Don't to be my husband

ตอนที่ 44 : Chapter 39 พังทลาย (!?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 519 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

Don't to be my husband

อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว

*****

Chapter 39 พังทลาย (!?)

*****

เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนกว่าไดมอนด์กลับเข้ามาบ้านแล้ว ส่วนเอพริลที่ไปงานแต่งงานเป็นเพื่อนจิววี่เดินทางกลับตั้งแต่ห้าทุ่มกว่า เนื่องด้วยสถานที่อยู่ไกลจึงใช้เวลาเดินทางค่อนชั่วโมง คาดว่าสักพักคงจะถึงบ้าน

ไดมอนด์มาถึงบ้านแล้วเดินขึ้นไปชั้นสอง เขากำลังจะเดินไปอาบน้ำที่ห้องนอนตัวเอง เห็นไฟห้องจิววี่เปิดอยู่เขาจึงค่อยๆเปิดประตูเข้าไปดู เขาคิดว่าไดอาน่าจะหลับไปด้วยและแม่บ้านน่าจะเฝ้าอยู่เลยยังไม่ปิดไฟ

"แด็ดดี้~" ไดอาที่ยังไม่ยอมนอนเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อเปิดประตูเข้ามาจึงรีบปีนลงเตียงวิ่งไปกอดขาปล่อยลูกอ้อนใส่คนเป็นพ่อสุดฤทธิ์

"ทำไมยังไม่นอน?" ลูกอ้อนของลูกสาวสุดน่ารักนั้นใช้ไม่ได้ผลในเวลานี้

"ไดอาจะนอนกับมี้แต่หม่ามี้ยังไม่มา ดี๊เล่านิทาน~" ไดมอนด์เอ่ยถามแม่บ้านแต่ไดอากลับตอบขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ้อนผู้เป็นพ่อ เด็กน้อยปล่อยอ้อมแขนจากขาแล้วดึงมือพ่อไปที่เตียง

"กิ๊กจัดการด้วย" ไดมอนด์ไม่สนใจลูกอ้อนหรือการกระมทำของไดอาแถมยังออกคำสั่งกับแม่บ้านให้พาไดอาไปนอน

"ไดอาอยู่กับพี่กิ๊กก่อนนะคะ ไปนอนนะคะเดี๋ยวพี่กิ๊กเล่านิทานให้ฟัง"

"ฮือ~ดี๊เล่านิทาน~ไดอาจะให้ดี๊เล่านิทาน~งือๆ"

"ไดอาลุกขึ้น ! ไม่ต้องช่วย ! ให้ลุกเอง"

แม่บ้านวัยยี่สิบตอนปลายจึงรีบเดินเข้ามาเกลี้ยกล่อมเด็กน้อยให้ไปนอน แต่แล้วไดอาจึงงอแงขึ้นมาฟุบตัวนั่งลงกับพื้นเบะปากจะร้องไห้ สีหน้าของไดมอนด์ไม่พอใจกับการที่ไดอาทำแบบนี้อย่างเห็นได้ชัด แม่บ้านเกรงว่าเด็กน้อยจะโดนดุแล้วงอแงไปมากกว่านี้จึงจะเข้าไปช้อนตัวอุ้มขึ้นมา แต่ถูกไดมอนด์ห้ามปรามไว้เสียก่อนเธอจึงชะงักเท้าแล้วมองดูเด็กน้อยอย่างห่วงๆ

"ฮืออ~~ฮือๆ"

"จะลุกดีๆ หรือต้องให้ดุ ! เวลานี้มันควรจะนอนได้แล้วทำไมไม่นอน !!"

"ฮืออ~~ฮือๆ"

ยิ่งไดมอนด์ตะคอกใส่ไดอาเสียงดังเท่าไหร่ ไดอาก็ร้องไห้หนักขึ้นกว่าเดิม ด้วยความที่ไดอาไม่เคยโดนดุรุนแรงแบบนี้มาก่อนจึงทำให้ร้องไห้ตัวสั่นไม่หยุด

"แด็ดถามต้องการคำตอบ ไม่ใช่น้ำตา !!" ไดมอนด์ยืนเท้าเอวก้มลงมองลูกสาวที่งอแงไม่หยุด ไดอาก็ไม่มีวี่แววที่จะขยับตัวหรือตอบโต้อะไรผู้เป็นพ่อ

"หม่ามี้~ไดอาคิดถึงมี้ ฮึกฮือ ไดอาไม่อยากอยู่กับแด็ดดี้ มี้ขา~ ฮือ~"

"เวลาพ่อแม่ไปทำงานเป็นแบบนี้จะอยู่กับใครได้ !! ตามใจมากก็เอาแต่ใจ !! พูดไม่ฟัง !! ทีหลังไม่ตามใจแล้วนะ !! "

"ฮือ เจ็บ~ฮือ~ฮึก ดี๊ดุ ฮือ~จะหาหม่ามี้~"

ไม่นานไดอาช้อนตาขึ้นไปมองคนเป็นพ่อที่ทำหน้าดุอยู่ ไดอาจึงลุกขึ้นจะวิ่งออกจากห้องความไร้เดียวสาไม่รู้หรอกว่าแม่ของตัวเองอยู่ไหนแต่ไดอารู้แค่ว่าพ่อของตัวเองน่ากลัว ไม่ใช่แด็ดดี้คนเดิม

เมื่อไดมอนด์เห็นไดอาจะวิ่งหนีออกไปเขาจึงคว้ามือหนาไปบีบจับข้อแขนเล็กๆ อันบอบบางจนเกินรอยช้ำแดงซึ่งฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เขาไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าเขากำลังทำร้ายลูกตัวเองทั้งการกระทำและคำพูด !!

"ไดอาเงียบเดี๋ยวนี้ !!" ไดอายังคงร้องไห้ไม่หยุดจนตาเริ่มบวมแดง ไดมอนด์จึงตะคอกใส่ลูกสาวอีกครั้งจนไดอาตกใจสะดุ้งกลัว

ฟุ่บ~ "ฮึก ฮือออ~" ไดอานั่งฟุ่บลงที่พื้นอีกครั้งและร้องไห้หนักขึ้นกว่าเดิม

"damn it !!" [แม่งเอ้ย !!]

ปั้ง !!

ไดมอนด์ได้แต่มองลูกสาวตัวเองอย่างโมโห เขาขาดสติไปแล้ว และเขาเดินหัวเสียออกจากห้องนอนของจิววี่ไปพร้อมทั้งปิดประตูใส่หน้าไดอาอย่างแรง

"มี้อยู่ไหน ฮือ~มี้ขา ฮือๆๆ"

"เดี๋ยวหม่ามี้ก็มานะคะ เราไปขอให้นางฟ้าร่ายมนต์ให้หม่ามี้กลับมาหาไดอาเร็วๆกันดีกว่า~"

เมื่อไดมอนด์ออกไปจากห้องแม่บ้านที่รับหน้าที่ดูแลไดอาจึงเริ่มวิ่งเข้ามากอดและโอ๋เด็กน้อย ขนาดเธอยืนมองดูเธอยังกลัวไดมอนด์เลยและเธอก็เพิ่งเข้ามาทำงานที่บ้านคุณหญิงดาหรันได้ไม่กี่ปี เธอจึงทำอะไรไม่ได้...

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป~

"แม่ทำไมยังไม่นอนคะ?" จิววี่และเอพริลมาถึงบ้านแล้ว ทั้งสองกำลังจะเดินขึ้นไปบนบ้านแต่ต้องชะงักเท้าหยุดเมื่อเห็นคุณหญิงดาหรัณนั่งหน้านิ่งอยู่โซฟารับแขก เอพริลจึงยกมือไหว้ตามมารยาทแต่เธอกลับโดนคุณหญิงเมินเฉยใส่อย่างไม่ใยดี

"ถ้าจะมาทำตัวสบายเป็นคุณนายเกาะลูกชายฉันกิน ฉันว่าเธอพูดมาเลยดีกว่าว่าเท่าไหร่ถึงจะพอสำหรับเธอและลูก"

"แม่ !! // คะ?" จิววี่อุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ ส่วนเอพริลเธอได้ยินชัดเจนทุกอย่างแต่เธอแค่ต้องการได้ยินมันชัดๆ อีกครั้งว่าแม่ของไดมอนด์ดูถูกเธอขนาดนี้เชียวหรือ? เธอดูเหมือนผู้หญิงที่เกาะผู้ชายกินขนาดนั้นหรอ?

"เธอเป็นผู้หญิงฉลาดนะ ฉลาดหาวิธีให้ตัวเองสุขสบายและเธอก็คงจะฉลาดคิดได้ว่า เธอเป็นใคร ตระกูลฉันเป็นใคร มันไม่เหมาะสมที่เธอจะยืนอยู่ตรงนี้ ลูกฉันเขามีผู้หญิงที่มีค่าและคู่ควรกว่าเธอเยอะ"

เอพริลก็ไม่คิดว่าตัวเองเหมาะสมกับเขาอยู่แล้ว ที่มายืนอยู่ตรงนี้เพราะคำว่า 'เพื่อลูก'

แม้ความจริงเธอและลูกไม่ได้ต้องการไดมอนด์ตั้งแต่แรกเลยด้วยซ้ำ ! เห็นแก่การที่เขาบินข้ามน้ำข้ามทะเลลงทุนไปตามหาเธอและลูกถึงที่เฉยๆหรอก !

"จิววี่ว่าแม่พูดแรงไปนะคะ แม่ไม่คะ..." จิววี่กำลังจะห้ามปราบคำพูดแม่ตัวเอง แต่ยังพูดไม่จบประโยคถูกเอพริลพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

"จิววี่ไม่ต้องพูดอะไรหรอก ได้ค่ะดิฉันจะออกไปจากที่นี้และออกไปจากชีวิตของทุกคน ไม่ใช่ว่า
ยอมแพ้นะคะ ที่ผ่านมาชีวิตฉันไม่มีไดมอนด์มาตั้งแต่แรก ต่อไปนี้ไม่มีก็ไม่ตายค่ะ คุณหญิงควรจะบอกลูกชายคุณหญิงนะคะว่า..."

"อย่ามายุ่งกับชีวิตฉันและลูกเพราะฉันไม่ต้องการค่ะ !"

เอพริลหันไปพูดกับจิววี่และหันมาพูดกับแม่ของไดมอนด์ด้วยถ้อยคำที่ยาวเป็นพรืด

"หึ~ ดีแล้วที่ฉันเลือกที่จะเฉดหัวเธอทิ้ง ผู้หญิงกิริยาทรามแบบนี้ฉันไม่รับเป็นสะใภ้ ลูกสาวเธอก็น่ารักใช้ได้แต่โตมาอย่าได้นิสัยแบบแม่เป็นพอ !!"

คำพูดของแม่ไดมอนด์มันทำให้เอพริลเริ่มชาไปทั้งตัว ภายนอกเธอดูเป็นคนหน้านิ่งเหมือนไม่สะทกสะท้านแต่ด้านในเธอมันตรงกันข้าม เธอรู้ตัวดีว่าตัวเองเข้มแข็งแต่ภายนอกเท่านั้น เมื่อไหร่ก็ตามที่เธออยู่คนเดียวเพียงลำพัง เธอจะอ่อนแอลงทันที !

แม่ของไดมอนด์พูดจบก็เดินกระแทกเท้าขึ้นไปบนบ้านทันที เมื่อแม่ของไดมอนด์เดินหายลับสายตาไปเอพริลจึงรีบวิ่งขึ้นไปหาไดอา เธอรู้สึกมีลางสังหรณ์แปลกๆพิกลหวังว่ามันจะไม่มีเรื่องอะไรอีกนะ

แกร๊ก~

"ฮึกฮึก~ มะมะมี้~ มะมี้ ฮึก~"

เอพริลค่อยๆเปิดประตูเข้ามา เธอคิดว่าไดอาน่าจะหลับไปนานแล้วแต่มันกลับไม่ใช่ เธอเห็นแม่บ้านนั่งกอดไดอาอยู่แล้วไดอาก็หันมาเจอกับเธอ

ลูกสาวตัวน้อยใบหน้าแดงก่ำตาบวมปีนเตียงลงมาวิ่งเข้าไปกอดผู้เป็นแม่ สะอึกสะเอื้อนพูดจาไม่รู้เรื่อง เอพริลจึงอุ้มตัวไดอาขึ้นมากอดลูบหลังปลอบ

"กิ๊กรบกวนเก็บของทั้งหมดให้ฉันด้วยนะ" เอพริลไม่ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เธอเลือกที่จะเดินออกไปจากตรงนี้ทันที

"ค่ะ ได้ค่ะ" ตอนแรกแม่บ้านไม่กล้าตอบรับคำสั่งของเอพริล แม่บ้านจึงหันไปหาจิววี่ จิววี่มองเข้าไปนัยตาเอพริลที่มีความหนักแน่น จิววี่จึงพยักหน้าให้แม่บ้านรีบไปเก็บของ

แม่บ้านพยายามรีบเร่งเก็บของใช้และเสื้อผ้าของไดอาและเอพริลลงให้เป็นระเบียบ แต่มันชักช้าไม่ทันใจเอพริล เอพริลจึงกวาดทุกอย่างลงกระเป๋าโดยไม่สนอะไรเป็นอะไร เพราะเธออยากออกไปจากที่นี้เต็มทนแล้ว !

จิววี่ผู้ยืนมองยืนอยู่นิ่งๆ ถามว่าเธอกลัวเอพริลในเวลานี้ไหม? บอกเลยว่ามาก !! เธอไม่เคยเห็นเอพริลเป็นแบบนี้มาก่อน เวลาพี่ชายตัวเองโกรธว่าน่ากลัวแล้วไม่ได้ครึ่งของเอพริลด้วยซ้ำ เอาเป็นว่าจิววี่ทำตามที่เอพริลต้องการไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน

หมับ !

"จะไปไหน?!" เอพริลเดินอุ้มไดอารั้งท้ายจิววี่ขณะกำลังจะไปขึ้นรถที่โรงจอดรถ จู่ๆไดมอนด์ก็สาวเท้าก้าวเข้ามาดึงชายเสื้อด้านหลังเธอไว้

"กลับไปในที่ของฉัน"

"..."

เอพริลหยุดเดินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆหันมาตอบไดมอนด์ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่เธอไม่รู้ว่าสายตาและน้ำเสียงของเธอมันเริ่มสั่นเครือ ไดมอนด์เห็นแบบนั้นเขาถึงกับชะงักกับสิ่งที่เห็นทันที

"ฉันไม่ถามหรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นคุณคงรู้ตัวดีว่าตัวเองทำอะไร" เอพริลรวบรวมสติกลับมาพูดกับไดมอนด์ด้วยน้ำเสียงแข็งทื่อ เธอไม่รู้หรอกว่าระหว่างที่เธอไม่อยู่มันเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาใส่ใจลูกมากกว่านี้เขาต้องอยู่กับลูกในตอนนั้นและคงไม่ปล่อยให้ลูกร้องไห้ขนาดนี้

"แล้วทำไมไม่ถาม ! คิดเองเออเองมันก็เป็นแบบนี้ ! ทำแบบนี้แล้วจะคุยกันรู้เรื่องหรือไง !" ไดมอนด์ขึ้นเสียงใส่เอพริล

"งื้ออ~หม่ามี้~ งือ~" เสียงปะทะคารมของทั้งสองคนทำให้ลูกสาวของพวกเขางอแงขึ้นมาอีกครั้ง ไดอาขดตัวเข้าหาหน้าอกของเอพริลด้วยความหวาดกลัว ตอนนี้สภาพจิตใจของเด็กวัยสองขวบกว่าแย่ลงเรื่อยๆ

เอพริลสบตากับไดมอนด์ไม่ระวางอีกมือก็ลูบหัวปลอบลูกสาวในอ้อมกอด ไดมอนด์ผู้เป็นพ่อก็เหล่ตาลงไปมองเช่นกัน เขาได้อาบน้ำชำระร่างกายทำให้สติสตางค์เริ่มกลับมาบ้างแล้ว

เขาใช้อารมณ์มากไป

"เออ ! ถามหน่อยคุณกับฉันเป็นอะไรกันไหม? ก็ไม่ !! คุณอยากทำหน้าที่พ่อก็ทำไป ไม่อยากทำก็ไม่ต้อง ฉันไม่เรียกร้องเพราะฉันไม่ต้องการตั้งแต่แรก จำไว้เลย !"

กึก ! ไดมอนด์ชะงักหยุดความคิดอีกครั้งกับคำพูดของเอพริล นึกย้อนกลับมาคิดว่า 'ตัวเองไม่ดีขนาดนั้นหรอ เธอถึงไม่ต้องการเขามากขนาดนี้?'

"ต่อไปนี้อย่ามายุ่งกับฉัน ถ้าอยากเจอลูก อยากรับผิดชอบเชิญคุยกับลูกเองว่าเขาต้องการมันหรือเปล่า !! ที่สำคัญปล่อยฉัน !!"

ไดมอนด์ไม่รู้ว่าตัวเองเอื้อมมือไปจับแขนเธอไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่และเขาก็ยอมปล่อยมือออกจากแขนเอพริลแต่โดยดี ซึ่งเขาคิดว่าคุยตอนนี้คงไม่จบดังนั้นรุ่งเช้าเขาต้องไปคุยกับเธอให้รู้เรื่องเพราะเขาไม่ชอบปล่อยอะไรให้ค้างคา แต่ไดมอนด์คงไม่รู้ว่ามันจะอาจจะสายไปแล้ว...

ก่อนตะวันจะโผล่ขึ้นขอบฟ้า ณ สนามบิน
ก่อนพระอาทิตย์จะขึ้นเอพริลโทรเรียกรถแท็กซี่ให้มารับที่หน้าคอนโดของไดมอนด์ เธอเก็บของตั้งแต่เมื่อคืน เอามาเท่าที่จำเป็นเท่านั้นอะไรที่ไม่สำคัญเธอก็ทิ้งไว้ที่นั้น ถ้าไดมอนด์จะเอาไปโยนทิ้งก็เรื่องของเขาเลยเพราะเธอคงไม่ได้ใช้มันอีกและเธอจะไม่กลับไปนั่นอีก

"หม่ามี้~"

"หื้ม~ตื่นแล้วหรอคะ"

ระหว่างนั่งรอขึ้นเครื่องไดอาค่อยๆลืมตางัวเงียตื่นขึ้นมา เอพริลแอบอุ้มไดอาออกมาจากคอนโดไดมอนด์โดยที่ไดอายังนอนหลับอยู่และเธอก็แอบหนีจิววี่ออกมาด้วย โดยเขียนกระดาษโน้ตแปะไว้หน้าห้องแค่ว่า 'ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง always miss you sis'

ไดอาค่อยๆลุกขึ้นจากอ้อมกอดคนเป็นแม่แล้วมองไปรอบๆ มีผู้คนเดินสวนทางกันไปมาไม่ขาดสาย เอพริลจึงปัดปอยผมออกจากกรอบหน้าเล็กๆ ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแม้เธอจะฝืนยิ้มมันก็ตาม

"เราจะไปบ้านคุณตาคุณยายกันนะคะ เดี๋ยวไดอาจะได้ไปเจอพี่แอร์สวยๆ หนูอยากเจอไหมคะ" มันคงเป็นที่ๆปลอดภัยและสบายใจที่สุดสำหรับเธอและลูกแล้ว

--งึก งึก--

****
"มันอยู่ไหน? มึงลากมันมาหากูเดี๋ยวนี้ !"



To be continue
ทุกคนไรท์มาแล้วจ้าา 

ก่อนอื่นไรท์ขอบคุณทุกคำแสดงความยินดีนะคะ ไรท์อาจจะตอบกลับได้ไม่หมดทุกคนแต่ไรท์ได้อ่านทุกคอมเมนท์ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ขอบคุณทุกการสนับสนุนที่ทำให้ไรท์มีค่าชุดครุย 555 

****หม่ามี้ต้องสั่งสอนแด็ดดี้ให้เข็ดเลยนะ ชอบอารมณ์ร้อน !! ไดอาหนูช้ำตรงไหนไหมลูก แด็ดดี้ไม่ดีอย่ามีดีกว่าเนอะ

โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ และหากผิดพลาดตกหล่นตรงไหนขออภัยไว้ด้วยนะคะ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 519 ครั้ง

925 ความคิดเห็น

  1. #620 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 05:12
    รอออออออ
    #620
    0
  2. #619 nittaya1990 (@nittaya1990) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 02:44
    ไรท์ค่ะ มีe-bookไหมค่ะ
    #619
    2
    • #619-1 inkchi (@ingif) (จากตอนที่ 44)
      10 ธันวาคม 2561 / 16:19
      กำลังทำฮ่าบบ เดี๋ยวจะแก้อีกทีนะคะ
      #619-1
    • #619-2 inkchi (@ingif) (จากตอนที่ 44)
      10 ธันวาคม 2561 / 16:20
      **แจ้ง
      #619-2
  3. #618 Ratty Sukhothai (@ratty702) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 01:24
    อยากจะฟาดอิพ่อเหลือเกิน
    #618
    0
  4. #617 aonnyarmy (@aonnyarmy) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:51
    สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้
    #617
    0
  5. #616 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:28

    ใช่จะต้องง้อเนาะ

    #616
    0
  6. #615 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:49
    อย่าใจอ่อนนะ
    #615
    0
  7. #614 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:00
    งื้อ อัพบ่อยๆ นะค่ะ
    #614
    0
  8. #613 Sefiro (@byunsiara) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:36
    งื้อออ อิพ่อใจร้าย
    #613
    0
  9. #612 jitirat5253 (@jitirat5253) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:29
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว สู้ๆนะคะ ชอบผู้ใจเด็ดเดียวแบบแอพริลมาก
    #612
    0
  10. #611 Koy_Jaja (@mornman) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:55
    สมน้ำหน้า
    #611
    0
  11. #610 Khaimuk1910 (@Khaimuk1910) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:52
    เมียก็เท ลูกก็เท สมควรแล้ว อย่าว่าไม่ได้เลี้ยงมา มาเจอก็ตอนโตแล้วมความผูกพัน ความเข้าใจลูกเลยไม่มี
    #610
    0
  12. #609 Fonnumfon (@numfon26) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:47
    อย่าให้ไดอายอมรับไดมอนง่ายๆนะค่ะ ไดมอนต้องได้บทเรียนคะ
    #609
    0
  13. #608 Praewwa94 (@Praewwa94) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:32
    ทำไมนิสัยแบบนี้​ นั้นเด็กนะรุ่นแรงไปไหม​ ขอให้ไดอาเกลียดเธอ​ ส่วนแม่ของเธอฉันขอให้ไม่เหลือใคร​ เป็นผู้ใหญ่ที่นิสัยแย่มาก
    #608
    0
  14. #607 praw_markbam (@0884247182) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:10
    ขอผัวใหม่ให้นางเองค่ะเอาโซลกลับมาาาาา
    #607
    0
  15. #606 baikhau (@baikhau) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 15:56
    จบแบบนี้ก็ดีลำไยไดมอน
    #606
    0
  16. #605 ChintanaPromma (@ChintanaPromma) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 15:28
    มาไวๆนะรีบมาจัดแม่ผัวให้สะอึกที
    #605
    0
  17. #604 151119 (@151119) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 15:09
    " มันอยู่ไหน....

    ประโยคนี้ของ ชิน แน่ๆ

    เลย
    #604
    0
  18. #603 Plengg pleng (@ttppss) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 15:07
    ไม่ชอบแม่ของไดมอนด์
    #603
    0
  19. #602 np11149 (@np11149) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:56
    พ่อได้กระอักเลือดตายแน่ ใส่อารมณ์กับลูกเกินไปไม่ดีๆ
    #602
    0
  20. #601 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:56
    กำลังสนุกเลย
    #601
    0
  21. #600 151119 (@151119) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:54

    โอ้ยยยย....ใจจะขาด จะขาดใจ ตามแล้ววววใ
    #600
    0
  22. #599 k123456789kk (@k123456789kk) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:52
    ไดอาลูกเทอิพ่อแบบนี้ไปเลยลูกหนูไม่ต้องมีพ่อทีใช้อารมณ์มาลงที่เด็ก
    #599
    0
  23. #598 ChintanaPromma (@ChintanaPromma) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 12:16
    ยินดีด้วยนะคะ ยังรอเสมอจร้าาาาาาาา
    #598
    0
  24. #597 Sefiro (@byunsiara) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 08:23
    มาอัพเร็วๆนะคะ
    #597
    0
  25. #596 praewwiimeego (@praewwiimeego) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 09:06
    ยินดีด้วยนะคะ
    #596
    0