Don't to be my husband

ตอนที่ 52 : Chapter 47 นิวเยียร์โนนิวเมีย [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 368 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

Don't to be my husband

อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว

*****

Chapter 47 นิวเยียร์โนนิวเมีย * [END]

*****

"กอดคอ~" ไดมอนด์พูดเชิงออกคำสั่งกับเอพริลพลางจับขาข้างซ้ายเธอยกขึ้นมาเสมอเอวหนาสอบของตัวเอง

"โอ้ยบนเตียงเลย~" เพราะเอพริลยืนแทบจะไม่ไหวแล้ว

"อุ้มลูกมาหลายวันแล้ว~ อยากอุ้มแม่บ้าง ^-*"

ฮึ่บ~ ไดมอนด์อุ้มตัวเอพริลขึ้นมาทันที สองขาของเธอหนีบช่วงเอวหนาไว้ มือคล้องคอไว้แน่น เอพริลตัวเล็กอุ้มง่ายขาเขาไม่สั่นหรอก! แต่ช่วงนี้เธออาจหนักไปหน่อย!


ไดมอนด์ยังจำครั้งแรกที่มีอะไรบนเตียงกับเธอได้และเขาทำท่านี้ไม่สนว่าเป็นครั้งแรกของเธอ ไม่สนว่าเธอจะเจ็บแค่ไหน ตอนนั้นมันดีมาก เธอตัวเล็ก น่ารักจนเขาไม่อยากปล่อยเธอลง และเขาคิดว่าไดอาคงมาท่านี้แน่ๆ! หึหึ~


[CUT Take 1 ]


จากอากาศหนาวเย็นกลายมาเป็นร้อนระอุดั่งอยู่ใกล้ไฟป่า ร่างบางเนื้อตัวหัวสั่นคลอนไปหมด เรี่ยวแรงอ่อนปวกเปียกลงแทบจะกอดยึดคอเขาไว้ไม่ไหว


เอพริลซบหน้าลงบหน้าลงบริเวณซอกคอด้านขวาของไดมอนด์ทั้งเสียงครวญครางสั่นครและลมหายใจลดต้นคอเขามันยิ่งทำให้อารมณ์ของร่างหนาพุ่งพยานขึ้นไปอีก


"ไดมอนด์~ ไดมอนนนนด์ อ่ะอ้ะ~~" 


[CUT Take 2 ]


พักเหนื่อยเรียกแรงกายกลับคืนมาเป็นปกติ ไดมอนด์ผู้เคยช่ำชองเรื่องแบบนี้จบเร็วๆมันไม่ใช่!! เมื่อก่อนเขาอาจจะฟาดผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่ทุกวันนี้ไม่ได้ไปฟาดใครที่ไหนก็ต้องฟาดเมียตัวเองนี่แหละ!


บทเรียนรักเริ่มต้นขึ้นหนึ่งรอบ สองรอบ และรอบที่สาม ขณะที่ในห้องนอนห้องหนึ่งกำลังเตียงสั่นพร้อมกับเสียงครวญครางแหบกระเส่า ด้านนอกมีเสียงเฮดังขึ้นเมื่อก้าวสู่ศักราชใหม่


--วี้ด~ปั้ง~ปั้ง ~วี้ด~ปั้ง-- ตามด้วยเสียงพลุอีกสองสามลูก


ความไดมอนด์ฉลองปีใหม่ธรรมดาไม่ได้...ข้ามปีกันบนเตียงนี่แหละ


จุ๊บ~ "Happy New Year my official wife" เมื่อได้ยินเสียงพลุเขาจึงลดกำลังแรงลง แล้วจุมพิตลงที่หน้าผากร่างบางที่นอนกัดริมฝีปากด้วยความเสียวซ่านมาร่วมชั่วโมงและเขาไล่นิ้วมือลูบจากหัวของเอพริลลงมาที่แก้ม

"Please beside me all the time cause I don't know how I live with out you and my wonderful daughter"

[แปล : สุขสันต์วันปีใหม่นะครับภรรยาของผม ได้โปรดอยู่ข้างๆ ผมทุกเวลานะเพราะขาดคุณและลูกสาวที่แสนวิเศษไปผมไม่รู้จะใช้ชีวิตอยู่ยังไง"


"ฮึก~อึกอึก" อยู่เอพริลก็เหมือนจะร้องไห้และเธอร้องไห้จริงๆ


"ร้องไห้ทำไม? เจ็บมากหรอหื่ม~"  ไดมอนด์ก็ใช้มือเกลี่ยน้ำตาออกมาแก้มของเธอ


"ฉันขาดคุณไปไม่ได้แล้วเหมือนกัน" เอพริลไม่คิดว่าตัวเองจะมีโมเมนต์แบบนี้ในชีวิตต่างหาก


เมื่อก่อนเธออาจจะอยู่คนเดียวได้แต่หลังจากที่ไดมอนด์กลับเข้ามาวนเวียนจนกลายมาเป็นคู่ชีวิตเธอก็ขาดเขาไม่ได้แล้วเช่นกัน และเขาทำทุกอย่างที่ไม่เคยทำ เขายอมทิ้งความสุขสบาย ยอมทิ้งอะไรเดิมๆ เขาเปลี่ยนตัวเองเพื่อเธอและลูกขนาดนี้ ยิ่งทำให้เธอรักเขามากขึ้นทุกวัน


"แต่ตอนนี้ผมใจจะขาดแล้วนะคุณ" ไดมอนด์กระตุกยิ้มพอใจกับคำพูดของเอพริลมาก เขาพูดได้เต็มปากแล้วว่านี่คือคู่ชีวิตและเธอคือแม่ของลูกเขา ที่สำคัญหยุดซึ้งก่อนได้ไหม อารมณ์มันค้าง !!


"เสร็จนี่พอเลยนะ เดี๋ยวลูกกลับมา" ไดมอนด์พยักหน้ารับรู้แล้วเขาไม่รอช้าดำเนินกิจกรรมเข้าจังหวะอย่างเมามันส์ ซึ่งไม่อ่อนโยนกับเธอเลย~


[CUT Take 3 ]


รุ่งเช้า

เอพริลตื่นขึ้นมาไม่เจอสองพ่อลูกในห้อง เธอจึงเดินออกไปที่ครัวหลังบ้านด้วยสภาพหัวฟูๆ หน้าไม่ได้ล้างแต่เมื่อคืนเธออาบน้ำนอนอยู่นะ เพราะไม่อาบไม่ได้! เลอะตัวไปหมด! ไหนช่วงสายๆ จะต้องซักผ้าปูที่นอนใหม่อีก!


"หม่ามี้ขาา~" ตุ้บ~ ไดอาเห็นผู้เป็นแม่เดินออกมาจากในบ้านขาสั้นๆ รีบกระโดดลงเก้าอี้วิ่งมากอดทันที เอพริลทำหน้าเจื่อนแอบซี้ดปากด้วยความเจ็บจี้ดที่ของสงวน แล้วเธอก็รีบทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ถ้าไดอาวิ่งเข้ามาแรงกว่านี้มีหวังล้มปึงแน่ๆ ขามันยังอ่อนแรงอยู่! แถมเธอยังต้องพยายามเดินให้เป็นปกติไม่ให้ผิดสังเกตุ


หารู้ไม่ว่าไดมอนด์มองดูเอพริลตั้งแต่เดินออกมาแล้ว เมื่อเธอเดินมานั่งที่เก้าอี้ตรงข้าม เขาจึงยักคิ้วกระตุกยิ้มใส่เธออย่างกวนๆ


"ดูเดินขาถ่างๆ นะคุณ เป็นอะไร? " กวนประสาท! เอพริลแทบจะจับส้อมทิ่มตาให้รู้แล้วรู้รอด!


"มี้~เบรคฟัด" ไดอายืนแขนค้ำตักผู้เป็นแม่ช้อนตามองขึ้นไปด้วยสายตาอ้อนๆ เพราะเด็กน้อยหิว~


"หิวแต่เช้าเลยนะหมูน้อย ไดอากินอะไรคะไข่เจียวข้าวเหนียวไหม? "

--หงึก หงึก--

ไดอากินได้แทบทุกอย่างต่างจากคนเป็นพ่อมากๆ (เรื่องมากไม่เลิก) เวลาไดอานั่งพับเพียบจกกระติบข้าวเหนียว ญาติๆ เห็นทีไรมีแต่คนยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปด้วยความเอ็นดู


ระหว่างเอพริลไปทอดไข่เจียวให้ลูก ไดมอนด์ก็ถือโอกาสเข้าอินสตาแกรมเช็ครูปที่อัพไว้เมื่อคืนซะหน่อย ปกติเขาไม่อัพรูปเอพริลและไดอาลงแอคเคาน์ทสาธารณะเท่าไหร่ เพราะไม่อยากให้เอพริลโดนรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวและเขาไม่อยากให้เธอเห็นคอมเมนต์ที่มันเสียสุขภาพจิต

INSTAGRAM >> 001dxmat.

(Private account)


112 likes

001dxmat. นิวเยียร์แต่ไม่นิวเมีย! เค้ !

picoa.cosm กลับมาไทยรึเปล่าคะ? เดี๋ยวพี่ส่งชุดไปให้นะ ฝากให้แฟนคนสวยด้วยค่ะ

        001dxmat. ขอบคุณครับพี่ปิโก้ ส่งไว้ที่จิววี่เลยครับ

carlpas ฮึ่ย! พูดผิดพูดใหม่ได้

jewvy พี่สะใภ้สวยมาก พูดแบบนี้ยูไปทำอะไรมาแน่ๆ

        001dxmat. ถามตัวเองดีกว่าไหม?

chinnapat เมียใหม่มันไม่มีหรอก มีแต่เมียเก่าได้แล้วทิ้ง ถ้าแมลงสาบในถังขยะปฏิสนธิกับน้ำในถุงยางมึงได้ โอ้ยลูกมึงอยู่ทุกมุมเมืองเลยนะ

        001dxmat. ไม่กวนตีนกูสักวันมึงจะตายห่าไหม @chinnapat @carlpas

chinnapat พี่ดักรอเสือกนะ @jewvy 555 ดูแล้วมีแววได้เขยอปป้า

        jewvy อย่ามามั่วพี่ชิน! พูดถึงอีกจิววี่จะโกรธทุกคนเล้ย!

poshce88 สวยมากครับ

        001dxmat. ครับ ไม่สวยไม่มาเป็นเป็นเมียผมหรอก!

         chinnapat อ้วกกกกก

--------

เห็นคอมเมนต์เพื่อนตัวเองแล้วอยากถีบขาคู่! ไดมอนด์พลางเลื่อนนิ้วขึ้นลงบนหน้าจอโทรศัพท์ มืออีกข้างเอื้อมมาหยิบแก้วกาแฟยกจิบลงคอ


แต่...กาแฟในแก้วหายไปไหน? คว่ำแก้วลงก็ไม่มีสักหยด


"คุณ~คุณดื่มกาแฟผมหรอ? " ไดมอนด์ขมวดคิ้วตะโกนถามเอพริล


"ฉันยืนทอดไข่อยู่นี่ วิญญานฉันมั้ง" ดูจากสีหน้าเอพริลแล้ว คงไม่ใช่และไดมอนด์ก็ลืมไปว่าเอพริลไม่ชอบกินกาแฟร้อน เขาจึงเบนสายตามาที่เด็กน้อยที่นั่งจิ้มสมาร์ทโฟนอยู่ตรงข้าม


"ไดอา~กาแฟแด็ดดี๊หายไปไหน? " ไดอาจึงเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อสีหน้านิ่งๆ "ใครกิน? " ไดมอนด์เอียงคอถามลูกสาวอีกครั้ง


"ไดอา~คิกคิก อ๊ากเอิ๊กๆ ๆ ~" เด็กน้อยค่อยๆ เผยรอยยิ้มออกมา ชี้นิ้วป้อมๆ เข้าหาตัวแล้วพูดชื่อตัวเองน้ำเสียงอ้อยอิ่ง สารภาพผิดแล้วก็หัวเราะคิกคักพอใจใหญ่


[แด็ดดี๊อย่าหวงเด๊ะ! แบ่งๆ กันกิน]

ไดมอนด์รู้ตั้งแต่มองหน้าไดอาแล้ว รอยคราบกาแฟมันติดมุมปากเจ้าตัวแสบเด่นชัดเป็นหลักฐาน!


อย่างที่เอพริลบอกไว้เสมอว่า 'อย่าเผลอ! ' เพราะลูกลิงที่หุ่นเหมือนลูกหมูอย่างไดอาสามารถทำอะไรที่ไม่คาดคิดได้! 

- จะกินถุงยางอนามัยก็เคยมาแล้ว 

- เคยให้ไปเข้าคอร์สปรับตัวก่อนเข้าเตรียมอนุบาลที่ฝรั่งเศสไม่ถึงชั่วโมงครูต้องโทรกลับมาหา บอกว่าไดอาตกหลังคาบ้านของเล่น

ก่อนจะถามว่าตกมาได้ยังไง ถามก่อนว่าปีนขึ้นไปได้ยังไงดีกว่า?!? ทุกวันนี้เอพริลได้แต่นั่งนึกโหยหาไดอาลูกสาวผู้อ่อนหวาน อ่อนโยนคนดีคนเดิมของเธอ หายไปไหนกัน?


"เอพริล~ดูไกลๆ นี่เหมือนเหมือนหมีแพนด้าเลยนะ ฮะฮ่า"

ปั่ก! ~

"หยาบคายแท้! เดี๋ยวแม่งเทน้ำมันราดหน้า! "


เอพริลกำลังจะตักไข่เขียวใส่จานอยู่ๆ ปราบไพรลูกพี่ลูกน้องข้างบ้านเธอเดินหัวเราะเข้ามาแซวเธอ สายตาอันเกรี้ยวกราดแผ่รังสีใส่ปราบไพรทันที จานไข่เจียวถูกวางลงโต๊ะอย่างแรงไม่ถึงกับแตกแค่ร้าว~


"เอ่อๆ ป้าก็ว่าดูเต็มๆ กว่าเมื่อก่อนเยอะอยู่นะ" ป้ายุภาทักขึ้นมาอีกคน เอพริลชักจะหัวเสีย! แต่เธอไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรแม้ในใจแทบลุกเป็นไฟ


เดี๋ยวจะลดน้ำหนักแล้วเถอะ หึ่ย!


"ยิ้มอะไร? " สายตาดุดันหันมาจ้องเขม่งที่ใบหน้าเรียวยาวแนวลูกครึ่ง เอพริลถามไดมอนด์ที่ยิ้มหัวเราะให้ท่าทางฟึดฟัดของเธออย่างหาเรื่อง!


"เปล่า~อ่อ~ลูกคุณซดกาแฟไปแก้วนึงนะ ตื่นทั้งวันแน่ๆ " ไดมอนด์กระตุกยิ้มไหวไหล่ตอบเธอ แล้วก็ถือโอกาสฟ้องวีรกรรมลูกสาวซะเลย แต่เอพริลกลับเมินเฉยใส่เขา


ฟ่อด~ "กินข้าวก่อนนะคะ" เอพริลก้มลงไปหอมแก้มไดอาพร้อมกับดึงโทรศัพท์ออกจากมือเด็กน้อย จากนั้นเธอก็นั่งดูไดอากินข้าวเอง มีบ้างที่ต้องให้หลอกล่อตามประสาเด็ก


ไดมอนด์มองดูเอพริลอย่างนึกพิจารณากับอารมณ์ฟัดเหวี่ยงไปมาของเธอหรือที่ผ่านมาเขาทำหนักไปจนสมองเธอกระทบกระเทือนจนสติมันผิดเพี้ยนไปแล้ว? ~


ช่วงสายทำภารกิจที่บ้านอะไรเสร็จสับ ขึ้นปีใหม่ทั้งทีก็ต้องไปทำบุญเอาฤกษ์เอาชัยเป็นศิริมงคลกันสักหน่อย ครอบครัวของเอพริลจึงพากันตระเวนเดินสายทำบุญวัดในจังหวัดประมานสี่ห้าวัด ซึ่งแน่นอนว่าช่วงเทศกาลไปหนคนก็เยอะแยะไปหมด


แค่วัดแรกไดมอนด์ก็แทบจะยอมแพ้แล้ว~


"ไดอาธุจ้าเหมือนคุณยายนะคะ" เดินเข้ามาในศาลาวัดที่ร่มเย็นสงบ เอพริลก็ชี้มือให้ไดอาดูแม่ของเธอกำลังก้มกราบพระ ไดอามองและทำตาม อย่างว่าง่าย ทำอะไรก็ดูดุ๊กดิ๊กน่ารักไปหมด


จากนั้นทุกคนนั่งพนมมือรับศีลรับพรกันอย่างตั้งใจซึ่งดูเหมือนว่ามีเด็กตัวอ้วนเนื้อแน่นบางคนจะไม่ได้ฟังเทศน์ เอพริลจึงแอบยกโทรศัพท์มาถ่ายรูปไว้แล้วก็ต้องนั่งกลั้นขำอยู่พักใหญ่ ผู้ร่วมนั่งฟังเทศน์ที่แอบมองมาดูต่างก็สะกิดคนข้างๆ ให้มามองด้วยความเอ็นดูกันใหญ่

sds

"ไดอา~ไดอาหม่ามี้ไปแล้วนะ" เอพริลเขย่าแขนปลุกไดอาเบาๆ เด็กน้อยยังไม่ได้หลับลึกจึงสลึมสะลือปรือตาขึ้นมา หันซ้ายหันขวาไปมาด้วยอาการมึนงง ไม่นานสมองน้อยๆ ค่อยประมวลผลได้ว่าแม่จะไป... ไปไหน?


ตึ่บ~ ตึ่บ~ ตึ้บ~

--พลั่ก--

เด็กน้อยคลานพื้นไปหาคนเป็นพ่อที่กำลังจะยกแก้วน้ำที่กรวดไว้ไปเท ไดมอนด์ชะงักมือก้มลงมามองไดอากำลังทำหน้าทำตาออดอ้อนให้พ่ออุ้ม สองมือน้อยเกาะต้นขาคนเป็นพ่อไว้แถมยังซบหน้าลงไปอ้อนอีก


"ไดอาไปเดินกับหม่ามี้ ไม่อุ้มแล้วนะ~"


"โนนน~ -0-" สุดท้ายไดมอนด์ก็ต้องพ่ายแพ้ความขี้อ้อนและอุ้มเด็กน้อยแสนซนนี่ขึ้นมาอยู่ดี ปกติก็ให้เดินเองเพราะไดอาไม่เดินเต๊าะแตะแล้ว แต่ด้วยคนเยอะเกินไปเดี๋ยวจะโดนชน โดนเหยียบเท้าปุ้มๆ เอาเลยต้องได้อุ้ม


ทั้งสามคนเดินมากรวดน้ำที่ต้นไม้ใหญ่ข้างศาลาวัด พ่อแม่ของเอพริลและญาติคนอื่นพากันกรวดน้ำเสร็จหมดแล้ว สงสัยไปเดินชมนกชมไม้บริเวณวัดรอ


"ปีใหม่นี้ขอให้ไดอาเป็นเด็กดี ไม่ดื้อไม่ซน ไม่กินชิคเค่นคริสปี้นะคะ สาธุ~" เอพริลและไดมอนด์อุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรเสร็จ ผู้เป็นแม่เลยคึกอยากแกล้งลูกสาวขึ้นมาซะงั้น


"หึหึ~ไหว้สิคะ ธุจ้าเร็ว" ไดมอนด์จับสองมือราวกับอุ้งมือหมีขึ้นมาเพื่อจะพนมมือไว้ ไดอาสบัดมือออกทันควันแล้วรีบนั่งยองๆ ซ่อนมือไว้ทันที


ในหัวไดอาคิดว่า 'แด็ดดี้ หม่ามี้แกล้งไดอาง่า~ ไม่! ไดอาไม่ไหว้เดี๋ยวไม่ได้กินไก่ทอดกรอบ'


"โอ๋~หม่ามี้พูดเล่น mommy don't mean to you baby~"

[แปล : หม่ามี้ไม่ใจร้ายกับหนูหรอกนะ]

เอพริลยกยิ้มก่อนจะเอื้อมมือไปบิดแก้มป่องๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว เด็กน้อยกำลังคิดคำนึงอยู่ว่าจะเชื่อผู้เป็นแม่ดีไหม?


"ธุจ้าก่อนนะคะแล้วมาคิสหม่ามี้ เดี๋ยวมี้ให้คุณตาแวะซื้อชิคเค่นคริสปี้ให้"


จุ๊บ~ เร็วจริงๆ เรื่องของกินเนี้ย! ดวงตากลมโตขนตางอนเริ่มเปล่งประกายลุกวาวขึ้นมา ได้ยินคำว่า 'ซื้อ' ไดอาก็ลุกพรวดไปกอดจุ๊บปากคนเป็นแม่มันที


จุ๊บ~ แล้วก็หันกลับมาจุ๊บปากคนเป็นพ่อด้วยอีก เด็กฉลาด! รู้งานจริงๆ เรื่องแบบนี้ (เผื่อน้องได้สองเด้ง คิคิ)


"เย่เย้ Happy New Year ค่าาา~ happy happy~~" ไดอาดี๊ด๊าขึ้นมาทันทีทันใด


"Happy New Year ค่า~" ฟ่อด~ เอพริลกดปากลงไปที่แก้มป่องๆ อมชมพู เด็กอะไรใช้คำว่าหมั่นเขี้ยวและน่ารักได้สิ้นเปลืองขนาดนี้


หมั่นเขี้ยวแล้วหมั่นเขี้ยวอีก! คราวนี้ทั้งไดมอนด์และเอพริงต่างพากันฟัดแก้มกลมป่องไปคนละข้าง


"อ๊ากก~คิกคิกๆ ๆ " ไดอาจั๊กจี๊หัวเราะคิกคักใหญ่


ถึงเวลาเดินกลับรถเพื่อมุ่งหน้าไปวัดต่อไป เด็กน้อยที่พ่ออุ้มพาดบ่าไว้ อยู่ๆ ก็คึกใช้ขวดน้ำในมือมาตีแม่ตัวเองที่เดินประกบอยู่ข้างๆ


"ตีหม่ามี้หรอ? นี่แหนะ~ตีมี้อีกไหม" เอพริลจึงนิ้วจิ้มลงไปที่เอวซ้ายทีขวาที ความไร้เดียงสาของเด็กก็พยายามมุดหลบเข้าหน้าอกคนเป็นพ่อเป็นที่กำบัง คนแม่ก็เดินหยอกล้อไปรอบทิศทาง ไดอายิ่งสนุกหัวเราะเสียงดังลั่นตลอดทางเดินไปลานจอดรถ


"กรี้ดด~ฮ่าฮ่า เอิ้กๆ ๆ "

========================

หม่ามี้ให้กินไก่กรอบแล้วค่าา~ แด็ดดี้ซื้อให้ถังใหญ่ย๋ายเยย ไดอาแฮปพรี่~ ก็จะยิ้มแฉ่งดีใจหน่อยๆ

สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังนะคะนักอ่านทุกท่าน ขอให้มีความสุขมากๆ เริ่มต้นปีด้วยสิ่งดีๆ ไดอาพาไปทำบุญแล้วนะ ^^

บทสุดท้ายเอาไปอ่านจนตาแฉะเลยค่ะ เขียนให้ยาวกว่าทุกบทที่ผ่านมา

===================

Don't to be my husband

--End--thanks for read

[อ่านให้จบด้วยนะคะ วาร์ปพระนางและน้องไดอาอยู่ล่างสุด]

ขอจบไว้แต่เพียงเท่านี้นะคะ เรื่อง E-book ไรท์จะมาแจ้งอีกครั้งนะ อย่าเพิ่งลืมกันไปนะไม่เกิน 1-2 เดือนค่ะ ด้วยอะไรหลายๆ อย่างอาจจะล่าช้าไปนิดนึงนะคะ เข้าใจไรท์ด้วยนะ

***ราคาไม่เกิน 250 บาทค่ะ (อาจจะถูกกว่านี้)

====================

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนกันมาตั้งแต่ต้นจนจบ ไรท์ขอบคุณทุกคอมเมนต์มากๆ ที่ทำให้ไรท์มีกำลังใจเขียนต่อ ถ้าไม่มีคำติชมของทุกคนไรท์ก็ไม่มีแรงบันดาลใจเขียนต่อจริงๆ

***เวลาที่หมดแรงเมื่อไหร่ไรท์จะกลับมาอ่านคอมเมนต์ของทุกวันและมันช่วยฮีลกำลังแรงใจกลับมาได้ทุกครั้ง ไรท์อ่านทุกคอมเมนต์นะคะ ขอโทษที่ตอบได้ไม่ครบทุกคน จะพยายามไล่ตอบกลับนะคะ

Finally...

***ขอบคุณมากๆ นะคะ ขอบคุณจากใจจริง❤ ติดตามเรื่องต่อไปด้วยนะคะ

[จิววี่×โซล]

======================

เปิดวาร์ปจ้า

[แด็ดดี้] ขอบคุณอิมเมจZi Wooจาก IG : x00010000x

---

[หม่ามี้] ขอบคุณอิมเมจ Irane จากทุกช่องทางและบ้านแฟนไซต์ทุกบ้าน

---

[น้องไดอา] ขอบคุณอิมเมจEllie Field จาก IG : Ava_ellie_field และน้องพลอยเจ จาก Ig พ่อแม่น้องด้วยนะคะ

---

ขออนุญาตจากรูปภาพตัวละครทุกท่านค่ะ ^^ ทางผู้เขียนไม่มีเจตนาทำให้ผู้ใดเสียหายแต่อย่างใด...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 368 ครั้ง

925 ความคิดเห็น

  1. #803 150221 (@150221) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 09:52
    น่ารักมาก สวัสดีปีใหม่มีความสุขมากๆนะคะไรท์
    #803
    0
  2. #783 Ang3L WiNg (@ang3l-wing) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:46
    ขอบคุณค้า
    #783
    0
  3. #782 Neungnapa001 (@Neungnapa001) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 08:45
    รออออ เรื่องต่อไปค่าาาา 💓
    #782
    0
  4. #781 Plengg pleng (@ttppss) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:51
    น่ารักทั้งครอบครัวเลย
    #781
    0
  5. #780 Dravepa (@Dravepa) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:31
    ใจหายย
    #780
    0
  6. #779 vjungkoojin (@vjungkoojin) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 23:59

    สนุกมากๆค่ะ
    #779
    0
  7. #778 boling117 (@boling117) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 23:49
    ขอบคุณค่ะ ติดตามเรื่องต่อไปอยู่นะคะ
    #778
    0
  8. #777 Jewelry77 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:13

    ขอบคุณไรท์มากค่า

    #777
    0
  9. #776 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:06
    สนุกมากๆ ค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #776
    0
  10. #775 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:00
    สนุกมากจ้า
    #775
    0
  11. #774 iwila (@iwila) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:58

    จะติดตามต่อน๊าาาา ไรท์
    #774
    0
  12. #773 Nickyminimadgirl (@Nickyminimadgirl) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:53
    คิดถึงนะ ไดอา จุ๊บบบบๆๆๆ
    #773
    0
  13. #772 TaiyNarlove (@TaiyNarlove) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:20
    สนุกค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #772
    0
  14. #771 inkchi (@ingif) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:08
    ไรท์เอง : อยากรู้ว่าไดอาจะมีน้องไหม รอติดตาม E-book จ้า เตรียมสงสารหม่ามี้เพราะไดอาจะแสบ×2 กิกิ
    #771
    0
  15. #770 jitirat5253 (@jitirat5253) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:57
    จบแล้วก็ใจหาย จะรอผลงานต่อไปของไรท์นะคะ สู้ต่อไป รีทคนนี้จะอยู่กับไรท์เองค่ะ
    #770
    0
  16. #769 Khim48 (@Khim48) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:50
    เอพรินผู้น่าสงสาร
    #769
    0