 

                “โอ๊ยยยย คุณไปอาบน้ำเถอะ นี่ชุดก็ชุดผม ผมใส่ได้น่าเจ้าเด็กบ้านั่นทำเสียงระอาๆใส่เขา อะไร!คนเขาก็อุตส่าห์หวังดีถาม มาตอบกวนแบบนี้ซะได้

 

 ดี เดี๋ยวเขาจะเปิดแอร์ให้ติดลบ ให้หนาวตายไปเลย ว่าแล้วก็ใช้รีโมทลดอุณหภูมิให้เหลือแค่ 18 เขาไม่ถามอะไรอีก เดินดุ่มๆเข้าห้องน้ำไปเลย เจ้าเด็กบ้า ชอบให้หงุดหงิดอยู่เรื่อย พูดอะไรด้วยก็เอาแต่เถียงฉอดๆ มันจะเกินไปแล้วนะ เขาเป็นเจ้านายนะ เป็นคนจ่ายเงินเดือนให้ด้วย แถมยังเป็นคนบอกให้พี่มีนาซื้อชุดสีสวยพวกนั้นมาให้แท้ๆ

 

ฮึ้ยยยย โมโห

 

เขาใช้เวลาอาบน้ำและล้างตัว ดับอารมณ์ครุกรุ่นในใจเกือบชั่วโมงก็เดินออกมา พอเดินออกมาก็มองไปที่เตียง แต่ปรากฏว่ามันว่างเปล่า หันมองซ้ายมองขวาก่อนจะมาสะดุดกับร่างเล็กที่นอนคุดคู้อยู่บนโซฟาที่อยู่ในห้องนอน

 

พอเห็นแบบนี้ก็น่าสงสารแฮะ รีบใช้รีโมทปรับอุณหภูมิให้อยู่ระดับปกติ ก่อนจะเดินเข้าไปหาใกล้ๆ เจ้าเด็กขี้เหร่ ผอมกระหร่องอย่างกับอะไรดี นอนขดตัวอยู่บนโซฟาสีครีม สีผิวเดียวกับเจ้าตัวนั่นแหละ เอาจริงๆแจ็คสันไม่เคยได้สังเกตหรอก แต่เวลามองผ่านๆผิวที่ผ่านพ้นร่มผ้าออกมาก็สีผิวใกล้เคียงกับเขาเลยทีเดียว

 

แต่ทำไม..ผิวกายภายใต้ร่มผ้าถึงได้ขาวเนียนมากขนาดนั้น

 

เขาสาบานเลยว่าไม่ได้ตั้งใจมองร่างเจ้าเด็กนั่นหรอกนะเมื่อตอนเย็น แต่มันเป็นอุบัติเหตุ ตอนที่เขาลุกออกจากตัวเพื่อเอาผ้าห่มมาคลุมร่าง

 

สายตามันเลยจำเป็นต้องมอง เพื่อคลุมผ้าให้ถูกตัว และนั่นแหละเห็นแค่แวบเดียวตอนนั้น ร่างเล็กที่มีผิวขาวละเอียดอย่างกับน้ำนม

 

แจ็คสันยืนทอดสายตามองร่างของเมดของเขาที่ ที่ไม่ได้มีผ้าห่มมาคลุมซักนิด เจ้าเด็กนั่นใส่เสื้อยืดสีซีดกับกางเกงขาสั้นที่สูงกว่าเข่าขึ้นมาเล็กน้อย พิจารณาดูแขนและขาที่เรียวเล็กไปหมด แถมตอนนี้เสื้อยืดที่ใอยู่มันก็เลิกขึ้นมาเล็กน้อย จนมองเห็นหน้าท้องแบนราบที่โผล่ออกมาทักทายกัน

 

เห้ยยย...คิดบ้าอะไรอยู่วะแจ็คสัน

 

 

เขาสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆออกไป ก่อนจะตัดสินใจสะกิดปลุกเจ้าเด็กนั่น ก็สัญญากับพี่มีนาไว้แล้วนี่นาว่าจะให้นอนบนเตียง เขาก็จะให้นอนจริงๆ

 

นี่ ตื่นเขาบอก เจ้านั่นลืมตาขึ้นมา ใช้มือขยี้ตางัวเงีย ผมเผิมยุ่งไปหมด ไม่รู้ตอนที่นอนลงไป ผมแห้งหรือยัง

 

หิวข้าวหรอครับละเมอหรืออะไร

 

 

ไม่หิว ขึ้นไปนอนบนเตียงดีๆไป แล้วนอนเนี่ยผมแห้งหรือยัง เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกเขาบอกและใช้มือแตะไปที่ผมสีดำขลับนั้นเบาๆ

 

ยังชื้นๆอยู่เลยแฮะ....เจ้าเด็กนี่น้า ให้ตายเหอะ จะนอนแบบผมเปียกแบบนี้ได้ไง

 

นี่นายนอนทั้งที่ผมเปียกได้ไง

 

ฮืออออ มาร์คง่วง มาร์คจะนอนแล้วพูดจบก็ทำท่าว่าจะล้มตัวนอนลงไปอีก แต่ว่าเขาคว้าแขนไว้ได้ทัน ก่อนจะออกแรงนิดเดียว เจ้านั่นก็ลอยหวือติดมือขึ้นมาเลย

 

นี่มันตัวอะไรกัน

 

ไปนอนบนเตียงเขาบอกอีกที แต่เจ้านั่นก็ทำตัวเป็นของเหลว ปล่อยตัวให้มาพิงตัวเขา ตาก็จะหลับมิหลับแหล่

 

                คุณ...มาร์คง่วงครับ

 

 

                เขานี่อึ้งไปเลย ตอนเจ้านั่นช้อนตามองแล้วพูดแทนตัวเองว่ามาร์คแบบนี้.....มันก็ เอ่อ โอเคนะ แต่ทำไมใจมันสั่นหนักกว่าเก่าอีกเนี่ย

 

                ง่วงก็ไปนอนไปเขาบอกอีกรอบและพยุงตัวเจ้าเด็กผอมไปที่เตียง พอเจอเตียงเจ้านั่นก็ปล่อยมือที่เกาะตัวเขาไว้และทิ้งตัวนอนลงไปบนเตียงทันที

 

 

                และเงียบเสียงไปแล้ว

 

                จะนอนง่ายอะไรขนาดนี้เนี่ย

 

                เขายืนมองอยู่อีกห้าวิ เมื่อเห็นว่าไม่หือไม่อืออะไรอีก ก็เลิกผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเจ้าเด็กนั่นไว้ ก่อนจะเดินไปเป่าผม ลงไนท์ครีม และเดินกลับมาขึ้นเตียง จัดการกดปุ่มไฟที่อยู่ตรงหัวเตียงให้มืดสนิท จะเหลือก็แค่ตรงทางเดินไปห้องน้ำเท่านั่น

 

                กลัวเจ้านั่นตื่นมากลางดึกแล้วอยากเข้าห้องน้ำแล้วไปไม่ถูก ดีไม่ดีไปชนข้าวของอะไรของเขาเสียหายอีก

 

                พอดับไฟเสร็จเรียบร้อยก็กำลังจะหลับตานอน อยู่ๆคนที่คิดว่าหลับสนิทไปแล้วก็ขยับตัวยุกยิก เป็นอะไรอีกล่ะทีนี้ เขาลืมตาและหันไปมองคนที่นอนห่างออกไปอีกเป็นช่วงแขน

 

                หนาว

 

                อ้อ สงสัยจะหนาว เห็นไหมก็บอกแล้ว ว่าใส่ชุดบางๆแบบนั้นมันก็ต้องเย็นเป็นธรรมดา เดี๋ยวกลับกทม.คราวนี้จะบอกให้พี่มีนาไปหาซื้อชุดนอนเด็กมาให้ละกัน

 

                เขาเห็นว่าไม่ได้เป็นอะไรก็เลยจะหลับตาจริงๆอีกที ตอนที่กำลังจะเคลิ้มๆหลับไป ก็รู้สึกว่าเจ้าเด็กนั่นเขยิบเข้ามาจนชิดจนแขนเล็กนั่นเกยขึ้นมานิดๆบนแขนเขาเลย

 

                นอนชิดๆกันมันก็อุ่นดี

 

                เขาคิดแค่นั้นแล้วก็หลับลงไปจริงๆซักที

 

 

                เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนตี 5 เขากดปิดเสียง และค่อยๆลืมตาขึ้นเพื่อปรับสายตาให้ชินซะก่อน

                หืม...อะไรอยู่ที่เอว

 

                แจ็คสันดึงผ้าห่มลงเล็กน้อย เพื่อดูว่าอะไรที่ทับเอวตัวเองอยู่ แล้วพอมองดูดีก็ตกใจมาก เพราะหัวของเจ้านั่นนอนทับอยู่บนตัวเขานั่นเอง

 

                ขึ้นมาได้ยังไง ดูซิ เบาขนาดไหน ขึ้นมานอนทับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้สึกตัวเลย เพราะว่าเขาต้องลุกไปจัดแจงตัวเองเพื่อลงไปพบพี่มีนาตามที่นัดกันไว้แล้ว ก็เลยค่อยๆยกตัวอีกคนออกเบาๆ แต่ก็ดันตื่นซะได้

 

                อ้าวว คุณตื่นแล้วหรอเจ้าเด็กนั่นถามและหาวหวอดๆ เขาเปิดไฟสีส้มอ่อนๆที่หัวเตียงเรียบร้อยแล้ว

 

 

                ใช่ นัดพี่มีนาไว้

 

                “ให้ไปเป็นเพื่อนไหมถามไปหาวไป

 

                ไม่ต้องหรอกนายนอนไปเหอะ ถ้าตื่นแล้วหิวก็ลงไปกินข้าวเช้าที่ห้องอาหาร หรือไม่ก็ให้ไอ้แจบอมพาไปแล้วกัน วันนี้ฉันอาจจะยุ่งจนถึงตอนเย็นเลย ยังไงก็อย่าลืมกินข้าวล่ะ

 

                “หูยยย ทำไมใจดี หล่อเลยเจ้านั่นบอกและยิ้มให้เขาแบบที่ไม่ได้ทำบ่อยมากนัก

 

                เพราะฉะนั้น...พอทำแต่ละที หัวใจก็เลยเต้นแรงสินะ

 

                เอาไงนี้ เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อน เกิดมาก็ยังไม่เคยเห็นคนถ่ายแบบเลยด้วยสรุปคืออยากไปเป็ยเพื่อนเขา หรือว่าอยากไปดูการถ่ายแบบกันแน่

 

                จะไปก็ไป แต่ถ้าช้าฉันไม่รอ

 

                “โหยยย รับรองเลยอะ เนี่ยคุณเข้าไปอาบน้ำ ออกมาแต่งตัวยังไม่ทันเสร็จ ผมก็จะทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเลยครับไม่รู้พูดเพราะอยากไปด้วย หรือจะทำได้จริงๆแต่เขาก็ตัดสินใจลุกขึ้น

 

                ตะ แต่เดี๋ยวนะ

 

เห้ยยยย.....ลูกพ่อ รู้นะว่าตอนเช้าๆแบบนี้บางทีมันก็ตื่นมาทักทายผมบ้าง แต่ไม่ใช่วันนี้สิ ตอนแรกว่าจะเปิดผ้าห่มเพื่อลุกไปห้องน้ำ แต่ก็ตวัดผ้าห่มกลับปิดแทบไม่ทัน คือไฟในห้องมันได้สว่างอะไรเลย ลุกไป เจ้านั่นก็คงไม่เห็นหรอก...มั้ง

อ้าวคุณ...ไปสิ หรือจะให้ผมอาบก่อน

 

ใช่....นายไปอาบก่อนเลยเขาบอกและภาวนาให้เจ้าเด็กนั่นอาบนานๆหน่อย แต่ถ้ากลับมาแล้ว ลูชายเขามันยังไม่ยอมลงล่ะ

 

เดี๋ยวฉันไปอาบก่อน นายลุกไปเตรียมเสื้อผ้าให้หน่อยเขาบอก เจ้าเด็กนั่นก็พยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะค่อยๆลุกออกจากเตียงไป

 

ลูกรัก.....ทำไมมาขึ้นวันนี้ ตอนนี้

 

พอเจ้านั่นเดินหันหลังไป เขาก็รีบลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องน้ำแบบไวๆ เรียกว่าเกือบจะวิ่งแล้วด้วยซ้ำ เข้าห้องน้ำมาได้อย่างปลอดภัย พร้อมกับลูกชายที่ตื่นมาทักทายกันยามเช้าแบบใจหายไปหมด

 

ฟู่วววว เขาพรูลมหายใจออกมาแบบช้าๆ ก่อนจะเดินเข้าไปจัดแจงร่างกายของตัวเองให้เรียบร้อย พออาบน้ำเสร็จ ทุกอย่างสงบลงอย่างที่ควรจะเป็นก็เดินใส่ผ้าเช็ดตัวออกมา เห็นเสื้อผ้าถูกวางไว้บนเตียงอย่างเรียบร้อย

 

ผมไปอาบน้ำก่อนนะคุณสิ้นเสียงเจ้านั่นก็วิ่งปรู๊ดหายเข้าห้องน้ำไปเลย และเดินออกมาอีกทีในชุดใหม่เอี่ยมจากญี่ปุ่น

 

เห็นมะบอกแล้ว ว่าผมหนะเสร็จก่อนคุณอีกเขาหันไปมอง

 

มานี่และบอก เจ้าเด็กนั่นเดินมาหา เขายื่นขวดครีมกันแดดให้ เพราะรู้ว่าตอนหลางวันแดดร้อนอย่างกับอะไรดี

 

อะไรอะ.....ครับ

 

ครีมกันแดด ทาเร็วๆ

 

แหงะ..คู้ณนี่มันยังเช้าอยู่เลยนะ จะทาทำไมเนี่ย

 

ทาเลย แล้วถือเอาออกไปด้วย

 

คุณๆ นี่มันเช้าจริงๆนะ จะทาทำไมอะ

 

 

จะทาดีๆหรือให้ฉันทาให้เจ้าเด็กนั่นคิดว่าเขาไม่กล้าแน่ๆ เพราะยังหัวเราะที่เขาบอกให้ทาครีมกันแดดอยู่เลย

 

หมับ

 

หัวเราะใช่ไหม ได้ งั้นเดี๋ยวฉันทาให้เอง

 

เขาจับแขนเล็กนั่นไว้มั่นก่อนจะออกแรงดึงให้เขามาหาตัวและกระตุกตัวเบาๆให้ลงมานั่งบนตักเขาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้ากระจก

 

เห้ยยย คุณไม่เอา ไม่อ๊าววววววเจ้านั่นร้องและดิ้นเป็นพัลวัน แต่เขาก็ไม่ยอมเหมือนกัน รัดแขนคนที่ตัวเล็กกว่าเขาไว้แน่น จัดการบีบครีบลงไปที่แขน และก็ถูแบบทุลักทุเล

 

คุณ...ปล่อยนะ ไม่ทาๆดิ้นแด่วๆ ปากก็ร้องบอกให้หยุด

 

ไม่..ฉันจะทา จะทาให้หมดทั้งตัวเลยพูดจบก็สอดมือเข้าไปให้เสื้อด้านหลัง แล้วก็ใช้มือถูครีมกันแดดที่บีบไว้แล้ว

 

 

คุณคู้ณณณณณณ โอเค ทา ทา ทาแล้ว ปล่อยๆ ทาแล้ว

 

ก็แค่นั้น....แล้วนั่นแน่ใจว่าเอวผู้ชาย ทำไมมันเล็กแล้วก็เอวคอดได้ขนาดนั้น

 

เดี๋ยวลงไปต้องบังคับให้กินเยอะๆอีกดีกว่า

 

ปล่อยสิเจ้านั่นบอก และเขาก็คลายแขนออก เจ้านั่นก็แทบกระโดดออกจากตัวเขาเลย นี่.....เจ้าเด็กบ้าเอ๊ย นายไม่รู้หรอกว่าคนต้องการอ้อมกอดจากเขาแค่ไหน ทำมาเป็นทำท่าขนลุกขนพอง

 

เขามองอีกคนที่ยื่นทำหน้าบูด แต่ว่าก็ยอมทาครีมด้วยตัวเองดีๆซักที พูดดีๆไม่ชอบ ชอบให้ใช้กำลัง

 

ว่าแต่.....กลิ่นเจ้านั่นติดตัวเขามาเลยแฮะ.........

 

จะว่าไป ก็เป็นกลิ่นที่สบายใจดีเหมือนกันนะ

...................................................................

 มาแย้ว....อิคุณเจ้านายนี่ก็จะแปลกๆหน่อยนะคะ 55555

______
เม้นท์ครบ 500 มาต่อให้เลยค่าาาาา /เดี๋ยวววว หยอกกกกกกก ฮ่าๆๆๆ คิดถึงๆ เดี๋ยวเราจะได้เจอน้องมาร์คที่คอนแล้วนะคะ จะไปตะโกนบอกรักเผื่อทุกคนน้า <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

1,037 ความคิดเห็น

  1. #1017 กีกี้ส์ :-*) (@pokiekung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:01
    แงงง ชอบน้องมาร์คเวลาง่วงๆเบลอๆมาก ทำไมต้องอ้อนกันเบอร์แรงขนาดนี้ด้วยน้าา
    #1017
    0
  2. #982 ff.raing7 (@pornsirifon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 21:13
    คุณเจ้านายอารมณ์แปรปรวนบ่อยนะคะ55
    #982
    0
  3. #935 Unie jng (@une96x) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 02:56
    มีความย้อนแย้งในตัวเองแรงมากค่ะคุณ โอ้ยยยยยยน้องมาร์คง่วงแบบนั้น ยอมแล้วววววลูกกกก คุณเค้าก็ยอมหนูแล้วค่าาาา มีการเคารพธงชาติตั้งแต่เช้าตรู่ด้วยอย่างฮา 5555
    #935
    0
  4. #292 เดร (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 07:35
    แหม่....น่าหมั่นไส้จริงๆนะคะคุณแจ็คสัน คิคิ
    #292
    0
  5. #291 mouth2mink (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 02:25
    โอ๊ยยยย แจ็คสันจะไปหาหมอเช็คหัวใจกระตุกเมื่อไหร่ มาพานี่ไปด้วยยยยยยยยยย อ่านไปกระตุกไปเพราะความน่ารักโคตรๆๆๆๆของน้องมาร์คคคค ฮือออออ ตอนบอก 'มาร์คง่วงครับ' คือ น่ารักมากกกกกกกกก อินี่ได้ตายลง ฮือออออ



    ปล. ทาครีมกันแดดไม่ว่า แต่ต้องนั่งตักด้วยหราา คุณเจ้านายยยยย หึหึ
    #291
    0
  6. #290 hyuknok (@hyuknok) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 21:44
    บางทีแจ็คก็เลี้ยงเด็ก 55
    #290
    0
  7. #289 elmxing (@lexington) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 19:23
    อะไรยังคะ แจ็คสัน หลงเสน่ห์มาร์คแล้วหล่ะสิ
    #289
    0
  8. #288 AommieRattikan (@AommieRattikan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 18:01
    แหนะๆๆๆ... แจ็คสันชอบแต๊ะอั๋ง...
    น้องมาร์คแบบเนียนๆ 5555 >.<
    #288
    0
  9. #287 xQkgd_ (@xqkgd) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 16:45
    โอ้ยนยยย ไม่ค่อยเนียนเลยเนอะพ่อคู้ณ แอบจับนู้นจับนี่ตลอดเล้ยยยยยย
    #287
    0
  10. #286 pilaiwan_toey (@pilaiwan_toey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 11:50
    งื้ออ น่ารักมากๆเลยค่าา
    #286
    0
  11. #285 (ㅠ.ㅠ) (@amsunarat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 10:31
    เจ้านายเหมือนโรคจิตอะ ดมกลิ่นบ้าง แอบแต๊ะอั๋งบ้างว้อยยยยย
    #285
    0
  12. #284 Ninew_Puynoon (@Ninew_Puynoon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 08:46
    แก่นๆ น่ารัก มีแอบสัมผัสด้วย อยากจะแหม่ยาวๆ สัก 20 กิโลเมตร ^_^
    #284
    0
  13. #283 dark.tz (@tan_patt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 08:29
    เฉไฉได้โล่จริงๆเลยนะแจ็คสัน แหม่....
    #283
    0
  14. #282 kumnungpon (@kumnungpon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 08:04
    ชอบก็บอกมาทำเป็ยเฉไฉนะคะคุณเจ
    #282
    0
  15. #281 Aungot7 (@Aungot7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 06:56
    แหม ๆ ไม่ได้คิดอะไรเลยใช่ไหมเจ้านาย
    #281
    0
  16. #280 supermandey (@supermandey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 06:52
    เนียนแอบลูบผิวลูกเราแน่เลยคุณแจ็คสัน!
    #280
    0
  17. #279 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 06:04
    หาเรื่อง แตะตัวน้องตลอดดดด
    #279
    0
  18. #278 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 06:03
    เจ้านายคะ แปลกอีกนิดก็จะโรคจิตแล้วนะคะ
    #278
    0
  19. #277 852626 (@toobpong1) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 01:36
    จะทากะนแดดในเสื่อตะไมคะคุณเจ้านาย.... แต่ไม่เป็นไยเยาชอบบบบ55555
    #277
    0
  20. #276 B.R.A. 94 (@boomanan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 01:09
    แจ็คชอบมาร์คแล้วแน่เลยอ่ะ แต่มาร์คนี่ดิ ดูงงๆหน่อย 5555
    #276
    0
  21. #275 SOMRUETAI87 (@SOMRUETAI87) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 00:56
    แหม๋พิแจ็ค ไม่ต้องไปหาหมอตรวจหรอกหัวใจอ่ะ มันทำงานก็ตอนอยู่ใกล้น้องนั่นแหละ
    #275
    0
  22. วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 00:42
    คนซึนนนน
    #274
    0
  23. #273 Raindripdrop (@pemika1sayasin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 00:39
    พิแจ็คหลอกแต๊ะอั๋งน้องอีกแล้ววว ดีนะตอนที่น้องดิ้นอยู่บนตัว ลูกชายพิแจ็คไม่ตื่นขึ้นมาอีกรอบ555555
    #273
    0
  24. #272 Pydspy (@pydspy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 00:33
    หลอกจับเอวววว
    #272
    0
  25. #271 ˊˊCHICIM (@chicim) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 00:23
    ชอบแจ็คเรื่องนี้มากเลย
    พ่อคนซึน เห็นงี้แล้วเอ็นดูอะ ขำด้วย
    #271
    0