Don't to be my husband

ตอนที่ 10 : Chapter 7 My ex-boyfriend

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 394 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

Don’ t to be my husband

อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว

***

Chapter 7 My ex-boyfriend

***

ทันทีที่แพรพาเอพริลกลับมาโรงแรมหรูของสามีอันเป็นที่รักของเธอก็ซักไซ้ถามน้องสาวทันที เพราะเอพริลแทบไม่เล่าอะไรให้แพรรู้เลย มีปัญหาอะไรก็ไม่ยอมบอก ที่สำคัญท้องมาเกือบจะสามเดือนแล้วเพิ่งมาบอกเธอเมื่ออาทิตย์ที่แล้วอีก


เฮ้อ...แพรรู้สึกเบื่อกับการกระทำของน้องสาวตัวเองจริงๆ ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง


"มาเลยแม่ตัวดี เล่ามาให้หมดเปลือกเลยนะ" แพรดึงแขนเอพริลมานั่งมี่โซฟา


"โหเจ้ หลานอยากพัก" เอพริลโอดโอยบ่ายเบี่ยงแต่ก็ไม่เป็นผล


"หลานเป็นวุ้นอยู่ อย่ามาเล่ห์เหลี่ยม"


"ก็ 。。。&%$#£€¥@%#%&" เอพริลโดนพี่สาวทำสายตาดุดัน จึงเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง เริ่มต้นจากความคิดที่เธออยากมีลูกแต่ไม่อยากมีสามี โดนผู้ชายหักอก จนเกิดเป็นเรื่องมีเบบี๋ตัวน้อยๆ มาอยู่ในท้อง


"สมองกลับป่ะเนี้ย เอพริล!! โอ้ย น้องชั้น!! " เมื่อแพรได้ฟังเรื่องราวซึ่งอาจจะไม่ทั้งหมด แต่เอพริลเล่าลำดับไล่เรียงเรื่องราวให้แพรเข้าใจแบบไม่ติดขัด


แพรถึงกับทำท่าทางจะเป็นลมล้มตึง ได้แต่คิดในใจทำไมฉันมีน้องสาวแบบนี้!!! แต่ก็นะเอพริลทำงานเลี้ยงตัวเองได้แล้ว ดีกว่าปล่อยให้ท้องตอนยังขอตังพ่อแม่ใช้


"แล้วเขารู้ไหม" แพรถามเอพริลออกไป เขาที่ว่าก็หมายถึงพ่อของลูกในท้องเอพริล


"ไม่ ไม่อยากให้รู้ด้วย" เอพริลตอบด้วยท่าทีหนักแน่น แพรได้แต่ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า


"หลานเกิดมากูจะพูดกับหลานยังไงวะเนี้ย" แพรสบถกับตัวเอง ถ้าหลานโตขึ้นมาถามว่าหนูเกิดมายังไง จะให้ตอบอย่างที่น้องสาวบอกน่ะหรอ แพรไม่มีทางให้หลานรับรู้เรื่องบ้าๆ แบบนั้นแน่นอน


"ขอดูหน้าพ่อมันหน่อยดิ" เอพริลจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดแอพพลิเคชั่นที่เรียกว่าอินสตาแกรมขึ้นมา แล้วก็เข้าไปที่แอคเคาน์ทของไดมอนด์ แต่เธอไม่ได้ติดตามเขา แล้วก็ยื่นให้แพรดู แพรก็นั่งดูรูปไดมอนด์อยู่สักพัก


"เออหล่อดีวว่ะ หลานมีแววหน้าตาดี ให้อภัยๆ หะห้าๆ " แพรพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก เรื่องอื่นอาจจะไม่น่าให้อภัย แต่เรื่องหน้าตาโอเคถือว่าผ่าน ใช้ได้ๆ หลานเธอได้เชื้อลูกครึ่งมามันต้องน่ารักแน่ๆ


"แบบนี้ก็ได้หรอ" เอพริลเอียงคอทำหน้าตาใสซื่อกับพี่สาวตัวเอง


"คนนี้น่าจะใช่ย่อย ใช่ไหม" แพรยังนั่งดูรูปส่องไอจีไดมอนด์ไม่หยุด แล้วก็ถามเอพริลขึ้นมา เพราะจากที่ดูไดมอนด์ดูแบดบอย ไม่ใช่คนดีห่อผ้าขาวแน่นอน หน้าแบบนี้สาวเยอะชัวร์


ถึงแพรจะเป็นคนไทยแต่เธอก็มาทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายให้กับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งที่สิงคโปร์ตั้งแต่เรียนจบ ทำได้ไม่นานก็เปลี่ยนงานมาเป็นผู้ช่วยนิติกรของโรงแรมสามีเธอในปัจจุบัน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้แพรและสามีของเธอได้พบรักกัน


ส่วนมากแพรใช้ชีวิตอยู่ที่สิงคโปร์จึงไม่ค่อยรับรู้ข่าวเม้าส์หรือกลอสซิบ ซุ้บซิ้บในแวดวงบันเทิงและไฮโซของเมืองไทยเท่าไหร่นัก


"ไม่ย่อยอ่ะ เยอะ!! " เอพริลตอบอย่างเบื่อหน่าย โดยเฉพาะเรื่องกินเงียบฟาดเรียบทุกรายของไดมอนด์นี่เรื่องหนาหูมาก


"ก็ยังอยากได้มาเป็นพ่อของลูกเนอะ" ไม่อยากจะบอกว่าหน้าตาล้วนๆ สำหรับเอพริลรูปลักษณ์ภายนอกของไดมอนด์นี่ต้นแบบความสวยความหล่อของลูกเลยนะ อย่างอื่นเอพริลไม่สนค่ะ


"มีเงินไม่จำเป็นต้องมีผัว ที่อยากมีลูกเพราะแก่มาจะได้มีคนดูแลไง" เอพริล


"จ้า ระวังเงินหมดสักวัน ท้องโตก็หาไม่ได้แล้วนะ ต้องรอจนลูกโตนู่น" แพรพูดด้วยท่าทางกระแนะกระแหน่น้องสาวตัวเอง


"มีเจ้แพรเอพริลไม่ห่วงหรอก" เอพริลเอาหน้าไปซบแขนพี่สาวตัวเองอย่างกับลูกแมวผู้น่าสงสาร


"เหอะ ฉันจะเลี้ยงแค่หลาน แม่มันไม่เอา" เมื่อเห็นท่าทางของน้องสาวตัวเองแพรก็แค่นหัวเราะออกมา แพรก็พูดไปอย่างนั้นแหละ ความจริงถ้าเอพริลมาอยู่ด้วยเธอก็ไม่มีปัญหาอะไร


"เจเจ้ นี่น้องนะ" เมื่อได้ยินแพรพูดแบบนั้น เอพริลจึงดีดตัวออกจากแขนแพร มานั่งทำหน้างอนง้อ แพรนั่งมองอากัปกิริยาน้องตัวเองอย่างเอือมระอา จะเป็นแม่คนแล้วยังมาทำหน้างอเหมือนเด็กสามขวบอยู่ได้


"ก็น้องไง ไม่ใช่ผีเจ้าที่"


"เจ้แพร!!! " คำพูดของแพรทำให้เอพริลหน้ามุ้ยยิ่งกว่าเดิม จนแพรต้องหลุดขำออกมา


"ฮ่าๆ ไปเก็บของไป เย็นๆ เดี๋ยวพาไปเจอกับแสงสี"


"ไปก็เท่านั้นอ่ะ เต้นไม่ได้เดี๋ยวลูกหลุด" เอพริลทำท่าไหวไหล่ตอบแพรอย่างขำๆ


~~ตือ ดื่อ ดื๋อ ตื้ด ~~


เสียงดนตรีจังหวะอิเล็กทรอนิกส์หรือที่เรียกกันว่า EDM เปิดให้บรรดานักท่องราตรีได้ออกลีลาท่าทางกันอย่างสนุกสนานในสถานบันเทิงสุดหรูย่านชานเมืองหลวงของออสเตรเลีย


"Cheer" เปร้ง ~ เสียงแก้วสามหนุ่มกระทบกันไม่รู้กี่ครั้ง พวกเขาทั้งสาม ไดมอนด์ คาลปาส และชินกำลังสนุกสุดเหวี่ยงกัน


อาการของไดมอนด์ (แพ้ท้องแทนเมียที่เจ้าตัวไม่รู้) ก็ยังคงเหมือนเดิมแต่ถือว่าดีขึ้นกว่าช่วงแรกๆ เยอะ เพราะมันก็จะสามเดือนแล้ว กินข้าวไม่ค่อยถนัดกินเหล้าแทนแล้วกัน


"Hi guys~ and my ex-boyfriend" ระหว่างที่หนุ่มๆ กำลังพูดคุยชนแก้วกันอย่างสนุกสนาน ก็มีเสียงอ้อยอิ่งของผู้หญิงดังขึ้น ถ้าฟังแต่ประโยคแรกอาจจะแค่คุ้นๆ แต่ประโยคหลังนี่ชัดเลย...


สเตฟานี่ แฟนเก่าของไดมอนด์เดินเข้ามาทักทายหนุ่มๆ เธอมาด้วยเสื้อเกาะอกเอวลอยสีดำ กางเกงยีนส์ตัวสั้นจิ๋วสีขาว เห็นสัดส่วนชัดเจนบั้นท้ายกลมเอวคอดสไตล์วัยรุ่นฝรั่ง แถมโชว์สีผิวน้ำผึ้งที่เธอเพิ่งไปอาบแดดมา โดยปกติเธอเป็นคนขาวมากๆ


"มาได้ไงวะ" ไดมอนด์อุทานขึ้นมาเป็นภาษาไทยแล้วหันไปมองเพื่อนทั้งสองคนสลับกันไปมา


(ในบทพูดนี้หนุ่มๆ จะคุยกันเป็นภาษาอังกฤษนะคะ)


"ฝีมือมัน กูเปล่านะ" เมื่อชินได้ยินเสียงพรึมพำของไดมอนด์ก็รีบแก้ต่างให้ตัวเองทันที ที่สเตฟานี่มาหาพวกเขาเพราะคาลปาสบอกให้เธอมา


เนื่องจากเห็นว่าเพื่อนรักอย่างไดมอนด์จำศีลอยู่หลายเดือน เขาเลยอยากให้เพื่อนได้ปลดปล่อย แต่คาลปาสไม่ถามไดมอนด์สักคำว่าต้องการไหม


แต่ลึกไดมอนด์ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการไม่ได้ปลดปล่อยทำให้ไดมอนด์คิดถึงลีลาอันเร้าร้อนของสเตฟานี่อยู่ไม่น้อย บวกกับแอลกอฮอล์ที่มีอยู่ในร่างกายมันยิ่งทำให้ฮอร์โมนติดไฟเร็ว


เมื่อสเตฟานี่เดินเข้ามาถึงโต๊ะก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอหย่อนก้นลงหน้าตักของไดมอนด์ทันที (อ่อยสุดฤทธิ์) หนุ่มๆ ทั้งสามก็อึ้งกันนิดหน่อยไม่คิดว่าเธอจะมารุกเร็วขนาดนี้


"สเตฟานี่ลุกออกไป" เมื่อสเตฟานี่หย่อนก้นลงที่ตักไดมอนด์ เขาก็เอ่ยปากไล่เธอทันที อย่างที่รู้ว่าช่วงนี้ร่างกายไดมอนด์ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่


สเตฟานี่ยังคงนั่งต่อไม่สนใจคำพูดไดมอนด์ ทำให้ไดมอนด์ถึงกับพ่นลมหายใจออกมา พลักเธอออกจากตัก แล้วไดมอนด์ก็เดินออกไปจากโต๊ะ ทำให้เพื่อนทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างเลิกลัก รวมถึงสเตฟานี่ด้วย


ไดมอนด์ลุกออกจากโต๊ะเดินตรงดิ่งเข้าไปให้ห้องน้ำชายทันที ถ้าเป็นเมื่อเดือนก่อนเขาคงอาเจียนใส่หน้าสเตฟานี่ไปแล้ว ตอนนี้อาการมันก็เริ่มจะดีขึ้น


"ฟานี่? " เมื่อไดมอนด์เดินออกมาจากห้องน้ำก็เจอกับสเตฟานี่ยืนพิงพนังเขี่ยเท้าเล่นอยู่กับพื้น ไดมอนด์จึงเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำ


"ดีใจจังที่เรียกแบบนี้" สเตฟานี่เงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มเล็กน้อยให้กับไดมอนด์ ตอนที่พวกเขาคบกันไดมอนด์จะเรียกสเตฟานี่ว่า 'ฟานี่' หรือไม่ก็ 'เบบี๋'


และการกระทำของสเตฟานี่ตอนนี้มันต่างจากเมื่อกี้ริบลับ จากเสือสาวยั่วสวาทกลายมาเป็นลูกแววทำหน้าตาน่าสงสารซะงั้น


ไดมอนด์ยังคงยืนมองเธอไม่หนิงไม่ติง สายตาของไดมอนด์ทำให้สเตฟานี่คาดเดาไม่ถูกเลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่


-- หมับ -- จู่ๆ สเตฟานี่ก็โผลตัวเข้าไปกอดไดมอนด์


ไดมอนด์ใช้มือทั้งสองข้างจับแขนเธอเพื่อจะผลักออก ซึ่งเธอก็รู้ เธอเลยบีบน้ำตาให้ดูหน้าสงสารและพูดบางอย่างออกไปจนไดมอนด์ถึงกับขมวดคิ้ว


"อย่าผลักใสกันเลยนะ กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม"


"..." ไดมอนด์นิ่งเงียบไม่พูดอะไรแต่สมองเขากำลังประมวลผลกับคนที่กำลังกอดเขาอยู่ และเขายังยืนนิ่งไม่ใช้มือแตะเนื้อต้องตัวหรือกอดสเตฟานี่เลย


"เบบี๋คิดถึงฮันนี่ บี๋ต้องการฮันนี่"


#####

The chapter 7 has ended

อ่านแล้วเป็นยังไงกันบ้าง มาพูดคุยกันหน่อยเร็ว #ยังไม่แก้คำผิดนะคะ 


เรื่องนี้วิธีการเล่าเรื่องจากต่างจากเรื่องอรกที่ไรท์เขียนหน่อยนะคะ ถ้าติดขัดตรงไหนไรท์จะได้พัฒนาการเขียนขึ้นให้ดีกว่าเดิมนะ


เจอกันตอนต่อไปค่ะ

ปล.อิมเมจสเตฟานี่ แฟนเก่าไดมอนด์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 394 ครั้ง

925 ความคิดเห็น

  1. #185 paolavy (@paolavy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 22:01
    ฮ่าฮ่า
    #185
    0
  2. #98 เชบัลดรีม. (@beemmii141242) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 19:36
    ให้ฮันนี่อ้วกใส่เบบี๋โล้ด~ 555
    #98
    1
  3. #79 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 17:09
    ถ่านไฟเก่ามันร้อนรอวันรื้อฟืน
    #79
    0
  4. #37 MixorangeSom (@MixorangeSom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 18:36
    สนุกดีคะ
    #37
    1
  5. #36 1578839 (@1578839) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 14:25

    รอๆๆๆๆๆๆ
    #36
    1
  6. #35 phoyphailinev (@phoyphailinev) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 10:50

    สหนุกมากกก
    #35
    1