วิวาห์พาหนี

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,525 Views

  • 91 Comments

  • 164 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    14,525

ตอนที่ 3 : เจ้าสาว(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 951
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    28 มี.ค. 60




“คุณคิดว่าผมน่าจะมีหรือยังล่ะ” เขากลับย้อนถาม

“ก็บอกตรงๆก็ได้นี่ มีก็มีสิ ฉันจะได้คิดหาคำพูดไปอ้อนวอนภรรยาคุณไงล่ะ เพราะถ้าจู่ๆฉันไปเจอภรรยาคุณ แล้วเธอเข้าใจผิด ฉันอาจจะถูกยำเละออกมาจากบ้านคุณก็ได้นี่ ” หญิงสาวให้เหตุผล

“ผมอยู่คนเดียว ยังไม่มีใครชะตาขาดมาเป็นเมียหรอก ”

“ทำไมคนเป็นเมียคุณต้องชะตาขาดด้วยล่ะ คุณโหดเลี้ยงภรรยาด้วยลำแข้งหรือคะ” เธอยื่นหน้ายิ้มแหยๆไปเอ่ยถาม

“ไม่ได้โหดหรอก แต่จนน่ะ ใครเขาจะอยากมาอดๆอยากๆอยู่กระท่อมปลายนาด้วยล่ะ”

“ท่าทางคุณก็ไม่ได้ยากจนอะไรสักหน่อย อย่างน้อยก็มีกระท่อมปลายนาอยู่ ฉันว่าต้องมีคนมาชอบคุณบ้างละ แต่คุณอาจจะเรื่องมากแบบหล่อเลือกได้ใช่ไหมล่ะ”เธอยื่นหน้ามาจนใกล้เอ่ยด้วยรอยยิ้มขันๆคำพูดของตนเอง ซึ่งทำให้ชายหนุ่มเหล่มองคนพูดมากนิดหนึ่ง

“เอิ่มแล้วคุณไม่สงสารคุณพ่อคุณเหรอ ในเมื่อคุณหนีมาอย่างนี้ ท่านอาจถูกฟ้องล้มละลายจากเจ้าบ่าวคุณก็ได้นี่”เขาไม่เอ่ยอธิบายเรื่องของตนเองแต่กลับย้อนถาม

“แล้วคุณคิดว่าฉันโง่เหรอ เมื่อวานก่อนจะหมั้นฉันก็บอกให้เขาฉีกสัญญาเงินกู้ให้หมดก่อน แล้วฉันถึงจะยอมหมั้น ไอ้เบื๊ยกนั่นมันกำลังหื่นมันก็ยอมทุกอย่างละ และมันยังให้สินสอดอีกยี่สิบล้าน แค่นี้คุณพ่อฉันก็สบายบรื๋อไปแล้วละ หลังจากนี้คุณพ่อก็ไปแก้ปัญหาเอาเองก็ละกัน ในเมื่อฉันได้ตอบแทนบุญคุณท่านแล้วนี่ ”หญิงสาวลอยหน้าตอบอย่างภาคภูมิใจ

“อืมแฮะ...คุณก็เจ๋งเหมือนกันนี่ ล้างหนี้แล้วยังเอาเงินสินสอด แต่กลับหนีเฉยเลย นายนั่นคงแค้นกระอักแน่ๆ”

“ช่วยไม่ได้นี่ฉันไม่ได้เต็มใจ อยากมาบังคับทำไมล่ะ คุณเชื่อไหมนายนั่นเห็นฉันจากรูปถ่ายที่ห้องทำงานของคุณพ่อ เขาก็เลยอยากได้ฉัน และบีบให้คุณพ่อต้องมาบังคับฉัน ทั้งๆที่ท่านก็คงไม่อยากทำ แต่ก็คงมีแรงยุจากแม่เลี้ยงฉันด้วยน่ะ เฮ้อ..ชีวิตมันบัดซบชะมัดเลยอ่ะ”

อนิรุทธ์นึกขันหญิงสาวที่บอกว่าเธอเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก แต่ใช้คำพูดได้แสบสัน อีกทั้งท่าทางเธอก็ร้ายกาจไม่เบา และน่าจะสวยไม่ใช่ย่อยอย่างที่พี่จูนชม เพราะจากแสงไฟหน้ารถที่สะท้อนเข้ามา ทำให้เขาเห็นเค้าโครงหน้างดงาม และเจ้าหล่อนน่าจะหุ่นดีด้วย...เอาน่า...ให้สว่างเสียก่อน เราคงได้เห็นเธอแบบจะๆตา

“นี่คุณรุทธ์คุณทำเงียบๆ กำลังคิดอะไรกับฉันอยู่เหรอ” เธอยื่นหน้ามาเอ่ยถามเมื่อเห็นเขานั่งเงียบ

“นี่คุณผมก็ต้องคิดเป็นธรรมดาแหละ จู่ๆไม่มีเหาก็หาเหามาใส่หัว ผมอาจจะโดนข้อหาลักพาเจ้าสาวเขามาก็ได้นี่ ”

“ถ้าเกิดเรื่องอะไรฉันก็จะให้การว่าฉันบังคับข่มขู่คุณ ซึ่งทำให้คุณต้องจำยอม ไม่ต้องกลัวหรอกน่า”

“แล้วสมมุติว่าเจ้าบ่าวคุณตามมาเจอก่อน แล้วเขาไม่ถามแต่จัดการตื้บผมก่อนล่ะ”

“แหม...ปอดกระเส่าไปได้ อย่ามโนไปถึงขนาดนั้นสิ คุณก็ใช้ความสามารถพาฉันหนีไปให้รอด ไม่เห็นจะยากเลย เพราะถ้าฉันไปตั้งหลักได้สักสองสามวัน ฉันก็จะบินกลับไปอเมริกาแล้วละ นี่ไงฉันเตรียมตัวมาหมดแล้ว บัตรเครดิต หนังสือเดินทาง ฉันไม่โง่หรอกน่า ” เธอเอ่ยพร้อมทั้งยกกระเป๋าถือขึ้นมาอวด

“อืม!!!!ฉลาดจังแฮะ พอคุณกดเงินใช้ หรือซื้อตั๋วเครื่องบินเมื่อไหร่ รับรองว่าคุณจะถูกล้อกตัวกลับไปแน่นอน อย่าหวังว่าจะได้บินไปไหนเลยคุณ เก่งออกอย่างนี้ไม่น่าจะบื้อเลยหึๆ”เขาเอ่ยด้วยเสียงกลั้วหัวเราะหยันๆ

“เฮ้จริงด้วย เวรเลยละ ทำไมฉันลืมคิดเรื่องนี้ไปได้นะ ไอ้โจ้ก็ไม่ยักเตือนแย่ชะมัด”เธอเอ่ยสบถพร้อมทั้งบ่นเพื่อนรัก

“คิดการใหญ่ทั้งทีอย่าลืมเรื่องแบบนี้สิคุณ”

จริงสินะ...ถ้าเราใช้บัตรเครดิตทำอะไรก็แล้วแต่ จะไม่ยากแก่การตรวจสอบสถานที่ใช้บัตรเลย และไม่นานเราก็จะโดนกระชับพื้นที่แน่นอน เพราะไอ้เจ้าสาโรจน์จอมหื่นนั่น มันก็มีอิทธิพลระดับมาเฟียเหมือนกัน และถ้านายสาโรจน์แจ้งความว่าเรายักยอกทรัพย์ละก็ ตำรวจคงมีการวางแผนตรวจสอบเส้นทางการเงินของเราไว้หมดแล้ว

“นี่คุณปัทมาวดี ทำไมเงียบล่ะครับคิดอะไรกับผมอยู่หรือ”อนิรุทธ์นำคำของเธอมาเอ่ยถามบ้าง

“เฮ้อ..ฉันกำลังเครียดห้ามพูดอะไรอีก ตอนนี้ฉันง่วงขอหลับสักพัก เมื่อคืนฉันคิดเรื่องหนีลุ้นกับแผนสารพัดแผนในสมองจนไม่ได้หลับได้นอน ฉันใกล้จะตายแล้วละ เอ่อ...ร่างกายฉันตอนนี้ก็เหมือนโทรศัพท์ที่แบตมันใกล้จะหมด และฉันก็ไม่มีสมองจะคิดอะไรอีก หยุดกวนฉันสักพักหนึ่งนะคุณ”

“และอีกอย่างหนึ่งนะคุณปัทมาวดีศรีโสภา ถ้าคุณเปิดโทรศัพท์ทิ้งไว้ ยิ่งง่ายกับการติดตามนะครับ หวังว่าเรื่องนี้คุณน่าจะรู้ดีนะ”

“ขอบคุณที่บอก ฉันรู้ข้อนี้ดีและก็ปิดมันตั้งนานแล้วละ และฉันก็ยังไม่มีซิมการ์ดของเมืองไทย ฉันกับไอ้โจ้ติดต่อกันโดยใช้เบอร์ที่เมกา ตรงนี้เขาคงตามฉันไม่ได้หรอก เพราะไม่มีใครรู้เบอร์ฉัน กู๊ดไนท์ค่ะง่วงจะตายแล้ว”

หญิงสาวเอ่ยจบแล้วเอนกายหลับตาเพียงครู่เดียวก็หลับลงจริงๆ ชายหนุ่มปรายตามามองเธอ และนิ่งคิด

อืมแฮะบทจะหลับก็หลับเอาง่ายๆสงสัยแบตจะหมดจริงๆ แล้วนี่เราดวงเฮงหรือดวงซวยกันแน่วะ อยู่ดีๆก็ได้เจ้าสาวใครมาก็ไม่รู้ และจะยังไงต่อไปล่ะเนี่ย พาเจ้าหล่อนไปเข้าหอแทนเจ้าบ่าวหรือไง




*ติดตามตอนหน้าได้ลุ้นแบบฟินๆกันไปทุกตอนค่ะ ส่งกำลังใจมาให้กันบ้างเด้อ*


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #3 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 21:05
    คุณพ่อจะว่ายังไงนะที่ลูกสาวหนี
    #3
    0