FICJARK เปิดพรี เมดของแจ็คสันเปิดพรีออเดอร์ตั้งแต่วันนี้ จนถึงวันที่ 30.10.20

ตอนที่ 9 : เมดของผม ตอนที่ 8 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,517
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    22 มิ.ย. 60



 

เมดของผม ตอนที่8

Jark Fiction

 

Man can live about forty days without food,

About three days without water,

About eight minutes without air,

But only for one second without you

 

 

                “ฮะ...น้องแพรล้มหรอ เป็นอะไรมาเปล่าเสียงพี่มีนาคุยโทรศัพท์ สีหน้ากังวล ตอนนี้มาร์คนั่งอยู่แถวๆห้องแต่งหน้าแต่งตัวของนายแบบ ซึ่งก็คือนายแจ็คสันนั่นเอง มาร์คไม่รู้หรอกว่าน้องแพรวที่พี่มีนาพูดถึงเป็นใคร  แต่ดูจากสีหน้าแล้ว น่าจะเป็นหนึ่งในนางแบบหรือเปล่า

 

                ให้ใครใส่ได้ที่ไหนล่ะ น้องแพรตัวเล็กแค่นั้นเอง โอเคๆพาน้องไปหาหมอแล้วกัน เดี๋ยวทางนี้จะลองจัดการกันดูพี่มีนาบอกพร้อมวางสาย สีหน้ายังดูวิตกกังวลอยู่เลย

 

                พอพี่มีนาเงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับเขาที่มองอยู่ก่อนแล้ว เขาก็รู้ว่าจะช่วยยังไงดี ก็เลยส่งยิ้มเป็นกำลังใจไปให้ แล้วอยู่พี่มีนาก็มีประกายวิ้งวับในตาก้ก่อนจะปรี่เดินมาหาเขา

 

                น้องมาร์คลุกขึ้นค่ะ ลุกขึ้นบอกพร้อมดึงแขนเขาให้ยืนขั้น พอยืนขึ้นเสร็จก็จับตัวเขาหมุนไปมา ได้ยินเสียงร้องกรี๊ดๆเหมือนดีใจอะไรซักอย่าง

 

                หวังว่าจะไม่เกี่ยวอะไรกับคนชื่อน้องแพรนั่นหรอกนะ

 

                “น้องมาร์คช่วยพี่หน่อยนะคะฮือออออออ นั่นไง งานเข้าเขาอีกแล้วรึเปล่าเนี่ย พอพูดจบก็ไม่ฟังคำตอบแต่ว่าจูงมือเขาไปอีกห้องหนึ่งแทน หน้าห้องเขียนว่าห้องแต่งตัว

 

                คุณภูมิคะ......พี่มีนาเรียกผู้ชายที่ดูติสๆคนนึง ก่อนจะจูงมือเขาเข้าไปหา

 

                ครับคุณมีนา

 

                “คือว่าน้องแพร นางแบบอีกคนของเราเกิดอุบัติเหตุค่ะเลยมาถ่ายไม่ได้ วันนี้ช่วยเปลี่ยนคอนเซปต์นิดหน่อยได้ไหมคะ คือมีนาอยากจะใช้น้องคนนี้แทน แต่ว่าให้ถ่ายแค่ข้างหลังอะค่ะ

 

                คุณภูมิอะไรนั่นทำท่าหมุนๆมือ และพี่มีนาก็จับเขาหมุนตัว โอยยยยยนี่มันอะไรกันครับ อะไรกัน

 

                ตัวๆพอๆกันเลย งั้นก็น่าจะโอเคแหละครับคุณภูมิตอบ และพี่มีนายิ้มขอบคุณ ก่อนจะจูงมือเขาไปอีกทางนึง

                อะ เอ่อ พี่มีนาครับ คือว่า.....

 

                “ฮืออออ น้องมาร์คต้องช่วยพี่นะคะงานกองนี้จ่ายค่าสถานที่อะไรหมดไปตั้งหลายแสนแล้ว มันจะล่มไม่ได้จริงๆนะครับ ช่วยพี่หน่อยนะคะ คนดีพี่มีนาหันมามองเขาพร้อมกระพริบตาปริบๆ กูดีๆเหมือนพี่เขาจะร้องไห้เลย

 

                และมาร์คจะใจร้ายใจดำกับคนที่แสนดีกับตัวเองได้ยังไง

 

                ละ แล้ว ผมต้องทำยังไงครับ

 

                พี่มีนายิ้มหวาน และบอกว่ามันแค่ง่ายๆ เขาแค่ยืนเฉยๆ อ้อโอเค ถ้าแค่ให้ยืนเฉยๆแถมยังไม่ต้องหันหน้าหากล้องอีก เขาน่าจะทำได้แหละ มั้งนะ ฮือออ แค่คิดก็อยากจะร้องไห้แล้ว

 

                พี่ส้มคะ พานางแบบคนใหม่มาส่งค่ะ...คืออย่างนี้นะคะ....แล้วพี่มีนาก็อธิบายให้ช่างแต่งหน้าฟัง ส่วนเขาตอนนี้เบลอไปหมดแล้ว

 

                น้องมาร์คคะ เดี๋ยวพี่ไปดูแจ็คสันก่อนน้า หนูรอที่นี่กับพี่ส้มนะคะ อ้อพี่ลืมบอกไปว่าค่าเหนื่อยถ่ายแบบวันนี้ได้สามหมื่นห้านะคะเดี๋ยวพี่โอนเข้าบัญชีให้จ๊ะพี่มีนาบอกและบีบมือเขาเบาๆก่อนจะเร็วๆหายไปอีกทาง

 

                ว่าแต่...ยืนเฉยๆได้สามหมื่นเลยหรอ โอ้โห.........

 

                มาค่ะ ให้เจ๊ดูสิ อื้อหืมผิวดีนะเราพี่ช่างแต่งหน้าที่เป็นสาวประเภทสองที่ตัวสูงมากๆบอกเขา เขาก็เลยยิ้มให้ ยิ้มไว้ก่อนครับ ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรนี่นา

 

                เขานั่งๆหลับตาบ้าง ลืมตาบ้าง ตามแต่เจ๊ส้มจะสั่ง ใช้เวลาประมาณยี่สิบนาทีก็แต่งหน้าเสร็จ แต่เอาจริงๆไม่เห็นต้องแต่งหน้าก็ได้ ไม่ได้ถ่ายหน้าซะหน่อย แต่อันต่อไปนี้สิที่ทำให้ผมตะลึง วิกผมสีดำยาวถูกยื่นมาตรงหน้า

 

                ฮือออออ กลัวอะ ไม่ใส่ได้ไหม

 

                แป๊บเดียวลูก ทำหน้าแบบนี้ทำไมคะ ไม่เจ็บหรอกเจ๊ส้มบอกเขาและสวมมันลงมาบนหัวเขาจัดๆแต่งท่ามกลางสีหน้าจะร้องไห้แล้วจริงๆของเขา พอใส่เสร็จก็ลากเขาไปยังห้องแต่งลองชุด

 

                ใส่ชุดที่แขวนอยู่ในนั้นแล้วออกมานะจ๊ะเจ๊ส้มดันเขาเข้าไปในห้อง เขาก็เลยจำใจเดินเข้ามา มีชุดแขวนอยู่แล้ว พอเห็นชุดเขาก้อยากจะร้องไห้อีกรอบ ยิ่งมองตัวเองในกระจกก็ยิ่งน่ากลัว

 

                เอาน่า ไอ้มาร์คได้ตั้งสามหมื่นห้า แถมได้ช่วยพี่มีนาด้วย อย่าคิดมากสิ เขาหยิบชุดมาดูอีกครั้งพร้อมถอนหายใจเบาๆ ชุดมันก็ใส่ง่ายๆเขาใช้เวลาแค่แป็บเดียวก็เดินออกไป ซึ่งพี่มีนายืนรออยู่แล้ว

 

                กรี๊ดดดด!ฮือออน้องมาร์คน่ารักมากพี่มีนาเข้ามากอดเขา ก่อนจะจูงมือเขาให้เดินตามไป นาทีนี้จะไปไหนก็ไป ขอให้เสร็จไวๆก็พอ เขาก้มหน้างุดไปตลอดทาง ไม่รู้ว่าคนอื่นจะคิดยังไง ที่ผู้ชายอย่างผมมาแต่งแบบนี้

 

                โดยเฉพาะ

 

                แจ็คสันมาแล้วจ้า

 

                นายแจ็คสัน

 

                พี่มีนาพาเขาเดินมาถึงตรงที่นายนั่นนั่งอยู่ก่อนแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมอง เขาไม่พร้อมและไม่มีวันพร้อมด้วย

 

                โอเค พร้อมแล้วก็ไปที่หาดกันคุณภูมิที่น่าจะเป็นช่างภาพบอก เขายังถูกพี่มีนาจูงมืออยู่ ตอนนี้ออกมาถึงชายหาดที่ไม่ไกลจากจุดที่แต่งตัวมากนัก เห็นพี่มีนาบอกว่าตรงนี้เป้นหาดส่วนตัว จึงไม่ค่อยมีคนมากนัก ซึ่งนั่นทำให้เขาสบายใจไปอีกนิดนึง

 

                เดี๋ยวถ่ายซีนที่มีนางแบบก่อนแล้วกันนะครับคุณภูมิบอก และเขาถูกพี่มีนาดึงแขนให้เดินไปหานายแจ็คสัน ที่ยืนไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาว สบายใจมากไปแล้วเว้ย เมื่อไม่รู้จะทำไงดีเขาก็พาลเอากับนายนั่นเอาซะเลย

 

                หน้าบึ้งทำไม ไม่อยากทำทำไมไม่ปฎิเสธนายนั่นถามเหมือนกับอ่านใจเขาได้

 

                หึเขาบอกแค่นั้นแหละ ตอนที่ทีมงานกำลังเซตติ้งอยู่ เขาที่ยืนอยู่กับนายแจ็คสันแค่สองคน อย่ๆก็รู้สึกเขินขึ้นมาซะงั้นเมื่อโดนจ้องตรงๆแบบนี้

 

                มะ มองอะไร

 

                “มองคนขี้เหร่เออ!รู้แล้วแหละ ไม่ต้องมาย้ำหรอกน่า

 

               

                ฉากพร้อมแล้วนะครับ นายแบบนางแบบสแตนด์บายครับพอเสียงช่างภาพบอก พี่ช่างแต่งหน้าก็กรูเข้ามาซับหน้าและจัดผมอีกรอบ

 

                “เซ็ตแรกพร้อมนะครับ

 

                ฟึบ

 

                เฮ่ยยยย.....เขาร้องเสียงหลงเลยอยู่ๆนายนั่นก็ดึงตัวเขาเข้าไป จนหน้าเขาชนกับแผงอกนั่น ทำไมติดกระดุมเสื้อเนี่ย นายแจ็คสันใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กับกางเกงขาสั้นสีขาว ทาตัวดำด้วย(คือไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไรครับ ปกติผิวไม่ใช่สีนี้นี่นา

                โอเคครับ สวย ดี แจ็คสันเปิดไหล่นางแบบหน่อยสิ้นเสียงตากล้อง นายนั่นก็ปลดกระดุมเสื้อเขา

 

                เห้ยย จะทำอะไรเขาถามและใช้มือตะครุบไว้ทัน

 

                ปลดออกสองเม็ดแล้วดึงแบบนี้นายนั่นบอก แถมยังแกะกระดุมเสื้อเขาด้วยมือเดียวได้อีกด้วย พอถอดเสร็จก็รั้งตัวเสื้อลง ทำให้ไหล่เขาโผล่ขึ้นมาเลย ฮืออออออออ

 

                อา..โอเค เยี่ยม แจ็คสันวางหน้าที่ไหล่ครับคือพี่ช่างกล้องแกก็สั่งอะไปเรื่อย นายนี่ก็ทำตามทุกอย่าง ส่วนเขาก็ยืนหันหลังให้กล้องแบบที่บอกจริงๆ

 

                ตอนนี้เขาโดนกอดเอวไว้ แล้วนายนั่นก็ซบหน้ามาตรงไหล่ของเขา นี่มีนท่าบ้าอะไรกัน เขาได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูก คนที่คอยขยับและเปลี่ยนท่าก็มีแต่นายแจ็คสันที่ดูโปรซะจนเขาเริ่มจะหมั่นไส้อีกรอบแล้วเนี่ย

 

                “หืม ทำไมกลิ่นเปลี่ยนนายแจ็คสันบอกตอนที่มาทำอะไรฟุดฟิดๆแถวคอของเขา

 

                พะ พี่ส้มฉีดน้ำหอมให้เขาตอบ และนายนั่นดันตัวเขาออก ตอนที่ช่างภาพบอกว่าเซตถัดไป ฟู่ว เขาถอนหายใจเกือบจะตายแล้ว เพราะเมื่อกี๊ตื่นเต้นมาก ตื่นเต้นจนต้องกลั้นหายใจไว้เกือบตลอดเวลา

 

                นายแจ็คสันยื่นมือมาติดกระดุมให้เขาอย่างรวดเร็ว

 

                พี่มีนานายแจ็คสันเรียกพี่มีนาก็เดินเข้ามาหา พร้อมกับยื่นน้ำให้เขาดื่ม เขาก็ไม่ทันได้ฟังว่าพูดอะไรกัน รู้อีกทีก็ถูกเอาสำลีเช็ดแถวๆคอ ฮึ้ยย อะไรอีกล่ะเนี่ย

 

                เช็ดน้ำหอมออกให้หมดเดี๋ยวฉันจะไปเปลี่ยนชุดบอกและยื่นสำลีมาให้เขา อะไรของเขาเนี่ย แต่ก็ดีเหมือนกัน เขาเองก็ไม่ชอบกลิ่นนี้เอาซะเลย พอเช็ดเสร็จ พี่ช่างแต่งตัวก็เอาชุดมาให้เขาเปลี่ยน รอบนี้เปลี่ยนเป็นเชิ้ตสีขาวตัวยาว คือมันยาวคลุมกางเกง จนเหมือนผมใส่พวกชุดเดรสเลย

 

                เมื่อไหร่มันจะเสร็จเนี่ย อยากร้อง

 

               

                “เซตสองเริ่มครับ แจ็คสันนั่งลงไป อา..อ้าขาครับ อะน้องนางแบบเดินเข้าไปนั่งครับ

 

                ดะ เดี๋ยวนะ เดี๋ยวนะ เขาคือน้องนางแบบที่ว่าใช่ไหม ให้ไปนั่งตรงไหนนะ

 

                แบบนี้ครับพูดไม่พอยังลากเขาให้ลงไปนั่งคุกเข่าตรงพื้นทรายที่มีนายแจ็คสันนั่งอยู่ก่อนแล้ว ไม่เอานะ ไม่อาววววววววว

 

                ฟึบ

 

                เขาโดนนายบ้านั่นดึงลงไปแล้ว แถมยังบอกให้เขานั่งคุกเข่าอีก พอจัดท่าให้เขาเสร็จ นายนั่นก็สวมกอดเข้ามาอีกรอบ โอ๊ยยยจะตายแล้ว มาร์คจะตายแล้ว นี่มันท่าอะไรกัน

 

                คือมันก็ไม่เห็นหน้าของเขาจริงๆนั่นแหละ ถ่ายแค่ข้างหลังแบบที่ตกลงกัน แต่ที่เขาไม่รู้ก็คือ ทำไมเขาจะต้องมาแนบชิดอะไรขนาดนี้กับอีกคนด้วย

 

                สวยครับสวย ทีนี้เอาแก้มไปแนบหน้านางแบบครับพอตากล้องสั่ง เขาก็เตรียมดิ้นเลย แต่นายแจ็คสันก็ล็อคเขาไว้แน่น

 

               
                “รีบๆทำจะได้เสร็จ อย่าดิ้นบอกพร้อมจ้องหน้าเขาด้วย

 

                โอ้โห....เพิ่งได้มองเต็มๆตา ทำไมหล่องี้เนี่ย ผมสีดำขลับนั้นถูกเซตแบบเปียกๆเสยขึ้นไป จนเห็นโครงหน้าได้ชัดเจน พอทาผิวให้ดูคล้ำลงแบบนี้มันก็ยิ่งดูหล่อขึ้นมามากอีก ไม่ยุติธรรมเลย ทำไมเขาต้องมาใส่ชุดบ้าๆ วิกผมบ้าๆนี่ด้วย

 

                แนบครับ เอาแก้มแนบแก้มตากล้องก็สั่งไม่หยุด เขาทันเห็นนายนั่นยิ้มนิดนึงก่อนเอาเอาแก้มมาแนบกับแก้มของเขา

 

                ตึก ตึก ตึก อยู่ๆหัวใจเขาก็เต้นแรงแบบไม่มีเหตุผล เป็นอะไรอะมาร์ค เป็นอะไร

 

                ดีมากครับ สวยมากครับ ทีนี้ทำท่าเหมือนจะจูบนางแบบนะครับ

 

                เขานี่หันขวับเลย.....

 

                พะ พี่ ครับเขาหันไป แต่ก็โดนจับให้หันหน้ากลับมา

 

                อยู่เฉยๆเถอะน่า แป๊บเดียวเดียวก็เสร็จแล้ว ยิ่งนายช้าแดดมันก็ยิ่งจะร้อนเข้าใจไหม แล้วครีมที่ให้พกมา ได้ทาเพิ่มไหมยังจะมีมาถามเรื่องนี้อีกเรอะ....นั่นเขาสั่งให้จูบนะ ไม่ได้ยินหรือไง

 

                แล้วให้ถ่ายแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ ครั้งหน้าห้ามเลยนะพูดอย่างกับเขาอยากทำนักนี่

 

                แล้วใครใช้ให้ทาปากเขามั้ง...โอ๊ยยก็ต้องเจ๊ส้มสิ เขาเหยียดปากเล็กน้อยเพราะรำคาญคนช่างซัก รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่ได้อยากทำ

 

                นี่...อย่ามากวนฉันนะ

 

                =_=

 

                “แจ็คสันปัดผมนางแบบมาข้างๆครับพี่ช่างกล้องช่างสั่งและนายนั่นก็ทำตามเป็นอย่างดี เออ..จะอะไรก็รีบๆเถอะ เขาอยากไปเปลี่ยนชุดจะแย่แล้ว

 

                เตรียมตัวนะครับ ไปครับพูดจบก็ได้ยินเสียงรัวของชัตเตอร์ดังขึ้นมาอีก นายนั่นย้ายมือมาจับที่ท้ายของเขา และเขาก็เกร็งตัวขึ้นแบบอัตโนมัติ ตอนที่หน้าหล่อๆนั่นโน้มลงมา ตอนนี้มาร์คแทบไม่ได้ยินเสียงรอบข้างอะไรอีกแล้ว เห็นแค่ดวงตาคมที่จ้องกันอยู่

 

                เขาเหมือนกับคนที่หายใจไม่เป็นเอาซะเลย ตอนนี้หน้าของนายแจ็คสันอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงคืบ จมูกโด่งของนายนั่นชนกับจมูกของเขาแล้วด้วยซ้ำ

 

                ใกล้มากจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆของแกคน และมาร์คตัดสินใจหลับตาหนีซะเลย ใช่หลับตาไปเลย จะได้ไม่ต้องเห็นไม่ต้องรับรู้อะไรทั้งนั้น

 

                จุ๊บ

 

                แค่เบาบาง และโดนแค่ฉากๆเหมือนจะไม่ได้ตั้งใจ มาร์คตัวแข็งทื่อ ตอนที่รู้สึกถึงความหยุ่นๆที่ริมฝีปากของตัวเอง

 

                โอเค เยี่ยมครับ พักได้ พอจบเสียงของตากล้อง นายนั่นก็ผละหน้าออกไปและดึงเขาให้ลุกขึ้นยืน พี่มีนาวิ่งมาหาเขา และบอกจะพาไปเปลี่ยนชุด เขาไม่ได้หันไปมองนายแจ็คสันอีกเลยว่าเมื่อกี๊มันคืออะไร

 

                เก่งมากครับ โอโห...เซตเมื่อกี๊พี่เกือบหัวใจวายเลยค่ะ เดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดนะคะ แล้วเดี๋ยวเราไปรอแจ็คสันมาทานอาหารกันเขาที่งงเบลอไปหมดแล้ว ถูกจับล้างหน้า เอาวิกผมออก และเปลี่ยนชุดเรียบร้อย ก็เดินกลับมานั่งพักตรงแถวๆที่นายนั่นยังถ่ายแบบอยู่

 

                ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงก็ได้ยินเสียงเฮลั่น....น่าจะเสร็จแล้วมั้ง ตอนนี้ก็เที่ยงพอดี เอาจริงๆงานของนายแจ็คสันก็ไม่ได้ง่ายเลยนะ ต้องมาทำอะไรแบบนี้ เขาทำไม่ได้แน่ๆ

 

                ระหว่างนั่งรอเขาก็นั่งมองอะไรไปเรื่อยเปื่อย มองฟ้า มองทะเลให้เต็มตา เพราะไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนถึงจะมีโอกาสได้มาอีก

 

                ไปทานข่าวกันจ้าเด็กๆพี่มีนาบอก พอเขาหันไปก็เจอนายจ้างเขายืนทำหน้าเบื่อหน่ายอยู่ข้างๆ ก้หน้าประจำคุณเขานั่นแหละ พอเห็นหน้านายแจ็คสันหน้ามันก็จะร้อนๆขึ้นมาอีกแล้ว

 

                นี่เขาเป็นอะไร!

 

                “ไปทานข้าวที่ห้องอาหารโรงแรมกันจ๊ะ

 

 

                อ้าวเจอกันอีกแล้วนะคะตอนที่กำลังจะก้าวเท้าเข้าห้องอาหารของโรงแรมก็เจอกับน้องชุดแดง ที่ได้ยินแว่วๆว่าชื่อนานะ เขาหันมองนายแจ็คสันแบบอัตโนมัติ ก็เห็นว่าอีกคนก็มองมาอยู่เช่นกัน ก็เป็นเขาเองนั่นแหละที่หลบสายตาไปก่อน

 

                ค่ะ..เจอกันบ่อยจังเลยเนอะว่าไหมคะพี่มีนาเป็นฝ่ายตอบ

 

                แล้วนี่กำลังจะไปทานอาหารหรอกัน นานะก็เหมือนกันค่ะ ให้นานะไปทานด้วยสิคะเมื่อไม่มีใครตอบอะไร น้องชุดแดงก็คงคิดว่าทุกคนอนุญาตก้เลยถือวิสาสะเกาะแขนนายแจ็คสันและเดินเข้าไปข้างในห้องอาหารพร้อมกัน

 

                วันนี้คนเยอะจัง เขาเห็นว่ามีคนนั่งเต็มทุกโต๊ะเลย ไม่นานก็เดินเข้าไปถึงโต๊ะที่มีคนที่เขารู้จักนั่งรออยู่แล้ว

 

                น้องมาร์คๆทางนี้พี่แบคเรียกและกวักมือ เขายิ้มตอบ และกำลังจะนั่งลงแต่ก็มีเสียงหวีดเล็กๆของผู้หยิงที่อยู่ข้างนายนั่นร้องขึ้นมาซะก่อน

 

                เอ๊ะมีที่นั่งแค่หกที่หรอคะ

 

                “ใช่ค่ะ..ก็เรามากันหกคนนี่คะพี่มีนาตอบและนั่งลงข้างพี่แจบอม

 

ทีนี้ก็เหลือแค่ฝั่งพี่แจบอม หนึ่งที่ ข้างๆพี่แบคอีกหนึ่ง มีเก้าอี้เหลือสองตัว กับคนสามคน

 

เชิญนานะนั่งเลยครับนายแจ็คสันบอกและผู้หญิงคนนั้นยิ้มหวาน รีบนั่งลงไปทันทีข้างพี่มีนา

 

โอเค เขาสินะที่ต้องไป เอาจริงๆก็หิวนิดหน่อยครับ เดี๋ยวค่อยออกไปหาอะไรกินข้างนอกโรงแรมก็น่าจะมีขายล่ะมั้ง เขายิ้มแห้งๆไปทีนึง จะว่าไปก็รู้สึกแปลกๆอยู่เหมือนกันนะ กำลังจะหมุนตัวกลับอยู่แล้วเชียว

 

นั่นนายจะไปไหนนายแจ็คสันบอกและจับแขนเขาเอาไว้ จะจับทำไมเนี่ย คนยิ่งหิวๆอยู่ แล้วจะให้เขายืนอยู่ทำซากอะไรอะ คิดไปคิดมาอยู่ๆก็รู้สึกรื้นๆที่กระบอกตาแฮะ

 

พอพูดจบนายแจ้คสันก็นั่งลงไปบนเก้าอี้ที่ว่างอยู่อีกหนึ่งตัวข้างพี่แบค ทุกคนกุลีกุจอเรียกพนักงานเพื่อขอเก้าอี้ให้เขา เขาก็ได้แต่บอกว่าไม่เป็นอะไร แต่ยังไม่ทันที่จะมีใครมายกเก้าอี้ หรือจะทันได้ด่าหรือต่อว่านายแจ็คสันเสร็จเลย เขาที่ยืนงงๆก็ถูกกระตุกแขนไม่แรงแต่ก็ไม่เบา ทำให้เซไปตามแรงฉุด

 

แหมะ

 

ตัวตกลงไปบนตักของนายจ้างเขาได้อย่างพอดิบพอดี

 

เห้ยยยย.....เขาไม่ได้ตั้งใจนะ และพอกำลังจะลุกขึ้นก็ถูกกอดเอวเอาไว้ กอดแน่นมาก

 

นั่งนี่แหละ จะไปไหน

 

อ๊ะ...พะ พะ พี่แจ็คสันน้องชุดแดงก็พูดตะกุกตะกักพอๆกับเขาเลย!

 

และเขาหัวใจจะวาย ตอนที่นายนั่นยื่นหน้ามาเพื่อตอบคำถามของน้องเขา โดนการยื่นหน้ามาวางไว้ที่ไหล่ของเขานั่นเอง

 

ครับ..ว่าไงนานะ

 

กรี๊ดดดดดดน้องนานะอะไรนั่นกรี๊ดเสียงดัง พร้อมกับลุกและวิ่งออกไปจากห้องอาหารทันที ได้ยินเสียงหัวเราะหึๆ ก่อนที่ได้ยินเสียงหัวเราะครืนจากคนทั้งโต๊ะ

 

ฮ่าๆๆๆโอ๊ยยวิ่งออกไปแทบไม่ทัน

 

อะไรของน้องเขาวะเนี่ย

 

ตลกหน้าน้องมากอะ

 

ทุกคนมัวแต่ขำ....แต่เขาไม่ขำเลยนะ ทำไมนายแจ็คสันยังไม่ปล่อยเขาอีกเนี่ย ปล่อยซี่ ฮืออออออ

........................................

 

เสียงหัวเราะยังคงดังอย่างต่อเนื่อง แต่ว่าเขายังไม่ได้ลงไปนั่งดีๆเลย เมื่อเห็นว่าน้องนานะอะไรนั่นคงจะไม่กลับมาแล้ว มาร์คก็เลยต้องส่งเสียงขึ้นขัดจังหวะล่ะนะ

 

 

 

                อะ เอ่อ.....คือผมขอลงไปนั่งได้ยัง

 

 

                พอเขาพูดจบ โต๊ะก็เงียบทุกคนหันมาจ้องที่เขาเป็นตาเดียว อ้าวนี่เขาทำอะไรผิดอะ ก็ทำไมต้องมานั่งตรงนี้ด้วยเล่า

 

                อ๊ะ...น้องมาร์คมานั่งนี่ค่ะ นั่งข้างๆพี่พี่มีนาเป็นคนพูดขึ้นมาคนแรก นายแจ็คสันก็เลยคลายแขนที่รัดช่วงเอวเขาออก พอรู้สึกว่าเป็นอิสระเขาก็รีบดีดตัวพุ่งไปหาพี่มีนามันที

 

                เกือบตายแล้ว เมื่อกี๊หายใจไม่ทั่วท้องเลย

 

 

                พอพี่มีนาเรียกให้เจ้าเด็กตัวผอมนั่นไปนั่งด้วย เขาก็เลยคลายแรงที่จับเจ้านั่นไว้ ทำเป็นรีบไป ทำเป็นไม่อยากนั่งตักเขา.....ทำไมเจ้านี่ไม่เข้าใจซักทีนะ ว่าเขาคือ แจ็คสันหวัง  ความจริงไม่ต้องอธิบายอะไรเลยด้วยซ้ำ อยากเอาผลโพลเอาแบบสำรวจเกี่ยวกับตัวเขามาให้ดูซะจริงๆ ให้ตายเหอะ

 

                พอเจ้านั่นไปนั่งที่เก้าอี้ดีๆแล้ว ก็ไม่ยอมสบตาเขาอีกเลยตลอดการทานอาหารมื้อนี้  ไม่คุยกับเขาแค่คนเดียวนั่นแหละ

 

                เจ้าเด็กขี้เหร่เอ๊ย!

 

 

                เมื่อทานอาหารกันจนอิ่มแล้ว พี่แบคก็ชวนไปนั่งเรือต่อ ซึ่งทุกคนก็โอเค ส่วนเขาไม่มีงานอะไรต่อแล้ว นอนพักที่นี่อีกคืน พรุ่งนี้เช้าก็จะได้กลับกัน พอบอกว่าจะไปล่องเรือเล่น คนทีดูดีใจมากรองมาจากพี่แบคก็เป็นเจ้าเด็กนั่นที่ทุกคนในนี้ดูจะเอ็นดูกันซะเหลือเกิน โดยเฉพาะไอ้แจบอมนะ พูดโม้ไม่หยุด

 

                เอาจริงๆ เขาว่าเขาดำน้ำเก่งกว่ามันอีกนะ เคยเป็นนักกีฬาว่ายน้ำด้วย

 

                 โอ้โห..ไปเรือลำนี้เลยหรอครับเสียงเด็กตัวผอมพูด นี่ถ้ามองผ่านๆเขาก็นึกว่าเด็กมัธยมต้นด้วยซ้ำ คนอะไรเอวเล็กมาก ตัวแค่นั้นยังไม่ถึงครึ่งเขาด้วยซ้ำไป ต้องบอกให้กินให้เยอะกว่านี้

 

แล้วพอบ่ายแดดก็เริ่มแรงกว่าเดิม ครีมกันแดดที่เขาบอกให้พกมาก็ไม่รู้จะทำตามหรือเปล่า แต่เขาก็หมดห่วงเมื่อพี่มีนาหยิบครีมกันแดดขึ้นมาบีบแล้วบังคับเจ้านั่นให้ทา

 

 

                เรือลำที่เราจะเอาไปล่องเล่นเป็นเรือของบ้านพี่ชาน ซึ่งก็ติดต่อคนขับและแจ้งให้คนเตรียมพวกอาหารว่าง เครื่องดื่มที่ต้องใช้มาตุนไว้จนเต็มเรือ และตอนที่พวกเรากำลังทยอยกันขึ้นเรือนั้น ก็มีคนเรียกเขาไว้อีกแล้ว

 

                อะไรกันนักหนา!

 

                “พี่แจ็คสันคะ....จะไปไหนกันหรอคะเขาแทบไม่ต้องหันไปดูด้วยซ้ำว่าเสียงใคร เสียงแบบนี้มีคนเดียว

                อ้าว น้องนานะ วันนี้เจอกันบ่อย...ไปนะคะพี่มีนาที่ยืนเยื้องๆกับเขาก็คงเห็นพร้อมกัน ก็เลยพูดขึ้นมา รอบนี้นานะพาเพื่อนมาด้วยอีกคนนึง

 

                จะไปล่องเรือกันหรอคะ นานะขอไปด้วยคนสิคะ มากับเพื่อนแค่สองคน เหงามากเลยค่ะ

 

                “น้องนานะคะ..คือว่าพวกพี่พี่มีนายังตอบไม่ทันจบเลย แต่เขาคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาควรจะทำอะไรที่มันเด็ดขาดไปซะที ก็เลยตอบออกไป

 

                “ได้สิ..เชิญครับพอเขาตอบ พี่มีนาก็มองเขา ส่วนสองคนนั้นก็กรี๊ดเสียงดังลั่นก่อนจะรีบเดินขึ้นบันไดไป เดินเร็วเหมือนว่ากลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจแบบนั้นแหละ

 

 

 

                เขาหันไปมองเจ้าเด็กที่ยืนทำหน้ายุ่ง ทำปากบ่นหงุบหงิบๆอะไรอยู่ก็ไม่รู้

 

                นี่จะยืนพูดคนเดียวอีกนานไหม...จะไปไหม จะไปก็รีบมาพอเขาบอก เจ้านั่นก็สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบเดินตามทุกคนขึ้นไป พอเจ้านั่นเดินผ่านเขาก็แกล้งรีบเดินตามไปแบบติดๆ พอเห็นเจ้านั่นทำหน้าไม่พอใจล่ะตลกชะมัด

 

                เรือสวยดีนะคะนานะชม แต่เรือนี้เป็นของพี่ชานเขาก็เลยไม่ได้ตอบอะไร เห็นด้วยหางตาว่าเจ้าเด็กนั่นเอาเสื้อชูชีพมาใส่ ทำตาโตวิ่งไปวิ่งมาจนกลัวว่าจะเวียนหัว

 

                น้องมาร์คใส่ไว้ตลอดเวลาเลยนะคะ หนูว่ายน้ำไม่เป็นใช่ไหมคะพี่มีถามและเจ้านั่นพยักหน้า เอาล่ะต่อไปนอกจากจะต้องบังคับให้กินเยอะๆแล้วเขาจะต้องบังคับให้เจ้านี่หัดว่ายน้ำด้วย เขายังจำได้อยู่เลยตอนที่เจ้านั่นเกือบจะจมน้ำที่สระว่ายน้ำที่บ้าน

 

                พอทุกคนขึ้นมาเรียบร้อย คนขับก็นำเรือออกมันที พี่มีนาก็ชี้ชวนเจ้านั่นให้ดูนู่นดูนี่ สลับกับพี่แบคที่ชวนเจ้าเด็กนั่นคุยไม่หยุด

 

                เฮ้...แจ็คสันหยุดมองมั่งก็ได้นะเขาหันไปยังคนพูด พี่ชานยื่นไวน์ที่รินใส่แก้วแล้วให้เขา เดินมาพร้อมกันกับไอ้แจบอม

 

                มองอะไร

 

                ก็แล้วมองอะไรอยู่ล่ะ พี่มีนาหรอ ฉันว่าไม่ใช่มั้งพี่ชานยอลนั่งลงบนเก้าชายหาดข้างๆกับที่เขานั่งอยู่

 

                ก็มองไปทั่วๆแหละ ไม่ได้โฟกัสอะไรเป็นพิเศษเขาตอบ

 

                หรอออออ...แต่ฉันเห็นนายเหมือนมีอะไรในใจเลยนะไอ้แจบอมที่นั่งข้างเขาอีกข้างนึงเอ่ยทักขึ้นมา ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้เกลียดขี้หน้ามันแปลกๆ

 

                พี่แจ็คสันคะ ถ่ายรูปให้พวกเราหน่อยสิคะนานะที่เขาเกือบจะลืมไปแล้วว่ามาด้วย หายไปถ่ายรูปมาตั้งนานพูดแทรกกลางวงที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่

 

                ไม่สะดวกครับเขาตอบ แต่นานะกลับชักสีหน้าไม่พอใจเขา เพื่อนที่มาด้วยกันก็ทำหน้าลักษณะเดียวกันด้วย

 

                ไม่สะดวกยังไงคะ งั้นนานะไปใช้เด็กคนนั้นก็ได้ เป็นคนใช้ใช่ไหมคะนานะถามพร้อมชี้ไปเจ้ายังเด็กนั่น และทำท่าว่าจะเดินเข้าไปดาอีกด้วย

 

                และเขาโกรธมากเมื่อนานะพูดถึงคนของเขาในลักษณะนั้น

 

                ไม่มีใครเป็นคนใช้ทั้งนั้นแหละครับน้องไอ้แจบอมมันตอบ

 

                อ้าว ไม่ใช่หรอคะ....ก็เห็นท่าทางแบบนั้นนึกว่าใช่ แล้วมันอ๊ะ...เขาเป็นใครอะคะ เห็นอยู่ด้วยตลอดเลยนานะถาม และไม่รู้ทำไมเขาถึงได้โกรธแทนเจ้านั่นที่ได้มากขนาดนี้

 

                “คนใช้ที่นานะพูดถึงเป็นคนพิเศษของผมเองเขาตอบและลุกขึ้น เดินตรงดิ่งไปหาเจ้าเด็กนั่นทันที ตอนนี้หัวร้อนไปหมด บางทีเขาคงต้องเดินไปรับลมตรงที่เจ้านั่นยืนอยู่น่าจะดีกว่านี้

 

 

                อ๊ะ....เฮ่ อะไรเขาเดินไปดึงแขนเจ้านั่นให้ลุกขึ้นและพาเดินไปยังตรงระเบียงที่มีที่กั้นสำหรับชมวิว ตอนพามาตรงนี้ก็แทบจะต้องลากมาอยู่แล้วเชียว ไม่รู้จะขืนตัวอะไรนักหนา

 

                นี่...คุณมีอะไร มาทำอะไรตรงนี้ไม่รู้จะตะโกนทำไม เขาแทบจะใช้มือปิดปากเล็กๆนั่นไว้ เออ!เขาก้ไม่รู้เหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะลากมาทำอะไรตรงนี้ รู้แค่ว่าเขาไม่ชอบใจ ไม่ชอบมากๆตอนที่นานะพูดจาดูถูกเจ้านี่ อย่ามาถามได้ไหม

 

                คุณ...ถ้าไม่มีอะไร ผมกลับไปนั่งกับพี่มีนา พี่แบคนะพอพูดจบก็ทำท่าว่าจะเดินกลับไปจริงๆด้วย เขาก็เลยคว้าแขนไว้ก่อน อย่ามาถามด้วยสายตาได้ไหม ไม่รู้ ไม่รู้อะไรทั้งนั้น

 

                แต่ความจริงตอนแรกเขาเห็นว่านานะรับไม่ได้ตอนที่เห็นเจ้านี่นั่งตักเขาที่ห้องอาหาร ก็เลยยอมให้นานะขึ้นเรือมาด้วยเพื่อหวังว่าจะทำเป็นสนิทสนมกับเจ้านี่ให้นานะเห็น แล้วเลิกมาวอแวกับเขาซะที แต่กลายเป็นว่าตอนนี้เขาเองที่ไม่พอใจมากๆแทน

 

                มีไรอีกอะ

 

                “ยืนตรงนี้แหละเขาบอก

 

                ไม่เอาอะ....ไม่อยากยืนตรงนี้

 

                “ทำไม..ยืนกับฉันมันไม่ดีตรงไหน

 

                “ก็ไม่เชิง.....แต่ว่ามายืนตรงนี้ผมกลัวนี่นา คุณก็รู้ว่าผมว่ายน้ำไม่เป็น มายืนริมๆแบบนี้ผมก็กลัวน่ะสิ

 

                “เดี๋ยวฉันสอนว่าย

 

                “มะ ไม่ต้องๆ คุณไปพักผ่อนเถอะ ไม่ต้องมาสนใจผมหรอก

 

                “ฉันไม่ได้สนใจอะไรนาย

 

                “โอเคๆ คุณไม่ได้สนใจอะไรผมทั้งนั้น เพราะฉะนั้นผมจะกลับไปนั่งที่เดิมนะรอบนี้เขายอมปล่อยให้เจ้านั่นเดินกลับไปนั่งที่เก่าได้ เพียงแต่ว่าเขาก็เดินตามไปนั่งข้างๆด้วย

 

                พอเห็นเขาเดินมานั่งด้วย เจ้านั่นก็ทำหน้าเอือมๆ แถมยังเห็นด้วยนะว่าแอบกลอกตาเบาๆน่ะ อะไรเนี่ย นายน่ะเห็นไหมว่ามีผู้หญิงตามมาวอแวเขาถึงนี่ แต่เขากลับเลือกมานั่งข้างเด็กผู้ชายตัวเหี่ยวๆแบบนายแทน นายต้องดีใจสิ

 

                แล้วเขาก็ปีกหลักนั่งอยู่ตรงนี้ได้นานพอควร นานะไม่ได้เดินมาวอแวเขาอีก จนกระทั่งเจ้าเด็กนั่นขอตัวไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ชั้นล่างของเรือ พี่แบคกับพี่มีนาอาสาไปเป็นเพื่อน แต่เจ้านั่นก็ยืนยันว่าไปคนเดียวได้จริงๆ คนอื่นๆก็โอ๋อย่างกับอะไรดีตามใจซะงั้น

 

 

                หายไปไม่นานก็ได้ยินเสียงดังตู้ม มาพร้อมเสียงร้องว้าย เขาที่รู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้ ลุกขึ้นจากที่นั่งและวิ่งไปยังที่มาของเสียง พอเห็นว่าเสียงตู้มที่ว่าคืออะไร เขาก็รู้สึกว่าใจหายมากๆมันเป็นแบบไหนก็วันนี้

 

                ชะ ช่วยด้วยยยย แคกๆตอนนี้มาร์คลอยคอตะเกียกตะกายอยู่ในทะเล เมื่อเห็นดังนั้นเขาก็กระโดลงไปแบบไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

 

                กระโดดลงไปได้อย่างแม่นยำและคว้าตัวเจ้านั่นให้เข้ามาหา จัดการล็อคคอและพาว่ายกลับมาที่เรือได้อย่างปลอดภัย โดยมีพี่ชานกับแจบอมและทุกคนคอยช่วยอยู่ตรงกราบเรือชั้น 1

 

                ตอนนี้เจ้านั่นนอนหงายไอคอกแคกอยู่ เขาเลยนั่งลงประคองและลูบหลังให้ ดูท่าจะเสียขวัญไม่น้อย อยู่กับเขาแค่ไม่นานแต่เจ้านี่จมน้ำบ่อยไปแล้วนะ

 

                อะ เอ่อ ว่ายน้ำไม่เป็นหรอนานะถาม แต่จะว่าไปนี่โชคดีมากที่สุดที่เจ้าเด็กนี่ยังคงใส่เสื้อชูชีพไว้กับตัว ไม่อย่างนั้นเขาไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น คนที่เขาประคองอยู่ตัวสั่นเล็กน้อย น่าจะเพราะยังเสียขวัญอยู่

 

                ฮือออน้องมาร์คเป็นยังไงบ้างครับพี่มีนาก็ลูบหน้าลูบหลังคนที่เขาจับมาพิงไว้กับตัวแล้ว

 

                คะ แคะ คะ มะ ไม่เป็นไรครับ แคกๆๆปากบอกว่าไม่เป็นอะไรแต่ตัวเองก็ยังไปและสำลักไม่หยุด

 

                น้องมาร์คตกลงไปได้ยังงไครับพี่แบคถาม สีหน้าเต็มไปด้วยความห่วงใย

 

                “คะ คือ........เจ้านั่นพูดเสียงอ่อย ก่อนที่จะซุกหน้ามีที่ตัวเขามากขึ้น

 

                ใช่....ทำไมไม่ระวังเลย เห็นไหมตกน้ำตกท่าไป เดือดร้อนวุ่นวายกันไปหมดเขาบอก แต่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นจริงๆหรอกนะ เขาตกใจแทบแย่บ้างเหอะ

 

                ผะ ผมไม่ได้ซุ่มซ่ามนะ ก็น้องคนนี้แหละผลักเจ้านั่นเงยหน้าที่เปียกชื้นไปหมดขึ้นมาเถียงเขา

 

                เอ๊ะ..... น้องคนนี้น้องคนไหน เขาหันและคนอื่นๆก็หันไปทันที น้องคนนี้ที่ว่าคงไม่ได้หมายถึง คนที่ยืนหน้าซีดอยู่ไม่ห่างอย่าง นานะหรอกนะ

 

                อ๊ะ...ไม่ได้ผลักซะหน่อย ก็นายนั่นแหละยืนขวาง ฉะ ฉันก็เลย.....เขาไม่ปล่อยให้นานะพูดจนจบ ความโมโหที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนมากมายก็พรั่งพรูออกมา

 

                หยุด!”เขาตวาดเสียงดังลั่น แม้แต่คนที่ถูกเขาประคองให้พิงไว้ก็ยังสะดุ้งเล็กน้อย ทั้งเรือเงียบกริบ นี่เจ้าเด็กนี่อาจจะตายได้เลยนะ

 

                พี่มีนาครับ ช่วยยกเลิกสัญญากับทางคอนโดของคุณเอกให้ด้วยนะครับ เขาจะปรับเท่าไหร่พี่ก็เขียนเช็กมาแล้วกันเขาบอกและพี่มีนาพยักหน้า

 

                พี่แจ็คสันถึงกับจะยกเลิกสัญญาหลายล้านเพราะเจ้านี่เลยหรอคะ มันสำคัญขนาดนั้นเชียว

 

                “ผมไม่จำเป็นต้องตอบคำถามคุณ...แต่ที่แน่ๆผมบอกได้แค่ว่า สำคัญกว่าคุณเขาบอกและอุ้มเจ้าเด็กนั่นติดมือมาด้วย

 

เรือของพี่ชานมีห้องพักอยู่ห้องนึงที่อยู่ชั้นล่างนี่แหละ ในนั้นมีพวกเสื้อผ้าสำรองอยู่ คงต้องให้เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน ตัวเปียกแถมตากแดดตากลมนานๆแบบนี้ ถ้าไม่สบายซ้ำไปอีกจะแย่ ตัวก็เล็กอย่างกับลูกหมา ทำไมต้องมาโดนแกล้งอีก

 

นะ นี่คุณผมเดินเองได้น่าพอเขาเปิดประตูห้องนอนเข้าไป เจ้านั่นก้ดื้อขึ้นมาเลย เงียบมาได้ตั้งนานจะดื้อขึ้นมาอีกทำไม คนยิ่งอารมณ์ไม่ดี

 

ถึงแล้ว ถอดเสื้อผ้าออกเขาวางเจ้านั่นลง

 

ถอดทำไมอะ

 

แล้วนายจะใส่ชุดเปียกไว้ทำไมล่ะ

 

 

คุณก็เปียก

 

ไม่เหมือนกัน

 

 

ก็เปียกเหมือนกันอะ คุณจะบอกว่าไม่เหมือนกันได้ไง  เถียง!ให้มันได้แบบนี้ทุกทีสิน่า

 

ฟึบ

 

เขาจัดการดึงเสื้อยืดที่เปียกชืนของเจ้านั่นทันที

 

คะ คุณทำไร เห้ยยยอย่าดึงนะ อย่าดึงสิ

 

ก็บอกให้ถอด ชักช้าอยู่ได้เขาบอกพร้อมยื้อเสื้อเจ้านั่นที่ก็สู้ดึงไว้เหมือนกัน

 

เดี๋ยวถอดเอง ปล่อย ปล่อยสิ

 

ไม่ ฉันจะถอดให้ ลีลาอะไรนักหนาก็ไม่รู้เขาบอกและจัดการดึงเสื้อของคนที่เตี้ยกว่าตัวเองออกทางหัวได้สำเร็จ

 

เห้ยยยยยยเจ้าเหี่ยวนั่นร้องออกมาด้วยความตกใจรอบสอง เพราะเขากำลังแกะกระดุมกางเกงให้ด้วย พูดมากน่ารำคาญก็ต้องโดนแบบนี้แหละ

 

ว่าแต่...ขาวมากๆเลยแฮะ เมื่อวานได้เห็นแค่แวบๆ แต่ตอนนี้เห็นเกือบเต็มตา

 

คะ คุณผมไหว้ล่ะ เดี๋ยวถอเองนะ นะครับ คุณแจ็คสัน

 

เขาชะงักมือทันทีที่เจ้านั่นพูด

 

และใช้มาเช็ดตัวผืนใหม่คลุมไหล่เจ้านั่น และกระชับผ้าให้ห่อตัวจนปิดร่างกายนั่นไว้มิด

 

จะเปลี่ยนชุดดีๆได้ยัง

 

ครับครั้งนี้ตอบรับเขาอย่างดี และเดินหายเข้าไปที่ห้องน้ำ ระหว่างนี้เขาก็จัดการถอดชุดเปียกของตัวเองออกและใช้ชุดคลุมอาบน้ำที่แขวนอยู่ในตู้ออกมาไส่ไว้แก้ขัดก่อน แล้วให้ตายเหอะในตู้มีแค่เสื้อยืดสีขาวเพียงแค่ตัวเดียว

 

แอ๊ดดดด

 

เขาหันไปมองตามเสียงเจ้าเด็กนั่นออกมาพร้อมใส่ชุดคลุมอาบน้ำสีขาว ก็แบบเดียวกับที่เขาใส่นั่นแหละ.....แต่ทำไมหัวใจมันเต้นแปลกๆแถมถี่ขนาดนี้อีกแล้วเนี่ย

 

สรุปเขาเป็นอะไร นี่เป็นอาการของคนจะเป็นโรคหัวใจหรือเปล่านะ

 

มีแค่เสื้อยืดนี่ตัวเดียว ดูแล้วนายไม่น่าใส่ได้อะ ใส่ชุดนั่นไว้ก่อนก็แล้วกัน แล้วก็พักอยู่ในนี้ไม่ต้องออกไปแล้วนะเขาบอก

 

อ๊ะอยู่ๆเรือที่ลอยอยู่นิ่งๆก็ออกตัว ทำไห้เจ้านั่นที่น่าจะยังไม่ค่อยมีแรงและไม่ทันตั้งตัว เซมาทางเขา เกือบจะกระแทกไปกับพวกตู้เสื้อผ้าอยู่แล้วเชียวดีนะที่เขารับไว้ได้ก่อน

 

เฮ่อ......เป็นคนยังไงเนี่ย ถึงได้เจอแต่เรื่องเจ็บตัว

 

แล้วดูสิ จะจับกี่ทีๆก็ผอมชะมัด!

 

นายนี่ผอมจังเลยนะ เอวเท่าไหร่เขาถาม มือก็คลำไปที่เอว

 

อ๊ะ....อะ เอ่อ 24มั้งครับ

 

เอวเท่าพวกนางแบบเลย แต่นายไม่ใช่นางแบบไม่ต้องเอวเล็กขนาดนี้ก็ได้นะ

 

กินเยอะๆกว่านี้หน่อยสิ

 

นี่ผมก็กินเยอะแล้วนะ ยิ่งมาอยู่กับคุณผมกินเยอะกว่าเก่าไม่รู้ตั้งเท่าไหร่

 

อืมมม งั้นอยู่กับฉันก็กินให้เยอะๆเลยนะเขาบอกและยังไม่ได้ปล่อยแขนที่กอดเอวเจ้านั่นเอาไว้ ตอนนี้เรือแล่นด้วยความเร็ว กลัวว่าจะล้มไปอีก ก็เลยยังจับไว้ก่อน  เขาคาดว่าพี่ชานคงบอกให้กลับขึ้นฝั่ง

 

แล้วเมื่อกี๊ตกใจมากไหม ขอโทษนะ

 

 

เอ่อ...ไม่ใช่ความผิดคุณนี่เสียงอู้อี้ที่ดังอยู่แถวอกตอบเขาเบาๆ

 

แต่ฉันเป็นคนให้นานะขึ้นมา เท่ากับฉันเองก็ต้องรับผิดชอบ

 

 

ผมไม่ได้เป็นอะไรแล้ว

 

แต่ฉันป็น

 

ฮะ.....เจ้าเด็กนั่นเงยหน้าขึ้นมองเขา

 

นายทำให้ฉันตกใจแทบบ้าเลยนะ....มาร์ค แล้วนายจะรับผิดชอบยังไง

 

.......................................................

 

 
.........................
อันนี้ใช้กายหยาบมาลงฟิคเด้อ ตอนนี้สติเราไปอยู่ที่ทุ่งดอกไม้อันไกลโพ้นแล้วอะ สามสี่วันมานี้ มีมม.ต่อลมหายใจได้อีกชาติเศษ
..........................
ไปแหละเด้อ ปริ่มจ๊นนนนน อ้อ ขอบคุณก่อนสำหรับคนที่ยังรอคุณเมดไม่ไปไหน ขอบคุณนะคะ ขอบคุณทุกคอมเมนท์เลย ชื่นใจ จุ๊บ
 
ติด #เมดของแจ็คสัน ไปคุยกันได้ ยังรอทุกคนที่ทวิตนะครับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

1,037 ความคิดเห็น

  1. #1034 sevencolour (@moojeegae_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 23:34
    แจ็คโว้ยยย เป็นห่วงเขาก็บอกกก
    #1034
    0
  2. #1018 กีกี้ส์ :-*) (@pokiekung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:39
    คนไม่ไหวก็คือฉันนี่แหละค่าาา ฮื่อๆๆๆ พี่แจ็คเริ่มอบอุ่นกับน้องแร้ววว
    #1018
    0
  3. #940 Unie jng (@une96x) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 14:04
    โอ้ยยเขินแก้มจะแตกแล้วกี้สสสสสคุณเค้ามันปากร้ายได้นานแค่ไหนเชียว โรคหัวใจกำเริบขนาดนี้ ถามเอวเค้าอยู่นั่นแหละ โอ้ยยยยยยยยยย เขินว้อยๆๆๆๆๆ ชอบเด็กขี้เหร่แล้วหรอคุณณณณณ
    #940
    0
  4. #363 smorasee54 (@smorasee54) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 19:12
    พิแจ็คทำดีมากอ่ะ ดีไปไหน ตัวจะแตก555555
    #363
    0
  5. #347 Raindripdrop (@pemika1sayasin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 00:42
    พิแจ็คคคคคค>//////< คนชีกอออออ ฮือออ จะมาจับน้องแก้ผ้าอย่างงี้ไม่ได้นะคะ! แล้วพิแจ็คนี่ไม่เคยมีความรักมาก่อนสิน้า รีบๆรู้ใจตัวเองนะพิแจ็ค แล้วก็เอาสินสอดมา เดี๋ยวยกน้องมาร์คให้เลย5555555555
    #347
    0
  6. #346 เกลียดเพลรัก (@idonlove21) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 01:57
    รับผิวชอบหัวใจแจ็คสันเลยมาร์ค5555
    #346
    0
  7. #345 เดร (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 23:00
    ตบมันเลยค่ะหัวหน้า นังนานะนี่ไม่เห็นโลงศพ

    ไม่หลั่งน้ำตา ชะนีผี!!
    #345
    0
  8. #344 L'ossimoro (@eye-hibari) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 22:15
    เนี่น ทั้งรักทั้งหลงหนูมาร์คเข้าเต็ม ๆ แล้วค่าคุณแจ็คสัย เลิกปากร้ายได้แล้ว น้องกลัวหมด
    #344
    0
  9. #343 AommieRattikan (@AommieRattikan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 21:40
    แอร๊กกกกกก!! เขินนนนน <3
    #343
    0
  10. วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 15:09
    คนสำคัญด้วย
    #342
    0
  11. #341 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 14:38
    อะรายยยยย คนสำคัญ ด้วยอ่ะ เขิน
    #341
    0
  12. #340 Ninew_Puynoon (@Ninew_Puynoon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 14:12
    น้องมาร์คจะรับผิดชอบยังไงน้อออ ^_^
    #340
    0
  13. #339 Nam Yuwadee.S (@nam0812_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 09:48
    "นายทำให้ฉันตกใจแทบบ้านเลยนะ ... มาร์ค แล้วนายจะรับผิดชอบยังไง" เป็นครั้งแรกที่แจ็คสันเรียกชื่อมาร์ครึเปล่านะ
    #339
    0
  14. #338 amirah_mara (@amirah_mara) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 09:03
    น้องมาร์ค รับผิดชอบคุณเขาด้วยนะ ตกใจแทบแย่ 555
    #338
    0
  15. #337 dark.tz (@tan_patt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 08:47
    รับผิดชอบไงดีล่ะคะน้องมาร์ค ฮิ้วววววว~~
    #337
    0
  16. #336 (ㅠ.ㅠ) (@amsunarat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 08:12
    โหเอวหนู เขินแทนเด้อ อย่างกับมาฮันนีมูน เอะอะจับเอะอะกอด แอร้ย
    #336
    0
  17. #335 aungaeuy (@aungaeuy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 07:23
    คำก็เหี่ยวสองคำก็เหี่ยวอย่ามาหลงรักน้องเหี่ยวลูกเราละกัน ชิส์ 
    #335
    0
  18. #334 852626 (@toobpong1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 07:20
    น้องหวั่นไหวบ้างมั้ยนี่
    #334
    0
  19. #333 Aungot7 (@Aungot7) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 06:25
    แง่วรับผิดชอบยังไงละทีนี้
    #333
    0
  20. #332 `ˋensoleil (@masmaew) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 06:23
    ไปแกล้งเอิน เป็นไงหละคะเจอองค์คุณพ่อลงงง แต่หมั่นไส้แจ็ค ชอบเค้าละไม่รู้ตัวอีก เค้ารู้กันทั้งโลกละมั้งงงงงง
    #332
    0
  21. #331 got7greenlight (@got7greenlight) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 05:23
    โอ้วยยย น้องมาร์คระวังนะลูก555
    #331
    0
  22. #330 ˊˊCHICIM (@chicim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 02:24
    แหมแจ็คหมั่นไส้อะ
    ชอบเค้ายังไม่รู้ตัวอีก
    #330
    0
  23. #329 AIWPR (@AIWPR_2827) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 01:35
    อะไรหล่ะแจ็คคคค นี่ยังคิดจะไปหาหมออีกอยู่เหรอ รู้ตัวได้แล้วว้อยยยยยจะซึนอะไรเบอร์นั้นพ่อคนหล่อออออ /มมสองสามวันมานี้ปริ่มมากเลยประหนึ่งพบโอเอซีสกลางทะเลทราย5555😁😁
    #329
    0
  24. #328 Jubjifz (@giftjupz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 01:26
    โง้ยยยยชอบให้แจ็คเรียกว่ามาร์คอะ นานๆจะเรียกชื่อที น่ารัก><
    #328
    0
  25. #327 ปุ้กปิ้ก (@Jssirikan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 01:13
    อ้ายยยยยยยยย จะรับผิดชอบยังไงคะ
    #327
    0