Don't to be my husband

ตอนที่ 16 : Chapter 12 ไม่มาเดี๋ยวพาบุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 509 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

Don’ t to be my husband

อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว

***

Chapter 12 ไม่มาเดี๋ยวพาบุก

***


ตอนนี้เอพริลได้ออกจากโรงพยาบาลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอกลับมาอยู่ที่โรงแรมที่ชิโน่ยกห้องชั้นบนสุดให้เป็นห้องของเธอและไดอา แม้จะอยู่ที่ห้องสี่เหลี่ยมแต่มันก็ดูกว้างมาก กว้างซะจนเคว้งควาง แต่จากนี้เอพริลคงไม่เหงาแล้วล่ะ มีเบบี๋มาคอยสร้างความป่วนแล้ว


ห้องที่เอพริลอยู่ Cr.LivingJoin.com


เอพริลออกจากโรงพยาบาลมาได้อาทิตย์กว่า ก็ยังปรับตัวไม่ได้เท่าไหร่ ไดอาไม่ยอมนอนกลางคืนแต่ก็ดีหน่อยที่ไม่ค่อยงอแง ช่วงกลางวันก็จะมีแพรแวะเข้ามาช่วย และก็พ่อแม่ของเธอ แต่อีกไม่กี่วันพวกท่านจะกลับเมืองไทยแล้ว


ส่วนเรื่องที่ชิโน่ไปเจอกับไดมอนด์นั้นเขาไม่ได้บอกเธอ แม้แต่แพรผู้เป็นภรรยาเขาก็ไม่ได้บอก บอกไปเอพริลไม่รู้จะเป็นยังไง เธอเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่งแต่ภายในใจกลับสวนทาง ฉะนั้นปล่อยให้มันเป็นไปตามกาลเวลาดีกว่า...


ชู่ววว เอ่ เอ้ ~~ ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าเอพริลยังคงอุ้มไดอาเดินไปเดินรอบห้องเพื่อที่จะกล่อมนอน แต่เชื่อเถอะอีกสองสามชั่วโมงก็จะตื่นขึ้นมาใหม่


ไดอาไม่ค่อยร้องไห้เสียดังเวลาตื่นก็จะมีแต่เสียงแอ้ะแอ้ ถ้ายังไม่มีใครสนใจเจ้าตัวเล็กนี้ก็จะส่งเสียงคำรามหวานแสบแก้วหูลั่นห้องทันที


ขณะที่เอพริลเดินอุ้มไดอาเธอก็เปิดเพลงบรรเลงเบาๆ เคล้าคลอไปด้วยเธอให้ไดอาฟังตั้งแต่อยู่ในท้องตามความเชื่อว่าเปิดเพลงโมสาตเพลงบรรเลงจะช่วยเสริมพัฒนาการเด็ก เธอไม่รู้ว่ามันจะช่วยได้จริงไหมแต่ที่แน่ๆ มันเป็นตัวกล่อมไดอาได้ดีเลย


ไม่นานไดอาก็หลับปุ๋ยคาอ้อมแขนเอพริล เอพริลจึงค่อยๆ วางไดอาลงยังที่นอนเด็กข้างเตียงของเธอพร้อมกับถ่ายรูปไว้ เอพริลได้สร้างแอคเคานท์อินสตาแกรมขึ้นมาใหม่ที่เอาไว้เอารูปไดอาโดยเฉพาะ เธอปิดเป็นส่วนตัวไว้มีแต่ญาติๆ และหนามเตยเท่านั้นที่ติดตาม


เรื่องที่เธอมีลูกนั้นเธอยังไม่ได้บอกเพื่อนสนิทในกลุ่มแก๊งค์มหาวิทยาลัยหรือเพื่อนสนิทตั้งแต่ประถม รอให้ไดอาโตกว่านี้ก่อนเธอจะกลับไปเมืองไทยค่อยจะบอกตอนนั้น


เอพริลถ่ายรูปไดอาไปทุกมุมพร้อมกับจับมือเล็กๆ ลูบไปมาอย่างรักใคร่ เธอก็แปลกใจอยู่เหมือนกันทั้งที่ไดมอนด์เป็นลูกครึ่งแต่ไดอากลับไม่เหมือนลูกเสี้ยวเลย ผมก็ออกสีน้ำตาลอ่อน เคล้าหน้าก็ออกไปทางไดมอนด์นี่มันจะเหมือนเขาเกินไปแล้ว!! ไม่เหลือสักเสี้ยวให้เหมือนเธอเลย


Instagram >> diamantexmom


6 like

diamantexmom อีกสามชั่วโมงเจอกันใหม่นะคะลูก

toey_lisha 555555 สาบานว่าอยากให้ตื่นมาจริงๆ

_apill_ มาช่วยเลี้ยงหน่อย

toey_lisha บอกพ่อได...ไดอาสิ

pair_is ตื่นมาเล่นกับป้าหน่อย ป้ากลับมาแล้ว

_apill_ ไปนอนไปป้า


อัพรูปลงได้ไม่กี่นาทีหนามเตยเพื่อนสนิทก็มาคอมเมนต์อย่างกับจรวด เร็วจริงๆ พี่สาวเธอก็ไม่ต่างกัน ตอบคอมเมนต์กันไปมาอยู่ๆ หนามเตยก็ไลน์เข้ามาหาเอพริล


Line [nhamtoeyy]

nhamtoeyy : เป็นไงจ้ะคุณแม่ลูกอ่อน

AprilxD : สบายๆ

เอพริลก็ตอบไปอย่างนั้นแหละ เลี้ยงเด็กไม่ง่ายเลยจริงๆ เห้อ อารมณ์ช่วงวูบของเธอแท้ๆ จะป้องกันก็สายไปแล้วแต่เธอไม่ได้เสียใจหรอกนะ ดีซะอีกจะได้มีลูกไว้แก้เหงาหน่อยแถมได้ผู้หญิงอีกด้วย

nhamtoeyy : ออหรอ

AprilxD : มีอะไรห้ะ

nhamtoeyy : คิดถึงเพื่อนไงจ้ะ

AprilxD : ออหรอ

nhamtoeyy : พริลแกไม่บอกไดมอนด์จริงหรอวะ

AprilxD : ไม่


ตั้งแต่ตั้งครรภ์มาเอพริลเจอคำถามนี้ไม่รู้กี่ครั้งและเธอก็ยืนยันคำเดิมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แต่จริงๆ เธอก็อยากบอกเขาอยู่เหมือนกัน อยากบอกตั้งแต่ครั้งแรกที่รู้ว่าท้องด้วยซ้ำ อย่างที่รู้ไดมอนด์เป็นคนยังไง...เธอไม่ลดศักดิ์ศรีแบกหน้าและลูกไปให้เขารับผิดชอบหรอก


ไดมอนด์ต่างหากที่ต้องเดินเข้ามาหาเธอกับลูก!!!


nhamtoeyy : บาปนะเว้ยพรากลูกพรากพ่ออ่ะ

AprilxD : แกเป็นอะไรเตย

nhamtoeyy : แกจะบอกไดอายังไง โตขึ้นเด็กมันก็ต้องถามไหมล่ะว่าพ่อคือใคร พ่อไปไหน

AprilxD : พ่อมันตาย

nhamtoeyy : เอพริลเว้ยยยยย

AprilxD : ไปนอนล่ะ บาย


ไม่ใช่ว่าเอพริลไม่อยากสนทนากับเพื่อนนะ แต่เธอต้องไปออมแรงเอาไว้เวลาไดอาหลับมันคือช่วงตักตวงเวลานอนของเธอ


ในขณะที่เอพริลวุ่นวายกับการเลี้ยงไดอา แถมข้าวก็กินไม่เป็นเวลา ผ้าก็ต้องซักเองสารพัดอย่าง คนที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นพ่อนั้นก็ยังคงทำตัวมีความสุขกับบรรดาเพื่อนๆ ของเขา คุณชายทั้งสามมารวมตัวกันอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เจอกันหลายเดือนเพราะต่างคนก็ต่างทำงาน


ไดมอนด์ ชิน คาลปาส ทั้งสามมานั่งสังสรรค์กันอยู่ที่ร้านอาหารชั้นสูงเฉียดฟ้าแห่งหนึ่งที่สิงคโปร์นี่เอง แต่งานนี้ไม่ได้มีแค่สามหนุ่มเท่านั้น ข้างๆ พวกเขายังมีสาวสวยนั่งประกบ ดีกรีก็ระดับพริตตี้หรือสาวๆ ที่ทำตัวไล่จับไฮโซหาความสะดวกสบายให้กับตัวเอง


สำหรับหนุ่มๆ มันก็แค่ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนเท่านั้น จะให้พวกเขามาจ่ายกระเป๋าใบละแสนนั่นมากไป แค่ของเคาน์เตอร์แบรนด์ก็เกินพอแล้ว คนทั่วไปแค่คืนเดียวให้ไม่ได้ครึ่งพวกเขาให้ด้วยซ้ำ


“คุณไดมอนด์ครับ มึงควงสาวสวยขนาดนี้คนนั้นไม่ตามมาวีนหรอกวะ” คาลปาสเอ่ยถาม


“แล้วแต่ดิ อยากเปลี่ยนคนอยู่พอดี น่ารำคาญ” ไดมอนด์ตอบอย่างไม่แคร์อะไร เอาง่ายๆ เขาเบื่อเธอแล้ว


“ได้แล้วทิ้ง ชั่วมากครับมึงไอ้ชั่ววว” ชินต่อว่า คนอย่างเขาไม่รู้สึกรู้ร้อนอะไรหรอก ความจริงเขาโสดไม่มีได้มีใครจะทำอะไรก็ได้ไม่ใช่หรอ (ถ้ารู้ว่ามีระวังน้ำตาตกในนะไดมอนด์จ้า...ไรท์เอง)


“ไม่ดูตัวเอง แล้วแม่สาวแอร์โฮสเตรสมึงล่ะห้ะ ไหนว่ารักเดียวใจเดียว” ไดมอนด์ตอบกลับชิน แต่ก่อนช่วงที่ชินไปวนเวียนเอพริลเขาควงสาวแบบนี้หรอก ไดมอนด์จึงอดแซะไม่ได้


“เป็นคนดีเขาไม่รักกูกลับมาเลวดีกว่า” ชินตอบก่อนจะยกน้ำอำพันหมดแก้ว เรื่องที่ชินตามจีบเอพริลมันจบไปแล้ว จบไปตั้งแต่ที่เขารู้ว่าเอพริลลาออกจากงานและไม่ได้อยู่เมืองไทย


ชินคิดว่าถ้าคนมันใช่เอพริลคงรับรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาบอกเธอแล้ว แต่เธอปฏิเสธ ชินก็ยังคงตามตื้อต่อทั้งที่มันควรจะหยุดตั้งแต่ตอนนั้น...ไม่งั้นมันคงไม่เจ็บแบบนี้หรอก


ชินกับเอพริลไม่ได้ร่ำราอะไรกันด้วยซ้ำ ชินเดินออกมาเองและเขาหวังว่าเอพริลจะทักมาถามเขาบ้างก็ไม่มีแจ้งเตือนสักอย่าง...แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้ว


“หึ” เสียงไดมอนด์หัวเราะในลำคอเมื่อเห็นสีหน้าเพื่อนตัวเองจากที่ร่าเริงกับเศร้าหมองลง ไดมอนด์เลยเพยิดหน้าให้คาลปาสและคาลปาสก็รับรู้จุดประสงค์ไดมอนด์ทันที


“โอ๋มายบอย ไม่เศร้านะๆ เค้าอยู่นี่แล้วตัวเอง” คาลปาสลุกขึ้นมากอดคอชินและนั่งลงตักเขาสาวที่นั่งข้างชินก็ขยับให้ พวกคุณชายทั้งสามเขาก็เล่นแบบนี้แหละ ไม่ถือสาพิศสวาทกันหรอก แค่คิดก็ขนลุกแล้ว


“พ่องงงง ขนลุกไอ้เฮี่ยย” ชินผลักคาลปาสออกจากตัวแล้วมองคาดโทษไดมอนด์ที่หัวเราะคิกคักอยู่ หัวเราะเข้าไปวันไหนมึงรักใครแล้วโดนทิ้งจะเหยียบซ้ำแม่ง เขาได้แต่คิดด่าเพื่อนตัวเอง


ระหว่างที่นั่งดื่มกันชินก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแล้วก็เห็นหนามเตยอัพรูปตั๋วเครื่องบินพร้อมกับแคปชั่น และเมนชั่นถึงไอจีเอพริล


‘มารับคนสวยด้วยนะ ซีย้า’


แสดงว่าตอนนี้เอพริลอยู่ที่สิงคโปร์งั้นหรอ สำหรับชินแม้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเอพริลแล้วเขาก็อยากเจอเธอ เพราะต่อจากนี้เขาอาจจะมีคนที่เขามาในชีวิตหรือเธออาจจะเจอกับคนที่เป็นเจ้าของหัวใจ เขาแค่อยากคุยกับเธอก่อนที่ต่างคนจะต่างเดินไปตามทางด้วยเอง


ชินก็อยากขอโทษเอพริลที่ผ่านมาเขาอาจจะทำให้เธอลำบากใจ


--ตุ๊บ!!!!! –ไดมอนด์ทุบกำปั้นลงโต๊ะจนชินตื่นจากภวังค์และโต๊ะข้างๆ เหลือบหันมามอง


“เหม่อหาพระแสงมึงหรอ” ไดมอนด์


“ถ้ากูอยากเจอเอพริล มึงว่าเขาจะยอมมาเจอกูไหมวะ” ปกติชินจะไม่พูดเรื่องเอพริลกับพวกเพื่อนเขาหรอก เพราะไอ้พวกนี้มันอันตรายอย่ามาทำความรู้จักมันนักเลย


เมื่อได้ยินอย่างนั้นไดมอนด์ก็ถึงกลับนิ่งไป เขาก็แปลกใจไม่ต่างจากชิน ‘เอพริลอยู่ที่สิงคโปร์นั่นหรอ’ อยากจะบอกว่าถึงจะผ่านมาเป็นปีเขาก็ยังจำวันนั้นได้ดี วันที่เขาบุกเข้าไปห้องเธอแล้วหลังจากวันนั้นเธอก็หายไปเลย


ถึงไม่แสดงออกมารู้สึกผิด แต่อยากจะบอกว่าเขาก็จิตใจทรามขนาดนั้น ยอมรับว่ามันเป็นอารมณ์ชั่ววูบหรืออะไรของเขาไม่รู้ ที่ทำแบบนั้นไป...ใจจริงก็อยากขอโทษ


“เขาไม่มามึงก็ไปหาเขาดิ” คาลปาสพูดขึ้นมา ชินกลับทำหน้านิ่งจะไปหาได้ยังไงในเมื่อไม่รู้ว่าเอพริลอยู่ไหน ทักไปหาเธอจะตอบหรือเปล่าก็ไม่รู้


“มึงนัดมา ถ้าไม่มากูพาไปหาเอง” สิ้นสุดคำพูดไดมอนด์ชินและคาลปาสถึงกับหันไปมองอย่างอึ้งๆ ปกติเขาใส่ใจเรื่องคนอื่นที่ไหนล่ะ มันก็แค่รับฟังแต่ไม่ยุ่ง วันนี้มันมาแปลก


#####

The end

ยังไม่แก้คำผิดอีกเช่นเคยจ้าาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 509 ครั้ง

925 ความคิดเห็น

  1. #315 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 19:55
    อยากเจอเค้าล่ะซี้
    #315
    0
  2. #82 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 18:16
    พี่เขามีจุดประสงค์ไงชิน หึหึ
    #82
    1
    • #82-1 inkchi (@ingif) (จากตอนที่ 16)
      17 กันยายน 2561 / 18:26
      มีความตีเนียนอาสาเป็นคนดียย์ 55
      #82-1
  3. #71 1578839 (@1578839) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 14:07
    เค้าจะได้เจอกันเเล้วหรอไรท์ รอๆๆๆ
    #71
    3
    • #71-3 inkchi (@ingif) (จากตอนที่ 16)
      16 กันยายน 2561 / 15:36
      5555 รอลุ้นเน้ออ
      #71-3
  4. #70 noey_z (@noey_z) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 13:44
    รอน้าาา
    #70
    1
  5. #69 pooy270 (@pooy270) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 12:46
    พ่อได จะได้เจอลูกแล้วใช่มั้ยไรท์
    #69
    1