Don't to be my husband

ตอนที่ 38 : Chapter 33 ไดมอนด์เปลี่ยนไป !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 409 ครั้ง
    8 พ.ย. 61

Don't to be my husband

อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว

*****

Chapter 33 ไดมอนด์เปลี่ยนไป !!

*****

เวลาผ่านเลยมาเกือบครึ่งวันเอพริลเพิ่งรู้สึกตัว เธอค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดเหมื่อยไปหมดทั้งตัวโดยเฉพาะที่ใจกลางความเป็นสาวของตัวเอง เธอค่อยๆ ใช้มือยันเตียงแล้วหยัดตัวลุกขึ้นเดินออกมาจากห้อง


เรื่องเมื่อคืนปล่อยผ่านไปก่อนแล้วกัน ตอนนี้ลูกสาวสุดที่รักของเธอเป็นยังไงบ้างไม่รู้ ตื่นมาไม่เจอใคร กินอะไรบ้างรึยัง โอ้ย~ทำไมตัวเองหลับลึกขนาดนี้นะ!!


"ไดอาขา~ ไดอาหนูอยู่ไหน? "


"ไดอา~ มี้ไม่เล่นซ่อนแอบนะ ไดอา~"


เอพริลเดินเรียกหาลูกสาวด้วยเสียงแหบแห้งพร้อมกับเดินหาลูกสาวในทุกมุมห้องแต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา


"หายไปไหนนะ"


เธอจึงเดินกลับไปในห้องนอนด้วยความทุลักทุเล บ่นอยู่ในใจ 'ทั้งปวดเหมื่อยตามร่างกายทั้งเจ็บ เดินก็ไม่ถนัด ไม่น่าเลยเอพริลเอ้ย~ไม่น่าพลาดท่าให้กับไดมอนด์'


พอเดินเข้ามาในห้องนอนเอพริลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะโทรไปถามไดมอนด์ แต่เขาส่งข้อความทิ้งไว้ก่อนหน้านั้นแล้ว


Message :

ไดอาอยู่บ้านพ่อ ถ้าจะไปหาลูกก็อยู่นั่นแหละ ทำงานเสร็จเดี๋ยวตามเข้าไป


ไดมอนด์ต้องไปทำงานเขาจึงพาไดอาไปส่งไว้ที่บ้านพ่อเขาอย่างน้อยก็มีทั้งภรรยาใหม่ของพ่อเขาและแม่บ้านที่นั่นคอยดูแลอยู่ ที่สำคัญเขาก็ไม่รู้ว่าเอพริลจะตื่นขึ้นมาตอนไหน


เมื่อเห็นข้อความเอพริลก็รีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปหาลูกสาวทันที ตกเย็นไดมอนด์จึงขับรถเข้าไปรับสองแม่ลูกอย่างที่บอกไว้ เอพริลเจอไดมอนด์เธอหลบสายตาทันที ทำเป็นไม่มองไม่สนใจเขา เพราะเหตุการณ์เมื่อคืนมันน่าอายชะมัดเลย


ไดมอนด์เห็นปฏิกิริยาอันน่าอายของเธอเขาแทบจะกลั้นขำไม่อยู่ วันนี้เธอเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย ไม่หาเรื่องมาก่อกวนประสาทเขา สงบนิ่งราวกับนั่งสมาธิอยู่วัด หึ~


เอพริลใช้ชีวิตอยู่ฝรั่งเศสเกือบสองอาทิตย์แล้วไดมอนด์ก็บอกเธอว่าจะพากลับมาที่ไทย เพื่อพามาเจอแม่เขาและพามาเจอกับชินเพื่อนสนิทของเขาที่ในอดีตเคยตามจีบเอพริล จากนั้นค่อยจะไปบ้านของเธอที่ต่างจังหวัด


ที่ไดมอนด์พาเอพริลและไดอาไปเจอครอบครัวตัวเองก็เพราะว่าไดอานั้นเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขายังไงมันก็ตัดไม่ขาดแน่ๆ


ส่วนฝั่งพ่อแม่ของเอพริลเขาแค่ต้องการทำให้รู้ว่าอย่างน้อยไดอาก็เป็นเด็กมีพ่ออย่างคนอื่นเขาและเขาพร้อมจะรับผิดชอบ ไม่ได้ปล่อยทิ้งขวางเมื่อก่อนแค่ไม่รู้ว่ามีลูกเกิดขึ้นมาเท่านั้นเอง


ฟิ้ววว~ เครื่องบินแลนดิ้งลงสนามบิน ณ ประเทศไทย~


เนื่องจากเดินมาหลายชั่วโมงทำให้ร่างกายของเด็กน้อยอ่อนแรงลงหลับไปก่อนจะมาถึงประเทศไทย เมื่อจะเดินลงจากเครื่องคนเป็นก็ไม่อยากจะปลุกลูก เอพริลที่นั่งอยู่กับไดอาจึงค่อยๆ อุ้มตัวลุกอย่างช้าๆ เพราะกลัวลูกจะตื่น ไดมอนด์ที่นั่งอยู่ที่นั่งตรงข้ามเขารู้แล้วว่าเอพริลคงไม่อยากปลุกลูก เขาจึงลุกเดินเข้าช่วยมาอุ้มไดอาขึ้นไปอย่างเบามือ


ขณะนี้ภาพของชายหนุ่มวัยยี่สิบตอนปลายใส่แว่นดำแบรนด์ดัง เซทผมมาเป็นอย่างดูดีกำลังเดินอุ้มลูกเข้ามารับกระเป๋าทำให้บรรดาแก๊งสาวๆ ที่จับกลุ่มกันไปเที่ยวหันมามองเขาสุดคอ


ไดมอนด์เดินอุ้มไดอาด้วยแขนแกร่งของเขาเพียงข้างเดียว อีกมือก็ยกกระเป๋าออกจากสายพานลำเลียงกระเป๋าโดยมีเอพริลช่วยอยู่ข้างๆ ทุกการกระทำของเขาถูกสาวน้อย สาวใหญ่ สาวแท้สาวเทียมที่ยืนอยู่บริเวณนั้นหันมามองกันเป็นแถว ซึ่งเขาไม่ได้สนใจอะไรแถมไม่รู้ตัวด้วยว่าตัวเองกำลังถูกจับจ้องอยู่


ไดมอนด์กลับมาเมืองไทยครั้งนี้เขาไม่ได้บอกกล่าวคนที่บ้านไว้เลยบอกให้จิววี่มารับที่สนามบิน


ณ คอนโดมิเนียมสุดหรูของไดมอนด์

คอนโดมิเนียมสุดหรูพื้นที่ส่วนตัวสุดหวงแหนของเขา ในที่สุดเขาละทิ้งความหวงแหนนั้นไปแล้วเพราะเอพริลและไดอาเป็นคนเข้ามาทำลายมันไป เขาให้เอพริลและลูกอยู่ที่นี้ในช่วงที่อยู่เมืองไทย


ตกเย็นจิววี่เลิกเรียนก็บึ่งรถมาจากมหาวิทยาลัยมาหาหลานรักที่คอนโดไดมอนด์อีกครั้ง


"ไดอาหลานรักของอาจิววี่~ ฟ่อด~ฟ่อด~ งุ้ย~~"


"คิกคิก กรี้ดดด~~ คิกๆ "


ทันทีที่เปิดประตูห้องเข้ามาจิววี่ก็วิ่งกรูเข้ามาหาไดอาที่นั่งเล่นของเล่นอยู่พื้นทันที ทั้งกอดรัดฟัดแก้มกันอยู่นานพอสมควร เนื่องตอนไปรับอยู่สนามบินหลานสาวก็หลับมาตลอดทางจิววี่เลยอดฟัดแก้มกลมๆ ของไดอา


"ไหนคะของฝากอาจิววี่"


"ช็อคแยตตต" ไดอายื่นช็อคโกแลตรูปไข่กลมๆ ให้จิววี่ที่สามารถซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อทั่วไป


"ซื้อเซเว่นก็ได้มั้งลูก เห้อ~อาจิววี่น้อยใจหนีไปเกาหลีดีกว่า ไดอาไม่มีของมาให้ อาจิววี่ก็ไม่มีของกลับมาให้น่า~" คำพูดของจิววี่ทำให้ไดมอนด์ที่นั่งอยู่โซฟาต้องหันไปมองด้วยความสงสัย


"ยูไปทำไมเกาหลี? " ไดมอนด์เอ่ยถาม


"ไปทำงานสิคะ นี่ไอเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ตัวแทนประเทศไทยเลยนะ ที่เขาเลือกให้ไปดูขั้นตอนการผลิตและเป็นตัวพรีเซนเตอร์ของไทยนะยู~"


"บริษัทอะไรหรอ" เอพริลถามขึ้นบ้าง


"ได้ยินเกาหลีหน่อยไม่ได้เลยนะคุณ คิดถึงมันหรอห้ะ มันมีเมียใหม่ไปแล้วมั้งน่ะ" จิววี่ยังไม่ทันจะตอบไดมอนด์พูดแซะเอพริลขึ้นมาก่อน เขาคิดว่าเธอคงจะนึกถึงโซลอยู่แน่นอน เธอจึงหันไปมองเขาอย่างเอือมระอา


"ไม่รู้คะ เขาไม่ได้บอก เขาบอกไปเซอร์ไพรส์ที่นู่น แต่เขาว่ากันว่าเจ้าของหล่อมาก หล่อเหมือนนักร้องเกาหลีเลย"


จิววี่ไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองต้องไปเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับแบรนด์ใด ซึ่งเธอก็มีความลังเลที่จะรับงานกลัวว่าจะเชื่อถือไม่ได้ ทางบริษัทที่เกาหลีจึงติดต่อมาหาเธอเองโดยไม่เอ่ยนาม จับใจความได้ว่าบริษัทจัดขึ้นกิจกรรมให้ต่างจากเดิม ตัวแทนที่ได้รับคัดเลือกก็ไม่มีใครรู้ที่เชื่อถือได้แน่นอน


ที่จิววี่รู้ว่าเจ้าของบริษัทหล่อเพราะตัวแทนบริษัทบอกเธอมา เขาบอกอีกว่าถ้าเธอไม่ว่าพลาดของดีแน่นอน จิววี่จึงโน้มหลงความโน้มน้าวไปซะดื้อๆ อยากรู้จริงเชียวจะหล่อสมคำล่ำลือแค่ไหน~


และที่เอพริลถามเพราะเธอก็แค่อยากรู้ แม้ว่าโซลจะเป็นเจ้าบริษัทเกี่ยวกับเครื่องสำอางที่ประเทศเกาหลีถ้าจิววี่เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับเขา มันคงไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว


ตอนที่เอพริลไปอยู่ฝรั่งเศสได้ไม่ถึงอาทิตย์เธอจึงตัดสินใจคุยกับโซลว่าเธอไม่อยากสานสัมพันธ์กับเขาต่อ ไม่ใช่เพราะไดมอนด์กลับเข้ามาในชีวิตเธอ แต่เธอยังไม่แน่ใจความรู้สึกตัวเอง เธอเหมือนจะเปิดใจรับโซลเข้ามาแต่กำแพงในใจของเธอมันไม่ลดลงสักที


เอพริลไม่อยากให้เขามาเสียเวลากับความไม่ชัดเจนในความรู้สึกของเธอไปมากกว่านี้ เธอจึงตัดสินใจยุติความสัมพันธ์กับเขาแต่เพียงเท่านี้ และเธอคิดว่าโซลควรจะเจอคนที่ดีกว่าเธอ


ในมุมของโซลเขาทำใจมาก่อนหน้านี้แล้วว่ายังไงมันต้องมีวันนี้ แม้ว่าเขาอยากจะยื้อเธอไว้แค่ไหน สุดท้ายเขาก็ต้องปล่อยเธอไปตามใจที่เธอต้องการ ถ้าเธอจะกลับไปหาไดมอนด์เขาก็อวยพรให้ชีวิตเธอดีกว่าเดิม ถ้าเธอพร้อมเปิดใจรับใครสักคนเข้ามาก็ขอให้เขาคนนั้นรักและดีต่อเธอและลูกสาวที่น่ารักก็พอ


ดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่างโซลและเอพริลจึงยุติลงเหลือเพียงแต่ความทรงจำดีๆ แม้จะเป็นเพียงระยะเวลาไม่นานก็ตามแต่ และทั้งสองเลือกที่จะรักษามิตรภาพความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไว้โดยตัดความรู้สึกทุกอย่างออกหมดให้เหลือเพียงคำว่า 'เพื่อน'


อีกทั้งในทุกวันนี้โซลก็ยังคงส่งผลิตภัณฑ์ไปไว้ให้เธอและพี่สาวใช้อยู่ที่สิงคโปร์ไม่ขาดแม้จะปฏิเสธเขาไปแล้วก็ตาม


"ยืนทำหน้าแบบนั้นก็บินตามกันไปเลยไป" ไดมอนด์พูดแซะเอพริลขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็ทำหน้าตาปกติไม่ได้เว้าวอนอะไร แต่เขาหาเรื่องเองต่างหากล่ะ!


"พูดมาก ชอบหาเรื่องจังเลยนะคุณ"


"ใช่ค่ะพี่สะใภ้ กัดคนอื่นไปทั่ว"


"เบื่อ! ขี้เกียจเถียง!! จิววี่ยืมรถนะจะไปรับไอ้คาลปาสก่อน เดี๋ยวจะพามันมาที่นี้" ไดมอนด์ไม่รอให้จิววี่ตอบเขาเดินไปหยิบกุญแจรถของจิววี่ที่โต๊ะอย่างถือวิสาสะ


"แด็ดดี้~พูดมาก~"


"กร้าก~ ฮ่าฮ่า ดีมากค่ะไดอา"


ในขณะที่ไดมอนด์เผลอจิววี่จึงก้มกระซิบไดอาให้พูดคำนี้ออกมา ความไร้เดียงสาของเด็กจึงพูดออกมาด้วยสีหน้าใสบริสุทธิ์ จิววี่หัวเราะลั่นห้องอย่างพอใจส่วนเอพริลก็นั่งขำอยู่เงียบๆ ในใจเธอก็อยากจะหัวเราะดังๆ อย่างจิววี่แต่ไม่ดีกว่าแค่นี้ก็สะใจเธอบ้างแล้ว


"เดี๋ยวจะโดนจิววี่" ไดมอนด์ชี้หน้าคาดโทษจิววี่ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง


สี่ชั่วโมงผ่านไป~

ไดมอนด์ไปรับคาลปาสที่สนามบิน เขาพาเพื่อนตัวเองไปเก็บของที่โรงแรมทำอะไรต่างๆ นานาๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคาลปาสคงจะได้นอนที่ห้องเขา แต่รอบนี้มีสองแม่ลูกนั้นอยู่แล้ว ทำธุรเสร็จเขาก็พาคาลปาสมาที่คอนโดมิเนียมของตัวเอง


เรื่องของเอพริลและลูกไดมอนด์ได้เล่าให้คาลปาสฟังระหว่างทางแล้ว ส่วนชินจะตามเข้ามาช่วงเย็นๆ บอกความจริงแล้วไม่รู้เพื่อนสนิทอย่างชินจะมีปฏิกิริยายังไง ไดมอนด์เลยต้องเรียกคาลปาสมาเป็นตัวกลาง


คาลปาสเจอไดมอนด์รอบบนี้เขารู้สึกแปลกใจอย่างมากเพราะรอบนี้เพื่อนเขาเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน ไดมอนด์ดูเป็นคนใจเย็นมากขึ้น ไม่เจอกันเป็นเดือนเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยหรอ?


ที่สำคัญคอนโดของไดมอนด์เปรียบเสมือนพื้นที่หวงห้ามขีดเส้นตายสีแดง อยู่ๆ เอพริลกับลูกได้เข้าไปเหยียบที่นั่น ไม่ธรรมดาแล้วล่ะ!!


แกร๊ก~ แอ๊ด~


"มาให้จับซะดีๆ น้าา~~"


"อ๊ากกก เอิ้กๆ กรี้ด~~"


"ตุ๊บ!! "


ทันทีที่ไดมอนด์เปิดประตูเข้ามาในห้องได้ยินเสียงจิววี่และไดอาเล่นกันเสียงดังลั่นห้อง แต่เขาไม่รู้ว่าน้องสาวและลูกสาวของตัวเองวิ่งไล่จับกันอยู่ จังหวะที่เขาเปิดประตูเข้ามาไดอาวิ่งมาอยู่ตรงหน้าประตูพอดี เมื่อเขาเปิดประตูเข้าไปมันจึงชนกับไดอาจนเซถลาล้มลง


"เห้ย / เห้ย / เห้ย" จิววี่ ไดมอนด์และคาลปาสตกใจอุทานขึ้นมาพร้อมกัน


"ไม่ร้องนะ~ คนเก่งต้องไม่ร้องแล้วลุกขึ้นเอง"


"ฮึก ฮึก"


ไดอาเบะปากจะร้องไห้แต่ต้องกลั้นน้ำตาไว้เพราะคนเป็นพ่อยืนมองอยู่หน้าประตู ทุกคนก็ยืนมองไม่มีใครเข้ามาหา ไดมอนด์สำรวจแล้วว่าลูกเขาไม่ได้เลือดตกยางออกอาจจะมีแค่เขียวช้ำบริเวณหน้าผาก และเขาอยากให้ลูกเรียนรู้ที่จะลุกขึ้นด้วยตัวเองไม่ใช่จะรอให้คนมาปลอบมาโอ๋ตลอด


เมื่อเด็กน้อยมองหาคนนู่นคนนี้แล้วไม่มีใครเข้ามาช่วยสักที จึงค่อยๆ ลุกขึ้นเองน้ำตาเริ่มจะไหลรินลงมาแต่ไดอาไม่ส่งเสียงร้องเพราะกลัวจะโดนดุ

--ฮึ้บ--


"จิววี่ไปหายาทามาดิ"


"โธ่~ นึกว่าจะแน่ที่แท้ก็แพ้น้ำตาลูกตัวเอง หึ~ไดมอนด์คนเดิมกูว่าตายไปแล้วว่ะ"


ไดมอนด์ยืนดูลูกตัวเองตาไม่กระพริบ เมื่อเขาเห็นไดอาลุกขึ้นได้เองจึงรีบเดินเข้าไปอุ้มตัวขึ้นทันที จุมพิตลงหน้าผากลูกสาวตัวน้อยเป็นเชิงปลอบ แล้วยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ปริ่มอยู่บริเวณขอบตา จนคาลปาสอดแซวไม่ได้ เป็นบุญตาของคาลปาสจริงๆ ที่ได้เห็นมุมนี้จากไดมอนด์


ในสายตาคาลปาสไดมอนด์เปลี่ยนไปเยอะจริงๆ แต่เหมือนไดมอนด์ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองเปลี่ยนไปแค่ไหน


เอพริลกำลังเอาจัดเสื้อผ้าและของใช้ออกจากกระเป๋าอยู่บนห้อง เธอได้ยินเสียงคนคุยกันเสียงดังขึ้นมา ไดมอนด์และเพื่อนของน่าจะมาแล้วแน่ๆ ตามมารยาทเธอก็จะเดินลงไปทักทายเขา


ตึก ตึก ตึก~


เอพริลเดินลงมาจากบันไดด้วยสีหน้าปกติ แต่หน้าปกติของเธอมันดูนิ่งขรึม สายตาดุดัน เมื่อคาลปาสเห็นเธอเขาจึงกลืนน้ำลายลงคอดังอึกแล้วหันไปสายตากับไดมอนด์ประมานว่า...


'เมียมึงทำไมน่ากลัวแบบนี้ว่ะ'


เอพริลเดินเข้ามาหาไดมอนด์อยู่โซฟาซึ่งมีคาลปาสและจิววี่นั่งอยู่ด้วย ส่วนไดอากึ่งนั่งกึ่งนอนซบหน้าลงอกแกร่งคนเป็นพ่ออยู่บนตักด้วยอาการซึมเศร้าเล็กน้อย เอพริลเพ่งมองไดอาอย่างมีพิรุธ ไดมอนด์จึงพูดสวนขึ้นมาเพื่อให้เธอเบี่ยงความสนใจ


"นี่ไอ้คาลปาส แล้วนี่ก็เอพริลรู้จักกันไว้ซะ~"


"แนะนำอย่างนี้มึงอย่าแนะนำเลย กูแนะนำตัวเองได้"


"สวัสดีครับผมคาลปาส เป็นเพื่อนไอ้เลวตัณหากลับนี่ตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ~" คาลปาสยืนขึ้นพูดต่อหน้าเอพริลพร้อมกับยื่นมือไปทักทาย


"ค่ะ เช่นกันค่ะ ^^" เอพริลทักทายตอบคาลปาสอย่างมีมารยาท รอยยิ้มของเอพริลผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเธอทำให้คาลปาสรู้สึกผ่อนคลายจากเมื่อกี้ขึ้นมาเยอะเลยทีเดียว


"เยอะไปแล้วนะมึง!! " ไดมอนด์เห็นทั้งสองยืนจับมือทักทายกันไม่วายพูดแซะเพื่อนตัวเอง


คาลปาสได้แต่ยกยิ้มอย่างพอใจเหมือนตัวเองได้เพื่อนใหม่ยังไงไม่รู้ คาลปาสอยากจะตะโกนออกมาดังๆ ว่า...


'ไดมอนด์คนเดิมตายไปแล้วเว้ย~แต่มันไม่รู้ตัว หึ~!!'


######

โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ

หากผิดพลาดตกหล่นตรงไหนขออภัยไว้ด้วยนะคะ

หวงหม่ามี้หราแด็ดหรา~ กิกิ นอกจากที่ผ่านมาแด็ดดี้ไม่รู้ตัวว่ามีลูก มาถึงวันนี้แด็ดก็ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเปลี่ยนไป กิ้วๆ ๆ

หม่ามี้เลี้ยงไดอามาอย่างเจ้าหญิง เจออิแด็ดดี้เลี้ยงเท่านั้นแหละ... ไดอาหนูเริ่มเป็นเด็กสตรองแล้วนะลูก สตรอง!!! 555

แด็ดดี้ระวังไว้นะมีสองคดีติดตัว~ ตอนนั้นใช้เครื่องดูดฝุ่นทำผมให้ลูก แถมวันนี้เปิดประตูชนลูกอีก หม่ามี้รู้แด็ดจะรอดไหม~~??

--------

***strong แปลว่า แข็งแรง, แข็งแกร่ง


สวัสดีค่ะทุกคน (ขอร้องอ่านให้จบเถอะนะ~~)

ไรท์มีเรื่องมาแจ้งให้ทราบและสอบถาม
1. คือไรท์มีความตั้งใจจะทำอีบุ๊คเรื่องนี้อยู่นะคะ ฉะนั้นถ้าทำไรท์จะอัพนิยายให้จบ....อีกกี่ตอนไม่รู้ กิกิ

ถ้าทำก็น่าจะออกหลังปีใหม่นะคะ ราคาประมานการณ์ >> ไม่เกิน 250 บาท เนื้อหาน่าจะไม่ต่ำกว่า 200 หน้า (ประมาณไว้นะคะ)

ขอสอบถาม
***อยากให้ทำไหมค่ะ ถ้าไรท์ทำรอกันได้ไหมเอ่ยเพราะมันต้องใช้เวลานิดนึง ไดมอนด์ฉบับคนใหม่มีในเฉพาะอีบุ๊คแน่นอน มุมนี้จะไม่มีใครได้เห็น มีที่อีบุ๊คเท่านั้น 555 #บอกไว้ก่อน

2."หนังสือ" นักอ่านก็ถามกันมาบ่อยๆนะคะว่ามีหนังสือไหม คือถ้าคนสั่งเยอะไรท์ก็จะทำให้ค่ะ เป็นแบบหนังสือทำมือนะคะเราคงไม่มีปัญญาจ้างโรงพิมพ์ ฮ่าฮ่า ฉบับคนงบน้อยอ่ะเนอะ 5555 

แต่ว่า...ไรท์ไม่ทราบว่านักเขียนท่านอื่นเขาทำกันยังไง ถ้าไรท์ทำไรท์อาจจะทำเป็นพรีออเดอร์ เงินที่นักอ่านจ่ายมาไรท์ก็จะไปจ่ายให้กับทางคนพิมพ์นะคะ เพราะไรท์ไม่มีง๊บบบบ ^^


ยอดติดตามนิยายเรื่องนี้รวมหลายๆเว็บประมาน 3 พัน+ ถ้าสั่งกันประมาน 300-400 เล่มไรท์ก็คงทำ ไรท์ไม่ได้หวังสูงนะคะแต่ไรท์คิดว่าประมานนี้มันคุ้มทุนทั้งค่าปก ค่าพิมพ์ ต่างๆนานาแล้วนะ 

**หนังสือราคาไม่เกิน 300 บาท ต้องดูต้นทุนก่อนนะคะ 

(ถ้าทำหนังสือไรท์วางแผนว่าจะมีโค้ดติดไปกับหนังสือ แล้วเราจะมาเล่นเกมแจกของรางวัลตอบแทนนักอ่านกัน พอหอมปากหอมคอลลล)
.......

สุดท้าย...
ใครมีข้อเสนอนอกเหนือจากนี้ไหมคะ ไรท์ยังมือใหม่อยู่ถ้ามีแนะนำมาได้เลยนะคะ

ถ้าไม่ได้ทำ !! ไรท์ก็จะอัพต่อจนจบ (ไม่บอกว่าจะจบตอนไหนแต่ไม่นานนี้ อิอิ) เอาตามที่ทุกคนคิดเห็นนะคะ ^^ ยังไงเดี๋ยวมาแจ้งอีกครั้งนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 409 ครั้ง

925 ความคิดเห็น

  1. #524 oppmafia (@oppmafia) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 10:46
    Ebook ค่ะ
    #524
    0
  2. #523 1578839 (@1578839) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 02:16
    อิพ่อมีหึง
    #523
    0
  3. #522 au-tm26 (@au-tm26) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 19:26
    รอออออ อีบุ๊คคคค
    #522
    0
  4. #520 Bow_2690 (@pohnanan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 20:20
    มีe-bookก็ดีค่ะ
    #520
    0
  5. #519 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 19:24
    น่ารักกก
    #519
    0
  6. #518 natchapitak (@natchapitak) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 19:03
    อัพต่อค่า
    #518
    0
  7. #517 namwara (@namwara) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 18:02
    หนุงสือค่ะถ้าราคามัธยม55555
    #517
    0
  8. #516 aonnyarmy (@aonnyarmy) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:45
    รอค้าาาน
    #516
    0
  9. #515 pooy270 (@pooy270) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:32
    มีหวงนะแด๊ดดี้
    #515
    0
  10. #514 Tabtim Bamboo (@ttppss) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:27
    แด๊ดดี้ก็สอนดีน้าาา
    #514
    0
  11. #513 samngamjan (@samngamjan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:24
    แด๊ดดี้เปลี่ยนไแ
    #513
    0
  12. #512 Nuy615 (@Nuy615) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:15
    มี.. ดุอีพ่อเลย​ ทำลูกเจ็บตัว​ หัวโนเลย​ ฟ้องๆ​
    #512
    1
    • #512-1 inkchi (@ingif) (จากตอนที่ 38)
      8 พฤศจิกายน 2561 / 17:17
      ไดอาเริ่มกลายเป็นเด็กสตรองแล้วว
      #512-1
  13. #511 Sefiro (@byunsiara) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 14:18
    ฝาอัพต่อน้า
    #511
    1
  14. #510 au-tm26 (@au-tm26) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 20:28
    รอ E-book นะคร่า สู้ๆๆๆ
    #510
    1
  15. #509 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 19:39
    หนังสือค่ะ ถ้าราคาไม่สูงมาก
    อัพต่อค่า
    #509
    1
  16. #508 k123456789kk (@k123456789kk) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 10:51
    e-book
    อัพต่อ
    #508
    1
  17. #507 pcymook (@pcymook) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 10:24
    อัพต่อครับบบบบ
    #507
    1
  18. #506 0955844636 (@0955844636) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 21:36
    อัพต่อๆๆ
    #506
    1