Don't to be my husband

ตอนที่ 45 : Chapter 40 ขอเวลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 444 ครั้ง
    9 ธ.ค. 61

Don't to be my husband

อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว

*****

Chapter 40 ขอเวลา

*****

"เราจะไปบ้านคุณตาคุณยายกันนะคะ เดี๋ยวไดอาจะได้ไปเจอพี่แอร์สวยๆ หนูอยากเจอไหมคะ" มันคงเป็นที่ๆปลอดภัยและสบายใจที่สุดสำหรับเธอและลูกแล้ว

--งึก งึก-- ไดอาพยักหน้าตอบด้วยความงัวเงียจากการเพิ่งตื่นนอน

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าคู่นึงกำลังก้าวเข้ามาอยู่ด้านข้างเอพริลซึ่งเธอไม่ทันสังเกตุว่าเป็นใคร และเธอไม่ได้สนใจคิดว่าคงเป็นผู้โดยสารที่มารอขึ้นเครื่องเหมือนกันแหละมั้ง

'ว่าแต่ทำไมเขาไม่นั่งลงเก้าอี้ซักที?' เอพริลเริ่มขักจะระแวงเธอจึงเก็บกระเป๋าสัมภาระจะไปนั่งรอที่ห้องรับรองผู้โดยสารเนื่องจากตอนนี้เธออยู่บริเวณที่เช็คอิน

เธอเงยหน้าขึ้นไปมองแค่หางตาแต่เขาคนนั้นก็รู้ว่าเธอมอง บอกเลยว่าวันนี้มันไม่ใช่โชคดีของเอพริลเพราะเธอหนีอีกคนกลับมาเจออีกคน

"การหนีปัญหามันไม่ใช่ทางออกนะครับ" ชินเอ่ยปากพูดกับเอพริล เขาไม่รู้หรอกนะว่าเอพริลมีปัญหาอะไรมาแต่ที่เขารู้คือตอนนี้เธอกำลังหนีปัญหา

"ไม่ว่าคุณจะหนีไปไกลแค่ไหนถ้าใจคุณยังยึดติดอยู่มันก็เหมือนเดิม" เอพริลได้แต่มองหน้าเขานิ่งๆ แล้วเธอก็รีบเก็บของจะเดินหนีไป

"มันอยู่ไหน? มึงลากมันมาหากูเดี๋ยวนี้ !"

ณ ห้องทำงานของชิน (เพื่อนของไดมอนด์)

ชินบังเอิญเจอเอพริลที่สนามบิน เขามองดูเธอและเด็กผู้หญิงน่าตาน่ารักไม่ละวางสายตา ท่าทีของเธอดูเหม่อลอยพิกล ใบหน้าดูปกติดีแต่แววตากลับเศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัด ชินจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาเธอและพยายามเกลี้ยวกล่อมให้เธอมากับเขา

เอพริลปฏิเสธและพยายามเดินหนีชินแต่แล้วเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับเขา ชินให้คำสัญญากับเอพริลว่าถ้าเธอมากับเขาไดมอนด์ไม่มีทางทำอะไรเธอได้อีก และถ้าเธอจะไปไหนชินจะรับผิดชอบทุกอย่าง ชินขอเอพริลแค่อย่างเดียว

'ถ้าเธอจะไปจากตรงนี้ อย่าทิ้งอะไรไว้เคลียร์ให้มันจบซะ'

ชินโทรบอกให้คาลปาสลากไดมอนด์เข้ามาที่บริษัทเขาให้ได้ ถามว่าชินยังโกรธสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ไหม เขาไม่ได้โกรธหรอกแค่เคืองๆ ที่ทำแบบนี้เพราะสงสารเด็กที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรต่างหาก อย่างน้อยไดอาก็ขึ้นชื่อว่าเป็นหลานเขาแล้วนี่ !

เอพริลนั่งรออยู่ในห้องทำงานของชินด้วยความประหม่า เธอไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกหรือนึกคิดอะไรอยู่

ไม่นานไดมอนด์ก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของชินวินาทีแรกที่เขาเห็นเอพริล เขาแทบไม่ล่ะสายตาจากเธอ ตอนนี้เธอดูไม่เหมือนเอพริลคนเดิมที่เขารู้จักเลยด้วยซ้ำ เธอดูเมินเฉย ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

"จะมองอีกนานไหม !! กูให้โอกาสมึงครั้งสุดท้ายก่อนที่มึงจะไม่มีสิทธิ์พูดอะไรอีก"

ชินเห็นไม่ไดมอนด์ไม่พูดอะไรเขาเลยพูดขู่ขึ้นมา ชินมองหน้าไดมอนด์ด้วยความไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่หนักแล้วเขาก็เดินออกไปจากห้อง ตามด้วยคาลปาส

"..."

"..."

ชินและคาลปาสเดินออกไปทั้งเอพริลและไดมอนด์ไม่มีใครพูดอะไรอยู่หลายนาที จนสุดท้ายไดมอนด์ก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบลง

"ลูกล่ะ?"

"อยู่กับเลขาคุณชิน" เอพริลตอบไดมอนด์ด้วยท่าทีนิ่งเฉยกว่าทุกครั้ง ไม่ขึ้นเสียง ไม่พูดประชดประชัน เธอรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเหนื่อยกับสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้

มันไม่ชัดเจนสักทีว่าตกลงสถานะเขาและเธอคืออะไร มันเหมือนแค่ต้องรับหน้าที่ในฐานะพ่อและแม่ของลูกแต่บางครั้งมันก็ลึกซึ้งไปกว่านั้น...

ความรู้สึกเธอมันไม่ได้เหมือนก้อนหินที่อยู่ด้วยกันเป็นเดือนๆมันจะไม่รู้สึกอะไรเพิ่มขึ้นจากเดิม

ไดมอนด์เห็นท่าทีของเอพริลแปลกกว่าปกติเขาถึงกับพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนพิงผนังมือล้วงกระเป๋ากางเกงมองหน้าเธออยู่แบบนั้น อาจจะเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืนที่เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้แล้วไป...

"ฉันอยากกลับไปใช้เหมือนเดิม คุณกับฉันไม่ต้องยุ่งเกี่ยวอะไรกันแค่คุณก็ทำหน้าที่พ่อไป ถ้าไม่ต้องการฉันก็ไม่ว่า เราก็กลับไปเป็นคนที่ไม่รู้จักกัน"

เฮือก~

"ไม่ประชดสักวันได้ไหม"

ไดมอนด์ได้ยินเอพริลพูดออกมาเขาถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย น้ำเสียงเธอดูไม่ได้ประชดแต่คำพูดเธอมันดูประชดเขามาก

"ไม่ได้ประชดฉันพูดจริง มันผิดที่ฉันทำอะไรไม่คิด มันผิดที่ฉันมีความคิดบ้าๆแบบนั้น แล้ววันนี้มันต้องวุ่นวายแบบนี้ ฉันถึงไม่อยากให้คุณเข้ามายุ่ง ชีวิตฉันมันไม่มีคุณมันก็มีความสุขดีอยู่แล้ว"

เอพริลยอมรับว่าตัวเองเป็นต้นเหตุเรื่องทั้งหมด ตอนนั้นเธอมันบ้าที่ความคิดแบบนั้น ทั้งที่รู้ว่าไดมอนด์เป็นคนยังไงเธอก็ยังไปยุ่งกับเขา

เธอปฏิเสธไม่ได้ว่าอยู่กับไดมอนด์มันไม่ได้มีความสุขอย่างเช่นคู่รักแต่มันทำให้เธออบอุ่นใจมากกว่าเหมือนมีคนมาปกป้องดูแลเธอและลูกในทุกๆ วัน

"โอเคลูกไม่ได้เกิดจากความรัก แล้วยังไง? นั่นก็ลูกผมเหมือนกันไหม !"

 หึ~ไดมอนด์พยายามจะไม่ใช้อารมณ์สนทนากับเธอ แต่เขาก็แอบหลุดออกมา ไดอาก็ลูกเขาเหมือนกันอยู่ๆเธอจะพาลูกเขาหนีแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ !

ครั้งนี้เอพริลเป็นฝ่ายเงียบไป

"ต้องการแบบนั้นจริงๆใช่ไหม? บอกมาตามตรงคุณอยากให้ผมอยู่ในชีวิตคุณและลูกไหม ถ้าไม่ผมจะไปเอง และถ้าไดอาโตขึ้นเขาต้องการผมคุณก็พาเขากลับมาหาจิววี่ ที่เหลือผมจะกลับจัดการเอง"

ไดมอนด์ทวนคำถามกับเอพริล ความจริงเขาไม่อยากให้เธอและลูกไปหรอก แต่เธอไล่เขาให้ออกจากชีวิตมาหลายครั้งแล้ว

เขาจึงยอมปล่อยให้เธอกลับไปมีความสุขแบบเดิมตามที่เธอต้องการ

ทั้งที่ในใจเขาอยากจะรั้งเธอไว้แทบตาย แต่เขายังสับสนตัวเองอยู่ว่า 'จะรั้งไว้ในฐานะอะไร'

เอพริลได้ยินแบบนั้นเธอถึงกับชาไปทั้งตัว เธอคงหวังมากไปที่หวังว่าไดมอนด์จะรั้งหรือขอร้องให้เธออยู่ต่อ แต่เขากลับถามว่าเธอแบบนั้น...

เอพริลไม่ได้อยากหายไปจากชีวิตเขาหรอก ความจริงที่เธอพูดออกไปแบบนั้นเธอแค่อยากลองใจเขาแต่มันไม่ได้ผล ที่อยู่ด้วยกันมาเธอคงรู้สึกอะไรกับเขาแค่คนเดียว

'ไม่น่าเผลอตัวและหัวใจไปมากกว่าเดิมเลยเอพริล'

จากนั้นบทสนทนาก็เงียบลงไม่มีใครพูดอะไร เอพริลจึงขอตัวไปที่สนามบิน โดยมีไดมอนด์ไปส่งระหว่างที่นั่งรถไปเขาเหมือนธาตุอากาศสำหรับเธอไปแล้ว

ส่วนไดอาเอพริลกล่อมให้นอนก่อนจะออกจากบริษัทของชิน เธอใส่เสื้อแขนยาวให้ลูกจึงทำให้ไดมอนด์มองไม่เห็นรอยช้ำที่ตัวเองทำไว้เมื่อคืน แต่เขาเห็นแค่ใต้ตาที่ยังบวมแดงผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

เมื่อมาส่งเอพริลถึงสนามบินเธอเช็คอินเสร็จเรียบร้อย และเธอก็เดินเข้าไปห้องรับรองผู้โดยสารโดยไม่เอ่ยคำล่ำลากับไดมอนด์สักคำ ปล่อยให้เขายืนมองแผ่นหลังบอบบาง สองมืออุ้มลูกไว้แน่นเดินลับสายตาไป

วันนี้เอพริลไม่ยอมปล่อยไดอาให้ห่างมือและเธอไม่แม้แต่จะให้ไดมอนด์จับหรือสัมผัสลูกเหมือนแต่ก่อน คำว่า 'เจ็บจนชาไปทั้งตัว' ไดมอนด์ได้รับมันจากเธอและลูกไปแล้วเรียบร้อย

เอพริลกลับมาบ้านโดยไม่ได้บอกใคร เมื่อถึงสนามบินปลายทาง เธอจึงตัดสินใจซื้อตั๋วใหม่อีกสองใบไปยังหมู่เกาะแห่งหนึ่งในภาคใต้ เธอรู้ว่าวันนี้พาลูกมาลำบากมากๆ แต่เธอไม่อยากกลับไปบ้านเกิดทั้งที่ตัวเองสภาพจิตใจเป็นแบบนี้

ณ หมู่เกาะแห่งนี้เป็นที่ๆเธอชอบมากที่สุด เวลาเธอไม่สบายใจหรืออยากพักผ่อนเธอจะแอบมาที่นี้คนเดียวจนสนิทกับเจ้าของรีสอร์ทที่นี้ เธอมาถึงมันไม่มีเรือนั่งข้ามไปที่เกาะแล้ว

แต่เธอบังเอิญเห็นลูกชายเจ้าของรีสอร์ทที่เธอไปพักเป็นประจำได้ เขากำลังจะออกเรือพอดีเธอจึงรีบวิ่งได้เข้าไปทักทายเขาอย่างทุลักทุเล ทั้งลากกระเป๋าทั้งแมลูกและเขาก็ให้เธอติดเรือสปีดโบ้ทส่วนตัวกลับมาที่รีสอร์ทด้วย

"คุณจะเช็คอินกี่วันครับ" เมื่อมาถึงรีสอร์ทลูกชายเจ้าของรีสอร์มก็พาเอพริลมาที่เคาน์เตอร์เช็คอิน

"หนึ่งอาทิตย์ค่ะ" เอพริลตอบอย่างไม่ลังเล

"ครับ เดี๋ยวให้พนักงานจัดการให้" คำตอบของเอพริลทำให้ลูกชายเจ้าของรีสอร์ทอดสงสัยไม่ได้และเขาคิดว่าเธอหอบลูกมาแบบนี้อาจจะกำลังมีปัญหาอยู่แน่ แต่ก็ได้แต่สงสัยนั่นแหละยังไงที่นี้ก็คงทำให้เธอและลูกสาวตัวน้อยได้พักผ่อนหย่อนใจได้

"มีลูกค้ามาใหม่หรอ ม้าว่าม้ารับมาครบแล้วนะ"

ขณะกำลังเช็คอินรอกุญแจห้อง หญิงร่างท่วมวัยห้าสิบตอนปลายเดินเข้ามาพร้อมกับเสียงบ่น เธอคิดว่าตัวเองรับลูกค้ามาครบแล้วนะ ไม่น่าตกหล่นอะไร เอพริลจึงเอี้ยวตัวไปตามเสียงที่ดังเข้ามา

"หนู?"

"สวัสดีค่ะคุณป้า จำหนูได้ไหมคะ"

"จำได้ๆ หนูไปอยู่ไหนมาลูก ป้าไม่เจอเรากี่ปีแล้วนะ สามปีกว่าแล้วใช่ไหม โอ้ย~ป้านึกว่าหนูไปเจอที่สวยๆมากมายแล้วลืมที่นี้ไปแล้ว"

"แหะๆ ลืมไม่ลงค่ะ"

หญิงร่างท่วมวัยห้าสิบตอนปลายเจอหน้าเอพริลเธอก็จำได้ทันทีว่าเป็นเอพริล และดีใจที่เอพริลกลับมา เมื่อก่อนเอพริลเป็นลูกค้าประจำมาที่รีสอร์ทแห่งนี้บ่อยซะจนเธอรักเป็นลูกสาวคนนึง

เอพริลมาทีไรก็จะมีของฝากจากต่างประเทศมาให้เสมอและก็ชอบเล่าชีวิตการทำงานให้ฟัง ว่าไปเจออะไรมาบ้าง เอพริลจึงรู้สึกสบายใจทุกครั้งเมื่อได้มาที่นี้

"แล้วไปไงมาไงล่ะหื้ม~ แล้วนี่?" คุณป้าเจ้าของรีสอร์ทเลื่อนสายตาไปมองเด็กน้อยที่หน้าซบอกเอพริลอยู่

"ลูกสาวหนูเองค่ะ แต่วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลยดูซึมๆไปหน่อย"

"ไปๆงั้นไปพักเลย เดี๋ยวป้าจัดการให้เองพรุ่งนี้เช้ามาทานข้าวบ้านป้านะ ป้าจะบอกลุงด้วยว่าหนูมา"

เอพริลจึงทำตามคำสั่งคุณป้าเจ้าของรีสอร์ท เธออยากพักมากจริงๆ เนื่องจากไดอาไม่ยอมเดิน ไม่ยอมผละหน้าออกจากหน้าอกเธอ เธอจึงต้องอุ้มไดอามาทั้งวันทั้งล้าแขนและปวดหลัง แต่เธอก็ไม่ดุที่ไดอางอแงไม่ยอมเดินเองเลยสักนิด ที่ไดอาเป็นแบบนี้มันก็มาจากเธอด้วยส่วนหนึ่ง

ช่วงเวลาที่อยู่ที่นี้หวังว่าจะช่วยให้ลูกสาวที่เป็นดั่งลมหายใจของเธอกลับมาเป็นเด็กร่าเริงสดใสเหมือนเคย

ผ่านไปเกือบหนึ่งอาทิตย์ ในด้านของไดมอนด์ไม่ได้รับรู้อะไรหลังจากนั้นเลยว่าเอพริลและลููกเป็นยังไงบ้าง เนื่องจากไม่มีใครติดต่อเธอได้เลยสักคน

"อาการมันเป็นยังไงวะเพื่อน" คาลปาสเอ่ยถามเพื่อนสนิทตัวเองด้วยน้ำเสียงกลั้นหัวเรา คาลปาสก็สงสารไดมอนด์นะแต่ว่าช่วยไม่ได้ทำตัวเองทั้งนั้น กว่าจะคิดได้ก็สายไป บอกได้คำเดียวว่า..

สมน้ำหน้ามัน !

เฮือก~ ไดมอนด์ไม่ตอบอะไร ได้แต่ถอนหายใจออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า

ของทุกอย่างภายในคอนโดเขายังอยู่ที่เดิม ของเล่นที่วางอยู่ตามพื้นยังอยู่แบบนั้น เสื้อผ้าเอพริลและไดอาที่เธอไม่ได้เอาไปด้วยยังคงแขวนอยู่ในตู้และห้องนั้นกลายเป็นห้องต้องห้ามทันที ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้าไปแตะหรือแม้แต่จะเปิดประตูเข้าไป

"อาการหนักแล้วนะมึง ทำไมลูกมึงน่ารักแบบนี้วะ มึงไม่สนใจกูขอแล้วกัน เห็นแล้วสบายตาชิบหาย"

???

คาลปาสพูดกับไดมอนด์พลางเล่นแอพลิเคชั่นในโทรศัพท์ไปด้วย เขาเห็นเอพริลอัพรูปไดอาไว้เอหลายชั่วโมงก่อนหน้านั้น ที่เขาพูดออไปแบบนั้นเพราะไดอาน่ารักจริงๆนั่นแหละ

ไดมอนด์จึงหันไปมองคาลปาสตาขวางทันที ตาบปาสกระตุกยิ้มมุมปากด้วยความเหนือกว่าและยื่นรูปที่เอพริลงให้ไดมอนด์ดู ภาพต่างๆมันวนกลับเข้ามาในหัวไดมอนด์ทันที เสียงหัวเราะที่เคยได้ยินก็ดังขึ้นมาในโสตประสาท

แม้ไม่รู้ข่าวคราวมาหลายวันอย่างน้อยนี่คือสิ่งที่ทำให้เขารู้ว่าทั้งสองคนยังสบายดี...
 
INSTAGRAM
_aprilll_     4  hours ago

Like by piar_is, toey_lisha and 461 other
_aprilll_ 
หม่ามี้ไดอาสวยไหม?
#ทุกวันนี้แอบขโมยเครื่องสำอางมาเล่น
see all  56 comments
jewvy อาจิววี่คิดถึง กลับมาหาอาจิววี่เร็วเดี๋ยวสอนแต่งหน้าสวยๆ
pair_is หายไปไหน? ติดต่อไม่ได้ !!
toey_lisha หลานใครเนี้ยน่ารักมาก
mintnn โอ้ยละสายตาไม่ได้เลย อยากได้ลูกน่ารักแบบนี้
grape หาสามีที่ไหนคะอิเพื่อน ลูกงานดีหน้าปังขนาดนี้


#############
To be continue
เดี๋ยวจะมาชดเชยให้อีกตอนนะคะ 

****หายไปเลยค่ะแม่ ไปจนกว่าอิพ่อมันจะรู้ใจตัวเองและเลิกปากแข็ง ส่วนแม่ก็...ยังไงดีทุกคน แต่ที่แน่ๆแม่รู้หัวใจตัวเองแล้ว กิกิ แต่เอาให้พ่อมันกระอักเลือดก่อนนะ แม่ค่อยใจอ่อน ดีไหมๆๆ 555 !?

****หากผิดพลาดตกหล่นตรงไหนขออภัยไว้ด้วยนะคะ โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 444 ครั้ง

925 ความคิดเห็น

  1. #740 MakusuMasuku (@MakusuMasuku) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 14:54
    เฮ้ย​ ยู

    ยูอยากได้ทั้งแม่ทั้งลูกแต่ยูไม่ได้ชัดเจนกับแม่เขาอ่ะแค่อยากเอา​

    สถานะก็ไม่บอกเขา​ ยูไม่มีสิทธิ์​มาเรียกร้องอ่ะ​ ที่บ้านก็ไม่เครียร์​พาเขามาเจอปัญหา​อีก​

    ผู้หญิง​ไม่ต้องแคร์​มากก็ได้บ้านตัวเองก็รวยคนรักนางก็เยอะ​ ตอกหน้าแม่ผัวไปแรงเลยก็ได้
    #740
    0
  2. #647 KanyaphakC (@KanyaphakC) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 15:03
    ดูไม่สำนึกอ่ะไดม่อน สัตว์เดรฉาน
    #647
    0
  3. #646 Gorn1234 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 17:20

    เอาให้พ่อมันกระอักเลือดไปเลย...????????

    #646
    0
  4. #645 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 23:25

    มีพ่อใหม่ให้ไดอาก็ได้นะ

    ถ้าพ่อแท้ ๆ มันจะ ... ยังงี้

    #645
    0
  5. #644 Kungking2009 (@Kungking2009) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:18
    รอนะค่ะาาาา
    #644
    0
  6. #643 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:03
    รออออออออค่าาาา
    #643
    0
  7. #642 nittaya1990 (@nittaya1990) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:02
    เอาให้พ่อมันรู้ใจตัวเองเลยค่ะไรท์ ดัดนิสัยพ่อเลย
    #642
    0
  8. #641 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 16:17
    ดัดนิสัยพ่อให้เข็ด
    #641
    0
  9. #639 Nickyminimadgirl (@Nickyminimadgirl) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 15:37
    ชัดเจนหน่อยซื อิ พ่อคุณนนนน โมโห ปล่อยไว้งั้นแหละ เชอะ
    #639
    0
  10. #638 Pin113205pin (@Pin113205pin) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 15:27
    ดีคร้าาาา เอาให้อิพ่อกระอักไปเลย
    #638
    0
  11. #637 np11149 (@np11149) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 15:17
    เอาให้พ่อมันร้องไห้น้ำตาฟูมฟายไปเลยยยยย
    #637
    0
  12. #636 ติดตาม (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 13:56

    น่าสงสารแม่&ลูก ไดมอนถ้าไม่พร้อมดูแลก็อยู่ในที่ๆของตัวเอง เมื่อมีโอกาสแล้ว กลับทำลายด้วยมือตัวเอง ศีลไม่เสมอ เทมันโลด หาหลัวใหม่

    #636
    0
  13. #634 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 12:19
    นี่แหละเรื่องจริง คนไม่ได้รักกัน ถ้าเรื่องลูกเป็นเรื่องที่ตัดสินการเป็นสามีภรรยาได้จริงๆ. คู่ที่เค้ารักกันมากมายคงจะไม่เลิกลากันไป

    รัก จริง ไม่ใช่ ฝืน คิดไปเอง หลงทางกันไป ลมปากคนพัดผ่านก็แยกทางกันแล้ว
    #634
    0
  14. #633 jitirat5253 (@jitirat5253) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 12:18
    อยากให้พ่อกระอักเลือดค่ะ แต่แบบไม่ใช่เอพริลควงผช.คนใหม่แต่ แบบไม่สนใจไดมอนก็พอให้กระอุกไปเลย แล้วก็อยากให้ไดอามีน้องด้วย555
    #633
    0
  15. #632 poen163807 (@poen163807) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 12:03
    เอาให้พ่อกระอักเลือดก่อนแล้วค่อยให้อภัย
    #632
    0
  16. #631 neebaana (@neebaana) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:32
    ให้เจอคนใหม่เลยค่ะ แบบให้กระอักทั้งแม่สามี และสามีเลย
    #631
    0
  17. #630 Honey157 (@Honey157) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:12
    เอาให้พ่อมันกะอักเลือดให้หมดตัวเลยค่ะ
    #630
    0
  18. #629 bbspp (@bbspp) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:47
    มาต่อไวๆน้าาา รอค่าาาา
    #629
    0
  19. #628 baikhau (@baikhau) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:44
    ให้กระอักเลือดหมดตัวเลยค่ะไรท์ หมั่นไส้สุดๆ
    อยากให้เฮียรู้เรื่องว่าแม่ตัวเองพูดดูถูดนางเอกอะไรบ้าง จะได้ช้ำใจมากกว่านี้อีก ที่ปกป้องใครก็ไม่ได้ 555
    #628
    0
  20. #627 Praewwa94 (@Praewwa94) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:30
    จัดให้หนักเลยค่ะ​ ฝากจัดการแม่สามีด้วยนะคะ​ แกกะโหลก​กะลา​มาก​ มาทำให้หลายสาวตัวน้อยของเราเสียใจ​
    #627
    0
  21. #626 Plengg pleng (@ttppss) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:26
    เอาให้หนักๆเลย
    #626
    0
  22. #625 ChintanaPromma (@ChintanaPromma) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:21
    จัดอิพ่อมันให้หนักๆเลนไดอา
    #625
    0
  23. #624 Bow_2690 (@pohnanan) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:16
    ถ้าอิพ่อยังไม่สำนึก ยังไม่กระอักเลือดก็ไม่ต้องให้อิแม่ใจอ่อนนะไรท์! มีกันสองคนแม่ลูกก็อยู่ได้ สวยๆค่ะ เอพริวเป็นผู้หญิงstrong!! อยู่กันมาตั้ง 2 ปี ทำไมจะอยู่ต่อไม่ได้!!!
    #624
    0
  24. #623 151119 (@151119) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:07
    ผญ..คนหนึ่งเนี่ยต่อให้ไม่ได้รักแต่การที่จะยอมนอนกะคนคนหนึ่งนั้นทันก็คือความชอบ...ชอบ ผช.คนนี้อยากได้น้ำเชื้อของ ผช.คนนี้ แต่ ผช แม่งคิดแต่ฟันทิ้งฟันทิ้งไม่สนใจแค่พอคิดว่านั่นคือเชื้อพันของตนก็อ้างสิทธิในตัวเด็กสุดท้ายบีบแขนเด็กแทบหัก...สุดๆ ยอดเลวเลย....เอาคืนหนักๆ นะไรท์..ผช.แบบรี้ไม่ไหวนะ ไม่มีความรับผิดชอบ โมโหแม่ตัวเองมาลงที่เด็กใช้ได้ที่ไหน...
    #623
    0
  25. #622 dao's (@pra-dao) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:07
    เอาให้อิพ่อแบบจัดหนักจัดเต็มไปเลยค่ะ
    #622
    0