Don't to be my husband

ตอนที่ 39 : Chapter 34 ลูกชื่อไดอา แม่ชื่อเอพริล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 396 ครั้ง
    10 พ.ย. 61

Don't to be my husband

อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว

*****

Chapter 34 ลูกชื่อไดอา แม่ชื่อเอพริล

*****

หลังจากที่เอพริลทำความรู้จักกับคาลปาสเพื่อนของไดมอนด์เสร็จ ไดมอนด์จึงบอกให้เธอออกมาข้างนอกห้องก่อนเพราะเขาจะคุยกับชิน และไม่อยากไปคุยเรื่องส่วนตัวในที่สาธารณะ


ไดมอนด์จะขอคุยกับเพื่อนเขาให้รู้เรื่องก่อน เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าชินรู้ เพื่อนเขาจะมีปฏิกิริยายังไง แต่ถ้าเธออยากจะคุยกับชินเขาค่อยจะส่งข้อความไปบอกเธอให้กลับเข้ามา


เอพริลเข้าใจทุกอย่าง เธอเป็นคนนอกควรจะปล่อยให้เพื่อนเขาคุยกันเอง เอพริลจึงโทรหาหนามเตยเพื่อนสนิทของตัวเอง โชคดีที่หนามเตยไม่มีไฟลท์บิน แถมยังบ่นเธอชุดใหญ่ว่ามาไม่บอกไม่กล่าวกันอีก!!


เอพริลนัดหนามเตยมาที่อดีตร้านกาแฟของตัวเอง โดยให้จิววี่มาส่งแล้วจิววี่ก็กลับไปทำวิจัยจบของตัวเองต่อ


เมื่อเอพริลเปิดประตูเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับจูงมืออไดอาเดินเตาะแตะเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เหล่าพนักงานคนเดิมๆ ที่ยังทำงานอยู่ต่างตกใจและดีใจเป็นอย่างมากเมื่อเห็นเธอ ต่างคนต่างกรี้ดกร้าดวิ่งเข้ามากอดกันใหญ่ จนลูกค้าที่นั่งอยู่ตกใจไปตามๆ กัน


สิ่งที่แปลกตาคือเด็กน้อยวัยสองขวบกว่า ทำให้อดีตลูกจ้างคนสนิทของเอพริลอดสงสัยไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ถามเซ้าซี้อะไร เธอจึงปล่อยลูกให้ไปเล่นกับพวกเขาและไดอาก็เป็นเด็กเข้ากับทุกคนได้ง่ายเธอจึงไม่ห่วงเท่าไหร่


"งือ~ ทำไมหลานฉันน่ารักแบบนี้ ไดมอนด์นี่พ่อพันธุ์ชั้นดีเลยวะแก~ไม่เสียตัวฟรีแล้วแกเอ้ย" หนามเตยมาถึงก็เข้าไปเล่นกับหลานอยู่นาน ก่อนจะมานั่งมองดูหลานสาวอยู่โต๊ะตาหวานพริ้ม ไม่ว่าจะดูมุมไหนก็น่ารักน่าหยิกไปหมด


เอพริลอยากจะตอบเหลือเกินว่า 'ดีแค่พันธุกรรมนั่นแหละ' อย่างอื่นมันยังไม่ถูกสเปคเธอเท่าไหร่ ก็รู้ๆ กันอยู่ว่านิสัยเขาเป็นยังไง ตอนนี้เขาอาจจะทำดีแค่อยู่ต่อหน้าเธอกับลูกก็ได้!!


"แล้วนี่แกยังให้นมลูกอยู่ป่ะ"


"อืม แต่ไม่เท่าเมื่อก่อน" เอพริลตั้งใจว่าจะให้นมไดอาจากเต้าสดๆ ไปจนถึงสามขวบ ทุกวันนี้เธอก็ปั้มนม กินอาหารเสริมบำรุงตัวเองเพื่อกระตุ้นน้ำนมอยู่เป็นประจำ แม้จะไม่ได้มีเยอะเท่าตอนคลอดแรกๆ ถือว่ายังมีออกมาให้ไดอากินอยู่


"แล้วแกกับเขาแบบว่า...จึกๆ อ่ะ"


"อะไรของแก"


"เอ้าแก~มาถึงขั้นนี้แล้วนะแกอายทำไม แกอยู่กับเขาตลอดมันไม่มีแบบว่าไฟห้องสลัวๆ แล้วภาพตัดบ้างรึไงย่ะ นั่นไดมอนด์นะแก ไม่เหลือแน่ๆ "


หนามเตยทำท่ากระหนุงกระหนิงถามเรื่องอย่างว่ากับเอพริล แต่แล้วเธอก็บ่ายเบี่ยงที่จะตอบ


"โอ้ย~ ไร้สาระ ที่อยู่ทุกวันนี้ก็เพื่อลูกไหม"


"ฮั่นแน่~ เปลี่ยนใจอยากมีผัวแล้วอ่อ~" ท่าทางเอพริลดูรนรานผิดปกติจนหนามเตยแอบแซวไม่ได้


"หมายถึงในฐานะที่เขาเป็นพ่อของไดอาเว้ย"


"โอ้ยปากแข็ง~ ไหนเมื่อก่อนบอกไม่มีเขาฉันก็เลี้ยงลูกได้ ไดอาไม่จำเป็นต้องมีพ่อฉันก็จะเลี้ยงลูกไม่ให้เขารู้สึกว่าขาดพ่อ~ ใคร!! หมาแมวตัวไหนมันพูด"


หนามเตยทำเสียงและท่าทางเลียนแบบคำพูดเอพริลเมื่อก่อนที่เธอเคยพูดยืนยันเสียงแข็งว่ายังไงก็จะไม่บอกไดมอนด์ ไม่ให้เขาแตะเนื้อต้องตัวลูก หึ~กลืนน้ำลายตัวเองจริงๆ เลย


"ก็เขาตามถึงที่แถมแอบเอาเส้นผมไดอาไปตรวจไหมล่ะ แกจะให้ฉันทำยังไง"


"แค่แซวนะแม่อ่ะๆ น้ำลูบคอ ว่าแต่เด็ดพริกเผ็ดซี้ดๆ ไหมแม่~" หนามเตยยังไม่หยุดแซว      เอพริล


"ยัยเตยแกเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่" สองสาวนั่นก็คุยกันเพลินตามประสาคนไม่ได้เจอกันนาน


ทางด้านฝั่งของหนุ่มๆ นั้น...

"วอทซับ! โย่ๆ ๆ เพื่อนรักทั้งสองของกู กูนึกว่าตายไปแล้วนะเนี้ย" ชินเดินเข้ามายังห้องนั่งเล่นภายในคอนโดมิเนียมของไดมอนด์ด้วยสีหน้าระรื่น ไดมอนด์และคาลปาสได้แต่พยักหน้ายิ้มรับแห้งๆ


"ทำไมห้องมึงรกๆ ว่ะ ของเล่นเด็ก? "


"ของลูกมัน" คาลปาสตอบ


"พูดเป็นเล่น คนอย่างมันนี่นะเป็นพ่อคน กูเป็นลูกมันกูลาออกตั้งแต่อยู่ในท้องวันแรกแล้ว"


เขาเดินเข้ามายังไม่ทันสำรวจของเล่นที่กองอยู่บนพื้น ด้วยความสงสัยจึงถามออกไป พอได้ยินคาลปาสตอบว่าเป็นของลูกไดมอนด์เขาก็แทบไม่เชื่อหูตัวเอง คนอย่างไดมอนด์ไม่ได้มีความเมตตาปราณีกับเด็กคิดภาพไม่ออกจริงว่ามีลูกจะเป็นยังไง ชินคิดว่าเพื่อนทั้งสองต้องหาเรื่องมาอำเขาเล่นแน่นอน


"พวกมึงไม่ได้อำกูเล่นหรอวะ โอ้ว~มาเหยียบเขตหวงห้ามได้ กูว่าไม่ธรรมดาแล้วล่ะ แล้วไหนลูกกับเมียมึง? "


ชินมองหน้าเพื่อนสนิททั้งสองคน คำตอบที่ได้กลับมาคือสีหน้าที่จริงจัง สายตาบ่งบอกว่าไม่ได้แกล้งอำอะไรทั้งนั้น ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ แล้วเข้ามาอยู่ในห้องนี้ได้ ชินชักจะอยากรู้แล้วสิว่าเธอเป็นใครถึงมาทำลายพื้นที่สีแดงของไดมอนด์ได้


"ออกไปข้างนอกกับจิววี่" ไดมอนด์ตอบชิน


"นี่กูเป็นคนสุดท้ายใช่ไหมที่รู้" ชินเอ่ยถามเพื่อนสนิททั้งสองคน


"เปล่าแม่กูกับครอบครัวเขายังไม่รู้"


เอพริลยังไม่บอกไดมอนด์ว่าครอบครัวเธอรู้หมดแล้วแต่ยังไม่รู้ว่าพ่อเด็กเป็นเขาเท่านั้นเอง แต่ไดมอนด์คิดว่าเธอก็คงยังไม่บอกพ่อกับแม่ถึงได้หนีไปอยู่กับพี่สาวที่สิงคโปร์


"มึงทำเขาท้อง" ชินถาม


"ประมานนั้นแหละ" ไดมอนด์ไม่รู้ว่าจะตอบยังไง ก็น่าจะเข้าข่ายทำผู้หญิงท้องนั่นแหละมั้งแต่กว่ารู้ลูกก็เดินได้แล้ว!!


"ใครว่ะกูอยากรู้แล้วเนี้ย"


"กูบอกแค่ชื่อลูกมึงน่าจะรู้แล้วมั้ง...ไดอาแมนต้า"


"ไดอาแมนต้า~ ใครวะ ชื่อเหมือนร้านมึง มึงทำพนักงานท้องที่ร้านท้องหรอว่ะ"


"โอ้ยมึงบอกๆ มาเถอะจะมาใบ้คำหาพ่อมึงรึไง"


"เมื่อเดือนก่อนมึงจำได้ไหมมึงส่งอะไรมาให้พวกกูดูล่ะ" ไดมอนด์ถามชิน


เฮือก~

ไดมอนด์บอกแค่ชื่อลูกเขาไปหวังว่าชินจะจำได้ ที่ไดมอนด์รู้ว่าตัวเองมีลูกก็เพราะวันนั้นชินส่งรูปไดอาจากอินสตาแกรมเอพริลมาให้ดูนั่นเอง แต่ชินกลับลืมไปซะงั้น ไดมอนด์และคาลปาสได้แต่ถอนหายใจรู้สึกเหมือนความจำเพื่อนเขาจะสั้นนะ!!


"ที่มึงสงสัยว่าเอพริลลงรูปเด็กตอนนั้นมันคือลูกเขา ลูกสาวเอพริลชื่อไดอาแมนต้า แล้วลูกกูชื่อไดอาแมนต้า เข้าใจยัง" ไดมอนด์บอกชิน


"ง่ายๆ นะ น้องไดอาแมนต้าหรือน้องไดอาเป็นลูกของมันกับเอพริล และเป็นหลานกูกับมึง" ตามมาด้วยคาลปาสพูดเสริมขึ้นมาแต่ชินเข้าใจตั้งแต่ไดมอนด์พูดแล้ว


ชินไม่รู้ว่าตัวเองควรจะรู้สึกยังไง ควรจะดีใจหรอ? ผู้หญิงคนที่เขาเคยจีบตอนนี้มาเป็นแม่ของลูกเพื่อนสนิทตัวเอง!!


"เมื่อไหร่!! ไหนกูกับมึงตกลงกันว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้ ที่ผ่านมามึง...แม่ง! "


"กูไม่รู้ว่าเขาคือคนที่มึงตามจีบอยู่ไง มารู้ก็ตอนมีอะไรกันไปแล้ว ถ้ากูรู้กูก็ไม่ยุ่ง!! แล้วเรื่องลูก กูก็เพิ่งรู้เมื่อเดือนก่อน เขาปิดบังกูมาตั้งสองปีมึงจะให้กูบอกมึงยังไงห้ะ!! "


ชินและไดมอนด์ต่างขึ้นเสียงใส่กันด้วยความโมโห ข้อตกลงระหว่างกลุ่มเพื่อนว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวหรือรักผู้หญิงคนเดียวกันมันไม่มีความหมายอะไรเลย


--ผลั้วะ // เห้ย!! --


อารมณ์ของชินเดือดยิ่งกว่าน้ำร้อน ชินเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อไดมอนด์แล้วชกเข้าไปที่มุมปากของไดมอนด์เต็มแรง ตามมาด้วยเสียงอุทานของคาลปาส ไดมอนด์ไม่ตอบโต้อะไรชินเพราะเขารู้ดีว่าตัวเองก็ผิด


"ที่กูโวยวายกูไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่กูเสียความรู้สึกที่มึงปิดบังไม่พูดความจริงกับกูตั้งแต่ตอนนั้น ต่อหน้ากูมึงก็ทำเป็นไม่รู้จักเขาทั้งที่จริงมึงกับเขามีอะไรลึกซึ้งกันแล้ว กูเหมือนคนโง่เลยว่ะ"


"เห้ยใจเย็น เรื่องมันผ่านมาแล้ว มันก็ตั้งใจจะบอกมึงอยู่"


ชินชี้หน้าต่อว่าไดมอนด์ด้วยความเดือดพล่านหน้าขึ้นสีเลือด คาลปาสจึงพยายามตบไหล่ชินให้ใจเย็นลง


"ถ้ามันตั้งใจมันควรจะบอกกูตั้งแต่วันนั้น ต่อไปนี้กูไม่อยากรู้ห่าเหวอะไรแล้ว ลูกมึงจะแต่งงานจะบวชก็ไม่ต้องมาบอกกู แม่ง~"


"เห้ย~ไปไหนวะ"


ชินพูดกับไดมอนด์จบเขาก็เดินฟึดฟัดออกไปทันที คาลปาสหันไปมองไดมอนด์ด้วยคำถามทางสายตาว่า 'จะทำยังไงต่อ'


"ปล่อยมันไป อารมณ์มันเย็นลงมันก็กลับมาเองแหละ"


ฟู่~~ ไดมอนด์ตอบคาลปาสพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง พลางยกมือขึ้นไปเช็ดเลือดที่ซิบอยู่มุมปากตัวเอง 'หมัดหนักชะมัด'


"ไอ้บ้าชินมันไม่เคยพูดหรือไงวะ ไม่มีที่ให้กูแทรกเลย ไอ้ชินยังขนาดนี้ คุณหญิงแม่มึงจะขนาดไหนวะ โอ้ยกูปวดหัวไว้ก่อนได้ไหม~"


คาลปาสนั่งลงโซฟาด้วยท่าทางหนักใจ


"กูอยากกลับบ้านโว้ย ไม่ใช่เรื่องของกูทำไมกูต้องมาเครียดแทนมึงว่ะ"


ป้าบ~ อยู่ๆ คาลปาสก็เอื้อมมือไปตบหัวไดมอนด์ เขาจึงหันไปมองคาลปาสทันควัน


"กูเครียดหาที่ระบาย" คาลปาสตอบอย่างยียวนอารมณ์ไดมอนด์


ตุ๊บ~ ไดมอนด์ยกเท้าถีบเข้าไปที่หน้าท้องคาลปาส อารมณ์แบบนี้ยังไม่มาเล่นอีก!!


"อ๊อก~ อ่าห์"


"กูก็เครียดหาที่ระบาย" ไดมอนด์ยอกย้อนคำตอบคาลปาส


ตกเย็นเอพริลกลับเข้ามาที่คอนโดโดยมีหนามเตยมาส่ง เธอก็อยากพาหนามเตยขึ้นมาทำความรู้จักไดมอนด์ไว้อยู่หรอกนะแต่เธอก็ไม่กล้า ค่อยนัดกินข้าวเจอกันวันหลังแล้วกัน หนามเตยก็เข้าใจเพราะเธอก็รู้ว่าไดมอนด์มีชื่อเสียงเรียงนามเรื่องความหวงเนื้อ หวงตัว ตัวทุกสรรพสิ่ง


เอพริลเปิดประตูห้องเข้ามาก็พบว่าคาลปาสยังไม่กลับ เธอคิดว่าชินก็น่าจะอยู่เพราะไดมอนด์บอกว่าเขาจะบอกเรื่องนี้กับชิน เธอจึงกวาดสายตามองหาเนื่องจากเธอก็ไม่ค่อยกล้าสู้หน้าชินเท่าไหร่และเธอก็รู้ตัวเองดีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันผิดที่เธอเต็มๆ


"อาปาส~"


"พ่อไม่เรียกหาแบบนี้มั้งว่ะ"


ไดอาถอดรองเท้าแล้ววิ่งเข้าไปกอดคาลปาสแทนที่จะวิ่งเข้ามาหาเขาก่อน ไดมอนด์ได้แต่มองลูกตัวเองคือคนเป็นพ่อนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ไหมล่ะ!!


"ฮ่าฮ่า ลูกไม่ชอบมึงควรรู้ตัวนะ เปลี่ยนใหม่พ่อให้ลูกไหมวะ กูยินดีๆ "


"กูล้อเล่น มึงไม่ต้องฆ่ากูด้วยสายตาก็ได้ไอ้สัส!! "


คาลปาสพูดหยอกเย้าไดมอนด์แต่เขากลับไม่มีอารมณ์ขำด้วยแถมมองคาลปาสด้วยสีหน้าจะฆ่าจะแกงกัน


"ต่อหน้าลูกกูพูดเพราะๆ หน่อย"


"มึงบอกตัวเองให้ได้ก่อนเถอะ เนอะไดอาเนอะ"


"ฉัดดด~" ไดอาจำคำที่คาลปาสขึ้นเสียงด่าไดมอนด์มาพูดด้วยสีหน้าใสซื่อ


"นั่นไงพูดยังไม่ทันขาดคำ จำเร็วเนอะไอ้เรื่องแบบนี้ ห้ามพูดนะ พูดอีกจะโดนแบบนี้"


"โอ้ย!! "


ไดมอนด์บ่นอุบอิบก่อนจะพูดกับไดอาและตีมือลงที่แขนคาลปาสให้ไดอาเห็นว่านี่คือการลงโทษ


"ฮ่าฮ่า ตีเตี้ยะๆ ๆ คิกคิก" เด็กน้อยกลับไม่รู้เรื่องรู้ราวกับสิ่งที่คนเป็นพ่อสอน แถมพูดล้อเลียนไม่ชัดถ้อยชัดคำว่าจะโดนตีเพลี้ยๆ แล้วก็ตีมือลงที่มือคาลปาสหัวเราะชอบใจใหญ่


เอพริลยืนมองอยู่ห่างๆ ส่ายหน้ายิ้มๆ ให้กับภาพที่เห็นแล้วเธอก็เดินไปนั่งเล่นอยู่โซฟาริมระเบียงห้อง วิวดีติดแม่น้ำ สักพักไดมอนด์จึงพาไดอาเดินมาหาเธอแล้วเขาก็บอกกล่าวเธอว่าจะออกไปข้างนอกกับคาลปาส


ภายหลังไดมอนด์ออกไปเขาไม่ได้กลับเข้ามานอนที่ห้อง เขากลับมาเข้ามาอีกทีก็เกือบเที่ยงของวันถัดมาเอพริลอยากจะถามอยู่หรอกนะว่าเขาหายไปไหนมา


แต่เธอจะถามเขาในฐานะอะไรล่ะ?


เอพริลฉุกคิดขึ้นมาว่าตัวเองนั้นไม่ได้มีสิทธิ์ในตัวไดมอนด์ ที่อยู่ๆทุกวันนี้แค่ฐานะแม่ของลูกเขาแค่นั้น และเขาจะทำอะไรมันก็เรื่องของเขาเถอะ!!


#####

อิแด็ดดี้อย่าดีแตกนะ!! อย่าทำตัวเหมือนจะดีนะ นึกถึงหน้าลูกด้วย !! ว่าแต่แด็ดหายไปไหนทั้งคืนกันเล่า~

****

โปรดติดตามตอนต่อไปนะ (รอติดตามอีบุ๊คด้วยนะคะ กำลังรีไรท์ปรับแต่งเพิ่มเนื้อหา) หากผิดพลาดตกหล่นตรงไหนขออภัยไว้ด้วยนะคะ


ปล.เนื้อหาต่อจากนี้อาจจะสั้นลงนะคะ ต้องขออภัยด้วยนะ~ ส่วนที่ตัดออกไปอยู่ในอีบุ๊คจ้า น่าจะออกหลังปีใหม่น้า~~ ไม่แพงรออุดหนุนกัน 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 396 ครั้ง

925 ความคิดเห็น

  1. #534 keawalin2 (@keawalin2) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 13:51
    ไปทำอะไรมา!!!!!
    #534
    1
  2. #533 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 10:26
    บอกแม่หน่อย คิดไปไกลแล้ว
    #533
    1
  3. #532 She-Tar (@She-Tar) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 21:24
    มาต่อเร็วๆเถ๊อะะ
    #532
    1
  4. #531 Harueieieiei (@Harueieieiei) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 20:27
    นางก็คงหน่วงๆนิดนึงแหละเนาะ สู้ๆนะ ไม่ต้องสมหวังกับพ่อของลูกก็ได้ ไม่มีเขาเราก็อยู่ได้ค่ะ
    #531
    1
  5. #530 perw (@perw) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 19:58
    นางน่าจะเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ละดูเหมือนคอยไดมอนเลยอะ
    อยากให้มีคนใหม่อะ
    #530
    1
  6. #529 Toey21Bawornrat (@Toey21Bawornrat) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 19:41
    หายไปหนายยยย
    #529
    1
  7. #528 Tabtim Bamboo (@ttppss) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 19:40
    แด๊ดไปไหนมาาา มีความอยากรู้
    #528
    1
  8. #527 TaiyNarlove (@TaiyNarlove) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 19:22
    มีความรู้สึก น๋อย
    #527
    1
  9. #526 mint7655 (@mint7655) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 18:57
    ถ้าไประบายกับผู้หญิงอื่นน่ะกูจะไม่อ่านน่ะเว้ยยย
    #526
    2
    • #526-1 inkchi (@ingif) (จากตอนที่ 39)
      10 พฤศจิกายน 2561 / 19:04
      ใจเย็นนะๆ รอพ่อมาก่อน ^^
      #526-1
    • #526-2 perw (@perw) (จากตอนที่ 39)
      10 พฤศจิกายน 2561 / 19:58
      +1(555)
      #526-2
  10. #525 Alfy.yflA (@alfy2548) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 18:52
    ไรท์อย่าพึ่งเมาาา ผู้หญิงที่เคยจีบมาเป็นลูกของเพื่อนตัวเอง ต้องเป็นเมียสิ555
    #525
    5
    • #525-1 inkchi (@ingif) (จากตอนที่ 39)
      10 พฤศจิกายน 2561 / 19:03
      ไรท์พิมพ์ผิดใช่ไหม 555 เดี๋ยวแก้นะคะ อันนี้เบลอจริงๆ กร๊ากก
      #525-1
    • #525-4 Alfy.yflA (@alfy2548) (จากตอนที่ 39)
      10 พฤศจิกายน 2561 / 19:22
      ละก็อันสุดท้ายที่เราเห็นนะ ตรงจูงมืออไดอา ง่า อยู่ดีๆมีอ.อ่างงอกมาอีกตัว55555
      #525-4