คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ปาฏิหาริย์รักข้ามขอบฟ้า( ชูก้าร์บีท ตีพิมพ์ )

ตอนที่ 10 : กว่าจะเข้าใจ อัพ100%


     อัพเดท 7 ก.พ. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: https://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 99% [ 130 mem(s) ]
This month views : 9 Overall : 39,638
434 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 68 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ปาฏิหาริย์รักข้ามขอบฟ้า( ชูก้าร์บีท ตีพิมพ์ ) ตอนที่ 10 : กว่าจะเข้าใจ อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1523 , โพส : 10 , Rating : 98% / 9 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่10 กว่าจะเข้าใจ  อัพ100%

 

กระทั่งไอรดาเริ่มรู้สึกตัว และหันมาผลักเขาออกห่าง และลุกพรวดขึ้นยืน มองฝ่าความมืดออกไปรอบๆ

“ คุณพ่อ.......คุณพ่อขา  คุณพ่อล่ะคะ  คุณพ่อ........”

เธอพร่ำออกมาทั้งน้ำตาอีกครั้ง และหันขวับมามองหน้าเขา อย่างแค้นเคืองกัดริมฝีปากไว้แน่น  เข้าโถมเข้าทุบตีเขาอีกเป็นพัลวัน  กรีดเสียงออกมา

 “ ไอ้คนใจร้าย ใจร้ายฮือๆๆๆ นายจะต้องได้รับโทษตามกฏหมาย ที่สั่งให้เขายิงคุณพ่อ นายต้องติดคุก นายต้องติดคุก ฮือๆๆๆๆ “

“ นี่คุณ.........ฟังอะไรบ้างสิ ฟังบ้าง.......ฟังบ้างได้มั้ย เราตกลงกันก่อนมา ว่าคุณจะเชื่อฟังผมใช่มั้ย “ เขาจับข้อมือของเธอไว้ทั้งสองข้าง แต่ไอรดาก็ยกขาเตะ ถีบ และฮึดฮัดขัดขืนเต็มที่

 “ นายสั่งคนให้ฆ่าพ่อฉัน ฉันเกลียดนาย นายมันอำมหิต โหดร้าย ฆ่าคนที่ไม่มีอาวุธ ไม่มีทางสู้ ฮือๆๆๆๆ ปล่อยฉัน.......อย่ามาถูกตัวฉันอีก  “

ไอรดาโถมเข้าใส่เขาอย่าง โกรธแค้นอีกครั้งทั้งที่ถูกยึดข้อมมือไว้ ทั้งคู่ลงไปคลุกฝุ่นอีก เขตขึ้นคร่อมจับสองมือเธอไว้ กายท่อนล่างกดทับกายเธอไว้แน่น 

“ ไอรดา........ผมเสียใจนะ ที่คิดว่าคุณจะฟังอะไรบ้าง คุณก็เอาแต่อารมณ์ เหมือนผู้หญิงอื่นๆน่ะแหละ ลุกขึ้นไปดู ไปดูซะให้เต็มตา ว่าคุณพ่อคุณตายเหรอยัง แล้วใช่คุณพ่อคุณมั้ย ลุกขึ้น  “

เขาตวาดเสียงดัง กระชากร่างหญิงสาว ที่เขากดเธอไว้ให้ลุกขึ้น รั้งข้อมือให้เธอเดินมา หนานคำฉายไฟดวงใหญ่กราดไปที่ร่างเจ้าเสือลายพาดกลอน ที่นอนสงบนิ่งกองอยู่ในดงหญ้า

“ ไอรดา........นั่นใช่คุณพ่อคุณมั้ย........คุณรู้มั้ย.........ว่าถ้าผมปล่อยให้คุณออกไป จะเป็นยังไง คุณก็จะไม่เหลือซากเหมือนเจ้าป่อย  เห็นเหรอยัง........เห็นเหรอยัง........“ เขาตะคอกถาม และเอ่ยต่ออีก เมื่อเห็นว่าเธอยืนนิ่งงันเบิ่งตามอง และยังคงร้องไห้ไม่หยุด

 “ ไอรดา....... คุณรับปากกับผมแล้วว่า คุณจะเชื่อผม ในป่านี่  คุณต้องฟังผมใช่มั้ย แล้วคุณทำไม ทำแบบนี้  ผมไม่เข้าใจคุณเลยไอรดา ในเมื่อคุณผิดสัญญา แล้วเราจะไปกันรอดมั้ย เรามากันยังไม่ถึงครึ่งทางด้วยซ้ำ บอกผมสิ...... “  เขาพูดพลางเขย่าตัวเธอแรงๆ

หนานคำเดินมาเอ่ย เหมือนจะปรามเขา  “ นายเขต........อย่าไปว่าคุณหนูเธอเลย เธอกำลังใจเสียน่ะ เธอเห็นอย่างที่เห็น  และก็เข้าใจแบบนั้น ค่อยๆอธิบายดีกว่าครับ “

  เขานิ่งมองหน้าสวยๆ ที่เลอะเทอะ เประเปื้อนไปด้วยคราบดิน คราบน้ำตาอีกครั้ง และหันหลังปล่อยให้เธอยืนนิ่งขึงอยู่ตรงนั้น เดินกลับมา นั่งข้างกองไฟด้วยสีหน้าเครียดขึ้ง พวววกลูกหาบมองมาที่เธอเอ่ยคุยกันงึมงำด้วยภาษากะเหรี่ยง  พรานเฒ่าหนานคำ ยังคงยืนฉายไฟส่องไปที่ร่าง ของเสือลายพลาดกลอนตัวนั้น

“ Please tell me tell me.......กรุณา.บอกไอซ์สิคะ ว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น แล้วคุณพ่อของไอซ์ล่ะคะ หายไปไหน“ เธอมองหน้าพรานเฒ่า ร้องถามด้วยภาษาอังกฤษและไทยกับหนานคำ ด้วยสีหน้าอ้อนวอน

พรานเฒ่าไม่มีคำอธิบายใดๆ เพราะนึกไม่ออกว่า จะบอกเธอว่ายังไง เธอถึงจะเข้าใจ เพียงแต่มองหน้าเธอนิ่งๆ เธอร้องไห้ออกมาอีกโฮใหญ่  แล้ววิ่งกลับมาที่เขต

“ What happens ?คุณกรุณาบอกไอซ์ตรงๆ บอกสิคะว่ามันเกิดอะไรขึ้น คุณพ่อของไอซ์ ถูกเสือตัวนั้นมันกินท่านเข้าไปแล้วใช่มั้ย  บอกไอซ์มาตามตรงเถอะค่ะ ไอซ์ไม่เข้าใจ ไอซ์ไม่เข้าใจอะไรเลย ไอซ์เป็นคนโง่ของทุกคนใช่มั้ยคะ ”  เธอนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเขา  แล้วมองหน้าเขาอ้อนวอน จับแขนเขาไว้ทั้งสองข้างเขย่าเบาๆ  ใช้หลังมือป้ายน้ำตาที่ร่วงริน มาเป็นสายพรั่งพรู สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร

เขตนิ่งเงียบไม่อธิบายอะไร สีหน้าเขาเงียบขรึม จนหนานคำ อดรนทนไม่ได้ เดินเข้ามากล่าวกับเธอ  

 “ คุณหนู.....ฟังลุงนะ ดอกเตอร์น่ะไม่ได้มาที่นี่ มันเป็นภาพลวงของเสือตัวนั้น มันเป็นเสือที่กินมนุษย์เข้าไป แล้วมีวิญญาณเข้าสิง จนสามารถแปลงร่างเป็นคนได้  คุณหนูลองคิดดูสิครับว่าทำไม  ดอกเตอร์ถึงต้องเรียกให้คุณหนูออกไปรับ ไม่ยอมเดินเข้ามา ทั้งที่นายเขตก็เชิญท่าน  และดอกเตอร์ก็รู้จัก กับนายเขตดี เคยไปค้างที่ไร่ตั้งหลายวัน แล้วในความเป็นจริง พวกที่ท่านเดินทางมาด้วย ทำไมจะปล่อยให้ท่าน เดินมาลำพังในเวลากลางคืน อย่างนี้ล่ะครับ “  

“ คุณลุงคำจะบอกไอซ์ว่า เสือนั่น..... It  is a devil  เอ่อ......มันเป็นปีศาจ ทำภาพลวงตา ให้เหมือนเป็นคุณพ่อ เพื่อมาหลอกให้ไอซ์ ให้ออกไปหา แล้วก็จับกินใช่มั้ยคะ หมายความว่าคุณพ่อ  ไม่ได้อยู่แถวนี้ คุณพ่อไม่ได้ถูกเสือนั่นมันกินใช่มั้ยคะ คุณพ่ออาจจะยังมีชีวิตอยู่ใช่มั้ยคะ คุณลุงคำ ไอซ์ยังมีความหวังใช่มั้ยคะ “

 ไอรดาถามหนานคำ ในหลายๆคำถามที่เธอสงสัยใคร่รู้  และพรานเฒ่าก็พยักหน้าช้าๆเป็นคำตอบ อย่างพยายามที่จะเข้าใจ  ทั้งน้ำตายังคงคลอคลอง และรินไหลลงอาบแก้ม  และใช้หลังมือป้ายน้ำตาบนแก้มเหมือนเด็กๆ พึมพำเบาๆ “ คุณพ่อต้องยังอยู่........ฮือๆๆๆๆ “  

เขตมองหน้าเธอแว่บหนึ่ง อย่างนึกสงสาร แต่เขาไม่พูดอะไร  ไอรดามองหน้าเขานิดหนึ่ง ด้วยสายตาที่ทำให้เขาใจอ่อนยวบลงทันที เธอเดินไปที่ผ้าปูนอนคว่ำ ซบหน้าลงกับหมอนที่เธอหนุน แล้วร้องไห้สะอื้นอยู่พักใหญ่  แล้วหลับลงในที่สุด

เขตเดินไปยืมองซากเสือเงียบๆ หนานคำเอ่ยขึ้น “ สงสารคุณหนูไอซ์นะครับ ร้องไห้เสียหลับไปแล้ว นายเขตน่าจะปลอบใจเธอ สักหน่อยนะครับ “

“ ผู้หญิงเอาใจมากก็เคยตัว พูดอะไรไม่ฟังสักคำ น่าจะปล่อยออกไป ให้เสือกินนัก “ เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบตึง แต่พรานเฒ่า ก็เห็น แววตาเขาอ่อนลง และหัวเระหึๆออกมา

 

แสงแดดอ่อนๆส่องมาที่ร่างไอรดา จนเธอรู้สึกได้ และรีบลุกขึ้นนั่งทันที มองออกไปที่ทุ่งหญ้า เห็นพวกลูกหาบทำอะไรอยู่ ตรงซากเจ้าเสือตัวนั้น เธอนั่งกอดเข่าไว้หลวมๆ  เหม่อมองไปอย่างไร้จุดหมาย  แล้วเริ่มลำดับเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ยกแขนที่มีรอยถลอก และถูกทายาไว้เป็นแห่งๆ แล้วลูบหน้าตัวเองเสยผมขึ้น  น้ำตาคลอคลอง เมื่อนึกถึงภาพที่บิดามาเรียกเธอ  เสียงรองเท้าที่เดินมาข้างหลัง ซึ่งเธอจำได้แม่นว่าเป็นใคร ทำให้เธอรีบปาดน้ำตาทิ้งทันที

“ ไปล้างหน้าล้างตาได้แล้ว  ผมหิวและผมก็คอยทานพร้อมคุณ แล้วอีกอย่างหนึ่ง ผมก็ไม่อยากทำโทษใครตอนเช้าๆ เพราะอารมณ์ยังดีอยู่ “ เขตพูดเสียงเรียบๆ

ไอรดาไม่ตอบ เธอลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัว ขันน้ำ เดินลงไปที่ลำธาร  เขตกะเวลาให้เธอเปลี่ยนผ้าเสร็จ แล้วเดินตามลงไป  แต่แล้วเขาก็ตกตะลึง ที่เห็นเธอถอดเสื้อผ้าออก เหลือเพียงอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋ว กับบราเซียร์ตัวสวย ร่างเพรียวบางสวยขาวราวกับรูปปั้น กระโดดลงไปในลำธาร ดำผุดดำว่าย สักครู่เดินขึ้นมาห่มผ้าขนหนู เปลี่ยนเสื้อผ้าเดินขึ้นมา แล้วเดินผ่านหน้าเขาไป อย่างหน้าตาเฉย ไอรดาเดินมานั่งลง แล้วเช็ดผมตัวเองจนแห้ง  เขตยกกาแฟมาให้แล้วนั่งลงข้างๆ

“ นี่ถามจริง คุณทำอะไรของคุณ ผมไม่เข้าใจ อยากโดนข่มขืนเหรอ “  เขตถามแล้วถอนหายใจนิดหนึ่ง

“ ไอซ์อาบน้ำ ไอซ์ผิดตรงไหนล่ะ เขาเรียกว่าระบายอารมณ์ใคร่มั้ง “  เธอตอบรวนๆ

“ ไอรดา........คุณกำลังประชดประชันเหรอ การคุณแทบจะเปลือย ลงไปว่ายน้ำนั่นน่ะนะ ถ้าเกิดพวกลูกหาบเห็นล่ะ รู้มั้ยว่าในป่านี่ ทุกคนหื่นกันทั้งนั้นแหละเข้าใจมั้ย  “

“ คนหน้ามึนอย่างคุณ คงไม่หื่นมั้ง “ เธอยังคงรวนเขา

“ ตกลงคุณท้าผมงั้นเหรอ “ เสียงที่เขาถามเรียบเย็น หรี่ตามองหน้าเธอ

“ อย่ามาหาเรื่อง เพราะยังไงฉันก็แพ้คุณวันยังค่ำ “

“ ไอรดา.....ทำไมคุณถึงได้ดื้อนัก บางทีคุณก็ดูเหมือน จะเป็นคนที่พูดง่ายเข้าใจง่าย  แต่เวลางอนผม คุณก็ตีรวนผมเหมือนเด็กๆ ผมผิดใช่มั้ย.........ที่ห้ามคุณ ไม่ให้คุณออกไปให้เสือกินเมื่อคืนนี้  คุณทั้งดิ้นทั้งร้องทั้งข่วนทั้งกัด เตะถีบผม ผมก็ยังโอเค  แต่คุณก็ยังไม่หายงอแงกับผม  แล้วจะให้ผมทำยังไง  อ่ะ.....ดูผลงานของคุณสิ  “ เขาบ่นยาวเหยียดแล้วยื่นแขน ที่มีรอยเล็บรอยฟันของเธอ  ที่ยังคงแดงห้อเลือดให้เธอดู

เธอมองร่องรอย ของตนเองบนแขนของเขา เงยหน้าขึ้นมองเขานิดหนึ่ง สีหน้าจืดเจื่อนลงทันที และรู้ว่าตนเองผิด

“  เอ่อ...ขอโทษค่ะ ไอซ์เสียใจที่ทำร้ายคุณ ยกโทษให้ไอซ์นะคะ ไอซ์จะไม่ทำนิสัยแบบนี้อีก อย่าโกธรไอซ์เลยนะคะ  คุณเจ็บมากมั้ยคะ ไอซ์จะทายาให้นะคะ “ เธอทำท่าจะลุกไปหายามาทาให้เขา เขตจับแขนเธอไว้   

“ ช่างมันเถอะ....ผมไม่ได้เจ็บมากมายเท่าไหร่  ถ้าผมเจ็บ.......แล้วทำให้คุณ เข้าใจอะไรดีขึ้น ผมก็คิดว่าคุ้มนะเพราะเราคงจะต้องพบ อะไรอีกมากมาย “

ไอรดาพนมมือขึ้น และเอ่ยด้วยรอยยิ้มประจบ “ ไอซ์กราบขอโทษค่ะ ที่ทำนิสัยไม่ดี ต่อไปนี้จะไม่ทำอีก “ เขาหัวเราะหึๆขึ้นนิดหนึ่ง กับท่าทางคุกเข่าพนมมือของเธอ

“ วันนี้เราสายมากเลย  แต่พวกลูกหาบยังถลกหนังไอ้ลายอยู่ คุณไม่ต้องรีบก็ได้ “ เขาเดินหายไปครู่หนึ่งและกลับมาพร้อมกับ ชามโจ๊กสำเร็จรูป ที่เติมน้ำร้อนมาส่งให้เธอ

“ ว๊าว....ซุปหรือคะ หอมจังเลย “  เธอมองเขาแล้วถามอย่างแปลกใจ

“ คนไทยเรียกว่าโจ๊กน่ะครับ ผมซื้อเตรียมมาให้คุณ กะว่าวันไหนคุณงอแงเหมือนเด็กๆ แล้วค่อยทำให้คุณทาน เพราะโจ๊กเป็นอาหารของเด็กๆ “

เธอรับชามมาถือไว้ เงยหน้าขึ้นยิ้มยิงฟันให้เขา "  ว้าว........ขอบคุณมากค่ะ และก็ต้องขอโทษคุณอีกครั้ง ที่ไอซ์ผิดสัญญา ไอซ์จะไม่ผิดสัญญาอีก ต่อไปนี้ไอซ์จะไม่ดื้ออีกเลย และก็จะเชื่อฟังคุณนะคะ " 

" ไม่เป็นไรครับ เพราะถ้าคุณผิดสัญญาเมื่อไหร่ ก็จะโดนทำโทษทุกครั้ง “  เขาพูดเสียงเรียบๆสีหน้าเหมือนจะมีรอยยิ้มเยือนบางๆก่อนจะเอ่ย

 “ และต่อไปนี้ กรุณาอย่าระบายอารมณ์ โดยการอุตริ เหมือนจะเปลือยกาย ลงไประบายความโกธรในน้ำอีกนะ ขืนทำอีกครั้ง ผมก็ยังไม่รับรองว่า ผมจะทำโทษคุณด้วยวิธีเดิมหรือเปล่า อาจจะมีวิธีทำโทษแบบอื่นอีกก็ได้ เพราะผมก็หื่นเป็นเหมือนกัน “ คำเอื้อนเอ่ยของเขา ทำให้เธอยิ้มแหยๆ ก่อนจะถาม

"  อุ ตะ หริ... เอ่อ.หมายถึงอะไรหรือคะ "  เธอเงยหน้าขึ้นถาม ด้วยความสงสัย

"  ก็หมายถึงทำอะไรที่มันแปลกๆที่ใครเขาไม่ทำกัน " เขาอธิบายพลางส่ายหน้า อย่างเหนื่อยๆ ที่ต้องหาคำมาอธิบายความหมาย  

 

* ทุกคนรอนแรมมาในป่าถึงยี่สิบวัน ร่องรอยหลายอย่างที่เขต และพรานเฒ่าพบ ทำให้แน่ใจว่าคณะเดินทางของดอกเตอร์พิพัฒน์ ได้เดินทางมาถึงกึ่งกลางทาง ที่จะถึงเขาจอมภู ที่เป็นจุดหมายของท่านแล้ว

“ เราตามมาถูกทางแล้วละ คุณพ่อคุณมาตามเส้นทางนี้แน่นอน ร่องรอยการพักแรม ยังพอมีให้เห็นบ้าง พวกกระป๋องอาหาร แล้วก็พวกซองบุหรี่นอก ถึงแม้ว่าจะนานมาก แต่ก็แน่ใจได้ว่า ต้องเป็นคณะของคุณพ่อคุณแน่  เพราะมีให้เห็นมาตลอดทางที่เราผ่านมา “  เขตพูดให้ไอรดาฟัง

“ คุณคิดว่า อีกกี่วันเราจะไปถึงที่ภูเขานั่นน่ะค่ะ “

“ คุณหนู....ลุงจะบอกอะไรคุณหนู สักอย่างหนึ่งนะ ว่ายังไม่เคยมีใครไปถึงที่นั่น แล้วกลับออกมาบอกข้อมูลอะไรเกี่ยวกับภูเขาจอมภู เลยสักคนเดียว เคยมีนักสำรวจหลายกลุ่ม ที่เข้าไปสำรวจ แต่ทุกคณะก็หายเข้ากลีบเมฆกันไปหมด ไม่เคยมีใครกลับออกมา และกลายเป็นผู้สูญหาย เคยมีทหารหน่วยทำแผนที่ทหาร กลับมาออกมาแค่คนเดียวแต่ก็พูดเพ้อเจ้อ  เหมือนคนที่สติไม่ดี เลยไม่รู้ว่าไปถึงหรือเปล่า “  หนานคำเล่าเสียงเนิบๆ สูบบุหรี่ใบจากพ่นควันปุ๋ยๆ อย่างสบายอารมณ์

หญิงสาวทำสีหน้าประหลาดใจถามขึ้นทันที “ ทำไมคะ......ที่นั่นมีอะไรหรือคะคุณลุงคำ ถึงไม่มีใครไปถึง และทราบเรื่องราวอะไรเลย “

“ เอ่อ........คนโบราณในแถบบ้านป่าทุ่ลุงอยู่ เล่าสืบต่อกันมาว่า ที่นั่นมีเมืองอีกเมืองหนึ่งซ้อนกันอยู่ อีกภพภูมิหนึ่ง เหมือนเมืองลับแลอะไรทำนองนั้น เขาว่าถ้าใครเข้าไปแล้ว ก็จะกลับออกมาไม่ได้ ต้องอยู่ที่นั่นเลยน่ะสิครับ  “  หนานคำเล่าเพียงสั้นๆ

“ พอแล้วหนานคำ เรื่องเมืองลับแลอะไรนั่น มันเป็นเรื่องที่คนโบราณ เล่าขานกันมาเรื่อยเปื่อย พูดเสียจนกลายเป็นนิทานปรัมปรากันไปน่ะ เป็นเพียงเรื่องเล่าหลอกเด็กมากกว่า มันไม่มีหรอก ไอ้เมืองลับแล ซ้อนภพภูมิอะไรที่ว่าน่ะ “  เป็นครั้งแรกที่ไอรดา เห็นว่าเขตไม่เห็นด้วย กับคำพูดของหนานคำ

“ นายเขต....เรื่องลี้ลับ มันเกิดขึ้นในโลกเรามากมาย ที่ไม่มีใครพิสูจน์ได้นะครับ “ พรานเฒ่าแย้งขึ้นมาเบาๆหัวเราะหึๆตามสไตล์ ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆออกมา แต่ก็ทำให้หญิงสาวไม่เข้าใจ  และได้แต่มองหน้าของเขตและหนานคำ ที่เอ่ยโต้ตอบกัน

เธอเห็นเขตถอนหายใจนิดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยคล้ายรำพึง “ ก็ขออย่าให้เรา ต้องพบต้องเจอมันก็แล้วกัน “

ค่ำวันนั้นไอรดา จดบันทึกประจำวัน  เธอเสียบหูฟังกับ iPod เขตตรวจรอบแค้มป์ เช่นเคยปฎิบัติทุกวัน  แล้วมานั่งลงข้างๆเธอ ดึงสายฟังออกจากหูเธอ แล้วปิดเครื่อง  เธอมองหน้าเขา ทำท่าจะถาม แต่เขตพูดขึ้นมาก่อน

“ ผมบอกแล้วไงไม่ให้นำของ ที่ไม่จำเป็นพวกนี้มา “  เขาตำหนิตรงๆ

“ ไอซ์เพียงแต่อยากฟังเพลงบ้างเท่านั้นเอง บรรยากาศในป่านี่มันเงียบๆน่าฟังเพลงออกค่ะ รู้สึกว่ามันโรแมนติคดีนี่คะ พอแบตหมดก็ต้องเลิกฟังอยู่ดีน่ะ “ เธอแย้งทันที

“ เราอยู่ในป่านะ ต้องตื่นอยู่เสมอ แม้ยามหลับ คือหูเราต้องคอยฟังเสียงรอบๆตัว ว่ามีเสียงอะไรผิดปรกติหรือเปล่า เราต้องหูไวตาไวนะครับ เพื่อความอยู่รอด อย่าดื้อนะรู้มั้ย เอาไว้เวลาที่เราหยุดพัก การเดินทางกันสักวันหนึ่งหรือวันที่เราว่างๆค่อยฟังนะครับ  “  เสียงของเขาเรียบๆสุภาพ 

“ ok “  เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ เก็บใส่เป้

“ ไอซ์เป็นเด็กดีมากไม่ดื้อ  ยายขวัญยังดื้อมากกว่าอีกนะนี่  “ เขตมองอาการเข้าใจของเธอ  แล้วกล่าวชมยิ้มๆ

“ ไอซ์อายุยี่สิบสามแล้วนะคะ ไม่ได้เป็นเด็กซะหน่อย “  เธอค้อนเขาน้อยๆ

“ ก็ผมอายุมากกว่าคุณตั้งหลายปีนะ ก็เห็นคุณเป็นเด็กน่ะสิ  “

“ เหรอคะ......... คุณยังดูเหมือนอายุเท่าไอซ์เลยจริงๆนะคะ “  

“ ผมแก่เกินไป ที่จะเป็นเพื่อนกับคุณมั้ย “ เขาก้มลงถามเธอเบาๆ ด้วยสายตาหวานวาม  

            เธอไม่ตอบแต่เส เอ่ยกลบเกลื่อน “ แล้ววันนี้ไอซ์ ขอนอนในกระโจม ไม่ต้องนอนในเต้นท์ได้มั้ยคะ “

           เขาพยักหน้ายิ้มๆ รู้ว่าเธอเก้อเขิน หยิบกิ่งไม้โยนลงกองไฟ แสงจากเปลวไฟทำให้ ดวงหน้าสวยของเธอหวานซึ้งจนเขาไม่อาจละสายตาไปจากใบหน้าเธอได้ เธอเอ่ยถามโดยไม่มองหน้าเขา

 “ คุณเขตคะ....ถ้าเรื่องที่หนานคำ เล่าเป็นเรื่องจริง เราก็คงจะเหมือนคนอื่น ที่กลายเป็นผู้สาปสูญ เราก็คงจะเอ่อ.......ต้องอยู่ในป่านี่ ไปตลอดชีวิตสินะคะ  “ เธอถามเขาคล้ายจะปรารภ สายตามีแววกังวลปรากฎ จนผู้นำทางหนุ่มหัวเราะหึๆ

“ ไม่ต้องห่วงน่า ผมจะพาคุณกลับออกไปให้ได้  แต่ความจริงเป็นคนป่าก็ดีนะ ไม่ต้องทำการทำงานอะไร ไม่ต้อง แก่งแย่งชิงดีกัน เพียงแต่ไปล่าสัตว์ หรือว่าหาผลไม้ มาเป็นอาหาร แล้วก็อยู่กับครอบครัว ทั้งวันทั้งคืน มีลูกเป็นโหลๆเลย ดีจะตายไป  “ เขตแกล้งชวนคุยไม่ให้เธอเครียด

“ คุณก็อยู่สิคะ ไอซ์จะกลับ  “                                                                                       

“ อ้าว...คุณกลับ แล้วผมจะมีลูกกับใครล่ะครับ “ เขาเย้าเธออย่างนึกสนุก

“ ไม่รู้สิ...... แต่ถ้าคุณกลับออกไป คนที่อยากเป็นแม่ของลูกคุณ ก็คอยคุณอยู่เป็นโหลนี่คะ “  เธอพูดแล้วค้อนให้อย่างหมั่นไส้

“  ไอซ์ครับ.....ผมรู้ว่า ผมอาจจะพูดอย่างคนที่ เพ้อฝันลมๆแล้งๆไปวันๆ  คุณอย่าถือผมเลย ผมควรจะรู้ตัวเองว่าฟ้าก็คือฟ้า อยู่สูงเกินกว่าดินจะคิดเคียงคู่ “  เขาทอดสายตาอ่อนเศร้ามองไปข้างหน้า ถอนหายใจนิดหนึ่ง

  “ อย่างนี้ต้องเรียกว่าคารมเป็นต่อ ฐานะเป็นรองสินะคะ “  เธอเอ่ยเหมือนไม่รู้นัยในคำพูดของเขา แล้วแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อน ความเก้อเขินในคำพูดของชายหนุ่ม

  “ คุณไอซ์........จะเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิต หรือจะเป็นบุญเป็นกรรมนำพา ผมก็คิดว่าสิ่งนั้น กำลังจะแกล้งให้ผม ต้องทรมานกับความรู้สึกของตัวเอง อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน  ผมอาจจะต้องพลาดอีกครั้งหนึ่งก็ได้  แต่มันก็มีความสุขจนเปี่ยมหัวใจนะ ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว และยากที่ตัดใจ ถึงแม้ว่าสักวันหนึ่ง มันจะเจ็บจนเจียนตาย “  เขาเอ่ยรำพัน บอกความในใจกับเธอ

“ เขาว่าความรักครั้งแรกไม่ใช่เหรอคะ ที่คนเราจะจดจำ และเก็บไว้เป็นความหลังที่งดงาม  “

“ ผมคิดว่าครั้งนั้น มันไม่ได้เป็นรักครั้งแรก แต่มันเป็นความมัวเมา ลุ่มหลงเสียมากกว่า “

“ ความรักกับความใคร่ แยกกันไม่ได้ไม่ใช่หรือคะ จะรู้ได้ยังไงว่านั่น ไม่ใช่ความรัก “

“ ผมแน่ใจว่ามันไม่ใช่ความรัก เมื่อมาพบกับความรัก ที่เกิดขึ้นอย่างบริสุทธิ์ คุณเชื่อมั้ยว่า ความใคร่มันกลายเป็นเพียง ความรู้สึกที่มาเติมเต็มความสุข ในความรัก ให้สมบูรณ์ในภายหลังเท่านั้น  “  

“ นักรักก็มีนิยามแห่งความรัก มากมายหลากหลายดีนะคะ ฟังแล้วก็ประเมินสถานการณ์ไม่ถูกว่า ตัวเองกำลังตกอยู่ในนิยามไหน ของเขากันแน่  เฮ้อ.......good night “

 เธอเอ่ยจบล้มตัวลงนอน  แล้วห่มผ้ารีบหลับตาลงทันที  เขตมองเธอแล้วหัวเราะหึๆส่ายหน้า  แล้วยิ้มคนเดียวในความมืด เขารำพึงในใจ........ แม่คุณแม่ทูนหัว ช่างชาญฉลาด ที่จะยอกย้อน เหน็บแนมเสียเหลือเกิน

วันรุ่งขึ้นทุกคนออกเดินทางกันแต่เช้าตรู่   ไอรดาอารมณ์ดีกับอากาศที่เย็นสบายด้วยลมที่พัดแผ่วๆมาตลอดเวลา กลิ่นดอกไม้ป่า ส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปทั้งแนวป่า เธอฮัมเพลงในลำคอเบาๆ เสียงนกบนกิ่งไม้บรรเลงเพลงแห่งไพร ทำให้ทุกคนแจ่มใสสดชื่น กว่าทุกวันที่ผ่านมา 

กระต่ายป่าวิ่งหยงๆ ตัดหน้าด้วยสายตาตื่นๆ  กระรอกวิ่งอยู่บนกิ่งไม้ จากกิ่งนี้ไปกิ่งโน้นอย่างน่ารัก นกนาๆชนิด สีสันสดสวย โผผินบินไปมา  ต้นไม้สูงลิ่วและยืนต้นห่างๆกัน เป็นป่าโปร่ง ที่ทำให้การเดินทางสบายๆ ไก่ป่าส่งเสียงขันกันเจื้อยแจ้ว ตะวันเริ่มตรงศีรษะ ที่กองคาราวาน มาถึงแม่น้ำกว้างซึ่งขวางหน้าอยู่ เขตสั่งให้พักกินข้าวกลางวันกันริมที่ริมแม่น้ำ เขานั่งลงข้างๆเธอ 

“ เราต้องข้ามแม่น้ำนี่ ไปฝั่งโน้น น้ำเชี่ยวกรากตลอดสาย แต่ไม่ลึกมากนัก ลึกที่สุดก็ไม่เกินหน้าอก  แต่อันตรายตรงที่มีเกาะแก่งหิน ขึ้นระเกะระกะตลอดลำน้ำ ที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ การข้ามไปฝั่งโน้น ลำบากพอสมควรเพราะน้ำแรงมาก แต่ผมจะข้ามไปก่อนนะครับ จะเอาเชือกไปผูกกับต้นไม้ฝั่งโน้น เพื่อให้ลูกหาบได้นำสัมภาระข้ามไปน่ะ คุณคิดว่าจะข้ามไปได้มั้ยไอซ์  “  เขาทอดสายตามองไป ที่ลำน้ำที่ไหลเชี่ยวกราก แล้วหันมามองหน้าเธอแล้วถามอย่างรู้สึกกังวล

“  คิดว่าได้ค่ะ ไอซ์จะพยายามนะคะ  “ เธอมองสายน้ำที่เชี่ยวกราก แล้วสูดลมเข้าปอด  แล้วพยักหน้ากับเขาด้วยสีหน้ามั่นใจ

“  งั้นคุณเอาเป้ แล้วก็ปืนให้พวกลูกหาบถือไว้ คุณต้องเดินตามให้ตรงที่ผมเดินนะ  เพราะผมจะพยายามคลำทางที่ตื้นที่สุดไปก่อน ใต้น้ำอาจจะมีหลุมก็ได้ อย่านอกเส้นทางนะ  เข้าใจมั้ย  “  เขตซักซ้อมความเข้าใจกับไอรดา 

หนานคำสั่งให้ลูกหาบ ผูกพวกเครื่องสัมภาระไว้กับเชือก  ในโอกาสที่สัมภาระอาจจะหลุดไป ตามกระแสน้ำได้   ทุกอย่างที่คิดว่าจะต้องเปียกและเสียหาย พวกข้าวและเสบียงอาหาร ก็ใช้พลาสติคห่อผูกมัดไว้อย่างแน่นหนา และเขตถือเชือกไปผูกกับต้นไม้ฝั่งตรงข้าม เดินนำลงไปในน้ำที่เย็นยะเยือกนั้น ไอรดาเดินตามไปทีละก้าวอย่างระมัดระวัง  น้ำแรงมากจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ และเริ่มที่จะลึกไปเรื่อยๆจนถึงเอว  เขตชูปืนไว้เหนือศีรษะ เชือกอยู่ในมืออีกข้างหนึ่ง  หันมามองเธอเป็นระยะ ไอรดาพยายามทรงตัวต้านกระแสน้ำไว้  เหลืออีกเพียงสองวาไอรดาจะถึงฝั่ง  ซึ่งเขตเองเกือบถึงฝั่งแล้ว เขาหันมาบอกเธอ

“ ระวังนะไอซ์  มีหลุมอยู่ทางด้านซ้ายของคุณ “  เขตเอ่ยบอกเธอ อย่างเป็นห่วงทั้งภาษาไทย ทั้งอังกฤษ ด้วยเกรงว่าเธอจะไม่เข้าใจ

เสียงของลูกหาบคนหนึ่ง ตะโกนอย่างตกใจ ที่จู่ๆก็มีงูวิ่งปราดเข้ามาใน ที่ขณะที่ทุกคนกำลังยืนมองเขตและไอรดา อย่างเอาใจช่วยหญิงสาว เสียงร้องลั่นของลูกหาบ ทำให้ไอรดาตกใจหันไปมอง

 และยังไม่ทันจะจบประโยคของเขตที่เตือนเธอ  ไอรดาก็เสียหลักจากการหันหลังกลับไปมองที่ฝั่ง เซจากแรงกระแสน้ำ และก้าวพลาดลงหลุมที่เขตเตือนพอดี  ร่างของเธอจมวูบลงทันที เขตซึ่งเกือบถึงฝั่ง และหันมาเห็น ประกอบกับเสียงเอะอะ อย่างตกใจของลูกหาบ เขาตกใจแทบสิ้นสติ โยนปืนขึ้นบนฝั่ง แล้วกระโดดมาคว้าตัวเธอไว้ ร่างที่จมวูบ ผุดทะลึ่งขึ้น และลอยละลิ่ว ไปตามกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ปาฏิหาริย์รักข้ามขอบฟ้า( ชูก้าร์บีท ตีพิมพ์ ) ตอนที่ 10 : กว่าจะเข้าใจ อัพ100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1523 , โพส : 10 , Rating : 98% / 9 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 10 : ความคิดเห็นที่ 378
อ่านสนุกเหมือนเราได้ไปผจญภัยด้วย
PS.  ติดใจจีงเข้ามาทักทาย
Name : nunpanu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunpanu [ IP : 125.24.95.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2553 / 16:06
# 9 : ความคิดเห็นที่ 331
แง...ไม่เคยอ่านเพชรพระอุมาอ่ะ...แต่เรื่องนี้ก้สนุกดี
เอาไวhจะไปหาซื้อเพชรพระอุมามาอ่านบ้าง...ไม่รู้ยังมีอยู่อ่ะป่าว

เหมือนไปตามหาเหล็กไหลเลย..55+ นาน ๆ จะได้อ่านนิยายแนวนี้สนุกดี


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 เมษายน 2553 / 02:09

PS.  เริ่ดค่าเริ่ด
Name : aoistar < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.226.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 เมษายน 2553 / 02:08
# 8 : ความคิดเห็นที่ 244
เกือบไปแล้วแฮะ

พี่เขตช่วยไอซ์ด้วยนะ
PS.  you'll find me...I promise
Name : เจ้านางน้อยแห่งล้านนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้านางน้อยแห่งล้านนา [ IP : 112.142.132.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2553 / 16:44
# 7 : ความคิดเห็นที่ 214
พ่อพรานไพรผู้ต่ำศักดิ์
Name : แมงวัน [ IP : 180.180.239.165 ]

วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2553 / 23:06
# 6 : ความคิดเห็นที่ 144
เขตเหมือนจะสารภาพรักไอซ์เป็นนัย ๆ รึเปล่าเนี่ย
ไอซ์จมน้ำซะแล้ว เขตช่วยให้ได้นะ
PS.  --DestiNy-- ฉันเชื่อในพรหมลิขิตเสมอ เพราะ พรหมลิขิตเราจึงได้พบกัน
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 113.53.130.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2553 / 16:17
# 5 : ความคิดเห็นที่ 143
ยิ่งอ่านยิ่งชอบพระนางคู่นี้ของพี่บุษมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกที
ต่างคนต่างมีบทประชดประชันที่น่าเอ็นดู เวลาง้อก้อน่ารัก
แล้วก็ชอบบทลงโทษจัง อิอิ..แบบว่าอยากให้พี่เขตลงโทษน้องไอซ์บ่อยๆ
แล้วก็แรงขึ้นอีกนิดก็ดีนะคะพี่บุษขา อิอิ
Name : **~Mink~** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **~Mink~** [ IP : 123.50.150.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2553 / 07:19
# 4 : ความคิดเห็นที่ 142
เอ่อ.....คุณเขตทำเหมือนตบหัวแล้วลูบหลังเลยอ่ะ

เมื่อคื่นก็เข้มซะ พอเช้ามาก็หวานน้ำตาลขึ้น

กักๆๆๆ
Name : vinsan111 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vinsan111 [ IP : 98.194.210.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2553 / 03:16
# 3 : ความคิดเห็นที่ 141
ส่งกำลังใจ 

รอ อับ นะค่ะ

 
Name : ไวท์เลเบิล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไวท์เลเบิล [ IP : 58.64.82.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2553 / 00:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 140
เกือบไปแล้วไหมล่ะหนูไอซ์..เกือบโดนลงโทษอีกแล้ววันนี้
Name : ตัวหนอน [ IP : 125.25.100.137 ]

วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2553 / 12:16
# 1 : ความคิดเห็นที่ 139

สนุก !!
เขตกับไอซ์น่ารักจัง
ชอบมากเลยค่า เขตพนานี่รู้สึกว่าจะชอบหาเรื่องทำโทษเรื่อยเลยนะ
นางเอกของเรานี่ก็กล้าบ้าบิ่น ไม่มีใครเหมือนจริง ๆ ขอชมว่าไอซ์เข้มแข็งมาก

มาต่ออีกนะคะพี่บุษ สนุกมากมาย
เป็นกำลังใจให้จ้า ^^


PS.  --DestiNy-- ฉันเชื่อในพรหมลิขิตเสมอ เพราะ พรหมลิขิตเราจึงได้พบกัน
Name : sweethoney < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweethoney [ IP : 113.53.130.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2553 / 12:14
# 2 : ความคิดเห็นที่ 31
แม่เสือไอซ์ สุดยอดดดด
Name : witch [ IP : 125.26.144.116 ]

วันที่: 14 เมษายน 2552 / 00:00
# 1 : ความคิดเห็นที่ 30
กำลังสนุกเลยอ่ะ!!!! อัฟตอนต่อไปด่วนเลยๆๆๆๆๆ
Name : maiya [ IP : 125.25.173.88 ]

วันที่: 6 ธันวาคม 2551 / 22:08
# 1 : ความคิดเห็นที่ 29
ไอซ์เก่งจังเลย ถ้าเป็นเราเจอแบบนี้ สงสัยสลบตายไปแล้วแน่ๆ 555
Name : หมูน้อย [ IP : 124.120.1.13 ]

วันที่: 4 ธันวาคม 2551 / 09:50
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android