ปิ่นโลหิต [ สำนักพิมพ์รักคุณ ]

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 544,737 Views

  • 5,404 Comments

  • 12,305 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    686

    Overall
    544,737

ตอนที่ 2 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 578 ครั้ง
    24 ธ.ค. 61

บทนำ

 


เสียงระฆังแว่วดังคราแรก ทิ้งแทรกด้วยความเงียบจังหวะหนึ่ง ก่อนจะสนั่นขึ้นเป็นครั้งที่สอง หากมันลอยเข้าโสตประสาทผู้ใด ย่อมรู้โดยมิต้องบอกกล่าว เป็นที่ประจักษ์แจ้งว่าบัดนี้กำลังมีสิ่งสำคัญยิ่งเกิดขึ้นในแผ่นดิน


ภายในหนึ่งตำหนัก วางฐาน ณ วังหลวงแห่งฉีเซียง เป็นที่พำนักอาศัยของคนผู้หนึ่ง คนผู้นั้นยามนี้กำลังนั่งเผชิญหน้ากับกระจกเงาโบราณขนาดใหญ่ซึ่งวางตั้งอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งไม้สีอ่อน


เงาสะท้อนในกระจก คือร่างแบบบางในอาภรณ์เฉกเช่นบุรุษสีดำเรียบง่าย ไหล่ผายหลังยืดตรง ท่วงท่าการนั่งนิ่งสงบ หากกลับแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งความทรงอำนาจ


เกศาสีดำขลับถูกมวยขึ้นสูง ประดับด้วยปิ่นหยกสีไผ่รูปลักษณ์กิเลนเล่มหนึ่ง ใบหน้ามนเรียวสีผิวนวลลออ เปลือกตาคู่นั้นกำลังปิดสนิท แม้นมิได้เลอโฉมล่มผืนแผ่นดิน หากทว่าเครื่องหน้าทุกชิ้นกลับส่งความงามงดให้กันและกันอย่างน่ามอง 


สิ้นเสียงระฆังครั้งที่เจ็ด เส้นสีดำสนิทเรียงแพขยับเชื่องช้า ค่อย ๆ เปิดเผยสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน


เสียงระฆังดังเจ็ดครา มิผิดแผกจากที่คาด หนึ่งในสมาชิกแห่งราชวงศ์ กำลังก้าวเท้าไปสู่เส้นทางปรโลกแล้ว


สองดวงแก้วสีดำมืดสบประสานเงาของมันนิ่ง สีหน้าราบเรียบไร้ซึ่งอารมณ์ใดฉาบทา มือเรียวยกยื่นจับกริชเงินเล่มเล็กเบื้องหน้า ก่อนขยับแขนอีกข้างเหยียดยื่นออก แล้วจึงดึงร่นแขนเสื้อจนถึงศอก เผยผิวขาวดั่งหยกสีน้ำนมทว่ากลับมีรอยตำหนิปรากฏชัดเจนร่วมเจ็ดรอยด้วยกัน


เป็นเจ็ดเส้นนูนเข้มจากผิวรอบนอกขีดเฉียงเรียงตัวขนาน เว้นระยะห่างเท่าเทียมแลความยาวเสมอกันทุกเส้น เสมือนว่าการกำเนิดของบาดแผลเหล่านี้ ต่างถูกคำนวณมาแล้วเป็นอย่างดี


ปลายโลหะเย็นเฉียบกดจมลงบนเนื้อนิ่ม  ผิวคมบางสีเงินถูกลากช้า ๆ ทับรอยตำหนิเส้นแรก กรีดเนื้ออุ่นให้ปริแยกออกตามความปรารถนาของผู้ถือกริช เกิดซึ่งหนึ่งรอยกากบาท


หยดแห่งอินทรีย์ข้นคลั่กค่อย ๆ ซึมไหล ย้อมอาบผิวนวลผ่องให้แปดเปื้อน พร้อมเพรียงกันกับกลีบบุปผาสีชาดที่ยกเหยียดออกเป็นรอยแยกหนึ่ง


ปลายชุ่มของเหลวสีแดงฉานถูกเลื่อนขึ้นเทียบเคียงริมฝีปากอิ่ม ลิ้นชมพูอ่อนแลบออกสัมผัสเลียสิ่งเปรอะเปื้อนออกจากผิวสีเงินวาว ตวัดกลืนกินจนสิ้นราวหิวกระหาย นัยน์ตาคมเปล่งประกายแรงกล้า รอยแห่งความพึงใจเหยียดกว้าง


สิ้นไปหนึ่ง...


ราวหมู่มวลอากาศรอบกายพลันต่ำลง สายลมวนพัดรุนแรงพลันอ่อนแรงผะแผ่ว แม้แต่แสงอรุณร้อนแรงยังผกผันเจือจาง


หากมันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น...แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 578 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #5193 Seriously! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 00:47

    ไปให้สุดค่ะ อย่าหยุดแค่เพราะมีคนจับโกหกได้ เป็นกำลีงใจให้นะคะ

    #5193
    1
  2. #4905 MHEEPQ12 (@MHEEPQ12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 08:56
    มาม่ารสต้มยำกุ้งแน่55555
    #4905
    0
  3. #4868 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 01:41
    ขอบคุณมากค่ะไรท์สู้ๆค่ะ
    #4868
    0
  4. #4610 tangkwaeiei (@tangkwaeiei) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 15:18
    เย้ๆ กลับมาแล้ว
    #4610
    0
  5. #4609 SGRM (@sosib) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 15:17
    ฮิ้งงงงไรท์กลับมาแล้วววดีจายยยยยย//กอดๆ
    #4609
    0
  6. #4608 radbit (@radbit) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 15:16
    สู้ๆนะจ๊ะ
    #4608
    0
  7. #2121 ROSALENE (@faketheway) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 07:20
    โห ชอบกลอนตอนจบอ่ะ ดีค่ะ อย่าไปอภัย แค้นแทน5555
    #2121
    0
  8. #1941 --Seichan-- (@--Seichan--) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 21:23
    เรื่องนี้สนุกอ่ะ
    #1941
    0
  9. #157 Piyanan_Oing (@Piyanan_Oing) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 00:41
    มีความดีย์จายยยที่ไรท์ตอบ><
    แต่ขอจบแบบแฮปปี้เถอะ//อ้อนวอน
    รอต่อปายยยยย
    #157
    0